# Parnido

> Paliperidon · 6 mg · Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Parnido
- **Nazwa powszechna:** Paliperidonum
- **Substancja czynna:** [Paliperidon](https://apteka.online/odpowiedniki/paliperidonum)
- **Moc:** 6 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AX13
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 24890
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/parnido-tabl-pu-6-mg-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/parnido-tabl-pu-6-mg-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38966/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38966/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991382438 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Parnido i w jakim celu się go stosuje?
Lek Parnido zawiera substancję czynną paliperydon, który należy do klasy leków nazywanych lekami
przeciwpsychotycznymi.

Lek Parnido stosowany jest w leczeniu schizofrenii u osób dorosłych i młodzieży w wieku co najmniej
15 lat. Schizofrenia jest chorobą o objawach takich jak: słyszenie, widzenie lub odczuwanie
nieistniejących rzeczy, nieuzasadnione przekonania, nadmierna podejrzliwość, wycofanie (zamknięcie
się w sobie), niespójna mowa oraz spłycenie emocji i zachowania. Osoby chore mogą także odczuwać
depresję, niepokój, napięcie lub mieć poczucie winy.

Lek Parnido stosowany jest także w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych u osób dorosłych.
Zaburzenie schizoafektywne jest stanem umysłu, w którym osoba doznaje zarówno objawów
występujących w schizofrenii (opisanych wyżej), jak i zaburzeń nastroju (uczucie silnego
podekscytowania, smutku, pobudzenie, dekoncentracja, bezsenność, nadmierna rozmowność, utrata
zainteresowania codziennymi sprawami, zbyt długi lub zbyt krótki sen, przejadanie się lub
niedojadanie oraz nawracające myśli samobójcze).

Lek Parnido pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiega ich nawrotom.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Parnido

Kiedy nie stosować leku Parnido
- jeśli pacjent ma uczulenie na paliperydon, rysperydon lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Parnido należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma zaburzenia schizoafektywne, gdyż podczas przyjmowania tego leku istnieje
możliwość zmiany fazy choroby z typu maniakalnego na depresyjny. Lekarz będzie uważnie
obserwować, czy u pacjenta nie występuje zmiana fazy choroby podczas stosowania leku;
- pacjent jest w podeszłym wieku. Nie badano stosowania tego leku u pacjentów w podeszłym
wieku z otępieniem.
U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych innymi podobnymi lekami
zwiększone bywa ryzyko udaru i zgonu (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”);
- u pacjenta stwierdzono chorobę Parkinsona lub otępienie;
- u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano stan, którego objawy obejmowały wysoką temperaturę
ciała i sztywność mięśni (tzw. złośliwy zespół neuroleptyczny);
- u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek nieprawidłowe ruchy języka lub mięśni twarzy (dyskinezy
późne).
Pacjent powinien mieć świadomość, że tego typu lek może wywołać zaburzenia ruchów mięśni
twarzy i języka;
- pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło lub nie musiało być
spowodowane działaniem innych leków);
- pacjent choruje na cukrzycę lub ma skłonność do rozwoju cukrzycy;
- pacjent ma chorobę serca lub przyjmuje leki stosowane w chorobie serca predysponujące do
niskiego ciśnienia tętniczego;
- pacjent choruje na padaczkę;
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia połykania lub zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które
powodują osłabienie zdolności połykania lub przechodzenie pokarmu przez jelita;
- pacjent choruje na chorobę przebiegającą z biegunką;
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek;
- u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby;
- u pacjenta występuje przedłużona i (lub) bolesna erekcja;
- u pacjenta występuje problem z regulacją podstawowej temperatury ciała lub przegrzanie
organizmu;
- pacjent ma nieprawidłowe zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub podejrzenie
guza prolaktynozależnego;
- u pacjenta lub innej osoby w rodzinie występowała zakrzepica (zakrzepy krwi), gdyż podczas
stosowania leków przeciwpsychotycznych stwierdzano powstawanie zakrzepów krwi.

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z tych stanów, należy skonsultować się z lekarzem, który
może dostosować dawkę lub okresowo obserwować pacjenta.

Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż u pacjentów
stosujących paliperydon stwierdzano bardzo rzadko we krwi niebezpiecznie małą liczbę pewnego
rodzaju białych krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń.

Lek Parnido może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała może
niekorzystnie wpływać na zdrowie pacjenta, dlatego lekarz prowadzący będzie regularnie badać masę
ciała pacjenta.

Lekarz prowadzący będzie badać, czy nie występują u pacjenta objawy podwyższonego stężenia cukru
we krwi, gdyż u pacjentów stosujących paliperydon stwierdzano nowe zachorowania na cukrzycę lub
pogorszenie stanu wcześniej występującej cukrzycy. U pacjentów z wcześniej występującą cukrzycą
należy regularnie badać stężenie glukozy we krwi.

Podczas operacji usunięcia zaćmy z oka, źrenica (czarna plamka na środku oka) może nie rozszerzać
się wystarczająco. Również tęczówka oka (kolorowa część oka) może być wiotka podczas zabiegu, co

może skutkować uszkodzeniem oka. Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć
lekarzowi okuliście o przyjmowaniu tego leku.

Dzieci i młodzież
Lek Parnido nie jest przeznaczony do leczenia schizofrenii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15
lat.
Lek Parnido nie jest przeznaczony do leczenia zaburzeń schizoafektywnych u dzieci i młodzieży w
wieku poniżej 18 lat.
Nie wiadomo, czy paliperydon jest bezpieczny i skuteczny w tych grupach wiekowych.

Lek Parnido a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Mogą wystąpić zaburzenia czynności elektrycznej serca podczas jednoczesnego podawania tego leku z
niektórymi lekami nasercowymi, stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu, lub innymi rodzajami
leków np.: lekami przeciwhistaminowymi, przeciwmalarycznymi lub innymi lekami
przeciwpsychotycznymi.
Ze względu na to, że ten lek działa przede wszystkim w mózgu, stosowanie innych leków (lub
alkoholu), które wpływają na mózg, może dodatkowo zakłócać jego pracę.
Lek ten może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego należy zachować ostrożność
przyjmując go jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.
Ten lek może osłabiać działanie leków stosowanych w chorobie Parkinsona i zespole niespokojnych
nóg (np.: lewodopy).
Działanie tego leku może być osłabione, gdy pacjent przyjmuje leki wpływające na pracę przewodu
pokarmowego (np.: metoklopramid).
Należy rozważyć zmniejszenie dawki tego leku w przypadku jednoczesnego stosowania walproinianu.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tego leku z doustnym rysperydonem, gdyż może to
prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Parnido razem z lekami, które zwiększają
aktywność ośrodkowego układu nerwowego (leki psychostymulujące takie jak metylofenidat).

Parnido z alkoholem
Podczas stosowania tego leku należy unikać spożywania alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Pacjentka nie powinna przyjmować tego leku podczas ciąży, chyba że zostało to omówione z
lekarzem. U noworodków, których matki stosowały paliperydon w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące ciąży), mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie,
senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie
zaobserwowania takich objawów u dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Podczas przyjmowania tego leku pacjentka nie powinna karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia tym lekiem mogą się pojawić zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.
„Możliwe działania niepożądane”). Należy to wziąć pod uwagę w sytuacjach, gdy wymagana jest
pełna czujność, np.: podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Lek Parnido zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Parnido?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dorosłych
Zalecana dawka u dorosłych to 6 mg raz na dobę, przyjmowana rano. Lekarz może zwiększyć lub
zmniejszyć dawkę w zakresie od 3 mg do 12 mg raz na dobę w przypadku schizofrenii lub od 6 mg do
12 mg raz na dobę w przypadku zaburzeń schizoafektywnych. Będzie to zależało od reakcji pacjenta
na leczenie.

Stosowanie u młodzieży
Zalecana dawka początkowa w leczeniu schizofrenii u młodzieży w wieku co najmniej 15 lat to 3 mg
raz na dobę, przyjmowana rano.
U młodzieży o masie ciała co najmniej 51 kg dawkę można zwiększać w zakresie od 6 mg do 12 mg
raz na dobę.
U młodzieży o masie ciała mniejszej niż 51 kg dawkę można zwiększyć do 6 mg raz na dobę.

Lekarz prowadzący zdecyduje, jaką dawkę pacjent będzie przyjmował. Będzie to zależało od reakcji
pacjenta na leczenie.

Jak i kiedy przyjmować lek Parnido
Ten lek należy przyjmować doustnie, połykając tabletkę w całości i popijając wodą lub innym płynem.
Nie należy żuć, dzielić ani kruszyć tabletek.

Ten lek powinien być przyjmowany codziennie rano ze śniadaniem lub bez śniadania, lecz w ten sam
sposób każdego dnia. Nie należy przyjmować tego leku ze śniadaniem jednego dnia i bez śniadania
następnego dnia.

Składnik czynny, paliperydon, rozpuszcza się po połknięciu tabletki, natomiast szkielet tabletki jest
wydalany z organizmu.

Pacjenci z zaburzeniami nerek
Lekarz może dostosować dawkę tego leku w zależności od czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zmniejszyć dawkę tego leku, jeśli czynność nerek jest zmniejszona.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Parnido
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Może wystąpić senność, uczucie zmęczenia,
nieprawidłowe ruchy ciała, problemy ze staniem i chodzeniem, zawroty głowy spowodowane
obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca.

Pominięcie zastosowania leku Parnido
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie pominięcia
jednej dawki leku należy przyjąć kolejną dawkę w dniu następnym. Jeśli pominięto dwie lub więcej
dawek leku, należy skontaktować się z lekarzem.

Przerwanie stosowania leku Parnido
Nie należy przerywać stosowania tego leku, gdyż utraci się działanie terapeutyczne. Nie należy
przerywać stosowania leku, dopóki nie zaleci tego lekarz, gdyż może nastąpić nawrót objawów.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli:

- U pacjenta wystąpią zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują obrzęk, ból i
zaczerwienienie nogi), które to zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do
płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.
- U pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub
odrętwienie twarzy, rąk lub nóg, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet na
krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar.
- Wystąpi gorączka, zesztywnienie mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości (stan zwany
złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne natychmiastowe zastosowanie
leczenia.
- U mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem
priapizm. Może być konieczne natychmiastowe zastosowanie leczenia.
- Wystąpią mimowolne rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy. Może być konieczne zaprzestanie
leczenia paliperydonem.
- Wystąpi ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się: gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg
lub języka, dusznością, świądem, wysypką skórną a czasem spadkiem ciśnienia krwi (określana
jako „reakcja anafilaktyczna”).

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- trudności z zasypianiem lub budzenie się
- parkinsonizm: Ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności
lub napięcie mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet
uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu
to: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie się i
twarz bez wyrazu
- niepokój
- uczucie senności lub mniejszej czujności
- ból głowy

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
- zapalenie oskrzeli, objawy przeziębienia, zakażenie zatok, zakażenie dróg moczowych, objawy
grypopodobne
- zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie apetytu
- podwyższony nastrój (mania), drażliwość, depresja, lęk
- dystonia: Ten stan obejmuje powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni.
Chociaż dystonia może dotyczyć każdej części ciała (i skutkować nieprawidłową postawą
ciała), jednak zazwyczaj obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust,
języka czy żuchwy
- zawroty głowy
- dyskinezy: Ten stan obejmuje mimowolne ruchy mięśni i może mieć postać powtarzalnych,
spastycznych lub skręcających ruchów lub szarpnięć
- drżenie
- niewyraźne widzenie
- blok przewodzenia impulsów elektrycznych pomiędzy przedsionkami a komorami (jamami
serca), nieprawidłowe przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu, wydłużenie odstępu QT
w sercu, wolny rytm serca, szybki rytm serca

- niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji na stojącą (w następstwie czego niektórzy pacjenci
przyjmujący lek Parnido mogą mdleć, mieć zawroty głowy lub utraty przytomności, gdy nagle
wstaną lub się podniosą), wysokie ciśnienie tętnicze krwi
- ból gardła, kaszel, zatkany nos
- ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka,
niestrawność, suchość w ustach, ból zęba
- zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych we krwi
- świąd, wysypka
- ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów
- brak miesiączki
- gorączka, osłabienie, zmęczenie

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
- zapalenie płuc, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie ucha,
zapalenie migdałków
- zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi
odpowiedzialne za zatrzymywanie krwawienia), niedokrwistość, zmniejszenie liczby
czerwonych krwinek
- paliperydon może zwiększać stężenie hormonu zwanego prolaktyną we krwi (co może, lecz nie
musi, być przyczyną objawów). Do objawów zwiększenia ilości prolaktyny należą: (u
mężczyzn) obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji lub inne zaburzenia
seksualne; u kobiet do objawów tych mogą należeć: dyskomfort piersi, wyciek mleka z piersi,
brak krwawień miesięcznych lub inne zaburzenia cyklu miesięcznego
- wystąpienie cukrzycy lub pogorszenie wcześniej istniejącej, wysokie stężenie cukru we krwi,
zwiększenie obwodu talii, utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i niską masą ciała, duże
stężenie triglicerydów (tłuszczów) we krwi
- zaburzenia snu, stany splątania, zmniejszenie popędu seksualnego, niemożność osiągnięcia
orgazmu, nerwowość, koszmary senne
- późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych
części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych
rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie leku Parnido.
- napady drgawkowe, omdlenia, męczący przymus poruszania częściami ciała, zawroty głowy po
zmianie pozycji na stojącą, zaburzenia koncentracji, trudności w mówieniu, utrata lub
nieprawidłowe odczuwanie smaku, osłabione odczuwanie bodźców bólowych i dotykowych na
skórze, uczucie mrowienia, kłucia lub zdrętwienia skóry
- nadwrażliwość oczu na światło, zakażenie oka lub spojówki, suche oko
- uczucie wirowania (zawroty głowy), dzwonienie w uszach, ból ucha
- niemiarowy rytm serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów w sercu (w zapisie EKG),
uczucie kołatania serca
- niskie ciśnienie tętnicze krwi
- duszność, świsty, krwawienie z nosa
- obrzęk języka, zakażenie żołądka lub jelit, utrudnione połykanie, intensywne oddawanie gazów
- zwiększona aktywność enzymu GGTP (enzym wątrobowy - gamma-glutamylotransferaza) we
krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
- pokrzywka, wypadanie włosów, wyprysk, trądzik
- zwiększona aktywność CPK (fosfokinaza kreatynowa) we krwi (enzymu, który czasem jest
uwalniany z uszkodzonych mięśni), skurcze mięśni, sztywność stawów, obrzęk stawów,
osłabienie mięśni, ból szyi
- nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, niemożność oddawania moczu, bolesne
oddawanie moczu
- zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji
- brak miesiączki lub inne zaburzenia miesiączkowania (kobiety), wyciek mleka z piersi,
zaburzenia seksualne, ból piersi, dyskomfort piersi
- obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg, obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych

- dreszcze, zwiększenie temperatury ciała
- zmiana sposobu chodzenia
- uczucie pragnienia
- ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie
- upadek

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
- zakażenie oka, zakażenie grzybicze paznokci, zakażenie skóry, zapalenie skóry wywołane przez
roztocza
- niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń
- zmniejszenie liczby pewnych białych krwinek chroniących organizm przed zakażeniami,
zwiększenie we krwi liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek)
- ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub
języka, dusznością, świądem, wysypką skórną i czasem spadkiem ciśnienia tętniczego krwi,
reakcja alergiczna
- obecność cukru w moczu
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu
- zagrażające życiu powikłania nieleczonej cukrzycy
- niebezpiecznie nadmierne picie wody, niskie stężenie cukru we krwi, zwiększenie stężenia
cholesterolu we krwi
- lunatykowanie (chodzenie we śnie)
- brak ruchów i reakcji na bodźce u pacjenta który nie śpi (katatonia)
- brak emocji
- złośliwy zespół neuroleptyczny (splątanie, zmniejszenie lub utrata świadomości, wysoka
gorączka i ciężka sztywność mięśni)
- utrata świadomości, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja
- zaburzenia naczyń mózgowych, śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy, brak reakcji na
bodźce, niski poziom świadomości, potrząsanie głową
- jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej), zwiększone łzawienie, zaczerwienienie oczu,
zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu
- migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), szybkie bicie serca po zmianie pozycji na
stojącą
- zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w kończynach (patrz punkt powyżej „Należy natychmiast
poinformować lekarza, jeśli:”)
- zmniejszenie natlenienia różnych części ciała (z powodu zmniejszenia przepływu krwi),
uderzenia gorąca
- zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny), szybki, płytki oddech
- zapalenie płuc spowodowane zachłyśnięciem się pokarmem, przekrwienie dróg oddechowych,
zaburzenia głosu
- niedrożność jelit, nietrzymanie stolca, bardzo twardy stolec, brak perystaltyki jelit skutkujący
niedrożnością
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)
- zapalenie trzustki
- ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, który może obejmować gardło i prowadzić do trudności
z oddychaniem
- zgrubienie skóry, sucha skóra, zaczerwienienie skóry, odbarwienie skóry, łojotokowe zapalenie
skóry głowy, łupież
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza), nieprawidłowa postawa ciała
- priapizm (przedłużająca się erekcja, która może wymagać interwencji chirurgicznej)
- powiększenie sutków u mężczyzn, powiększenie gruczołów w sutkach, wydzielina z piersi,
wydzielina z pochwy
- opóźnienie krwawień miesięcznych, powiększenie piersi
- bardzo niska temperatura ciała, spadek temperatury ciała
- objawy odstawienia leku.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zastój krwi w płucach
- zwiększenie stężenia insuliny (hormon regulujący stężenie cukru we krwi) we krwi.

Następujące działania niepożądane stwierdzano podczas stosowania innego leku – rysperydonu, który
jest bardzo podobny do paliperydonu, więc mogą one również wystąpić podczas stosowania leku
Parnido: zaburzenia odżywiania związane ze snem, inne zaburzenia naczyń mózgowych, trzeszczenia
w płucach oraz ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, co może
pojawić się w ustach, nosie, oczach i na narządach płciowych oraz wokół tych miejsc i może również
rozprzestrzenić się na inne części ciała (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka).
Mogą również wystąpić powikłania dotyczące oka podczas operacji usunięcia zaćmy. W trakcie tego
zabiegu może bowiem wystąpić zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), jeśli pacjent przyjmuje lub
przyjmował paliperydon. Jeśli pacjent ma planowaną operację usunięcia zaćmy, należy powiedzieć
lekarzowi okuliście o przyjmowaniu tego leku w przeszłości lub obecnie.

Dodatkowe działania niepożądane stwierdzane u młodzieży
U młodzieży występują na ogół podobne działania niepożądane do stwierdzanych u dorosłych z
wyjątkiem następujących, zgłaszanych częściej:
- uczucie senności lub mniejszej czujności
- parkinsonizm: Ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności
lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet
uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu
to: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie się i
twarz bez wyrazu
- zwiększenie masy ciała
- ogólne objawy przeziębienia
- niepokój ruchowy
- drżenie
- ból żołądka
- mlekotok u dziewcząt
- powiększenie sutków u chłopców
- trądzik
- zaburzenia mowy
- zakażenie żołądka lub jelit
- krwawienie z nosa
- zakażenie ucha
- duże stężenie triglicerydów we krwi (tłuszczów)
- uczucie wirowania (zawroty głowy)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy
niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Parnido?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po skrócie
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Parnido
- Substancją czynną leku jest paliperydon. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu
zawiera 3 mg, 6 mg lub 9 mg paliperydonu.
- Pozostałe składniki to: makrogol, butylohydroksytoluen (E 321), powidon (K 30), sodu
chlorek, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, żelaza tlenek czerwony (E
172), hydroksypropyloceluloza i celulozy octan w rdzeniu tabletki oraz hypromeloza,
tytanu dwutlenek (E 171), talk, glikol propylenowy (E 1520), żelaza tlenek żółty (E 172)
(tylko dla tabletek 6 mg) i żelaza tlenek czerwony (E 172) (tylko dla tabletek 9 mg) w
otoczce tabletki oraz szelak, żelaza tlenek czarny (E 172) i glikol propylenowy (E 1520)
w tuszu. Patrz punkt 2 „Lek Parnido zawiera sód”.

Jak wygląda lek Parnido i co zawiera opakowanie
3 mg: białe do szarobiałych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami
powierzchni z wytłoczonym napisem „P3” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

6 mg: brązowawożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami
powierzchni z wytłoczonym napisem „P6” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

9 mg: różowawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami powierzchni z
wytłoczonym napisem „P9” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

Lek Parnido jest dostępny w pudełkach tekturowych zawierających 30 tabletek o przedłużonym
uwalnianiu w blistrach.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
KRKA, d.d., Novo mesto
Šmarješka cesta 6
8501 Novo mesto
Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Krka Polska Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
telefon: + 48 22 573 75 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 1.09.2021 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Parnido, 3 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Parnido, 6 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Parnido, 9 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

3 mg: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 3 mg paliperydonu.
6 mg: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 6 mg paliperydonu.
9 mg: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 9 mg paliperydonu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 15,7 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu

3 mg: Białe do szarobiałych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami
powierzchni z wytłoczonym napisem „P3” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

6 mg: Brązowawożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami
powierzchni z wytłoczonym napisem „P6” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

9 mg: Różowawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z możliwymi nierównościami powierzchni z
wytłoczonym napisem „P9” po jednej stronie tabletki. Średnica: około 9 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Parnido jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszych.

Parnido jest wskazany do leczenia zaburzeń schizoafektywnych u osób dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Schizofrenia (dorośli)
Zalecana dawka produktu leczniczego Parnido w leczeniu schizofrenii u dorosłych wynosi 6 mg raz na
dobę, podawana rano. Nie jest wymagane stopniowe zwiększanie dawki na początku leczenia. U
niektórych pacjentów korzystne może być zastosowanie leku w dawkach mniejszych lub większych,
w zakresie zalecanych dawek wynoszącym od 3 do 12 mg raz na dobę. Jeśli jest wskazane
dostosowanie dawki, należy to zrobić dopiero po przeprowadzeniu oceny stanu klinicznego pacjenta.

Gdy wskazane jest zwiększenie dawki, zaleca się zwiększać ją o 3 mg na dobę, w odstępach
czasowych dłuższych niż 5 dni.

Zaburzenia schizoafektywne (dorośli)
Zalecana dawka produktu leczniczego Parnido w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych u dorosłych
wynosi 6 mg raz na dobę, podawana rano. Nie jest wymagane stopniowe zwiększanie dawki na
początku leczenia. U niektórych pacjentów korzystne może być zastosowanie leku w dawkach
większych, w zakresie zalecanych dawek wynoszącym od 6 do 12 mg raz na dobę. Jeśli jest wskazane
dostosowanie dawki, należy to zrobić dopiero po przeprowadzeniu oceny stanu klinicznego pacjenta.
Gdy wskazane jest zwiększenie dawki, zaleca się zwiększać ją o 3 mg na dobę, w odstępach
czasowych dłuższych niż 4 dni.

Przestawianie na inne leki przeciwpsychotyczne
Brak zbieranych systematycznie danych dotyczących przestawiania pacjentów z leczenia produktem
leczniczym Parnido na inne leki przeciwpsychotyczne. Podczas przestawiania pacjenta na inny lek
przeciwpsychotyczny ze względów medycznie uzasadnionych, konieczny jest nadzór lekarza z
powodu różnych profili farmakodynamicznych i farmakokinetycznych leków przeciwpsychotycznych.

Pacjenci w podeszłym wieku
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (≥80 ml/min) zalecane
dawki są takie same, jak u osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów w podeszłym
wieku czynność nerek może być jednak osłabiona, toteż może się okazać konieczne dostosowanie
dawki leku w zależności od wydolności nerek (patrz poniżej - „Zaburzenia czynności nerek”). Należy
zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Parnido u pacjentów w
podeszłym wieku z otępieniem i z czynnikami ryzyka udaru (patrz punkt 4.4). Nie badano
bezpieczeństwa ani skuteczności produktu leczniczego Parnido u pacjentów >65 lat z zaburzeniami
schizoafektywnymi.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności wątroby. Paliperydon nie był badany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby, dlatego zalecana jest ostrożność u tych pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥50 do <80
ml/min) zalecana dawka początkowa wynosi 3 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększona do 6 mg
w oparciu o odpowiedź kliniczną i tolerancję.

Dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (klirens
kreatyniny ≥10 do <50 ml/min) zalecana dawka początkowa paliperydonu wynosi 3 mg co drugi
dzień, która może być zwiększona do 3 mg raz na dobę po przeprowadzeniu ponownej oceny stanu
klinicznego pacjenta. Ponieważ paliperydon nie był badany u pacjentów z klirensem kreatyniny
poniżej 10 ml/min, nie jest zalecane stosowanie u tych pacjentów.

Dzieci i młodzież
Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Parnido w leczeniu schizofrenii u
młodzieży w wieku co najmniej 15 lat wynosi 3 mg raz na dobę, podawana rano.

Młodzież o masie ciała <51 kg: maksymalna zalecana dobowa dawka produktu leczniczego Parnido
wynosi 6 mg.
Młodzież o masie ciała ≥51 kg: maksymalna zalecana dobowa dawka produktu leczniczego Parnido
wynosi 12 mg.

Jeśli jest wskazane dostosowanie dawki, należy to zrobić dopiero po ponownej ocenie stanu
klinicznego pacjenta. Gdy wskazane jest zwiększenie dawki, zaleca się zwiększać ją o 3 mg/dobę w

odstępach czasowych dłuższych niż 5 dni. Nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności paliperydonu
u młodzieży w wieku od 12 do 14 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8 i 5.1,
lecz nie ustalono zaleceń dawkowania. Nie ma wskazań do zastosowania produktu leczniczego
Parnido u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Zaburzenia schizoafektywne: Nie badano ani nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności
paliperydonu w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych u pacjentów w wieku od 12 do 17 lat. Nie ma
wskazań do stosowania produktu leczniczego Parnido u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Inne szczególne populacje
Nie zaleca się dostosowania dawki produktu leczniczego Parnido ze względu na płeć, rasę czy palenie
tytoniu.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Parnido jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w
całości, popijając płynem, nie wolno ich żuć, dzielić ani kruszyć. Substancja czynna produktu
leczniczego znajduje się w niewchłanialnej otoczce zaprojektowanej tak, aby uwalniać substancję
czynną w kontrolowanym tempie. Otoczka tabletki wraz z nierozpuszczalnymi składnikami rdzenia
jest wydalana z organizmu; pacjenci nie powinni się niepokoić, jeśli czasami zauważą w kale coś, co
wyglądem przypomina tabletkę.

Podawanie produktu leczniczego Parnido należy ustalić w odniesieniu do przyjmowania pokarmów
(patrz punkt 5.2). Pacjent powinien zostać pouczony, aby zawsze przyjmować produkt leczniczy
Parnido na czczo lub zawsze przyjmować go razem ze śniadaniem. Nie należy zmieniać sposobu
przyjmowania na czczo na przyjmowanie razem z posiłkiem.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, rysperydon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjentów z zaburzeniami schizoafektywnymi leczonych paliperydonem należy poddawać ścisłej
obserwacji pod kątem ewentualnej zmiany objawów z maniakalnych na depresyjne.

Odstęp QT
Należy zachować ostrożność, gdy paliperydon jest przepisywany pacjentom z rozpoznaną chorobą
układu sercowo-naczyniowego albo wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz podczas
jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających odstęp QT.

Złośliwy zespół neuroleptyczny
W związku ze stosowaniem paliperydonu, zgłaszano występowanie złośliwego zespołu
neuroleptycznego (NMS, ang. Neuroleptic Malignant Syndrome) charakteryzującego się hipertermią,
sztywnością mięśni, niestabilnością układu autonomicznego, zmianami stanu świadomości i
zwiększeniem aktywności fosfokinazy kreatynowej w surowicy. Dodatkowe objawy kliniczne mogą
obejmować: mioglobinurię (rabdomioliza) i ostre zaburzenia czynności nerek. W razie wystąpienia u
pacjenta objawów przedmiotowych lub podmiotowych wskazujących na NMS, należy odstawić
wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym produkt leczniczy Parnido.

Dyskinezy późne/objawy pozapiramidowe
Stosowanie leków o właściwościach antagonisty receptora dopaminy wiązało się z rozwojem dyskinez
późnych, cechujących się występowaniem rytmicznych ruchów mimowolnych, głównie języka i (lub)
mięśni twarzy. W przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinez

późnych, należy rozważyć odstawienie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu
leczniczego Parnido.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki psychostymulujące (np.
metylofenidat) i paliperydon, gdyż mogą wystąpić objawy pozapiramidowe podczas dostosowywania
dawki jednego lub obu leków. Zaleca się stopniowe wycofywanie terapii stymulantem (patrz punkt
4.5).

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym paliperydonu, stwierdzano wystąpienie
leukopenii, neutropenii i agranulocytozy. Agranulocytozę po wprowadzeniu produktu do obrotu
zgłaszano bardzo rzadko (<1/10 000 pacjentów). Pacjenci z istotną klinicznie małą liczbą białych
krwinek (WBC, ang. White Blood Cells) lub polekową leukopenią/neutropenią w wywiadzie powinni
być monitorowani przez pierwszych kilka miesięcy leczenia. Należy rozważyć odstawienie
paliperydonu przy pierwszym objawie klinicznie istotnego zmniejszenia liczby białych krwinek wobec
braku innych czynników przyczynowych. Pacjenci ze znaczącą klinicznie neutropenią powinni być
starannie monitorowani pod kątem gorączki lub innych przedmiotowych lub podmiotowych objawów
zakażenia i natychmiast poddawani leczeniu, jeśli wystąpią takie objawy. U pacjentów z ciężką
neutropenią (bezwzględna liczba neutrofilów <1 x 109/L) należy przerwać stosowanie paliperydonu, a
następnie badać liczbę białych krwinek do czasu powrotu wyniku do normy.

Hiperglikemia i cukrzyca
Podczas leczenia paliperydonem zgłaszano przypadki hiperglikemii, cukrzycy oraz zaostrzenia
przebiegu wcześniej występującej cukrzycy. W niektórych przypadkach odnotowano wcześniej wzrost
masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym. Związek z kwasicą ketonową był zgłaszany
bardzo rzadko, a ze śpiączką cukrzycową - rzadko. Zaleca się prowadzenie odpowiedniej obserwacji
klinicznej zgodnie z wytycznymi terapii przeciw psychotycznej. U pacjentów leczonych jakimkolwiek
atypowym lekiem przeciw psychotycznym, w tym paliperydonem, należy obserwować objawy
hiperglikemii (takie jak: polidypsja, poliuria, nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z
cukrzycą należy regularnie badać, czy nie pogarsza się u nich kontrola glikemii.

Zwiększenie masy ciała
Podczas stosowania paliperydonu zgłaszano znaczne zwiększenie masy ciała. Należy regularnie
kontrolować masę ciała.

Hiperprolaktynemia
Badania hodowli tkankowych wskazują, że prolaktyna może stymulować wzrost komórek
nowotworowych w guzach piersi u ludzi. Chociaż nie stwierdzono do tej pory w badaniach
klinicznych ani epidemiologicznych wyraźnego związku z podawanymi lekami
przeciwpsychotycznymi, należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem w tym kierunku.
Paliperydon należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej guzami
prolaktynozależnymi.

Niedociśnienie ortostatyczne
Ze względu na działanie blokujące receptory alfa-adrenergiczne paliperydon może wywoływać u
niektórych pacjentów niedociśnienie ortostatyczne.

Na podstawie zebranych danych pochodzących z trzech trwających po 6 tygodni badań z grupą
kontrolną placebo, przeprowadzonych z użyciem paliperydonu w ustalonej dawce (3, 6, 9 i 12 mg)
stwierdzono niedociśnienie ortostatyczne u 2,5% pacjentów leczonych paliperydonem, w porównaniu
do 0,8% u pacjentów otrzymujących placebo. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
paliperydonu u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego (np. niewydolność
serca, zawał lub niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia), z chorobą naczyń
mózgowych lub zaburzeniami predysponującymi do wystąpienia niedociśnienia (np. odwodnienie i
hipowolemia).

Drgawki
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paliperydonu u pacjentów z drgawkami w
wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy.

Możliwość rozwoju niedrożności przewodu pokarmowego
Ze względu na to, że tabletki produktu leczniczego Parnido nie odkształcają się i nie zmieniają w
przewodzie pokarmowym swojego kształtu w sposób znaczący, zwykle nie należy podawać produktu
leczniczego Parnido pacjentom z istniejącym uprzednio znacznym zwężeniem przewodu
pokarmowego (patologicznym lub jatrogennym) ani pacjentom z dysfagią, czy mającym istotne
trudności z połykaniem tabletek. Istnieją rzadkie doniesienia o występowaniu objawów niedrożności
związanych z przyjmowaniem leków w postaci niezmieniających kształtu produktów o
kontrolowanym uwalnianiu u pacjentów ze stwierdzonym zwężeniem w obrębie przewodu
pokarmowego. Ze względu na to, że Parnido jest produktem o kontrolowanym uwalnianiu, lek można
stosować jedynie u pacjentów, którzy są w stanie połknąć tabletkę w całości.

Stany skróconego czasu pasażu żołądkowo-jelitowego
Stany prowadzące do skrócenia czasu pasażu żołądkowo-jelitowego, np.: choroby związane z
przewlekłą ciężką biegunką, mogą skutkować zmniejszonym wchłanianiem paliperydonu.

Zaburzenia czynności nerek
Stężenia paliperydonu w osoczu są zwiększone u osób z zaburzeniami czynności nerek i dlatego może
być konieczne dostosowanie dawki u niektórych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Brak danych
dotyczących pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min. Nie należy stosować paliperydonu
u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.

Zaburzenia czynności wątroby
Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (klasa C wg klasyfikacji
Child-Pugh). Należy zachować ostrożność, gdy paliperydon jest stosowany u tych pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem
Nie badano stosowania paliperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Przyjmuje się
doświadczenia dotyczące rysperydonu jako wiążące również dla paliperydonu.

Umieralność ogólna
W metaanalizie 17 badań klinicznych z grupą kontrolną stwierdzono zwiększone ryzyko zgonu u
pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych innymi atypowymi lekami
przeciwpsychotycznymi, w tym rysperydonem, arypiprazolem, olanzapiną i kwetiapiną w porównaniu
do placebo. U pacjentów leczonych rysperydonem śmiertelność wyniosła 4% w porównaniu do 3,1%
dla placebo.

Reakcje niepożądane dotyczące naczyń mózgowych
W randomizowanych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo przeprowadzonych w
populacji pacjentów z otępieniem, leczonych innymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w
tym rysperydonem, arypiprazolem i olanzapiną, obserwowano około 3-krotnie większe ryzyko
wystąpienia niepożądanych reakcji dotyczących naczyń mózgowych. Mechanizm tego zwiększonego
ryzyka nie jest znany. Paliperydon powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku
z otępieniem, z czynnikami ryzyka udaru.

Choroba Parkinsona i otępienie z obecnością ciał Lewy’ego
Zalecając stosowanie paliperydonu pacjentom z chorobą Parkinsona lub otępieniem z obecnością ciał
Lewy’ego (DLB, ang. Dementia with Lewy Bodies), lekarze powinni rozważyć ryzyko i korzyści ze
względu na możliwe zwiększone ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego i możliwą
zwiększoną wrażliwość na leki przeciwpsychotyczne w obu tych grupach pacjentów. Do objawów
zwiększonej wrażliwości na leki przeciwpsychotyczne mogą należeć: splątanie, zaburzenie

świadomości, niestabilność postawy z częstymi upadkami, które towarzyszą objawom
pozapiramidowym.

Priapizm
Donoszono o przypadkach priapizmu wywołanych przez przeciwpsychotyczne produkty lecznicze (w
tym rysperydon) stosowane łącznie z lekami o działaniu blokującym receptory alfa-adrenergiczne.
Podczas obserwacji po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano również przypadki
priapizmu wywołane przez paliperydon, będący aktywnym metabolitem rysperydonu. Należy
poinformować pacjentów, aby zgłosili się pilnie do lekarza, jeśli objawy priapizmu nie ustąpią w ciągu
3-4 godzin.

Regulacja temperatury ciała
Przeciwpsychotycznym produktom leczniczym przypisywano właściwość zakłócania zdolności
organizmu do obniżania podstawowej temperatury ciała. Zaleca się zachowanie odpowiedniej
ostrożności w razie przepisywania paliperydonu pacjentom, u których mogą wystąpić warunki
sprzyjające podwyższeniu podstawowej temperatury ciała, np. pacjentom podejmującym intensywny
wysiłek fizyczny, narażonym na działanie ekstremalnie wysokich temperatur, przyjmującym
jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionym.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych zgłaszano przypadki żylnej
choroby zakrzepowo- zatorowej (VTE, ang. venous thromboembolism). U pacjentów przyjmujących
leki przeciwpsychotyczne często występują nabyte czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowozatorowej, dlatego przed i w trakcie stosowania paliperydonu należy wykryć wszystkie możliwe
czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia tej choroby oraz podjąć odpowiednie środki
zapobiegawcze.

Działanie przeciwwymiotne
W badaniach przedklinicznych z użyciem paliperydonu obserwowano działanie przeciwwymiotne. W
przypadku stosowania leku u ludzi działanie to może maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe
przedawkowania niektórych leków lub stany, takie jak niedrożność jelit, zespół Reye’a i nowotwór
mózgu.

Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży należy ściśle kontrolować działanie sedatywne paliperydonu. Zmiana pory
przyjmowania może zmniejszyć wpływ sedacji na pacjenta.

Ze względu na możliwy wpływ dłużej trwającej hiperprolaktynemii na rozwój i dojrzewanie płciowe u
młodzieży należy rozważyć regularną kliniczną ocenę stanu endokrynologicznego, w tym pomiary
wzrostu, masy ciała, dojrzewania płciowego, miesiączkowania i innych możliwych działań zależnych
od prolaktyny.

Podczas leczenia paliperydonem należy również prowadzić regularne badania objawów
pozapiramidowych i innych zaburzeń ruchu.

Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki
U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze o działaniu antagonistycznym na receptory alfa 1aadrenergiczne, takie jak paliperydon, stwierdzano podczas operacji usunięcia zaćmy śródoperacyjny
zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, ang. Intraoperative floppy iris syndrome) (patrz punkt 4.8).

Zespół IFIS może zwiększać ryzyko powikłań ocznych w trakcie i po zabiegu. Przed zabiegiem trzeba
poinformować wykonującego go okulistę o aktualnym lub wcześniejszym przyjmowaniu produktów
leczniczych o działaniu antagonistycznym na receptory alfa 1a-adrenergiczne. Nie ustalono

możliwych korzyści z odstawienia leków blokujących receptory alfa1a przed zabiegiem usunięcia
zaćmy i należy to rozważyć wobec ryzyka przerwania leczenia przeciwpsychotycznego.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Zalecana jest ostrożność podczas przepisywania paliperydonu jednocześnie z lekami wydłużającymi
odstęp QT, np.: lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np.: chinidyna, dyzopiramid), lekami
przeciwarytmicznymi klasy III (np.: amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi,
niektórymi innymi lekami przeciwpsychotycznymi oraz niektórymi lekami przeciw malarii (np.:
meflokina).

Możliwość wpływu paliperydonu na inne leki
Nie należy się spodziewać, aby paliperydon powodował znaczące klinicznie interakcje
farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P-450. Badania in vitro
wskazują, że paliperydon nie indukuje aktywności CYP1A2.

Ze względu na zasadniczy wpływ paliperydonu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (patrz punkt
4.8), należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi
ośrodkowo, tj.: anksjolityki, większość leków przeciwpsychotycznych, leki nasenne, opioidy itp., lub z
alkoholem.

Paliperydon może antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów dopaminy. Jeśli to
skojarzenie uważane jest za konieczne, szczególnie w zaawansowanej fazie choroby Parkinsona,
należy zastosować najmniejsze skuteczne dawki każdego z leków.

Z powodu możliwości wywoływania niedociśnienia ortostatycznego (patrz punkt 4.4) można
obserwować wpływ addycyjny podczas jednoczesnego stosowania paliperydonu z innymi produktami
leczniczymi mającymi podobne właściwości np.: innymi lekami przeciwpsychotycznymi, lekami
trójpierścieniowymi.

Zaleca się ostrożność, jeśli paliperydon podawany jest z innymi produktami leczniczymi, które
obniżają próg drgawkowy (np.: fenotiazynami lub butyrofenonami, klozapiną, lekami
trójpierścieniowymi lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI),
tramadolem, meflokiną, itp.).

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji pomiędzy paliperydonem i litem, jednak interakcja
farmakokinetyczna jest mało prawdopodobna.

Jednoczesne podawanie paliperydonu w dawce 12 mg raz na dobę wraz z tabletkami o przedłużonym
uwalnianiu zawierającymi sól sodową diwalproinianu (od 500 mg do 2000 mg raz na dobę) nie
wpływało na farmakokinetykę walproinianu w stanie stacjonarnym. Jednoczesne podawanie
paliperydonu z tabletkami o przedłużonym uwalnianiu zawierającymi sól sodową diwalproinianu
zwiększało ekspozycję na paliperydon (patrz poniżej).

Możliwość wpływu innych leków na paliperydon
Wyniki badań in vitro wskazują na to, że CYP2D6 i CYP3A4 mogą w minimalnym stopniu
uczestniczyć w metabolizmie paliperydonu, lecz nie stwierdzono ani w warunkach in vitro, ani in vivo,
aby te izoenzymy miały istotne znaczenie w metabolizmie paliperydonu. Jednoczesne podawanie
paliperydonu z paroksetyną, silnym inhibitorem CYP2D6, nie wykazało znaczącego klinicznie
wpływu na farmakokinetykę paliperydonu. Badania in vitro wykazały, że paliperydon jest substratem
glikoproteiny P (P-gp).

Jednoczesne stosowanie paliperydonu raz na dobę z karbamazepiną w dawce 200 mg dwa razy na
dobę powodowało zmniejszenie o około 37% w stanie stacjonarnym średniej wartości Cmax i AUC
paliperydonu. To zmniejszenie jest spowodowane w znacznej mierze zwiększeniem klirensu
nerkowego paliperydonu o 35%, jako prawdopodobny efekt indukcji glikoproteiny P przez
karbamazepinę w nerkach. Niewielkie zmniejszenie ilości substancji czynnej wydalanej w postaci
niezmienionej w moczu sugeruje, że istnieje niewielki wpływ na metabolizm z udziałem cytochromu
czy biodostępność paliperydonu podczas jednoczesnego stosowania z karbamazepiną. Bardziej
znaczące zmniejszenia stężeń paliperydonu w osoczu mogłyby występować po większych dawkach
karbamazepiny. W momencie rozpoczęcia podawania karbamazepiny należy ponownie ocenić dawkę
paliperydonu i w razie potrzeby ją zwiększyć. Odwrotnie, w momencie odstawienia karbamazepiny,
należy ponownie ocenić dawkę paliperydonu i w razie potrzeby ją zmniejszyć. Od 2 do 3 tygodni
zajmuje osiągnięcie pełnej indukcji i w podobnym okresie od odstawienia induktora efekt się kończy.
Inne produkty lecznicze czy zioła, które są induktorami, np.: ryfampicyna czy dziurawiec zwyczajny
(Hypericum perforatum), mogą mieć podobny wpływ na paliperydon.

Produkty lecznicze wpływające na czas pasażu żołądkowo-jelitowego mogą zaburzać wchłanianie
paliperydonu, np.: metoklopramid.
Jednoczesne podawanie pojedynczej dawki paliperydonu 12 mg z tabletkami o przedłużonym
uwalnianiu zawierającymi sól sodową diwalproinianu (dwie tabletki 500 mg raz na dobę) spowodowało
zwiększenie o ok. 50% wartości Cmax i AUC paliperydonu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki
paliperydonu po przeprowadzeniu oceny klinicznej, jeśli jest on podawany jednocześnie z
walproinianem.

Jednoczesne stosowanie paliperydonu z rysperydonem
Jednoczesne stosowanie paliperydonu z doustnie podawanym rysperydonem nie jest zalecane,
ponieważ paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu i to połączenie może prowadzić do
dodatkowej ekspozycji na paliperydon.

Jednoczesne stosowanie paliperydonu z lekami psychostymulującymi
Jednoczesne stosowanie leków psychostymulujących (np. metylofenidatu) z paliperydonem może
prowadzić do wystąpienia objawów pozapiramidowych po zmianie jednego lub obu leków (patrz
punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania paliperydonu podczas ciąży. W badaniach
przeprowadzonych na zwierzętach paliperydon nie wykazywał działania teratogennego, jednak
zaobserwowano inne rodzaje szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Noworodki
narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym paliperydonu), w czasie trzeciego
trymestru ciąży są w grupie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym objawów
pozapiramidowych i (lub) objawów odstawienia o różnym nasileniu, podczas i po porodzie.
Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń
oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki powinny
być uważnie monitorowane. Paliperydonu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to
bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia podczas ciąży, nie należy
dokonywać tego nagle.

Karmienie piersią

Paliperydon przenika do mleka ludzkiego w takiej ilości, że może wpływać na organizm dziecka
karmionego piersią, jeśli kobieta karmiąca przyjmuje dawki terapeutyczne leku. Paliperydonu nie
należy stosować w okresie karmienia piersią.

Płodność
W badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Paliperydon może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn z powodu potencjalnego wpływu na układ nerwowy i wzrok (patrz punkt 4.8).
Dlatego należy zalecić pacjentom powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
maszyn do czasu poznania ich indywidualnej wrażliwości na paliperydon.

#### 4.8 Działania niepożądane

Dorośli
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych w badaniach klinicznych u dorosłych działań niepożądanych leku należały:
ból głowy, bezsenność, sedacja/senność, parkinsonizm, akatyzja, częstoskurcz, drżenie, dystonia,
zakażenie górnych dróg oddechowych, lęk, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała, nudności,
pobudzenie, zaparcia, wymioty, zmęczenie, depresja, niestrawność, biegunka, suchość w jamie ustnej,
ból zębów, ból mięśniowo-szkieletowy, nadciśnienie, astenia, ból pleców, wydłużenie odstępu QT w
zapisie EKG i kaszel.

Działania niepożądane przypuszczalnie zależne od dawki to: ból głowy, sedacja/senność,
parkinsonizm, akatyzja, częstoskurcz, dystonia, zawroty głowy, drżenie, zakażenie górnych dróg
oddechowych, niestrawność i ból mięśniowo-szkieletowy.

W badaniach zaburzeń schizoafektywnych obserwowano działania niepożądane u większego odsetka
pacjentów ze wszystkich grup dawkowania paliperydonu otrzymujących jednocześnie antydepresanty
lub stabilizatory nastroju niż u pacjentów leczonych wyłącznie paliperydonem.

Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Poniżej wymienione są wszystkie działania niepożądane obserwowane u dorosłych w trakcie badań
klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, z częstością występowania ustaloną
na podstawie badań klinicznych. Przyjęto następujące określenia odnoszące się do częstości
występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy
o określonej częstości występowania działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze
zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja
układów i narządów
Działania niepożądane leku
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość
nieznana
Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

zapalenie
oskrzeli,
zakażenie
górnych dróg
oddechowych,
zapalenie zatok,
zakażenie dróg
moczowych,

zapalenie płuc,
zakażenie dróg
oddechowych,
zapalenie pęcherza,
zakażenie ucha,
zapalenie
migdałków

zakażenie oka,
grzybica paznokci,
zapalenie tkanki
łącznej, akarioza
skórna
(pasożytnicze
zapalenie skóry)

grypa
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
zmniejszenie liczby
białych krwinek,
trombocytopenia,
niedokrwistość,
zmniejszenie
wartości
hematokrytu

agranulocytozac,
neutropenia,
zwiększenie
liczby eozynofilów

Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcja
anafilaktyczna,
nadwrażliwość
Zaburzenia
endokrynologiczne
hiperprolaktynemiaa nieprawidłowe
wydzielanie
hormonu
antydiuretycznegoc,
obecność glukozy
w moczu
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

zwiększenie
masy ciała,
zwiększenie
apetytu,
zmniejszenie
masy ciała,
zmniejszenie
apetytu

cukrzycad,
hiperglikemia,
zwiększenie
obwodu talii,
jadłowstręt,
zwiększenie
stężenia
trójglicerydów we
krwi

zatrucie wodne,
cukrzycowa
kwasica ketonowac,
hipoglikemia,
polidypsja,
zwiększenie
stężenia
cholesterolu we
krwi

hiperinsulinemia

Zaburzenia
psychiczne
bezsennośće mania,
pobudzenie,
depresja, lęk

zaburzenia snu, stan
splątania,
zmniejszone libido,
anorgazmia,
nerwowość,
koszmary senne

katatonia,
somnambulizm,
przytępiony
afektc

Zaburzenia układu
nerwowego
parkinsonizmb,
akatyzjab,
sedacja/
senność, ból
głowy

dystoniab,
zawroty głowy,
dyskinezab,
drżenieb

dyskineza późna,
napady
drgawkowee,
omdlenie,
nadpobudliwość
psychomotoryczna,
zawroty głowy
zależne od postawy,
zaburzenia
koncentracji,
dyzartria,
zaburzenia smaku,
niedoczulica,
parestezje

złośliwy zespół
neuroleptyczny,
niedokrwienie
mózgu, brak reakcji
na bodźcec, utrata
świadomości,
zmniejszony
poziom
świadomościc,
śpiączka
cukrzycowac,
zaburzenia
równowagi,
nieprawidłowa
koordynacja,
kiwanie głowąc
Zaburzenia oka niewyraźne
widzenie
światłowstręt,
zapalenie spojówek,
suche oko

jaskra, zaburzenie
ruchu gałek
ocznychc, rotacyjne
ruchy gałek
ocznychc,

zwiększone
łzawienie,
przekrwienie oczu
Zaburzenia ucha i
błędnika
zawroty głowy,
szum w uszach, ból
ucha
Zaburzenia serca blok
przedsionkowokomorowy,
zaburzenia
przewodzenia,
wydłużenie
odstępu QT w
EKG,
bradykardia,
tachykardia

niemiarowość
zatokowa,
nieprawidłowy
zapis EKG,
kołatanie serca

migotanie
przedsionków,
zespół tachykardii
ortostatycznej
związanej ze
zmianą pozycji
ciałac

Zaburzenia
naczyniowe
niedociśnienie
ortostatyczne,
nadciśnienie

niedociśnienie zatorowość płucna,
zakrzepica
żylna,
niedokrwienie,
uderzenia gorąca

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

ból gardła i
krtani, kaszel,
przekrwienie
błony śluzowej
nosa

duszność, sapanie,
krwawienie z nosa
zespół bezdechu
śródsennego,
hiperwentylacja,
zachłystowe
zapalenie płuc,
przekrwienie dróg
oddechowych,
dysfonia

zastój krwi
w płucach

Zaburzenia żołądka
i jelit
ból w jamie
brzusznej,
uczucie
dyskomfortu w
jamie ustnej,
wymioty,
nudności,
zaparcia,
biegunka,
niestrawność,
suchość w jamie
ustnej, ból zęba

obrzęk języka,
zapalenie żołądka i
jelit, dysfagia,
wzdęcia

zapalenie trzustkic,
niedrożność
jelit, ileus,
nietrzymanie
stolca, kamienie
kałowec, zapalenie
warg

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

zwiększenie
aktywności
aminotransferaz

zwiększenie
aktywności gammaglutamylotransferazy, zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych

żółtaczka

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
świąd, wysypka pokrzywka,
łysienie, wyprysk,
trądzik

obrzęk
naczynioruchowy,
polekowe wykwity

skórnec,
hiperkeratoza,
sucha skóra,
rumień,
odbarwienie skóry,
łojotokowe
zapalenie skóry,
łupież

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

ból mięśniowoszkieletowy, ból
pleców, ból
stawów

zwiększone stężenie
kinazy
fosfokreatynowej
we krwi, skurcze
mięśni,
zesztywnienie
stawów, obrzęk
stawów, osłabienie
mięśni, ból szyi

rabdomiolizac,
nieprawidłowa
postawa ciałac

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
nietrzymanie
moczu, częstomocz,
zastój moczu,
dysuria
Ciąża, połóg i okres
okołoporodowy
noworodkowy
zespół odstawienia
(patrz punkt 4.6)c
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
brak miesiączki zaburzenia erekcji,
zaburzenia
ejakulacji,
zaburzenia
miesiączkowaniae,
mlekotok,
zaburzenia funkcji
seksualnych, ból
piersi, dyskomfort
piersi

priapizmc,
opóźnione
miesiączkowaniec,
ginekomastia,
obrzęk piersi,
powiększenie
piersic, wydzielina
z piersi, wydzielina
z pochwy

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

gorączka,
osłabienie
(astenia),
zmęczenie

obrzęk twarzy,
obrzęke, dreszcze,
zwiększenie
temperatury ciała,
nieprawidłowy
sposób chodzenia,
pragnienie, ból w
klatce piersiowej,
dyskomfort w
klatce piersiowej,
złe samopoczucie

hipotermiac,
zmniejszenie
temperatury ciałac,
zespół odstawienia
lekuc, stwardnieniec

Urazy, zatrucia i
powikłania po
zabiegach

upadek

a Patrz poniżej: „Hiperprolaktynemia”.
b Patrz poniżej: „Objawy pozapiramidowe”.
c Nie ujawniono w badaniach klinicznych paliperydonu, lecz stwierdzano po wprowadzeniu
paliperydonu do obrotu.
d W podstawowych badaniach z kontrolą placebo cukrzycę zgłaszano u 0,05% osób leczonych
paliperydonem w porównaniu do 0% w grupie placebo. Całkowita częstość występowania cukrzycy
we wszystkich badaniach klinicznych wyniosła 0,14% u wszystkich osób leczonych paliperydonem.
e Bezsenność obejmuje: trudności z zasypianiem, bezsenność śródnocną; Napady drgawkowe
obejmują: uogólniony napad toniczno-kloniczny; Obrzęk obejmuje: obrzęk uogólniony, obrzęk
obwodowy, obrzęk ciastowaty. Zaburzenia miesiączkowania obejmują: nieregularne
miesiączkowanie, skąpe miesiączkowanie.

Działania niepożądane stwierdzone podczas stosowania postaci farmaceutycznych rysperydonu
Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu, dlatego profile działań niepożądanych tych
substancji (w tym zarówno postaci doustnych, jak i postaci we wstrzyknięciach) odpowiadają sobie
wzajemnie. Oprócz wyżej wymienionych działań niepożądanych, podczas stosowania produktów
rysperydonu stwierdzono następujące działania, które mogą wystąpić podczas stosowania
paliperydonu:

Zaburzenia psychiczne: zaburzenia odżywiania związane ze snem
Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia mózgowo-naczyniowe
Zaburzenia oka: zespół wiotkiej tęczówki (śródoperacyjny)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: szmery oddechowe
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Zespół Stevensa-Johnsona/toksyczna nekroliza naskórka

Opis niektórych działań niepożądanych
Objawy pozapiramidowe (EPS)
W badaniach klinicznych schizofrenii nie obserwowano różnicy pomiędzy działaniem placebo a
paliperydonem w dawce 3 i 6 mg. W przypadku podawania paliperydonu w dwóch większych
dawkach (9 i 12 mg) stwierdzono zależność objawów pozapiramidowych od dawki.
W badaniach zaburzeń schizoafektywnych częstość objawów pozapiramidowych była większa, niż w

przypadku podawania placebo, we wszystkich grupach dawek, bez wyraźnej korelacji z wielkością
dawki.

Objawy pozapiramidowe obejmują łączną obserwację i ocenę następujących objawów: Parkinsonizm
(w tym zwiększone wydzielanie śliny, sztywność mięśni szkieletowych, parkinsonizm, ślinienie się,
sztywność typu koła zębatego, bradykinezja, hipokinezja, maskowata twarz, napięcie mięśni, akinezja,
sztywność karku, sztywność mięśni, chód parkinsonowski, nieprawidłowy odruch gładziznowy oraz
drżenie spoczynkowe w parkinsonizmie), akatyzja (w tym akatyzja, niepokój psychoruchowy,
hiperkinezja, zespół niespokojnych nóg), dyskineza (dyskineza, drganie mięśni, choreoatetoza, atetoza
i mioklonia), dystonia (w tym dystonia, wzmożone napięcie mięśni, kręcz szyi, mimowolne skurcze
mięśni, przykurcze mięśni, kurcz powiek, rotacja gałek ocznych, porażenie języka, skurcz mięśni
twarzy, skurcz mięśni krtani, miotonia, opistotonus, skurcz części ustnej gardła, pleurototonus, skurcz
języka i szczękościsk) oraz drżenie. Należy zauważyć, że uwzględniono szersze spektrum objawów,
które niekoniecznie mają pochodzenie pozapiramidowe.

Zwiększenie masy ciała
W badaniach klinicznych schizofrenii porównywano odsetek osób spełniających kryterium
zwiększenia masy ciała rzędu ≥7% i stwierdzono zbliżoną częstość występowania zwiększenia masy
ciała w przypadku stosowania paliperydonu w dawce 3 mg i 6 mg w porównaniu z placebo oraz
zwiększoną częstość występowania zwiększenia masy ciała w przypadku przyjmowania paliperydonu
w dawce 9 mg i 12 mg w porównaniu do placebo.

W badaniach klinicznych zaburzeń schizoafektywnych zwiększenie masy ciała o co najmniej 7%
obserwowano u większego odsetka (5%) pacjentów leczonych paliperydonem niż u pacjentów, którym
podawano placebo (1%). W badaniach uwzględniających podział na dwie dawki (patrz punkt 5.1)
zwiększenie masy ciała o co najmniej 7% wystąpiło u 3% w grupie przyjmującej mniejszą dawkę (3-6
mg), 7% w grupie przyjmującej większą dawkę (9-12 mg) i 1% w grupie przyjmującej placebo.

Hiperprolaktynemia
W badaniach klinicznych schizofrenii obserwowano zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy u
67% pacjentów otrzymujących paliperydon. Działania niepożądane mogące sugerować zwiększenie
poziomów prolaktyny (np.: brak miesiączki, mlekotok, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia)
były zgłaszane u 2% pacjentów. Maksymalne wartości średniego zwiększenia stężenia prolaktyny w
surowicy na ogół obserwowano w 15. dniu leczenia, jednak w punkcie końcowym badania
utrzymywały się one na poziomie przekraczającym wartości początkowe.

Efekt klasy terapeutycznej
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych mogą wystąpić: wydłużenie odstępu QT,
niemiarowości komorowe (migotanie komór, częstoskurcz komorowy), nagły niewyjaśniony zgon,
zatrzymanie akcji serca i torsade de pointes. Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych
zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej łącznie z przypadkami zatorowości
płucnej i zakrzepicy żył głębokich – częstość nieznana.

Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu. Profil bezpieczeństwa rysperydonu może być
analogiczny.

Pacjenci w podeszłym wieku
W badaniu przeprowadzonym z udziałem pacjentów w podeszłym wieku ze schizofrenią profil
bezpieczeństwa leku był zbliżony do profilu obserwowanego u pacjentów młodszych. Nie badano
stosowania paliperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. W badaniach klinicznych
niektórych innych atypowych leków przeciwpsychotycznych stwierdzono zwiększone ryzyko zgonu i
incydentów naczyniowo-mózgowych (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Ogólny profil bezpieczeństwa w jednym krótkoterminowym badaniu i dwóch długoterminowych
badaniach paliperydonu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu przeprowadzonych u
młodzieży w wieku 12 lat i powyżej ze schizofrenią był podobny do stwierdzanego u dorosłych osób.
W zbiorczej analizie populacji młodzieży ze schizofrenią (w wieku co najmniej 12 lat, N = 545),
którym podawano paliperydon, częstość i rodzaj działań niepożądanych były podobne, jak u
dorosłych, z wyjątkiem następujących działań niepożądanych, które zgłaszano częściej u młodzieży
otrzymującej paliperydon niż u dorosłych stosujących ten produkt (i częściej niż u przyjmujących
placebo): sedacja/senność, parkinsonizm, zwiększenie masy ciała, zakażenia górnych dróg
oddechowych, akatyzja i drżenie zgłaszane u młodzieży bardzo często (≥1/10); ból brzucha, mlekotok,
ginekomastia, trądzik, dyzartria, zapalenie żołądka i jelit, krwawienie z nosa, zakażenie ucha,
zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi i zawroty głowy zgłaszane u młodzieży często (≥1/100 do
<1/10).

Objawy pozapiramidowe (EPS)
W krótkoterminowym badaniu z kontrolą placebo, ze stałą dawką u młodzieży, częstość EPS była
większa niż u pacjentów otrzymujących placebo po wszystkich dawkach paliperydonu, ze
zwiększającą się częstością po większych dawkach. We wszystkich badaniach u młodzieży, objawy
pozapiramidowe były częstsze dla każdej dawki paliperydonu u młodzieży niż u dorosłych.

Zwiększenie masy ciała
W krótkoterminowym badaniu z kontrolą placebo, ze stałą dawką u młodzieży, większy odsetek
pacjentów leczonych paliperydonem (6-19% w zależności od dawki) miał zwiększoną masę ciała o
≥7% w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (2%). Nie było wyraźnej zależności od
dawki. W długoterminowym badaniu trwającym 2 lata, osoby narażone na paliperydon zarówno w
fazie podwójnie zaślepionej, jak i otwartej, zgłaszały umiarkowane zwiększenie masy ciała (4,9 kg).

U młodzieży należy oceniać przyrost masy ciała uwzględniając oczekiwany przyrost masy ciała
związany ze wzrostem.

Prolaktyna
W otwartym badaniu paliperydonu u młodzieży ze schizofrenią trwającym do 2 lat, częstość
zwiększonego stężenia prolaktyny wynosiła 48% u kobiet i 60% u mężczyzn. Działania niepożądane
wskazujące na zwiększenie stężenia prolaktyny (np. brak miesiączki, mlekotok, zaburzenia
miesiączki, ginekomastia) zgłaszano u 9,3% osób.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Na ogół oczekiwane objaw y przedmiotowe i podmiotowe przedawkowania tj.: senność i sedacja,
tachykardia i niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT oraz objaw y pozapiramidowe., są skutkiem
nasilenia działań farmakologicznych paliperydonu. Po przedawkowaniu zgłaszano częstoskurcz
komorowytorsade de pointes i migotanie komór. W razie ostrego przedawkowania produktu
leczniczego należy uwzględnić możliwość zatrucia wielolekowego.

Oceniając konieczność leczenia i powrotu do zdrowia należy uwzględnić fakt, że produkt ma postać
tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Nie istnieje swoista odtrutka na paliperydon. Należy
zastosować ogólne leczenie podtrzymujące. Należy udrożnić i utrzymać drożność dróg oddechowych
oraz zapewnić właściwe natlenowanie i wentylację. Należy niezwłocznie rozpocząć obserwację układu
sercowo-naczyniowego z uwzględnieniem stałego monitoringu EKG w celu wykrycia potencjalnych
zaburzeń rytmu. Niedociśnienie i zapaść krążeniową należy leczyć odpowiednimi środkami, takimi
jak podanie dożylnie płynów i (lub) leków o działaniu sympatykomimetycznym. Należy rozważyć
podanie węgla aktywnego wraz ze środkiem przeczyszczającym. Jeśli wystąpią ciężkie objawy
pozapiramidowe, należy podać leki przeciwcholinergiczne. Należy utrzymywać ścisły nadzór i
obserwację, aż do czasu powrotu pacjenta do zdrowia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: psycholeptyki, leki przeciwpsychotyczne, kod ATC: N05AX13.

Produkt leczniczy Parnido zawiera mieszaninę racemiczną (+)- i (-)- paliperydonu.

Mechanizm działania
Paliperydon jest selektywnym czynnikiem blokującym działanie monoamin, którego właściwości
farmakologiczne różnią się od właściwości tradycyjnych neuroleptyków. Paliperydon wiąże się
silnie z receptorami serotoninergicznymi 5-HT2 oraz dopaminergicznymi D2. Paliperydon blokuje
również receptory adrenergiczne alfa1 oraz w mniejszym stopniu receptory histaminowe H1 i
receptory adrenergiczne alfa2. Aktywność farmakologiczna enancjomerów (+)- i (-)- paliperydonu
jest zbliżona pod względem jakościowym i ilościowym.

Paliperydon nie łączy się z receptorami cholinergicznymi. Chociaż paliperydon jest silnym
antagonistą receptora D2, co, jak się uważa, łagodzi objawy pozytywne schizofrenii, to słabiej
wywołuje katalepsję i osłabia funkcje motoryczne w mniejszym stopniu niż tradycyjne
neuroleptyki. Dominujący ośrodkowy antagonizm serotoninowy może zmniejszać skłonność
paliperydonu do wywoływania niepożądanych objawów pozapiramidowych.

Skuteczność kliniczna

Schizofrenia
Skuteczność działania paliperydonu w leczeniu schizofrenii określono w trzech wieloośrodkowych,
trwających 6 tygodni badaniach z grupą kontrolną przyjmującą placebo, przeprowadzonych metodą
podwójnie ślepej próby, z udziałem osób spełniających kryteria DSM-IV dla schizofrenii. Różne
dawki paliperydonu użyte w trzech badaniach wynosiły od 3 mg do 15 mg raz na dobę.
Pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie całkowitej punktacji w skali objawów
pozytywnych i negatywnych (PANSS, ang. Positive and Negative Syndrome Scale), co pokazano w
poniższej tabeli. Skala PANSS jest walidowanym wieloskładnikowym zbiorem składającym się z
pięciu czynników określających objawy pozytywne, negatywne, dezorganizację myślenia,
niekontrolowaną złość/podniecenie oraz lęk/depresję. Wszystkie badane dawki paliperydonu różniły
się od placebo w dniu 4. (p<0,05). Oceniano także drugorzędowe punkty końcowe obejmujące
funkcjonowanie indywidualne i społeczne (PSP, ang. Personal and Social Performance) oraz skalę
ogólnego wrażenia klinicznego - nasilenia objawów (CGI-S, ang. Clinical Global Impression –
Severity). We wszystkich trzech badaniach paliperydon był lepszy od placebo w ocenianych skalach
PSP i CGI-S. Skuteczność oceniono także przez obliczenie odpowiedzi na leczenie (określanej jako
obniżenie całkowitej punktacji PANSS ≥30%), jako wtórnego drugorzędowego punktu końcowego.

Badania schizofrenii: Całkowita punktacja skali objawów pozytywnych i negatywnych w schizofrenii
(PANSS) – Zmiana od punktu wyjścia do punktu końcowego - LOCF dla badań R076477-SCH-303, R076477-
SCH-304 i R076477-SCH-305: zestaw analiz Intent-to-Treat
Placebo Paliperydon
3 mg
Paliperydon
6 mg
Paliperydon
9 mg
Paliperydon
12 mg
R076477-SCH-303
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

(N=126)
94,1 (10,74)
-4,1 (23,16)

(N=123)
94,3 (10,48)
-17,9 (22,23)
<0,001

-13,7 (2,63)

(N=122)
93,2 (11,90)
-17,2 (20,23)
<0,001

-13,5 (2,63)

(N=129)
94,6 (10,98)
-23,3 (20,12)
<0,001

-18,9 (2,60)

R076477-SCH-304
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

(N=105)
93,6 (11,71)
-8,0 (21,48)

(N=111)
92,3 (11,96)
-15,7 (18,89)
0,006

-7,0 (2,36)

(N=111)
94,1 (11,42)
-17,5 (19,83)
<0,001

-8,5 (2,35)

R076477-SCH-305
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

(N=120)
93,9 (12,66)
-2,8 (20,89)

(N=123)
91,6 (12,19)
-15,0 (19,61)
<0,001

-11,6 (2,35)

(N=123)
93,9 (13,20)
-16,3 (21,81)
<0,001

-12,9 (2,34)

Uwaga: Ujemna zmiana punktacji oznacza poprawę. Dla wszystkich 3 badań włączono aktywną kontrolę (olanzapina w
dawce 10 mg). LOCF = last observation carried forward (ostatnia obserwacja przeniesiona dalej). Zastosowano wersję 1-7
skali PANSS. Do badania R076477-SCH-305 włączono dawkę 15 mg, lecz wyniki nie są prezentowane, gdyż dawka ta jest
większa niż maksymalna zalecana dawka dobowa 12 mg.

Badania schizofrenii: Udział pacjentów ze statusem odpowiedzi na leczenie w punkcie końcowym LOCF
Badania R076477-SCH-303, R076477-SCH-304 i R076477-SCH-305: zestaw analiz Intent-to-Treat
Placebo Paliperydon
3 mg
Paliperydon
6 mg
Paliperydon
9 mg
Paliperydon
12 mg
R076477-SCH-303
N
Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n (%)
Wartość P (w stosunku
do placebo)

38 (30,2)
88 (69,8)
--

69 (56,1)
54 (43,9)
<0,001

62 (50,8)
60 (49,2)
0,001

79 (61,2)
50 (38,8)
<0,001

R076477-SCH-304
N
Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n (%)
Wartość P (w stosunku
do placebo)

36 (34,3)
69 (65,7)
--

55 (50,0)
55 (50,0)
0,025

57 (51,4)
54 (48,6)
0,012

R076477-SCH-305

N
Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n (%)
Wartość P (w stosunku
do placebo)

22 (18,3)
98 (81,7)
--

49 (39,8)
74 (60,2)
0,001

56 (45,5)
67 (54,5)
<0,001

W długoterminowym badaniu, którego celem była ocena utrzymywania się rezultatów leczenia, w
przypadku stosowania paliperydonu opanowanie objawów choroby utrzymywało się istotnie dłużej, a
nawrót schizofrenii następował istotnie później, niż w przypadku podawania placebo. Pacjenci,
których stan był stabilny podczas stosowania paliperydonu w dawce ustalonej przez 8 tygodni
(wielkość dawek wynosiła od 3 do 15 mg raz na dobę) po uprzednim 6-tygodniowym okresie leczenia
ostrego epizodu choroby paliperydonem, zostali następnie przydzieleni losowo metodą podwójnie
ślepej próby do grupy kontynuującej leczenie paliperydonem lub grupy otrzymującej placebo, aż do
czasu nawrotu objawów schizofrenii. Badanie przerwano wcześnie z powodu stwierdzenia
skuteczności przez wykazanie znacząco dłuższego czasu do chwili wystąpienia nawrotu choroby u
pacjentów leczonych paliperydonem w porównaniu z placebo (p=0,0053).

Zaburzenia schizoafektywne
Skuteczność kliniczną paliperydonu w ostrej fazie leczenia objawów psychotycznych i maniakalnych
w zaburzeniach schizoafektywnych określono w dwóch badaniach trwających 6 tygodni z grupą
kontrolną przyjmującą placebo, bez udziału osób starszych. Osoby biorące udział w badaniu
1) spełniały kryteria DSM-IV zaburzeń schizoafektywnych potwierdzone przez strukturalny wywiad
kliniczny pod kątem zaburzeń DSM-IV; 2) uzyskały co najmniej 60 punktów w skali objawów
pozytywnych i negatywnych (Positive and Negative Syndrome Scale, PANSS) oraz 3) wykazywały
nasilenie objawów psychologicznych potwierdzone uzyskaniem co najmniej 16 punktów w skali
manii Younga (Young Mania Rating Scale - YMRS) i (lub) skali depresji Hamiltona (Hamilton Rating
Scale 21 for Depression - HAM-D 21). Populacja badanych osób obejmowała pacjentów o typach
schizoafektywnych dwubiegunowych i depresyjnych. W jednym z badań skuteczność kliniczną
określono u 211 osób, którym podawano zmienne dawki paliperydonu (3-12 mg raz na dobę). W
drugim badaniu skuteczność kliniczną określono u 203 osób przypisanych do jednej z dwóch grup
dawkowania paliperydonu: 6 mg z możliwością redukcji do 3 mg (n = 105) oraz 12 mg z możliwością
redukcji do 9 mg (n = 98) raz na dobę. W obu badaniach wzięły udział osoby, którym podawano
paliperydon w monoterapii lub łącznie ze stabilizatorami nastroju i (lub) antydepresantami. Produkt
podawano rano, zarówno przed, jak i po posiłku. Skuteczność określono stosując punktację PANSS.

Punktacja PANSS dla grupy leczonej paliperydonem w badaniach z zastosowaniem zmiennej dawki
(dawki od 3 do 12 mg/dobę, średnia dawka modalna 8,6 mg/dobę) oraz w grupie otrzymującej
większą dawkę paliperydonu w badaniach z zastosowaniem 2 poziomów dawki (12 mg/dobę z
możliwością redukcji do 9 mg/dobę) była po 6 tygodniach wyższa niż w grupie otrzymującej placebo.
W grupie otrzymującej mniejszą dawkę w badaniach z zastosowaniem 2 poziomów dawki (6 mg/dobę
z możliwością redukcji do 3 mg/dobę) punktacja PANSS uzyskana dla paliperydonu nie różniła się w
istotny sposób od uzyskanej dla placebo. Dawkę 3 mg otrzymywało zaledwie kilku badanych w
obydwu badaniach i nie wykazano skuteczności tej dawki. Statystycznie lepszą poprawę w zakresie
objawów manii mierzoną skalą YMRS (drugorzędowa skala oceny skuteczności) obserwowano u
pacjentów z grupy otrzymującej zmienną dawkę produktu oraz u pacjentów, którym podawano
większą dawkę paliperydonu w drugim badaniu.

Podsumowując wyniki obu badań (zbiorcze dane z badań) należy stwierdzić, że paliperydon,
podawany zarówno w monoterapii, jak i łącznie ze stabilizatorami nastroju i (lub) antydepresantami,
przyniósł poprawę dotyczącą objawów psychotycznych i maniakalnych zaburzeń schizoafektywnych
w punkcie końcowym w stosunku do placebo. Jednak ogólnie efekty w odniesieniu do skali PANSS i
YMRS uzyskane w monoterapii przewyższały te występujące w przypadku jednoczesnego podawania
antydepresantów i (lub) stabilizatorów nastroju. Ponadto, w zbiorczej populacji paliperydon nie był
skuteczny w odniesieniu do objawów psychotycznych u pacjentów jednocześnie otrzymujących
stabilizatory nastroju i antydepresanty, lecz grupa ta była mało liczna (30 badanych w grupie

paliperydonu i 20 badanych w grupie placebo). Dodatkowo, w badaniu SCA-3001 w populacji ITT
efekt działania na objawy psychotyczne mierzony skalą PANSS był mniej wyraźny i nie osiągnął
znamienności statystycznej u pacjentów jednocześnie otrzymujących stabilizatory nastroju i (lub)
antydepresanty. Nie wykazano w tych badaniach wpływu paliperydonu na objawy depresyjne, ale
takie działanie paliperydonu wykazano w długoterminowym badaniu dla paliperydonu w postaci
długodziałających wstrzyknięć (opisanym niżej w tym punkcie).

Analiza podgrup uczestników badań nie wykazała różnic wrażliwości na produkt w zależności od
płci, wieku i regionu geograficznego. Liczba danych była zbyt mała, aby można było zbadać różnice
w działaniu w zależności od rasy. Skuteczność oceniano także za pomocą obliczenia odpowiedzi na
leczenie (definiowanej jako zmniejszenie punktacji całkowitej PANSS ≥30% oraz punktacji CGI-C
≤2), jako drugorzędowy punkt końcowy.

Badania zaburzeń schizoafektywnych: Główny parametr skuteczności, całkowita punktacja skali objawów
pozytywnych i negatywnych (PANSS) z badań R076477-SCA-3001 oraz R076477-SCA-3002: zestaw
analiz Intent-to-Treat
Placebo Paliperydon
mniejsza dawka
(3-6 mg)

Paliperydon
większa dawka
(9-12 mg)

Paliperydon
zmienna dawka
(3-12 mg)
R076477-SCA-3001
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

(N=107)
91,6 (12,5)
-21,7 (21,4)

(N=105)
95,9 (13,0)
-27,4 (22,1)
0,187

-3,6 (2,7)

(N=98)
92,7 (12,6)
-30,6 (19,1)
0,003

-8,3 (2,8)

R076477-SCA-3002
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

(N=93)
91,7 (12,1)
-10,8 (18,7)

(N=211)
92,3 (13,5)
-20,0 (20,23)
<0,001

-13,5 (2,63)

Uwaga: Ujemna zmiana w punktacji oznacza poprawę. LOCF = last observation carried forward (ostatnia obserwacja
przeniesiona dalej).

Badania zaburzeń schizoafektywnych: Drugorzędowy parametr skuteczności, odsetek pacjentów ze
statusem odpowiedzi na leczenie w punkcie końcowym LOCF. Badania R076477-SCA-3001 i
R076477-SCA-3002: zestaw analiz Intent-to-Treat
Placebo Paliperydon
mniejsza dawka
(3-6 mg)

Paliperydon
większa dawka
(9-12 mg)

Paliperydon
zmienna dawka
(3-12 mg)
R076477-SCA-3001
N
Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n
(%)
Wartość P (w
stosunku do placebo)

43 (40,2)
64 (59,8)

--

59 (56,7)
45 (43,3)

0,008

61 (62,2)
37 (37,8)

0,001

R076477-SCA-3002
N 93 210

Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n
(%)
Wartość P (w
stosunku do placebo)

26 (28,0)
67 (72,0)

--

85 (40,5)
125 (59,5)

0,046

Odpowiedź na leczenie określona jako zmniejszenie całkowitej punktacji PANSS ≥30% i punktacji CGI-C ≤2 w stosunku do
wartości początkowych

W długoterminowym badaniu mającym ocenić trwałość działania wykazano, że paliperydon w
postaci długodziałających wstrzyknięć był znacząco bardziej skuteczny niż placebo w utrzymaniu
kontroli objawów i wydłużeniu czasu do nawrotu objawów psychotycznych, maniakalnych i
depresyjnych w zaburzeniach schizoafektywnych. Po skutecznym leczeniu ostrego epizodu
psychotycznego lub zaburzeń nastroju przez 13 tygodni i okresie stabilizacji trwającym kolejne 12
tygodni z zastosowaniem paliperydonu w postaci długodziałających wstrzyknięć (dawki w zakresie
od 50 mg do 150 mg), kontynuowano badanie przez 15 miesięcy w podwójnie ślepej fazie
oceniającej zapobieganie nawrotom. Pacjentów przydzielono w niej losowo do grupy kontynuującej
przyjmowanie paliperydonu w postaci długodziałających wstrzyknięć albo do grupy otrzymującej
placebo do czasu wystąpienia nawrotu objawów schizoafektywnych. W badaniu wykazano znacząco
dłuższy czas do nawrotu u pacjentów leczonych paliperydonem w postaci długodziałających
wstrzyknięć w porównaniu z placebo (p<0,01).

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań paliperydonu we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w przebiegu leczenia zaburzeń
schizoafektywnych. Stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.

Nie ustalono skuteczności paliperydon w leczeniu schizofrenii u młodzieży w wieku od 12
do 14 lat.

Skuteczność paliperydonu u młodzieży ze schizofrenią (paliperydon N = 149, placebo N = 51)
oceniano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym, z kontrolą placebo, 6-tygodniowym badaniu
ze stałą dawką w zależności od masy ciała w zakresie od 1,5 mg/dobę do 12 mg/dobę. Badane osoby
były w wieku od 12-17 lat i spełniały kryteria schizofrenii wg DSM-IV. Skuteczność oceniano z
zastosowaniem skali PANSS. Badanie to wykazało skuteczność paliperydonu w grupie młodzieży
ze schizofrenią stosującej średnią dawkę. Wtórna analiza dawki wykazała skuteczność dawek 3 mg,
6 mg i 12 mg podawanych raz na dobę.

Badanie schizofrenii u młodzieży: R076477-PSZ-3001: zestaw analiz Intent-to-Treat 6-tygodni, stała dawka,
kontrola placebo. Punkt końcowy LOCF zmiana z punktu początkowego
Placebo

N=51

Paliperydon
Mała dawka
1,5 mg
N=54

Paliperydon
Średnia dawka
3 lub 6 mg*
N=48

Paliperydon
Duża dawka
6 lub 12 mg**
N=47
Zmiana w punktacji
PANSS
Średnia początkowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku
do placebo)
Różnica średnich
obliczana metodą
najmniejszych
kwadratów (SE)

90,6 (12,13)
-7,9 (20,15)
91,6 (12,54)
-9,8 (16,31)
0,508
-2,1 (3,17)

90,6 (14,01)
-17,3 (14,33)
0,006
-10,1 (3,27)

91,5 (13,86)
-13,8 (15,74)
0,086
-6,6 (3,29)

Analiza odpowiedzi na
leczenie

Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n (%)
Wartość P (w stosunku
do placebo)

17 (33,3)
34 (66,7)
21 (38,9)
33 (61,1)
0,479

31 (64,6)
17 (35,4)
0,001

24 (51,1)
23 (48,9)
0,043

Odpowiedź na leczenie określona jako zmniejszenie całkowitej punktacji PANSS w porównaniu do wartości początkowych o
≥20%
Uwaga: ujemna zmiana punktacji wskazuje na poprawę. LOCF = last observation carried forward (ostatnia obserwacja
przeniesiona dalej).
* Grupa średniej dawki: 3 mg u osób <51 kg, 6 mg u osób ≥51 kg
**Grupa dużej dawki: 6 mg u osób <51 kg, 12 mg u osób ≥51 kg

Skuteczność paliperydonu w zakresie zmiennych dawek od 3 mg/dobę do 9 mg/dobę u młodzieży (w
wieku 12 lat i starszych) ze schizofrenią (paliperydon N = 112, arypiprazol N = 114) oceniano także w
randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z aktywną kontrolą, które obejmowało 8-
tygodniową, podwójnie zaślepioną ostrą fazę oraz 18-tygodniową, podwójnie zaślepioną fazę
podtrzymującą. Zmiany całkowitej punktacji PANSS z wartości wyjściowych do Tygodnia 8 i
Tygodnia 26 były liczbowo podobne w grupach paliperydonu i arypiprazolu. Ponadto, różnice
odsetków pacjentów wykazujących ≥20% poprawę całkowitej punktacji PANSS w Tygodniu 26
pomiędzy obiema grupami były liczbowo podobne.

Badanie schizofrenii u młodzieży: R076477-PSZ-3003: zestaw analiz Intent-to-Treat, 26-
tygodni, zmienna dawka, aktywna kontrola. Punkt końcowy LOCF zmiana z punktu
początkowego
Paliperydon
3-9 mg
N=112

Arypiprazol
5-15 mg
N=114
Zmiana punktacji
PANSS punkt końcowy w
fazie ostrej, w tygodniu 8
Średnia początkowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku do
arypiprazolu)
Różnica średnich obliczana
metodą najmniejszych
kwadratów (SE)

89,6 (12,22)
-19,3 (13,80)
0,935

0,1 (1,83)

92,0 (12,09)
-19,8 (14,56)

Zmiana punktacji
PANSS punkt końcowy w
tygodniu 26
Średnia początkowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość P (w stosunku do
arypiprazolu)
Różnica średnich obliczana
metodą najmniejszych
kwadratów (SE)

89,6 (12,22)
-25,6 (16,88)
0,877

-0,3 (2,20)

92,0 (12,09)
-26,8 (18,82)

Analiza odpowiedzi na
leczenie punkt końcowy
w tygodniu 26
Odpowiedź, n (%)
Brak odpowiedzi, n (%)
Wartość P (w stosunku do
arypiprazolu)

86 (76,8)
26 (23,2)
0,444

93 (81,6)
21 (18,4)

Odpowiedź definiowana jako zmniejszenie całkowitej punktacji PANSS w porównaniu do wartości początkowych o ≥20%
Uwaga: ujemna zmiana punktacji wskazuje na poprawę. LOCF = last observation carried forward (ostatnia obserwacja
przeniesiona dalej).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka paliperydonu po jego podaniu jest proporcjonalna do dawki w zakresie zalecanych
dawek klinicznych.

Wchłanianie
Po podaniu pojedynczej dawki paliperydon wykazuje stopniowo zwiększającą się szybkość
uwalniania substancji, co pozwala, aby stężenia paliperydonu w osoczu zwiększały się w sposób
ciągły, aż do momentu osiągnięcia wartości maksymalnej (Cmax) w okresie około 24 godzin od
podania leku. W przypadku dawkowania paliperydonu raz na dobę stężenia w stanie stacjonarnym
paliperydonu uzyskuje się u większości osób w ciągu 4-5 dni.

Paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu. Charakterystyka uwalniania paliperydonu w
postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu cechuje się minimalnymi fluktuacjami wartości
największych i najmniejszych w porównaniu z obserwowanymi po podawaniu rysperydonu w postaci
o natychmiastowym uwalnianiu (wskaźnik fluktuacji wynoszący 38% w porównaniu z 125%).

Bezwzględna biodostępność paliperydonu po podaniu doustnym wynosi 28% (90% CI między 23%-
33%).

Podawanie paliperydonu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu ze standardowym
wysokokalorycznym, bogatym w tłuszcz posiłkiem zwiększa wartość Cmax oraz AUC (pole pod
krzywą) paliperydonu o 50-60% w porównaniu do podawania na czczo.

Dystrybucja
Paliperydon ulega szybkiej dystrybucji. Pozorna objętość dystrybucji leku wynosi 487 l. Paliperydon
wiąże się z białkami osocza w 74%, głównie z kwaśną glikoproteiną α1 i albuminą.

Metabolizm i eliminacja
W tydzień po podaniu pojedynczej dawki doustnej 1 mg paliperydonu znakowanego 14C w postaci o
natychmiastowym uwalnianiu, 59% dawki zostało wydalone z moczem w postaci niezmienionej, co
wskazuje na to, że paliperydon nie jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Około 80%
podanej dawki radioaktywnej wykryto w moczu, a 11% w kale. In vivo zidentyfikowano 4 szlaki
metaboliczne, lecz żaden z nich nie odpowiadał za metabolizm więcej niż 6,5% dawki: dealkilacja,
hydroksylacja, dehydrogenacja i odłączenie benzizoksazolu. Chociaż wyniki badań in vitro wskazują
na pewną rolę CYP2D6 i CYP3A4 w procesach metabolicznych paliperydonu, w warunkach in vivo
nie ma dowodów na to, że izoenzymy te mają istotne znaczenie w metabolizmie leku.
Analizy farmakokinetyki dotyczącej populacji wskazują na brak dostrzegalnej różnicy klirensu
paliperydonu po podaniu leku między osobami metabolizującymi substraty CYP2D6 w stopniu
znacznym i niewielkim. Badania in vitro na ludzkich mikrosomach wątrobowych wykazały, że
paliperydon nie hamuje w znaczącym stopniu metabolizmu leków metabolizowanych przez
izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1,
CYP3A4 i CYP3A5. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji paliperydonu wynosi około 23
godzin.

Badania in vitro wykazały, że paliperydon jest substratem P-gp i hamuje w nieznacznym stopniu P-gp
w dużych stężeniach. Brak danych in vivo. Nie jest też znane znaczenie kliniczne tego faktu.

Populacje specjalne
Zaburzenia czynności wątroby
Paliperydon nie jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. W badaniu przeprowadzonym
z udziałem osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg klasyfikacji ChildPugh) stężenia paliperydonu w osoczu były zbliżone do stężeń leku u osób zdrowych.
Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa

C wg klasyfikacji Child-Pugh).

Zaburzenia czynności nerek
Eliminacja paliperydonu ulegała zmniejszeniu wraz z osłabieniem czynności nerek. Całkowity klirens
paliperydonu był zmniejszony u osób z zaburzeniem czynności nerek o 32% w przypadku łagodnych
zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny [CrCl] = 50 do <80 ml/min), o 64% w przypadku
umiarkowanych (CrCl = 30 do <50 ml/min) i o 71% w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek
(CrCl = <30 ml/min). Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji paliperydonu wynosił 24,
40 i 51 godzin – odpowiednio u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek w porównaniu z 23 godzinami u osób z prawidłową czynnością nerek (CrCl
≥80 ml/min).

Pacjenci w podeszłym wieku
Dane uzyskane w badaniu farmakokinetyki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat, n = 26)
wskazują na to, że klirens paliperydonu po podaniu w stanie stacjonarnym był o 20% mniejszy w
porównaniu z klirensem u pacjentów dorosłych (w wieku 18-45 lat, n = 28). Jednak nie stwierdzono
wyraźnego wpływu wieku w analizie farmakokinetyki leku w populacji obejmującej osoby chore na
schizofrenię po wprowadzeniu poprawki dla zależnego od wieku zmniejszenia wartości CrCl.

Młodzież
Układowa ekspozycja na paliperydon u młodzieży (w wieku co najmniej 15 lat) była porównywalna
jak u osób dorosłych. U młodzieży o masie ciała <51 kg stwierdzano ekspozycję o 23% większą niż u
młodzieży o masie ciała ≥51 kg. Wiek sam w sobie nie wpływał na ekspozycję na paliperydon.

Rasa
Analiza farmakokinetyki w populacji nie ujawniła istnienia jakichkolwiek zależnych od rasy różnic
farmakokinetyki paliperydonu po podaniu.

Płeć
Pozorny klirens paliperydonu po podaniu jest o około 19% mniejszy u kobiet niż u mężczyzn. Fakt ten
w dużej mierze można wyjaśnić różnicą masy mięśniowej ciała oraz klirensu kreatyniny u kobiet i u
mężczyzn.

Palenie tytoniu
Na podstawie wyników badań in vitro przeprowadzonych z wykorzystaniem ludzkich enzymów
wątrobowych stwierdzono, że paliperydon nie jest substratem dla CYP1A2; zatem palenie nie
powinno mieć wpływu na farmakokinetykę paliperydonu. Analiza farmakokinetyki w populacji
ujawniła nieznacznie mniejszą ekspozycję na paliperydon u osób palących w porównaniu do
niepalących. Jednak jest mało prawdopodobne, aby ta różnica miała znaczenie kliniczne.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności wielokrotnych dawek paliperydonu u szczurów i psów wykazały skutki głównie
farmakologiczne, takie jak sedacja i efekty związane z działaniem prolaktyny na gruczoły piersiowe i
narządy płciowe. Paliperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. W
badaniach reprodukcji u szczurów z zastosowaniem rysperydonu, który jest w znacznym stopniu
przekształcany do paliperydonu u szczurów i ludzi, obserwowano zmniejszenie masy urodzeniowej i
przeżywalności potomstwa. Podawanie ciężarnym zwierzętom innych leków z grupy antagonistów
dopaminy, wywierało niekorzystny wpływ na uczenie się i rozwój ruchowy u potomstwa. Paliperydon
nie był genotoksyczny w zestawie testów. W badaniach oceniających karcynogenność doustnie
podanego rysperydonu u szczurów i myszy obserwowano zwiększenie częstości występowania
gruczolaków przysadki mózgowej (myszy), hormonalnie czynnych gruczolaków trzustki (szczury) i
gruczolaków gruczołu piersiowego (oba gatunki). Występowanie tych nowotworów może być
związane z przedłużonym działaniem antagonistycznym względem receptorów dopaminowych D2 i

hiperprolaktynemią. Nie jest znane znaczenie tego działania rakotwórczego u gryzoni w odniesieniu
do ryzyka u ludzi.

W trwającym 7 tygodni badaniu toksycznego wpływu u młodych szczurów otrzymujących doustne
dawki paliperydonu do 2,5 mg/kg/dobę, odpowiadające klinicznym ekspozycjom (na podstawie
AUC), nie stwierdzono wpływu na rozwój, dojrzewanie płciowe ani zdolność do rozrodu. Paliperydon
nie wpływał na rozwój neurobehawioralny u samców w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę. W dawkach 2,5
mg/kg/dobę u samic obserwowano wpływ na uczenie się i pamięć. Nie stwierdzano tego wpływu po
odstawieniu terapii. W trwającym 40 tygodni badaniu toksycznego wpływu u młodych psów
otrzymujących doustne dawki rysperydonu (który jest intensywnie metabolizowany do paliperydonu)
do 5 mg/kg/dobę, stwierdzano wpływ na dojrzewanie płciowe, wzrost kości długich oraz gęstość
mineralną kości udowej przy ekspozycjach przekraczających 3 razy ekspozycję kliniczną na podstawie
AUC.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Makrogol
Butylohydroksytoluen (E 321)
Powidon (K 30)
Sodu chlorek
Celuloza mikrokrystaliczna
Magnezu stearynian
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Hydroksypropyloceluloza
Celulozy octan

Otoczka
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Glikol propylenowy (E 1520)
Żelaza tlenek żółty (E 172) – tylko dla tabletek 6 mg
Żelaza tlenek czerwony (E 172) – tylko dla tabletek 9 mg

Tusz
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy (E 1520)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister (OPA/Aluminium/PVC/Aluminium): 28, 30, 56, 60, 84, 90, 98 tabletek o przedłużonym
uwalnianiu, w pudełku tekturowym.

Nie wszystkie wielkości opakowań musza znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

3 mg: pozwolenie nr 24889
6 mg: pozwolenie nr 24890
9 mg: pozwolenie nr 24891

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.08.2018 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 1.09.2021 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.