# KETREL XR

> Kwetiapina · 50 mg · Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** KETREL XR
- **Nazwa powszechna:** Quetiapinum
- **Substancja czynna:** [Kwetiapina](https://apteka.online/odpowiedniki/quetiapinum)
- **Moc:** 50 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AH04
- **Liczba opakowań:** 9
- **Numer pozwolenia:** 21482
- **Podmiot odpowiedzialny:** Celon Pharma S.A.
- **Producent:** Arrow Generiques - Lyon
GAP S.A., Francja
Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/ketrel-xr-tabl-pu-50-mg-celon
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/ketrel-xr-tabl-pu-50-mg-celon.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30388/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30388/characteristic

## Dostępne opakowania (9)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 6 tabl. | 5909991086060 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 tabl. | 5909991086077 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909991086084 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 tabl. | 5909991086091 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991086107 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991086121 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991086138 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991086145 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991086152 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek KETREL XR, tabletki o przełużonym uwalnianiu i wjakim celu się go?
stosuje

Substancją czynną leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu jest kwetiapina.
Kwetiapina należy do grupy leków zwanych lekami przeciwpsychotycznymi. Lek KETREL XR,
tabletki o przedłużonym uwalnianiu może być stosowany w leczeniu następujących chorób:
• Schizofrenia: kiedy pacjent słyszy i odczuwa rzeczy które nie istnieją; wierzy w rzeczy, które
nie są prawdziwe lub wykazuje niezwykłą podejrzliwość, lęk, dezorientację, poczucie winy,
napięcie i depresję.
• Mania: kiedy pacjent jest bardzo pobudzony, podniecony, rozentuzjazmowany, nadmiernie
aktywny lub ma ograniczoną zdolność krytycznej oceny, w tym bywa agresywny lub
przejawia zachowania destrukcyjne.
• Choroba dwubiegunowa i ciężkie epizody depresyjne w przebiegu zaburzeń depresyjnych,
kiedy pacjent odczuwa silny smutek lub załamanie, ma poczucie winy, brak energii i apetytu
lub trudności w zasypianiu.

W przypadku leczenia ciężkich epizodów depresyjnych w przebiegu dużej depresji lek KETREL XR,
tabletki o przedłużonym uwalnianiu będzie stosowany z innymi lekami. Lekarz może zadecydować
o dalszym stosowaniu leku KETREL XR, nawet jeśli pacjent odczuwa poprawę samopoczucia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu

Kiedy nie stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
• Jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
– niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV,
– leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
– erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
– nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Jeżeli którakolwiek z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Przed zastosowaniem leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu należy soknsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy
omówić to z lekarzem prowadzącym

• jeśli u pacjenta lub u kogoś z rodziny pacjenta występuje choroba serca, np. zaburzenia rytmu
serca, osłabienie lub zapalenia mięśnia sercowego, lub jeżeli pacjent przyjmuje leki, które
mogą powodować zmiany rytmu serca,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi,
• jeśli u pacjenta stwierdzono przebyty udar mózgu, zwłaszcza, gdy jest osobą w podeszłym
wieku,
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą,
• jeśli u pacjenta występowały kiedykolwiek napady padaczkowe (drgawki),
• jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę.
Jeśli pacjent znajduje się w grupie ryzyka, lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia
cukru we krwi w trakcie przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu,
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek małą liczbę białych krwinek (bez względu na to,
czy było to spowodowane przyjmowaniem innych leków czy nie),
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (obniżenie sprawności pracy mózgu).
Osoba taka nie powinna stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,
ponieważ leki z grupy, do której należy lek KETREL XR, mogą nasilać ryzyko udaru, a
niekiedy ryzyko śmierci u osób w podeszłym wieku z otępieniem,
• jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/ parkinsonizmem,
• jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie
leków z tej grupy wiąże się z powstawaniem zakrzepów,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na krótkich przerwach w
oddychaniu w trakcie prawidłowego snu w nocy (tzw. bezdech senny) i przyjmuje leki, które
spowalniają czynność mózgu,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zaburzenie polegające na niemożności całkowitego
opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu), ma rozrost gruczołu krokowego,
niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie w gałce ocznej. Takie objawy mogą być niekiedy
wywołane przez leki (tzw. leki przeciwcholinergiczne) stosowane w leczeniu niektórych
chorób i które wpływają na czynność komórek nerwowych,
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości problemy z nadużywaniem alkoholu lub leków.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu wystąpi jakikolwiek z wymienionych niżej objawów:
• łącznie gorączka, sztywność mięśni, nadmierna potliwość, obniżony poziom świadomości
(tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny). Może być konieczna natychmiastowa pomoc
medyczna,
• mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy lub języka,
• zawroty głowy lub uczucie bardzo nasilonej senności. Może to zwiększać ryzyko
przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku,

• napady padaczkowe (drgawki),
• długotrwała bolesna erekcja (priapizm).
• szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z
oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał
zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.

Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy terapeutycznej.

Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:
• gorączka, objawy przypominające grypę, ból gardła lub inne zakażenie, gdyż mogą być one
spowodowane bardzo małą liczbą krwinek białych, co może wymagać odstawienia leku
KETREL XR i (lub) zastosowania odpowiedniego leczenia;
• zaparcie z utrzymującym się bólem brzucha lub zaparcie nieustępujące po zastosowaniu
leczenia, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.

Myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.
Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu
samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się w początkowej fazie leczenia, gdyż leki
te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze
mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo
wystąpienia takich myśli wzrasta u młodych pacjentów. Dane z badań klinicznych wskazują na
zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat z
depresją.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
powiadomienie przyjaciół i krewnych o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można
także poprosić te osoby, aby w razie zaobserwowania u pacjenta nasilenia objawów depresji lub
innych niepokojących zmian w zachowaniu powiedziały o tym pacjentowi.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Objawy tych działań obejmują:
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą,
szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;
• Toksyczna martwica naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie
się skóry;
• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) to objawy
grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem gruczołów i nieprawidłowymi wynikami
badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia) i zwiększeniem
aktywności enzymów wątrobowych).

W przypadku wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie leku KETREL XR i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zwiększenie masy ciała
U pacjentów stosujących lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano
zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.

Dzieci i młodzież
Lek KETREL XR tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy przyjmować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV,
• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych),
• erytromycynę lub klarytromycynę (stosowane w zakażeniach),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
• leki stosowane w leczeniu padaczki (jak fenytoina lub karbamazepina),
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
• barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
• tiorydazyna lub lit (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych),
• leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki zaburzające bilans elektrolitów
(zmniejszające stężenie potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne (odwadniające)
lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach),
• leki, które mogą powodować zaparcia,
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób, wpływające na czynność komórek nerwowych
(tzw. leki przeciwcholinergiczne).

Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.

KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, z jedzeniem, piciem i alkoholem

• Przyjmowanie pokarmu może wpływać na działanie leku, dlatego KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem.
• Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Jednoczesne przyjmowanie leku KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i alkoholu może powodować senność.
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje lek KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas ciąży, chyba że
zostanie to uzgodnione z lekarzem.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym
uwalnianiu.

U noworodków, których matki stosowały lek KETREL XR w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy odstawienne: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu oraz trudności związane z karmieniem. W
razie zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, może wywołać u pacjenta senność. Pacjent
nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do czasu, kiedy pozna swoją reakcję na
stosowany lek.

Lek KETREL XR zawiera laktozę.

Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę, która jest rodzajem cukru.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek KETREL XR zawiera sód
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w
jednej tabletce, to znaczy produkty te uznaje się za „wolne od sodu”.

Testy na obecność narkotyków w moczu
Przyjmowanie leku KETREL XR może spowodować pozytywny wynik testu na obecność w moczu
metadonu i niektórych leków przeciwdepresyjnych, tzw. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych (TLPD), nawet jeżeli pacjent ich nie przyjmował. W takiej sytuacji należy
przeprowadzić dokładniejsze testy.

### 3. Jak przyjmować lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu?
Lek ten należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dawkę początkową określi lekarz.
Dawka podtrzymująca (dobowa) zależy od choroby i potrzeb pacjenta i zazwyczaj wynosi od 150 mg
do 800 mg

• Lek należy przyjmować raz na dobę.
• Tabletek nie należy dzielić, żuć ani kruszyć.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
• Tabletki należy przyjmować bez pokarmu (przynajmniej godzinę przed posiłkiem lub
bezpośrednio przed snem, zgodnie z zaleceniami lekarza).
• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu Może on wpływać na sposób działania leku.
• Nie należy przerywać stosowania leku bez porozumienia się z lekarzem, nawet jeżeli pacjent
czuje się lepiej.

Zaburzenia czynności wątroby
Lekarz może zalecić zmianę dawki leku u pacjenta z zaburzeniami czynności wątroby.

Osoby w podeszłym wieku
Lekarz może zmienić dawkę leku u pacjenta w podeszłym wieku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, nie powinien być stosowany u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku KETREL XR, pacjent może odczuwać
senność, zawroty głowy, nieprawidłowe bicie serca. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem
lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu.

Pominięcie przyjęcia leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Jeśli pacjent zapomniał zastosować dawkę leku, powinien zażyć ją jak najszybciej. Jeżeli zbliża się
pora zastosowania kolejnej dawki, należy odczekać i zażyć lek o zwykłej porze. Nie należy stosować
dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
W razie nagłego przerwania stosowania leku KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu mogą
wystąpić trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty
głowy lub drażliwość. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki przed zakończeniem
leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- zawroty głowy (mogące prowadzić do upadków), ból głowy i suchość w jamie ustnej;
- senność (objaw ten może ustępować po pewnym czasie stosowania leku KETREL XR) (może
prowadzić do upadków);
- objawy odstawienia (objawy występujące po przerwaniu przyjmowania leku KETREL XR, tabletki o
przedłużonym uwalnianiu): trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, ból głowy, biegunka,
wymioty, zawroty głowy i drażliwość; zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres
przynajmniej 1–2 tygodni;
- zwiększenie masy ciała;
- nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich: trudności w rozpoczęciu ruchu, drżenia, uczucie
niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.
- zmiany stężenia niektórych lipidów (triglicerydów i cholesterolu całkowitego)

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- przyspieszenie rytmu serca,
- uczucie łomotania serca lub przyspieszonej bądź niemiarowej akcji serca,
- zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność),
- uczucie osłabienia,
- obrzęk rąk i nóg,
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania. Może to być przyczyną zawrotów głowy i
omdleń, co może prowadzić do upadków,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi,
- niewyraźne widzenie,
- nietypowe sny i koszmary senne,
- zwiększone uczucie głodu,
- uczucie rozdrażnienia,
- zaburzenia mowy i trudności w wysławianiu się,
- myśli samobójcze i pogłębienie depresji,
- duszność,
- wymioty (głównie u osób w podeszłym wieku),
- gorączka,
- zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi,
- zmniejszenie liczby określonych rodzajów komórek krwi,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi,
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi; zwiększone stężenie prolaktyny może w rzadkich
przypadkach prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u mężczyzn i kobiet,
• zatrzymania miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- drgawki,
- reakcje alergiczne, które mogą obejmować powstawanie bąbli na skórze, obrzęku skóry i obrzęku
wokół ust,
- nieprzyjemne odczucia w obrębie kończyn dolnych (nazywane także zespołem niespokojnych nóg),
- trudności z przełykaniem,
- niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka,
- zaburzenia seksualne,
- cukrzyca,
- zmiany czynności elektrycznej serca widoczne w zapisie EKG serca (wydłużenie odstępu QT),
- wolniejsze niż zwykle bicie serca, które może wystąpić podczas rozpoczynania leczenia i być
związane z niskim ciśnieniem krwi i omdleniem,
- trudności w oddawaniu moczu,
- omdlenia (mogą prowadzić do upadków),
- zatkany nos,
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych,
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi,
- nasilenie istniejącej wcześniej cukrzycy.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- zespół objawów: wysoka temperatura (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej
senności lub omdlenia (zaburzenie zwane "złośliwym zespołem neuroleptycznym"),
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zapalenie wątroby,
- długotrwała i bolesna erekcja (priapizm),
- obrzęk piersi oraz nieoczekiwane wydzielanie mleka (mlekotok),
- zaburzenia miesiączkowania,
- zakrzepy w żyłach, zwłaszcza kończyn dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską,
- chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności przez sen,
- zmniejszenie temperatury ciała (hipotermia),
- zapalenie trzustki,
- stan zwany „zespołem metabolicznym”, w którym występuje kombinacja 3 lub więcej spośród
następujących cech: wzrost tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego
cholesterolu” HDL, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, wysokie ciśnienie tętnicze oraz
zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- łączne występowanie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z
bardzo małą liczbą białych krwinek (tak zwana agranulocytoza).
- niedrożność jelit,
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzymu wytwarzanego m.in. w
mięśniach).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze,
- ciężka reakcja alergiczna (zwana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub
wstrząs,
- nagły obrzęk skóry, zazwyczaj w okolicach oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy),
- ciężkie zaburzenie z powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, na oczach i narządach
płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) (Patrz punkt 2),
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu,
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

- wysypka skórna z towarzyszącymi nieregularnymi plamami na skórze (rumień wielopostaciowy),
- ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami, takimi jak gorączka, pojawienie się pęcherzy na skórze,
złuszczanie naskórka (toksyczna martwica rozpływna naskórka) (Patrz punkt 2),
- polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), obejmująca objawy takie
jak: objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia) i zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych). Patrz punkt 2.

- objawy odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały lek KETREL XR tabletki o
przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży.
- udar.
- zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), często z wysypką skórną z małymi czerwonymi
lub fioletowymi guzkami

Grupa leków, do których należy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, mogą
powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być ciężkie, a w ciężkich przypadkach mogą
powodować zgon.

Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badań krwi. Do działań tych
należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru
we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby
erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w
mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:
- obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka u kobiet, jak i mężczyzn,
- zaniku lub nieregularnej miesiączki u kobiet.

Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi.

Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
Takie same działania niepożądane, jak u osób dorosłych, mogą również występować u dzieci
i młodzieży.

Następujące działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano u
dorosłych:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do:
• obrzęku piersi oraz niespodziewanego wydzielania mleka zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt,
• u dziewcząt może dojść do zatrzymania miesiączki lub może ona występować nieregularnie.
- zwiększenie apetytu,
- wymioty,
- nieprawidłowe ruchy mięśni, w tym trudności z wykonaniem ruchu, drżenie, uczucie niepokoju lub
sztywność mięśni bez jednoczesnego uczucia bólu,
- zwiększenie ciśnienia krwi.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- uczucie osłabienia, omdlenia (może prowadzić do upadków);
- zatkany nos;
- uczucie rozdrażnienia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 201 301
Fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku
i na blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa.
Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- Substancją czynną leku jest kwetiapina. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 50, 200,
300 lub 400 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).

- Ponadto lek zawiera:
Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, hypromeloza, sodu chlorek, powidon K30, talk i magnezu
stearynian. Ponadto tabletki o mocy 50 mg zawierają celulozę mikrokrystaliczną silikonowaną.

Otoczka tabletki: tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.
Tabletki o mocy 50 mg zawierają ponadto alkohol poliwinylowy, talk i żelaza tlenek czerwony
(E 172).
Tabletki o mocy 50, 200 i 300 mg zawierają ponadto żelaza tlenek żółty (E 172).
Tabletki o mocy 200, 300 i 400 mg zawierają ponadto hypromelozę 6 cP.

Jak wygląda lek KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i co zawiera opakowanie
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 50 mg: brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie
wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q50” po jednej stronie i gładkie po drugiej.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 200 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe,
powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I2” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica
tabletki wynosi około 9,6 mm.
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 300 mg: lekko żółte, okrągłe, obustronnie
wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „Q300” po jednej stronie i gładkie po drugiej.
Średnica tabletki wynosi około 11,2 mm.

KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu,400 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe,
powlekane tabletki z wytłoczonym symbolem „I4” po jednej stronie i gładkie po drugiej. Średnica
tabletki wynosi około 12,8 mm.

Blistry PVC/PVDC/Aluminium: opakowanie zawierające 10, 30, 50, 60 i 100 tabletek są
zarejestrowane dla mocy 200, 300 i 400 mg.

Blistry PVC/PVDC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: opakowanie zawierające 6,
10, 20, 28, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek jest zarejestrowane dla mocy 50 mg.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Celon Pharma S.A.
ul. Ogrodowa 2A, Kiełpin
05-092 Łomianki

Wytwórca/Importer:
Accord Healthcare Limited
Sage House
319 Pinner Road
North Harrow
Middlesex, HA1 4HF
Wielka Brytania

GAP S.A.
46, Agissialou, str.
Agios Dimitrios,
17341 Ateny
Grecja

Dla KETREL XR 50 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu :
ARROW GENERIQUES- LYON,
26 avenue Tony Garnier, LYON, 69007,
Francja

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Lutomierska 50
95-200 Pabianice

Accord UK Limited
Whiddon Valley
Barnstaple; Devon EX32 8NS
Wielka Brytania

Accord Healthcare B.V.
Winthontlaan 200
3526 KV Utrecht
Holandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa kraju
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Austria Quetiapine Accord 50mg/200 mg/300mg/400mg Retardtabletten
Bułgaria Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg таблетки с удължено
Освобождаване
Cypr Quetiapine Accord 200mg/300mg/400mg δισκία παρατεταμένης
aποδέσμευσης Κουετιαπίνη
Czechy Quetiapine Acc.ord 50mg/200mg/300mg/400mg tablety s prodlouženým
Uvolňováním
Dania Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg Depottabletter
Estonia Quetiapine Accord
Finlandia Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg depottabletit
Francja QETIAPINE ARROW LP 50 mg, prolonged release tablet
Grecja Matepil 50mg/200mg/300mg/400mg παρατείνει δισκίο ελεγχόμενης αποδέσμευσης
Hiszpania Atrolak Prolong 50mg/200mg/300mg/400mg comprimidos deliberación prolongada
EFG
Holandia Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg tabletten met verlengde afgifte
Irlandia Notiabolfen XL 50mg/200 mg/ 300 mg/ 400 mg prolonged-release Tablet
Litwa Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg pailginto atpalaidavimo tabletės
Łotwa Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg ilgstošās darbības tabletes
Malta Atrolak XL 50mg/200 mg/ 300 mg/ 400 mg prolonged-release Tablet
Niemcy Quetiapin Accord 50mg/200mg/300mg/400mg Retardtabletten
Norwegia Quetiapin Accord
Polska KETREL XR
Portugalia Quetiapina Accord 50mg/200mg/300mg/400mg comprimidos de libertação
Prolongada
Rumunia Quetiapină Accord 50mg/200 mg/300 mg/400 mg comprimate cu eliberare
prelungită
Słowacja Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg Filmom obalené tablety
s predĺženým uvoľňovaním
Słowenia Kvetiapin Accord 50mg/200mg/300mg/400mg tablete s podaljšanim sproščanjem
Szwecja Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg depottabletter
Węgry Quetiapine Accord 50mg/200mg/300mg/400mg retard tabletta
Wielka Brytania Atrolak XL 50mg/200 mg/ 300 mg/ 400 mg prolonged-release Tablet
Włochy Quetiapina Accord 50mg/200mg/300mg/400mg Compresse a rilascio prolungato

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 08.2022

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

KETREL XR, 50 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 50 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny
fumaranu).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 140,925 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu.

Brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, powlekane tabletki z wytłoczonym napisem „Q50” po
jednej stronie i gładkie po drugiej.
Średnica tabletki wynosi 11,2 ± 0,2 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu wskazana jest w leczeniu:

• Schizofrenii,

• afektywnej choroby dwubiegunowej, w tym:
- umiarkowanych i ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby dwubiegunowej,
- ciężkich epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej,
- w celu zapobiegania nawrotom epizodów manii lub depresji u pacjentów u pacjentów
z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, u których uzyskano wcześniej
odpowiedź na leczenie kwetiapiną.

Dodatkowo stosuje się ją w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych u pacjentów z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi (eng. Major Depresive Disorders – MDD), u których monoterapia lekami
przeciwdepresyjnymi nie przyniosła oczekiwanego efektu (patrz punkt 5.1). Przed rozpoczęciem
leczenia, lekarz powinien wziąć pod uwagę profil bezpieczeństwa produktu leczniczego KETREL XR,
tabletki o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.4).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dla każdego wskazania schemat dawkowania jest inny. Należy dopilnować, aby pacjent otrzymał
dokładne informacje dotyczące dawkowania odpowiedniego dla jego choroby.

Dorośli

Leczenie schizofrenii i epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu związanych
z chorobą dwubiegunową.
Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, powinien być podawany przynajmniej
jedną godzinę przed posiłkiem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię to 300 mg
(dzień 1.) i 600 mg (dzień 2.) Zalecana dobowa dawka to 600 mg, jednak w klinicznie uzasadnionych
przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy ustalić w zakresie dawek
skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na
leczenie. Nie ma konieczności zmiany dawkowania podczas leczenia podtrzymującego w schizofrenii.

Leczenie epizodów dużej depresji związanych z chorobą dwubiegunową.
Produkt KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy podawać raz dziennie przed snem.
Całkowite dawki w ciągu pierwszych czterech dni leczenia wynoszą odpowiednio:
50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa
wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści w grupie
pacjentów otrzymujących dawkę 600 mg w porównaniu z grupą otrzymującą dawkę 300 mg (patrz
punkt 5.1). Obserwowano dodatkowe korzyści u indywidualnych pacjentów otrzymujących dawkę
600 mg. Rozpoczęcie leczenia dawką większą niż 300 mg powinno odbywać się pod nadzorem
lekarza wykwalifikowanego w leczeniu choroby dwubiegunowej. Odnośnie tolerancji badania
kliniczne wykazały, że można rozważyć zmniejszenie dawki do minimum 200 mg w indywidualnych
przypadkach.

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
W celu zapobiegania nawrotom manii, depresji lub epizodów mieszanych w przebiegu choroby
afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, u których leczenie produktem KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu, przyniosło oczekiwany skutek, należy kontynuować terapię tą samą
dawką KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu przyjmowaną przed snem.
W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia u indywidualnego pacjenta, dawkę można
modyfikować w zakresie od 300 do 800 mg na dobę. Ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej
dawki w trakcie leczenia podtrzymującego.

Terapia wspomagająca w leczeniu ciężkiego epizodu depresyjnego w dużych zaburzeniach
depresyjnych (MDD)
Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, powinien być stosowany przed
snem. Dawka dobowa rozpoczynająca terapię wynosi 50 mg (dni 1. i 2.) i 150 mg (dni 3. i 4.)
W krótkotrwałych badaniach klinicznych działanie przeciwdepresyjne obserwowano po zastosowaniu
dawek 150 i 300 mg na dobę w terapii wspomagającej (z amitryptyliną, bupropionem, cytalopramem,
duloksetyną, escytalopramem, fluoksetyną, paroksetyną, sertraliną i wenlafaksyną – patrz punkt 5.1)
i 50 mg na dobę w monoterapii w krótkoterminowych badaniach. Istnieje zwiększone ryzyko działań
niepożądanych po zastosowaniu produktu w większych dawkach. Dlatego lekarz powinien zapewnić
stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, rozpoczynając leczenie od dawki 50 mg na dobę. Potrzeba
zwiększenia dawki ze 150 do 300 mg na dobę powinna być oparta na indywidualnej ocenie stanu
pacjenta.

Pacjenci leczeni uprzednio produktem KETREL XR, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu
W celu ułatwienia dawkowania pacjentom stosującym produkt leczniczy KETREL XR, tabletki
o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach podzielonych, możliwa jest zmiana terapii na produkt
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, podając równoważność całkowitej dawki dobowej
raz dziennie. Konieczne może być indywidualne dostosowanie dawki.

Osoby w podeszłym wieku
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, KETREL XR, tabletki
o przedłużonym uwalnianiu u osób w podeszłym wieku należy stosować z dużą ostrożnością
szczególnie w początkowym okresie leczenia. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji

leczenia u indywidualnego pacjenta konieczne może się okazać wolniejsze tempo zwiększania dawki
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu i mniejsze dobowe dawki terapeutyczne niż te
stosowane u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o 30-50% u osób
w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami. U osób w podeszłym wieku leczenie
należy rozpoczynać od dawki dobowej wynoszącej 50 mg. Następnie dawkę można zwiększać
o 50 mg na dobę do dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji
pacjenta na leczenie.

U pacjentów w podeszłym wieku z ciężkimi epizodami depresyjnymi w przebiegu dużych zaburzeń
depresyjnych (MDD) dawkowanie należy rozpoczynać od 50 mg na dobę w dniach od 1. do 3.,
zwiększając do 100 mg na dobę dnia 4. i do 150 mg na dobę dnia 8. Należy stosować najmniejszą
dawkę skuteczną, rozpoczynając leczenie od 50 mg na dobę. Jeśli w oparciu o indywidualną ocenę
stanu pacjenta trzeba zwiększyć dawkę do 300 mg na dobę, nie należy wprowadzać tego dawkowania
przed 22. dniem leczenia.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami
depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u
dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w
tej grupie wiekowej. Dane dostępne z placebo-kontrolowanych badań klinicznych przedstawiono
w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
Kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego produkt leczniczy KETREL
XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u
takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę tę należy zwiększać o 50 mg na dobę, aż do
osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia
u indywidualnego pacjenta.

Sposób podawania
Produkt leczniczy KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu powinien być podawany raz na
dobę, bez pokarmu. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich dzielić, żuć ani kruszyć.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
#### 6.1. Jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV,
azolowych preparatów przeciwgrzybicznych, erytromycyny, klarytromycyny lub nefazodonu jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ze względu na to, że istnieje kilka wskazań do stosowania produktu leczniczego KETREL XR, należy
rozważyć profil bezpieczeństwa produktu w odniesieniu do rozpoznania u danego pacjenta oraz
stosowanej dawki.

Nie ustalono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w leczeniu wspomagającym
u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, określono natomiast skuteczność i bezpieczeństwo
u dorosłych pacjentów, u których zastosowano monoterapię (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u
dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie
wiekowej. Badania kliniczne z zastosowaniem kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym
uwalnianiu wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa określonym u dorosłych (patrz punkt
4.8), niektóre działania niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży niż
u dorosłych (zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny w surowicy, wymioty, nieżyt nosa,
omdlenia) lub których wystąpienie miało różne konsekwencje w tej grupie wiekowej (oraz objawy
pozapiramidowe i drażliwość) oraz stwierdzono objaw nieobserwowany wcześniej u dorosłych
(wzrost ciśnienia krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach badań czynności tarczycy
u dzieci i młodzieży.
Ponadto wpływ długoterminowego leczenia kwetiapiną, trwającego dłużej niż 26. tygodni, na wzrost
i dojrzewanie nie był badany. Długotrwałe konsekwencje dla rozwoju poznawczego nie są znane.
W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży, przyjmowanie kwetiapiny
wiązało się z zwiększoną częstością (w porównaniu z placebo) występowania objawów
pozapiramidowych (EPS) u pacjentów leczonych na schizofrenię, manię i depresję w przebiegu
choroby dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/ myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem
występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami
samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania istotnej klinicznie remisji choroby.
Poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych lub więcej tygodni leczenia i w związku z tym
pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy.
Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw może zwiększać się we wczesnej fazie
poprawy stanu klinicznego pacjenta.
Dodatkowo, z powodu znanych czynników ryzyka tej choroby, lekarz powinien rozważyć ryzyko
wystąpienia zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym przerwaniu stosowania
kwetiapiny.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina, mogą być również związane ze
zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia w znacznym stopniu skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji
w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami
przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała
zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej
25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania
lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia –
o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

W krótkotrwałych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi w chorobie dwubiegunowej stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych pacjentów (młodszych niż 25 lat), leczonych kwetiapiną w porównaniu
z leczonymi placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi
w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) biorących udział w badaniach klinicznych ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u młodych pacjentów (poniżej 25 roku życia) wynosiło 2,1%
(3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo. Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na
obserwacji populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko
samouszkodzeń i samobójstw u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat bez historii samookaleczenia
podczas stosowania kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Ryzyko metaboliczne
Biorąc pod uwagę obserwowane ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmiany masy
ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań
klinicznych, należy kontrolować parametry metaboliczne pacjentów na początku leczenia i oceniać je
regularnie w trakcie terapii. Jeśli wystąpi pogorszenie tych parametrów, należy wówczas wdrożyć
odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).

Objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny
było związane ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome
EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresji
w przebiegu choroby dwubiegunowej i dużych zaburzeń depresyjnych (patrz punkt 4.8 i 5.1).
Stosowaniu kwetiapiny towarzyszy rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie
nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, które często związane są z niemożliwością
siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.

Dyskinezy późne
Jeśli wystąpią oznaki i objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie
stosowania kwetiapiny . Objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub nawet pojawić się dopiero po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8.)

Senność i zawroty głowy
Leczenie kwetiapiną jest związane z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak
uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją w przebiegu choroby
dwubiegunowej objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały
łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą
wymagać częstszych wizyt przez okres minimum 2 tygodni od pojawienia się senności lub do czasu
poprawy objawów; konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.

Niedociśnienie ortostatyczne
Leczeniu kwetiapiną towarzyszyło niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy
(patrz punkt 4.8), które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania
dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów
w podeszłym wieku. Dlatego należy poradzić pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż
zapoznają się z potencjalnym wpływem produktu.

Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowonaczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do
niskiego ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy
rozważyć podawanie mniejszej dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, zwłaszcza u pacjentów z
pierwotnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Zespół bezdechu sennego
Zespół bezdechu sennego opisywano u pacjentów leczonych kwetiapiną. U pacjentów, którzy
przyjmują jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz którzy mieli w
przeszłości bezdech senny lub są narażeni na wystąpienie bezdechu sennego, np. osoby z
nadwagą/otyłością lub mężczyźni, kwetiapina powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności.

Napady padaczki
W badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki
u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak jest dostępnych danych
dotyczących przypadków wystąpienia napadów padaczki u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność
podczas leczenia pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny
Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują
hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu
autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy
przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia i agranulocytoza
W badaniach klinicznych stwierdzano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109
/l). Większość
przypadków ciężkiej neutropenii miała miejsce kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną.
Brak było dowodów na zależność występowania neutropenii od przyjmowanej dawki. Niektóre
przypadki w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zakończyły się
zgonem.Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka są mała liczba leukocytów przed rozpoczęciem
leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia w wywiadzie. Jednakże, w niektórych przypadkach
neutropenia wystąpiła u pacjentów bez istniejących czynników ryzyka Należy przerwać leczenie
kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi <1,0 x 109
/l. Należy obserwować pacjenta w celu wykrycia
wczesnych objawów infekcji i kontrolować liczbę neutrofilów (aż ich liczba zwiększy się ponad 1,5 x

/l) (patrz punkt 5.1).

Możliwość neutropenii należy brać pod uwagę u pacjentów, u których pojawiło się zakażenie lub
gorączka, zwłaszcza jeśli nie stwierdza się u nich jawnego czynnika (czynników) predysponującego.
Należy wówczas postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.

Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie objawów przedmiotowych i (lub) podmiotowych
wskazujących na agranulocytozę lub zakażenie (tj. gorączka, osłabienie, letarg lub ból gardła),
występujących w dowolnym czasie trwania leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy
niezwłocznie oznaczyć liczbę krwinek białych i bezwzględną liczbę neutrofilów, zwłaszcza jeśli nie
stwierdza się u nich czynników sprzyjających opisanym zaburzeniom.

Działanie antycholinergiczne (muskarynowe)
Norkwetiapina, będąca czynnym metabolitem kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego
powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Przyczynia się to do
występowania działań niepożądanych związanych z działaniem antycholinergicznym, jeśli kwetiapina
jest stosowana w zalecanych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami o działaniu
antycholinergicznym oraz w przypadku przedawkowania. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u
pacjentów przyjmujących leki o działaniu antycholinergicznym (muskarynowym). Kwetiapinę należy
stosować ostrożnie u pacjentów z występującym aktualnie lub
w przeszłości zatrzymaniem moczu, z klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego,
niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub
jaskrą (patrz punkty 4.5, 4.8, 5.1 i 4.9).

Interakcje
Patrz także punkt 4.5.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak
karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na
skuteczność leczenia kwetiapiną.
U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną , można
rozpocząć tylko, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przewyższają
ryzyko wynikające z przerwania leczenia lekiem indukującym aktywność enzymów wątrobowych.
Ważne, aby zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo
i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie wpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinian
sodu).

Masa ciała
U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę
zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków
przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia
Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem
towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8).
Niekiedy donoszono o wcześniejszym zwiększeniu masy ciała, co mogło być czynnikiem
predysponującym. Zaleca się odpowiedni monitoring kliniczny, zgodny z wytycznymi dotyczącymi
stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny,
w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznak i objawów hiperglikemii
(takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem
wystąpienia cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia
glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.

Lipidy
W przeprowadzonych badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia
triglicerydów, cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu
HDL (patrz punkt 4.8). W razie zwiększenia stężenia lipidów należy postępować zgodnie z przyjętą
praktyką kliniczną.

Wydłużenie odstępu QT
Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu
Leczniczego nie potwierdziły związku kwetiapiny z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Z danych
otrzymanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wynika, że wydłużenie odstępu QT
miało miejsce po zastosowaniu dawki terapeutycznej (patrz punkt 4.8), jak również po
przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych,
należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana u pacjentów z chorobami układu
sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy zachować
ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT,
lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym
zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca,
hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego
Rozwój kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego notowano w trakcie badań klinicznych
i w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu (patrz punkt 4.8). U pacjentów z podejrzeniem
kardiomiopatii lub zapalenia mięśnia sercowego należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane
W trakcie leczenia kwetiapiną bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR),

w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) i reakcję na lek
z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Blizny często występują jako połączenie następujących objawów: rozległa wysypka skórna lub
złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i możliwa eozynofilia.
Jeśli pojawią się oznaki i objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast
odstawić kwetiapinę i rozważyć alternatywne leczenie.

Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, w tym
bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie.
Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres przynajmniej jednego do dwóch
tygodni (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych
Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.

W randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z objawami
psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej, po zastosowaniu niektórych atypowych leków
przeciwpsychotycznych obserwowano 3-krotne zwiększenie ryzyka powikłań dotyczących układu
naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka
podobnego działania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.

Metaanaliza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów
w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby otępiennej występuje większe
ryzyko zgonu niż w grupie otrzymującej placebo. Jednakże w dwóch 10-tygodniowych badaniach
kontrolowanych placebo przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku
83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) wskaźnik śmiertelności w grupie leczonej kwetiapiną wynosił 5,5%
w porównaniu do 3,2% w grupie otrzymującej placebo.

Przyczyny śmierci pacjentów były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji.

Osoby w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizmem
Retrospektywne badanie kwetiapiny oparte na obserwacji populacji pacjentów w podeszłym wieku
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi wykazało zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku > 65
lat leczonych kwetiapiną. Nie obserwowano tego związku po wykluczeniu pacjentów z chorobą
Parkinsona z analizy. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom
w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.

Zaburzenia połykania
Notowano przypadki zaburzeń połykania u pacjentów przyjmujących kwetiapinę (patrz punkt 4.8).
Dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu kwetiapiny pacjentom z ryzykiem
zachłystowego zapalenia płuc.

Zaparcie i niedrożność jelit
Zaparcie stanowi czynnik ryzyka dla niedrożności jelita. Oba zaburzenia notowano podczas
stosowania kwetiapiny (patrz punkt 4.8). W doniesieniach znalazły się przypadki zakończone zgonem
u pacjentów z dużym ryzykiem niedrożności jelit, w tym otrzymujących jednocześnie wiele leków
zmniejszających motorykę jelit i (lub) którzy mogli nie zgłaszać objawów zaparcia. U pacjentów
z niedrożnością jelit należy wdrożyć odpowiednie, pilne postępowanie i uważnie kontrolować ich stan.

Zatorowość żylna
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowozatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie
żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy rozpoznać wszystkie
możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.

Zapalenie trzustki
Odnotowano przypadki zapalenia trzustki w czasie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
do obrotu. Wiele zgłoszeń otrzymanych po wprowadzeniu produktu do obrotu, choć nie wszystkie
były następstwem obecnych czynników ryzyka dotyczyło właśnie pacjentów z czynnikami ryzyka
wystąpienia zapalenia trzustki, takich jak: podwyższone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.4 ),
kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.

Dodatkowe informacje
Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych
epizodach manii z umiarkowanym i ciężkim nasileniem są ograniczone, jednak terapia łączna była
dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje efekt
addycyjny.

Laktoza
KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany
u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

Nieprawidłowe stosowanie i nadużywanie.
Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania oraz nadużywania leku. Należy zachować
ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania leków i alkoholu w wywiadzie.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Biorąc pod uwagę wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z innymi lekami działającymi ośrodkowo lub
z alkoholem.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących inne leki o działaniu
antycholinergicznym (muskarynowym) (patrz punkt 4.4).

Cytochrom P450 (CYP) 3A4 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny
z udziałem cytochromu P450. W badaniach interakcji na zdrowych ochotnikach, jednoczesne
stosowanie kwetiapiny (25 mg) i ketokonazolu (inhibitor CYP3A4) prowadziło do wzrostu od 5- do
8- krotnego AUC kwetiapiny. Dlatego też jednoczesne stosowanie kwetiapiny i inhibitora CYPP3A4
jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania kwetiapiny i jednoczesnego spożywania soku
grejpfrutowego.

W badaniu z udziałem pacjentów, u których stosowano dawki wielokrotne, prowadzonym w celu
określenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed leczeniem i podczas leczenia karbamazepiną
(znany induktor enzymów wątrobowych), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco
zwiększało klirens kwetiapiny. Zwiększenie klirensu powodowało zmniejszenie dostępności
układowej kwetiapiny (mierzonej jako AUC) do średnio 13% dostępności obserwowanej podczas
stosowania samej kwetiapiny; chociaż u niektórych pacjentów obserwowano silniejszy efekt.

W wyniku tej interakcji może dojść do zmniejszenia stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć
na skuteczność leczenia kwetiapiną.
Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (induktor enzymów mikrosomalnych) prowadziło do
znacznego zwiększenia klirensu kwetiapiny (w przybliżeniu 450%). U pacjentów stosujących
induktory enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną powinno być rozpoczynane tylko wtedy, gdy
lekarz określi, że korzyści wynikające z terapii przewyższają ryzyko wynikające z przerwania leczenia
induktorami enzymów wątrobowych.
Ważne, aby jakiekolwiek zmiany w leczeniu induktorami enzymów wątrobowych były wprowadzane
stopniowo i, jeśli jest to konieczne, należy je zastąpić substancją bez właściwości indukujących
(np. sodu walproinian) (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwdepresyjną imipraminą (znanym inhibitorem CYP 2D6)
lub fluoksetyną (znanym inhibitorem CYP 3A4 i CYP 2D6) nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z przeciwpsychotycznym rysperydonem lub haloperydolem nie
zmieniały znacząco parametrów farmakokinetycznych kwetiapiny. Jednakże jednoczesne stosowanie
kwetiapiny i tiorydazyny zwiększało klirens kwetiapiny o około 70%.

Jednoczesne podawanie kwetiapiny z cymetydyną nie wykazywało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę kwetiapiny.

Farmakokinetyka soli litu nie ulegała zmianie podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną.

W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu oceniającym stosowanie litu i kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do placebo oraz kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu u dorosłych pacjentów z ostrymi epizodami manii,
obserwowano wyższą częstotliwość występowania zdarzeń pozapiramidowych
(w szczególności drżenia), senności i zwiększenia masy ciała w grupie otrzymującej lit jako leczenie
uzupełniające, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo jako leczenie uzupełniające (patrz punkt
5.1).

Jednoczesne stosowanie kwasu walproinowego i kwetiapiny nie zmieniało znacząco klinicznie
farmakokinetyki obu substancji. W wyniku badania retrospektywnego dzieci i młodzieży,
otrzymujących kwas walproinowy lub kwetiapinę lub obydwie te substancje w skojarzeniu,
stwierdzono większą częstość występowania leukopenii i neutropenii w grupie skojarzonej
w porównaniu z grupą, w której stosowano monoterapię.

Nie prowadzono badań interakcji z lekami często stosowanymi w leczeniu chorób układu sercowonaczyniowego.

Zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, które mogą
powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.

Odnotowano zgłoszenia fałszywych wyników testów immunologicznych dla metadonu
i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u pacjentów przyjmujących kwetiapinę.
W razie wątpliwości odnośnie wyników takich testów zalecane jest przeprowadzenie dodatkowych
badań z użyciem odpowiednich technik chromatograficznych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Pierwszy trymestr
Umiarkowana ilość opublikowanych danych dotyczących kobiet w ciąży otrzymujących kwetiapinę
(tzn. od 300 do 1000 przypadków), również pojedyncze zgłoszenia i niektóre badania obserwacyjne,

nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, spowodowanych leczeniem. Jednak wszystkie
dostępne dane nie stanowią podstawy do sformułowania ostatecznego wniosku. Badania na
zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Dlatego kwetiapinę należy
stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko.

Trzeci trymestr
Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym kwetiapiny) w czasie
trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym
objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne o różnym nasileniu i czasie trwania.
Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń
oddechowych lub zaburzenia karmienia. Dlatego należy starannie kontrolować stan noworodków.

Karmienie piersią
Bardzo ograniczone dane z opublikowanych doniesień okazały się niejednoznaczne w odniesieniu do
przenikania kwetiapiny stosowanej w dawkach leczniczych do mleka kobiecego. Ze względu na brak
jednoznacznych danych należy podjąć decyzję, czy pacjentka powinna przerwać karmienie piersią,
czy przerwać leczenie kwetiapiną, przy uwzględnieniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści
z leczenia dla matki.

Płodność
Nie oceniano wpływu kwetiapiny na płodność u ludzi. U szczurów obserwowano działania
wynikające ze zwiększonego stężenia prolaktyny, chociaż nie można ich odnieść bezpośrednio do
ludzi (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn

Kwetiapina może wpływać na czynności wymagające uwagi, w związku z jej działaniem na
ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów
i obsługą maszyn do czasu poznania ich reakcji na lek.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia kwetiapiną (≥ 10 %) były
senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w ustach, objawy odstawienne, zwiększenie stężenia
trójglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL),
spadek stężenie cholesterolu HDL, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz
objawy pozapiramidowe.

Wystąpienie działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny zestawiono poniżej
(Tabela 1) zgodnie z zaleceniami CIOMS (Council for International Organizations of Medical
Sciences) III Working Group 1995.

Tabela 1. Działania niepożądane związane z leczeniem kwetiapiną

Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
narządów

Bardzo
często
Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość
nieznana

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Zmniejszeni
e stężenia
hemoglobin
y22

Leukopenia1,28,
zmniejszenie
liczby neutrofilów,

Neutropenia1,
małopłytkowość,
niedokrwistość,

Agranulocyt
oza26

zwiększenie liczby
eozynofilów27
zmniejszenie
liczby płytek13
Zaburzenia
układu
immunologic
znego

Nadwrażliwość (w
tym alergiczne
reakcje skórne)

Reakcja
anafilaktycz
na5

Zaburzenia
endokrynolo
giczne

Hiperprolaktynemi
a15, zmniejszenie
stężenia
całkowitej T424,
zmniejszenie
stężenia wolnej
T424, zmniejszenie
stężenia
całkowitej T324,
zwiększenie
stężenia TSH24

Zmniejszenie
stężenia wolnej
T324,
niedoczynność
tarczycy21

Nieprawidł
owe
wydzielanie
hormonu
antydiurety
cznego

Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Zwiększenie
stężenia
triglicerydó
w w
surowicy10,30
Zwiększenie
stężenia
cholesterolu
całkowitego
(przeważnie
frakcji
LDL)11,30
Zmniejszeni
e stężenia
frakcji HDL
cholesterolu
17,30,
zwiększenie
masy
ciała8,30

Zwiększenie
apetytu,
Zwiększenie
stężenia glukozy
we krwi do
poziomu
hiperglikemii6,30

Hiponatremia19,
cukrzyca1, 5,
Zaostrzenie
istniejącej
cukrzycy

Zespół
metaboliczn
y29

Zaburzenia
psychiczne
Niezwykłe sny i
koszmary senne,
myśli samobójcze
i zachowania
samobójcze20

Somnambul
izm oraz
pokrewne
reakcje i
zachowania,
takie jak
mówienie
przez sen
oraz
związane ze
snem
zaburzenia
odżywiania
Zaburzenia
układu
nerwowego

Zawroty
głowy4,16,
senność2,16,
ból głowy,
objawy

Dyzartria Drgawki1, zespół
niespokojnych
nóg, późne
dyskinezy1,5,
omdlenia4, 16

pozapiramid
owe1, 21
Zaburzenia
serca
Częstoskurcz 4,
kołatanie serca23
Wydłużenie
odstępu QT1,12,18,
bradykardia32

Kardiomio
patia,
zapalenie
mięśnia
sercowego
Zaburzenia
oka
Niewyraźne
widzenie
Zaburzenia
naczyniowe
Niedociśnienie
ortostatyczne4,16
Żylna
choroba
zakrzepowo
-zatorowa1

Udar34

Zaburzenia
układu
oddechoweg
o, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Duszność23 Nieżyt nosa

Zaburzenia
żołądka i jelit
Suchość w
jamie ustnej
Zaparcia,
niestrawność,
wymioty25

Dysfagia7 Zapalenie
trzustki1,
niedrożność
jelit
Zaburzenia
wątroby i
dróg
żółciowych

Zwiększenie
Aktywności
Aminotransferazy
alaninowej (ALT)
w surowicy3
Zwiększenie
aktywności GGT
w surowicy3

Zwiększenie
Aktywności
Aminotransferazy
Asparaginianowej
(AST) w
surowicy3

Żółtaczka5,
zapalenie
wątroby

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Obrzęk
naczynioruc
howy5,
zespół
StevensaJohnsona5

Toksyczne
martwicze
oddzielanie
się
naskórka,
rumień
wielopostac
iowy,
wysypka z
eozynofilią
i objawami
układowym
i
(DRESS)33,
zapalenie
naczyń
krwionośny
ch skóry
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki
łącznej

Rabdomioli
za

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Zatrzymanie
moczu

Ciąża, połóg
i okres
okołoporodo
wy

Noworodko
wy zespół
odstawienia

Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Zaburzenia
seksualne
Priapizm,
mlekotok,
obrzęk
piersi,
zaburzenia
miesiączko
wania
Zaburzenia
ogólne i
stany w
miejscu
podania

Objawy
odstawienia
(przerwania
podawania)1,

Łagodna astenia,
obrzęki
obwodowe,
drażliwość,
gorączka

Złośliwy
zespół
neuroleptyc
zny1,
hipotermia
Badania
diagnostyczn
e

Zwiększenie
aktywności
kinazy
kreatynowej
we krwi14
(1)
patrz punkt 4.4.
(2)
Senność może wystąpić, zwykle podczas pierwszych dwóch tygodni od rozpoczęcia zażywania
leku, i na ogół ustępuje w trakcie długotrwałego stosowania kwetiapiny.
(3)
Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (z wartości normalnej do 3x GGN [górna
granica normy] niezależnie od czasu pomiaru) aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz GGTP
u niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zazwyczaj ustępowały w trakcie
dalszego leczenia kwetiapiną.
(4)
Kwetiapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne blokujące receptory α1, może często
powodować niedociśnienie ortostatyczne związane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych
pacjentów z omdleniami, szczególnie podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt
4.4).
(5)
Częstość tych działań niepożądanych wyliczono na podstawie danych po wprowadzeniu do obrotu
leku w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.
(6)
Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥7,0 mmol/l (≥ 126mg/dl) lub stężenie glukozy we krwi po
posiłku ≥11,1 mmol/l (≥200mg/dl), przynajmniej w jednym badaniu.
(7)
Zwiększenie częstości występowania utrudnień w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny
w porównaniu z placebo obserwowano tylko w badaniach klinicznych dotyczących przebiegu
choroby dwubiegunowej.
(8)
Określono na podstawie 7% wzrostu w stosunku do wyjściowej masy ciała. Występuje zwłaszcza
w pierwszych tygodniach leczenia u osób dorosłych.
(9)
Najczęściej występującymi objawami odstawienia obserwowanymi w kontrolowanym placebo
badaniu klinicznym z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, bóle
głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość ich występowania zmniejszała się
znacząco po tygodniu od przerwania leczenia.
(10)
Stężenie triglicerydów ≥2,258 mmol/l ( >200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci
≥18 lat) lub ≥1,694 mmol/l (150 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat).

(11)
Stężenie cholesterolu ≥6,2064 mmol/l (>240 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci ≥18
lat) lub ≥5,172 mmol/l (200 mg/dl) przynajmniej w jednym badaniu (pacjenci <18 lat)
Wzrost stężenia cholesterolu LDL ≥0,769 mmol/l (≥30 mg/dl) obserwowano bardzo często.
U pacjentów, u których zaobserwowano taki wzrost, wartość ta wzrastała średnio o ≥1,07 mmol/l
(41,7 mg/dl).
(12)
Patrz tekst poniżej.
(13)
Liczba płytek ≤100 x 109
/l przynajmniej w jednym badaniu.
(14)
Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej raportowane w badaniach klinicznych
niezwiązane z występowaniem złośliwego zespołu neuroleptycznego.
(15)
Stężenie prolaktyny (pacjenci >18 lat): >20 μg/l (>869,56 pmol/l) u mężczyzn, >30 μg/l
(>1304,34 pmol/l) u kobiet w dowolnym momencie.
(16)
Może prowadzić do upadków.
(17)
Stężenie cholesterolu HDL :≤1,025 mmol/l( <40 mg/dl) u mężczyzn, ≤1,282 mmol/l ( <50 mg/dl)u
kobiet w dowolnym momencie.
(18)
Pacjenci, u których stwierdzono odstęp QT w zakresie od <450 ms do ≥450 ms ze zwiększeniem
o ≥30 ms. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny średnia
zmiana i zakres u pacjentów, u których nastąpiło znaczące klinicznie zwiększenie odstępu, jest
porównywalne z wynikiem grupy placebo.
(19)
Zmiana w zakresie >132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l dla co najmniej jednego z oznaczeń.
(20)
Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce
po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).
(21)
Patrz punkt 5.1.
(22)
Obniżony poziom hemoglobiny do poziomu 8,07 mmol/l (≤13 g/l) u mężczyzn; do 7,45 mmol/l (≤12
g/l) u kobiet wystąpił co namniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę biorąc pod
uwagę wszystkie badania w tym przedłużone otwarte badania kliniczne. U tych pacjentów poziom
hemoglobiny był obniżony średnio o 15 g/l niezależnie od czasu pomiaru.
(23)
Zdarzenia były częste w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnieniu ortostatycznym
i (lub) towarzyszącej choroby serca/układu oddechowego.
(24)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości wyjściowej do wartości potencjalnie istotnych
klinicznie niezależnie od czasu pomiaru wartości późniejszych we wszystkich badaniach. Zmiany
stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T4) oraz całkowitej i wolnej trójodotyroniny (T3) są
zdefiniowane jako <0,8 x DGN (pmol/l) a zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jako
>5 mlU/l niezależnie od czasu pomiaru.
(25)
Określono na podstawie zwiększonej częstości wymiotów wśród osób w wieku podeszłym (≥65
roku życia).
(26)
Na podstawie zmiany liczby neutrofilów z ≥1,5 x 109/l wyjściowo do <0,5 x 109/l w dowolnym
momencie podczas leczenia oraz na podstawie pacjentów z ciężką neutropenią (<0,5 x 109/l) oraz
wystąpienia zakażenia podczas wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną (patrz punkt 4.4).
(27)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach.
Zmiany w liczbie białych krwinek zdefiniowano jako ≥ 1 x 109 komórek/l niezależnie od czasu
pomiaru.
(28)
Określono na podstawie zmian z normalnej wartości początkowej do wartości potencjalnie istotnej
klinicznie w dowolnym czasie liczonym od punktu początkowego we wszystkich badaniach.
Zmiany liczby eozynofilów zdefiniowano jako ≤ 3 x 109 komórek/l niezależnie od czasu pomiaru.
(29)
Określono na podstawie zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu
metabolicznego, zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.

(30)
U niektórych pacjentów obserwowano podczas badań klinicznych pogorszenie się więcej niż
jednego wskaźnika metabolicznego masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi (patrz punkt
4.4).
(31)
Patrz punkt 4.6.
(32)
Może mieć miejsce w momencie rozpoczęcia leczenia/ niedługo po rozpoczęciu leczenia i być
związane z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość została określona na podstawie
zaraportowanych działań niepożądanych dotyczących wystąpienia zespołu metabolicznego,
zebranych ze wszystkich badań klinicznych prowadzonych z użyciem kwetiapiny.
(33) W związku z leczeniem kwetiapiną notowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).
(34) Na podstawie jednego retrospektywnego, nierandomizowanego badania obserwacyjnego.

Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi notowano przypadki wydłużenia odstępu QTc,
przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca,
częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes, co jest uważane za efekty klasy.

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tych samych działań
niepożądanych, które zostały opisane powyżej dla dorosłych. Poniżej podsumowano działania
niepożądane, które mogą wystąpić częściej u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) niż u pacjentów
dorosłych lub których nie stwierdzono u pacjentów dorosłych.

Tabela 2. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży związane z leczeniem kwetiapiną,
które występują częściej niż u dorosłych lub nie były obserwowane
w populacji pacjentów dorosłych

Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często
(>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100, rzadko (>1/10 000 do <1/1000)
oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
Klasyfikacja układów
narządów
Bardzo często Często

Zaburzenia układu
wewnątrzwydzielniczego
Zwiększenie stężenia
prolaktyny1
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Zwiększenie apetytu

Zaburzenia układ
nerwowego
Objawy pozapiramidowe3,4 Omdlenia

Zaburzenia naczyniowe Zwiększenie ciśnienia
tętniczego krwi2
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Nieżyt nosa

Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Drażliwość3

(1)
Stężenie prolaktyny (pacjenci <18 lat): > 20μg/l (>869,56 pmol/l) u chłopców, >26 μg/l
(1130,428 pmol/l) u dziewczynek w dowolnym momencie. Wzrost stężenia prolaktyny >100 μg/l
zanotowano u mniej niż 1% pacjentów.

(2)
W oparciu o zmiany powyżej klinicznie istotnego progu (na podstawie kryteriów Narodowych
Instytutów Zdrowia) lub podwyższenia >20 mmHg ciśnienia skurczowego, lub >10 mmHg
ciśnienia rozkurczowego w jakimkolwiek pomiarze w dwóch ostrych (3-6 tygodni) badaniach
kontrolowanych placebo u dzieci i młodzieży.
(3)
Uwaga: Częstość występowania jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych, jednak drażliwość
u dzieci i młodzieży może wynikać z innych uwarunkowań klinicznych niż u dorosłych.
(4) Patrz punkt 5.1

Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie możliwe działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Fax: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Na ogół raportowane oznaki i objawy były takie same, jak te wynikające z nasilenia znanych działań
farmakologicznych substancji czynnej, to jest senność i uspokojenie polekowe, tachykardia,
niedociśnienie i efekty antycholinergiczne.

Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia wydłużenia odstępu QT, drgawek, stanu
padaczkowego, rabdomiolizy, depresji oddechowej, zatrzymania moczu, splątania, majaczenia i/lub
pobudzenia, śpiączki i zgonu.
U pacjentów z uprzednio istniejącymi ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi może być
zwiększone ryzyko wystąpienia objawów przedawkowania (patrz punkt 4.4 Niedociśnienie
ortostatyczne).

Postępowanie po przedawkowaniu
Brak swoistego antidotum dla kwetiapiny. W przypadkach ciężkiego zatrucia należy uwzględnić
możliwość jednoczesnego zatrucia kilkoma lekami; zalecane jest zastosowanie procedur intensywnej
opieki medycznej, w tym uzyskanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie
odpowiedniego natlenowania i wentylacji, monitorowanie i podtrzymanie czynności układu sercowonaczyniowego.

Na podstawie opublikowanych danych wiadomo, że pacjenci z zespołem majaczeniowym
i pobudzeniem oraz ewidentnym zespołem antycholinergicznym mogą być leczeni fizostygminą w
dawce 1-2 mg (z ciągłym monitorowaniem EKG). Nie jest to zalecane jako leczenie standardowe, ze
względu na potencjalny ujemny wpływ fizostygminy na przewodnictwo wewnątrzsercowe.
Fizostygmina może być stosowana, jeśli u pacjenta nie występują żadne zaburzenia w zapisie EKG.
Nie należy stosować fizostygminy w przypadku zaburzeń rytmu, jakiegokolwiek bloku serca lub
poszerzenia zespołu QRS.

Chociaż nie badano zapobiegania wchłonięciu leku po przedawkowaniu, należy rozważyć płukanie
żołądka w przypadku ciężkiego zatrucia. Płukanie żołądka, jeśli to możliwe, powinno odbyć się
najpóźniej 1 godzinę od przyjęcia toksycznej dawki. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego.

W przypadku spowodowanego przedawkowaniem kwetiapiny opornego na leczenie niedociśnienia,
należy użyć odpowiednich metod terapii, w szczególności podawać dożylnie płyny i (lub) środki
sympatykomimetyczne (należy unikać podawania epinefryny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja
może nasilić niedociśnienie w przypadku blokady alfa indukowanej przez kwetiapinę).

Po przedawkowaniu kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu maksymalna sedacja i maksymalne tętno
występują z opóźnieniem, a powrót do stanu początkowego jest dłuższy niż po przedawkowaniu
kwetiapiny w postaci o natychmiastowym uwalnainiu.”

Po przedawkowaniu kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu notowano tworzenie się bezoarów w
żołądku; w dalszym postępowaniu z pacjentem zaleca się odpowiednią diagnostykę obrazową.
Rutynowe płukanie żołądka może nie być skuteczne w usuwaniu bezoarów z powodu lepkiej
konsystencji masy przypominającej gumę.

W niektórych przypadkach z powodzeniem dokonywano endoskopowego usunięcia bezoarów
powstałych po przedawkowaniu leku.

Ścisły nadzór medyczny z monitorowaniem pacjenta należy kontynuować aż do powrotu do zdrowia
pacjenta.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, diazepiny, oksazepiny i tiazepiny
kod ATC: N05A H04

Mechanizm działania
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny metabolit,
norkwetiapina, oddziałuje z wieloma receptorami neuroprzekaźników. Kwetiapina
i norkwetiapina wykazuje powinowactwo do receptorów serotoninowych (5HT2)
i dopaminowych D1 i D2 w mózgu. Uważa się, że taki rodzaj antagonizmu receptorowego z większą
selektywnością wobec 5HT2 względem receptorów D2 jest odpowiedzialny za kliniczne właściwości
przeciwpsychotyczne kwetiapiny oraz jej niewielki wpływ na powstawanie pozapiramidowych działań
niepożądanych w porównaniu z typowymi lekami przeciwpsychotycznymi. Kwetiapina i
norkwetiapina nie wykazują zauważalnego powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych, ale
mają duże powinowactwo do receptorów histaminergicznych oraz alfa1-adrenergicznych i
umiarkowane powinowactwo do receptorów alfa2-adrenergicznych. Kwetiapina ma również niskie lub
nie ma powinowactwa do receptorów muskarynowych, natomiast norkwetiapina wykazuje średnie do
dużego powinowactwo do różnych receptorów muskarynowych, co może tłumaczyć działanie
antycholinergiczne (muskarynowe). Hamowanie przez norkwetiapinę czynnika transportującego
norepinefrynę (NET) oraz jej częściowe działanie agonistyczne na receptory 5HT1A może
przyczyniać się do skuteczności terapeutycznej kwetiapiny w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu jako leku przeciwdepresyjnego.

Działanie farmakodynamiczne
Kwetiapina wykazuje aktywność przeciwpsychotyczną w testach, m.in. w teście odruchu unikania.
Kwetiapina hamuje także działanie agonistów dopaminy, co można zbadać testami behawioralnymi lub
elektrofizjologicznymi, i zwiększa stężenie metabolitów dopaminy, co jest neurochemicznym
wskaźnikiem blokady receptorów D2.

Z badań przedklinicznych, w których oceniano ryzyko wywołania objawów pozapiramidowych
wynika, że kwetiapina w przeciwieństwie do standardowych leków przeciwpsychotycznych ma
właściwości atypowe. Podczas długotrwałego stosowania kwetiapina nie wywołuje nadwrażliwości
receptorów D2. Kwetiapina wykazuje jedynie słabe działanie kataleptyczne w dawkach skutecznie
blokujących receptor dopaminowy D2. Podczas długookresowego stosowania kwetiapina wybiórczo
hamuje przewodnictwo w neuronach układu limbicznego, wywołując blokadę depolaryzacyjną szlaku
mezolimbicznego, ale nie wpływając na zawierające dopaminę neurony układu nigrostriatalnego.
Ponadto zarówno po ostrym, jak i długotrwałym podawaniu kwetiapina w minimalnym stopniu
wywołuje objawy dystonii u małp rodzaju Cebus uwrażliwionych na działanie neuroleptyków poprzez
podawanie haloperydolu. Wyniki tych badań wskazują, że kwetiapina powinna mieć nieznaczne
właściwości wywoływania objawów pozapiramidowych. Uważa się także, że leki o mniejszej
skłonności wywoływania objawów pozapiramidowych mogą wywoływać mniej późnych dyskinez
(patrz punkt 4.8).

Skuteczność kliniczna

Schizofrenia
Skuteczność kwetiapiny w leczeniu schizofrenii potwierdzono w 6-tygodniowym badaniu klinicznym
kontrolowanym placebo u pacjentów ze schizofrenią spełniających kryteria DSM-IV oraz jednym
kontrolowanym badaniu klinicznym u pacjentów ze stabilną schizofrenią, gdzie kwetiapinę w postaci
tabletek o natychmiastowym uwalnianiu zamieniono na kwetiapinę w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu.

W badaniu kontrolowanym placebo, pierwszorzędowym punktem końcowym badania była zmiana
oceny w skali PANSS w momencie ukończenia badania w porównaniu do oceny w chwili włączenia
do badania. Stosowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach
400 mg/dobę, 600 mg/dobę i 800 mg/dobę skutkowało istotną statystycznie poprawą objawów
psychotycznych w porównaniu z placebo. Działanie to było większe w przypadku stosowania dawek
600 mg i 800 mg niż po dawce 400 mg.

W 6-tygodniowym kontrolowanym badaniu klinicznym oceniającym zmianę produktu z tabletki
o natychmiastowym uwalnianiu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, pierwszorzędowym punktem
końcowym badania był odsetek pacjentów, u których obserwowano brak skuteczności, np. którzy
przerwali udział w badaniu z powodu braku skuteczności lub dla których całościowa ocena w skali
PANSS zwiększyła się o 20% lub więcej od wizyty randomizacyjnej w porównaniu do którejkolwiek
wizyty. U pacjentów, których stan ustabilizowano stosując kwetiapinę w postaci tabletek
o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach od 400 do 800 mg, skuteczność leczenia była utrzymana
po zmianie na równorzędną dawkę dobową kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu
stosowaną raz na dobę.

W długotrwałym badaniu klinicznym ustabilizowanych pacjentów ze schizofrenią pozostających przez
16 tygodni na terapii podtrzymującej kwetiapiną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu,
produkt ten wykazał większą skuteczność w zapobieganiu nawrotom niż placebo. Szacowane ryzyko
nawrotu po 6. miesiącach leczenia wynosiło 14,3% w grupie leczonej kwetiapiną w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do 68,2% w grupie otrzymującej placebo. Średnia dawka
leku stosowana w badaniu wynosiła 669 mg. Podczas leczenia kwetiapiną w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu przez okres do 9 miesięcy (mediana 7 miesięcy) nie zaobserwowano
żadnych nowych działań niepożądanych. Szczególnie podczas długotrwałego stosowania kwetiapiny
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie wzrosła liczba zgłaszanych działań niepożądanych
dotyczących zespołu pozapiramidowego i wzrostu masy ciała.

Choroba dwubiegunowa
W dwóch badaniach klinicznych, w których stosowano kwetiapinę w monoterapii w leczeniu
epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, wykazała ona większą skuteczność

niż placebo w redukcji objawów maniakalnych w trzecim i dwunastym tygodniu leczenia. Znaczącą
skuteczność kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z placebo
wykazano w kolejnym trzytygodniowym badaniu. Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu podawana była w dawkach z zakresu od 400 do 800 mg/dobę, a średnia dawka wynosiła
600 mg/dobę. Dane dotyczące stosowania kwetiapiny z walproinianem sodu lub litem w leczeniu
ostrych, umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych przez 3 i 6 tygodni są ograniczone,
jednak takie leczenie skojarzone było dobrze tolerowane przez pacjentów. Dane z badań klinicznych
wykazały, iż w 3. tygodniu występuje efekt addycyjny. Kolejne badanie kliniczne nie wykazało efektu
addycyjnego w szóstym tygodniu leczenia.
W badaniu klinicznym, u pacjentów z epizodami depresji w chorobie dwubiegunowej I lub II typu,
kwetiapina w dawce 300 mg/dobę wykazała większą skuteczność niż placebo w redukcji wartości
w skali MADRS.

W dodatkowych czterech badaniach klinicznych dotyczących stosowania kwetiapiny, podczas
8-tygodniowej terapii u pacjentów z epizodami depresji o umiarkowanym i ciężkim nasileniu,
w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I i II, stosowanie kwetiapiny w postaci tabletek
o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 300 mg i 600 mg, było znacząco skuteczniejsze niż placebo
w odniesieniu do odpowiednich wartości: średnia poprawa według skali MADRS i odpowiedź
zdefiniowana jako przynajmniej 50% poprawa całkowitego wyniku według skali MADRS
w porównaniu do wartości wyjściowych. Nie stwierdzono różnicy w odpowiedzi pomiędzy grupą
pacjentów otrzymujących kwetiapinę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu
w dawce 300 mg i 600 mg.

W przedłużonej obserwacji dwóch powyższych badań, wykazano, że długotrwałe leczenie pacjentów,
u których wystąpiła odpowiedź na stosowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu w dawce 300 mg i 600 mg, było skuteczniejsze w porównaniu z placebo, w odniesieniu do
objawów depresji, ale nie w odniesieniu do objawów maniakalnych.

W dwóch badaniach klinicznych dotyczących przeciwdziałania nawrotom oceniających kwetiapinę
w połączeniu z lekami stabilizującymi nastrój u pacjentów z epizodami maniakalnymi, depresyjnymi
lub mieszanymi, połączenie z kwetiapiną wykazało większą skuteczność niż leki stabilizujące nastrój
stosowane w monoterapii w wydłużaniu czasu do nawrotu zmienionego nastroju (maniakalnego,
mieszanego lub depresyjnego). Kwetiapinę podawano w dawce od 400 mg do 800 mg na dobę
w dwóch dawkach podzielonych w połączeniu z litem lub walproinianem.

W 6-tygodniowym, randomizowanym badaniu z zastosowaniem litu i kwetiapiny w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z grupą placebo i kwetiapiną w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu z udziałem osób dorosłych z ostrymi epizodami manii różnica punktów
wg. skali Younga (ang. YMRS – Young Rating Scale for Mania) oznaczająca poprawę pomiędzy
grupami otrzymującymi dodatkowo lit lub placebo wyniosła 2,8. Różnica w odpowiedzi na terapię
(zdefiniowana jako 50% poprawa w stosunku do wartości wyjściowej mierzonej wg. skali Younga)
wyniosła 11% (79%w grupie otrzymującej dodatkowo lit vs. 68% w grupie otrzymującej placebo).

W jednym długotrwałym badaniu (do 2 lat stosowania) oceniającym przeciwdziałanie nawrotom
u pacjentów z epizodami maniakalnymi, depresyjnymi lub mieszanymi, kwetiapina wykazała większą
skuteczność w porównaniu z placebo w wydłużaniu czasu do nawrotu zmiennego nastroju
(maniakalnego, mieszanego lub depresyjnego) u pacjentów z chorobą dwubiegunową I typu. Zmiany
nastrojów obserwowano u 91 pacjentów (22,5%) w grupie stosującej kwetiapinę, u 208 pacjentów
(51,5%) w grupie placebo i u 95 (26,1%) w grupie leczonej litem. U pacjentów, u których wystąpiła
odpowiedź na terapię kwetiapiną, porównując dalsze leczenie kwetiapiną do zmiany terapii
z kwetiapiny na lit, nie wydaje się by tej zmianie terapii towarzyszyło wydłużenie czasu do nawrotu
zmienionego nastroju.

Duże epizody depresyjne w zaburzeniach depresyjnych (MDD)
Dwa krótkotrwałe (6-tygodniowe) badania obejmowały pacjentów, u których wystąpiła nieadekwatna
odpowiedź na przynajmniej jeden lek przeciwdepresyjny. Kwetiapina w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg na dobę, podawana jako leczenie
wspomagające do stosowanej terapii przeciwdepresyjnej (amitryptylina, bupropion, cytalopram,
duloksetyna, escytalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina lub wenlafaksyna) wykazała przewagę
nad monoterapią lekiem przeciwdepresyjnym w łagodzeniu objawów depresyjnych, ocenioną przez
poprawę ogólnych wyników w skali MADRS (średnia zmiana LS vs. Placebo: 2-3,3 punktu).

Nie oceniono długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa leczenia skojarzonego u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. Długoterminowa skuteczność oraz bezpieczeństwo
monoterapii zostały ustalone u pacjentów dorosłych.

Opisane poniżej badania prowadzono przy użyciu kwetiapiny w monoterapii, jednak należy
podkreślić, że kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazana wyłącznie do
stosowania w leczeniu skojarzonym.

W trzech z czterech krótkoterminowych (do 8 tygodni) badań dotyczących stosowania kwetiapiny
w monoterapii u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi, kwetiapina w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu stosowana w dawkach 50 mg, 150 mg i 300 mg na dobę wykazała lepszą
skuteczność niż placebo w łagodzeniu objawów depresyjnych, ocenioną przez redukcję punktacji
ogólnej w skali MADRS (średnia zmiana LS vs. placebo 2-4 punktów).
W badaniach dotyczących zapobiegania nawrotom w monoterapii pacjenci z epizodami depresyjnymi
ustabilizowani w fazie terapii otwartej kwetiapiną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu
przez przynajmniej 12 tygodni, zostali losowo przydzieleni do grupy stosującej kwetiapinę- tabletki
o przedłużonym uwalnianiu raz dziennie lub grupy placebo przez okres do 52 tygodni. Średnia dawka
kwetiapiny w postaci tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas fazy randomizowanej wynosiła 177
mg/dobę. Częstość nawrotów wynosiła 14,2% w grupie stosującej kwetiapinę oraz 34,4% w grupie
placebo.

W krótkotrwałym (9 tygodni) badaniu przeprowadzonym wśród pacjentów w podeszłym wieku
(66 – 89 lat) bez choroby otępiennej, ale z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi, kwetiapina w postaci
tabletek o przedłużonym uwalnianiu dawkowana elastycznie w zakresie od 50 mg do 300 mg na dobę
miała większą skuteczność niż placebo w ograniczaniu objawów depresyjnych, co wykazano przez
poprawę ogólnych wyników w skali MADRS (średnia zmiana LS vs. placebo – 7,54). W tym badaniu
pacjenci przydzieleni losowo do grupy aktywnego leczenia otrzymywali kwetiapinę w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg/dobę w dniach 1.-3.; dawka mogła być zwiększona do
100 mg/dobę w dniu 4. oraz do 150 mg/dobę w dniu 8. Następnie dawka mogła być zwiększana i do
300 mg/dobę, zależnie od indywidualnej odpowiedzi i tolerancji pacjenta. Średnia dawka dobowa
kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wynosiła 160 mg. Tolerancja kwetiapiny
stosowanej raz dziennie u pacjentów w podeszłym wieku, z pominięciem objawów pozapiramidowych
(patrz punkt 4.8 i „Bezpieczeństwo kliniczne”), była porównywalna do tej obserwowanej u osób
dorosłych (18-65 lat). Odsetek pacjentów randomizowanych powyżej 75 roku życia wynosił 19%.

Bezpieczeństwo kliniczne
W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów ze schizofrenią
i epizodami maniakalnymi w przebiegu choroby dwubiegunowej, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych była podobna do tej w grupie placebo (schizofrenia: 7,8% w przypadku kwetiapiny
i 8,0% w przypadku placebo; epizody manii w chorobie dwubiegunowej: 11,2% w przypadku
kwetiapiny i 11,4% w przypadku placebo). W krótkotrwałych badaniach kontrolowanych z grupą
placebo przeprowadzanych wśród pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi i epizodów
depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej większy odsetek objawów pozapiramidowych
obserwowano u pacjentów leczonych kwetiapiną niż u pacjentów otrzymujących placebo.

W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów z epizodami
depresyjnymi w przebiegu choroby dwubiegunowej, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych wynosiła 8,9% w grupie stosującej kwetiapinę w porównaniu do 3,8% w grupie
z placebo. W krótkotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo dotyczących
monoterapii w ciężkich zaburzeniach depresyjnych, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych wynosiła 5,4% przy stosowaniu kwetiapiny i 3,2% w przypadku placebo.
W krótkotrwałym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo dotyczącym monoterapii u pacjentów
podeszłym wieku z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi, skumulowana częstość objawów
pozapiramidowych wynosiła 9,0% w grupie przyjmującej kwetiapinę i 2,3% w grupie z placebo.
W przypadku zarówno epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej, jak i ciężkich
zaburzeń depresyjnych, częstość pojedynczych działań niepożądanych (np. akatyzji, zaburzeń
pozapiramidowych, drżeń, dyskinezji, dystonii, niepokoju, mimowolnych skurczów mięśni,
nadaktywności psychoruchowej i sztywności mięśni) nie przekroczyła 4% w żadnej z badanych grup.

W krótkoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach (trwających od 3 do 8 tygodni)
z ustalonymi dawkami (50 mg/dobę do 800 mg/dobę) zaobserwowano średnie zwiększenie masy ciała
u pacjentów leczonych kwetiapiną w zakresie od 0,8 kg dla dawki dobowej 50 mg do 1,4 kg dla dawki
dobowej 600 mg (z mniejszym wzrostem dla dawki dobowej 800 mg), w porównaniu z 0,2 kg
u pacjentów leczonych placebo. Odsetek pacjentów leczonych kwetiapiną, których masa ciała
zwiększyła się o ≥7% wyniósł od 5,3% dla dawki dobowej 50 mg do 15,5% dla dawki dobowej 400
mg (z mniejszym wzrostem dla dawki dobowej 600 i 800 mg), w porównaniu z 3,7% dla pacjentów
leczonych placebo.

Przeprowadzone 6-tygodniowe, randomizowane badanie z zastosowaniem litu i kwetiapiny w postaci
tabletek o przedłużonym uwalnianiu vs grupa otrzymująca placebo i kwetiapinę w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu z udziałem osób dorosłych z ostrymi epizodami manii wykazało, że
zastosowanie połączenia litu i kwetiapiny skutkowało większą częstością występowania działań
niepożądanych (63% vs. 48% dla grupy otrzymującej połączenie kwetiapiny i placebo). Wyniki
dotyczące bezpieczeństwa wykazały większą częstość występowania objawów pozapiramidowych
w grupie otrzymującej dodatkowo lit – 16,8% vs. 6,6% w grupie otrzymującej dodatkowo placebo,
wśród których głównym objawem było drżenie zgłaszane u 15,6% pacjentów z grupy otrzymującej
dodatkowo lit vs. 4,9% w grupie pacjentów otrzymujących dodatkowo placebo. Przypadki wystąpienia
senności były wyższe w grupie otrzumującej kwetiapinę i lit – 12,7% vs. 5,5% w grupie otrzymującej
połączenie kwetiapiny i placebo. Dodatkowo u większej liczby pacjentów (8%) z grupy otrzymującej
kwetiapinę z litem wystąpił wzrost masy ciała o 7% vs. 4,7 % w grupie otrzymującej kwetiapinę
z placebo.

Dłuższe badania kliniczne dotyczące zapobiegania nawrotom miały okres otwarty (trwający od 4 do
36 tygodni), kiedy pacjenci byli leczeni kwetiapiną, następnie okres odstawienia, podczas którego
pacjenci byli losowo przydzielani do grupy stosującej kwetiapinę lub grupy placebo. U pacjentów
stosujących kwetiapinę średnie zwiększenie masy ciała w okresie otwartym wynosiło 2,56 kg, a do 48.
tygodnia okresu randomizacji średnie zwiększenie masy ciała wynosiło 3,22 kg w porównaniu z
wyjściowym okresem otwartym. Dla pacjentów zrandomizowanych do stosowania placebo średnie
zwiększenie masy ciała w okresie otwartym wynosiło 2,39 kg, a przed upływem 48. tygodnia okresu
zrandomizowanego - 0,89 kg w porównaniu z wyjściowym okresem otwartym.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych wśród pacjentów w podeszłym wieku z objawami
psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych, częstość działań niepożądanych mózgowonaczyniowych na 100 pacjento-lat nie była większa w grupie stosującej kwetiapinę niż w grupie
placebo.

We wszystkich krótkoterminowych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, z zastosowaniem
kwetiapiny w monoterapii u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5x109
/l, częstość
wystąpienia przynajmniej raz zmiany liczby krwinek obojętnochłonnych do wartości <1,5x109
/l

wynosiła 1,9% u pacjentów otrzymujących kwetiapinę i 1,5% u pacjentów otrzymujących placebo.
Częstość zmian do >0,5 - <1,0 x 109
/l była jednakowa (0,2%) w grupie otrzymującej kwetiapine oraz
w grupie otrzymującej placebo.
We wszystkich badaniach klinicznych (kontrolowanych placebo, otwartych, z kontrolą innego leku,
u pacjentów z wyjściową liczbą neutrofilów ≥1,5x109
/l) częstość wystąpienia przynajmniej raz zmiany
liczby krwinek obojętnochłonnych do wartości ≥1,5x109
/l wynosiła 2,9%, natomiast częstość
wystąpienia przynajmniej raz zmiany liczby neutrofilów do wartości <0,5 x 109
/l wynosiła 0,21%
u pacjentów leczonych kwetiapiną.

Terapia z zastosowaniem kwetiapiny związana była z zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia
hormonów tarczycy. Częstość zmian stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) wynosiła 3,2% w
grupie otrzymującej kwetiapinę vs 2,7% w grupie otrzymującej placebo. Częstość wzajemnych,
potencjalnie istotnych klinicznie zmian stężenia trijodotyroniny (T3) oraz hormonu tyreotropowego
(TSH) była rzadka, a obserwowane zmiany stężenia hormonów tarczycy zazwyczaj nie są związane
z objawami klinicznymi niedoczynności tarczycy. Zmniejszenie stężenia tyroksyny (T4) ogółem
i wolnej tyroksyny osiągało maksimum podczas pierwszych 6 tygodni trwania leczenia i nie
utrzymywało się podczas leczenia długoterminowego. W około 2/3 wszystkich przypadków,
zaprzestanie leczenia kwetiapiną było związane z odwróceniem wpływu na stężenie całkowitej
i wolnej tyroksyny (T4), niezależnie od czasu trwania terapii.

Zaćma/ zmętnienie soczewki
W badaniach klinicznych mających na celu określenie kataraktogenicznego potencjału kwetiapiny
(200 – 800 mg/dobę) w porównaniu z rysperydonem (2-8 mg/dobę) u chorych na schizofrenię lub
cierpiących na zaburzenia zchizoafektywne wykazano, iż odsetek pacjentów o podwyższonym stopniu
zmętnienia soczewki nie był wyższy dla kwetiapiny (4%) w porównaniu z rysperydonem (10%)
u pacjentów leczonych co najmniej 21-miesięcy.

Dzieci i młodzież

Skuteczność kliniczna
W 3-tygodniowym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym dotyczącym leczenia manii (n=284
pacjentów z USA w wieku od 10 do 17 lat), badano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
kwetiapiny. U około 45% populacji pacjentów rozpoznano również ADHD. Przeprowadzono również
6-tygodniowe kontrolowane placebo badanie dotyczące leczenia schizofrenii (n=222 pacjentów
w wieku od 13 do 17 lat). Z obu badań wykluczono pacjentów z rozpoznanym brakiem reakcji na
kwetiapinę. Leczenie kwetiapiną rozpoczynano od dawki 50 mg na dobę i od 2. dnia zwiększano
dawkę do 100 mg na dobę. Dawkę stopniowo zwiększano do docelowej (dawka 400–600 mg na dobę,
schizofrenia 400–800 mg na dobę) dodając 100 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach.

W badaniach dotyczących manii różnica w średniej zmianie LS (metoda najmniejszych kwadratów)
w skali YMRS w punktacji ogólnej (Young Mania Rating Scale) (aktywne leczenie minus placebo)
w porównaniu do wartości wyjściowych wyniosła -5,21 w grupie leczonej kwetiapiną w dawce 400
mg/dobę i – 6,56 po dawce 600 mg/dobę. Wskaźnik odpowiedzi (poprawa w skali YMRS ≥50%)
wyniósł 64% w grupie leczonej kwetiapiną w dawce 400 mg/dobę, 58% w grupie, gdzie podawana
była dawka 600 mg/dobę i 37% w grupie stosującej placebo.

W badaniu dotyczącym schizofrenii różnica w średniej zmianie LS w skali PANSS w punktacji
ogólnej (aktywne leczenie minus placebo) wyniosła -8,16 w grupie leczonej kwetiapiną w dawce
400 mg/dobę i -9,29 w grupie stosującej kwetiapinę w dawce 800 mg/dobę. Nie wykazano przewagi
ani w grupie leczonej dawką 400 mg/dobę, ani 800 mg/dobę w porównaniu z placebo pod względem
odsetka pacjentów odpowiadających na leczenie (odpowiedź zdefiniowana jako >= 30% redukcja
w porównaniu z wartościami wyjściowymi w skali PANSS w punktacji ogólnej). Zarówno w
badaniach dotyczących manii, jak i schizofrenii, stosowanie wyższych dawek związane było

z niższym liczbowo wskaźnikiem odpowiedzi.

W trzecim krótkoterminowym kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z zastosowaniem
kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w monoterapii u dzieci i młodzieży
(10-17 lat) w leczeniu depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej skuteczność kwetiapiny nie
została potwierdzona.

Nie są dostępne dane dotyczące postępowania w celu zapobiegania nawrotom w tej grupie wiekowej.

Skuteczność kliniczna
W krótkoterminowych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów pediatrycznych z zastosowaniem
kwetiapiny opisanych powyżej częstość występowania objawów pozapiramidowych wynosiła 12,9%
dla kwetiapiny i 5,3% dla placebo w badaniu dotyczącym schizofrenii, 3,6% vs. 1,1%, w badaniu
manii w przebiegu choroby dwubiegunowej i 1,1% vs. 0%, w badaniu dotyczącym depresji w
przebiegu choroby dwubiegunowej. Stosunek zwiększenia masy ciała o ≥7% w stosunku do masy
wyjściowej wyniósł 17% dla kwetiapiny vs. 2,5% dla placebo w badaniach dotyczących schizofrenii
i manii w przebiegu choroby dwubiegunowej oraz 13,7% dla kwetiapny vs. 6,8% dla placebo w
badaniu dotyczącym leczenia depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Częstość przypadków związanych z samobójstwem wyniosła 1,4% dla kwetiapiny i 1,3% dla placebo
w badaniu dotyczącym schizofrenii, 1,0% dla kwetiapiny vs.0% dla placebo w badaniu dotyczącym
manii w przebiegu choroby dwubiegunowej i 1,1% dla kwetiapiny vs. 0% dla placebo w badaniu
dotyczącym leczenia depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej. W trakcie przedłużonej
obserwacji po zakończeniu badania dotyczącego leczenia depresji w przebiegu choroby
dwubiegunowej odnotowano dwa dodatkowe przypadki związane z samobójstwem, jeden z tych
pacjentów był w trakcie terapii kwetiapiną.

Skuteczność długoterminowa
Dodatkowe dane uzyskano z 26-tygodniowego otwartego badania będącego kontynuacją badania
klinicznego (n=380 pacjentów) przy zastosowaniu kwetiapiny w zmiennych dawkach od 400 do
800 mg na dobę. Stwierdzano zwiększenie ciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży, a zwiększenie
apetytu, objawy pozapiramidowe i zwiększone stężenie prolaktyny były obserwowane częściej
u dzieci i młodzieży niż u dorosłych pacjentów (patrz punkt 4.4 i 4,8). W odniesieniu do wzrostu masy
ciała, po uwzględnieniu jej prawidłowego wzrostu w dłuższym okresie, przyjęto jako miernik
klinicznie istotnej zmiany, zwiększenie o przynajmniej 0,5 standardowego odchylenia od wartości
początkowych dla BMI. Po 26 tygodniach leczenia kwetiapiną 18,3% pacjentów spełniło to kryterium.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Kwetiapina po podaniu doustnym jest dobrze wchłaniana. Maksymalne stężenie kwetiapiny
i norkwetiapiny w osoczu po zastosowaniu produktu KETREL XR tabletki
o przedłużonym uwalnianiu jest osiągane po około 6 godzinach (Tmax). Maksymalne stężenie molowe
aktywnego metabolitu, norkwetiapiny, w stanie stacjonarnym wynosi około 35% wartości
uzyskiwanych dla kwetiapiny.

Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa i proporcjonalna do dawek aż do dawki
800 mg podawanej raz na dobę. Powierzchnia pola pod krzywą AUC dla produktu KETREL XR,
tabletki o przedłużonym uwalnianiu podawanego raz na dobę i takiej samej dawki dobowej
kwetiapiny fumaranu w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (KETREL XR w postaci
tabletki o natychmiastowym uwalnianiu) podawanej dwa razy na dobę jest porównywalna, ale
maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest o 13% mniejsze w stanie stacjonarnym. Porównując
KETREL XR w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu z KETREL XR w postaci tabletek o
natychmiastowym uwalnianiu, pole pod krzywą AUC N-dealkilokwetiapiny jest mniejsze o 18% w
przypadku produktu KETREL XR w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

W badaniu oceniającym wpływ pokarmu na biodostępność kwetiapiny stwierdzono, że pokarm bogaty
w tłuszcze powodował znaczące statystycznie zwiększenie Cmax i AUC produktu KETREL XR
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (o odpowiednio 50% i 20%). Nie można wykluczyć,
że wpływ posiłków wysokotłuszczowych w przypadku tej postaci leku może być większy.
Dla porównania, lekki posiłek nie wywierał znaczącego wpływu na Cmax lub AUC kwetiapiny. Zaleca
się, aby KETREL XR w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu przyjmować raz na dobę bez
pokarmu.

Dystrybucja
Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza.

Biotransformacja
Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Po podaniu znakowanej
radioaktywnie kwetiapiny, wydalane z moczem i kałem związki macierzyste w postaci niezmienionej
stanowiły mniej niż 5%.
Badania in vitro wykazały, że głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450
biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny jest izoenzym CYP 3A4. Norkwetiapina jest formowana
i eliminowana głównie przez izoenzym CYP 3A4.

Ustalono, że kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami
aktywności ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4 in vitro. Zahamowanie
cytochromu CYP in vitro zachodzi wyłącznie w stężeniach około 5 do 50 razy większych niż
obserwowane u ludzi w zakresie dawek od 300 mg do 800 mg na dobę. W związku z tymi wynikami
badań in vitro jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami
powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innego leku za pośrednictwem cytochromu
P450. Z badań przeprowadzonych na zwierzętach wynika, że kwetiapina może pobudzać enzymy
cytochromu P450. Jednak w celowanym badaniu interakcji u pacjentów z psychozami nie
obserwowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.

Wydalanie
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi odpowiednio około
7 i 12 godzin. Około 73% znakowanego radioaktywnie leku było wydalane w moczu, a 21% w kale.
Mniej niż 5% całkowitej radioaktywności pochodziło z niezmienionego leku. Średnia wartość molowa
wolnej frakcji kwetiapiny i aktywnego metabolitu norkwetiapiny w osoczu krwi wynosi <5% ilości
wydalanej w moczu.

Specjalne grupy pacjentów

Płeć
Farmakokinetyka kwetiapiny nie wykazuje różnic u mężczyzn i kobiet.

Pacjenci w podeszłym wieku
Średni klirens kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku jest mniejszy o 30 do 50% w porównaniu
z obserwowanym u osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m2), jednak poszczególne
wartości klirensu mieściły się w zakresie właściwym dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25% u pacjentów ze stwierdzoną
niewydolnością wątroby (stabilna marskość poalkoholowa). Ponieważ kwetiapina jest głównie
metabolizowana w wątrobie, u osób z zaburzeniami czynności wątroby jest spodziewane zwiększone

stężenie leku w osoczu. W tej grupie pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt
4.2).

Dzieci i młodzież
Poddano analizie dane z badań farmakokinetycznych przeprowadzonych z udziałem 9 dzieci w wieku
10–12 lat i 12 młodych pacjentów stosujących ustalone dawki 400 mg kwetiapiny 2 razy na dobę.
W stanie stacjonarnym i przy stałym dawkowaniu stężenie w osoczu kwetiapiny u dzieci i młodzieży
(od 10 do 17 lat) było na ogół podobne, jak u pacjentów dorosłych, chociaż Cmax u dzieci było
w górnej wartości obserwowanej u dorosłych. Wartości AUC i Cmax czynnego metabolitu,
norkwetiapiny, były większe, w przybliżeniu odpowiednio o 62% i 49 % u dzieci (10-12 lat) oraz
odpowiednio o 28% i 14% u młodzieży (13-17 lat) w porównaniu z pacjentami dorosłymi.

Brak dostępnych informacji na temat stosowania KETREL XR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu u
dzieci i młodzieży.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W przeprowadzonych in vivo i in vitro badaniach nie obserwowano genotoksycznego działania
kwetiapiny. U zwierząt laboratoryjnych po dawkach mogących mieć znaczenie kliniczne
obserwowano zaburzenia, które dotychczas nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach.
U szczurów obserwowano zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek
pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny
i zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek, u psów zmętnienie rogówki i zaćmę (patrz
punkt 5.1).

W badaniu toksycznego działania na zarodki i płody u szczurów stwierdzono zwiększenie częstości
zgięcia kości nadgarstka/kości stępu. Działanie to występowało przy działaniach widocznych u matek,
takich jak zmniejszenie przyrostu masy ciała i przy stężeniach u matek zbliżonych lub nieco
większych niż stężenia u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki leczniczej. Znaczenie tej
obserwacji dla ludzi nie jest znane.

W badaniu płodności u szczurów stwierdzono nieznaczne zmniejszenie płodności samców i ciąże
rzekome, przedłużoną fazę międzyrujową, wydłużone przerwy przed kojarzeniem się i zmniejszony
odsetek ciąż. Działania te związane są ze zwiększeniem stężenia prolaktyny i nie odnoszą się
bezpośrednio do działań u ludzi ze względu na różnice gatunkowe w odniesieniu do hormonalnej
kontroli reprodukcji.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:
Laktoza jednowodna
Hypromeloza (K4M)
Hypromeloza (K100 Premium LV CR)
Sodu chlorek
Powidon K30
Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka:
Opadry II 85F540003 Pink:
Alkohol poliwinylowy

Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 3350
Talk
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

36 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium
Opakowanie może zawierać: 6,10,20, 28,30, 50, 60, 90 i 100 tabletek o przedłużonym uwalnianiu
w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Celon Pharma S.A.
ul. Ogrodowa 2A, Kiełpin
05-092 Łomianki

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 21482

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19.09.2013 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 04.01.2019 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

08.2022

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.