# Morfeo

> Zaleplon · 10 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Morfeo
- **Nazwa powszechna:** Zaleplonum
- **Substancja czynna:** [Zaleplon](https://apteka.online/odpowiedniki/zaleplonum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05CF03
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 10561
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Producent:** Adamed Pharma S.A., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/morfeo-kaps-tw-10-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/morfeo-kaps-tw-10-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12279/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12279/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 kaps. | 5909990223435 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 kaps. | 5909990223442 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 kaps. | 5909991056117 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Morfeo i w jakim celu się go stosuje?
Morfeo należy do grupy preparatów nazywanych lekami benzodiazepinopochodnymi, które są
substancjami o działaniu nasennym.

Morfeo jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu bezsenności objawiającej się trudnością w
zasypianiu. Lek zalecany jest tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami, uniemożliwiającymi
prowadzenie normalnego trybu życia lub będącymi przyczyną poważnego dyskomfortu.

Leczenie zwykle może trwać od kilku dni do dwóch tygodni. Jeśli problemy ze snem utrzymują się
nadal po zakończeniu przyjmowania leku, należy ponownie skontaktować się z lekarzem
prowadzącym.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Morfeo
Kiedy nie przyjmować leku Morfeo:
◦ jeśli pacjent ma uczulenie na zaleplon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
◦ jeśli u pacjenta występuje bezdech senny (przerwy w oddychaniu przez krótkie okresy podczas
snu)
◦ jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub zaburzenia wątroby
◦ jeśli pacjent ma miastenię (myasthenia gravis - męczliwość lub osłabienie mięśni)
◦ jeśli pacjent ma problemy z oddychaniem lub choroby klatki piersiowej

Jeśli pacjent nie jest pewien, czy nie dotyczą go powyższe stany, należy zasięgnąć porady lekarza.
Leku Morfeo nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Morfeo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

◦ Nigdy nie wolno pić alkoholu podczas leczenie lekiem Morfeo. Alkohol może nasilać działania
niepożądane wszystkich leków nasennych.
◦ Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku wcześniejszego uzależnienia od leków lub
od alkoholu.
◦ Podczas stosowania środków należących do grupy leków o działaniu nasennym, w tym leku
Morfeo, istnieje prawdopodobieństwo rozwinięcia się uzależnienia. W takim przypadku nagłemu
odstawieniu leku mogą towarzyszyć objawy odstawienia, takie jak: bóle głowy, bóle mięśni, silny
lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość.
◦ Nie wolno przyjmować leku Morfeo, ani innych leków nasennych, dłużej niż zaleci lekarz.
◦ Nie wolno przyjmować drugiej dawki leku w ciągu tej samej nocy.
◦ Jeśli w krótkim okresie od rozpoczęcia stosowania leku Morfeo objawy bezsenności nie ustąpią
lub się nasilą, należy skontaktować się z lekarzem.
◦ Po przyjęciu leku nasennego może wystąpić czasowa utrata pamięci (amnezja) i brak
koordynacji. Dlatego przez przynajmniej 4 godziny po przyjęciu leku pacjent nie powinien
podejmować żadnych aktywności.
◦ Może wystąpić somnambulizm (lunatyzm), np. jedzenie lub prowadzenie pojazdów w stanie
niepełnej świadomości, po którym pacjent nie pamięta zdarzenia. Jeżeli wystąpi tego rodzaju
zdarzenie, należy o tym bezzwłocznie powiadomić lekarza.
◦ Podczas stosowania leków nasennych mogą wystąpić objawy, takie jak: niepokój, pobudzenie,
drażliwość, agresywność, brak zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu,
koszmary nocne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, ekstrawersja
pozostająca w niezgodności z charakterem osoby i inne niepożądane reakcje behawioralne i inne
zaburzenia zachowania.
Reakcje te mogą być wywołane działaniem substancji czynnej, zaburzeniami psychicznymi lub
fizycznymi, a także mogą mieć charakter samoistny. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych
reakcji jest większe u osób w podeszłym wieku. Jeśli wystąpią te objawy należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem.
◦ Opisano rzadkie przypadki ciężkich reakcji alergicznych. Do objawów reakcji alergicznej mogą
należeć: wysypka, swędzenie, trudności w oddychaniu lub obrzęk (opuchnięcie) twarzy, warg,
gardła lub języka, nudności lub wymioty. Jeżeli wystąpi jakiekolwiek z tych zdarzeń, należy
bezzwłocznie powiadomić lekarza.

Dzieci i młodzież
Leku Morfeo nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwe na działanie produktów nasennych i z tego
względu nie zaleca się stosowania u nich leku Morfeo 10 mg.

Lek Morfeo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o
lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków wydawanych bez przepisu
lekarza. Niektóre z nich mogą wywoływać senność i nie powinny być stosowane podczas leczenia
lekiem Morfeo.

Jednoczesne przyjęcie leku Morfeo z innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy
może nasilić senność. Należy pamiętać, że takie połączenie leków może też powodować uczucie
senności następnego dnia. Do leków takich zalicza się:
◦ leki stosowane w chorobach psychicznych (leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwlękowe
i (lub) uspokajające, przeciwdepresyjne),
◦ leki stosowane w leczeniu silnych bólów (opioidowe leki przeciwbólowe),
◦ leki stosowane w leczeniu napadów drgawek (leki przeciwpadaczkowe),

◦ leki znieczulające i leki stosowane w leczeniu alergii (leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).

Należy poinformować lekarza prowadzącego lub farmaceutę o przyjmowaniu cymetydyny (lek
stosowany w chorobach żołądka), erytromycyny, ryfampicyny (antybiotyk), karbamazepiny oraz
fenobarbitalu.

Opioidy
Jednoczesne stosowanie leku Morfeo i opioidów (silne leki przeciwbólowe, leki stosowane w leczeniu
substytucyjnym uzależnień i niektóre leki na kaszel) zwiększa ryzyko pojawienia się senności,
trudności z oddychaniem (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Ze względu na
opisane ryzyko jednoczesne stosowanie tych leków można rozważać tylko wtedy, gdy inne metody
leczenia nie są możliwe.
Jeśli jednak lekarz przepisze lek Morfeo razem z opioidami, powinien ograniczyć dawkę oraz czas
jednoczesnego stosowania.
Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych przez pacjenta lekach opioidowych i ściśle
przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Pomocne może się okazać poinformowanie przyjaciół
lub rodziny o zagrożeniu, aby byli świadomi możliwości wystąpienia wymienionych oznak i
objawów. W razie wystąpienia tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Morfeo z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie zaleca się przyjmowania leku Morfeo podczas lub bezpośrednio po spożyciu obfitego posiłku,
gdyż działanie leku może się opóźnić. Należy połknąć kapsułkę popijając małą ilością wody.
Nigdy nie wolno pić alkoholu podczas stosowania leku Morfeo (patrz punkt: „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Leku Morfeo nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na brak
wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w tym okresie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Morfeo może powodować uczucie senności, upośledzenie koncentracji lub pamięci i zaburzenie
czynności mięśni. Objawy mogą się nasilić, jeśli pacjent po zażyciu leku spał mniej niż 7-8 godzin lub
jeśli pacjent przyjmuje już inny lek hamujący ośrodkowy układ nerwowy lub jeśli pije alkohol (patrz:
„Lek Morfeo a inne leki”). W takim przypadku nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania
maszyn, włącznie z następnym dniem.

Lek Morfeo zawiera laktozę jednowodną
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek Morfeo zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Morfeo?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dorosłych

Najczęściej stosowana dawka leku to 10 mg na dobę. Lek Morfeo powinno się przyjmować tylko
bezpośrednio przed udaniem się na spoczynek lub po położeniu się do łóżka i przynajmniej 4 godziny
przed planowanym czasem budzenia.
Nie wolno przyjmować drugiej dawki leku w ciągu tej samej nocy. Nie należy stosować dawki
dobowej większej niż 10 mg.

Sposób stosowania:
Kapsułkę należy połknąć, popijając małą ilością wody. Nie zaleca się przyjmowania leku podczas lub
bezpośrednio po posiłku, gdyż działanie leku może się opóźnić.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Morfeo
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować go o liczbie przyjętych kapsułek. W
razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zastosowanie zbyt dużej dawki może doprowadzić szybko do senności prowadzącej do śpiączki.
Po przedawkowaniu mogą wystąpić takie objawy, jak:
◦ senność, dezorientacja, letarg,
◦ ataksja (bezład),
◦ hipotonia (obniżone napięcie),
◦ niedociśnienie, zaburzenia oddychania,
◦ rzadko śpiączka i bardzo rzadko śmierć.

Pominięcie przyjęcia leku Morfeo
W wypadku pominięcia przyjęcia leku, należy przyjąć następną kapsułkę o zwykłej porze i
kontynuować przyjmowanie leku, jak wcześniej. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Morfeo
Po zakończeniu przyjmowania leku może powrócić początkowa bezsenność oraz mogą wystąpić takie
objawy jak zmiany nastroju, lęk i niepokój. Jeśli wystąpią te objawy, należy zasięgnąć porady lekarza
prowadzącego.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych działań lub innych zmian stanu
zdrowia, należy poinformować o nich lekarza tak szybko, jak jest to możliwe.

Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób:

Często (występujące u więcej niż 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów):
◦ senność
◦ zaburzenia pamięci
◦ uczucie mrowienia np. w kończynach (parestezje)
◦ bolesne miesiączkowanie

Niezbyt często(występujące u więcej niż u 1 na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów):
◦ zawroty głowy
◦ osłabienie
◦ zaburzenia koordynacji ruchów
◦ zaburzenia i (lub) utrata równowagi (ataksja)

◦ zmniejszona koncentracja
◦ apatia
◦ depresja
◦ dezorientacja
- depersonalizacja (uczucie oderwania lub oddzielenia od samego siebie i od rzeczywistości)
◦ omamy
◦ podwójne widzenie lub inne problemy ze wzrokiem
◦ zwiększona wrażliwość na hałas (przeczulica słuchowa)
◦ zaburzenia powonienia (omamy węchowe)
◦ zaburzenia mowy, w tym mowa zamazana
◦ zaburzenie pola widzenia
◦ drętwienie, np. kończyn (niedoczulica)
◦ nudności
◦ zmniejszone łaknienie
◦ zwiększona wrażliwość na światło (światło słoneczne, promienie UV)
◦ złe samopoczucie

Bardzo rzadko (występujące u rzadziej niż 1 na 10 000 pacjentów):
◦ reakcje alergiczne (niekiedy groźne), czasami trudności w oddychaniu, wymagające
natychmiastowej interwencji lekarskiej. Objawy reakcji alergicznej mogą również obejmować
wysypkę, swędzenie bądź obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
◦ w badaniach krwi odnotowano podwyższone stężenie transaminaz (grupa enzymów
wątrobowych), co może wskazywać na zaburzenia czynności wątroby
◦ lunatykowanie
◦ obrzęk naczynioruchowy

Reakcje psychiczne i paradoksalne
Wiadomo, iż po przyjęciu benzodiazepin lub produktów o działaniu podobnym do działania
benzodiazepin mogą wystąpić następujące objawy: niepokój, pobudzenie, drażliwość, obniżone
hamowanie, agresywność, brak zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu, koszmary
senne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, zachowanie pozostające w
niezgodności z charakterem osoby, zachowanie ekstrawertyczne i inne efekty behawioralne.
Występowanie opisanych objawów jest bardziej prawdopodobne u osób w podeszłym wieku.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią inne objawy niepożądane nie
wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301
faks: 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Morfeo?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po skrócie:
EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Morfeo
- Substancją czynną leku jest zaleplon. Każda kapsułka zawiera 10 mg zaleplonu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna
bezwodna, sodu laurylosiarczan, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian.
Skład kapsułki: żelatyna, żelaza tlenek czarny (E 172), erytrozyna (FD&C czerwień 3) (E 127),
żelaza tlenek czerwony (E 172), dwutlenek tytanu (E 171), indygokarmina (FD&C niebieski 2) (E
132).

Jak wygląda lek Morfeo i co zawiera opakowanie
Morfeo 10 mg to kapsułki twarde barwy turkusowo-różowej.
Kapsułki pakowane są w blistry PVC/Aluminium z ulotką, w tekturowe pudełko.

Opakowanie zawiera: 10, 20 lub 30 kapsułek twardych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

Wytwórca:
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Morfeo, 10 mg, kapsułki twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg zaleplonu (Zaleplonum).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
Każda kapsułka twarda zawiera 71.01 mg laktozy jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda.

Morfeo, 10 mg: kapsułka twarda (turkusowo-różowa)

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Morfeo wskazany jest w leczeniu pacjentów z bezsennością, mających trudności z
zasypianiem. Lek zalecany jest tylko w przypadku ciężkich zaburzeń, uniemożliwiających
prowadzenie normalnego trybu życia lub będących przyczyną poważnego dyskomfortu dla chorego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu wynosi 10 mg.

Leczenie powinno trwać tak krótko, jak to możliwe, maksymalnie 2 tygodnie.

Produkt leczniczy Morfeo może być przyjmowany bezpośrednio przed położeniem się do łóżka lub po
położeniu się do łóżka, jeśli pacjent ma trudności z zaśnięciem. Przyjęcie leku po posiłku opóźnia czas
osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu o około 2 godziny, dlatego nie zaleca się przyjmowania
produktu leczniczego Morfeo podczas lub bezpośrednio po spożyciu posiłku.

U żadnego pacjenta całkowita dawka dobowa produktu leczniczego Morfeo nie powinna być większa
niż 10 mg. Pacjentom należy poradzić, aby nie przyjmowali drugiej dawki produktu w ciągu tej samej
nocy.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Morfeo jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania produktu w przypadku łagodnych do umiarkowanych
zaburzeń czynności nerek, ponieważ farmakokinetyka produktu leczniczego Morfeo u tych pacjentów

nie ulega zmianie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek produkt jest
przeciwwskazany (patrz punkt 4.3).

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek.
• Zespół bezdechu sennego.
• Miastenia (Myasthenia gravis).
• Ciężka niewydolność oddechowa.
• Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów stosujących leki nasenne i uspokajające po zażyciu tych leków opisywano złożone
zachowania, np. prowadzenie pojazdów w półśnie (ang. „sleep-driving”), polegające na kierowaniu
pojazdami w stanie niepełnej świadomości, z amnezją wsteczną. Tego rodzaju zdarzenia mogą
występować u osób uprzednio nieleczonych lub leczonych lekami o działaniu nasennym i
uspokajającym. Wprawdzie zachowania, takie jak prowadzenie pojazdów w półśnie, mogą
występować podczas stosowania samych leków o działaniu nasennym i uspokajającym w
terapeutycznych dawkach, jednak wydaje się, że ryzyko tych zachowań zwiększa się, jeśli stosuje się
alkohol oraz inne substancje o działaniu hamującym ośrodkowy układ nerwowy lub dawki
przekraczające maksymalną zalecaną dawkę. Z uwagi na zagrożenie dla pacjenta i ryzyko dla osób z
otoczenia, zaleca się przerwanie stosowania zaleplonu u pacjentów, którzy doświadczyli prowadzenia
pojazdów w półśnie. Po zażyciu produktu o działaniu nasennym i uspokajającym opisywano również
inne złożone zachowania w stanie niepełnej świadomości (np. przygotowywanie i spożywanie
posiłków, prowadzenie rozmów telefonicznych, współżycie płciowe). Podobnie jak w przypadku
prowadzenia pojazdów w półśnie, pacjenci zwykle nie pamiętali tych zdarzeń.

Podczas stosowania produktów o działaniu uspokajającym i nasennym, w tym zaleplonu, opisywano
ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne. Po podaniu pierwszej dawki lub kolejnych dawek
zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego obejmującego język, głośnię lub krtań. U niektórych
pacjentów, przyjmujących leki uspokajające i nasenne, występowały dodatkowe objawy, takie jak
duszność, uczucie zaciskania się gardła lub nudności i wymioty. Niekiedy konieczna była
hospitalizacja i leczenie w trybie doraźnym. Jeśli obrzęk naczynioruchowy obejmuje język, głośnię
lub krtań, może wystąpić niedrożność górnych dróg oddechowych prowadząca do zgonu. Nie należy
podejmować prób ponownego leczenia u pacjentów, u których po terapii zaleplonem wystąpił obrzęk
naczynioruchowy.

Bezsenność może być spowodowana zaburzeniami fizycznymi lub psychicznymi. Bezsenność
utrzymująca się lub nasilająca po krótkim okresie stosowania zaleplonu może wskazywać na potrzebę
ponownej oceny pacjenta.

Zaleplon ma krótki okres półtrwania w osoczu i z tego względu należy rozważyć alternatywne
leczenie, jeśli pacjent budzi się przedwcześnie. Chorych należy pouczyć, żeby nie przyjmowali drugiej
dawki leku tej samej nocy.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Morfeo z produktami, o których wiadomo, że działają
na CYP3A4, może zmieniać stężenie zaleplonu w osoczu (patrz punkt 4.5).
Nie zaleca się stosowania leku jednocześnie z alkoholem. Działanie uspokajające leku może ulegać
nasileniu w przypadku jednoczesnego przyjmowania z alkoholem, co może ograniczać zdolność
kierowania pojazdami i obsługi maszyn następnego dnia (patrz punkt 4.7).

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem opioidów
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Morfeo z opioidami może powodować uspokojenie,
depresję oddechową, śpiączkę i śmierć.
Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie leków uspokajających takich jak
benzodiazepiny lub podobne leki takie jak produkt leczniczy Morfeo z opioidami należy stosować u
pacjentów, u których alternatywne sposoby leczenia są niewystarczające. Jeśli zostanie podjęta
decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Morfeo jednocześnie z opioidami, należy przepisać leki w
najmniejszych skutecznych dawkach oraz na możliwie najkrótszy czas jednoczesnego stosowania
(patrz również punkt 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania”).
Należy monitorować pacjentów czy nie występują u nich objawy podmiotowe i przedmiotowe depresji
oddechowej oraz uspokojenia. W związku z tym zdecydowanie zaleca się, by informować pacjentów i
ich otoczenie, aby byli świadomi tych objawów (patrz punkt 4.5).

Tolerancja
W przypadku wielokrotnego stosowania przez kilka tygodni może nastąpić zmniejszenie skuteczności
działania nasennego krótko działających benzodiazepin i produktów podobnych do benzodiazepin.

Uzależnienie
Stosowanie benzodiazepin i produktów o podobnych mechanizmach działania jak benzodiazepiny
może prowadzić do wytworzenia uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko rozwoju
uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem stosowania oraz jest większe u pacjentów, u których
w wywiadzie stwierdzono nadużywanie alkoholu i leków. W przypadku rozwinięcia się uzależnienia
fizycznego nagłemu odstawieniu leku towarzyszą objawy odstawienia. Mogą być to bóle głowy, bóle
mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić
następujące objawy: poczucie nierealności, depersonalizacja, nadwrażliwość na dźwięki, drętwienie i
mrowienie kończyn, nadwrażliwości na światło, hałas i dotyk, omamy lub napady padaczkowe. W
badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki
uzależnienia spowodowanego zaleplonem, podawanym przeważnie w połączeniu z innymi lekami
psychotropowymi.

Bezsenność z odbicia i lęk
Po odstawieniu produktu może wystąpić w nasilonej formie przemijający zespół objawów, które były
przyczyną rozpoczęcia leczenia benzodiazepiną lub jej pochodnymi. Mogą wystąpić inne reakcje
obejmujące zmiany nastroju, lęk lub zaburzenia snu i niepokój.

Czas leczenia
Czas leczenia powinien być jak najkrótszy (patrz punkt 4.2) i nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie.
Nie należy przedłużać wskazanego czasu leczenia bez ponownego badania pacjenta.

Na początku leczenia celowe jest poinformowanie pacjenta o ograniczonym czasie trwania terapii. Jest
ważne, aby pacjent miał świadomość możliwości wystąpienia objawów z odbicia, przez co zmniejszy
się jego lęk, w razie wystąpienia takich objawów po odstawieniu produktu.

Zaburzenia pamięci i funkcji psychomotorycznych
Benzodiazepiny i produkty podobne do benzodiazepin mogą wywoływać amnezję następczą i
zaburzenia funkcji psychomotorycznych. Objawy te występują najczęściej w ciągu kilku godzin po
przyjęciu produktu. W celu zmniejszenia tego ryzyka pacjent nie powinien podejmować czynności
wymagających koordynacji psychomotorycznej przez co najmniej 4 godziny po przyjęciu produktu
leczniczego Morfeo (patrz punkt 4.7).

Reakcje psychiczne i paradoksalne
Wiadomo, iż po przyjęciu benzodiazepin lub produktów o działaniu podobnym do działania
benzodiazepin mogą wystąpić następujące objawy: niepokój, pobudzenie, drażliwość, obniżone
zahamowanie, agresywność, brak zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu,

koszmary senne, depersonalizacja, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, ekstrawersja
pozostająca w niezgodności z charakterem pacjenta i inne efekty behawioralne. Mogą one być
wywołane działaniem substancji czynnej, powstawać samoistnie lub w wyniku zaburzeń psychicznych
czy fizycznych. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji jest większe u osób w podeszłym
wieku. W razie wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie. Wszystkie nowe objawy
podmiotowe i przedmiotowe wymagają uważnej i natychmiastowej oceny.

Specjalne grupy chorych

Pacjenci w podeszłym wieku
Osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwe na działanie produktów nasennych i z tego
względu nie zaleca się stosowania u nich produktu leczniczego Morfeo 10 mg.

Nadużywanie alkoholu i leków
Benzodiazepiny i produkty o działaniu do nich podobnym powinny być stosowane z najwyższą
ostrożnością u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu lub leków w wywiadzie.

Zaburzenia czynności wątroby
Benzodiazepiny i produkty o podobnym do nich działaniu nie są wskazane u chorych z
niewydolnością wątroby, gdyż mogą przyspieszać rozwój encefalopatii (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek
Produkt leczniczy Morfeo nie jest wskazany do leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek, ponieważ nie prowadzono odpowiednich badań dla tej grupy pacjentów.
Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania produktu w przypadku umiarkowanych zaburzeń
czynności nerek, ponieważ farmakokinetyka zaleplonu u tych pacjentów nie ulega zmianie.

Niewydolność oddechowa
Należy zachować szczególną ostrożność przepisując leki uspokajające chorym z przewlekłą
niewydolnością oddechową.

Psychoza
Benzodiazepiny i produkty o działaniu podobnym do działania benzodiazepin nie są zalecane do
leczenia podstawowego psychozy.

Depresja
Benzodiazepiny i produkty o podobnym do nich działaniu nie powinny być stosowane w monoterapii
depresji lub lęku związanego z depresją (u takich chorych mogą nasilać się skłonności samobójcze).
Ponadto, ze względu na zwiększone ryzyko celowego przedawkowania u osób z depresją, ilość
przepisywanego tym pacjentom produktu, w tym zaleplonu, należy ograniczyć do niezbędnego
minimum.

Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy Morfeo zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być
stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy Morfeo zawiera sód. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na
kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie produktu jednocześnie z alkoholem nie jest zalecane. Działanie uspokajające leku może się
nasilać w przypadku jednoczesnego przyjmowania z alkoholem. Ogranicza to zdolność kierowania
pojazdami i obsługi maszyn następnego dnia (patrz punkt 4.7).

Należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego stosowania z innymi produktami wpływającymi
na ośrodkowy układ nerwowy. Nasilenie ośrodkowego działania uspokajającego może wystąpić w
wypadku jednoczesnego stosowania z produktami: przeciwpsychotycznymi (neuroleptykami),
nasennymi, przeciwlękowymi lub uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, opioidowymi
przeciwbólowymi, przeciwpadaczkowymi, środkami znieczulającymi i przeciwhistaminowymi
działającymi uspokajająco. Jednoczesne stosowanie zaleplonu z tymi lekami może zwiększyć ryzyko
wystąpienia senności, w tym ograniczonej zdolności prowadzenia pojazdów następnego dnia (patrz
punkt 4.7).

Równoczesne zastosowanie pojedynczej dawki 10 mg zaleplonu i wenlafaksyny (w postaci o
przedłużonym uwalnianiu) w dawce 75 mg lub 150 mg na dobę nie powodowało interakcji
wpływających na procesy pamięciowe (natychmiastowe i opóźnione przypominanie słów) lub funkcje
psychomotoryczne (test podstawiania symboli cyfrowych). Dodatkowo, nie odnotowano interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy zaleplonem i wenlafaksyną (w postaci o przedłużonym uwalnianiu).

W przypadku opioidowych leków przeciwbólowych wystąpić może nasilenie działania
euforyzującego, prowadzące do zwiększenia uzależnienia fizycznego.

Opioidy:
Jednoczesne stosowanie leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobnych leków,
takich jak produkt leczniczy Morfeo z opioidami zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddechowej,
śpiączki i śmierci z powodu nasilenia depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy.
Dawkowanie i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).

Uważa się, że difenhydramina jest słabym inhibitorem oksydazy aldehydowej w wątrobie u szczurów,
jednak jej hamujące działanie w wątrobie u ludzi nie jest znane. Nie wykazano interakcji
farmakokinetycznych między zaleplonem a difenhydraminą po podaniu każdego z leków w
pojedynczej dawce (odpowiednio 10 mg i 50 mg). Jednak ze względu na to, że obydwa związki
wpływają na ośrodkowy układ nerwowy, możliwy jest addycyjny efekt farmakodynamiczny.

Cymetydyna, nieswoisty, umiarkowanie silny inhibitor kilku enzymów wątrobowych, w tym oksydazy
aldehydowej i CYP3A4, powoduje zwiększenie stężenia zaleplonu w osoczu o 85% w związku z
pierwotnym (oksydaza aldehydowa) oraz wtórnym (CYP3A4) zahamowaniem aktywności enzymów
odpowiedzialnych za metabolizm zaleplonu. Z tego względu zaleca się zachowanie ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania cymetydyny i produktu leczniczego Morfeo.

Jednoczesne podanie produktu leczniczego Morfeo z pojedynczą dawką 800 mg erytromycyny,
silnego, selektywnego inhibitora CYP3A4, prowadziło do zwiększenia stężenia zaleplonu w osoczu o
34%. Rutynowa modyfikacja dawkowania produktu leczniczego Morfeo nie jest konieczna, ale
pacjentów należy poinformować o możliwości nasilenia działania uspokajającego.

Z kolei ryfampicyna, silny induktor kilku enzymów wątrobowych, w tym CYP3A4, może powodować
czterokrotne zmniejszenie stężenia zaleplonu w osoczu. Jednoczesne podanie produktu leczniczego
Morfeo z takimi induktorami CYP3A4 jak: ryfampicyna, karbamazepina i fenobarbital, może
zmniejszyć skuteczność zaleplonu.

Zaleplon nie wpływa na profil farmakokinetyczny ani farmakodynamczny digoksyny i warfaryny,
które to leki mają wąski indeks terapeutyczny. Ponadto ibuprofen, będący przykładem leku
zmieniającego wydalanie nerkowe, nie wykazuje interakcji z produktem leczniczym Morfeo.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Chociaż badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani
embriotoksycznego, brak dostatecznej liczby danych klinicznych pozwalających na ocenę
bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Morfeo w czasie ciąży i karmienia piersią.

Ciąża
Stosowanie produktu leczniczego Morfeo w czasie ciąży nie jest zalecane. Kobietę w wieku
rozrodczym należy ostrzec, aby w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży zasięgnęła porady
lekarza odnośnie przerwania leczenia.

Jeśli z ważnych przyczyn medycznych lek jest podawany w końcowej fazie ciąży lub podczas porodu
w dużych dawkach, to ze względu na farmakologiczne działanie substancji czynnej można oczekiwać
u noworodka takich efektów jak: hipotermia, hipotonia i umiarkowana depresja oddechowa.

U niemowląt, których matki będąc w zaawansowanej ciąży przyjmowały długotrwale benzodiazepiny
i produkty lecznicze o podobnych mechanizmach działania, może rozwinąć się uzależnienie fizyczne,
istnieje ryzyko wystąpienia objawów odstawienia w okresie pourodzeniowym.

Karmienie piersią
Ponieważ zaleplon jest wydzielany do mleka, produkt leczniczy Morfeo nie powinien być podawany
karmiącym piersią matkom.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Morfeo wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Sedacja, amnezja, upośledzenie koncentracji i zaburzenia czynności mięśni mogą niekorzystnie
wpłynąć na zdolność kierowania i obsługiwania urządzeń mechanicznych następnego dnia.
Niewystarczająca ilość snu zwiększa prawdopodobieństwo zaburzenia czujności. Ponadto, stosowanie
zaleplonu z alkoholem i z innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN zwiększa to ryzyko (patrz
punkt 4.5).
Zalecane jest zachowanie ostrożności przez pacjentów wykonujących zadania wymagające znacznej
sprawności psychofizycznej. Należy zalecić pacjentom, aby nie prowadzili pojazdów ani nie
obsługiwali maszyn, dopóki nie zostanie ustalone, że ich sprawność nie została zaburzona.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej obserwowane działania niepożądane to: amnezja, parestezja, senność i bolesne
miesiączkowanie.

Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Narząd/
układ
Częstość występowania
Bardzo
często
Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
(częstość nie może
być określona na
podstawie

dostępnych
danych)
Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcje
anafilaktyczne/
anafilaktoidalne
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

jadłowstręt

Zaburzenia
psychiczne
(patrz również
poniżej depresja i
reakcje psychiczne
i paradoksalne)

depersonalizacja,
omamy,
depresja,
splątanie,
apatia

somnambulizm

Zaburzenia układu
nerwowego (patrz
także poniżej:
Amnezja)

amnezja,
parestezje,
senność

bezład lub brak
koordynacji
ruchów,
zawroty głowy,
zmniejszona
koncentracja,
omamy
węchowe,
zaburzenia
mowy (dyzartria,
mowa
zamazana),
niedoczulica
Zaburzenia oka zaburzenia
widzenia,
podwójne
widzenie
Zaburzenia ucha i
błędnika
przeczulica
słuchowa
Zaburzenia
żołądka i jelit
nudności

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

hepatotoksyczność
(opisywana
głównie jako
podwyższona
aktywność
aminotransferaz)
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
reakcje
nadwrażliwości
na światło

obrzęk
naczynioruchowy

Zaburzenia układu
rozrodczego i
piersi

bolesne
miesiączkowanie

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

astenia,
złe
samopoczucie

Amnezja

Podczas stosowania leku w zaleconych dawkach terapeutycznych wystąpić może amnezja następcza, a
ryzyko jej wystąpienia zwiększa się po większych dawkach. Wystąpienie amnezji może być
powiązane z niewłaściwym zachowaniem (patrz punkt 4.4).

Depresja
Podczas stosowania benzodiazepin lub leków podobnych do działania benzodiazepin mogą ujawnić
się istniejące u pacjenta zaburzenia depresyjne.

Reakcje psychiczne i paradoksalne
Podczas stosowania benzodiazepin lub leków o działaniu do nich podobnym mogą wystąpić
następujące objawy: niepokój, pobudzenie, drażliwość, obniżone hamowanie, agresywność, brak
zdolności logicznego myślenia, urojenia, wybuchy gniewu, koszmary senne, depersonalizacja,
omamy, psychozy, nieadekwatne zachowanie, ekstrawersja pozostająca w niezgodności z charakterem
osoby i inne niepożądane reakcje behawioralne. Występowanie opisanych objawów jest bardziej
prawdopodobne u osób w podeszłym wieku.

Uzależnienie
Stosowanie (nawet w dawkach terapeutycznych) prowadzić może do wystąpienia uzależnienia
fizycznego: przerwanie leczenia może spowodować objawy zespołu abstynencji lub efekty z odbicia
(patrz punkt 4.4). Pojawić się może uzależnienie psychiczne. Odnotowano przypadki nadużywania
benzodiazepin i leków o podobnym działaniu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49-21-301
fax: +48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Doświadczenia kliniczne dotyczące ostrego zatrucia produktem leczniczym Morfeo są ograniczone.
Brak danych na temat toksycznego stężenia leku u ludzi.

Podobnie jak w przypadku innych benzodiazepin i leków o podobnym działaniu, przedawkowanie na
ogół nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia, jeśli pacjent nie przyjął innych środków
działających hamująco na OUN (w tym alkoholu).

Objawy przedawkowania
Przedawkowanie benzodiazepin lub leków o działaniu podobnym do działania benzodiazepin objawia
się zazwyczaj różnego stopnia zahamowaniem czynności ośrodkowego układu nerwowego, od
senności do śpiączki.
W przypadkach łagodnych mogą wystąpić takie objawy, jak senność, splątanie i letarg. W cięższej
postaci może wystąpić ataksja, hipotonia, niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa, a w rzadkich
przypadkach śpiączka i bardzo rzadko zgon.
Po przedawkowaniu zaleplonu zgłaszano występowanie chromaturii (niebiesko-zielone zabarwienie
moczu).

Leczenie przedawkowania

Podczas leczenia przedawkowania jakiegokolwiek leku należy brać pod uwagę możliwość
równoczesnego przyjęcia kilku leków.

W przypadku przedawkowania produktu leczniczego Morfeo stosuje się przeważnie leczenie
wspomagające. Zazwyczaj wystarcza utrzymanie drożności dróg oddechowych, wspomaganie
oddechu i zachowanie równowagi hemodynamicznej. W łagodnych przypadkach należy pozwolić
pacjentowi spać, kontrolując jednocześnie czynność jego układu oddechowego i krążenia. Nie zaleca
się wywoływania wymiotów. W ciężkich przypadkach pomocne może być podanie węgla
aktywowanego lub płukanie żołądka, o ile produkt został spożyty niedawno. Konieczna może być
również stabilizacja układu krążenia i intensywne monitorowanie stanu pacjenta. Nie ustalono
przydatności wymuszonej dializy lub hemodializy w leczeniu przedawkowania.

Jako antidotum potencjalnie przydatny jest flumazenil. Badania na zwierzętach wykazują, że
flumazenil jest antagonistą zaleplonu i powinien być stosowany w leczeniu przedawkowania produktu
leczniczego Morfeo. Należy jednak podkreślić brak doświadczeń klinicznych, dotyczących stosowania
flumazenilu jako antidotum w leczeniu przedawkowania produktu leczniczego Morfeo.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki podobne do benzodiazepin, kod ATC: N 05 CF03

Mechanizm działania
Zaleplon jest lekiem nasennym z grupy pyrazolopirymidyny, strukturalnie odmiennym od
benzodiazepin i innych leków nasennych. Zaleplon wiąże się selektywnie z receptorem
benzodiazepinowym typu I.

Działanie farmakodynamiczne
Profil farmakokinetyczny zaleplonu wykazuje szybkie wchłanianie i eliminację (patrz punkt 5.2). Za
ogólny profil działania produktu leczniczego Morfeo odpowiedzialne są wspólnie sposób
selektywnego wiązania leku z podtypem receptora, przy dużej specyficzności i małym powinowactwie
do receptora benzodiazepinowego typu I.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność zaleplonu została wykazana zarówno w badaniach laboratoryjnych dotyczących snu,
wykorzystujących obiektywne pomiary polisomnograficzne (PSG), jak i w badaniach z
zastosowaniem kwestionariuszy do oceny snu chorych leczonych ambulatoryjnie. W badaniach tych
stwierdzono u chorych pierwotną bezsenność (psychofizjologiczną).

Zaleplon stosowany w dawce 10 mg w badaniach chorych w sile wieku leczonych ambulatoryjnie
zmniejszał latencję snu w okresie do 4 tygodni. W badaniach dwutygodniowych u chorych w
podeszłym wieku latencja snu była zawsze zmniejszona po dawce 10 mg w porównaniu z placebo.
Obserwowane zmniejszenie latencji snu różniło się istotnie od stwierdzonego dla placebo. Wyniki 2 i
4 tygodniowych badań wykazały brak rozwoju tolerancji farmakologicznej dla wszystkich
stosowanych dawek zaleplonu.

Badania zaleplonu, w których zastosowano obiektywne pomiary PSG, wykazały przewagę dawki
10 mg wobec placebo w zakresie zmniejszenia latencji snu i wydłużenia czasu snu w czasie pierwszej
połowy nocy. W kontrolowanych badaniach wykazano, że zaleplon nie zaburzał faz snu, mierzonych
jako procent czasu snu przypadającego na poszczególne fazy snu.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym zaleplon jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenia są
osiągane po około 1 godzinie. Co najmniej 71% podanej doustnie dawki leku ulega wchłonięciu.
Zaleplon podlega metabolizmowi przedukładowemu, w wyniku czego jego bezwzględna dostępność
biologiczna wynosi około 30%.

Dystrybucja
Zaleplon jest lipofilny, a jego objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi około 1,4 ± 0,3 l/kg.
W warunkach in vitro stopień wiązania z białkami osocza wynosi około 60%, co sugeruje niewielkie
ryzyko wystąpienia interakcji substancji czynnej w wyniku wiązania z białkami.

Metabolizm
Zaleplon jest głównie metabolizowany przez oksydazę aldehydową do postaci 5-oksy-zaleplonu.
Ponadto, zaleplon jest metabolizowany przez CYP3A4 do deetylozaleplonu, który jest następnie
przekształcany przez oksydazę aldehydową do 5-oksy-deetylozaleplonu. Metabolity powstałe w
wyniku utleniania są dalej metabolizowane przez sprzęganie z kwasem glukuronowym. Żaden
metabolit zaleplonu nie był aktywny ani w badaniach na zwierzęcych modelach behawioralnych, ani
w testach in vitro.

Stężenia zaleplonu w osoczu zwiększały się liniowo z dawką, nie stwierdzono kumulacji zaleplonu po
podaniu dawek do 30 mg/dobę. Okres półtrwania w fazie eliminacji zaleplonu wynosi około 1
godziny.

Eliminacja
Zaleplon jest wydalany w postaci nieaktywnych metabolitów, głównie w moczu (71%) i z kałem
(17%). Większość (57%) podanej dawki wydala się w moczu w postaci 5-oksyzaleplonu i jego
pochodnej glukuronidowej, dodatkowe 9% wydalane jest w postaci 5-oksydeetylozaleplonu i jego
pochodnej glukuronidowej. Pozostałą część dawki stanowią w moczu mniej istotne metabolity.
Większość metabolitów wykrytych w kale stanowi 5-oksy-zaleplon.

Zaburzenia czynności wątroby
Zaleplon jest metabolizowany głównie w wątrobie i podlega w znaczącym stopniu metabolizmowi
przedukładowemu. W konsekwencji, po doustnym podaniu zaleplonu pacjentom z wyrównaną i
niewyrównaną marskością wątroby, klirens był zmniejszony odpowiednio o 70% i 87%, co
prowadziło do znacznego zwiększenia wartości Cmax i pola pod krzywą AUC (zwiększenie
odpowiednio 4- krotne i 7-krotne, u pacjentów z wyrównaną i niewyrównaną marskością wątroby) w
stosunku do zdrowych osób. Stosowanie zaleplonu nie jest zalecane u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek
Farmokokinetyka zaleplonu po podaniu pojedynczej dawki była badana u pacjentów z łagodnym
(klirens kreatyniny 40–89 ml/min) i umiarkowanym (20–39 ml/min) zaburzeniem czynności nerek i
pacjentów dializowanych. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek i pacjentów
dializowanych maksymalne stężenie w osoczu było zmniejszone o około 23% w stosunku do
zdrowych ochotników. Zakres ekspozycji na zaleplon był podobny we wszystkich grupach. Dlatego,
modyfikacja dawkowania u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek
nie jest konieczna. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących stosowania zaleplonu u
pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wielokrotne podanie doustne zaleplonu szczurom i psom wywołało zwiększenie masy wątroby i
nadnerczy, jednakże zmiany te wystąpiły po wielokrotnym przekroczeniu maksymalnej dawki

terapeutycznej i były przemijające. Nie towarzyszyły im mikroskopowe zmiany zwyrodnieniowe
wątroby i nadnerczy oraz były one zgodne z efektami obserwowanymi u zwierząt po podaniu innych
związków wiążących się z receptorami benzodiazepin. W trzymiesięcznych badaniach na młodych
psach, którym podawano dawki wielokrotnie większe od maksymalnej dawki terapeutycznej,
stwierdzono znaczne zmniejszenie masy gruczołu krokowego i jąder. Podawanie doustne zaleplonu
szczurom w dawkach do 20 mg/kg/dobę przez 104 tygodnie nie wywołało zmian nowotworowych
związanych z lekiem. Doustne podanie dużych dawek zaleplonu myszom (≥100 mg/kg/dobę) przez
okres 65 lub 104 tygodni spowodowało statystycznie istotne zwiększenie występowania jedynie
łagodnych, a nie złośliwych nowotworów wątroby. Prawdopodobnie zwiększenie częstości
występowania łagodnych nowotworów wątroby było zjawiskiem adaptacyjnym.

Całość wyników badań przedklinicznych nie wskazuje na istotne zagrożenia dla ludzi związane ze
stosowaniem zaleplonu w zalecanych dawkach.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń kapsułki:
laktoza jednowodna,
celuloza mikrokrystaliczna,
krzemionka koloidalna bezwodna,
sodu laurylosiarczan,
karboksymetyloskrobia sodowa,
magnezu stearynian.

Otoczka kapsułki:
żelatyna,
żelaza tlenek czarny (E 172),
erytrozyna (FD&C Red 3) (E 127),
żelaza tlenek czerwony (E 172),
tytanu dwutlenek (E 171),
indygokarmina (FD& C niebieski 2) (E 132).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Pudełko tekturowe odpowiednio opisane i ocechowane, zawierające blistry z folii Aluminium/PVC,
każdy po 10 kapsułek, oraz ulotkę informacyjną.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego
odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 10561

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29 kwietnia 2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12 marca 2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

21.04.2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.