# Zyban

> Bupropion · 150 mg · Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Zyban
- **Nazwa powszechna:** Bupropioni hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Bupropion](https://apteka.online/odpowiedniki/bupropioni-hydrochloridum)
- **Moc:** 150 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX12
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 04909
- **Podmiot odpowiedzialny:** GlaxoSmithKline \(Ireland\) Limited
- **Producent:** Glaxo Wellcome S.A., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/zyban-tabletki-powlekane-o-prz-150-mg-glaxosmithkline
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/zyban-tabletki-powlekane-o-prz-150-mg-glaxosmithkline.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9462/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9462/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990490912 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990490929 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990490936 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Zyban i w jakim celu się go stosuje?
Zyban jest lekiem przepisywanym w celu ułatwienia odzwyczajenia się od palenia tytoniu pacjentom
jednocześnie otrzymującym wsparcie motywujące, na przykład poprzez uczestnictwo w odpowiednim
programie terapeutycznym.

Leczenie lekiem Zyban jest najskuteczniejsze u pacjentów w pełni zmotywowanych do
zaprzestania palenia tytoniu. Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w celu uzyskania
informacji o dostępnym leczeniu lub innych metodach wsparcia.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Zyban

Kiedy nie stosować leku Zyban
• jeśli pacjent ma uczulenie na bupropion lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek inny lek zawierający bupropion (np. Wellbutrin XR,
lek stosowany w leczeniu depresji)
• jeśli pacjent ma chorobę wywołującą napady drgawkowe (drgawki), taką jak padaczka, lub
jeśli występowały u niego napady drgawkowe w przeszłości
• jeśli u pacjenta w wywiadzie stwierdzono zaburzenia jedzenia (na przykład bulimia lub
jadłowstręt psychiczny)
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby, taką jak marskość wątroby
• jeśli pacjent ma guza mózgu
• jeśli pacjent nadużywający alkoholu, właśnie zaprzestał picia alkoholu lub zamierza to
uczynić w trakcie leczenia lekiem Zyban
• jeśli pacjent zaprzestał ostatnio przyjmowania leków uspokajających lub
przeciwlękowych (w szczególności benzodiazepin lub leków działających podobnie do
benzodiazepin) lub zamierza to uczynić w trakcie leczenia lekiem Zyban
• jeśli pacjent ma zaburzenia afektywne dwubiegunowe (skrajne wahania nastroju), ponieważ
bupropion może wywołać epizod tej choroby

• jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdepresyjne lub leki stosowane w chorobie Parkinsona
zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub przyjmował je w ciągu ostatnich 14 dni.
Okres ten może być krótszy w przypadku niektórych typów IMAO, o czym poinformuje lekarz.
← Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem i nie przyjmować leku Zyban.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Zyban należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Wynika to
z tego, że w niektórych sytuacjach istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz
także punkt 4).

Zespół Brugadów
• jeśli pacjent ma rozpoznany zespół Brugadów (rzadką, uwarunkowaną genetycznie chorobę
wpływającą na rytm serca) lub jeśli w jego wywiadzie rodzinnym stwierdzono zatrzymanie
akcji serca lub przypadek nagłej śmierci.

Dzieci i młodzież
Zyban nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Dorośli
Napady drgawkowe
Wykazano, że lek Zyban może wywołać napady drgawkowe u około 1 na 1000 pacjentów (w celu
uzyskania dodatkowych informacji patrz także „Lek Zyban a inne leki” w dalszej części tego punktu
oraz punkt 4: „Możliwe działania niepożądane”). Napady drgawkowe mogą wystąpić częściej:
• jeśli pacjent regularnie pije duże ilości alkoholu
• jeśli pacjent ma cukrzycę i stosuje insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe
• jeżeli pacjent miał ciężkie obrażenie głowy lub uraz głowy w wywiadzie.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku Zyban, chyba
że lekarz uznał inaczej.
Jeśli u pacjenta wystąpią napady drgawkowe w trakcie leczenia:
← Należy przerwać stosowanie leku Zyban i więcej go nie przyjmować. Należy udać się do
lekarza.

U pacjenta może wystąpić większe ryzyko działań niepożądanych:
• jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat.
Pacjent będzie musiał przyjmować mniejszą dawkę (patrz punkt 3) i pozostawać pod ścisłą kontrolą
lekarza podczas stosowania leku Zyban.

Jeśli pacjent miał jakiekolwiek zaburzenia psychiczne
U niektórych pacjentów przyjmujących lek Zyban wystąpiły omamy lub urojenia (widzenie, słyszenie
lub wiara w rzeczy, które nie istnieją), zaburzenia myślenia lub skrajne wahania nastroju. Wystąpienie
takich objawów jest bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których wystąpiły wcześniej zaburzenia
psychiczne.

Jeśli pacjent jest przygnębiony lub ma myśli samobójcze
U niektórych pacjentów próbujących odzwyczaić się od palenia tytoniu występuje przygnębienie;
bardzo rzadko mogą myśleć o popełnieniu samobójstwa lub podejmować takie próby. Objawy te
wystąpiły u pacjentów przyjmujących lek Zyban, najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia.
Jeśli pacjent jest przygnębiony lub myśli o samobójstwie:
← Należy skontaktować się z lekarzem lub natychmiast udać się do szpitala.

Jeśli pacjent przyjmuje leki na depresję
Jednoczesne stosowanie tych leków z lekiem Zyban może prowadzić do wystąpienia zespołu
serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu (patrz „Lek Zyban a inne leki” w tym
punkcie).

Wysokie ciśnienie krwi i lek Zyban
U niektórych pacjentów przyjmujących lek Zyban wystąpił wzrost ciśnienia krwi, który wymagał
leczenia. Jeśli pacjent wcześniej miał wysokie ciśnienie krwi, to może ono ulec dalszemu
podwyższeniu. Jest to tym bardziej prawdopodobne, jeśli pacjent stosuje także plastry nikotynowe
wspomagające odzwyczajenie się od palenia tytoniu.

Ciśnienie krwi pacjenta zostanie skontrolowane przed rozpoczęciem przyjmowania leku Zyban
i będzie mierzone w trakcie leczenia, zwłaszcza gdy pacjent wcześniej miał wysokie ciśnienie krwi.
Jeśli pacjent stosuje także plastry nikotynowe, ciśnienie krwi powinno być kontrolowane co tydzień.
Jeśli ciśnienie krwi wzrośnie, może zaistnieć konieczność odstawienia leku Zyban.

Badania laboratoryjne
Zyban może zaburzać wyniki badań laboratoryjnych moczu na obecność innych leków. Jeśli pacjent
ma mieć wykonane takie badanie, powinien poinformować lekarza lub pielęgniarkę, że przyjmuje lek
Zyban.

Lek Zyban a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, dotyczy to również leków
wydawanych bez recepty.

Ryzyko napadów drgawkowych może być większe niż zwykle, jeśli pacjent przyjmuje:
• leki przeciwdepresyjne lub leki stosowane w innych zaburzeniach psychicznych (patrz także
„Kiedy nie stosować leku Zyban” na początku punktu 2)
• teofilinę stosowaną w leczeniu astmy lub chorób płuc
• tramadol, silny lek przeciwbólowy
• leki przeciwmalaryczne
• leki pobudzające lub inne leki kontrolujące masę ciała lub apetyt
• steroidy (z wyjątkiem kremów i płynów stosowanych w chorobach oczu i skóry)
• antybiotyki zwane chinolonami
• niektóre leki przeciwhistaminowe stosowane głównie w leczeniu alergii, mogące powodować
senność
• leki przeciwcukrzycowe, insulinę.
← Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, powinien niezwłocznie skontaktować
się z lekarzem przed zastosowaniem leku Zyban (patrz punkt 3 „U niektórych pacjentów
istnieje potrzeba zastosowania mniejszej dawki”).

Niektóre leki mogą mieć wpływ na działanie leku Zyban lub zwiększyć ryzyko działań
niepożądanych. Do tych leków należą:
• leki przeciwdepresyjne (takie jak: dezypramina, imipramina, paroksetyna, citalopram,
escitalopram, wenlafaksyna) lub leki stosowane w innych zaburzeniach psychicznych (takie
jak: rysperydon, tiorydazyna). Zyban może oddziaływać z lekami stosowanymi w leczeniu
depresji i pacjent może doświadczyć zmian stanu psychicznego (np. pobudzenie, halucynacje,
śpiączka), i inne objawy, takie jak: temperatura ciała powyżej 38°C, przyspieszone bicie serca,
niestabilne ciśnienie krwi i nasilenie odruchów, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub)
zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. mdłości, wymioty, biegunka).
• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (na przykład lewodopa, amantadyna lub
orfenadryna)
• karbamazepina, fenytoina lub walproinian stosowane w leczeniu padaczki i niektórych
zaburzeń psychicznych
• niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów (takie jak: cyklofosfamid, ifosfamid)

• tyklopidyna lub klopidogrel, stosowane głównie w leczeniu chorób serca lub udarów
• niektóre leki beta-adrenolityczne (takie jak metoprolol), stosowane głównie w leczeniu
wysokiego ciśnienia krwi
• niektóre leki stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca (takie jak: propafenon,
flekainid)
• rytonawir lub efawirenz, stosowane w leczeniu zakażenia HIV.
← Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, powinien skontaktować się z lekarzem.
Lekarz dokona oceny korzyści i ryzyka stosowania leku Zyban lub może zalecić zmianę
dawkowania innego leku przyjmowanego przez pacjenta.

Lek Zyban może powodować zmniejszenie skuteczności niektórych leków:
• Jeżeli pacjent przyjmuje tamoksyfen, stosowany w leczeniu raka piersi
Jeżeli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Może zaistnieć konieczność
dokonania zmiany sposobu odzwyczajania się od palenia tytoniu.

• Jeżeli pacjent przyjmuje digoksynę z powodu problemów z sercem
Jeżeli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Lekarz może rozważyć
dostosowanie dawki digoksyny.

W czasie odzwyczajania się od palenia tytoniu może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawek
niektórych leków.
Związki chemiczne wchłaniane do organizmu podczas palenia tytoniu mogą zmniejszać skuteczność
niektórych leków. W czasie odzwyczajania się od palenia tytoniu, może zaistnieć potrzeba
zmniejszenia dawek tych leków; w przeciwnym razie, mogą pojawić się działania niepożądane.

Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek inne leki, powinien skontaktować się z lekarzem gdy
zaobserwuje jakiekolwiek nowe objawy, które w opinii pacjenta mogą być działaniami
niepożądanymi.

Zyban z alkoholem
Niektórzy pacjenci są bardziej wrażliwi na działanie alkoholu w trakcie stosowania leku Zyban.
Lekarz może zalecić pacjentowi rezygnację z picia alkoholu albo znaczne ograniczenie jego spożycia
podczas przyjmowania leku Zyban. Jeśli pacjent pije aktualnie duże ilości alkoholu, nie powinien
nagle go odstawiać, ponieważ grozi to ryzykiem napadu drgawkowego.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, nie
należy przyjmować leku Zyban. Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub
farmaceuty.
Niektóre badania wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych, szczególnie wad
serca, u dzieci, których matki stosowały lek Zyban. Nie ustalono, czy wystąpienie powyższych wad
jest związane ze stosowaniem leku Zyban.

Składniki leku Zyban mogą przenikać do mleka matki. Przed zastosowaniem leku Zyban należy
poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektóre z działań niepożądanych leku Zyban, takie jak zawroty głowy i uczucie pustki w głowie,
mogą zaburzać koncentrację i zdolność oceny sytuacji.
Jeżeli te objawy wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

### 3. Jak stosować lek Zyban?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy rozpocząć leczenie i jaką ilość leku przyjmować
• Należy rozpocząć przyjmowanie leku Zyban jeszcze w okresie palenia tytoniu.
• Należy wyznaczyć dzień odstawienia palenia tytoniu, najlepiej w drugim tygodniu stosowania
leku.
Tydzień 1.
Najlepiej kontynuować
palenie tytoniu podczas
przyjmowania leku
Zyban

Dni 1. do 3. Przyjmować jedną tabletkę (150 mg) raz na dobę.
Dzień 4. Zwiększyć dawkę do jednej tabletki dwa razy na
dobę z zachowaniem przynajmniej 8-godzinnej
przerwy między kolejnymi dawkami, unikając
przyjmowania leku przed zaśnięciem.
Tydzień 2. Kontynuować przyjmowanie jednej tabletki dwa razy na dobę.
W tym tygodniu należy odstawić palenie w wyznaczonym dniu.

Tygodnie 3. do 7. Kontynuować przyjmowanie jednej tabletki dwa razy na dobę, przez
co najmniej 7 tygodni.
Jeżeli pacjentowi w trakcie 7 tygodni nie uda odzwyczaić się od
palenia tytoniu, lekarz zaleci odstawienie leku Zyban.
Może zaistnieć potrzeba stopniowego odstawiania leku Zyban, po 7-9
tygodniach.

U niektórych pacjentów istnieje potrzeba zastosowania mniejszej dawki
ponieważ mogą u nich wystąpić częściej działania niepożądane. Dotyczy to pacjentów:
• w wieku powyżej 65 lat
• z chorobą wątroby lub nerek
• ze zwiększonym ryzykiem napadów drgawkowych (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
oraz „Lek Zyban a inne leki” w punkcie 2).
Maksymalną zalecaną dawką dla pacjenta jest jedna tabletka 150 mg raz na dobę.

Jak przyjmować tabletki leku Zyban
Tabletki leku Zyban należy przyjmować z zachowaniem przynajmniej 8-godzinnej przerwy
między kolejnymi dawkami. Należy unikać przyjmowania leku przed zaśnięciem – może to
powodować trudności z zasypianiem.

Lek Zyban może być przyjmowany zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od posiłku.

Tabletki leku Zyban należy połykać w całości. Nie należy ich żuć, rozkruszać ani dzielić –
jeśli do tego dojdzie, lek zostanie zbyt szybko uwolniony w organizmie. Może to zwiększyć
ryzyko działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zyban
Zastosowanie zbyt wielu tabletek może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych lub innych działań
niepożądanych.
← Nie zwlekać. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub z najbliższym
szpitalnym oddziałem pomocy doraźnej.

Pominięcie zastosowania leku Zyban
W razie pominięcia dawki leku, należy odczekać i przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Zyban
W celu uzyskania pełnego efektu terapeutycznego konieczne może być stosowanie leku Zyban przez
7 tygodni.
Nie należy przerywać leczenia lekiem Zyban bez uzgodnienia z lekarzem. Może zaistnieć potrzeba
stopniowego zmniejszania dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Poważne działania niepożądane

Napady drgawkowe
U około 1 na 1 000 pacjentów przyjmujących lek Zyban istnieje ryzyko wystąpienia napadu
drgawkowego.
Objawami napadu drgawkowego są konwulsje i zwykle utrata przytomności. Pacjent, który miał
napad drgawkowy, może być potem zdezorientowany i nie pamiętać, co się wydarzyło.
Ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych jest większe u pacjentów, którzy przyjmują większe
dawki niż zalecane, przyjmują niektóre leki lub są w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia
napadów drgawkowych (patrz punkt 2).
← Jeżeli pacjent miał napad drgawkowy, powinien skontaktować się z lekarzem po odzyskaniu
sił. Nie wolno więcej przyjmować leku Zyban.

Reakcje alergiczne
Rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 1 000) mogą wystąpić potencjalnie ciężkie reakcje alergiczne na lek
Zyban. Objawami reakcji alergicznej są:
• wysypka skórna (w tym swędzące guzki). Niektóre wysypki mogą wymagać hospitalizacji,
szczególnie jeśli występują również ból w jamie ustnej lub ból oczu.
• nietypowe świsty lub trudności z oddychaniem
• obrzęk powiek, ust lub języka
• bóle mięśni lub stawów
• zapaść lub krótkotrwała utrata przytomności.
← W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Nie wolno przyjmować kolejnych dawek leku.

Toczniowa wysypka skórna albo nasilenie objawów tocznia
Częstość nieznana - częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych pochodzących
od osób przyjmujących lek Zyban.
Toczeń to zaburzenie układu immunologicznego przebiegające z zajęciem skóry i innych narządów.
← W przypadku wystąpienia zaostrzeń tocznia, wysypki skórnej albo zmian skórnych
(szczególnie na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych) podczas
przyjmowania leku Zyban należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może
być konieczne przerwanie leczenia.

Ostra uogólniona osutka krostkowa
Częstość nieznana - częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych pochodzących
od osób przyjmujących lek Zyban. Objawy ostrej uogólnionej osutki krostkowej obejmują wysypkę
skórną z krostami/pęcherzami wypełnionymi ropą.
← W przypadku wystąpienia wysypki skórnej z krostami/pęcherzami wypełnionymi ropą
należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne
przerwanie leczenia.

Inne działania niepożądane

Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów:
• trudności z zasypianiem (należy unikać przyjmowania leku Zyban bezpośrednio przed
zaśnięciem).

Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów:
• przygnębienie (patrz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności” w punkcie 2)
• uczucie lęku lub pobudzenia
• zaburzenia koncentracji
• drżenie
• ból głowy
• nudności, wymioty
• ból brzucha i inne dolegliwości (zaparcia), zmiana odczuwania smaku jedzenia, suchość
w jamie ustnej
• gorączka, zawroty głowy, pocenie się, wysypka skórna (czasem związana z reakcją alergiczną),
świąd.

Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów:
• dzwonienie w uszach, zaburzenia widzenia
• wzrost ciśnienia tętniczego krwi (czasem znaczny), zaczerwienienie skóry
• utrata apetytu (anoreksja)
• osłabienie
• ból w klatce piersiowej
• dezorientacja
• przyspieszenie akcji serca.

Rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów:
• napad drgawkowy (patrz początek tego punktu)
• drgania mięśni, sztywność mięśni, niekontrolowane ruchy, problemy z chodzeniem lub
koordynacją (ataksja)
• kołatanie serca
• omdlenie, uczucie omdlenia podczas nagłej zmiany pozycji ciała na stojącą spowodowane
spadkiem ciśnienia krwi
• uczucie rozdrażnienia lub wrogości; dziwne sny (w tym koszmary senne)
• zaburzenia pamięci
• mrowienia lub drętwienia
• ciężkie reakcje alergiczne; wysypka z towarzyszącymi bólami stawów i mięśni (patrz początek
tego punktu)
• oddawanie moczu częściej lub rzadziej niż zazwyczaj

• ciężkie wysypki skórne, które mogą obejmować usta lub inne części ciała i które mogą zagrażać
życiu
• zaostrzenie łuszczycy (czerwone zgrubienia na skórze)
• zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
zapalenie wątroby
• zmiany stężenia cukru (glukozy) we krwi
• poczucie nierzeczywistości lub inności (depersonalizacja), widzenie lub słyszenie rzeczy, które
nie istnieją (omamy).

Bardzo rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów:
• uczucie niepokoju, agresja
• odczuwanie lub wiara w rzeczy nierzeczywiste (urojenia); wyolbrzymiona podejrzliwość
(paranoja)
• nietrzymanie moczu (mimowolne oddawanie moczu, niekontrolowany wypływ moczu).

Częstość nieznana
Inne działania niepożądane wystąpiły u niewielu pacjentów, ale ich dokładna częstość występowania
jest nieznana:
• Myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie w trakcie leczenia lekiem Zyban lub wkrótce po
jego zakończeniu (patrz punkt 2). Jeśli pacjent ma takie myśli, należy skontaktować się
z lekarzem lub natychmiast udać się do szpitala.
• Utrata kontaktu z rzeczywistością i zdolności myślenia lub oceny sytuacji (psychoza), inne
objawy mogą obejmować omamy i (lub) urojenia.
• Uczucie nagłego i intensywnego lęku (napad lęku panicznego).
• Jąkanie się.
• Zmniejszona liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość), zmniejszona liczba białych krwinek
(leukopenia) i zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia).
• Niedobór sodu we krwi (hiponatremia).
• Zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, halucynacje, śpiączka), i inne objawy, takie jak:
temperatura ciała powyżej 38°C, przyspieszone bicie serca, niestabilne ciśnienie krwi i nasilenie
odruchów, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np.
mdłości, wymioty, biegunka) podczas przyjmowania leku Zyban razem z lekami stosowanymi
w leczeniu depresji (takimi jak: paroksetyna, citalopram, escitalopram, fluoksetyna
i wenlafaksyna).

Skutki odzwyczajania się od palenia tytoniu
U pacjentów odzwyczajających się od palenia tytoniu występują zwykle objawy odstawienia
nikotyny. Może to także dotyczyć pacjentów przyjmujących lek Zyban. Objawami odstawienia
nikotyny są:
• trudności z zasypianiem
• drżenie lub pocenie się
• uczucie lęku, pobudzenia lub przygnębienia, niekiedy z towarzyszeniem myśli samobójczych.
Należy porozmawiać z lekarzem w razie jakichkolwiek obaw dotyczących samopoczucia pacjenta.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Zyban?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku Zyban nie należy stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Zamieszczony na opakowaniu skrót
‘Lot’ oznacza numer serii.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Zyban
Substancją czynną leku jest bupropionu chlorowodorek (150 mg na jedną tabletkę).
Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza 2910, cysteiny chlorowodorek jednowodny, magnezu
stearynian, woda oczyszczona.
Otoczka
koncentrat koloru białego: Opadry OY-7300 biały lub Opadry YS-1-18202-A biały, wosk Carnauba,
woda oczyszczona.
Skład Opadry OY-7300 biały i Opadry YS-1-18202-A biały: hypromeloza 2910 6cP, tytanu
dwutlenek (E 171), Makrogol 400.
Skład czarnego tuszu Opacode WB NS-78-17821: woda oczyszczona, żelaza tlenek czarny (E 172),
glikol propylenowy, alkohol izopropylowy, hypromeloza 2910 6cP.

Jak wygląda lek Zyban i co zawiera opakowanie

Tabletki leku Zyban są białe, powlekane, obustronnie wypukłe, okrągłe z nadrukowanym napisem
„GX CH7” na jednej stronie. Dostępne są opakowania zawierające 30, 60 lub 100 tabletek w blistrach
zabezpieczających przed dostępem dzieci.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

GlaxoSmithKline (Ireland) Limited
12 Riverwalk
Citywest Business Campus
Dublin 24
Irlandia

Wytwórca:

Glaxo Wellcome S.A.
Avenida de Extremadura, 3
09400 Aranda de Duero,
Burgos, Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:

GSK Services Sp. z o.o.
ul. Rzymowskiego 53
02-697 Warszawa
tel. (0-22) 576 9000

Data ostatniej aktualizacji ulotki: wrzesień 2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zyban, 150 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg bupropionu chlorowodorku.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu.

Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z nadrukowanym napisem GX CH7 na jednej
stronie, druga strona gładka.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Zyban jest zalecany do leczenia uzależnienia od nikotyny jako środek ułatwiający
odzwyczajenie się od palenia tytoniu.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Zaleca się, aby leczenie bupropionem rozpocząć jeszcze w okresie palenia tytoniu. Odstawienie
palenia tytoniu powinno być zaplanowane w ciągu dwóch pierwszych tygodni (najlepiej w drugim
tygodniu) stosowania bupropionu.

Dawka początkowa to 150 mg na dobę, rano przez trzy kolejne dni. Od czwartego dnia należy
przyjmować 150 mg bupropionu rano i 150 mg po południu.

Należy pamiętać o co najmniej 8-godzinnej przerwie pomiędzy dwiema kolejnymi dawkami.

Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 150 mg, maksymalna dawka dobowa wynosi
300 mg.

Do bardzo częstych objawów niepożądanych należy bezsenność. Występowanie tego objawu
niepożądanego może być zredukowane przez unikanie podawania leku przed zaśnięciem (należy
pamiętać o co najmniej ośmiogodzinnej przerwie między dawkami).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu Zyban u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, ponieważ
bezpieczeństwo i skuteczność leku nie były oceniane w tej grupie wiekowej.

Pacjenci w podeszłym wieku
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Zyban u pacjentów w podeszłym wieku.
Nie można wykluczyć większej wrażliwości u niektórych pacjentów w podeszłym wieku. Zalecana
dawka w tej grupie pacjentów wynosi 150 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Zyban u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Z powodu większego zróżnicowania farmakokinetyki leku u pacjentów z łagodną
i umiarkowaną niewydolnością wątroby zalecana dawka w tej grupie chorych wynosi 150 mg raz na
dobę.

Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Zyban u pacjentów z niewydolnością
nerek. Zalecana dawka u tych pacjentów wynosi 150 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Zyban należy stosować zgodnie z wytycznymi o zaprzestaniu palenia tytoniu.

Przed zaleceniem produktu Zyban należy ocenić motywację pacjenta do zaprzestania palenia.
Leczenie wspomagające zaprzestanie palenia tytoniu jest bardziej skuteczne u pacjentów
zmotywowanych do zaprzestania palenia i otrzymujących wsparcie motywujące.

Leczenie powinno być prowadzone przez okres co najmniej 7 tygodni. Jeżeli siedmiotygodniowe
leczenie nie przyniosło żadnego efektu, należy rozważyć odstawienie produktu Zyban.

Tabletkę należy połknąć w całości. Nie należy jej dzielić, kruszyć ani żuć, ponieważ może to
zwiększyć ryzyko działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych.

Produkt Zyban może być przyjmowany zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od posiłku (patrz
punkty 4.5 i 5.2).

Zakończenie leczenia

Mimo że nie są spodziewane reakcje związane z odstawieniem leku, należy rozważyć stopniowe
zmniejszanie dawki produktu Zyban.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bupropion lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów z aktualnie występującymi napadami drgawkowymi lub
napadami drgawkowymi w wywiadzie.

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów ze zdiagnozowanym nowotworem ośrodkowego układu
nerwowego.

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy w jakimkolwiek czasie w trakcie leczenia nagle
odstawiają alkohol lub inne leki, o których wiadomo, że ich odstawienie związane jest z ryzykiem
wystąpienia napadów drgawkowych (szczególnie benzodiazepiny i leki działające podobnie do
benzodiazepin).

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną aktualnie lub w przeszłości bulimią lub
jadłowstrętem psychicznym.

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką marskością wątroby.

Jednoczesne leczenie produktem Zyban i inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest
przeciwwskazane. Produkt Zyban może być stosowany nie wcześniej niż po 14 dniach od zakończenia
leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO. W przypadku odwracalnych inhibitorów MAO
wystarczający jest okres 24 godzin.

Zyban jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi
w wywiadzie, ponieważ może wywołać epizod maniakalny podczas depresyjnej fazy choroby.

Nie należy podawać produktu Zyban pacjentom jednocześnie stosującym inne produkty zawierające
bupropion, ponieważ występowanie napadów drgawkowych jest zależne od dawki, i aby uniknąć
przedawkowania.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Napady drgawkowe

Nie należy stosować większych dawek produktu Zyban niż zalecane, ponieważ stosowanie
bupropionu jest związane z możliwością wystąpienia zależnego od dawki napadu drgawkowego.
Po podaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej (300 mg na dobę produktu Zyban) częstość
występowania napadów drgawkowych wynosiła 1/1000 (co stanowi około 0,1%).

Ryzyko napadu drgawkowego podczas stosowania bupropionu zwiększa się w obecności czynników
predysponujących, obniżających próg drgawkowy. Nie należy stosować produktu Zyban u pacjentów
z czynnikami predysponującymi, chyba że potencjalna medyczna korzyść z przerwania palenia tytoniu
przewyższa zwiększone ryzyko napadu drgawkowego. U tych pacjentów należy rozważać
zastosowanie podczas leczenia dawki maksymalnie 150 mg na dobę.

Każdego pacjenta należy ocenić pod kątem predysponujących czynników ryzyka, do których należą:

• jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych obniżających próg pobudliwości
drgawkowej (np. leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwmalaryczne, tramadol,
teofilina, steroidy działające ogólnoustrojowo, chinolony i środki przeciwhistaminowe działające
uspokajająco).
U pacjentów stosujących takie leki w czasie przyjmowania produktu Zyban należy rozważać
stosowanie w dalszym okresie leczenia dawki maksymalnie 150 mg leku na dobę.
• uzależnienie od alkoholu (patrz również punkt 4.3)
• uraz głowy w wywiadzie
• cukrzyca leczona lekami hipoglikemizującymi lub insuliną
• stosowanie leków stymulujących lub zmniejszających apetyt.

Jeżeli podczas stosowania produktu Zyban u pacjenta wystąpił napad drgawkowy, leczenie należy
przerwać i nie należy go wznawiać.

Interakcje (patrz punkt 4.5)

W związku z interakcjami farmakokinetycznymi stężenie bupropionu lub jego metabolitów w osoczu
może się zmieniać, co może nasilać działania niepożądane leku (np. suchość jamy ustnej, bezsenność,
napady drgawkowe).
Dlatego należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania bupropionu z produktami
leczniczymi, które indukują lub hamują jego metabolizm.

Bupropion hamuje metabolizm z udziałem enzymów cytochromu P450 2D6. Zaleca się zachowanie
ostrożności podczas równoczesnego stosowania bupropionu i leków metabolizowanych przez te
enzymy.

W literaturze wykazano, że leki hamujące aktywność CYP2D6 mogą powodować zmniejszenie
stężenia endoksyfenu, będącego czynnym metabolitem tamoksyfenu. Z tego względu w trakcie
leczenia tamoksyfenem należy unikać, jeśli to tylko możliwe, stosowania bupropionu, będącego
inhibitorem CYP2D6 (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia psychiczne

Zyban jest działającym ośrodkowo inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy.
Podczas stosowania produktu Zyban zgłaszano objawy neuropsychiatryczne (patrz punkt 4.8),
a w szczególności obserwowano objawy psychotyczne i maniakalne, głównie u pacjentów
z chorobami psychicznymi w wywiadzie.

Nastrój depresyjny może być objawem odstawienia nikotyny. Depresja, rzadko z towarzyszeniem
myśli i zachowań samobójczych (w tym prób samobójczych), była zgłaszana u pacjentów
podejmujących próbę przerwania palenia tytoniu. Objawy takie były również zgłaszane podczas
leczenia produktem Zyban i zwykle występowały na wczesnym etapie leczenia.

Bupropion jest w niektórych krajach wskazany w leczeniu depresji. Metaanaliza kontrolowanych
placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u dorosłych z epizodem ciężkiej depresji
i z innymi zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone w porównaniu do placebo ryzyko myśli
i zachowań samobójczych związanych ze stosowaniem leków przeciwdepresyjnych
u pacjentów w wieku poniżej 25 lat.

Należy być świadomym możliwości wystąpienia znaczących objawów depresyjnych u pacjentów
podejmujących próbę odzwyczajenia się od palenia i odpowiednio im doradzać.

Dane pochodzące z badań przeprowadzonych na zwierzętach sugerują możliwość uzależnienia się od
leku. Jednakże badania skłonności do uzależnienia u ludzi i rozległe doświadczenie kliniczne
wskazują na mały potencjał uzależniający bupropionu.

Nadwrażliwość

Leczenie produktem Zyban należy niezwłocznie przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpiły objawy
nadwrażliwości podczas przyjmowania leku. Należy pamiętać, że objawy mogą rozwijać się lub
nawracać również po zaprzestaniu stosowania produktu Zyban, jak również o konieczności
odpowiedniego leczenia objawowego przez odpowiednio długi okres (co najmniej jeden tydzień).
Objawy typowo obejmują wysypkę skórną, świąd, pokrzywkę lub ból w klatce piersiowej. Cięższe
reakcje mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, duszność lub skurcz oskrzeli, wstrząs
anafilaktyczny, rumień wielopostaciowy lub zespół Stevensa-Johnsona. Ból stawów, ból mięśni
i gorączka były również zgłaszane w połączeniu z wysypką i innymi objawami sugerującymi
opóźnioną nadwrażliwość. Te objawy mogą być podobne do choroby posurowiczej (patrz punkt 4.8).
U większości pacjentów objawy uległy złagodzeniu po przerwaniu leczenia bupropionem
i rozpoczęciu leczenia lekami przeciwhistaminowymi lub kortykosteroidami i z czasem ustąpiły.

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze, w niektórych przypadkach ciężkie (patrz punkt 4.8) i wymagające doraźnego
leczenia, było w praktyce klinicznej zgłaszane u pacjentów leczonych tylko bupropionem oraz
bupropionem w skojarzeniu z nikotynową terapią zastępczą. Obserwacje te dotyczą zarówno
pacjentów z występującym wcześniej nadciśnieniem tętniczym, jak i bez wcześniej występującego
nadciśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem leczenia bupropionem należy dokonać pomiaru ciśnienia
tętniczego i następnie monitorować jego wartości, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej rozpoznanym
nadciśnieniem tętniczym. Należy rozważyć przerwanie leczenia produktem Zyban, jeśli obserwowane
będzie klinicznie znaczące zwiększenie ciśnienia krwi.

Ograniczone dane z badań klinicznych sugerują, że większy wskaźnik przerwania palenia tytoniu
może być osiągany dzięki skojarzonemu zastosowaniu produktu Zyban z terapią nikotynozastępczą

w formie systemu przezskórnego uwalniania nikotyny (nicotine transdermal system, NTS). Jednakże
w grupie stosującej terapię skojarzoną odnotowano większy wskaźnik występowania nadciśnienia
tętniczego wymagającego leczenia. Jeśli stosowana jest skojarzona terapia bupropionem z systemem
przezskórnego uwalniania nikotyny (NTS), zaleca się zachowanie ostrożności i kontrolowanie
ciśnienia tętniczego krwi w odstępach tygodniowych. Przed wprowadzeniem leczenia skojarzonego
lekarz prowadzący terapię powinien zapoznać się z ChPL odpowiedniego produktu NTS.

Zespół Brugadów

Bupropion może spowodować ujawnienie zespołu Brugadów, rzadkiej, uwarunkowanej genetycznie
choroby dotyczącej kanałów sodowych serca z charakterystycznymi zmianami w zapisie EKG
(uniesienie odcinka ST oraz nieprawidłowości załamka T w prawych odprowadzeniach
przedsercowych), mogącego prowadzić do zatrzymania akcji serca i (lub) do nagłej śmierci. Należy
zachować ostrożność u pacjentów z zespołem Brugadów lub z czynnikami ryzyka, takimi jak
zatrzymanie akcji serca lub przypadek nagłej śmierci w wywiadzie rodzinnym.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku – doświadczenie kliniczne w stosowaniu bupropionu nie wykazało
różnic w tolerancji leku pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku i innymi dorosłymi pacjentami.
Jednakże nie można wykluczyć większej wrażliwości u niektórych pacjentów w podeszłym wieku.
Z tego względu zalecaną u tych pacjentów dawką bupropionu jest 150 mg podawane raz na dobę
(patrz punkty 4.2 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby – bupropion jest w znacznym stopniu metabolizowany
w wątrobie do czynnych metabolitów, które dalej są metabolizowane. Nie obserwowano statystycznie
istotnych różnic w farmakokinetyce bupropionu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną marskością
wątroby w porównaniu do zdrowych ochotników, ale stężenie bupropionu w osoczu było bardzo
zróżnicowane u poszczególnych pacjentów. Dlatego produkt Zyban należy stosować z ostrożnością
u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a zalecana dawka w tej
grupie chorych wynosi 150 mg podawana raz na dobę.

Wszyscy pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być ściśle monitorowani ze względu na
możliwość wystąpienia objawów niepożądanych (np. bezsenność, suchość jamy ustnej, napady
drgawkowe), które mogą wskazywać na duże stężenia leku lub jego metabolitów w organizmie.

Zaburzenia czynności nerek – bupropion w postaci metabolitów wydalany jest głównie
z moczem. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zalecana dawka bupropionu wynosi
150 mg podawana raz na dobę, ponieważ bupropion i jego czynne metabolity mogą kumulować się
w organizmie w stopniu większym niż zwykle (patrz punkty 4.2 i 5.2). Pacjenci powinni być ściśle
monitorowani ze względu na możliwość wystąpienia objawów niepożądanych, które mogą
wskazywać na duże stężenia leku lub jego metabolitów w organizmie.

Wpływ na wyniki badań moczu

Ze względu na budowę chemiczną podobną do amfetaminy, bupropion wpływa na wyniki niektórych
szybkich testów na obecność narkotyków w moczu. Efektem mogą być fałszywie dodatnie wyniki,
zwłaszcza dla pochodnych amfetaminy. Wynik dodatni powinien zostać potwierdzony bardziej
swoistą metodą.

Niewłaściwe drogi podania

Produkt Zyban jest przeznaczony wyłącznie do przyjmowania doustnego. Zgłaszano przypadki
inhalacji rozkruszonych tabletek lub przyjęcia rozpuszczonego bupropionu w postaci iniekcji, co może
prowadzić do gwałtownego uwalniania i szybszego wchłaniania oraz potencjalnego przedawkowania.
Zgłaszano przypadki napadów drgawkowych i (lub) zgonów po przyjęciu bupropionu donosowo lub
we wstrzyknięciu pozajelitowym.

Zespół serotoninowy

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie zespołu serotoninowego, stanu
potencjalnie zagrażającego życiu, w przypadku gdy Zyban był podawany jednocześnie z lekami
serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang.
Selective Serotonin Reuptake Inhibitors (SSRI)) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
i noradrenaliny (ang. Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors (SNRI)) (patrz punkt 4.5). Jeśli
jednoczesne leczenie innymi lekami serotoninergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zalecana jest
uważna obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki.

Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, halucynacje,
śpiączkę), dysfunkcję układu autonomicznego (np. tachykardię, niestabilne ciśnienie krwi,
hipertermię), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. nadrefleksję, brak koordynacji, sztywność), i (lub)
objawy żołądkowo-jelitowe (np. mdłości, wymioty, biegunkę). Jeśli podejrzewa się wystąpienie
zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia w zależności
od ciężkości objawów.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

U pacjentów stosujących produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy, produkt Zyban może być
stosowany tylko wówczas, gdy potencjalna medyczna korzyść z przerwania palenia tytoniu przeważy
zwiększone ryzyko napadu drgawkowego (patrz punkt 4.4).

Wpływ bupropionu na inne leki:

Chociaż bupropion i jego główny metabolit hydroksybupropion nie są metabolizowane za
pośrednictwem izoenzymu CYP2D6, to hamują szlak metaboliczny z udziałem CYP2D6.
Równoczesne stosowanie chlorowodorku bupropionu i dezypraminy u zdrowych ochotników
wydajnie metabolizujących z udziałem izoenzymu CYP2D6 spowodowało duże (od 2 do 5 razy)
zwiększenie wartości Cmax i AUC dezypraminy. Zahamowanie CYP2D6 utrzymywało się jeszcze
przez co najmniej 7 dni po podaniu ostatniej dawki chlorowodorku bupropionu.

Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi, które metabolizowane są głównie przez izoenzym
CYP2D6 i mają wąski indeks terapeutyczny, należy rozpoczynać od najmniejszych ich dawek. Do
tych produktów leczniczych należą leki przeciwdepresyjne (np. dezypramina, imipramina,
paroksetyna), leki przeciwpsychotyczne (np. rysperydon, tiorydazyna), beta-adrenolityki (np.
metoprolol) i leki przeciwarytmiczne klasy 1C (np. propafenon, flekainid). W przypadku dołączenia
produktu Zyban do leczenia pacjenta stosującego już takie produkty lecznicze, należy rozważyć
konieczność zmniejszenia ich dawek. W takich przypadkach należy dokładnie rozważyć oczekiwane
korzyści z leczenia produktem Zyban wobec potencjalnego ryzyka.

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie zespołu serotoninowego, stanu
potencjalnie zagrażającego życiu, w przypadku gdy Zyban jest podawany jednocześnie z lekami
serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI)
lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI) (patrz punkt 4.4).

Leki, których skuteczność zależy od aktywacji metabolicznej za pośrednictwem CYP2D6 (np.
tamoksyfen) mogą mieć mniejszą skuteczność podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami
CYP2D6, takimi jak bupropion (patrz punkt 4.4).

Pomimo tego, że CYP2D6 nie jest głównym enzymem odpowiadającym za metabolizm cytalopramu,
wyniki jednego z badań wykazały, że zastosowanie bupropionu spowodowało zwiększenie wartości
Cmax i AUC cytalopramu o odpowiednio 30% i 40%.

Jednoczesne podawanie digoksyny z bupropionem może skutkować zmniejszeniem stężenia
digoksyny w organizmie pacjenta. Na podstawie porównania krzyżowego wyników badań klinicznych

stwierdzono, że u zdrowych ochotników wartość AUC 0-24 h dla digoksyny się zmniejszyła, a klirens
nerkowy się zwiększył. Lekarze powinni mieć świadomość, że po zaprzestaniu podawania bupropionu
stężenie digoksyny może się zwiększyć i że należy monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia
zatrucia digoksyną.

Wpływ innych leków na bupropion:

Bupropion jest metabolizowany do hydroksybupropionu (główny metabolit) głównie za
pośrednictwem cytochromu P450 CYP2B6 (patrz punkt 5.2). Podawanie bupropionu równocześnie
z produktami leczniczymi wpływającymi na metabolizm bupropionu za pośrednictwem izoenzymu
CYP2B6 (np. substraty CYP2B6: cyklofosfamid, ifosfamid i inhibitory CYP2B6: orfenadryna,
tyklopidyna, klopidogrel) może spowodować zwiększenie stężenia bupropionu w osoczu
i zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu, hydroksybupropionu. Znaczenie kliniczne zahamowania
metabolizmu bupropionu za pośrednictwem enzymu CYP2B6 i w konsekwencji zmian stosunku
stężeń bupropionu i hydroksybupropionu nie jest obecnie znane.

Ponieważ bupropion jest w znacznym stopniu metabolizowany, należy zachować ostrożność podczas
równoczesnego podawania bupropionu z produktami leczniczymi indukującymi procesy metaboliczne
(np. karbamazepina, fenytoina, rytonawir, efawirenz) lub lekami będącymi inhibitorami metabolizmu
(np. walproinian). Równoczesne stosowanie tych leków może wpłynąć na skuteczność
i bezpieczeństwo leczenia bupropionem.

W wielu badaniach u zdrowych ochotników rytonawir (w dawkach 100 mg dwa razy na dobę lub
600 mg dwa razy na dobę) lub rytonawir w dawce 100 mg w połączeniu z lopinawirem w dawce
400 mg dwa razy na dobę powodował zależne od dawki zmniejszenie ekspozycji na bupropion i jego
główne metabolity o około 20 do 80% (patrz punkt 5.2). Podobnie efawirenz w dawce 600 mg raz na
dobę przez dwa tygodnie powodował u zdrowych ochotników zmniejszenie ekspozycji na bupropion
o około 55%. U pacjentów przyjmujących którykolwiek z tych leków jednocześnie z bupropionem
może zaistnieć potrzeba podania zwiększonych dawek bupropionu, jednakże maksymalna zalecana
dawka nie powinna zostać przekroczona.

Nikotyna stosowana przezskórnie w postaci plastrów nie wpływa na farmakokinetykę bupropionu ani
jego metabolitów.

Inne interakcje:

Palenie tytoniu związane jest ze zwiększeniem aktywności izoenzymu CYP1A2. Po przerwaniu
palenia tytoniu może wystąpić zmniejszenie klirensu leków metabolizowanych z udziałem tego
izoenzymu z następczym zwiększeniem ich stężenia w osoczu. Może to być szczególnie ważne
w przypadków leków o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanych głównie przez CYP1A2
(np. teofilina, takryna i klozapina). Kliniczne konsekwencje przerwania palenia w przypadku innych
produktów leczniczych metabolizowanych częściowo przez izoenzym CYP1A2 (np. imipramina,
olanzapina, klomipramina i fluwoksamina) nie są znane. Poza tym ograniczone dane wskazują, że
metabolizm flekainidu lub pentazocyny także może być indukowany przez palenie tytoniu.

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Zyban u pacjentów otrzymujących jednocześnie
lewodopę lub amantadynę. Ograniczone dane kliniczne sugerują częstsze występowanie działań
niepożądanych (np. nudności, wymiotów i objawów psychicznych – patrz punkt 4.8) u pacjentów
równocześnie stosujących bupropion i lewodopę lub amantadynę.

Brak danych klinicznych o interakcji farmakokinetycznej pomiędzy bupropionem a alkoholem,
odnotowano jednak nieliczne doniesienia o niepożądanych objawach neuropsychiatrycznych lub
zmniejszonej tolerancji na alkohol u pacjentów spożywających alkohol podczas stosowania produktu
Zyban. W czasie leczenia produktem Zyban należy unikać lub ograniczyć do minimum spożycie
alkoholu.

Ponieważ inhibitory monoaminooksydazy A i B w innym mechanizmie niż bupropion zwiększają
przekaźnictwo katecholaminergiczne, równoczesne stosowanie produktu Zyban i inhibitorów
monoaminooksydazy (IMAO) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) z powodu zwiększenia
możliwości wystąpienia działań niepożądanych. Powinno upłynąć co najmniej 14 dni pomiędzy
zakończeniem stosowania nieodwracalnych IMAO a rozpoczęciem leczenia produktem Zyban.
W przypadku odwracalnych IMAO wystarczająca jest 24 godzinna przerwa.

Badania sugerują możliwość zwiększonej ekspozycji na bupropion, jeżeli tabletki bupropionu
o przedłużonym uwalnianiu przyjęte zostaną wraz z posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu (patrz
punkt 5.2).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych przeprowadzonych u kobiet w ciąży, które stosowały
bupropion w pierwszym trymestrze ciąży, wykazały powiązanie ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia niektórych wrodzonych wad sercowo-naczyniowych u płodu, w szczególności ubytku
przegrody międzykomorowej oraz upośledzenia odpływu lewokomorowego. Powyższe wyniki nie są
spójne dla wszystkich badań. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni
ani pośredni toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Produktu Zyban nie należy stosować u kobiet w ciąży. Kobiety w ciąży należy zachęcać do
odzwyczajenia się od palenia tytoniu bez stosowania środków farmakologicznych.

Karmienie piersią

Bupropion i jego metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących piersią. Należy podjąć decyzję
o przerwaniu karmienia piersią lub powstrzymaniu się od leczenia produktem Zyban, uwzględniając
korzyści dla noworodka lub niemowlęcia wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki
wynikające ze stosowania leku Zyban.

Płodność

Nie ma danych na temat wpływu bupropionu na płodność u ludzi. Badania nad rozrodem u szczurów
nie wskazują na zmniejszanie płodności (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Tak jak w przypadku innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, bupropion może
wpływać na zdolność wykonywania czynności wymagających oceny sytuacji lub sprawności
psychomotorycznej. Zgłaszano również wywołane przez Zyban zawroty głowy i uczucie pustki
w głowie. Pacjenci powinni wcześniej, przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn sprawdzić
zdolność koncentracji uwagi, aby upewnić się, czy Zyban nie wywiera niepożądanego działania na ich
zdolność wykonywania czynności złożonych.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane wymienione poniżej określone na podstawie doświadczenia klinicznego zostały
pogrupowane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Należy pamiętać,
że odzwyczajanie się od palenia tytoniu jest często połączone z występowaniem objawów odstawienia
(np. pobudzenie, bezsenność, drżenie, pocenie się). Niektóre z nich są również rozpoznawane jako
działania niepożądane związane z przyjmowaniem produktu Zyban.

Działania niepożądane zostały podzielone według częstości ich występowania, określonej
w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do

<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (</10 000), nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Nieznana Niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia

Zaburzenia układu
immunologicznego*
Często Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka
Rzadko Cięższe reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk
naczynioruchowy, duszność lub skurcz oskrzeli
i wstrząs anafilaktyczny.

Bóle stawów, bóle mięśni i gorączką w połączeniu
z wysypką i innymi objawami sugerującymi
wystąpienie reakcji nadwrażliwości o charakterze
opóźnionym. Objawy te mogą przypominać
chorobę posurowiczą.
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Niezbyt często Anoreksja
Rzadko Zaburzenia stężenia glukozy we krwi
Nieznana Hiponatremia

Zaburzenia psychiczne Bardzo często Bezsenność (patrz punkt 4.2)
Często Depresja (patrz punkt 4.4), pobudzenie, lęk
Niezbyt często Splątanie
Rzadko Drażliwość, wrogość, omamy, depersonalizacja,
nieprawidłowe marzenia senne, w tym koszmary
senne
Bardzo rzadko Urojenia, wyobrażenia paranoidalne, niepokój,
agresja
Nieznana Myśli i zachowania samobójcze***, psychoza,
dysfemia, napad lęku panicznego
Zaburzenia układu
nerwowego
Często Drżenie, zaburzenia koncentracji, bóle głowy,
zawroty głowy, zaburzenia smaku
Rzadko Napady drgawkowe (patrz poniżej)**, dystonia,
ataksja, parkinsonizm, zaburzenia koordynacji,
zaburzenia pamięci, parestezje, omdlenia
Nieznana Zespół serotoninowy ****
Zaburzenia oka Niezbyt często Zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i
błędnika
Niezbyt często Szumy uszne

Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia
Rzadko Kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Wzrost ciśnienia krwi (w niektórych przypadkach
znaczny), zaczerwienienie skóry
Rzadko Rozszerzenie naczyń, niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia żołądka i jelit Często Suchość jamy ustnej, zaburzenia ze strony
przewodu pokarmowego, w tym nudności
i wymioty, ból brzucha, zaparcia
Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Rzadko Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
żółtaczka, zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej*
Często Wysypka, świąd, pocenie się
Rzadko Rumień wielopostaciowy i zespół StevensaJohnsona
Zaostrzenie łuszczycy

Nieznana Zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego,
toczeń rumieniowaty skórny, ostra uogólniona
osutka krostkowa
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Rzadko Drżenie mięśni

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Rzadko Zaburzenia w częstości oddawania moczu i (lub)
zatrzymanie moczu
Bardzo rzadko Nietrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Gorączka
Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
* Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami skórnymi. Patrz „Zaburzenia układu
immunologicznego” i „Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej”.

** Częstość występowania napadów drgawkowych wynosi około 0,1% (1/1000). Najczęstszym
rodzajem napadów drgawkowych są uogólnione napady toniczno-kloniczne, które w niektórych
przypadkach związane mogą być z ponapadowym splątaniem lub zaburzeniami pamięci (patrz punkt
4.4).

*** Przypadki myśli i zachowań samobójczych odnotowano w trakcie leczenia bupropionem (patrz
punkt 4.4).

**** Zespół serotoninowy może wystąpić w wyniku interakcji pomiędzy bupropionem
a serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (ang. SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI)
(patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Odnotowano objawy ostrego przedawkowania po przyjęciu dawek dziesięciokrotnie większych od
maksymalnej dawki terapeutycznej. Po przedawkowaniu, oprócz objawów określonych jako objawy
niepożądane, może wystąpić senność, utrata przytomności i (lub) zmiany w zapisie EKG, takie jak
zaburzenia przewodzenia (w tym wydłużenie zespołu QRS), zaburzenia rytmu i tachykardia.
Donoszono także o przypadkach wydłużenia odstępu QTc, jednak obserwowano to głównie
w połączeniu z jednoczesnym wydłużeniem zespołu QRS i przyspieszeniem czynności serca. Chociaż
większość pacjentów wróciła do zdrowia bez żadnych następstw, to zgłaszano rzadkie przypadki
zgonów po zastosowaniu bupropionu w znacznie przekroczonej dawce. Zgłaszano również
wystąpienie zespołu serotoninowego.

Postępowanie

W razie przedawkowania pacjent powinien być przyjęty do szpitala, należy monitorować zapis EKG
oraz czynności życiowe.

Pacjentowi należy zapewnić prawidłową drożność dróg oddechowych, natlenienie i czynność
oddechową. Zalecane jest użycie węgla aktywnego. Nie znane jest swoiste antidotum dla bupropionu.
Dalsze postępowanie powinno być dostosowane do sytuacji klinicznej.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N 06 AX 12.

Mechanizm działania

Bupropion jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego katecholamin
(noradrenaliny i dopaminy). Wywiera minimalny wpływ na wychwyt zwrotny indoloamin
(serotonina). Nie hamuje aktywności monoaminooksydazy. Mechanizm działania bupropionu
w odzwyczajaniu się od palenia tytoniu jest nieznany, chociaż wydaje się, że działanie to odbywa się
za pośrednictwem mechanizmów noradrenergicznego i (lub) dopaminergicznego.

Bezpieczeństwo stosowania

Przeprowadzona w oparciu o międzynarodowy Rejestr Ciąż prospektywna obserwacja dotycząca
prenatalnej ekspozycji na bupropion w pierwszym trymestrze ciąży wykazała, że częstość
występowania wrodzonych wad serca w tej grupie wyniosła 9/675 (1,3%).

W badaniu retrospektywnym przeprowadzonym u ponad tysiąca pacjentek przyjmujących bupropion
w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazano większego odsetka wrodzonych wad rozwojowych
u płodów ani wrodzonych wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego niż w przypadku
stosowania innych leków przeciwdepresyjnych.

Analiza retrospektywna danych z Krajowego Badania nad Profilaktyką Wad Wrodzonych (ang.
National Birth Defects Prevention Study) wskazuje na statystycznie istotną zależność pomiędzy
występowaniem wad serca (odpływ lewokomorowy) u dziecka a zgłoszonym przez matkę
stosowaniem bupropionu we wczesnym okresie ciąży. Nie zaobserwowano związku pomiędzy
stosowaniem bupropionu przez matkę a występowaniem jakichkolwiek innych wad serca lub
wszystkich typów złożonych wad serca.

Dalsza analiza na podstawie danych z opracowania na temat wad wrodzonych przeprowadzonego
przez Slone Epidemiology Centre (ang. Slone Epidemiology Centre Birth Defects Study) nie wykazała
statystycznie istotnego zwiększenia częstości występowania wad odpływu lewokomorowego po
stosowaniu bupropionu przez matkę. Stwierdzono natomiast statystycznie istotną zależność pomiędzy
występowaniem wad przegrody międzykomorowej a stosowaniem samego bupropionu w pierwszym
trymestrze ciąży.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym zdrowym ochotnikom 150 mg chlorowodorku bupropionu w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu, maksymalne stężenia w osoczu krwi (Cmax) wynoszące około
100 nanogramów na mililitr obserwowane były po około 2,5 do 3 godzin. Wartości AUC i Cmax dla
bupropionu i jego czynnych metabolitów: hydroksybupropionu i treohydrobupropionu zwiększają się
proporcjonalnie do dawki w zakresie dawek 50-200 mg po podaniu pojedynczej dawki i w zakresie
dawek 300-450 mg/dobę w razie długotrwałego podawania. Wartości Cmax i AUC
hydroksybupropionu są odpowiednio około 3 i 14 razy większe niż te wartości dla bupropionu.
Wartość Cmax treohydrobupropionu jest porównywalna z Cmax bupropionu, podczas gdy wartość AUC
treohydrobupropionu jest około 5 razy większa niż AUC bupropionu. Maksymalne stężenia
hydroksybupropionu i treohydrobupropionu w osoczu osiągane są po około
6 godzinach od podania pojedynczej dawki bupropionu. Stężenia erytrohydrobupropionu (również

aktywny izomer treohydrobupropionu) w osoczu są nieoznaczalne po podaniu pojedynczej dawki
bupropionu.

Podczas długotrwałego stosowania bupropionu w dawce 150 mg dwa razy na dobę wartość Cmax
bupropionu jest podobna do wartości zgłaszanych po podaniu pojedynczej dawki. Wartości Cmax
hydroksybupropionu i treohydrobupropionu w stanie stacjonarnym są większe (odpowiednio około 4
i 7 razy) niż po podaniu pojedynczej dawki. Stężenia w osoczu erytrohydrobupropionu są
porównywalne do stężeń bupropionu w stanie stacjonarnym. Stan stacjonarny bupropionu i jego
metabolitów osiągany jest w ciągu 5-8 dni. Całkowita biodostępność bupropionu nie jest znana.
Jednakże dane dotyczące wydalania z moczem wskazują, że co najmniej 87% dawki bupropionu jest
wchłaniane.

Dwa badania, w których zastosowano 150 mg bupropionu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu
u zdrowych ochotników sugerują, że ekspozycja na bupropion może zwiększyć się, jeśli tabletki
Zyban są przyjmowane wraz z posiłkiem. Stężenie maksymalne bupropionu (Cmax) po przyjęciu leku
po śniadaniu z dużą zawartością tłuszczu zwiększa się o 11 i 35% w dwóch badaniach, podczas gdy
ogólna ekspozycja na bupropion (AUC) zwiększa się o 16 i 19%.

Dystrybucja

Bupropion jest szeroko dystrybuowany, a objętość dystrybucji wynosi około 2000 l.

Bupropion, hydroksybupropion i treohydrobupropion wiążą się z białkami w stopniu umiarkowanym
(odpowiednio 84%, 77% i 42 %)

Bupropion i jego czynne metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących. Badania przeprowadzone
na zwierzętach wskazują, że bupropion i jego czynne metabolity przenikają przez barierę krew-mózg
i barierę łożyskową.

Metabolizm

W organizmie człowieka bupropion jest w znacznym stopniu metabolizowany. Zostały
zidentyfikowane jego trzy czynne farmakologicznie metabolity: hydroksybupropion
i aminoalkoholowe izomery - treohydrobupropion i erytrohydrobupropion. Mogą one mieć znaczenie
kliniczne, ponieważ ich stężenia w osoczu są równie duże lub większe niż stężenie bupropionu.
Czynne metabolity są następnie metabolizowane do postaci nieczynnych (niektóre z nich nie zostały
w pełni scharakteryzowane, ale mogą obejmować formy sprzężone) i wydalane z moczem.

Badania in vitro wykazują, że bupropion jest metabolizowany do głównego czynnego metabolitu -
hydroksybupropionu przede wszystkim przez izoenzym CYP2B6, podczas gdy izoenzymy CYP1A2,
2A6, 2C9, 3A4 i 2E1 biorą udział w metabolizmie leku w mniejszym stopniu. W odróżnieniu,
powstawanie treohydrobupropionu obejmuje redukcję grupy karbonylowej, ale izoenzymy
cytochromu P450 nie biorą w tym udziału (patrz punkt 4.5).

Nie badano potencjalnego działania hamującego treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu na
izoenzymy cytochromu P450.

Bupropion i hydroksybupropion są inhibitorami izoenzymu CYP2D6. Wartości Ki wynoszą dla nich
odpowiednio 21 i 13,3 μM (patrz punkt 4.5).

U palaczy i u osób niepalących, po doustnym podaniu pojedynczej dawki 150 mg bupropionu nie
stwierdzono różnicy w stężeniu maksymalnym (Cmax), okresie półtrwania (T1/2), czasie do osiągnięcia
stężenia maksymalnego (Tmax), wielkości pola pod krzywą (AUC) i w klirensie bupropionu lub jego
głównych metabolitów.

Bupropion wykazał indukcję własnego metabolizmu u zwierząt podczas przedłużonego podawania.
Nie stwierdzono dowodów na indukcję enzymów przez bupropion lub hydroksybupropion w grupie
ochotników lub pacjentów otrzymujących zalecane dawki bupropionu przez 10 do 45 dni.

Eliminacja

Po doustnym podaniu dawki 200 mg bupropionu znakowanego 14C, 87% i 10% dawki zostało
wydalone odpowiednio w moczu i kale. Część dawki bupropionu wydalana w postaci niezmienionej
stanowiła tylko 0,5%. Powyższe wyniki zgodne są z intensywnym metabolizmem bupropionu. Mniej
niż 10% znakowanej 14C dawki występowało w moczu jako czynne metabolity.

Średni klirens po doustnym podaniu bupropionu wynosi około 200 l/h, a średni okres półtrwania
w fazie eliminacji około 20 godzin.

Okres półtrwania hydroksybupropionu w fazie eliminacji wynosi około 20 godzin. Okresy półtrwania
treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu w fazie eliminacji są dłuższe (odpowiednio 37 i 33
godziny).

Szczególne grupy pacjentów:

Zaburzenia czynności nerek

Wydalanie bupropionu i jego czynnych metabolitów może być zmniejszone u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Ograniczone dane dotyczące pacjentów w końcowym stadium
niewydolności nerek lub umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wskazują, że
ekspozycja na bupropion i (lub) jego czynne metabolity została zwiększona (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Farmakokinetyka bupropionu i jego czynnych metabolitów nie różni się statystycznie istotnie
pomiędzy pacjentami z łagodną lub umiarkowaną marskością wątroby a zdrowymi ochotnikami,
jednakże zaobserwowano większe zróżnicowanie pomiędzy poszczególnymi osobami (patrz punkt
4.4). U pacjentów z ciężką marskością wątroby wartości stężenia maksymalnego (Cmax) i pola pod
krzywą (AUC) były istotnie większe (wartości średnio różniły się o około odpowiednio 70% i 3 razy)
oraz były bardziej zróżnicowane niż w grupie zdrowych ochotników. Dłuższy był również średni
okres półtrwania (o około 40%). W przypadku hydroksybupropionu średnia wartość stężenia
maksymalnego była mniejsza (o około 70%), średnie pole pod krzywą miało tendencję zwyżkową
(o około 30%), mediana czasu osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) była dłuższa (o około 20
godzin) i średnie wartości okresów półtrwania były dłuższe (o około 4 razy) w porównaniu do
zdrowych ochotników. W przypadku treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu średnia wartość
Cmax miała tendencję zniżkową (o około 30%), średnia wartość AUC była większa (o około 50%),
mediana wartości Tmax była dłuższa (o około 20 godzin) i średni okres półtrwania był dłuższy (około
dwukrotnie) w porównaniu do wartości u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.3).

Pacjenci w podeszłym wieku
W wyniku badań farmakokinetycznych przeprowadzonych u osób w podeszłym wieku otrzymano
zróżnicowane rezultaty. Badanie z zastosowaniem pojedynczej dawki wykazało, że farmakokinetyka
bupropionu i jego metabolitów u osób w podeszłym wieku nie różni się od obserwowanej
u młodszych osób dorosłych. Inne badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem zarówno pojedynczej
jak i wielokrotnych dawek sugeruje, że u osób w podeszłym wieku może w większym stopniu
dochodzić do kumulacji bupropionu i jego metabolitów. Doświadczenie kliniczne nie wykazało różnic
w tolerancji pomiędzy osobami w wieku podeszłym a osobami młodymi. Nie można jednak
wykluczyć występowania większej wrażliwości u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksycznego działania na rozród u szczurów, z zastosowaniem dawki analogicznej do
maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (na podstawie systemowych danych o ekspozycji)
nie stwierdzono niepożądanego działania na płodność, ciążę i rozwój płodowy. W badaniach
toksycznego działania na rozród przeprowadzonych na królikach, którym podawano dawkę do 7 razy
większą niż maksymalna dawka zalecana u ludzi wyrażona w mg/m2 (brak danych systemowych
dotyczących ekspozycji), stwierdzono wyłącznie nieznaczne zwiększenie częstości zaburzeń układu
szkieletowego (częstsze przypadki typowych zmian anatomicznych obejmujących dodatkowe żebro
piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków). Ponadto, przy dawkach toksycznych dla samic królików
w ciąży stwierdzano spadek wagi u płodów.

W badaniach eksperymentalnych na zwierzętach z zastosowaniem bupropionu stwierdzono, że lek ten
w dawkach kilkakrotnie większych niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi powodował między
innymi następujące objawy zależne od podanej dawki: ataksja i drgawki u szczurów, ogólne
osłabienie, drżenia i wymioty u psów oraz zwiększona śmiertelność u obu gatunków. Z powodu
działania indukującego enzymy, które występuje u zwierząt, a nie występuje u ludzi, narażenie
ogólnoustrojowe zwierząt było podobne do narażenia obserwowanego u ludzi podczas stosowania
maksymalnych zalecanych dawek.

Obserwowane w badaniach na zwierzętach zmiany w wątrobie odzwierciedlały działanie indukcyjne
na enzymy wątrobowe. W zakresie zalecanych u ludzi dawek bupropion nie indukował własnego
metabolizmu. To sugeruje, że powyższe obserwacje dotyczące wątroby u zwierząt laboratoryjnych
mają tylko ograniczone znaczenie w ocenie ryzyka stosowania bupropionu.

Dane dotyczące genotoksyczności wskazują, że bupropion ma słabe właściwości mutagenne
u bakterii, nie dotyczące jednakże ssaków. Z tego powodu nie występują obawy o działanie
genotoksyczne na człowieka. Badania na myszach i szczurach potwierdzają brak działania
rakotwórczego u tych gatunków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki

celuloza mikrokrystaliczna,
hypromeloza 2910,
cysteiny chlorowodorek jednowodny,
magnezu stearynian,
woda oczyszczona.

Otoczka

koncentrat koloru białego: Opadry OY-7300 biały lub Opadry YS-1-18202-A biały, wosk Carnauba,
woda oczyszczona.
Skład Opadry OY-7300 biały i Opadry YS-1-18202-A biały: hypromeloza 2910 6cP, tytanu
dwutlenek (E171), Makrogol 400.
Skład czarnego tuszu Opacode WB NS-78-17821: woda oczyszczona, żelaza tlenek czarny (E172),
glikol propylenowy, alkohol izopropylowy, hypromeloza 2910 6cP.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

30 szt. – 3 blistry po 10 szt.
60 szt. – 6 blistrów po 10 szt.
100 szt. – 10 blistrów po 10 szt.
Blistry zabezpieczające przed dostępem dzieci z folii poliamid/Aluminium/PVC/Aluminium/Papier
w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

GlaxoSmithKline (Ireland) Limited
12 Riverwalk
Citywest Business Campus
Dublin 24
Irlandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 4909

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 kwietnia 2000 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 16 czerwca 2010 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

09/2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.