# Midazolam SUN

> Midazolam · 1 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Midazolam SUN
- **Nazwa powszechna:** Midazolamum
- **Substancja czynna:** [Midazolam](https://apteka.online/odpowiedniki/midazolamum)
- **Moc:** 1 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** N05CD08
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 25544
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
- **Producent:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Terapia S.A., Holandia
Rumunia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/midazolam-sun-roztwor-do-wstrzykiwan-l-1-mg-ml-sun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/midazolam-sun-roztwor-do-wstrzykiwan-l-1-mg-ml-sun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40411/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40411/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 50 ml | 5909991414238 | Lz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Midazolam SUN i w jakim celu się go stosuje?
Midazolam SUN należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami. To lek charakteryzujący się
krótkim działaniem, przeznaczony do wywoływania stanu głębokiego uspokojenia oraz uśpienia
(sedacji), a także do łagodzenia objawów lęku i zmniejszania napięcia mięśni.

Lek stosowany jest w sedacji u pacjentów dorosłych na oddziałach intensywnej opieki medycznej.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Midazolam SUN

Kiedy NIE stosować leku Midazolam SUN
- jeśli pacjent ma uczulenie na midazolam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na leki z grupy benzodiazepin, takie jak diazepam lub
nitrazepam,
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia oddychania.

Jeśli którakolwiek z powyższych informacji dotyczy pacjenta, nie należy u niego stosować leku
Midazolam SUN. Jeśli pacjent nie jest pewien, czy te informacje dotyczą jego, powinien powiedzieć to
lekarzowi przed podaniem leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podawanie midazolamu może obniżać kurczliwość mięśnia sercowego (zdolność mięśnia sercowego do
kurczenia się) i wywoływać bezdech (przerwy w oddychaniu). Rzadko obserwowano ciężkie działania
niepożądane dotyczące układu krążenia i oddechowego, takie jak depresja oddechowa (spowolnienie lub
spłycenie oddechu), bezdech, nagłe zatrzymanie oddechu i (lub) krążenia. Aby uniknąć tych działań, lek
należy wstrzykiwać powoli i w możliwie najmniejszej dawce.

Opisywano reakcje paradoksalne i niepamięć następczą (utrata pamięci dotycząca ostatnich zdarzeń) po
zastosowaniu midazolamu (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

V005 2

Dorośli
Przed podaniem leku Midazolam SUN należy omówić to z lekarzem, jeśli:
- pacjent ma więcej niż 60 lat,
- pacjent jest przewlekle chory (np. ma przewlekłe choroby układu oddechowego, nerek, wątroby lub
serca),
- pacjent jest osłabiony (ma chorobę, która sprawia, że czuje się bardzo osłabiony, wyczerpany i
brakuje mu energii),
- u pacjenta stwierdzono stan zwany „zespołem bezdechu sennego” (zatrzymanie oddechu podczas
snu), dlatego pacjent może być ściśle monitorowany,
- u pacjenta występuje nużliwość mięśni (choroba nerwowo-mięśniowa charakteryzująca się
osłabieniem siły mięśni),
- pacjent nadużywa lub nadużywał w przeszłości alkoholu. Alkohol może nasilać działanie leku Midazolam
SUN, prowadząc prawdopodobnie do sedacji, która może spowodować śpiączkę lub zgon.
- pacjent regularnie przyjmuje leki lub miał problemy z zażywaniem leków w przeszłości.
Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta lub ma on wątpliwości, należy
poinformować lekarza lub pielęgniarkę przed zastosowaniem leku Midazolam SUN.

Midazolam SUN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym wydawanych bez recepty
i roślinnych.

Jest to bardzo ważne, gdyż jednoczesne stosowanie kilku leków może zwiększać lub osłabiać ich
działanie.

Należy w szczególności poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje któryś
z wymienionych poniżej leków:
- leki uspokajające (stosowane w stanach niepokoju oraz w celu ułatwienia zasypiania),
- leki nasenne,
- leki usypiające (wprowadzające w stan wyciszenia lub powodujące senność),
- leki przeciwdepresyjne (leki stosowane w leczeniu depresji),
- narkotyczne leki przeciwbólowe (silnie działające leki przeciwbólowe),
- leki przeciwhistaminowe (leki stosowane w leczeniu alergii),
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (ketokonazol, worykonazol, flukonazol, itrakonazol,
pozakonazol),
- antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna lub klarytromycyna),
- diltiazem (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV zwane inhibitorami proteazy (takie jak
sakwinawir),
- leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy,
takie jak boceprewir i telaprewir),
- atorwastatyna (lek obniżający poziom cholesterolu),
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu zakażenia prątkami, np. gruźlicy),
- tikagrelor (stosowany w zapobieganiu zawałowi serca),
- ziele dziurawca zwyczajnego (lek roślinny).
Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta lub ma on wątpliwości, należy
poinformować lekarza lub pielęgniarkę przed zastosowaniem leku Midazolam SUN.

Zabiegi chirurgiczne
Jeśli pacjentowi będzie podawany lek znieczulający przed zabiegiem chirurgicznym lub leczeniem
dentystycznym (w tym wziewne środki znieczulające) ważne, aby poinformować lekarza lub
stomatologa o tym, że pacjent przyjmował lek Midazolam SUN.

Stosowanie leku Midazolam SUN z alkoholem
Podczas stosowania midazolamu pacjentowi nie wolno pić alkoholu, gdyż może on znacznie nasilać efekt
sedacyjny leku Midazolam SUN i powodować problemy z oddychaniem.

Ciąża i karmienie piersią

V005 3

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zadecyduje,
czy ten lek jest dla niej odpowiedni.

Midazolam SUN stosowany we wczesnej ciąży może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.

Podawanie dużych dawek pod koniec ciąży, w trakcie porodu lub cesarskiego cięcia powoduje,
że u matki może wystąpić ryzyko zachłyśnięcia się, a u noworodka zaburzenia rytmu serca,
hipotonia (obniżone napięcie mięśniowe), problemy ze ssaniem, obniżona temperatura ciała oraz
depresja oddechowa (trudności z oddychaniem). W przypadku długotrwałego stosowania pod
koniec ciąży, u dziecka może rozwinąć się fizyczne uzależnienie, a po porodzie mogą wystąpić
objawy odstawienia.

Midazolam SUN może przenikać do mleka ludzkiego, w związku z czym kobiety nie powinny
karmić piersią przez 24 godziny od przyjęcia leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
- Midazolam SUN może powodować senność, zaburzenia pamięci, spadek koncentracji i
koordynacji. Objawy te mogą z kolei wpływać na wykonywanie zadań wymagających precyzji,
jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
- Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do chwili powrotu do
całkowitej sprawności. O tym, kiedy pacjent może ponownie podjąć te czynności, powinien
zadecydować lekarz.
- Nie należy prowadzić pojazdów podczas przyjmowania tego leku, dopóki nie będzie wiadomo
jaki ma wpływ na pacjenta.
- Prowadzenie pojazdów, podczas gdy lek wpływa na zdolność ich prowadzenia, jest
wykroczeniem.
- Wykroczeniem nie będzie gdy:
- Lek został przepisany w celu leczenia problemu medycznego lub stomatologicznego.
- Pacjent przyjął lek zgodnie z zaleceniami lekarza lub zgodnie z informacjami dołączonymi do
leku.
- Lek nie wpływa na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

W przypadku wątpliwości, czy prowadzenie pojazdów podczas przyjmowania tego leku jest
bezpieczne należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Brak snu lub spożycie alkoholu może także pogorszyć koncentrację.
- Po zabiegu pacjent powinien udać się do domu w towarzystwie opiekuna będącego osobą
dorosłą.

Midazolam SUN zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera 157,36 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej ampułkostrzykawce.
Jest to równoważne 7,9% maksymalnego dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą.

### 3. Jak stosować lek Midazolam SUN?
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce opieki zdrowia
(szpital, klinika) wyposażonej w sprzęt do monitorowania i wspomagania czynności układu
oddechowego, serca i krążenia oraz przez osoby przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu możliwych
działań niepożądanych.

Dawkowanie u dorosłych
Odpowiednią dawkę leku dla danego pacjenta ustala lekarz. Dawki zależą od planowanego leczenia i
wymagań dotyczących określonego poziomu uspokojenia oraz uśpienia (poziomu sedacji). Wielkość
dawki w konkretnym przypadku zależy od masy ciała pacjenta, jego wieku, ogólnego stanu zdrowia,
jednocześnie stosowanych leków, reakcji na midazolam oraz tego, czy inne podawane jednocześnie leki

V005 4

będą wpływały na działanie produktu Midazolam SUN.

Jeśli pacjent ma otrzymać silne leki przeciwbólowe, zostaną one podane w pierwszej kolejności, a
dopiero potem zostanie podany midazolam w dawce odpowiednio dostosowanej do pacjenta.

Dzieci
Lek Midazolam SUN nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na całkowitą ilość midazolamu
zawartego w ampułko-strzykawce.

Sposób podawania
Midazolam SUN można podawać na dwa różne sposoby:
- przez powolne wstrzyknięcie do żyły (wstrzyknięcie dożylne)
- przez specjalny przewód wprowadzony do żyły (infuzja dożylna).

Po zabiegu pacjent powinien zawsze udać się do domu w towarzystwie opiekuna (osoby dorosłej).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Midazolam SUN
Lek podaje lekarz lub pielęgniarka. Jeśli u pacjenta dojdzie do przypadkowego przedawkowania, może to
prowadzić do:
- senności,
- utraty koordynacji ruchów i odruchów,
- dyzartrii (zaburzeń mowy)
- oczopląsu (mimowolnych ruchów gałek ocznych),
- niedociśnienia tętniczego (hypotensja),
- bezdechu, depresji oddechowo-krążeniowej (spowolnienie lub zatrzymanie oddechu i pracy serca)
i śpiączki.

Przerwanie stosowania leku Midazolam SUN
W przypadku przewlekłego stosowania midazolamu (przez długi czas) u pacjenta może:
- rozwinąć się tolerancja na midazolam. Lek staje się mniej skuteczny i działa słabiej.
- wystąpić uzależnienie i objawy odstawienia (patrz poniżej).

Lekarz będzie stopniowo zmniejszał dawkę leku, aby uniknąć wystąpienia tych działań.

Podczas przyjmowania midazolamu zaobserwowano następujące działania niepożądane, szczególnie u osób w
podeszłym wieku: niepokój ruchowy, pobudzenie, drażliwość, mimowolne ruchy, nadpobudliwość, wrogość,
urojenia, złość, agresję, lęk, koszmary, omamy (widzenie i prawdopodobnie słyszenie rzeczy, których nie ma),
psychozy (utrata kontaktu z rzeczywistością), niewłaściwe zachowanie, ekscytacja i akty przemocy (są one
również znane jako reakcje paradoksalne, które są skutkami odwrotnymi do efektów normalnie oczekiwanych
dla leku). Jeśli wystąpią takie objawy, lekarz rozważy przerwanie leczenia lekiem Midazolam SUN.

Objawy odstawienia:
Benzodiazepiny, takie jak Midazolam SUN, mogą powodować uzależnienie, jeśli są stosowane przez długi czas
(na przykład na oddziale intensywnej terapii). Oznacza to, że jeżeli u pacjenta podawanie leku zostanie
przerwane lub dawka zostanie obniżona zbyt szybko, mogą wystąpić objawy odstawienia obejmujące:
- bóle głowy,
- biegunka,
- bóle mięśni,
- lęk, napięcie, niepokój psychoruchowy, dezorientację, drażliwość,
- niemożność zaśnięcia,
- zmiany nastroju,
- omamy (widzenie i słyszenie rzeczy, których nie ma),
- drgawki.

W ciężkich przypadkach odstawienia może wystąpić: uczucie utraty kontaktu z rzeczywistością, drętwienie i
mrowienie kończyn (np. dłoni i stóp), wrażliwość na światło, hałas i dotyk.

V005 5

W przypadku pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wymienione niżej działania niepożądane występowały z nieznaną częstością.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, należy przerwać
stosowanie leku Midazolam SUN i natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Mogą to być działania
groźne dla życia i wymagać podjęcia pilnego leczenia:
- wstrząs anafilaktyczny (zagrażająca życiu reakcja alergiczna). Objawami są nagła wysypka, świąd
lub pokrzywka; obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała. U pacjenta może również
wystąpić duszność, świszczący oddech lub problemy z oddychaniem, lub bladość skóry, słaby i
szybki puls lub uczucie utraty przytomności. Ponadto może wystąpić ból w klatce piersiowej, który
może być oznaką potencjalnie poważnej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa.
- zawał serca (zatrzymanie akcji serca). Objawami są ból w klatce piersiowej, który może
promieniować do szyi, ramion i w dół do lewego ramienia.
- trudności w oddychaniu, także z powikłaniami (czasami wywołujące zatrzymanie oddychania)
- dławienie się i nagła niedrożność dróg oddechowych (skurcz krtani).

Działania niepożądane zagrażające życiu częściej występują u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów z
niewydolnością oddechową lub zaburzoną czynnością mięśnia sercowego, szczególnie jeśli lek wstrzykiwany
jest zbyt szybko lub w dużej dawce.

Inne działania niepożądane (częstość nieznana)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia układu immunologicznego:
- ogólne reakcje alergiczne (reakcje skórne, ze strony serca i układu krwionośnego, świszczący
oddech)

Zaburzenia psychiczne:
- niepokój ruchowy, pobudzenie, drażliwość
- nerwowość, lęk
- wrogość, gniew lub agresywne zachowania
- podekscytowanie
- nadpobudliwość
- zmiany libido
- niewłaściwe zachowanie

Zaburzenia mięśniowe
- skurcze mięśni i drżenie mięśni (niekontrolowane drżenie mięśni)

Zaburzenia układu nerwowego
- splątanie, dezorientacja
- zaburzenia emocjonalne i nastroju, mimowolne ruchy
- koszmary, nietypowe sny
- omamy (widzenie i ewentualnie słyszenie rzeczy, których nie ma)
- psychozy (utrata kontaktu z rzeczywistością)
- senność i długotrwała sedacja
- ograniczona uwaga
- ból głowy
- zawroty głowy
- trudność z koordynacją ruchów mięśni
- chwilowa utrata pamięci (czas trwania zależy od ilości otrzymanego leku Midazolam SUN; może

V005 6

wystąpić już po leczeniu. W pojedynczych przypadkach utrata pamięci była przedłużona)
- uzależnienie, nadużywanie leku

Zaburzenia sercowo-naczyniowe:
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- wolna akcja serca
- zaczerwienienie twarzy i szyi (uderzenia gorąca), omdlenia lub ból głowy

Zaburzenia układu oddechowego:
- spłycenie oddechu
- czkawka

Zaburzenia żołądkowo–jelitowe i jamy ustnej:
- mdłości lub wymioty
- zaparcia
- suchość w jamie ustnej

Zaburzenia skóry:
- wysypka,
- pokrzywka (wysypka grudkowata),
- swędzenie

Stany w miejscu podania:
- zaczerwienienie
- obrzęk skóry
- zakrzepy lub ból w miejscu podania leku

Urazy:
- pacjenci przyjmujący leki z grupy benzodiazepin są narażeni na ryzyko upadku i złamania kości.
Zwiększa się ono u osób starszych i osób przyjmujących inne leki uspokajające (w tym alkohol).

Zaburzenia ogólne:
- zmęczenie (znużenie)

Osoby w podeszłym wieku:
- prawdopodobieństwo zagrażających życiu działań niepożądanych wzrasta u pacjentów powyżej 60. roku
życia oraz osób z niewydolnością oddechową lub zaburzoną czynnością mięśnia sercowego, szczególnie
jeśli lek wstrzykiwany jest zbyt szybko lub w dużej dawce.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek:
- u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest większe
-
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

V005 7

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Midazolam SUN?
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Midazolam SUN po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i
ampułko-strzykawce po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Lekarz lub farmaceuta jest odpowiedzialny za przechowywanie leku Midazolam SUN oraz za prawidłowe
usunięcie wszelkich niezużytych pozostałości.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Midazolam SUN
- Substancją czynną leku jest midazolam.
Midazolam SUN, 1 mg/mL:
Każdy mL roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 1 mg midazolamu.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL zawiera 50 mg midazolamu.

Midazolam SUN, 2 mg/mL:
Każdy mL roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 2 mg midazolamu.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL zawiera 100 mg midazolamu.

Inne składniki leku to: sodu chlorek, kwas solny 0,5 % (do ustalenia pH) oraz sodu wodorotlenek (do
ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Midazolam SUN i co zawiera opakowanie
Midazolam SUN to przezroczysty, bezbarwny i lepki roztwór do wstrzykiwań/do infuzji.

Lek Midazolam SUN jest dostępny w opakowaniu blistrowym zawierającym jedną ampułko-strzykawkę
zawierającą 50 mL roztworu do wstrzykiwań/do infuzji.

Podmiot odpowiedzialny
Sun Pharmaceuticals Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

Wytwórca/Importer
Sun Pharmaceuticals Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

Terapia S.A.
Strada Fabricii nr. 124
400632, Cluj-Napoca
Cluj County
Rumunia

V005 8

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Francja Midazolam SUN
Hiszpania Midazolam SUN
Niemcy Midazolam SUN
Polska Midazolam SUN
Rumunia Midazolam SUN
Wielka Brytania Midazolam
Włochy Midazolam SUN

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się
do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Ranbaxy (Poland) Sp. z o. o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa Polska
Tel. +48 22 642 07 75

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09.08.2023 r.

V005 9

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

INFORMACJE DLA PERSONELU MEDYCZNEGO

Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego w celu uzyskania pełnych informacji na
temat przepisywania leku.

Dawkowanie i sposób podania

Midazolam jest silnie działającą substancją, którą należy podawać powoli i stopniowo.
Zaleca się stopniowe podawanie midazolamu, aby bezpiecznie osiągnąć pożądany stopień sedacji w zależności
od klinicznych potrzeb, stanu zdrowia i wieku pacjenta oraz innych jednocześnie podawanych leków. Podczas
określania dawki u osób w wieku od 60 lat, osłabionych lub przewlekle chorych, należy wziąć pod uwagę
czynniki ryzyka specyficzne dla każdego pacjenta. Standardowe dawkowanie podano w tabeli.

Dodatkowe informacje zamieszczono pod tabelą.

Wskazanie Dorośli
Wywołanie sedacji u chorych na
oddziale intensywnej opieki
medycznej

Podanie dożylne
Dawka nasycająca: 0,03 – do 0,3 mg/kg mc. po 1 - 2,5 mg.
Dawka podtrzymująca: 0,03 – 0,2 mg/kg/godz.

Sedacja u chorych w oddziałach intensywnej opieki medycznej

Wymagany stopień sedacji osiąga się stopniowo zwiększając dawkę midazolamu, a następnie podając lek w
ciągłym wlewie dożylnym, zależnie od potrzeb klinicznych, stanu fizycznego pacjenta, wieku i jednocześnie
przyjmowanych innych leków.

Dorośli
Dawka nasycająca w podaniu dożylnym:
Od 0,03 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. midazolamu podawana powoli, w kolejnych wstrzyknięciach.
Każdą dawkę od 1 mg do 2,5 mg należy podawać w okresie od 20 do 30 sekund, z zachowaniem 2 - minutowej
przerwy między kolejnymi wstrzyknięciami.
W przypadku pacjentów z hipowolemią, zwężeniem naczyń krwionośnych lub hipotermią dawkę nasycającą
należy zmniejszyć lub pominąć.

Jeśli midazolam jest podawany z silnie działającymi lekami przeciwbólowymi, leki te powinny być podane w
pierwszej kolejności, aby bezpiecznie dostosować uspokajające działanie midazolamu w zależności od nasilenia
sedacji spowodowanej lekiem przeciwbólowym.

Dawka podtrzymująca podawana dożylnie:
Dawki mogą wynosić od 0,03 mg/kg mc./godz. do 0,2 mg/kg mc./godz.
W przypadku pacjentów z hipowolemią, zwężeniem naczyń krwionośnych lub hipotermią dawkę podtrzymującą
należy zmniejszyć. Poziom sedacji powinien być regularnie oceniany.
W czasie długotrwałej sedacji, może rozwinąć się tolerancja – wówczas może być konieczne zwiększenie dawki.
Jeśli wymagane jest podanie większych dawek, należy stosować Midazolam SUN o mocy 2 mg/mL.

Rozpoczynając wlew z midazolamem u pacjentów z zaburzoną czynnością układu krążenia należy stopniowo
zwiększać podawaną dawkę leku i kontrolować stopień niestabilności hemodynamicznej pacjenta, np. spadek
ciśnienia tętniczego krwi.
Tacy pacjenci są również podatni na wystąpienie depresji oddechowej spowodowanej przez midazolam
i wymagają szczególnej kontroli ich czynności oddechowych i wysycenia krwi tlenem.

V005 10

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30
mL/min.) podaniu midazolamu może towarzyszyć bardziej wyraźna i długotrwała sedacja, w tym
prawdopodobnie klinicznie istotna depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa. W tej grupie pacjentów należy
ostrożnie dawkować midazolam i stopniowo zwiększać dawkę w celu uzyskania pożądanego efektu.
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min.) farmakokinetyka niezwiązanego
midazolamu po jednokrotnym podaniu dożylnym jest podobna do odnotowywanej u zdrowych ochotników.
Jednak w przypadku długotrwałego wlewu u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, działanie
sedatywne u pacjentów z niewydolnością nerek było bardziej nasilone ze względu na kumulację
glukuronidu 1’-hydroksymidazolamu.

Zaburzenia czynności wątroby:
Zaburzenia czynności wątroby zmniejszają klirens midazolamu podanego dożylnie, dożylnie, z następującym po
tym wzrostem końcowego okresu półtrwania. Dlatego działanie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby może być silniejsze i wydłużone. W takim przypadku konieczne może być zmniejszenie dawki
midazolamu oraz monitorowanie czynności życiowych pacjenta.

Niezgodności
Z powodu braku badań nad zgodnością tego produktu leczniczego z innymi produktami farmaceutycznymi, nie
wolno w jednym podaniu mieszać go z nimi.
Należy unikać używania przedłużaczy do pomp infuzyjnych wykonanych z polichlorku winylu (PCW). Jeśli nie
można tego uniknąć, należy ograniczyć czas stosowania przedłużaczy do pomp infuzyjnych wykonanych z PCW
do 24 godzin.

Szczególne środki ostrożności przy przechowywaniu
Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

V005 1

ANEKS I

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

V005 2

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Midazolam SUN, 1 mg/mL roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji w ampułko-strzykawce
Midazolam SUN, 2 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Midazolam SUN, 1 mg/mL:
Każdy mL roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 1 mg midazolamu.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL zawiera 50 mg midazolamu.

Midazolam SUN, 2 mg/mL:
Każdy mL roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 2 mg midazolamu.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL zawiera 100 mg midazolamu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL zawiera 157,36 mg (6,84 mmol) sodu. W każdym mililitrze
znajduje się 3,15 mg (0,14 mmol) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych - patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji

Przezroczysty, bezbarwny i lepki roztwór, o wartości pH od 2,9 do 3,7 i osmolalności wynoszącej od 230
do 290 mOsm/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Midazolam jest krótko działającym produktem leczniczym wywołującym sen, wskazanym do stosowania
u dorosłych w celu wywołania sedacji u chorych hospitalizowanych na oddziałach intensywnej opieki
medycznej.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach
zapewniających pełne wyposażenie do monitorowania i podtrzymywania funkcji oddechowej oraz
czynności układu sercowo-naczyniowego i przez osoby specjalnie przeszkolone w rozpoznawaniu
i leczeniu przewidywanych działań niepożądanych, w tym w prowadzeniu resuscytacji krążeniowooddechowej.

V005 3

Standardowe dawkowanie

Midazolam jest silnie działającą substancją aktywną, którą należy podawać powoli i stopniowo. Zaleca
się stopniowe podawanie midazolamu, aby bezpiecznie osiągnąć pożądany stopień sedacji, w zależności
od klinicznych potrzeb, stanu zdrowia, wieku pacjenta oraz innych jednocześnie podawanych leków.
Podczas określania dawki u osób w wieku powyżej 60 lat, osłabionych lub przewlekle chorych, należy
wziąć pod uwagę czynniki ryzyka specyficzne dla każdego pacjenta. Standardowe dawkowanie oraz
dodatkowe szczegóły podano w tabeli:

Wskazanie do
stosowania
Dorośli

Wywołanie
sedacji u chorych
na oddziale
intensywnej
opieki medycznej

Podanie dożylne
Dawka nasycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. po 1 - 2,5 mg
Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./godz.

Sedacja u chorych w oddziałach intensywnej opieki medycznej

Pożądany stopień sedacji osiąga się stopniowo zwiększając dawkę midazolamu, a następnie podając
produkt leczniczy w ciągłym wlewie dożylnym, zależnie od potrzeb klinicznych, stanu fizycznego
pacjenta, wieku i jednocześnie przyjmowanych innych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5).

Dorośli
Dawka nasycająca w podaniu dożylnym:
Od 0,03 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. midazolamu podawane powoli, zwiększane w kolejnych
wstrzyknięciach. Każdą dawkę od 1 mg do 2,5 mg należy podawać w okresie od 20 do 30 sekund,
z zachowaniem 2 - minutowej przerwy między kolejnymi wstrzyknięciami.
W przypadku pacjentów z hipowolemią, zwężeniem naczyń krwionośnych lub hipotermią dawkę
nasycającą należy zmniejszyć lub pominąć.

Jeśli midazolam jest podawany z silnie działającymi produktami przeciwbólowymi, leki te powinny być
podane w pierwszej kolejności, aby bezpiecznie dostosować uspokajające działanie midazolamu w
zależności od nasilenia sedacji spowodowanej lekiem przeciwbólowym.

Dawka podtrzymująca podawana dożylnie:
Dawki mogą wynosić od 0,03 mg/kg mc./godz. do 0,2 mg/kg mc./godz.
W przypadku pacjentów z hipowolemią, zwężeniem naczyń krwionośnych lub hipotermią dawkę
podtrzymującą należy zmniejszyć. Poziom sedacji powinien być regularnie oceniany.
W czasie długotrwałej sedacji, może rozwinąć się tolerancja – wówczas może być konieczne zwiększenie
dawki. Produkt leczniczy Midazolam SUN o mocy 2 mg/mL należy stosować, jeśli wymagane jest
podanie większych dawek.

Rozpoczynając wlew z midazolamem u pacjentów z zaburzoną czynnością układu krążenia należy
stopniowo zwiększać podawaną dawkę produktu leczniczego i kontrolować stopień niestabilności
hemodynamicznej pacjenta, np. spadek ciśnienia krwi.
Tacy pacjenci są również podatni na wystąpienie depresji oddechowej spowodowanej przez midazolam i
wymagają szczególnej kontroli ich czynności oddechowych i wysycenia krwi tlenem.

V005 4

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek:

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min.) podaniu
midazolamu może towarzyszyć bardziej wyraźna i długotrwała sedacja, w tym prawdopodobnie
klinicznie istotna depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie
dawkować midazolam i stopniowo zwiększać dawkę w celu uzyskania pożądanego efektu (patrz punkt
4.4). U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min.) farmakokinetyka
niezwiązanego midazolamu po jednokrotnym podaniu dożylnym jest podobna do odnotowywanej
u zdrowych ochotników. Jednak w przypadku długotrwałego wlewu u pacjentów na oddziałach
intensywnej opieki medycznej działanie sedatywne w populacji pacjentów z niewydolnością nerek było
bardziej nasilone najprawdopodobniej z powodu kumulacji glukuronidu 1’– hydroksymidazolamu (patrz
punkt 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby:
Zaburzenia czynności wątroby zmniejszają klirens midazolamu podanego dożylnie, z następującym po
tym wzrostem końcowego okresu półtrwania. Dlatego jego działanie kliniczne u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby może być silniejsze i wydłużone. W takim przypadku może być
konieczne zmniejszenie dawki midazolamu oraz odpowiednie monitorowanie czynności życiowych
pacjenta (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania midazolamu u dzieci ze względu na całkowitą zawartość midazolamu w
ampułko-strzykawce.

Sposób podawania

Midazolam SUN jest przeznaczony do podawania dożylnie.
Przed podaniem należy obejrzeć roztwór. Należy stosować wyłącznie roztwory niezawierające
widocznych cząstek stałych.
Jedna ampułko-strzykawka może być użyta wyłącznie dla jednego pacjenta.

W przypadku stosowania produktu Midazolam SUN do podtrzymania znieczulenia zaleca się zawsze
użycie takich aparatów, jak pompy strzykawkowe lub wolumetryczne pompy infuzyjne, w celu kontroli
szybkości infuzji.

W przypadku stosowania ampułko-strzykawki przy użyciu pompy strzykawkowej należy zapewnić
właściwe dopasowanie sprzętu. Pompa powinna mieć przede wszystkim konstrukcję zapobiegającą
efektowi syfonowemu i być wyposażona w alarm blokady.

Użytkownik musi zapoznać się z instrukcją używania pompy infuzyjnej oraz informacjami
zamieszczonymi na opakowaniu zewnętrznym i bezpośrednim strzykawki.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancję czynną, benzodiazepiny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1
- sedacja przy zachowaniu świadomości pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą
depresją oddechową.

V005 5

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zgłaszano ciężkie działania niepożądane ze strony układu krążenia i układu oddechowego. Obejmowały
one: depresję oddechową, bezdech, zatrzymanie oddychania i (lub) zatrzymanie akcji serca.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tych zagrażających życiu działań niepożądanych jest znacznie większe,
kiedy wstrzyknięcie następuje zbyt szybko lub podano dużą dawkę (patrz punkt 4.8).

Nie zaleca się stosowania benzodiazepin w podstawowym leczeniu zaburzeń psychotycznych.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania midazolamu pacjentom z grup wysokiego
ryzyka:
- pacjentom w wieku powyżej 60 lat
- pacjentom przewlekle chorym lub osłabionym, np:
- pacjentom z przewlekłą niewydolnością oddechową,
- pacjentom z przewlekłą niewydolnością nerek,
- pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby, benzodiazepiny mogą przyspieszyć lub nasilić encefalopatię),
- pacjentom z zaburzeniami czynności serca.

Pacjentom z grup wysokiego ryzyka podaje się mniejsze dawki (patrz punkt 4.2) i należy nieprzerwanie
monitorować u nich wczesne zmiany czynności życiowych.

Należy zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania midazolamu u pacjentów z miastenią
(Myasthenia gravis).

Tolerancja
Zgłaszano przypadki mniejszej skuteczności produktu, gdy stosowano go w celu utrzymania długotrwałej
sedacji u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM).

Uzależnienie
W czasie stosowania midazolamu w celu utrzymania długotrwałej sedacji u pacjentów przebywających na
oddziale intensywnej opieki medycznej, należy wziąć pod uwagę możliwość fizycznego uzależnienia się
pacjenta od midazolamu. Ryzyko uzależnienia rośnie wraz ze zwiększaniem dawki i długością okresu
leczenia; jest również większe u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu i (lub) narkotyków
(patrz punkt 4.8).

Objawy odstawienia
Podczas długotrwałego leczenia midazolamem u pacjentów przebywających na oddziale intensywnej
opieki medycznej może rozwinąć się fizyczne uzależnienie. Z tego względu nagłemu przerwaniu terapii
mogą towarzyszyć objawy odstawienia. Mogą wystąpić: bóle głowy, biegunka, ból mięśni, lęk, napięcie,
niepokój ruchowy, splątanie, rozdrażnienie, zaburzenia snu, wahania nastroju, omamy i drgawki. W
ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: depersonalizacja, drętwienie i mrowienie
kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny. Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia
jest większe po nagłym przerwaniu leczenia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

Niepamięć
Po podaniu dawek terapeutycznych może wystąpić niepamięć następcza (działanie to jest często bardzo
pożądane w takich sytuacjach, jak okres przed zabiegami chirurgicznymi i procedurami diagnostycznymi
oraz w czasie ich trwania), a długość utrzymywania się objawu jest bezpośrednio związana z podaną
dawką, ze wzrostem ryzyka przy większych dawkach. Długotrwała niepamięć może stanowić problem u

V005 6

pacjentów leczonych ambulatoryjnie, którzy po zabiegu mają opuścić placówkę opieki zdrowotnej. Po
pozajelitowym podaniu midazolamu pacjenci powinni być zwalniani ze szpitala lub innego zakładu
opieki zdrowotnej tylko w towarzystwie opiekuna.

Reakcje paradoksalne
Po podaniu midazolamu zgłaszano występowanie reakcji paradoksalnych, takich jak niepokój ruchowy,
pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie
mięśni), nadpobudliwość, wrogość, urojenia, złość, agresja, lęk, koszmary, omamy, psychozy,
niewłaściwe zachowanie i inne niekorzystne efekty behawioralne, napadowe pobudzenie, akty przemocy.
Reakcje te mogą wystąpić po podaniu dużych dawek i (lub) kiedy produkt wstrzyknięto szybko.
Najczęstsze występowanie takich reakcji zgłaszano u osób w podeszłym wieku. W razie ich wystąpienia
należy rozważyć odstawienie produktu leczniczego.

Zmiana w procesie eliminacji midazolamu
Eliminacja midazolamu może zmieniać się u pacjentów otrzymujących związki hamujące lub indukujące
aktywność CYP3A4 i może wystąpić konieczność odpowiedniej modyfikacji dawki midazolamu (patrz
punkt 4.5).
Proces eliminacji midazolamu z organizmu może być również opóźniony u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby lub małą pojemnością minutową serca (patrz punkt 5.2).

Bezdech senny
Midazolam należy stosować ze wzmożoną ostrożnością u pacjentów z zespołem bezdechu sennego i
regularnie kontrolować ich stan.

Jednoczesne stosowanie alkoholu i (lub) środków powodujących depresję ośrodkowego układu
nerwowego
Należy unikać stosowania midazolamu jednocześnie z alkoholem i (lub) środkami powodującymi
depresję OUN, ponieważ może to spowodować nasilenie działania midazolamu z możliwą ciężką sedacją,
która może spowodować śpiączkę lub zgon lub znaczącą klinicznie depresję układu oddechowego (patrz
punkt 4.5).

Uzależnienie od alkoholu lub substancji psychoaktywnych w wywiadzie
Należy unikać stosowania midazolamu oraz innych benzodiazepin u pacjentów nadużywających w
przeszłości alkoholu lub substancji psychoaktywnych.

Kryteria wypisania pacjenta z zakładu opieki zdrowotnej
Po podaniu midazolamu pacjenci powinni być wypisywani ze szpitala lub innego zakładu opieki
zdrowotnej tylko, gdy tak zaleci lekarz i wyłącznie w towarzystwie opiekuna. Zalecane jest, aby pacjent
wracał do domu z osobą towarzyszącą.

Jedna ampułko-strzykawka produktu leczniczego Midazolam SUN zawiera 6,84 mmol (czyli 157,36 mg)
sodu, co odpowiada 7,9% wartości maksymalnego dobowego spożycia sodu zalecanego przez Światową
Organizację Zdrowia dla osób dorosłych wynoszącego 2 g.

Midazolam SUN nie jest przeznaczony do stosowania doustnego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakokinetyczne

V005 7

Midazolam jest metabolizowany przez enzym CYP3A4. Inhibitory i induktory CYP3A mogą
odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie midazolamu w osoczu, a zatem i wpływać na jego
działanie, w takich przypadkach wymagana jest odpowiednia modyfikacja dawki.
Interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami lub induktorami CYP3A4 są silniej wyrażone w przypadku
midazolamu przyjmowanego doustnie w porównaniu z midazolamem podawanym dożylnie, zwłaszcza że
CYP3A4 znajduje się także w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Różnice w sile działania są
spowodowane tym, że w przypadku drogi doustnej dochodzi do zmiany zarówno klirensu, jak i
dostępności, natomiast w przypadku drogi pozajelitowej dochodzi jedynie do zmiany klirensu
ogólnoustrojowego.

Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki midazolamu, wpływ na maksymalne działanie kliniczne w
wyniku zahamowania aktywności CYP3A4 będzie niewielki, podczas gdy czas działania leku może być
wydłużony. Jednak w przypadku długotrwałego podawania midazolamu nastąpi zarówno nasilenie
działania jak i wydłużenie okresu zahamowania aktywności CYP3A4.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu zmian aktywności CYP3A4 na farmakokinetykę
midazolamu po podaniu doodbytniczym i domięśniowym, jednak można przewidywać, że z powodu
ominięcia przewodu pokarmowego interakcje będą mniej nasilone po podaniu doodbytniczym w
porównaniu z drogą doustną. Natomiast po podaniu domięśniowym zmiana aktywności CYP3A4 nie
powinna różnić się znacząco od obserwowanej po zastosowania midazolamu we wstrzyknięciach
dożylnych.

W przypadku jednoczesnego podania midazolamu z inhibitorem CYP3A4 działanie kliniczne może być
silniejsze, dłużej utrzymujące się oraz może być wymagana mniejsza dawka. Podanie midazolamu,
zwłaszcza w dużych dawkach lub w długotrwałej infuzji u pacjentów otrzymujących silne inhibitory
CYP3A4, np. w czasie intensywnej opieki medycznej pacjenta, może wywołać długotrwałe działanie
nasenne, wydłużyć czas rekonwalescencji i depresję układu oddechowego, a tym samym wymagać
modyfikacji dawki. Zaleca się uważne monitorowanie efektów klinicznych i parametrów życiowych
podczas przyjmowania midazolamu z inhibitorem CYP3A4. Interakcje między midazolamem a
produktami leczniczymi hamującymi CYP3A4 wymieniono w Tabeli 2.

Działanie midazolamu może być słabsze i krócej utrzymujące się w przypadku jednoczesnego stosowania
z induktorem CYP3A i może być też wymagana większa dawka. Interakcje między midazolamem a
produktami leczniczymi indukującymi CYP3A4 wymieniono w Tabeli 3.

Należy wziąć pod uwagę, że proces indukcji potrzebuje kilku dni, aby osiągnąć maksymalny efekt oraz
kilku dni do jego ustąpienia. W przeciwieństwie do stosowania induktora przez kilka dni, jego
krótkotrwałe stosowanie spowoduje mniejszą interakcję z midazolamem. Jednak w przypadku silnych
induktorów nie można wykluczyć występowania znacząco istotnej indukcji nawet po krótkotrwałym
stosowaniu.

Nie wiadomo, czy midazolam zmienia farmakokinetykę innych produktów leczniczych.

Tabela 2: Interakcje między midazolamem a produktami leczniczymi, które hamują CYP3A

Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podanym dożylniea
Azole przeciwgrzybiczeb
Ketokonazol, worykonazol Ketokonazol i worykonazol powodują wzrost stężenia w
osoczu midazolamu podanego dożylnie odpowiednio 5-krotnie
i 3-4-krotnie podczas, a okres półtrwania w końcowej fazie

V005 8

eliminacji wydłużał się około 3-krotnie. Podawanie
midazolamu drogą pozajelitową jednocześnie z silnym
inhibitorem CYP3A należy przeprowadzać na oddziale
intensywnej opieki medycznej lub w miejscu zapewniającym
warunki dokładnej kontroli i wprowadzenia odpowiedniego
leczenia w przypadku wystąpienia depresji oddechowej i (lub)
długotrwałej sedacji. Należy rozważyć rozłożenie dawek i
modyfikację dawkowania, zwłaszcza jeśli midazolam
podawany jest w ilości większej niż pojedyncza dawka
dożylna. Te same zalecenia mogą odnosić się również do
innych azolowych produktów leczniczych przeciwgrzybiczych,
ponieważ zgłaszano przypadki silniejszego działania
uspokajającego midazolamu podawanego dożylnie, choć były
notowane rzadziej.
Flukonazol, itrakonazol Zarówno flukonazol i itrakonazol powodowały 2-3-krotny
wzrost stężenia w osoczu midazolamu podawanego dożylnie z
towarzyszącym w przypadku itrakonazolu 2,4-krotnym
wydłużeniem okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji
oraz 1,5-krotnym w przypadku flukonazolu.
Pozakonazol Pozakonazol powodował około 2-krotny wzrost stężenia w
osoczu midazolamu podawanego dożylnie.
Antybiotyki makrolidowe
Erytromycyna Erytromycyna powodowała około 1,6-2-krotny wzrost stężenia
w osoczu midazolamu podawanego dożylnie z jednoczesnym
1,5-1,8-krotnym wydłużeniem jego okresu półtrwania w
końcowej fazie eliminacji.
Klarytromycyna Klarytromycyna powodowała maksymalnie 2,5-krotny wzrost
stężenia w osoczu midazolamu z towarzyszącym mu
1,5-2-krotnym wydłużeniem okresu półtrwania w końcowej
fazie eliminacji.
Telitromycyna, roksytromycyna Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Telitromycyna powodowała 6-krotny wzrost stężenia w osoczu
midazolamu podawanego doustnie. Pomimo braku informacji
na temat roksytromycyny z midazolamem podawanym
dożylnie, nieznaczny wpływ na okres półtrwania w końcowej
fazie eliminacji midazolamu w tabletkach po podaniu
doustnym (wydłużenie o 30%) wykazuje, że wpływ
roksytromycyny na działanie midazolamu podawanego
dożylnie może być niewielki.
Dożylne środki znieczulające
Propofol Dożylne podanie propofolu powodowało wzrost AUC i 1,6-
krotny wzrost okresu półtrwania midazolamu podanego
dożylnie.
Inhibitory proteazyc
Sakwinawir i inne inhibitory
proteazy HIV (ludzki wirus
niedoboru odporności)

Jednoczesne podawanie midazolamu z inhibitorami proteazy
może spowodować duży wzrost jego stężenia. Po
jednoczesnym podaniu z lopinawirem wspomaganym
rytonawirem, stężenie midazolamu podawanego dożylnie w
osoczu wzrosło 5,4-krotnie, czemu towarzyszyło podobne
wydłużenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji.

V005 9

W przypadku podawania midazolamu drogą pozajelitową
jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV,
należy przestrzegać powyższych zaleceń dotyczących
azolowych produktów leczniczych przeciwgrzybiczych,
ketokonazolu i worykonazolu.
Inhibitory proteazy wirusa zapalenia
wątroby typu C (HCV)
Boceprewir i telaprewir zmniejszają klirens midazolamu. Efekt
ten spowodował 3,4-krotne zwiększenie AUC po dożylnym
podaniu midazolamu i 4-krotnie wydłużył okres półtrwania w
końcowej fazie eliminacji.
Blokery kanału wapniowego
Diltiazem Pojedyncza dawka diltiazemu podana pacjentom poddawanym
pomostowaniu tętnic wieńcowych zwiększyła po dożylnym
podaniu midazolamu stężenie w osoczu o około 25%, a
końcowy okres półtrwania wydłużył się o 43%. Był to mniej
niż 4-krotny wzrost obserwowany po doustnym podaniu
midazolamu.
Werapamil Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Werapamil 3-krotnie zwiększał stężenie w osoczu midazolamu
podawanego doustnie. Okres półtrwania midazolamu w
końcowej fazie eliminacji wydłużył się o 41%.
Inne produkty/produkty roślinne
Atorwastatyna Atorwastatyna powoduje 1,4-krotny wzrost stężenia w osoczu
midazolamu podawanego dożylnie w porównaniu z grupą
kontrolną.
Fentanyl Fentanyl podawany dożylnie jest słabym inhibitorem
eliminacji midazolamu: AUC i okres półtrwania dożylnie
podawanego midazolamu zwiększono 1,5-krotnie w obecności
fentanylu.
Nefazodon Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Nefazodon powodował 4-6-krotny wzrost stężenia midazolamu
podawanego doustnie w osoczu przy czym jego okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji wydłużał się
1,6-krotnie.
Inhibitory kinazy tyrozynowej Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Wykazano, że inhibitory kinazy tyrozynowej są silnymi
inhibitorami CYP3A4 in vitro (imatynib, lapatynib) lub in vivo
(idelalizyb). Przy jednoczesnym podaniu idelalizybu
ekspozycja na midazolam podawany doustnie wzrosła średnio
5,4-krotnie.
Antagoniści receptora NK1 Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Antagoniści receptora NK1 (aprepitant, netupitant,
kasoprepitant) zależnie od dawki powodowały wzrost stężenia
w osoczu midazolamu podawanego doustnego około
2,5-3,5-krotnie i wydłużały okres półtrwania w końcowej fazie
eliminacji około 1,5-2-krotnie.
Pozostałe Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
W przypadku wielu leków lub leków roślinnych obserwowano
słabą interakcję z eliminacją midazolamu z jednoczesnymi
zmianami jego ekspozycji (<2-krotna zmiana AUC)
(ewerolimus, cyklosporyna, symeprewir, propyweryna).

V005 10

Oczekuje się, że te słabe interakcje będą dalej osłabiane po
podaniu dożylnym.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące doustnego podania midazolamu.
Interakcje z inhibitorami CYP3A są bardziej wyraźne po doustnym niż dożylnym podaniu midazolamu. Midazolam
SUN nie jest wskazany do podawania doustnego.
b Jeśli midazolam podawany jest doustnie z azolowym lekiem przeciwgrzybiczym (szczególnie ketokonazolem,
itrakonazolem lub worykonazolem), jego ekspozycja będzie znacznie większa w porównaniu do podania dożylnego.
c Na podstawie danych dla innych inhibitorów CYP3A4 oczekuje się, że stężenie midazolamu w osoczu będzie
znacznie większe po podaniu doustnym. Dlatego też nie należy podawać inhibitorów proteazy jednocześnie z
midazolamem podawanym doustnie.

Tabela 3: Interakcje między midazolamem a produktami leczniczymi, które indukują CYP3A
Produkt leczniczy Interakcja z midazolamem podanym dożylniea
Ryfampicyna Ryfampicyna powodowała zmniejszenie stężenia w osoczu
midazolamu podawanego dożylnie o około 60% po 7 dniach
leczenia dawką 600 mg raz na dobę. Okres półtrwania w
końcowej fazie eliminacji skrócił się o około 50-60%.
Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Ryfampicyna powodowała zmniejszenie stężenia w osoczu
midazolamu podawanego doustnie o 96% u zdrowych osób,
a jego wpływ na sprawność psychoruchową był niemal
całkowicie zniesiony.
Karbamazepina, fenytoina Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Karbamazepina lub fenytoina podawane w dawkach
wielokrotnych powodowały zmniejszenie stężenia w osoczu
midazolamu przyjmowanego doustnie maksymalnie o 90%
i skrócenie okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji
o 60%.
Mitotan, enzalutamid Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Obserwowano bardzo silną indukcję CYP3A4 po podaniu
mitotanu lub enzalutamidu skutkującą głębokim i
długotrwałym zmniejszeniem stężenia midazolamu u
pacjentów z nowotworem. AUC midazolamu podanego
doustnie zmniejszyło się odpowiednio do 5% i 14% wartości
prawidłowych.
Tikagrelor Tikagrelor jest słabym induktorem CYP3A i ma tylko
niewielki wpływ na dożylnie podawany midazolam (-12%)
i 4-hydroksymidazolam (-23%).
Klobazam, efawirenz Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Klobazam i efawirenz należą do słabych induktorów
metabolizmu midazolamu i powodują zmniejszenie wartości
AUC związku macierzystego o około 30%. W rezultacie
następuje 4-5-krotne zwiększenie stosunku aktywnego
metabolitu (1'-hydroksymidazolam) do związku
macierzystego, ale znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest
znane.
Wemurafenib Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Wemurafenib moduluje izoenzymy CYP i łagodnie indukuje
CYP3A4: wielokrotne podawanie dawek powodowało średnie
zmniejszenie ekspozycji na midazolam podawany doustnie
o 39% (do 80% ).

V005 11

Produkty roślinne i pokarm
Ziele dziurawca zwyczajnego Ziele dziurawca zwyczajnego powodowało zmniejszenie
stężenia midazolamu w osoczu o około 20-40% z
towarzyszącym mu skróceniem okresu półtrwania w końcowej
fazie eliminacji o około 15-17%. W zależności od rodzaju
wyciągu z ziela dziurawca zwyczajnego działanie indukujące
aktywność CYP3A4 może różnić się.
Kwercetyna Informacje dotyczące midazolamu podawanego doustnie
Kwercetyna (zawarta również w miłorzębie japońskim)
i żeń-szeń wykazują słabe działanie indukujące enzymy
i zmniejszają ekspozycję na midazolam po podaniu doustnym
o około 20-30%.
a W przypadku niektórych interakcji podano dodatkowe informacje dotyczące doustnego podawania midazolamu.
Interakcje z inhibitorami CYP3A są bardziej wyraźne po podaniu doustnym niż po dożylnym podaniu midazolamu.
Midazolam SUN nie jest wskazany do podawania doustnego.
Interakcje farmakokinetyczne z innymi produktami leczniczymi
Podawanie midazolamu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi o działaniu uspokajającym i (lub)
nasennym oraz środkami powodującymi depresję układu oddechowego, w tym z alkoholem,
prawdopodobnie nasila sedację i depresję krążeniowo-oddechową.

Do takich produktów leczniczych można przykładowo zaliczyć pochodne opioidów (stosowane jako
produkty lecznicze o działaniu przeciwbólowym, przeciwkaszlowym lub w terapii substytucyjnej), leki
przeciwpsychotyczne, inne benzodiazepiny stosowane jako leki przeciwlękowe lub nasenne, barbiturany,
propofol, ketaminę, etomidat; leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym, antagonistów
receptorów histaminowych H1 starszej generacji i leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo.

Alkohol może znacząco nasilić uspokajające działanie midazolamu. Należy zdecydowanie unikać
spożywania alkoholu w czasie przyjmowania midazolamu (patrz punkt 4.4).

Midazolam zmniejsza minimalne stężenie pęcherzykowe (MAC) wziewnych produktów znieczulających.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dane dla midazolamu są niewystarczająca do oceny bezpieczeństwa jego stosowania w czasie ciąży.
Wyniki badań na zwierzętach nie wskazują na działanie teratogenne, ale obserwowano toksyczny wpływ
na płód, tak jak w przypadku innych benzodiazepin. Sugeruje się zwiększone ryzyko wystąpienia wad
wrodzonych związanych ze stosowaniem benzodiazepin w pierwszym trymestrze ciąży.

Podawanie dużych dawek midazolamu w ostatnim trymestrze ciąży, w trakcie porodu albo jako produktu
leczniczego wprowadzającego do znieczulenia przed cięciem cesarskim wywoływało działania
niepożądane u matek lub płodów (ryzyko zachłyśnięcia u matki, zaburzenia tętna u płodu, hipotonia,
zaburzenia ssania, hipotermia i depresja oddechowa u noworodka).

Ponadto u dzieci urodzonych przez matki, które długotrwale przyjmowały benzodiazepiny w ostatnim
okresie ciąży, może dojść do uzależnienia fizycznego. Istnieje także pewne ryzyko wystąpienia objawów
odstawienia w okresie pourodzeniowym.

W związku z tym nie należy stosować midazolamu w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie
konieczne. Nie zaleca się także podawania tego produktu przed cięciem cesarskim.

V005 12

W przypadku podawania midazolamu przed jakimkolwiek zabiegiem chirurgicznym zbliżonym do
terminu porodu należy uwzględnić wpływ z jego zastosowania na ryzyko dla noworodka.

Karmienie piersią
Midazolam przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Należy zalecić karmiącym matkom,
przerwanie karmienia piersią przez 24 godziny od podania midazolamu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Midazolam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Sedacja, niepamięć, osłabienie uwagi i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na
zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed podaniem midazolamu należy ostrzec
pacjenta, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał urządzeń mechanicznych do czasu powrotu do
pełnej sprawności. Lekarz powinien zdecydować, kiedy pacjent będzie mógł na nowo podjąć te
czynności. Zaleca się, aby pacjent wypisany z zakładu opieki zdrowotnej wracał do domu z opiekunem.

W przypadku niewystarczającej ilości snu lub spożycia alkoholu prawdopodobieństwo zaburzenia
koncentracji może się zwiększyć (patrz punkt 4.5).
Produkt leczniczy może upośledzać funkcje poznawcze i może wpływać na zdolność pacjenta do
bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Przepisując Midazolam SUN pacjentom należy powiedzieć, że:
- ten produkt leczniczy może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
- nie należy prowadzić pojazdów podczas przyjmowania tego produktu leczniczego dopóki nie
będzie wiadomo jak wpływa na pacjenta
- prowadzenie pojazdów pod wpływem tego produktu leczniczego jest wykroczeniem, chyba że:
- produktu leczniczy został przepisany w celu leczenia problemu medycznego lub
stomatologicznego.
- pacjent przyjął produktu leczniczy zgodnie z zaleceniami lekarza lub zgodnie z
informacjami dołączonymi do produktu leczniczego.
- produktu leczniczego nie wpływa na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

#### 4.8 Działania niepożądane

Wymienione poniżej działania niepożądane uszeregowano według częstości występowania oraz zgodnie z
klasyfikacją układów i narządów. Częstość występowania zdefiniowano następująco: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Występowanie poniższych działań niepożądanych zgłoszono po podaniu midazolamu w postaci roztworu
do wstrzykiwań:
Zaburzenia układu immunologicznego
częstość nieznana Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia psychiczne
częstość nieznana Stan splątania, dezorientacja, zaburzenia emocjonalne i
nastroju, zmiany libido
Fizyczne uzależnienie od leku i objawy odstawienia
Nadużywanie
Reakcje paradoksalne* w tym; niepokój ruchowy,
pobudzenie, drażliwość, nerwowość, wrogość, złość,
agresja, stany lekowe, koszmary senne, nietypowe sny,

V005 13

omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie i inne
zaburzenia zachowania, napady ekscytacji
Zaburzenia układu nerwowego
częstość nieznana Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i
drżenie mięśni)*, nadmierne pobudzenie*
Sedacja (długotrwałe i pooperacyjne uspokojenie),
osłabienie uwagi, senność, bóle głowy, zawroty głowy,
ataksja, niepamięć następcza**, na której długość wpływa
podana dawka
Drgawki po odstawieniu produktu leczniczego
Zaburzenia serca
częstość nieznana Zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa****
Zaburzenia naczyniowe
częstość nieznana Niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń
krwionośnych, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i
śródpiersia
częstość nieznana Depresja układu oddechowego, bezdech, zatrzymanie
oddychania, duszność, skurcz krtani, czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit
częstość nieznana Nudności, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
częstość nieznana Wysypka, pokrzywka, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
częstość nieznana Zmęczenie, rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból w
miejscu wstrzyknięcia
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
częstość nieznana Upadki, złamania***
Uwarunkowania społeczne
częstość nieznana Akty przemocy*
*Takie paradoksalne reakcje na lek zgłaszano zwłaszcza u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
**Niepamięć następcza może utrzymywać się do końca zabiegu, a w rzadkich przypadkach zgłaszano
przedłużającą się niepamięć (patrz punkt 4.4).
***Istnieją doniesienia o upadkach i złamaniach u osób stosujących benzodiazepiny. Ryzyko upadku i
złamania kości jest zwiększone u osób przyjmujących jednocześnie środki o działaniu uspokajającym (w
tym napoje alkoholowe) oraz u osób w podeszłym wieku.
**** Szczególnie po podaniu pozajelitowym.

Zaburzenie czynności nerek: Istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych
u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Uzależnienie: Stosowanie midazolamu, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do
uzależnienia fizycznego. Po długotrwałym podawaniu drogą dożylną przerwanie stosowania produktu,

V005 14

zwłaszcza nagłe, może wiązać się z wystąpieniem objawów odstawienia, w tym drgawek
spowodowanych odstawieniem leku (patrz punkt 4.4). Zgłaszano przypadki nadużywania.

Występowały ciężkie krążeniowo-oddechowe działania niepożądane. Prawdopodobieństwo wystąpienia
takich zagrażających życiu działań niepożądanych jest większe u pacjentów powyżej 60 lat, a także z
występującą wcześniej niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza w
przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia lub podania dużej dawki (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49-21-301
Faks: +48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Midazolam często wywołuje senność, ataksję, dyzartrię i oczopląs. Przedawkowanie midazolamu rzadko
zagraża życiu pacjenta, jeśli produkt leczniczy przyjmowany jest samodzielnie, ale może prowadzić do
zniesienia odruchów, bezdechu, niedociśnienia tętniczego, depresji krążeniowo-oddechowej, a w rzadkich
przypadkach do śpiączki. Jeśli wystąpi śpiączka, zazwyczaj trwa kilka godzin, ale może się przedłużyć
i nawracać, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Depresyjny wpływ benzodiazepin na czynność
oddechową jest silniejszy u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
Benzodiazepiny nasilają działanie innych środków powodujących depresję ośrodkowego układu
nerwowego, w tym alkoholu.

Postępowanie
Należy kontrolować czynności życiowe pacjenta i zastosować leczenie podtrzymujące, jeśli jego stan
kliniczny tego wymaga. Pacjent może w szczególności wymagać leczenia objawowego w przypadku
wystąpienia zaburzeń krążeniowo-oddechowych lub zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego.
W razie przyjęcia produktu leczniczego doustnie należy zapobiec jego dalszemu wchłanianiu stosując
odpowiednie środki, np. podając węgiel aktywny w ciągu 1-2 godzin. Jeśli podano węgiel aktywny
pacjentom z występującą sennością, należy koniecznie zabezpieczyć ich drogi oddechowe. Jeśli pacjent
przyjął klika różnych produktów można rozważyć płukanie żołądka, jednak nie jako rutynowe
postępowanie.
Jeśli wystąpiła ciężka depresja OUN, należy rozważyć zastosowanie flumazenilu - antagonisty
benzodiazepin. Można go podać jedynie w warunkach ściśle monitorowanych. Okres półtrwania
flumazenilu jest krótki (około godziny), dlatego pacjenci, którym go podano, wymagają dłuższej
obserwacji po ustąpieniu jego działania. Należy zachować szczególną ostrożność stosując flumazenil
u pacjentów otrzymujących leki obniżające próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne).

V005 15

Dodatkowe informacje na temat prawidłowego stosowania tego produktu leczniczego można znaleźć
w informacjach dotyczących jego przepisywania.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: psycholeptyki, leki nasenne i uspokajające, pochodne benzodiazepiny.
Kod ATC: N05CD08.

Mechanizm działania:
Ośrodkowe działanie benzodiazepin polega na wzmocnieniu neurotransmisji GABA-ergicznej w
synapsach hamujących. W obecności benzodiazepin wzmacnia się powinowactwo receptora GABA do
neuroprzekaźnika poprzez pozytywną modulację allosteryczną, co powoduje nasilenie oddziaływania
uwolnionego GABA na napływ jonów chlorkowych przez błonę postsynaptyczną.

Chemicznie midazolam jest pochodną grupy imidazobenzodiazepinowej. Zasadowy azot w pozycji 2
pierścienia imidazobenzodiazepiny umożliwia substancjom aktywnym midazolamu tworzenie
rozpuszczalnych w wodzie soli z kwasami, dając stabilny i dobrze tolerowany roztwór do iniekcji. Przy
fizjologicznym pH pierścień diazepinowy zamyka się i powstaje wolna zasada, w wyniku czego powstaje
lipofilna substancja o natychmiastowym działaniu. Szybka przemiana metaboliczna i redystrybucja są
głównymi przyczynami krótkiego czasu trwania efektów.

Efekty farmakodynamiczne
Midazolam ma działanie nasenne i uspokajające charakteryzujące się szybkim początkiem i krótkim
czasem trwania. Ma również działanie przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe i zwiotczające mięśnie.
Po podaniu jednorazowym i (lub) wielokrotnym, midazolam zaburza funkcje psychoruchowe, ale
powoduje bardzo niewielkie zmiany hemodynamiczne.

Po podaniu domięśniowym lub dożylnym produktu występuje krótkotrwała niepamięć następcza (pacjent
nie pamięta wydarzeń z okresu, kiedy lek działał najsilniej).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja
Po podaniu midazolamu dożylnie krzywa zależności jego stężenia w osoczu od czasu wskazuje na
występowanie jednej lub dwóch oddzielnych faz dyspozycji. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym
wynosi od 0,7 do 1,2 l/kg mc. Midazolam wiąże się z białkami osocza w 96-98%. Głównym białkiem
wiążącym jest albumina. Do płynu mózgowo-rdzeniowego przenika powoli i tylko w nieznacznym
stopniu. Wykazano, że u ludzi midazolam powoli przenika przez barierę łożyskową do krążenia
płodowego. Niewielkie ilości midazolamu stwierdza się w mleku ludzkim. Midazolam nie jest substratem
dla żadnego z badanych dotychczas transporterów leków (transporter wypływu komórkowego:
glikoproteina P; transportery wychwytu komórkowego: OAT1, OAT2, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1A2,
OATP1B1, OATP1B3.1, OATP1B3.2, OATP2B1 i rOatp1b2, który występuje tylko u szczurów).

Metabolizm
Midazolam niemal w całości ulega biotransformacji. Szacuje się, że przez wątrobę usuwane jest 30-60%
podanej dawki. Midazolam jest hydroksylowany przy udziale izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450,
a głównym metabolitem wykrywanym zarówno w osoczu, jak i w moczu, jest 1’-hydroksymidazolam
(znany również jako alfa-hydroksymidazolam). Stężenie 1’-hydroksymidazolamu w osoczu stanowi 12%

V005 16

związku macierzystego. 1’-hydroksymidazolam jest aktywny farmakologicznie, ale po dożylnym podaniu
midazolamu odpowiada w niewielkim tylko stopniu (około 10% efektu) za działanie leku.

Eliminacja
U młodych, zdrowych ochotników okres półtrwania midazolamu w fazie eliminacji wynosi od 1,5 do 2,5
godziny. Okres półtrwania w fazie eliminacji metabolitu jest krótszy niż 1 godzina; dlatego po podaniu
midazolamu stężenie związku macierzystego i głównego metabolitu zmniejsza się równolegle. Klirens
midazolamu w osoczu wynosi 300-500 mL/min. Metabolity midazolamu wydalane są głównie przez
nerki (60-80% dawki podanej dożylnie), jako związek 1’-hydroksymidazolamu z kwasem
glukuronowym. Mniej niż 1% dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Kinetyka
eliminacji leku po podaniu w infuzji dożylnej nie różni się od kinetyki eliminacji po podaniu leku w
szybkim wstrzyknięciu (bolusie). Wielokrotne podawanie midazolamu nie indukuje enzymów
metabolizujących produkty lecznicze.

Farmakokinetyka u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 60 lat okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony nawet
4-krotnie.

Pacjenci z otyłością
Średni okres półtrwania u tych osób jest dłuższy niż u pacjentów z prawidłową masą ciała (wynosi
odpowiednio 5,9 oraz 2,3 godziny) ze względu na zwiększenie objętości dystrybucji skorygowanej
względem całkowitej masy ciała o około 50%. Klirens nie różni się istotnie u pacjentów otyłych oraz tych
z prawidłową masą ciała.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z marskością wątroby klirens może być zmniejszony, a eliminacja może być dłuższa w
porównaniu do zdrowych ochotników (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Farmakokinetyka niezwiązanego midazolamu nie zmienia się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek następuje akumulacja głównego
metabolitu midazolamu (glukuronid 1'-hydroksymidazolamu) o nieznacznej aktywności
farmakologicznej, który wydalany jest przez nerki. Gromadzenie się tego metabolitu powoduje
długotrwałą sedację. Z tego względu midazolam należy podawać ostrożnie i stopniowo zwiększać jego
dawkę do uzyskania pożądanego efektu (patrz punkt 4.4).

Pacjenci w stanie krytycznym
U pacjentów w stanie krytycznym okres półtrwania midazolamu w fazie eliminacji jest wydłużony nawet
6-krotnie.

Pacjenci z niewydolnością serca
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca okres półtrwania w fazie eliminacji midazolamu jest
dłuższy niż u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak danych pochodzących z badań nieklinicznych innych niż przedstawione w pozostałych punktach
Charakterystyki Produktu Leczniczego, mających znaczenie dla lekarza.

V005 17

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas solny 0,5% (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Ze względu na brak badań dotyczących zgodności produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi
produktami leczniczymi.

Należy unikać używania przedłużaczy do pomp infuzyjnych wykonanych z polichlorku winylu (PCW).
Jeśli nie można uniknąć używania przedłużaczy do pomp infuzyjnych wykonanych z PCW, należy
ograniczyć czas ich stosowania do 24 godzin.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Jedna ampułko-strzykawka o pojemności 50 mL wykonana z kopolimeru cyklicznych olefin (COP)
z zatyczką z gumy chlorobutylowej oraz korkiem z gumy bromobutylowej pełniącym funkcję tłoka,
zawierająca 50 mL roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji.
Opakowanie zawiera jeden woreczek z pochłaniaczem tlenu (chroniona patentem mieszanka na bazie
żelaza).

W pudełku tekturowym znajduje się jeden blister zawierający jedną ampułko-strzykawkę.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sun Pharmaceuticals Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

V005 18

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Midazolam SUN, 1 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji w ampułko-strzykawce - pozwolenie nr

Midazolam SUN, 2 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji w ampułko-strzykawce - pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 11 września 2019 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 09.08.2023 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.