# Esogno

> Eszopiklon · 3 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Esogno
- **Nazwa powszechna:** Eszopiclonum
- **Substancja czynna:** [Eszopiklon](https://apteka.online/odpowiedniki/eszopiclonum)
- **Moc:** 3 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05CF04
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 25902
- **Podmiot odpowiedzialny:** G.L. Pharma GmbH
- **Producent:** G.L. Pharma GmbH, Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/esogno-tabl-powl-3-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/esogno-tabl-powl-3-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40992/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40992/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 9008732011760 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 9008732011777 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 28 tabl. | 9008732011784 | Rp | — | Dobrze dostępny (4/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Esogno i w jakim celu się go stosuje?
Lek Esogno należy do grupy leków zwanych lekami nasennymi, które są stosowane w celu ułatwienia
zasypiania.
Lek Esogno stosowany jest w leczeniu bezsenności, zazwyczaj przez krótki okres. Lek Esogno jest
przeznaczony do stosowania u pacjentów dorosłych, tylko w przypadku ciężkiego zaburzenia snu,
powodującego pogorszenie jakości życia lub skrajne cierpienie u pacjenta.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Esogno

Kiedy nie przyjmować leku Esogno:
- jeśli u pacjenta występuje alergia na eszopiklon, zopiklon lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występuje miastenia (stan, w którym mięśnie łatwo się męczą i ulegają osłabieniu);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia oddychania;
- jeśli u pacjenta występuje bezdech senny (stan, w którym pacjent przestaje oddychać na krótki
okres podczas snu);
- w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby;
- w przypadku pacjentów w wieku 65 lat i starszych przyjmujących inhibitory CYP3A4, takie jak
niektóre antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol). Należy omówić to z lekarzem
lub farmaceutą;
- w przypadku pacjentów poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Esogno należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w
następujących przypadkach:
- Jeśli pacjent ma 65 lat lub więcej (patrz punkt 3. „Jak przyjmować lek Esogno”).

- W przypadku przyjmowania leków pomagających w zasypianiu, takich jak Esogno, istnieje
możliwość uzależnienia się od nich. Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów, którzy
kiedykolwiek byli uzależnieni od leków, nielegalnych substancji lub alkoholu, albo jeśli
zdiagnozowano u nich zaburzenia osobowości. Należy poinformować lekarza, że pacjent był w
przeszłości uzależniony od nielegalnych substancji, leków lub alkoholu.
- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia oddychania (patrz punkt 2. „Kiedy nie przyjmować leku
Esogno”).
- Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lęk lub depresja. Lekarz może dokonać
zmiany leczenia.

W czasie leczenia z zastosowaniem leku Esogno:
- Nie należy przyjmować leku Esogno bez możliwości poświęcenia 8 godzin na sen.
- Lek Esogno może powodować utratę pamięci. W celu zminimalizowania tego ryzyka, należy
zapewnić sobie możliwość co najmniej 8 godzin nieprzerwanego snu.
- Jeśli pacjent nie będzie miał możliwości snu przez 8 godzin po przyjęciu leku Esogno, może czuć
się niepewnie na nogach. U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych bardziej prawdopodobne są
upadki oraz uszkodzenia ciała.
- Należy poinformować lekarza, jeśli podczas stosowania leku Esogno pacjent zaczyna
zachowywać się w nietypowy dla siebie sposób, np. jest bardziej towarzyski lub zachowuje się
bardziej agresywnie niż zazwyczaj, odczuwa stan splątania, pobudzenie, niepokój, ma koszmary
senne, odczuwa lub słyszy rzeczy, które nie istnieją (omamy), pogorszyła się jego depresja, ma
myśli lub zachowania samobójcze.
- Może wystąpić lunatyzm i inne powiązane zachowania. Po przyjęciu leku Esogno, pacjent może
wstawać z łóżka podczas gdy nie jest całkowicie obudzony i wykonywać czynności, o których nie
wie, że je wykonuje. Następnego ranka pacjent może nie pamiętać, że robił cokolwiek w nocy.
Zachowania te są bardziej prawdopodobne w przypadku spożywania alkoholu lub przyjmowania
innych leków nasennych jednocześnie z lekiem Esogno. Zgłaszane zachowania obejmują:
prowadzenie samochodu (ang. „sleep driving”- prowadzenie przez sen), przygotowywanie i
spożywanie pożywienia, rozmowy przez telefon, uprawianie seksu, lunatykowanie.
- Upośledzenie ruchowe następnego dnia (patrz punkt 2. „Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie
maszyn”) – w dniu po przyjęciu leku Esogno, może zwiększyć się ryzyko zaburzeń
psychomotorycznych w tym upośledzenia zdolności do prowadzenia pojazdów:
- jeśli pacjent przyjmie lek na mniej niż 12 godzin przed podjęciem aktywności wymagającej
czujności;
- jeśli pacjent przyjmie dawkę większą niż zalecana;
- jeśli pacjent przyjmie lek Esogno podczas, gdy przyjął już inny lek wpływający depresyjnie na
ośrodkowy układ nerwowy lub inne leki, takie które zwiększają stężenie leku Esogno we
krwi, lub gdy spożywa alkohol albo przyjmuje nielegalne substancje.
- Należy przyjmować pojedynczą dawkę bezpośrednio przed pójściem spać. Nie należy
przyjmować drugiej dawki tej samej nocy.

Lek Esogno a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Esogno może wpływać na działanie innych leków lub inne leki mogą wpływać na jego działanie,
np.:
- leki, które można kupić bez recepty, w tym leki ziołowe;
- inhibitory CYP3A4 jak antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych), leki
przeciwgrzybicze (leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych, np. ketokonazol) lub sok
grejpfrutowy. Może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie leku Esogno. (patrz punkt
3. „Jak stosować lek Esogno”);
- induktory enzymów cytochromu P450, takie jak karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca;
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń nastroju lub zachowania, np. leki stosowane w leczeniu
depresji i lęku (leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwlękowe/uspokajające, leki
przeciwdepresyjne);
- silne leki przeciwbólowe (narkotyczne leki przeciwbólowe);

- leki stosowane w leczeniu napadów drgawkowych lub drgawek (leki przeciwpadaczkowe);
- leki znieczulające;
- leki stosowane w leczeniu alergii (leki antyhistaminowe, które mogą powodować senność).
Skojarzenie z powyższymi lekami może wywoływać zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z leków wymienionych powyżej.
Lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawki leku Esogno.
Jednoczesne stosowanie leku Esogno z opioidami (silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami
stosowanymi w terapii substytucyjnej i niektórymi lekami przeciwkaszlowymi) zwiększa ryzyko
senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu pacjenta. Z
uwagi na to jednoczesne stosowanie tych leków może być rozważone jedynie, gdy inne sposoby
leczenia nie są możliwe.
Jeśli lekarz przepisze lek Esogno do stosowania razem z lekiem opioidowym, powinien ograniczyć
dawkę i okres jednoczesnego stosowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach opioidowych, które pacjent przyjmuje i dokładnie
przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie bliskich
lub przyjaciół, aby zdawali sobie sprawę z wyżej wymienionych objawów. Jeśli u pacjenta wystąpią
takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku Esogno z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Esogno może zacząć działać później, jeśli zostanie przyjęty z lub bezpośrednio po
wysokotłuszczowym lub obfitym posiłku.

Podczas stosowania leku Esogno nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może on nasilać działania
niepożądane leku.

Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, ponieważ wpływa on na działanie leku Esogno.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lek Esogno nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.
Lek Esogno nie jest zalecany, jeśli pacjentka karmi piersią, ponieważ może on przenikać do mleka
kobiecego. Lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku Esogno.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani pracować na wysokości przez 12 godzin po
przyjęciu leku Esogno.
Senność, zamglone widzenie i zaburzenia koncentracji, pamięci i koordynacji mogą zaburzać zdolność
do wykonywania takich czynności.
Jeśli u pacjenta wystąpią takie zaburzenia następnego ranka po przyjęciu leku Esogno, nie należy
prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn, ani pracować na wysokości.

Lek Esogno zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę i dlatego można powiedzieć, że jest
„wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Esogno?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli
Zalecana dawka początkowa eszopiklonu wynosi 1 mg na noc. W razie potrzeby dawka może zostać
zwiększona do 2 lub 3 mg.

Lek Esogno należy przyjąć w pojedynczej dawce bezpośrednio przed pójściem spać. Nie należy
przyjmować więcej niż jednej dawki w czasie tej samej nocy.

Osoby w podeszłym wieku 65 lat i więcej
Zalecana dawka początkowa eszopiklonu wynosi 1 mg na noc. W razie potrzeby dawka może zostać
zwiększona do 2 mg.

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek
Maksymalna zalecana dawka eszopiklonu wynosi 2 mg na noc.

Pacjenci przyjmujący inhibitory CYP3A4, takie jak niektóre antybiotyki lub leki przeciwgrzybicze
Maksymalna zalecana dawka eszopiklonu wynosi 2 mg na noc. W przypadku pacjentów w wieku 65
lat i więcej nie należy stosować jednocześnie leku Esogno z inhibitorami CYP3A4.

Lek Esogno przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek
nie należy kruszyć ani przełamywać, ponieważ substancja czynna ma gorzki smak.

Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia powinien być tak krótki jak to możliwe i nie powinien przekraczać czterech
tygodni, włączając w to okres stopniowego odstawiania (patrz punkt „Przerwanie przyjmowania leku
Esogno”).

W niektórych przypadkach może być konieczne przyjmowanie leku Esogno przez okres dłuższy niż 4
tygodnie. W takim przypadku lekarz określi, jak długo należy przyjmować lek.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Esogno
W przypadku zażycia zbyt wielu tabletek leku Esogno należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc
lekarską. Jeśli to możliwe, należy pokazać lekarzowi opakowanie leku.
Jeśli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku Esogno, może stać się bardzo śpiący lub zapaść w śpiączkę.

Pominięcie przyjęcia leku Esogno
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Należy zażyć następną dawkę o zwykłej porze.
Nie należy przyjmować więcej niż jednej dawki w ciągu tej samej nocy.

Przerwanie przyjmowania leku Esogno
Nie należy nagle przerywać stosowania leku Esogno, lecz poinformować lekarza o chęci przerwania
leczenia. Lekarz poinformuje pacjenta jak i przez jaki okres czasu zmniejszać dawkę leku. Po
zaprzestaniu przyjmowania leku Esogno, możliwy jest nawrót bezsenności przez jedną lub dwie noce.
Sporadycznie, po odstawieniu leku Esogno mogą wystąpić działania niepożądane w postaci bólu
żołądka, bólu głowy i zwiększonego apetytu. W rzadkich przypadkach, po odstawieniu leków takich
jak Esogno mogą wystąpić drgawki. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią one u pacjenta.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- Nieprzyjemny smak
Często (dotyczy 1 do 10 na 100 pacjentów)
- Nerwowość, depresja, lęk

- Ból głowy, migrena, senność, zawroty głowy, nienormalne sny, utrata lub zaburzenia pamięci,
nieprawidłowe myślenie
- Zamglone widzenie (głównie u pacjentów w wieku 65 lat i starszych)
- Ból gardła
- Suchość w ustach, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność, ból żołądka
- Wysypka
- Ból pleców, ból mięśni
- Osłabienie, ból
Niezbyt często (dotyczy 1 do 10 na 1000 pacjentów)
- Zakażenia, zakażenia wirusowe
- Zmiana koloru czerwonych krwinek, niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek,
zwiększenie liczby białych krwinek
- Reakcje alergiczne
- Nadczynność tarczycy
- Obrzęk kostek, stóp lub palców, anoreksja, pragnienie, zwiększony apetyt, niskie stężenie
potasu we krwi
- Niestabilność emocjonalna, zmniejszony popęd płciowy, stan splątania, pobudzenie,
odczuwanie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje) szczególnie w czasie snu,
bezsenność, apatia, euforia
- Zawroty głowy, zaburzenia koordynacji i chodzenia, zaburzenie lub ograniczenie ruchów
ciała, mrowienie, otępienie, drżenie
- Suche oczy
- Szumu uszne, ból ucha
- Wysokie ciśnienie krwi, omdlenie
- Trudności w oddychaniu, cieknący katar, czkawka
- Nieświeży oddech, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, grypa żołądkowa, obrzęk
języka
- Nadwrażliwość skóry na światło, pocenie się, trądzik, sucha skóra, wyprysk
- Kurcze nóg, drgania mięśni, osłabienie mięśni, problemy ze stawami
- Częsta potrzeba oddawania moczu, zakażenie dróg moczowych, niekontrolowane, mimowolne
oddawanie moczu, ból nerki, kamień nerkowy, obecność albuminy białkowej w moczu
- Bolesne, nieregularne lub skąpe miesiączkowanie, ból piersi, impotencja
- Gorączka, zmęczenie
- Zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała
Rzadko (dotyczy 1 do 10 na 10 000 pacjentów)
- Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła), reakcja anafilaktyczna
(szybka, alergiczna reakcja z wysypką, obrzękiem i trudnościami w oddychaniu)
- Zaburzenia emocjonalne, agresja, wściekłość, niepokój, myślenie o rzeczach, które nie są
prawdą (urojenia), nieprawidłowe zachowanie, zaburzenia pamięci od momentu przyjęcia
eszopiklonu (amnezja), lunatykowanie, prowadzenie pojazdu przez sen i inne dziwne
zachowania
- Świąd (często u pacjentów w wieku 65 lat i starszych)
- Upadki (głównie u pacjentów w wieku 65 lat i starszych)
Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
- Łagodny do umiarkowanego wzrost aktywności aminotransferaz i (lub) fosfatazy alkalicznej
we krwi
Działanie niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może zostać określona na
podstawie dostępnych danych)
- Uzależnienie, objawy odstawienne, stłumienie emocji
- Utrata węchu, zaburzenia uwagi, wydłużony czas reakcji
- Podwójne widzenie
- Spowolniony oddech (depresja oddechowa)
- Osłabienie mięśni

Osoby w podeszłym wieku
Następujące działania niepożądane występowały wyłącznie u pacjentów w wieku 65 lat i starszych:
Często (dotyczy 1 do 10 na 100 pacjentów)

- Niewyraźne widzenie

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
fax: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Esogno?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Dla 1 mg pakowanego w blister PVC/PCTFE/Aluminium i blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium
oraz
2 mg i 3 mg pakowanych w blistry PVC/PCTFE/Aluminium, OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i
PVC/PVdC/PVC/Aluminium
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Dla 1 mg pakowanego w blister PVC/PVdC/PVC/Aluminium
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Esogno
- Substancją czynną leku jest eszopiklon.
Esogno, 1 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg eszopiklonu.

Esogno, 2 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg eszopiklonu.

Esogno, 3 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 3 mg eszopiklonu.
- Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa,
krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Otoczka: hypromeloza, talk, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350.
Tabletki 1 mg i 3 mg zawierają również indygotynę (E 132), lak aluminiowy.

Jak wygląda lek Esogno i co zawiera opakowanie
Esogno, 1 mg, tabletki powlekane to jasnoniebieskie, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki
powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem „1” po jednej stronie.

Esogno, 2 mg tabletki powlekane to białe, okrągłe obustronnie wypukłe tabletki powlekane z
wytłoczonym oznakowaniem „2” po jednej stronie.

Esogno, 3 mg tabletki powlekane to niebieskie, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z
wytłoczonym oznakowaniem „3” po jednej stronie.

Lek Esogno dostępny jest w blistrach zawierających 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 98 lub 100 tabletek
powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
G.L. Pharma GmbH
Schloβplatz 1
8502 Lannach
Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji oraz informacji o nazwach produktu
leczniczego w innych krajach członkowskich EOG należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o.
ul. Sienna 75; 00-833 Warszawa, Polska
Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02
biuro@gl-pharma.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Esogno, 1 mg, tabletki powlekane
Esogno, 2 mg, tabletki powlekane
Esogno, 3 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Esogno, 1 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg eszopiklonu.

Esogno, 2 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg eszopiklonu.

Esogno, 3 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 3 mg eszopiklonu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane

Esogno, 1 mg, tabletki powlekane
Jasnoniebieskie, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem „1”
po jednej stronie i o średnicy około 6,5 mm.

Esogno, 2 mg, tabletki powlekane
Białe, okrągłe obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „2” po jednej
stronie i o średnicy około 6,5 mm.

Esogno, 3 mg, tabletki powlekane
Niebieskie, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „3” po
jednej stronie i o średnicy około 6,5 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Esogno przeznaczony jest do leczenia bezsenności u dorosłych, zazwyczaj przez
krótki okres.

Benzodiazepiny lub substancje o działaniu podobnym do benzodiazepin są wskazane tylko, jeśli
zaburzenie snu jest ciężkie, powodujące pogorszenie jakości życia lub narażające pacjenta na skrajne
cierpienie.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli: Zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg. Dawkę można zwiększyć do 2 mg lub 3 mg, jeśli
jest to klinicznie wskazane. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dla pacjenta dawki
eszopiklonu. Całkowita dawka nie powinna przekraczać 3 mg.

Eszopiklon należy przyjmować jednorazowo bezpośrednio przed snem. Nie należy powtarzać dawki w
ciągu tej samej nocy.

Okres stosowania powinien być najkrótszy jak to możliwe do skutecznego leczenia i nie powinien
przekraczać czterech tygodni, włączając w to okres zmniejszania dawki.

W niektórych przypadkach, np. w przypadku pacjentów z przewlekłą bezsennością, może być
konieczne wydłużenie okresu stosowania do maksimum sześciu miesięcy (patrz punkt 5.1). Wymaga
to regularnego monitorowania i oceny stanu pacjenta, ponieważ ryzyko nadużywania i uzależnienia
rośnie wraz z wydłużającym się okresem stosowania (patrz punkt 4.4).

Interakcje z innymi lekami
Dawka nie może przekraczać 2 mg u pacjentów dorosłych przyjmujących ketokonazol lub inne silne
inhibitory CYP3A4. U pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących silne inhibitory CYP3A4,
eszopiklon jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3). Dodatkowo, zmniejszenie dawki eszopiklonu
może być konieczne podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi o znanym działaniu
depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (patrz punkt 4.5).

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w wieku 65 lat i więcej:
Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w podeszłym wieku wynosi 1 mg bezpośrednio przed
snem. U tych pacjentów dawkę można zwiększyć do 2 mg, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.

Nie należy przekraczać zalecanych dawek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby:
U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby nie jest wymagane
zmniejszenie dawki (patrz punkt 5.2).
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby eszopiklon jest przeciwwskazany, ponieważ
może wywołać encefalopatię (patrz punkt 4.3 i 5.2)

Zaburzenia czynności nerek:
U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek nie jest wymagane
zmniejszenie dawki (patrz punkt 5.2).

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek maksymalna zalecana dawka wynosi 2 mg.

Dzieci i młodzież
Nie należy stosować eszopiklonu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3). Nie ustalono
bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania
Produkt Esogno przeznaczony jest do podawania doustnego.
Nie należy rozkruszać ani łamać tabletek przed połknięciem z uwagi na gorzki smak substancji
czynnej.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną, na zopiklon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- Myasthenia gravis
- Ciężka niewydolność oddechowa

- Zespół ciężkiego bezdechu sennego
- Ciężka niewydolność wątroby
- Pacjenci w podeszłym wieku przyjmujący jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 (patrz punkt
4.5)
- Dzieci i młodzież poniżej 18 lat

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Informacje ogólne
Należy w miarę możliwości zidentyfikować przyczynę bezsenności. Czynniki leżące u podstaw
bezsenności powinny być leczone przed przepisaniem leku nasennego. Brak remisji bezsenności po 7-
14 dniach leczenia może wskazywać na obecność pierwotnego zaburzenia psychicznego lub
fizycznego, co wymaga ponownej oceny stanu pacjenta w regularnych odstępach czasu.

Przewlekłe zaburzenia oddychania
Należy zachować ostrożność przepisując eszopiklon pacjentom z niewydolnością oddechową,
ponieważ wykazano, że benzodiazepiny i substancje o działaniu podobnym do benzodiazepin
upośledzają czynność układu oddechowego.

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem opioidów
Jednoczesne stosowanie eszopiklonu i opioidów może wywołać uspokojenie polekowe, depresję
oddechową, śpiączkę i zgon. Z uwagi na to ryzyko, jednoczesne przepisywanie leków uspokajających
takich jak benzodiazepiny lub ich pochodne, np. eszopiklon, z opioidami należy zarezerwować jedynie
dla pacjentów, dla których inne metody leczenia nie są możliwe. Jeśli zostanie podjęta decyzja o
przepisaniu eszopiklonu razem z opioidem, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę przez
możliwie najkrótszy okres (patrz również ogólne zasady dawkowania w punkcie 4.2).

Należy dokładnie monitorować pacjenta w celu wykrycia oznak i objawów depresji oddechowej i
uspokojenia polekowego. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich
opiekunów (jeśli dotyczy), aby zdawali sobie sprawę z tych objawów (patrz punkt 4.5).

Ryzyko uzależnienia
Stosowanie benzodiazepin i substancji o działaniu podobnym do benzodiazepin takich jak eszopiklon
może prowadzić do fizycznego i psychicznego uzależnienia.
Ryzyko uzależnienia wzrasta:
- razem z dawką i czasem trwania leczenia,
- u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie i (lub) nadużywaniem alkoholu, leków
lub innych substancji,
- u pacjentów z zaburzeniami osobowości.

Jeśli występuje uzależnienie fizyczne, nagłemu przerwaniu leczenia będą towarzyszyły objawy
odstawienne. Mogą one obejmować ból głowy, ból mięśni, skrajny niepokój, napięcie, niepokój
ruchowy, stan splątania i rozdrażnienie. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy:
derealizacja, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość
na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy lub napady padaczkowe.

Pacjenci wymagający przedłużonego leczenia (patrz punkt 4.2) powinni być regularnie monitorowani i
oceniani pod kątem potencjalnych oznak uzależnienia (np. przyjmowanie większych dawek produktu
leczniczego lub przez okres dłuższy niż zamierzony, uporczywe pragnienie lub nieudane wysiłki w
celu ograniczenia lub kontroli przyjmowania produktu leczniczego) i leczeni adekwatnie do potrzeby
klinicznej.

Odstawienie produktu leczniczego
Po zaprzestaniu leczenia eszopiklonem zgłaszano wystąpienie objawów odstawiennych (w tym ból
brzucha, ból głowy, zwiększenie apetytu i bezsenność).

Bezsenność z odbicia

Po zaprzestaniu leczenia eszopiklonem obserwowano bezsenność z odbicia objawiającą się
opóźnieniem zasypiania przez jedną lub dwie noce. Objawy te znikają bez interwencji. Jest ważne,
aby poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia zjawiska bezsenności z odbicia, a tym samym
zminimalizować jego lęk przed nawrotem bezsenności po odstawieniu produktu leczniczego.

Tolerancja
W badaniach klinicznych z eszopiklonem nie zaobserwowano rozwoju tolerancji na jakikolwiek
parametr pomiarów snu w okresie leczenia trwającym do sześciu miesięcy (patrz punkt 5.1).

Zaburzenia pamięci i funkcji psychomotorycznych
Benzodiazepiny i substancje o działaniu podobnym do benzodiazepin, takie jak eszopiklon, mogą
wywoływać amnezję następczą i zaburzenia psychoruchowe, w tym przypadkowe obrażenia i upadki.
Szczególnie pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na upadki powodujące urazy
takie jak złamanie biodra.
Amnezja występuje zazwyczaj kilka godzin po przyjęciu produktu leczniczego. W celu zmniejszenia
ryzyka, pacjenci powinni mieć zapewnioną możliwość nieprzerwanego snu przez co najmniej 8
godzin (patrz punkt 4.8).

Ryzyko zaburzeń psychomotorycznych występujących następnego dnia, w tym upośledzenie
zdolności do prowadzenia pojazdów, zwiększa się:
• jeżeli eszopiklon przyjmowany jest w ciągu mniej niż 12 godzin przed podjęciem aktywności
wymagającej czujności intelektualnej (patrz punkt 4.7);
• jeżeli zastosuje się dawkę większą niż zalecana;
• jeżeli eszopiklon stosowany jest jednocześnie z innymi lekami mającymi depresyjny wpływ na
ośrodkowy układ nerwowy lub z innymi lekami zwiększającymi stężenie eszopiklonu we krwi,
alkoholem lub narkotykami (patrz punkt 4.5).
Eszopiklon należy przyjmować w pojedynczej dawce bezpośrednio przed snem i nie należy
przyjmować drugiej dawki w ciągu tej samej nocy.

Depresja i samobójstwa
Eszopiklon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z objawami depresji.
Benzodiazepin i substancji o działaniu podobnym do benzodiazepin, takich jak eszopiklon, nie należy
stosować bez odpowiedniego leczenia depresji lub lęku związanego z depresją (u takich pacjentów
może dojść do samobójstwa).
Ponieważ zaburzenia te mogą być związane z tendencjami samobójczymi, pacjentom należy podawać
najmniejszą możliwą dawkę eszopiklonu z uwagi na możliwość zamierzonego przedawkowania (patrz
punkt 5.1). Istniejąca depresja może ujawnić się podczas stosowania eszopiklonu.

Kilka badań epidemiologicznych wykazało zwiększoną częstość występowania samobójstw i prób
samobójczych wśród pacjentów z depresją lub bez depresji, leczonych benzodiazepinami lub innymi
lekami nasennymi, w tym zopiklonem. Związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony.

Nadużywanie i (lub) uzależnienie od alkoholu, innych substancji i leków
Eszopiklon należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów ze stwierdzonym w
wywiadzie nadużywaniem lub uzależnieniem od alkoholu, innych substancji lub leków.

Reakcje psychiczne i „paradoksalne”
Podczas stosowania benzodiazepin lub substancje o działaniu podobnym do benzodiazepin znane jest
występowanie takich reakcji jak niepokój, nasilenie bezsenności, pobudzenie, drażliwość,
agresywność, urojenia, wściekłość, koszmary senne, parasomnia, depersonalizacja, omamy, psychozy,
nieodpowiednie zachowanie i inne niekorzystne działania wpływające na zachowanie. Mogą one być
wywołane stosowaniem leku, spontaniczne, lub być wynikiem istniejących zaburzeń psychicznych czy
fizycznych. Reakcje te są bardziej prawdopodobne u osób w podeszłym wieku. Każda nowa oznaka
lub każdy nowy objaw behawioralny wymaga natychmiastowej dokładnej oceny i ewentualnego
rozważenia odstawienia eszopiklonu.

Somnambulizm i powiązane zachowania

U pacjentów, którzy przyjęli eszopiklon i nie byli całkowicie przytomni odnotowano chodzenie
podczas snu i inne powiązane zachowania z amnezją wsteczną takie, jak prowadzenie pojazdu w
półśnie (ang, sleep driving), przygotowywanie i spożywanie posiłków, prowadzenie rozmów
telefonicznych lub współżycie płciowe.
Spożywanie alkoholu i innych substancji wpływających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy
razem z eszopiklonem oraz stosowanie dawek eszopiklonu przewyższających największe zalecane
dawki powoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zachowań.
U pacjentów, u których wystąpiły takie zachowania zaleca się stanowczo odstawienie eszopiklonu z
uwagi na niebezpieczeństwo dla pacjentów i ich otoczenia (patrz punkt 4.5 i 4.8).

Produkt leczniczy Esogno zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, dlatego można
powiedzieć, że jest „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania eszopiklonu, ponieważ uspokajające
działanie eszopiklonu może zostać wzmocnione (patrz punkt 4.7). W skojarzeniu z innymi
substancjami wpływającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki
przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, zwiotczające mięśnie, leki przeciwpadaczkowe i uspokajające
leki przeciwhistaminowe) może wystąpić nasilenie sedacji ośrodkowej. Jeśli eszopiklon stosowany
jest jednocześnie z lekami o znanym działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy jak
olanzapina, może być konieczne zmniejszenie dawki eszopiklonu.

CYP3A4 jest głównym szlakiem metabolicznym eliminacji eszopiklonu, z dodatkowym udziałem
CYP2E1. Ekspozycja na eszopiklon była zwiększona około dwukrotnie przez jednoczesne podawanie
ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4 w dawce 400 mg na dobę przez 5 dni. Oczekuje się, że inne
silne inhibitory CYP3A4 (takie jak inne azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, sok
grejpfrutowy) będą miały podobne działanie. W konsekwencji nasenne działanie eszopiklonu może
zostać nasilone (patrz punkt 4.4). Podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4 może
być konieczne zmniejszenie dawki eszopiklonu (patrz punkt 4.2). U osób w podeszłym wieku
stosujących silne inhibitory CYP3A4, eszopiklon jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3).
Ekspozycja na racemiczny zopiklon była zmniejszona o 80% przez jednoczesne stosowanie
ryfampicyny, silnego induktora CYP3A4. Podobnego działania można oczekiwać podczas
jednoczesnego stosowania eszopiklonu z innymi silnymi induktorami enzymów cytochromu P450
takimi jak karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca.

Eszopiklon nie wpływa na profil farmakokinetyczny i farmakodynamiczny paroksetyny, digoksyny,
warfaryny, czy na farmakodynamiczny profil lorazepamu.

U pacjentów z zaburzeniami nastroju jednoczesne podawanie eszopiklonu z fluoksetyną lub
escitalopramem nie miało niekorzystnego wpływu na farmakodynamikę eszopiklonu lub
przeciwdepresyjnego produktu leczniczego (patrz punkt 5.1).

Jednoczesne stosowanie z benzodiazepinami lub substancjami o działaniu podobnym do
benzodiazepin w tym z narkotycznymi lekami przeciwbólowymi może nasilać ich działanie
euforyczne i prowadzić do zwiększenia uzależnienia fizycznego.

Opioidy
Jednoczesne stosowanie leków uspokajających takich jak benzodiazepiny lub substancji o działaniu
podobnym do benzodiazepin, takich jak eszopiklon z opioidami może zwiększyć ryzyko wystąpienia
uspokojenia polekowego, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania
depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Dawkowanie i okres jednoczesnego stosowania powinny
być ograniczone (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak jest danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania eszopiklonu u kobiet ciężarnych.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne
ryzyko dla ludzi jest nieznane. Produkt leczniczy Esogno nie jest zalecany do stosowania w okresie
ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących antykoncepcji.

Jeśli racemiczny zopiklon stosowany jest o późnym okresie ciąży, u noworodka mogą wystąpić
objawy odstawienne. W ostatnim trymestrze ciąży istnieje ryzyko niekorzystnego działania
farmakologicznego na płód i (lub) noworodka, takiego jak hipotonia, depresja oddechowa i
hipotermia.

Karmienie piersią
Nie jest wiadomo, czy eszopiklon lub jego metabolit (S)-N-demetylozopiklon przenikają do mleka
kobiecego. Badania na ludziach i zwierzętach z zastosowaniem racemicznego zopiklonu wykazały
przenikanie do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.
Nie należy stosować produktu leczniczego Esogno w okresie karmienia piersią.

Płodność
W badaniach klinicznych na ludziach nie zaobserwowano oznak upośledzenia płodności u mężczyzn i
kobiet po leczeniu przez okres 6 miesięcy.
Jednak badania na zwierzętach dotyczące eszopiklonu wykazały upośledzenie płodności samców i
samic różnych gatunków (patrz punkt 5.3). Wpływ eszopiklonu na płodność mężczyzn i kobiet po
długotrwałym (> 6 miesięcy) podawaniu jest nieznany.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Eszopiklon ma duży wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w ciągu
kilku godzin po podaniu. Sedacja, amnezja, niewyraźne widzenie, zaburzenia koncentracji i
zaburzenia czynności mięśni mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jeśli sen nie będzie trwał wystarczająco długo, prawdopodobieństwo
zaburzenia czujności może się zwiększać.
Należy zalecić pacjentom, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli wystąpi
którykolwiek z tych objawów następnego dnia po zastosowaniu eszopiklonu. Zaleca się zachowanie
co najmniej 12-godzinnego odstępu czasu pomiędzy zastosowaniem eszopiklonu a prowadzeniem
pojazdu, obsługiwaniem maszyn lub pracami na wysokości, aby zminimalizować ryzyko.

W przypadku stosowania tylko eszopiklonu w dawkach terapeutycznych występowały zaburzenia
zdolności do prowadzenia pojazdów i zaburzenia zachowania takiej jak prowadzenie pojazdu w
półśnie (patrz punkt 4.4).

Dodatkowo, jednoczesne stosowanie eszopiklonu z alkoholem lub lekami wpływającymi depresyjnie
na ośrodkowy układ nerwowy zwiększa ryzyko takich zachowań (patrz punkt 4.4 i 4.5). Należy
uprzedzić pacjentów, żeby nie spożywali alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych podczas
stosowania eszopiklonu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Informacje na temat działań niepożądanych opierają się na doświadczeniach z badań klinicznych
trwających do 6 miesięcy, prowadzonych z dawką 1 do 3 mg eszopiklonu lub placebo w grupie
dorosłych nie w podeszłym wieku. W tych badaniach klinicznych całkowita liczba pacjentów
przyjmujących eszopiklon wynosiła 1626, a pacjentów przyjmujących placebo – 858. Najczęściej
zgłaszanym działaniem niepożądanym były zaburzenia smaku (nieprzyjemny smak). Ból głowy,
senność, suchość w ustach, zawroty głowy i nudności również były często obserwowane (<10%
pacjentów).

W poniższej tabeli, działania niepożądane występujące z częstością większą niż przy placebo i u co
najmniej 2 pacjentów wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości

występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania
niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem).

Zakażenia i infestacje
Niezbyt często: Zakażenia, zakażenia wirusowe

Zaburzenia krwi i układu limfatycznego
Niezbyt często: niedokrwistość hipochromowa, niedokrwistość, leukopenia, eozynofilia

Zaburzenia układu odpornościowego
Niezbyt często: reakcje alergiczne
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy*, reakcje anafilaktyczne*

Zaburzenia endokrynologiczne
Niezbyt często: nadczynność tarczycy

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: obrzęk obwodowy, anoreksja, pragnienie, zwiększony apetyt, hipokaliemia

Zaburzenia psychiczne
Często: nerwowość, depresja, lęk
Niezbyt często: niestabilność emocjonalna, obniżone libido, stan splątania, pobudzenie,
omamy, bezsenność, apatia, euforia
Rzadko: drażliwość*, agresja*, niepokój*, przywidzenia*, złość*, nieprawidłowe
zachowanie (prawdopodobnie związane z amnezją)* i somnambulizm (patrz
punkt 4.4)
Częstość nieznana: uzależnienie (patrz punkt 4.4), objawy odstawienne*, stłumione emocje*

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: zaburzenia smaku (nieprzyjemny smak)
Często: ból głowy, senność, zawroty głowy, nieprawidłowe sny, zaburzenia pamięci,
nieprawidłowe myślenie
Niezbyt często: zawroty głowy, ataksja, nieprawidłowy chód, brak koordynacji, hipokinezja,
parestezje, otępienie, drżenie
Częstość nieznana: zaburzenia węchu, zaburzenia uwagi*, wydłużony czas reakcji*

Zaburzenia oka
Często: zamglone widzenie (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku)
Niezbyt często: suche oko
Częstość nieznana: podwójne widzenie*

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne, ból ucha

Zaburzenia naczyniowe
Często: migrena
Niezbyt często: nadciśnienie, omdlenia

Zaburzenia oddychania, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: zapalenie gardła
Niezbyt często: duszność, nieżyt nosa, czkawka
Częstość nieznana: depresja oddechowa (patrz punkt 4.4)*

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Często: suchość w ustach, biegunka, nudności, niestrawność, ból brzucha, wymioty

Niezbyt często: cuchnący oddech, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego,
zapalenie żołądka i jelit, obrzęk języka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: łagodny do umiarkowanego wzrost aktywności aminotransferaz i (lub)
fosfatazy alkalicznej we krwi*

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka
Niezbyt często: reakcja nadwrażliwości na światło, pocenie się, trądzik, sucha skóra, wyprysk
Rzadko: świąd (często u pacjentów w podeszłym wieku)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: ból pleców, ból mięśni
Niezbyt często: kurcze nóg, drgania mięśni, miastenia, zaburzenia stawów
Częstość nieznana: osłabienie mięśni*

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zwiększona częstość oddawania moczu, zakażenie dróg moczowych, ból
nerek, nietrzymanie moczu, kamień nerkowy, albuminuria

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: bolesne miesiączkowanie, krwawienie międzymiesiączkowe, ból piersi, skąpe
miesiączkowanie, impotencja

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: astenia, ból
Niezbyt często: gorączka, zmęczenie*

Badania diagnostyczne
Niezbyt często: zwiększenie masy ciała, utrata masy ciała

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Rzadko; upadki (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku)*

*Działania niepożądane, które zgłaszano nie dla eszopiklonu, ale dla zopiklonu.

Amnezja
Amnezja wsteczna może wystąpić podczas stosowania zaleconych dawek terapeutycznych, ryzyko
wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. Wystąpienie amnezji może być powiązane z niewłaściwym
zachowaniem (patrz punkt 4.4).

Depresja
Poprzez stosowanie benzodiazepin lub substancji o działaniu podobnym do benzodiazepin może
ujawnić się istniejąca wcześniej depresja.

Reakcje psychiczne i „paradoksalne”
Podczas stosowania benzodiazepin lub substancji o podobnym działaniu mogą wystąpić takie reakcje
jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, brak zahamowań, agresywność, nieprawidłowe myślenie,
urojenia, wściekłość, koszmary senne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieprawidłowe
zachowanie, ekstrawersja, która wydaje się być niezgodna z charakterem oraz inne niepożądane
reakcje behawioralne. Działania te są bardziej prawdopodobne u osób w podeszłym wieku.

Uzależnienie
Stosowanie (nawet w dawkach terapeutycznych) benzodiazepin i substancji o podobnym działaniu
może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego: przerwanie leczenia może powodować

wystąpienie objawów odstawiennych lub zjawiska odbicia (patrz punkt 4.4). Może wystąpić
uzależnienie psychiczne. Zgłaszano nadużywanie benzodiazepin i substancji o podobnym działaniu.

Osoby w podeszłym wieku
Profil działań niepożądanych w badaniach klinicznych wśród osób w podeszłym wieku z bezsennością
jest zasadniczo podobny do profilu obserwowanego wśród dorosłych pacjentów z bezsennością.
Dodatkowym działaniem niepożądanych zgłaszanym u osób w podeszłym wieku było zamglone
widzenie (często). Często występował też świąd.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
fax: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie objawia się zazwyczaj różnym stopniem depresji ośrodkowego układu nerwowego
od senności do śpiączki w zależności od ilości przyjętej substancji.

Zalecane jest leczenie objawowe i podtrzymujące w odpowiednich warunkach szpitalnych.
Szczególną uwagę należy zwrócić na czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
Płukanie żołądka jest przydatne jedynie wtedy, gdy zostanie wykonane wkrótce po przyjęciu
substancji. Mimo, że nie była poddana ocenie, hemodializa nie powinna przynosić korzyści z uwagi na
dużą objętość dystrybucji eszopiklonu. Użytecznym antidotum może być flumazenil.

W badaniach klinicznych z eszopiklonem odnotowano jeden przypadek przedawkowania do 36 mg
eszopiklonu, w którym pacjent wyzdrowiał całkowicie. Od wprowadzenia do obrotu odnotowano
spontaniczne przypadki przedawkowania do 270 mg.
Śmiertelne przedawkowanie jest bardziej prawdopodobne, gdy eszopiklon jest stosowany w
skojarzeniu z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z
alkoholem. Odnotowano przypadki całkowitego wyzdrowienia po przedawkowaniu samego
eszopiklonu do 270 mg.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: ośrodkowy układ nerwowy; leki psycholeptyczne; leki nasenne i
uspokajające; pochodne benzodiazepin
Kod ATC: N05CF04

Mechanizm działania
Eszopiklon jest niebenzodiazepinową substancją nasenną, która jest pochodną pirolopirazyny z grupy
cyklopirolonu, o strukturze chemicznej niezwiązanej z pirazolopirymidynami, imidazopirymidami,
benzodiazepinami ani barbituranami. Dokładny mechanizm działania eszopiklonu jest nieznany, ale
uważa się, że jego działanie wynika z modulacji makromolekularnych kompleksów receptora kwasu

gamma-aminomasłowego (GABA)-A zawierających podjednostki alfa-1, alfa-2, alfa-3 i alfa-5. Uważa
się, że zwiększa przewodnictwo chlorkowe wywołane przez GABA, co powoduje hiperpolaryzację
neuronową, a tym samym hamuje transmisję neuronów i powoduje sen.

Przemijająca bezsenność
W pojedynczym nocnym modelu przemijającej bezsenności u zdrowych dorosłych ochotników,
dawka 3 mg eszopiklonu przewyższała placebo w pomiarach zapadania w sen i utrzymania snu przy
użyciu obiektywnej polisomnografii. Ponadto samoocena jakości snu i głębokości snu była znacząco
lepsza dla eszopiklonu w porównaniu z placebo.

Pierwotna bezsenność
W badaniach kontrolowanych placebo trwających do 6 miesięcy u pacjentów z przewlekłą
bezsennością, eszopiklon wykazywał trwałą poprawę w zasypianiu oraz w pomiarach nocnych
przebudzeń, poprawę całkowitego czasu snu i jakości snu (sen regeneracyjny) przez cały okres
leczenia w pomiarach obiektywnej polisomnografii i subiektywnych parametrów. Funkcjonowanie w
następnym dniu uległo poprawie po podaniu eszopiklonu, co oceniono w kilku pomiarach. W
badaniach kontrolowanych placebo nie zaobserwowano tolerancji u pacjentów z przewlekłą
bezsennością leczonych eszopiklonem przez okres do 6 miesięcy oraz u pacjentów z bezsennością lub
współistniejącymi stanami depresji, lęku lub bólu leczonych eszopiklonem przez okres do 8 tygodni.
Należy zauważyć, że dawka 1 mg u dorosłych wykazywała niespójną skuteczność w poprawianiu
zasypiania lub pomiarów nocnego przebudzania i nie poprawiła całkowitego czasu snu w żadnym z
badań. W związku z tym, oczekuje się że zwykle stosowana skuteczna dawka dla dorosłych będzie
wynosić 2 lub 3 mg.

Współwystępująca bezsenność
U pacjentów z bezsennością współistniejącą z depresją lub lękiem, jednoczesne podawanie
eszopiklonu z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) przez 8 tygodni
wykazało znaczącą poprawę w pomiarach snu, jak również w niektórych klinicznie istotnych
pomiarach odpowiedzi na leczenie antydepresyjne i anksjolityczne (np. skala depresji i oceny lęku
Hamiltona), w porównaniu do podawania SSRI w monoterapii. W 4-tygodniowym badaniu
bezsenności współistniejącej z reumatoidalnym zapaleniem stawów lub objawami
okołomenopauzalnymi, eszopiklon wykazywał znaczącą poprawę w zakresie parametrów snu
(zasypianie i trwanie snu) w czasie trwania badania. W tym badaniu odnotowano również poprawę w
odczuwaniu bólu u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów oraz poprawę objawów
związanych z nastrojem u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i menopauzalnym leczonych
eszopiklonem.

Osoby w podeszłym wieku
Ekspozycja na eszopiklon jest zwiększona u pacjentów starszych, w wieku 65 lat i więcej (patrz punkt
5.2), a więc całkowita dawka dobowa eszopiklonu u tych pacjentów nie powinna przekraczać 2 mg. W
randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo u pacjentów w
podeszłym wieku z przewlekłą bezsennością do 12 tygodni, dawka 2 mg eszopiklonu raz na dobę
przed snem wykazała znaczną poprawę w zakresie snu (zasypianie i utrzymanie snu) w czasie trwania
badania.

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków odroczyła obowiązek dołączania wyników badań eszopiklonu
dotyczących leczenia bezsenności we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży. Informacje
na temat stosowania u dzieci i młodzieży – patrz punkt 4.2.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Eszopiklon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane
jest w ciągu 1 godziny po podaniu doustnym.

Dystrybucja

Eszopiklon słabo wiąże się z białkami osocza (52-59%). Dlatego jest mało prawdopodobne, żeby na
dystrybucję eszopiklonu miały wpływ interakcje lek-lek spowodowane wiązaniem z białkami.
Stosunek krew/osocze dla eszopiklonu jest mniejszy niż 1, co wskazuje na brak selektywnego
wychwytu przez czerwone krwinki.

Metabolizm
Po podaniu doustnym eszopiklon jest intensywnie metabolizowany przez utlenianie i demetylację.
Głównymi metabolitami osocza są (S)-zopiklonu N-tlenek i (S)-N-demetylo zopiklon.
Badania in vitro wykazały, że enzym CYP3A4 i CYP2E1 biorą udział w metabolizmie eszopiklonu.
Wyniki badań in vitro ludzkich hepatocytów z eszopiklonem wykazały, że nie zaobserwowano
hamowania enzymów CYP450, 1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. U ludzi jednoczesne
podawanie z ketokonazolem powodowało zwiększoną ekspozycję na eszopiklon. Oczekuje się, że
silne induktory CYP3A4 zmniejszą ogólnoustrojową ekspozycję na eszopiklon.

Eliminacja
Po podaniu doustnym, eszopiklon wydalany jest ze średnim okresem półtrwania (t1/2) wynoszącym
około 6 godzin. Do 75% doustnej dawki racemicznego zopiklonu wydalane jest z moczem głównie w
postaci metabolitów. Podobny profil wydalania spodziewany jest dla eszopiklonu, izomeru S
racemicznego zopiklonu. Mniej niż 10% podanej doustnie dawki eszopiklonu wydalane jest z moczem
jako lek macierzysty.

Wpływ pożywienia
U zdrowych dorosłych, podanie eszopiklonu po wysokotłuszczowym posiłku nie powodowało zmiany
w AUC, zmniejszyło średnie Cmax o 21% i opóźniło tmax o około 1 godzinę. Okres półtrwania pozostał
niezmieniony, około 6 godzin. Działanie eszopiklonu na sen może być nieznacznie zmniejszone, jeśli
zostanie przyjęty z posiłkiem lub bezpośrednio po posiłku o dużej zawartości tłuszczu lub obfitym
posiłku.

Liniowość lub nieliniowość
U zdrowych dorosłych eszopiklon nie kumuluje się po podaniu raz na dobę, a ekspozycja na niego jest
proporcjonalna do dawki w zakresie od 1 do 6 mg.

Specjalne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
W porównaniu z dorosłymi nie będącymi w podeszłym wieku, u osób w wieku 65 lat i starszych
ekspozycja zwiększyła się o 41% (AUC), a eliminacja eszopiklonu była nieznacznie wydłużona (t1/2
około 9 godzin). Cmax pozostał bez zmiany. Z tego względu dawka eszopiklonu u pacjentów w
podeszłym wieku nie powinna przekraczać 2 mg.

Płeć
Farmakokinetyka eszopiklonu u mężczyzn i kobiet jest podobna.

Pochodzenie etniczne
Farmakokinetyka eszopiklonu dla wszystkich grup etnicznych wydaje się być podobna.

Zaburzenia czynności wątroby
Oceniono farmakokinetykę dawki 2 mg u osób z łagodną, umiarkowaną i ciężką chorobą wątroby w
porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Ekspozycja na eszopiklon zwiększyła się dwukrotnie u
pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.
Obserwowane maksymalne stężenie (Cmax) i czas jego występowania nie uległy zmianie. Eszopiklon
jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z
łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Zaburzenia czynności nerek
Zbadano farmakokinetykę eszopiklonu u osób z łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem
czynności nerek. W porównaniu z osobami zdrowymi, u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek
stwierdzono wzrost ekspozycji (AUC) o 47%. Maksymalna zalecana dawka eszopiklonu u pacjentów

z ciężkim zaburzeniem czynności nerek wynosi 2 mg. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u
pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie w badaniach nieklinicznych obserwowano jedynie przy ekspozycji na tyle przewyższającej
maksymalną ekspozycję u ludzi, że wyniki te można uznać za nieistotne klinicznie.

Genotoksyczność i rakotwórczość
Eszopiklon i farmakologicznie aktywny metabolit (S)-DMZ nie stanowią mutagennego ani
rakotwórczego ryzyka w badaniach na zwierzętach.

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój
Eszopiklon nie wykazywał działania teratogennego w badaniach toksyczności po podaniu
wielokrotnym oraz w badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych przeprowadzonych odpowiednio u
myszy, szczurów, królików i psów. Eszopiklon i aktywny farmakologicznie metabolit (S)-N-demetylo
zopiklon wykazywały degeneratywny wpływ na męskie narządy płciowe (jądra, nadjądrza),
zmniejszenie wskaźników płodności u obu płci, zakłócenie cykliczności rui (szczury) i przyspieszenie
czasu do wystąpienia starzenia reprodukcyjnego (szczury), w dawkach przewyższających maksymalną
dawkę kliniczną (16 x dla samców i 13 x dla samic na podstawie powierzchni ciała). Wszystkie
ustalenia wykazują odwracalność.
Zaobserwowano opóźnienie w wewnątrzmacicznym rozwoju płodu u szczurów i królików oraz
zmniejszony współczynnik przeżywalności poporodowej u szczurów w okresie przed zakończeniem
karmienia z towarzyszącą toksycznością u matki.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Celuloza mikrokrystaliczna
Wapnia wodorofosforan
Kroskarmeloza sodowa
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka
Hypromeloza
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 3350
Indygotyna, (E 132), lak aluminiowy (tylko w tabletkach 1 mg i 3 mg)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Dla 1 mg pakowanego w blister PVC/PCTFE/Aluminium i blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium
oraz

2 mg i 3 mg pakowanych w blistry PVC/PCTFE/Aluminium, OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i
PVC/PVdC/PVC/Aluminium
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Dla 1 mg pakowanego w blister PVC/PVdC/PVC-Aluminium
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/PVdC/PVC/Aluminium, blister PVC/PCTFE/Aluminium lub blister
OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.

Wielkości opakowań: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 98 lub 100 tabletek powlekanych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

G.L. Pharma GmbH
Schloβplatz 1
8502 Lannach
Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 25900, 25901, 25902

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10.06.2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

01.12.2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.