# Apra

> Aripiprazol · 15 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Apra
- **Nazwa powszechna:** Aripiprazolum
- **Substancja czynna:** [Aripiprazol](https://apteka.online/odpowiedniki/aripiprazolum)
- **Moc:** 15 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AX12
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 23063
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/apra-tabl-15-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/apra-tabl-15-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33067/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33067/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5906414001075 | Rp | 107,51 zł (dopłata od 9,86 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 56 tabl. | 5906414001754 | Rp | 201,06 zł (dopłata od 5,97 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 84 tabl. | 5906414001761 | Rp | 309,85 zł (dopłata od 16,26 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 7 tabl. | 5906414002898 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5906414002904 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5906414001075 · cena jedn. 3,84 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia; Choroba afektywna dwubiegunowa | ryczałt | 107,51 zł | 9,86 zł | 97,65 zł | 100,85 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 56 tabl. — EAN 5906414001754 · cena jedn. 3,59 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia; Choroba afektywna dwubiegunowa | ryczałt | 201,06 zł | 5,97 zł | 195,09 zł | 201,06 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 84 tabl. — EAN 5906414001761 · cena jedn. 3,69 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia; Choroba afektywna dwubiegunowa | ryczałt | 309,85 zł | 16,26 zł | 293,59 zł | 302,55 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Apra i w jakim celu się go stosuje?
Lek Apra zawiera substancję czynną arypiprazol i należy do grupy leków przeciwpsychotycznych.
Stosowany jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej chorujących na chorobę
charakteryzującą się takimi objawami, jak: widzenie, słyszenie i czucie rzeczy w rzeczywistości
nieistniejących, podejrzliwość, sprzeczne z rzeczywistością przekonania, chaotyczna mowa
i zachowanie oraz otępienie emocjonalne. Pacjenci z powyższymi objawami mogą także odczuwać
smutek, lęk lub napięcie, a także mieć poczucie winy.

Lek Apra stosowany jest w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszej, których choroba
charakteryzuje się objawami, takimi jak: podekscytowanie, rozpierająca energia, mniejsze
zapotrzebowanie na sen niż zwykle, bardzo szybka mowa, gonitwa myśli i czasami bardzo nasilona
drażliwość. U dorosłych, lek ten zapobiega również nawrotowi powyższych objawów u pacjentów,
którzy zareagowali na leczenie lekiem Apra.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Apra

Kiedy nie stosować leku Apra
◦ jeśli pacjent ma uczulenie na arypiprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Apra, należy omówić to z lekarzem prowadzącym.

W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli i zachowań samobójczych. Należy
natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych z wyrządzeniem
sobie krzywdy.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Apra należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje:

◦ duże stężenie cukru we krwi (charakterystycznymi objawami są: nadmierne pragnienie,
wydalanie dużych ilości moczu, zwiększenie apetytu i uczucie osłabienia) lub cukrzyca
w wywiadzie rodzinnym;
◦ drgawki (padaczka), ponieważ może to oznaczać, że lekarz będzie chciał objąć pacjenta ścisłą
obserwacją;
◦ mimowolne, nieregularne ruchy mięśni, szczególnie mięśni twarzy;
◦ choroby układu krążenia (choroby serca i krążenia), choroba układu krążenia w wywiadzie
rodzinnym, udar lub „mikro” udar, nieprawidłowe ciśnienie krwi;
◦ zakrzepy krwi lub występowanie zakrzepów krwi w wywiadzie rodzinnym, ponieważ stosowanie
leków przeciwpsychotycznych jest związane z tworzeniem zakrzepów krwi;
◦ uzależnienie od hazardu w przeszłości.

Jeśli pacjent stwierdzi zwiększenie masy ciała, pojawienie się nietypowych ruchów, senność, która
utrudnia codzienną aktywność, jakiekolwiek trudności w czasie połykania lub objawy alergii,
powinien poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Jeśli u pacjenta w podeszłym wieku występuje demencja (utrata pamięci i innych zdolności
umysłowych), to on lub jego opiekun, lub krewny powinien poinformować lekarza, czy kiedykolwiek
wystąpił u pacjenta udar lub „mini” udar.

Należy natychmiast poinformować lekarza o występowaniu myśli lub uczuć związanych
z wyrządzaniem sobie krzywdy. W czasie leczenia arypiprazolem zgłaszano występowanie myśli
i zachowań samobójczych.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje sztywność mięśni lub sztywność
z wysoką gorączką, potami, zaburzeniami stanu umysłowego lub bardzo szybkie albo nieregularne
bicie serca.

Jeśli pacjent lub jego rodzina bądź opiekun zauważy, że pacjent zaczyna odczuwać chęć lub
pragnienie zachowywania się w sposób nietypowy, oraz że nie może się oprzeć impulsowi, popędowi
lub pokusie podjęcia aktywności, które mogą zaszkodzić jemu lub innym, powinien powiedzieć o tym
lekarzowi. Powyższe zjawiska są nazywane zaburzeniami kontroli impulsów i mogą się objawiać
zachowaniami, takimi jak nałogowy hazard, nadmierne objadanie się lub nadmierna potrzeba
wydawania pieniędzy, zbyt duży popęd seksualny lub zwiększenie częstości i natężenia myśli lub
odczuć o tematyce seksualnej.
Lekarz może uznać za stosowne zmianę dawki lub odstawienie leku.

Arypiprazol może powodować senność, zmniejszenie ciśnienia krwi podczas wstawania, zawroty
głowy i zmiany w zakresie zdolności do poruszania się i zachowania równowagi, co może prowadzić
do upadków. Należy zachować ostrożność, szczególnie w przypadku pacjentów w podeszłym wieku
lub osłabionych.

Dzieci i młodzież
Nie należy stosować leku Apra u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 13 lat. Nie wiadomo, czy
stosowanie leku jest bezpieczne i skuteczne u tych pacjentów.

Lek Apra a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które są
wydawane bez recepty.

Leki obniżające ciśnienie krwi: Apra może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie krwi. Jeśli
pacjent przyjmuje leki obniżające ciśnienie krwi, powinien powiadomić o tym lekarza prowadzącego.

Stosowanie leku Apra z niektórymi lekami może powodować konieczność zmiany dawki leku Apra.
Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o stosowaniu następujących leków:
◦ leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (takich jak chinidyna, amiodaron, flecainid);
◦ leków przeciwdepresyjnych lub leków ziołowych stosowanych w leczeniu depresji i lęku (takich
jak fluoksetyna, paroksetyna, wenlafaksyna, dziurawiec);
◦ leków przeciwgrzybiczych (takich jak ketokonazol, itrakonazol);
◦ pewnych leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV (takich jak efawirenz, newirapina,
inhibitory proteazy, np. indinawir, ritonawir);
◦ leków przeciwdrgawkowych stosowanych w leczeniu padaczki (takich jak karbamazepina,
fenytoina, fenobarbital);
◦ określone antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy (ryfabutyna, ryfampicyna).

Przyjmowanie tych leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych lub obniżać
działanie leku Apra. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy podczas przyjmowania
tych leków z lekiem Apra, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Leki, które zwiększają stężenie serotoniny, są zwykle stosowane w chorobach obejmujących depresję,
zespół lęku uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobię społeczną oraz migrenę
i ból:
• tryptany, tramadol i tryptofan stosowany w leczeniu chorób obejmujących depresję, zespół
lęku uogólnionego, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (ZOK) i fobię społeczną oraz
migrenę i ból;
• selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) (takie jak paroksetyna i
fluoksetyna) stosowane w leczeniu depresji, ZOK, paniki i lęku;
• inne leki przeciwdepresyjne (takie jak wenlafaksyna i tryptofan) stosowane w leczeniu
ciężkiej depresji;
• leki trójpierścieniowe (takie jak klomipramina, amitryptylina) stosowane w leczeniu depresji;
• ziele dziurawca zwyczajnego(Hypericum perforatum) stosowane jako preparat ziołowy w
łagodnej depresji;
• leki przeciwbólowe (takie jak tramadol i petydyna) stosowane w łagodzeniu bólu;
• tryptany (takie jak sumatryptan i zolmitryptan) stosowane w leczeniu migreny.

Przyjmowanie tych leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Jeśli u
pacjenta wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy podczas przyjmowania tych leków z lekiem Apra,
należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Stosowanie leku Apra z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Apra można przyjmować niezależnie od posiłków.
W okresie leczenia preparatem Apra nie należy pić alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje zajście w
ciążę, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

U noworodków, których matki stosowały arypiprazol w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące
ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,
pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane ze ssaniem. W razie zaobserwowania
takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka przyjmuje lek Apra, lekarz omówi z nią, czy powinna karmić piersią, biorąc pod uwagę
korzyści wynikające z leczenia i korzyści wynikające z karmienia dziecka piersią. Nie należy
przyjmować leku i karmić dziecka piersią. Należy porozmawiać z lekarzem na temat najlepszych
metod karmienia dziecka, jeżeli pacjentka przyjmuje ten lek.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W trakcie leczenia tym lekiem mogą wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4).
Należy brać to pod uwagę podczas wykonywania czynności wymagających pełnej uwagi np. podczas
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Apra zawiera aspartam, laktozę, sód i alkohol benzylowy

Aspartam
Lek Apra 5 mg zawiera 0,5 mg aspartamu w każdej tabletce.
Lek Apra 10 mg zawiera 1 mg aspartamu w każdej tabletce.
Lek Apra 15 mg zawiera 1,5 mg aspartamu w każdej tabletce.
Lek Apra 30 mg zawiera 3 mg aspartamu w każdej tabletce.

Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to
rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.

Laktoza
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Alkohol benzylowy
Lek Apra 5 mg zawiera 0.0018 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce.
Lek Apra 10 mg zawiera 0.0036 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce.
Lek Apra 15 mg zawiera 0.0054 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce.
Lek Apra 30 mg zawiera 0.0108 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce.

Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem
leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować
działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).
Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem
leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować
działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).

### 3. Jak stosować lek Apra?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku u dorosłych to 15 mg na dobę. Lekarz może jednak przepisać mniejszą lub
większą dawkę, która jednak nie może być większa niż 30 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Podawanie leku Apra można rozpocząć od małej dawki arypiprazolu w postaci roztworu doustnego
(płynnej). Dawka może być stopniowo zwiększana do zalecanej dawki dla młodzieży wynoszącej 10
mg raz na dobę. Jednakże lekarz prowadzący może przepisać mniejszą lub większą dawkę,
maksymalnie do 30 mg na dobę.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Lek Apra w postaci tabletek należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Nie ma znaczenia
czy tabletka jest przyjmowana z posiłkiem czy bez posiłku. Tabletkę należy połykać w całości
i popijać wodą.

Nawet jeśli odczuwa się poprawę samopoczucia, nie należy zmieniać dawki bądź zaprzestać
przyjmowania Apra bez wcześniejszego uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Apra
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Apra tabletki niż zalecił lekarz (lub jeżeli ktoś inny
przyjął pewną ilość nie przeznaczonego dla niego leku Apra tabletki), niezwłocznie należy
skontaktować się z lekarzem prowadzącym. W przypadku trudności uzyskania kontaktu z lekarzem,
należy udać się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.

U pacjentów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę arypiprazolu, wystąpiły następujące objawy:
• szybkie bicie serca, pobudzenie/agresja, problemy z mową;
• nietypowe ruchy ciała (szczególnie twarzy lub języka) i obniżenie świadomości.
Inne objawy mogą obejmować:
• ostry stan splątania, napady drgawkowe (padaczka), śpiączkę, połączenie gorączki,
przyspieszonego oddechu, nadmiernego pocenia się;
• sztywność mięśni i senność lub ospałość, zwolniony oddech, dławienie się, wysokie lub niskie
ciśnienie krwi, nieprawidłowy rytm akcji serca.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem lub szpitalem.

Pominięcie zastosowania leku Apra
W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę, gdy tylko sobie o tym
przypomni. Nie należy przyjmować dwóch dawek jednego dnia.

Przerwanie stosowania leku Apra
Nie wolno przerywać leczenia jeśli pacjent poczuje się lepiej.
Bardzo ważne jest aby lek Apra przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza i przez okres zalecony
przez lekarza.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
• cukrzyca,
• zaburzenia snu,
• uczucie lęku,
• uczucie niepokoju i brak możliwości spokojnego siedzenia lub stania,
• akatyzja (odczucie wewnętrznego niepokoju i przymus wykonywania ciągłych ruchów),
• niekontrolowane drżenie, ruchy z szarpnięciem lub ruchy wijące,
• drżenie,
• ból głowy,
• zmęczenie,
• senność,
• uczucie pustki w głowie,

• drżenie obrazu i niewyraźne widzenie,
• zmniejszenie liczby wypróżnień lub trudności z wypróżnieniem,
• niestrawność,
• nudności,
• nadmierne wydzielanie śliny,
• wymioty,
• uczucie zmęczenia.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
• zwiększone stężenie prolaktyny we krwi,
• zbyt duże stężenie cukru we krwi,
• depresja,
• zmiany dotyczące seksualności lub nadmierne zainteresowanie seksem,
• niekontrolowane ruchy jamy ustnej, języka i kończyn (późna dyskineza)
• zaburzenia mięśni powodujące ruchy skręcania (dystonia),
• zespół „niespokojnych nóg”,
• podwójne widzenie,
• nadwrażliwość oczu na światło,
• szybkie bicie serca,
• zmniejszenie ciśnienia krwi w pozycji stojącej, powodujące zawroty głowy, uczucie pustki w
głowie lub omdlenie,
• czkawka.

Następujące działania niepożądane były zgłaszane po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu, ale
częstość ich występowania nie jest znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych):
• zmniejszona liczba białych krwinek,
• zmniejszona liczba płytek krwi,
• reakcje alergiczne (np. obrzęk jamy ustnej, języka, twarzy i gardła, świąd, wysypka),
• wystąpienie cukrzycy lub zaostrzenie jej przebiegu, kwasica ketonowa (obecność związków
ketonowych we krwi i moczu) lub śpiączka
• duże stężenie cukru we krwi,
• małe stężenie sodu we krwi,
• utrata apetytu (jadłowstręt),
• zmniejszenie masy ciała,
• zwiększenie masy ciała,
• myśli samobójcze, próby samobójcze i dokonane samobójstwa,
• uczucie agresji,
• pobudzenie,
• nerwowość,
• jednoczesne występowanie gorączki, sztywności mięśni, przyspieszonego oddechu, pocenia
się, ograniczenia świadomości i nagłych zmian ciśnienia oraz zmian częstości pracy serca,
omdlenia (złośliwy zespół neuroleptyczny)
• drgawki,
• zespół serotoninowy (reakcja, która może powodować uczucia wielkiej radości, ospałość,
niezborność ruchów, niepokój, zwłaszcza ruchowy, uczucie upojenia alkoholowego, gorączkę,
pocenie się lub sztywność mięśni),
• zaburzenia mowy,
• unieruchomienie gałek ocznych w jednej pozycji,
• nagła niewyjaśniona śmierć,
• zagrażający życiu nieregularny rytm serca,
• atak serca (zawał mięśnia sercowego),

• wolne bicie serca,
• zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w żyłach nóg (do objawów należą obrzęk, ból i
zaczerwienienie nóg), które mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc
powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu (jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z tych objawów musi on natychmiast zgłosić się do lekarza),
• wysokie ciśnienie krwi,
• omdlenia,
• przypadkowe zachłyśnięcia pokarmem z ryzykiem wystąpienia zapalenia płuc,
• skurcz mięśni wokół głośni,
• zapalenie trzustki,
• trudności w przełykaniu,
• biegunka,
• dyskomfort w jamie brzusznej,
• dyskomfort żołądka,
• niewydolność wątroby,
• zapalenie wątroby,
• zażółcenie skóry i białych części gałek ocznych,
• nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,
• wysypka skórna,
• nadwrażliwość skóry na światło,
• łysienie,
• nadmierne pocenie,
• ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wysypka polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnoustrojowymi (zespół DRESS). Początkowo zespół DRESS przypomina objawy
grypopodobne z wysypką na twarzy, a następnie pojawia się wysypka na innych częściach
ciała, wysoka gorączka, powiększone węzły chłonne, podwyższenie aktywności enzymów
wątrobowych (widoczne w badaniach krwi) i podwyższone stężenie określonego rodzaju
białych krwinek (eozynofilia),
• nieprawidłowy rozpad mięśni prowadzący do zaburzeń w funkcjonowaniu nerek,
• ból mięśni,
• sztywność,
• mimowolne oddawanie moczu,
• trudności w oddawaniu moczu,
• zespół abstynencyjny u noworodków w przypadku narażenia na lek w okresie ciąży,
• przedłużony i (lub) bolesny wzwód,
• trudności w regulacji podstawowej temperatury ciała lub przegrzanie,
• ból w piersiach,
• puchnięcie rąk, kostek lub stóp,
• w badaniach krwi: wahania stężenia cukru we krwi, zwiększenie stężenia glikozylowanej
hemoglobiny,
• niezdolność do oparcia się impulsowi, popędowi lub pokusie podjęcia aktywności, która może
zaszkodzić pacjentowi lub innym, obejmująca zachowania, takie jak:
- silny impuls do nadmiernego uprawiania hazardu mimo poważnych konsekwencji
osobistych lub rodzinnych,
- zmienione bądź zwiększone zainteresowanie sferą seksualną i zachowania znacząco
niepokojące pacjenta lub innych, na przykład wzmożony popęd seksualny,
- niekontrolowane nadmierne zakupy lub wydawanie pieniędzy,
- niepohamowane obżarstwo (jedzenie dużych ilości pożywienia w krótkim czasie) lub
jedzenie kompulsywne (jedzenie więcej pożywienia niż zazwyczaj i więcej niż
potrzeba do zaspokojenia głodu);
- popęd do włóczęgostwa.

Jeżeli wystąpią u pacjenta tego typu zachowania, powinien powiedzieć o nich lekarzowi, który omówi
z pacjentem sposoby leczenia lub zmniejszenia tych objawów.
U pacjentów w podeszłym wieku z demencją przyjmujących arypiprazol opisano więcej przypadków
zakończonych zgonem. Ponadto zanotowano przypadki udarów lub "mini" udarów.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
U młodzieży w wieku 13 lat i starszej występowały działania niepożądane o podobnej częstości
i rodzaju jak u dorosłych, z wyjątkiem senności, niekontrolowanych drgań lub ruchów, niepokoju
ruchowego i zmęczenia, występujących bardzo często (częściej niż u 1 pacjenta na 10) oraz bólu
w górnej części brzucha, suchości w jamie ustnej, zwiększonego bicia serca, przyrostu masy ciała,
zwiększenia apetytu, drżenia mięśni, niekontrolowanych ruchów kończyn oraz zawrotów głowy,
szczególnie podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej występujących często (częściej niż
u 1 pacjenta na 100).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Apra?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku.

Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Apra
Substancją czynną leku jest arypiprazol. Każda tabletka zawiera 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 30 mg
arypiprazolu.
Ponadto lek zawiera laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową,
krzemionkę koloidalną bezwodną, aspartam (E 951), magnezu stearynian, aromat waniliowy
(maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol benzylowy E 1519)
- indygotyna, lak (E 132) – dla tabletek 5 mg
- żelaza tlenek czerwony (E172) – dla tabletek 10 mg i 30 mg
- żelaza tlenek żółty (E 172) – dla tabletek 15 mg

Jak wygląda lek Apra i co zawiera opakowanie
Apra, 5 mg tabletki: prostokątne, obustronnie wypukłe, niebieskie tabletki, o wymiarach 7,6 mm x 4,3
mm, gładkie po obu stronach.
Apra, 10 mg, tabletki: prostokątne, obustronnie wypukłe, różowe tabletki, o wymiarach 9,3 mm x 5,2
mm, gładkie po obu stronach.
Apra, 15 mg, tabletki: okrągłe, płaskie, żółte tabletki, o średnicy 9,0 mm, gładkie po obu stronach.
Apra, 30 mg, tabletki: okrągłe, płaskie, różowe tabletki, o średnicy 10,00 mm, gładkie po obu
stronach.

Tabletki Apra 5 mg są dostępne w blistrach aluminiowych, pakowanych w pudełka tekturowe
zawierające 7, 14 i 28 tabletek.
Tabletki Apra 10 mg, Apra 15 mg i Apra 30 mg są dostępne w blistrach aluminiowych, pakowanych
w pudełka tekturowe zawierające 7, 14, 28, 56 i 84 tabletki.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

Wytwórca
Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A.
Larissa Industrial Area, P.O. Box 3012, Larissa
41500 Grecja

GENEPHARM S.A.
18th km Marathonos Avenue, Pallini Attiki
15351 Grecja

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

Grudzień 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Apra, 5 mg, tabletki
Apra, 10 mg, tabletki
Apra, 15 mg, tabletki
Apra, 30 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Apra, 5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 5 mg arypiprazolu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
0,5 mg aspartamu w tabletce,
47,53 mg laktozy jednowodnej w tabletce,
0,0018 mg alkoholu benzylowego w tabletce.

Apra, 10 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 10 mg arypiprazolu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
1 mg aspartamu w tabletce,
95,05 mg laktozy jednowodnej w tabletce,
0,0036 mg alkoholu benzylowego w tabletce.

Apra, 15 mg, tabletki
Każda tabletka 15 mg arypiprazolu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
1,5 mg aspartamu w tabletce,
142,58 mg laktozy jednowodnej w tabletce,
0,0054 mg alkoholu benzylowego w tabletce.

Apra, 30 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 30 mg arypiprazolu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
3 mg aspartamu w tabletce,
285,15 mg laktozy jednowodnej w tabletce,
0,0108 mg alkoholu benzylowego w tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki.

Apra, 5 mg, tabletki
Prostokątna, obustronnie wypukła i niebieska, o wymiarach 7,6 mm x 4,3 mm, gładka po obu
stronach.

Apra, 10 mg, tabletki
Prostokątna, obustronnie wypukła i różowa, o wymiarach 9,3 mm x 5,2 mm, gładka po obu stronach.

Apra, 15 mg, tabletki
Okrągła, płaska i żółta, o średnicy 9,0 mm, gładka po obu stronach.

Apra, 30 mg, tabletki
Okrągła, płaska i różowa, o średnicy 10,0 mm, gładka po obu stronach.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Apra jest wskazana w leczeniu schizofrenii u dorosłych i u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.

Apra jest wskazana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nowym epizodom
maniakalnym u dorosłych, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają
na leczenie arypiprazolem (patrz punkt 5.1).

Apra jest wskazana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej,
w leczeniu trwającym do 12 tygodni (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Schizofrenia: zalecana dawka początkowa produktu Apra to 10 lub 15 mg na dobę z dawką
podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę o stałej porze, niezależnie od
posiłków. Produkt leczniczy Apra jest skuteczny w dawkach od 10 do 30 mg na dobę. Chociaż nie
potwierdzono większej skuteczności dawek większych niż dawka dobowa 15 mg, jednak
u poszczególnych pacjentów większa dawka może być korzystna. Maksymalna dawka dobowa nie
może być większa niż 30 mg.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: zalecana dawka początkowa to
15 mg arypiprazolu podawanego w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków jako monoterapia
lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów może być korzystne
zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg.

Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I:
w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol
w monoterapii lub w terapii skojarzonej, należy kontynuować leczenie stosując ustaloną dawkę.
Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu
klinicznego.

Dzieci i młodzież
Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej: zalecana dawka produktu Apra to 10 mg na dobę
podawana w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte od
dawki 2 mg (stosując roztwór doustny 1mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez
kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. W przypadkach gdzie
zwiększenie dawki jest właściwe, należy podawać kolejne dawki zwiększone jednorazowo o 5 mg, nie
przekraczając maksymalnej dawki dobowej 30 mg (patrz punkt 5.1).

Apra jest skuteczna w przedziale dawek 10 mg do 30 mg na dobę. Nie wykazano większej
skuteczności dla dawek dobowych większych niż 10 mg, chociaż poszczególni pacjenci mogą odnieść
korzyść z zastosowania większych dawek.

Apra nie jest zalecana do stosowania u pacjentów ze schizofrenią w wieku poniżej 15 lat, z powodu
braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz
punkty 4.8 i 5.1).

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat
i starszej: zalecana dawka produktu Apra to 10 mg na dobę, podawana w schemacie raz na dobę,
niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując roztwór doustny 1
mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększyć do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej
dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy
konieczny do uzyskania kontroli objawów i nie może przekraczać 12 tygodni. Nie wykazano większej
skuteczności leczenia po zastosowaniu dawek dobowych większych niż 10 mg, a dawka dobowa
wynosząca 30 mg jest związana ze znacząco większą częstością występowania istotnych działań
niepożądanych, włączając zdarzenia związane z objawami pozapiramidowymi (ang. EPS), senność,
zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała (patrz punkt 4.8). Z tego powodu dawki większe niż 10 mg na
dobę należy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach oraz z zachowaniem ścisłej kontroli
klinicznej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Młodsi pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko działań
niepożądanych związanych z arypiprazolem. Z tego powodu produkt Apra nie jest zalecany do
stosowania u pacjentów w wieku poniżej 13 lat (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi: nie określono dotychczas bezpieczeństwa
stosowania ani skuteczności produktu Apra u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Obecnie
dostępne dane opisano w punkcie 5.1. Jednakże, nie jest możliwe przedstawienie zaleceń dotyczących
dawkowania.

Tiki związane z zespołem Tourette’a: nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności produktu leczniczego Apra u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Aktualne dane
przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu lekkim
do umiarkowanego. Nie ma wystarczających danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie. Niemniej
jednak w grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby najwyższą dawkę dobową 30
mg należy stosować ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Apra w leczeniu schizofrenii i w epizodach manii
w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I nie zostały zbadane u pacjentów w
wieku 65 lat i starszych. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć
zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności kliniczne (patrz punkt
4.4).

Płeć
Nie ma konieczności modyfikacji dawek leku w zależności od płci (patrz punkt 5.2).

Palacze tytoniu
Biorąc pod uwagę metabolizm arypiprazolu nie ma konieczności modyfikacji dawek u palaczy (patrz
punkt 4.5).

Dostosowanie dawki z powodu interakcji
Dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć w wypadku równoczesnego podawania środka o silnym
działaniu hamującym w stosunku do cytochromu CYP3A4 lub CYP2D6. Po zakończeniu
jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4 lub CYP2D6 należy z kolei zwiększyć dawkę
arypiprazolu (patrz punkt 4.5).

Dawkę arypiprazolu należy zwiększyć w wypadku równoczesnego podawania leków silnie
indukujących CYP3A4. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy
ponownie zmniejszyć do zalecanej (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Tabletki Apra są przeznaczone do stosowania doustnego.

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Apra-swift mogą być stosowane alternatywnie do
tabletek Apra u pacjentów, którzy mają trudności w połykaniu tabletek Apra (patrz także punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego kliniczna poprawa stanu pacjenta może nastąpić dopiero po
kilku dniach do kilku tygodni. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Prawdopodobieństwo podjęcia próby samobójczej

Występowanie zachowań samobójczych jest związane z chorobami psychicznymi oraz zaburzeniami
nastroju i w niektórych przypadkach było zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia
przeciwpsychotycznego, w tym leczenia arypiprazolem ( patrz punkt 4.8). Leczenie
przeciwpsychotyczne pacjentów wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową (zawał mięśnia
sercowego lub choroba niedokrwienna w wywiadzie, niewydolność serca lub zaburzenia
przewodzenia), chorobą naczyń mózgu, w stanach predysponujących do niedociśnienia (odwodnienie,
zmniejszenie objętości krwi krążącej i leczenie przeciwnadciśnieniowymi produktami leczniczymi)
lub nadciśnienia tętniczego, w tym postępującego lub złośliwego.

Po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowozatorowej (VTE - ang. venous thromboembolism). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zidentyfikować
wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia arypiprazolem i
wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze.

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych arypiprazolu częstość występowania wydłużenia odstępu QT była
porównywalna z placebo. Arypiprazol należy ostrożnie stosować u pacjentów z wydłużeniem odstępu
QT w wywiadzie rodzinnym (patrz punkt 4.8).

Późne dyskinezy

W badaniach klinicznych trwających nie dłużej niż rok zgłaszano w trakcie leczenia arypiprazolem
niezbyt częste przypadki dyskinez wymagające interwencji. Jeśli objawy przedmiotowe lub
podmiotowe późnych dyskinez wystąpią u pacjentów leczonych arypiprazolem, należy rozważyć
zmniejszenie dawki lub odstawienie leku (patrz punkt 4.8). Objawy takie mogą czasowo nasilić się lub
nawet wystąpić dopiero po odstawieniu leku.

Inne objawy pozapiramidowe

W pediatrycznych badaniach klinicznych z zastosowaniem arypiprazolu obserwowano akatyzję oraz
parkinsonizm. Jeśli u pacjenta przyjmującego arypiprazol wystąpią objawy przedmiotowe i
podmiotowe innych zaburzeń pozapiramidowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki oraz
wprowadzenie ścisłej kontroli klinicznej.

Złośliwy Zespół Neuroleptyczny (NMS)

NMS jest potencjalnie śmiertelnym zespołem objawów, które mogą wystąpić w związku z
podawaniem leków przeciwpsychotycznych. W badaniach klinicznych, odnotowano rzadkie przypadki
NMS w czasie leczenia arypiprazolem. Klinicznymi objawami NMS są bardzo wysoka gorączka,
sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz objawy niestabilności autonomicznego układu
nerwowego (nieregularne tętno i wahania ciśnienia krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się oraz
zaburzenia rytmu serca). Mogą wystąpić także objawy dodatkowe, takie jak: zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jednakże,
obserwowano także zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej i rabdomiolizę, niekoniecznie
związane z NMS. Jeśli wystąpiły wyżej wymienione objawy podmiotowe lub przedmiotowe
świadczące o NMS, bądź niewyjaśnionego pochodzenia wysoka gorączka, bez innych objawów NMS,
należy przerwać leczenie wszystkimi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym także arypiprazolem.

Drgawki

W badaniach klinicznych odnotowano niezbyt częste przypadki napadów drgawek w czasie leczenia
arypiprazolem. Z tego powodu arypiprazol należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów,
u których w przeszłości występowały napady drgawek lub, u których występują choroby wiążące się
ze skłonnością do takich napadów (patrz pkt. 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją:

Zwiększona śmiertelność
W trzech badaniach kontrolowanych placebo (n= 938, średnia wieku: 82,4; zakres: 56-99 lat), u
pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera, leczonych arypiprazolem,
występowało zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Częstość zgonów
u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 3,5% w porównaniu
do 1,7% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów były zróżnicowane to większość zgonów
wydawała się związana albo z chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca, nagłe zgony), albo
z chorobami infekcyjnymi (np. zapalenie płuc) (patrz punkt 4.8).

Działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego
U pacjentów w tych samych badaniach odnotowano działania niepożądane dotyczące krążenia
mózgowego (np. udar, przejściowe napady niedokrwienia) w tym o przebiegu zakończonym zgonem
(średnia wieku: 84 lata; zakres 78-88 lat). Ogólnie w tych badaniach 1,3% wszystkich pacjentów

leczonych arypiprazolem zgłaszało działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego, w
porównaniu do 0,6% pacjentów otrzymujących placebo. Różnica ta nie była istotna statystycznie. W
jednym z tych badań z zastosowaniem ustalonego dawkowania u pacjentów leczonych arypiprazolem
występowała jednak istotna zależność odpowiedzi od dawki dla działań niepożądanych dotyczących
krążenia mózgowego (patrz punkt 4.8).
Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu pacjentów z psychozą związaną z demencją.

Upadki
Arypiprazol może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność ruchową i
czuciową, co może prowadzić do upadków. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów
z grupy podwyższonego ryzyka i rozważyć zmniejszenie dawki początkowej (np. u pacjentów w
podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych, patrz punkt 4.2).

Hiperglikemia i cukrzyca
U pacjentów leczonych nietypowymi środkami przeciwpsychotycznymi,
w tym arypiprazolem, opisywano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo wysoką z kwasicą
ketonową i śpiączką hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka, które mogą predysponować
pacjenta do wystąpienia ciężkich powikłań, są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym.
W badaniach klinicznych z arypiprazolem nie było istotnych różnic w częstości występowania działań
niepożądanych związanych z hiperglikemią (w tym cukrzycy) lub nieprawidłowych wartości
laboratoryjnych stężenia glukozy w porównaniu do placebo. Nie jest dostępna dokładna ocena ryzyka
wystąpienia działań niepożądanych związanych z hiperglikemią, która pozwalałaby na dokonanie
bezpośredniego porównania leczenia arypiprazolem i innymi atypowymi lekami
przeciwpsychotycznymi. Pacjenci leczeni jakimkolwiek lekiem przeciwpsychotycznym, włącznie z
arypiprazolem, powinni być obserwowani czy nie występują u nich objawy podmiotowe
i przedmiotowe związane z hiperglikemią (takie jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny
apetyt i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy powinni być
regularnie monitorowani pod kątem pogorszenia kontroli glikemii (patrz punkt 4.8).

Nadwrażliwość
Podczas przyjmowania arypiprazolu, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się
objawami reakcji uczuleniowych (patrz punkt 4.8).

Zwiększenie masy ciała
Obserwowane u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym zwiększenie
masy ciała jest zwykle spowodowane współistniejącymi chorobami, stosowaniem leków
przeciwpsychotycznych, o których wiadomo, że powodują zwiększenie masy ciała, niewłaściwym
stylem życia i może prowadzić do ciężkich powikłań. Po wprowadzeniu produktu do obrotu
obserwowano zwiększenie masy ciała u pacjentów otrzymujących arypiprazol. Jeśli występowało, to
zwykle u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, zaburzenia tarczycy lub
gruczolak przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych arypiprazol nie powodował klinicznie
istotnego zwiększenia masy ciała u dorosłych (patrz punkt 5.1). W badaniach klinicznych
z udziałem młodzieży z epizodem manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
wykazano, że stosowanie arypiprazolu ma związek ze zwiększeniem masy ciała po 4 tygodniach
leczenia. U młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym należy kontrolować przyrost
masy ciała. Jeśli przyrost masy ciała jest znaczący klinicznie, należy rozważyć zmniejszenie dawki
(patrz punkt 4.8).

Dysfagia
Ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym arypiprazolu, wiąże się spowolnienie motoryki
przełyku i ryzyko aspiracji. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem
wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów

Podczas przyjmowania arypiprazolu u pacjentów mogą występować zwiększone popędy, w
szczególności popęd do hazardu i niezdolność do kontrolowania tych popędów. Inne zgłaszane
popędy obejmują: zwiększenie popędów seksualnych, kompulsywną potrzebę wydawania pieniędzy,
obżarstwo lub kompulsywne objadanie się oraz inne impulsywne i kompulsywne zachowania. Ważne
jest, aby lekarze przepisujący lek pytali pacjentów lub opiekunów w szczególności o pojawienie się
nowego lub zwiększonego popędu do hazardu, popędów seksualnych, kompulsywnej potrzeby
wydawania pieniędzy, obżarstwa lub kompulsywnego objadania się, lub innych popędów podczas
leczenia arypiprazolem. Należy pamiętać, że objawy zaburzenia kontroli impulsów mogą być
związane z chorobą podstawową; jednak w niektórych przypadkach zgłaszano ustąpienie popędów po
zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Zaburzenia kontroli impulsów mogą zaszkodzić pacjentowi
lub innym, jeśli nie zostaną rozpoznane. Lekarz rozważy zmianę dawki lub odstawienie leku, jeśli u
pacjenta wystąpią takie popędy podczas przyjmowania arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

Pacjenci ze współistniejącym ADHD
Pomimo wysokiej częstości współistnienia zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz
zespołu ADHD, dane dotyczące bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania arypiprazolu oraz
stymulantów są bardzo ograniczone; dlatego też należy zachować wyjątkową ostrożność w razie
podawania tych produktów jednocześnie.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Aspartam
Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to
rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.

Laktoza
Tabletki Apra zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Alkohol benzylowy
Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem
leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować
działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).
Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem
leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować
działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na antagonistyczne działanie na receptor adrenergiczny α1, arypiprazol może nasilać
działanie niektórych leków przeciwnadciśnieniowych.

Ze względu na pierwotne działanie arypiprazolu na OUN, należy zachować ostrożność, jeśli
arypiprazol jest przyjmowany razem z alkoholem lub z innymi produktami leczniczymi działającymi
na OUN, wywołującymi zbliżone działania niepożądane, takie jak sedacja (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podając arypiprazol równocześnie z produktami leczniczymi, o których
wiadomo, że powodują wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia elektrolitowe.

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na arypiprazol

Antagonista receptora H2 - famotydyna, lek hamujący uwalnianie kwasu żołądkowego, zmniejsza
szybkość wchłaniania arypiprazolu, jednak działanie to nie ma znaczenia klinicznego.

Arypiprazol jest metabolizowany na wiele sposobów, w tym także przez enzymy, takie jak CYP2D6
i CYP3A4. Nie jest jednak metabolizowany przez enzymy z grupy CYP1A, a więc nie jest konieczne
stosowanie specjalnych dawek u palaczy tytoniu.

Chinidyna i inne silne inhibitory CYP2D6
Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wykazały, że silny inhibitor enzymu CYP2D6
(chinidyna) zwiększa AUC arypiprazolu o 107%, podczas gdy Cmax nie zmienia się. AUC i Cmax
dehydroarypiprazolu, aktywnego metabolitu, były zmniejszone odpowiednio o 32% i 47%. W
przypadku jednoczesnego podawania chinidyny i arypiprazolu, należy zmniejszyć dawkę arypiprazolu
o około połowę w stosunku do przepisanej dawki. Inne silne inhibitory grupy enzymów CYP2D6,
takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą powodować podobne skutki i w takich sytuacjach należy
podobnie zredukować dawkę leku.

Ketokonazol i inne silne inhibitory CYP3A4
Wyniki badań klinicznych z udziałem zdrowych osób wskazują, że silny inhibitor CYP3A4
(ketokonazol) zwiększa AUC i Cmax arypiprazolu odpowiednio o 63% i 37%, a AUC i Cmax
dehydroarypiprazolu odpowiednio o 77% i 43%. W grupie osób o obniżonej aktywności CYP2D6,
równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie stężenia
arypiprazolu w osoczu, w porównaniu do osób o podwyższonej aktywności CYP2D6. W przypadku
jednoczesnego stosowania ketokonazolu albo innych silnych inhibitorów CYP3A4 z arypiprazolem,
zakładane korzyści powinny przeważyć ryzyko dla pacjenta. W przypadku jednoczesnego stosowania
ketokonazolu z arypiprazolem, przepisaną dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć o około połowę.
Inne leki silnie hamujące aktywność CYP3A4, takie jak itrakonazol oraz inhibitory proteazy HIV,
mogą powodować podobne skutki jak ketokonazol i w takich przypadkach należy podobnie
zredukować dawkowanie (patrz punkt 4.2).

Po odstawieniu inhibitora CYP2D6 lub CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy zwiększyć do tej, jaką
stosowano przed rozpoczęciem terapii skojarzonej.

W czasie równoczesnego stosowania słabych inhibitorów CYP3A4 (np. diltiazemu) lub CYP2D6 (np.
escytalopramu) z arypiprazolem, można spodziewać się niewielkiego zwiększenia stężenia
arypiprazolu w osoczu.

Karbamazepina i inne leki indukujące CYP3A4
Po jednoczesnym podaniu karbamazepiny, silnego induktora CYP3A4 w skojarzeniu z doustnym
arypiprazolem pacjentom ze schizofrenią lub zaburzeniami schizoafektywnymi, średnia geometryczna
Cmax i AUC arypiprazolu zmniejszyły się odpowiednio o 68% i 73%, w stosunku do wartości tych
parametrów podczas stosowania arypiprazolu (30 mg) w monoterapii. Podobnie, w przypadku
dehydroarypiprazolu średnia geometryczna Cmax i AUC po jednoczesnym podaniu karbamazepiny
zmniejszają się odpowiednio o 69% i 71%, w stosunku do ich wartości podczas leczenia samym
arypiprazolem.
Dlatego dawkę arypiprazolu należy podwoić, gdy jednocześnie podaje się go z karbamazepiną. Można
się spodziewać, że jednoczesne podawanie arypiprazolu i innych silnych induktorów CYP3A4 (takie
jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina, fenobarbital, prymidon, efawirenz, newirapina i ziele
dziurawca zwyczajnego) może działać podobnie i dlatego należy podobnie zwiększyć dawkę. Po
zakończeniu podawania silnego induktora CYP3A4, należy zmniejszyć dawkę arypiprazolu do
zalecanej.

Walproinian i lit

Skojarzone stosowanie walproinianów lub soli litu z arypiprazolem nie powodowało żadnych
istotnych klinicznie zmian stężenia arypiprazolu i w związku z tym nie jest konieczne dostosowanie
dawki podczas podawania walproinianu lub litu w skojarzeniu z arypiprazolem.

Zespół serotoninowy: obserwowano przypadki zespołu serotoninowego u pacjentów przyjmujących
arypiprazol, a możliwe objawy przedmiotowe oraz podmiotowe dla tego stanu mogą wystąpić
szczególnie w razie jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych, takich jak
SSRI/SNRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny) lub leków, o których wiadomo, że zwiększają stężenia arypiprazolu (patrz
punkt 4.8).

Możliwy wpływ arypiprazlu na inne produkty lecznicze

W czasie badań klinicznych, dawki arypiprazolu 10-30 mg na dobę nie wywierały istotnego wpływu
na metabolizm substratów CYP2D6 (współczynnik dekstrometorfan/3-metoksymorfinan), CYP 2C9
(warfaryna), CYP 2C19 (omeprazol) i CYP 3A4 (dekstrometorfan). Ponadto w warunkach in vitro,
arypiprazol i dehydroarypiprazol nie zmieniały metabolizmu zachodzącego z udziałem CYP1A2.
Istnieje zatem małe prawdopodobieństwo wystąpienia istotnych klinicznie interakcji między
produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy.
Kiedy arypiprazol był podawany z walproinianem, litem lub lamotryginą nie stwierdzono klinicznie
istotnej zmiany w stężeniach walproinianu, litu ani lamotryginy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie przeprowadzono dotychczas odpowiednio kontrolowanych badań dotyczących działania
arypiprazolu u kobiet w ciąży. Notowano występowanie wad wrodzonych, jednak nie można było
ustalić ich związku przyczynowego z arypiprazolem. Na podstawie wyników badań
przeprowadzonych na zwierzętach nie można wykluczyć potencjalnego toksycznego wpływu leku na
płód (patrz punkt 5.3). Pacjentki należy poinformować o konieczności powiadomienia swojego
lekarza, jeśli w trakcie leczenia arypiprazolem zajdą w ciąże lub planują zajście w ciążę. Ze względu
na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi oraz budzące wątpliwości wyniki badań
na zwierzętach, ten lek nie może być stosowany w okresie ciąży, chyba że spodziewane korzyści
wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym na arypiprazol) w czasie
trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym
zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia. które po porodzie mogą różnić się ciężkością
oraz czasem trwania. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie,
senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku
z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane (patrz punkt 4.8).

Karmienie piersią
Arypiprazol/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać
karmienie piersią, czy przerwać przyjmowanie arypiprazolu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia
piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Arypiprazol nie zaburzał płodności na podstawie danych z badań nad toksycznym wpływem na
reprodukcję.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Arypiprazol wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn w związku z możliwym wpływem na układ nerwowy i wzrok, takim jak

uspokojenie polekowe, senność, omdlenie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie (patrz punkt
4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi w kontrolowanych placebo badaniach były
akatyzja i nudności, każde występujące częściej niż u 3% pacjentów leczonych arypiprazolem
podawanym doustnie.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych związanych z leczeniem arypiprazolem podano w
poniższej tabeli. Dane w tabeli oparto na działaniach niepożądanych zgłaszanych podczas badań
klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu.

Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układ/narząd i częstości: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1
000), bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są
wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Nie można określić częstości działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu do obrotu,
ponieważ pochodzą one ze spontanicznych zgłoszeń. Z tego względu częstość takich działań
niepożądanych określono jako „nieznana”.

Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
Leukopenia
Neutropenia
Trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje uczuleniowe (np. reakcja
anafilaktyczna, obrzęk
naczynioruchowy obejmujący
obrzęk języka, obrzęk twarzy, świąd
alergiczny lub pokrzywkę)
Zaburzenia
endokrynologiczne
Hiperprolaktynemia Cukrzycowa śpiączka
hiperosmolarna
Kwasica ketonowa
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Cukrzyca Hiperglikemia Hiponatremia
Anoreksja

Zaburzenia
psychiczne
Bezsenność
Lęk
Niepokój, zwł.
ruchowy

Depresja
Hiperseksualność
Próby samobójcze, myśli
samobójcze i dokonane
samobójstwa (patrz punkt 4.4)
Patologiczne uzależnienie od
hazardu
Zaburzenia kontroli impulsów
Obżarstwo
Kompulsywna potrzeba wydawania
pieniędzy
Poriomania
Zachowania agresywne
Nadmierne pobudzenie
Nerwowość
Zaburzenia układu Akatyzja Późne dyskinezy Złośliwy zespół neuroleptyczny

Często Niezbyt często Nieznana
nerwowego Z aburzenia
pozapiramidowe
Drżenie
Bóle głowy
Sedacja
Senność
Zawroty głowy

Dystonia
Zespół
„niespokojnych
nóg”

Drgawki typu grand mal
Zespół serotoninowy
Zaburzenia mowy

Zaburzenia oka Niewyraźne
widzenie
Podwójne widzenie
Światłowstręt
(fotofobia)

Napad przymusowego patrzenia z
rotacją gałek ocznych

Zaburzenia serca Tachykardia Nagły zgon niewyjaśniony
Torsades de pointes
Arytmia komorowa
Zatrzymanie akcji serca
Bradykardia
Zaburzenia
naczyniowe
Hipotensja
ortostatyczna
Choroba zakrzepowo-zatorowa żył
(w tym zator płucny i zakrzepica żył
głębokich)
Nadciśnienie tętnicze
Omdlenia
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Czkawka Zachłystowe zapalenie płuc
Skurcz krtani
Skurcz części ustnej gardła

Zaburzenia żołądka
i jelit
Zaparcia
Niestrawność
Nudności
Nadmierne
wydzielanie śliny
Wymioty

Zapalenie trzustki
Dysfagia
Biegunka
Dyskomfort w jamie brzusznej
Dyskomfort w obrębie żołądka

Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
Niewydolność wątroby
Zapalenie wątroby
Żółtaczka
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
Wysypka
Reakcja fotoalergiczna
Łysienie
Nadmierne pocenie się
Wysypka polekowa z eozynofilią i
objawami ogólnoustrojowymi (zespół
DRESS)
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Rozpad mięśni poprzecznie
prążkowanych (rabdomioliza)
Bóle mięśniowe
Sztywność
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Nietrzymanie moczu
Zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres
okołoporodowy
Zespół abstynencyjny u
noworodków (patrz punkt 4.6)
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Priapizm

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Zmęczenie Zaburzenia regulacji temperatury
(np. hipotermia, gorączka)
Ból w klatce piersiowej

Często Niezbyt często Nieznana
Obrzęk obwodowy
Badania
diagnostyczne
Zmniejszenie masy ciała
Zwiększenie masy ciała
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy asparaginianowej
Zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy
Zwiększenie aktywności fosfatazy
alkalicznej
Wydłużenie odstępu QT
Zwiększenie stężenia glukozy we
krwi
Zwiększenie stężenia
glikozylowanej hemoglobiny
Wahania stężenia glukozy we krwi
Zwiększona aktywność fosfokinazy
kreatynowej

Opis wybranych działań niepożądanych

Dorośli

Objawy pozapiramidowe (ang. EPS)
Schizofrenia: w długookresowym 52-tygodniowym kontrolowanym badaniu, u pacjentów leczonych
arypiprazolem ogólnie rzadziej występowały EPS (25,8%), w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia
i dyskineza, w porównaniu do pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). W długookresowym 26-
tygodniowym badaniu z kontrolą placebo, częstość występowania EPS wynosiła 19% dla pacjentów
leczonych arypiprazolem i 13,1% dla pacjentów otrzymujących placebo. W innym długookresowym
26-tygodniowym kontrolowanym badaniu częstość występowania EPS wynosiła 14,8% dla pacjentów
leczonych arypiprazolem i 15,1% dla pacjentów otrzymujących olanzapinę.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I:
w 12-tygodniowym kontrolowanym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 23,5% pacjentów
leczonych arypiprazolem i 53,3% pacjentów leczonych haloperydolem. W innym 12-tygodnowym
badaniu ilość przypadków EPS stwierdzono u 26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem i 17,6%
pacjentów leczonych litem. W długookresowym 26-tygodniowym kontrolowanym placebo badaniu w
leczeniu podtrzymującym przypadki EPS wystąpiły u 18,2% pacjentów leczonych arypiprazolem i u
15,7% pacjentów otrzymujących placebo.

Akatyzja
W kontrolowanych placebo badaniach przypadki akatyzji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi
dwubiegunowymi występowały u 12,1% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 3,2% pacjentów
otrzymujących placebo. U pacjentów ze schizofrenią przypadki akatyzji występowały
u 6,2% pacjentów w grupie arypiprazolu i 3,0% w grupie placebo.

Dystonia
Efekt klasy terapeutycznej: objawy dystonii, długotrwałe nieprawidłowe skurcze grup mięśni, mogą
występować u wrażliwych pacjentów w ciągu pierwszych kilku dni leczenia. Do objawów dystonii
należą: skurcze mięśni szyi, czasami postępujące do ucisku w gardle, trudności z przełykaniem,
trudności z oddychaniem i (lub) zaburzenia ruchów języka. Chociaż objawy te mogą pojawić się po
zastosowaniu małych dawek, występują częściej i o większej ciężkości podczas stosowania leków

przeciwpsychotycznych pierwszej generacji w dużych mocach i większych dawkach. Obserwowano
zwiększone ryzyko ostrej dystonii u mężczyzn i w młodszych grupach wiekowych.

Prolaktyna
Podczas badań klinicznych w zakresie zarejestrowanych wskazań i po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu u pacjentów otrzymujących arypiprazol obserwowano zarówno zwiększenie,
jak i zmniejszenie stężenia prolaktyny w surowicy w porównaniu do pomiarów początkowych (punkt
5.1).

Parametry laboratoryjne
Porównania pomiędzy arypiprazolem i placebo dotyczące odsetka pacjentów, u których wystąpiły
potencjalnie istotne zmiany rutynowych parametrów laboratoryjnych i lipidowych (patrz punkt 5.1),
nie wykazały medycznie istotnych różnic (patrz punkt 5.1). Ogólnie przejściowe i bezobjawowe
zwiększenie aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej) obserwowano u 3,5% pacjentów leczonych
arypiprazolem w porównaniu do 2,0% pacjentów otrzymujących placebo.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej
W krótkoterminowym badaniu z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastolatków (13-17
lat) chorych na schizofrenię, częstość występowania i rodzaj działań niepożądanych były podobne do
występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących działań niepożądanych zgłaszanych częściej
u nastolatków otrzymujących arypiprazol niż u dorosłych otrzymujących arypiprazol (i częściej niż
placebo): senność/sedacja i zaburzenia pozapiramidowe były zgłaszane bardzo często (≥1/10), oraz
suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt, niedociśnienie ortostatyczne były zgłaszane często
(≥1/100 do <1/10).
Profil bezpieczeństwa w 26-tygodniowym badaniu otwartym był podobny do obserwowanego
w badaniu krótkoterminowym z kontrolą placebo.
Profil bezpieczeństwa w długoterminowym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z
grupą kontrolną otrzymującą placebo był podobny z wyjątkiem następujących reakcji, które były
zgłaszane częściej, niż w grupie dzieci i młodzieży przyjmujących placebo: często zgłaszano
zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, arytmię i leukopenię (≥1/100, <1/10).

W zebranej populacji nastolatków (13-17 lat) chorych na schizofrenię, leczonych do 2 lat, przypadki
małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 29,5% dziewcząt (<3 ng/ml) i 48,3% chłopców
(<2 ng/ml).
W grupie młodzieży (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią, otrzymującej dawki arypiprazolu od 5 do 30
mg przez okres maksymalnie do 72 miesięcy, częstość występowania niskich stężeń prolaktyny
w surowicy u pacjentek (<3 ng/ml) i u pacjentów (<2 ng/ml) wynosiła odpowiednio 25,6% i 45,0%.
Podczas dwóch długoterminowych badań z udziałem młodzieży (13 do 17 lat) ze schizofrenią
i pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową leczonych arypiprazolem, częstość występowania
małych stężeń prolaktyny w surowicy u kobiet (<3 ng/ml) i mężczyzn (<2 ng/ml) wynosiła
odpowiednio 37,0% i 59,4%.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat
i starszej
Częstość występowania i rodzaj działań niepożądanych u młodzieży z zaburzeniem afektywnym
dwubiegunowym typu I były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących
działań niepożądanych: senność (23,0%), zaburzenia pozapiramidowe (18.4%), akatyzja (16.0%)
i zmęczenie (11.8%) były zgłaszane bardzo często (≥1/10); natomiast ból w górnej części brzucha,
zwiększenie częstości akcji serca, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, drżenie mięśni oraz
dyskineza były zgłaszane często (≥1/100 do <1/10).

Następujące działania niepożądane miały prawdopodobnie związek z zastosowaną dawką: zaburzenia
pozapiramidowe (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 9,1%, dla dawki 30 mg 28,8%,

dla placebo 1,7%) i akatyzja (częstość występowania dla dawki 10 mg wynosiła 12,1%, dla dawki 30
mg 20,3%, dla placebo 1,7%).

Średnie zmiany masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I po 12.
oraz 30. tygodniu leczenia wynosiły odpowiednio dla arypiprazolu 2,4 kg oraz 5,8 kg, a dla placebo
0,2 kg oraz 2,3 kg.

W populacji dzieci i młodzieży senność oraz zmęczenie obserwowano częściej u pacjentów
z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym niż u pacjentów ze schizofrenią.

W populacji dzieci i młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (10-17 lat), leczonych
do 30 tygodni, przypadki małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 28,0% dziewcząt (<3
ng/ml) i 53,3% chłopców (<2 ng/ml).

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów
Patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy
i obżarstwo lub kompulsywne objadanie się mogą wystąpić u pacjentów leczonych arypiprazolem
(patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe
W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadkowe bądź
zamierzone przedawkowanie samego arypiprazolu przez dorosłych pacjentów o szacowanej dawce do
1260 mg niezakończone zgonem. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów podmiotowych
i przedmiotowych należały: letarg, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, senność, przyspieszona czynność
serca (tachykardia), nudności, wymioty i biegunka. Ponadto zgłaszano przypadkowe przedawkowanie
samego arypiprazolu (do 195 mg) u dzieci, bez zgonów. Do potencjalnie istotnych klinicznie objawów
podmiotowych i przedmiotowych należały: senność, przejściowa utrata świadomości i objawy
pozapiramidowe.

Postępowanie po przedawkowaniu
W wypadku przedawkowania leku stosuje się leczenie podtrzymujące, polegające na utrzymaniu
drożności dróg oddechowych, dotlenianiu i wentylacji oraz leczeniu objawowym. Należy wziąć pod
uwagę możliwość działania wielu produktów leczniczych. Z tego względu należy niezwłocznie
rozpocząć monitorowanie czynności układu krążenia, obejmujące stałe monitorowanie zapisu
elektrokardiograficznego, w celu wykrycia możliwych zaburzeń rytmu serca. Wiedząc lub
podejrzewając przedawkowanie arypiprazolu należy objąć ścisłą kontrolą pacjenta i obserwować go
do czasu poprawy jego stanu.

Aktywny węgiel (50 g), podany w godzinę po zażyciu arypiprazolu, obniża Cmax arypiprazolu o około
41%, a AUC o około 51%, co wskazuje na jego skuteczność w leczeniu przedawkowania.

Hemodializa

Chociaż brak informacji dotyczących wpływu hemodializ w leczeniu przedawkowania arypiprazolu,
to jest jednak małe prawdopodobieństwo, że hemodializy będą użyteczne w takich przypadkach, ze
względu na znaczny stopień wiązania arypiprazolu z białkami osocza.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psycholeptyczne, inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC:
N05AX12

Mechanizm działania

Uważa się, że skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego typu I jest związana ze skojarzonym działaniem częściowo agonistycznym
w stosunku do receptora dopaminowego D2 i serotoninowego 5-HT1a oraz antagonistycznym
w stosunku do receptora serotoninowego 5-HT2a. Antagonistyczne właściwości arypiprazolu
wykazano na zwierzęcym modelu hiperaktywności dopaminergicznej, a właściwości agonistyczne na
zwierzęcym modelu hipoaktywności dopaminergicznej. W warunkach in vitro arypiprazol wykazuje
silne powinowactwo do receptorów dopaminowych D2 i D3, serotoninowych 5-HT1a i 5-HT2a oraz
umiarkowane powinowactwo do receptorów dopaminowych D4, serotoninowych 5-HT2c i 5-HT7,
a także adrenergicznych alfa-1 i histaminowych H1. Arypiprazol wykazuje także umiarkowane
powinowactwo do miejsc wychwytu zwrotnego serotoniny, nie wykazuje natomiast istotnego
powinowactwa do receptorów muskarynowych. Interakcje z receptorami innymi niż podtypy
receptorów dopaminowych i serotoninowych pozwalają na wyjaśnienie niektórych innych
właściwości klinicznych arypiprazolu.
Arypiprazol w dawkach od 0,5 do 30 mg, podawany raz na dobę przez 2 tygodnie osobom zdrowym
powoduje zależne od dawki zmniejszenie wiązania rakloprydu znakowanego 11C, ligandu receptora
D2/D3, w jądrze ogoniastym i skorupie, co można wykryć za pomocą pozytonowej tomografii
emisyjnej.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dorośli

Schizofrenia
Wyniki trzech krótkoterminowych badań (4 do 6 tygodni) z kontrolą placebo z udziałem 1228
dorosłych chorych na schizofrenię, u których stwierdzano objawy pozytywne lub negatywne,
wykazały, że arypiprazol powoduje istotnie większą poprawę w zakresie objawów psychotycznych niż
placebo.

Arypiprazol jest skuteczna w podtrzymywaniu poprawy klinicznej podczas kontynuacji leczenia u
tych dorosłych pacjentów, u których obserwowano wstępną dobrą reakcję na lek. W badaniu z grupą
kontrolną przyjmującą haloperydol, odsetek pacjentów, u których udało się utrzymać dobrą reakcję na
produkt leczniczy, w ciągu 52 tygodni był podobny w obu grupach (arypiprazol 77% i haloperydol
73%). Badanie ukończyła istotnie większa grupa pacjentów leczonych arypiprazolem (43%) niż
haloperydolem (30%). Wyniki uzyskane w skalach ocen stosowanych jako wtórne mierniki
skuteczności, w tym w skali PANSS i w skali oceny depresji Montgomery-Asberg, wskazują na
istotną przewagę nad haloperydolem.
W trwającym 26 tygodni kontrolowanym badaniu z użyciem placebo, z udziałem pacjentów dorosłych
z ustabilizowaną przewlekłą schizofrenią, stwierdzono w wyniku leczenia arypiprazolem większe
zmniejszenie częstości nawrotów (34% w grupie leczonych arypiprazolem i 57% w grupie
otrzymującej placebo).

Przyrost masy ciała
Wyniki badań klinicznych wskazują, że arypiprazol nie powoduje klinicznie istotnego przyrostu masy
ciała. W trwającym 26 tygodni badaniu z grupą kontrolną leczonych olanzapiną i wykorzystaniem
podwójnie ślepej próby, przeprowadzonym w wielu krajach, udział wzięło 314 chorych dorosłych na
schizofrenię. Pierwotnym celem była ocena przyrostu masy ciała. W istotnie mniejszej grupie
pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu z otrzymującymi olanzapinę, stwierdzono przyrost
masy ciała o ≥7% wobec pomiaru wyjściowego (tzn. przyrost masy ciała o co najmniej 5,6 kg przy
średniej początkowej masie wynoszącej ok. 80,5 kg); w grupie leczonych arypiprazolem (n = 18 lub
13% pacjentów, których wyniki poddawano analizie), w porównaniu grupą otrzymujących olanzapinę
(n = 45 lub 33% pacjentów, których wyniki poddawano analizie).

Stężenia lipidów
W zbiorczej analizie wyników stężeń lipidów pochodzących z kontrolowanych placebo badań
klinicznych u dorosłych, arypiprazol nie powodował klinicznie istotnych zmian stężeń cholesterolu
całkowitego, triglicerydów, cholesterolu HDL i cholesterolu LDL.

Prolaktyna
Stężenia prolaktyny oceniono podczas wszystkich badań z zastosowaniem wszystkich dawek
arypiprazolu (n = 28 242). Częstość występowania hiperprolaktynemii lub zwiększenia stężenia
prolaktyny w surowicy u pacjentów leczonych arypiprazolem (0,3%) była podobna do częstości
występowania hiperprolaktynemii w grupie otrzymującej placebo (0,2%). U pacjentów otrzymujących
arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła 42 dni, a mediana czasu trwania wynosiła
34 dni.
Częstość występowania hiperprolaktynemii lub zmniejszenia stężenia prolaktyny w surowicy u
pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 0,4% w porównaniu do 0,02% w grupie otrzymującej
placebo. U pacjentów otrzymujących arypiprazol mediana czasu do wystąpienia objawu wynosiła 30
dni, a mediana czasu trwania wynosiła 194 dni.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I
W dwóch 3-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo, z zastosowaniem zmiennej dawki,
u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego typu I, arypiprazol w monoterapii był znacząco bardziej skuteczny niż placebo
w zmniejszaniu objawów maniakalnych w ciągu 3 tygodni. Badania te obejmowały pacjentów
z objawami lub bez objawów psychotycznych oraz pacjentów z szybką zmianą fazy lub bez szybkiej
zmiany fazy (przebieg typu rapid-cycling).

W jednym 3-tygodniowym badaniu, kontrolowanym placebo, z zastosowaniem stałej dawki
w monoterapii, u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia
afektywnego dwubiegunowego typu I, arypiprazol nie wykazał większej skuteczności niż placebo.

W dwóch 12-tygodniowych badaniach, kontrolowanych placebo oraz innymi substancjami czynnymi
u pacjentów z epizodem maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego
dwubiegunowego typu I z objawami lub bez objawów psychotycznych, arypiprazol był skuteczniejszy
niż placebo w 3. tygodniu badania, a wynik leczenia podtrzymującego był w 12. tygodniu badania
porównywalny z wynikiem dla litu lub haloperydolu. W 12. tygodniu arypiprazol powodował także
remisję objawów maniakalnych u porównywalnej liczby pacjentów co lit lub haloperydol.

W 6-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu u pacjentów z epizodem maniakalnym lub
mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I z objawami lub bez
objawów psychotycznych, którzy częściowo nie odpowiadali na monoterapię litem lub walproinianem
przez 2 tygodnie przy terapeutycznych stężeniach w surowicy, zastosowanie arypiprazolu jako
dodatkowego leku w większym stopniu zwiększyło skuteczność zapobiegania objawom maniakalnym
niż stosowanie litu lub walproinianu w monoterapii.

W 26-tygodniowym, kontrolowanym placebo, badaniu które przedłużono o 74 tygodnie, u pacjentów
z objawami maniakalnymi, którzy osiągnęli remisję w trakcie stosowania arypiprazolu w czasie fazy
stabilizacji przed randomizacją, arypiprazol był bardziej skuteczny niż placebo w zapobieganiu
nawrotowi choroby dwubiegunowej, głównie w zapobieganiu nawrotowi objawów maniakalnych, ale
nie wykazał przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji.

W 52-tygodniowym, kontrolowanym placebo badaniu, u pacjentów z obecnym epizodem
maniakalnym lub mieszanym w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, którzy
osiągnęli trwałą remisję (w skali oceny manii Younga Y-MRS oraz w skali oceny depresji
Montgomery-Asberg MADRS całkowita liczba punktów ≤12) w trakcie stosowania arypiprazolu
(w dawce 10 mg na dobę do 30 mg na dobę) w skojarzeniu z litem lub walproinianem przez 12
kolejnych tygodni, połączenie z arypiprazolem wykazało przewagę nad placebo w zapobieganiu
nawrotowi choroby afektywnej dwubiegunowej (współczynnik ryzyka 0,54), zmniejszając ryzyko o
46% i w zapobieganiu nawrotom manii, zmniejszając ryzyko o 65% (współczynnik ryzyka 0,35), ale
nie wykazało przewagi nad placebo w zapobieganiu nawrotowi depresji. Skojarzenie z arypiprazolem
wykazało przewagę wobec placebo w przypadku drugorzędowego punktu oceny, skala ogólnego
wrażenia klinicznego w wersji dla ChAD (ang. CGI-BP) nasilenia choroby (mania).
W tym badaniu, pacjenci zostali przydzieleni przez badaczy do badania prowadzonego metodą próby
otwartej, z zastosowaniem litu lub walproinianu w monoterapii, w celu oceny częściowego braku
odpowiedzi. Pacjenci byli stabilizowani przez co najmniej 12 kolejnych tygodni za pomocą
skojarzenia arypiprazolu i stosowanego wcześniej stabilizatora nastroju.
Pacjenci stabilni byli następnie losowo przydzielani do grupy kontynuującej stosowanie tego samego
stabilizatora nastroju z arypiprazolem lub placebo w badaniu metodą podwójnie ślepej próby. W fazie
randomizowanej oceniano cztery podgrupy stabilizatora nastroju: arypiprazol + lit; arypiprazol +
walproinian; placebo + lit; placebo + walproinian.
Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu jakiegokolwiek zaburzenia nastroju w przypadku terapii
skojarzonej były następujące: 16% dla grupy stosującej arypiprazol + lit i 18% dla grupy arypiprazol +
walproinian, w porównaniu do 45% dla grupy placebo + lit i 19% dla grupy placebo + walproinian.

Populacja dzieci i młodzieży

Schizofrenia u młodzieży
Wyniki 6-tygodniowego badania z kontrolą placebo, w którym udział wzięło 302 nastoletnich
pacjentów chorych na schizofrenię (13-17 lat), u których stwierdzano objawy pozytywne lub
negatywne, wykazały, że arypiprazol powoduje statystycznie istotnie większą poprawę w zakresie
objawów psychotycznych niż placebo.
W analizie podgrupy nastoletnich pacjentów w wieku pomiędzy 15 a 17 lat, stanowiącej 74% całej
włączonej populacji, w czasie trwania 26-tygodniowego badania prowadzonego na zasadzie próby
otwartej obserwowano utrzymywanie się działania.

W badaniu z randomizacją, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną
otrzymującą placebo, trwającym 60 do 89 tygodni, które prowadzono z udziałem młodzieży ze
schizofrenią (n = 146; w wieku 13 do 17 lat) występowała statystycznie znamienna różnica w zakresie
odsetka nawrotów objawów psychotycznych pomiędzy grupą otrzymującą arypiprazol (19,39%) a
grupą otrzymującą placebo (37,5%). Punkt szacunkowy współczynnika ryzyka (HR) w całej populacji
wynosił 0,461 (95% przedział ufności, 0,242 do 0,879). W analizach w podgrupach punkt szacunkowy
współczynnika ryzyka wynosił 0,495 wśród uczestników w wieku od 13 do 14 lat w porównaniu do
0,454 wśród uczestników w wieku od 15 do 17 lat. Jednak ocena szacunkowa współczynnika ryzyka
w grupie młodszych uczestników (13 do 14 lat) nie była precyzyjna, odzwierciedlając mniejszą
liczebność uczestników w tej grupie (arypiprazol, n = 29; placebo, n = 12) i przedział ufności dla tej
oceny szacunkowej (wynoszący od 0,151 do 1,628) uniemożliwiał wyciągnięcie wniosków odnośnie
występowania wyniku leczenia. Natomiast 95% przedział ufności dla współczynnika ryzyka w
podgrupie starszych uczestników (arypiprazol, n = 69; placebo, n = 36) wynosił od 0,242 do 0,879 i
dlatego można wyciągnąć wnioski odnośnie wyników leczenia u starszych pacjentów.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dzieci i młodzieży
Arypiprazol badano w 30-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem 296 dzieci
i młodzieży (10-17 lat), którzy spełnili kryteria diagnostyczne według DSM-IV dla zaburzenia
afektywnego dwubiegunowego typu I z epizodami maniakalnymi lub mieszanymi z objawami
psychotycznymi lub bez tych objawów oraz wyjściowo mieli wynik ≥ 20 w skali manii według
Younga (Y-MRS) jako wartość wyjściową. Wśród pacjentów włączonych do podstawowej analizy
skuteczności, 139 pacjentów miało postawioną diagnozę aktualnie współistniejącego ADHD.

Arypiprazol wykazał przewagę w stosunku do placebo w odniesieniu do zmiany wartości wyjściowej
w 4. oraz 12. tygodniu jako wynik całościowy wg Y-MRS. W dalszych analizach przewaga nad
placebo była bardziej wyraźna u pacjentów ze współistniejącym zespołem ADHD w porównaniu do
pacjentów bez ADHD, gdzie nie zaobserwowano różnicy w stosunku do placebo. Zapobieganie
nawrotom nie zostało określone.

Do najczęstszych zdarzeń niepożądanych występujących w trakcie leczenia, wśród pacjentów
otrzymujących dawkę 30 mg, były zaburzenia pozapiramidowe (28,3%), senność (27,3%), ból głowy
(23,2%) oraz nudności (14,1%). Średni przyrost masy ciała w 30-tygodniowym okresie leczenia
wynosił 2,9 kg, w porównaniu do 0,98 kg u pacjentów, u których stosowano placebo.

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)
U pacjentów w wieku od 6 do 17 lat arypiprazol badano w dwóch 8-tygodniowych badaniach
z użyciem placebo [w jednym badaniu stosowano zmienną dawkę (2-15 mg na dobę), a w drugim stałą
dawkę (5, 10 lub 15 mg na dobę)] oraz jednym 52-tygodniowym badaniu otwartym. Dawkowanie w
tych badaniach rozpoczynano od dawki 2 mg na dobę, po tygodniu zwiększanej do 5 mg na dobę, a
następnie zwiększanej w odstępach tygodniowych o 5 mg na dobę do czasu osiągnięcia dawki
docelowej. Ponad 75% pacjentów miało mniej niż 13 lat. Arypiprazol wykazał statystycznie większą
skuteczność
w porównaniu do placebo w podskali dotyczącej drażliwości z Listy Zachowań Aberracyjnych (ang.
Aberrant Behaviour Checklist Irritability subscale). Jednakże nie ustalono znaczenia klinicznego tej
obserwacji. Profil bezpieczeństwa obejmował przyrost masy ciała i zmianę stężenia prolaktyny. Czas
trwania długoterminowego badania dotyczącego bezpieczeństwa był ograniczony do 52-tygodni.
W zebranych badaniach, częstość występowania małego stężenia prolaktyny u dziewcząt (<3 ng/ml)
i u chłopców (<2 ng/ml) leczonych arypiprazolem wynosiła odpowiednio, 27/46 (58,7%) i 258/298
(86,6%). W badaniach kontrolowanych placebo średni przyrost masy ciała wynosił 0,4 kg w grupie
placebo i 1,6 kg w grupie arypiprazolu.

Arypiprazol badano także w długoterminowym badaniu podtrzymującym, kontrolowanym placebo.
Po 13-26-tygodniowej stabilizacji z zastosowaniem arypiprazolu (w dawkach 2-15 mg na dobę),
pacjenci z trwałą odpowiedzią albo kontynuowali leczenie arypiprazolem bądź też otrzymywali
placebo przez kolejne 16 tygodni. Współczynniki Kaplana-Meiera dla nawrotu w tygodniu 16. były
następujące: 35% dla grupy stosującej arypiprazol oraz 52% dla grupy placebo; współczynnik ryzyka
nawrotu
w ciągu 16 tygodni (arypiprazol/placebo) wynosił 0,57 (różnica nieistotna statystycznie). Średni
przyrost masy ciała w fazie stabilizacji (do 26 tygodni) z zastosowaniem arypiprazolu wynosił 3,2 kg,
natomiast w drugiej fazie badania (16 tygodni) obserwowano dalszy średni wzrost o 2,2 kg dla
arypiprazolu w porównaniu do 0,6 kg dla placebo. Objawy pozapiramidowe zgłaszano głównie
w fazie stabilizacji, u 17% pacjentów z drgawkami stanowiącymi 6%.

Tiki związane z zespołem Tourette’a u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2)
Skuteczność arypiprazolu badano u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 99,
placebo: n = 44) w trwającym 8 tygodni, randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie
ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo w schemacie leczenia w grupach z użyciem stałej
dawki zależnej od masy ciała od 5 mg na dobę do 20 mg na dobę i dawki początkowej wynoszącej 2
mg. Pacjenci byli w wieku 7 - 17 lat i przed rozpoczęciem leczenia uzyskali średni wynik 30 na
łącznej skali tików w Globalnej Skali Nasilenia Tików z Yale (Total Tic Score on the Yale Global Tic

Severity Scale, TTS-YGTSS). Grupa pacjentów otrzymująca arypiprazol wykazywała poprawę
mierzoną zmianą wyniku na skali TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 8 tygodniu
leczenia, która wynosiła 13,35 w grupie otrzymującej małą dawkę (5 mg lub 10 mg) i 16,94 w grupie
otrzymującej dużą dawkę (10 mg lub 20 mg) w porównaniu do poprawy odnotowanej u pacjentów
otrzymujących placebo i zmiany wynoszącej 7,09.

Skuteczność arypiprazolu u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a (arypiprazol: n = 32, placebo:
n = 29) oceniano również w przypadku podawania zmiennych dawek od 2 mg na dobę do 20 mg na
dobę
z dawką początkową wynoszącą 2 mg w trwającym 10 tygodni, randomizowanym badaniu w Korei
Południowej prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo.
Pacjenci w wieku 6 - 18 lat uzyskali średni wynik 29 na skali TTS-YGTSS w pomiarze początkowym.
Pacjenci otrzymujący arypiprazol wykazywali poprawę mierzoną zmianą wyniku o 14,97 na skali
TTS-YGTSS od pomiaru początkowego do pomiaru w 10 tygodniu w porównaniu do poprawy
wynoszącej 9,62 w grupie placebo.

W obu wspomnianych badaniach krótkoterminowych nie określono klinicznego znaczenia wyników
dotyczących skuteczności, biorąc pod uwagę działanie terapeutyczne w porównaniu do istotnego
wpływu efektu placebo i niejasne skutki w zakresie funkcjonowania psychospołecznego. Brak danych
długoterminowych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa arypiprazolu w tej niestabilnej
chorobie.

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego
zawierającego arypiprazol w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu
schizofrenii oraz w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej (stosowanie u dzieci i młodzieży,
patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Arypiprazol jest dobrze wchłaniany, maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 3-5 godzin po
podaniu. Arypiprazol w minimalnym stopniu ulega metabolizmowi przedukładowemu. Bezwzględna
dostępność po doustnym podaniu jednej tabletki wynosi 87%. Spożywanie posiłków o dużej
zawartości tłuszczu nie wpływa na farmakokinetykę arypiprazolu.

Dystrybucja
Arypiprazol jest rozmieszczany w całym organizmie, pozorna objętość dystrybucji wynosi 4,9 l/kg, co
wskazuje na znaczną dystrybucję pozanaczyniową. W stężeniach terapeutycznych arypiprazol
i dehydroarypiprazol wiążą się w ponad 99% z białkami surowicy, głównie z albuminami.

Metabolizm
Arypiprazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Proces ten przebiega trzema
głównymi drogami: dehydrogenacji, hydroksylacji oraz N-dealkilacji. Jak wynika z badań in vitro,
enzymy CYP3A4 i CYP2D6 warunkują dehydrogenację oraz hydroksylację arypiprazolu,
a N-dealkilacja jest katalizowana przez CYP3A4. Główną cząsteczką czynną znajdującą się
w krążeniu ogólnym jest sam arypiprazol. W stanie stacjonarnym aktywny metabolit,
dehydroarypiprazol, stanowi około 40% AUC arypiprazolu w osoczu.

Eliminacja
Średni okres półtrwania arypiprazolu w fazie eliminacji wynosi około 75 godzin u osób
o podwyższonej aktywności CYP2D6 i około 146 godzin u osób o obniżonej aktywności CYP2D6.

Całkowity klirens arypiprazolu wynosi 0,7 ml/min/kg mc. i jest to głównie klirens wątrobowy.

Po doustnym podaniu pojedynczej dawki arypiprazolu znakowanego [14C], stwierdza się odpowiednio
27% i 60% podanego pierwiastka radioaktywnego w moczu i kale. Mniej niż 1% niezmienionego
arypiprazolu zostaje wydalone z moczem, a około 18% z kałem.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka arypiprazolu i dehydroarypiprazolu u dzieci w wieku 10 do 17 lat była podobna do
farmakokinetyki u dorosłych, po uwzględnieniu różnic w masie ciała.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce arypiprazolu między zdrowymi osobami w podeszłym
wieku a młodszymi osobami dorosłymi, nie stwierdzono także mierzalnego wpływu wieku na
farmakokinetykę arypiprazolu u pacjentów ze schizofrenią.

Płeć
Nie stwierdzono, aby farmakokinetyka arypiprazolu różniła się u zdrowych kobiet i zdrowych
mężczyzn. Nie stwierdzono także żadnego mierzalnego wpływu płci na farmakokinetykę arypiprazolu
u pacjentów ze schizofrenią.

Palenie tytoniu
Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie wpływów na
farmakokinetykę arypiprazolu, zależnych od palenia tytoniu.

Rasa
Populacyjne badanie farmakokinetyczne nie wykazało żadnych istotnych klinicznie różnic w
farmakokinetyce arypiprazolu zależnych od rasy.

Zaburzenia czynności nerek
Stwierdzono, że charakterystyka farmakokinetyczna arypiprazolu i dehydroarypiprazolu jest podobna
u osób z ciężkimi chorobami nerek i u młodych osób zdrowych.

Zaburzenia czynności wątroby
Badania obejmujące podanie pojedynczej dawki leku, przeprowadzone u osób z różnego stopnia
marskością wątroby (klasy Child-Pugh A, B i C) nie wykazały, by zaburzenia czynności wątroby
wpływały istotnie na farmakokinetykę arypiprazolu i dehydroarypiprazolu, jednak w badaniu wzięło
udział tylko 3 chorych z marskością wątroby typu C, co jest liczbą niewystarczającą do wyciągnięcia
wniosków dotyczących zdolności metabolicznych tych pacjentów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, nie ujawniają występowania
szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Istotne działanie toksyczne stwierdzano jedynie, gdy dawki lub stopień narażenia wyraźnie
przekraczały maksymalne dawki lub narażenie występujące u ludzi, co wskazuje, że działanie takie
jest ograniczone lub nie występuje w praktyce klinicznej. Obserwacje te obejmują: zależny od dawki
toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie barwnika lipofuscyny i (lub) obumieranie komórek
miąższowych) stwierdzany u szczurów po 104 tygodniach podawania arypiprazolu w dawce od 20 do
60 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym przekraczała 3 do 10 razy wartość
występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki) i zwiększenie częstości występowania
raków nadnerczy, a także skojarzonej częstości występowania gruczolaków lub raków nadnerczy

u samic szczurów otrzymujących lek w dawce 60 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość AUC w stanie
stacjonarnym przekraczała 10 razy wartość występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej
dawki). Największa ekspozycja nie powodująca powstawania nowotworów u samic szczurów
odpowiadała 7 krotnej ekspozycji u ludzi występującej po stosowaniu zalecanej dawki.

Dodatkowo stwierdzono występowanie kamicy żółciowej, jako następstwo odkładania się
siarczanowych sprzężonych związków hydroksylowanych metabolitów arypiprazolu w żółci małp,
którym wielokrotnie podawano doustnie dawki leku od 25 do 125 mg/kg mc. na dobę (średnia wartość
AUC w stanie stacjonarnym była od 1 do 3 razy większa niż wartość występująca u ludzi po podaniu
maksymalnej zalecanej dawki klinicznej lub 16 do 81 razy większa niż po podaniu maksymalnej
dawki zalecanej w przeliczeniu na mg/m2 pc). Jednak stężenie sprzężonych związków siarczanowych
hydroksyarypiprazolu w żółci człowieka, podczas stosowania najwyższej proponowanej dawki 30 mg
na dobę, nie przekraczało 6% stężenia stwierdzanego w żółci małp podczas trwającego 39 tygodni
badania i jest znacznie mniejsze (6%) niż granica rozpuszczalności określona in vitro.

W badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej u młodych szczurów i psów profil
toksyczności arypiprazolu był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych zwierząt, nie ma
też dowodów neurotoksyczności i niepożądanego wpływu na rozwój.

Wyniki przeprowadzonych w pełnym zakresie standardowych badań genotoksyczności wskazują, że
arypiprazol nie ma właściwości genotoksycznych. Arypiprazol nie zaburzał płodności w badaniach
toksycznego wpływu na reprodukcję. Obserwowano toksyczny wpływ na rozwój, w tym także zależne
od dawki opóźnienie płodowej mineralizacji kości oraz możliwy wpływ teratogenny u szczurów,
którym podawano dawki subterapeutyczne (oceniane na podstawie wartości AUC) oraz u królików,
którym podawano dawki powodujące ekspozycję 3 i 11 razy przewyższającą wartość AUC
występującą w stanie stacjonarnym po zastosowaniu dawek maksymalnych zalecanych u ludzi).
Toksyczny wpływ na ciężarne samice obserwowano po podawaniu dawek podobnych do tych, które
powodują toksyczny wpływ na rozwój.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Apra, tabletki 5 mg
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Krzemionka koloidalna bezwodna
Aspartam (E 951)
Magnezu stearynian
Indygotyna, lak (E 132)
Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol
benzylowy E 1519)

Apra, tabletki 10 i 30 mg
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Krzemionka koloidalna bezwodna
Aspartam (E951)
Magnezu stearynian
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol
benzylowy E 1519)

Apra, tabletki 15 mg
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Krzemionka koloidalna bezwodna
Aspartam (E 951)
Magnezu stearynian
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Aromat waniliowy (maltodekstryna, guma arabska E 414, glikol propylenowy E 1520, alkohol
benzylowy E 1519)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Apra, 5mg:
Pudełka tekturowe zawierające 7, 14 i 28 tabletek w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.

Apra, 10 mg, Apra, 15mg i Apra, 30 mg:
Pudełka tekturowe zawierające 7, 14, 28, 56 i 84 tabletki w blistrach
OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób
zgodny z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Apra, 5 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23061
Apra, 10 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23062
Apra, 15 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23063
Apra, 30 mg, tabletki: Pozwolenie nr 23064

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 marca 2016
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 16 lipca 2021

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.