# Poltraxin

> Paliperidon · 100 mg/150 mg · Zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Poltraxin
- **Nazwa powszechna:** Paliperidonum
- **Substancja czynna:** [Paliperidon](https://apteka.online/odpowiedniki/paliperidonum)
- **Moc:** 100 mg/150 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AX13
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 29207
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/poltraxin-zawiesina-do-wstrzykiwan-100-mg-150-mg-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/poltraxin-zawiesina-do-wstrzykiwan-100-mg-150-mg-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/52095/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/52095/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 100 mg ¦ 1 amp.-strzyk. 150 mg | 5903060632806 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Poltraxin i w jakim celu się go stosuje?
Lek Poltraxin zawiera substancję czynną paliperydon, która należy do grupy leków
przeciwpsychotycznych, i jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii
u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem.

U pacjentów, którzy reagowali wcześniej na doustny paliperydon lub rysperydon, a występujące
u nich objawy psychotyczne są łagodne do umiarkowanych, lekarz może zastosować lek Poltraxin bez
uprzedniej stabilizacji za pomocą paliperydonu lub rysperydonu.

Schizofrenia jest chorobą z objawami „pozytywnymi” i „negatywnymi”. Objawy pozytywne
oznaczają nagromadzenie objawów, które zwykle nie występują. Osoba cierpiąca na schizofrenię
może na przykład słyszeć głosy lub widzieć rzeczy nieistniejące (są to omamy), wierzyć w rzeczy
nieprawdziwe (są to urojenia) lub być nadmiernie podejrzliwa wobec innych osób. Objawy negatywne
oznaczają brak zwykle występujących zachowań lub uczuć. Osoba cierpiąca na schizofrenię może na
przykład wydawać się wycofana, zamknięta w sobie i nie reagować w ogóle emocjonalnie lub może
mieć problem ze zrozumiałym i logicznym wypowiadaniem się. Osoby dotknięte tą chorobą mogą też
odczuwać depresję, lęk, poczucie winy lub napięcie.

Lek Poltraxin pomaga złagodzić objawy choroby i zapobiega ich nawrotowi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Poltraxin

Kiedy nie stosować leku Poltraxin
- jeśli pacjent ma uczulenie na paliperydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent ma uczulenie na inny lek przeciwpsychotyczny, w tym substancję rysperydon.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Poltraxin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.

Nie zbadano stosowania tego leku u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Jednak u takich
pacjentów leczonych innymi lekami podobnego typu może występować zwiększone ryzyko udaru
mózgu lub zgonu (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Wszystkie leki wykazują działania niepożądane. Niektóre działania niepożądane tego leku mogą
powodować pogorszenie objawów innych schorzeń. Z tego powodu w trakcie leczenia tym lekiem
należy omówić z lekarzem każdy z poniższych stanów:
- jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano stan, którego objawy to m.in. wysoka gorączka
i sztywność mięśni (znany także jako złośliwy zespół neuroleptyczny)
- jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek nieprawidłowe ruchy języka lub mięśni twarzy (późne
dyskinezy)
- jeśli pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie musiało być
spowodowane działaniem innych leków)
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub jest predysponowany do jej wystąpienia
- jeśli pacjent ma nowotwór piersi lub guz przysadki mózgowej
- jeśli pacjent ma chorobę serca lub jest w trakcie leczenia choroby serca, która predysponuje do
niedociśnienia
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze po nagłej zmianie pozycji na stojącą lub siedzącą
- jeśli pacjent choruje na padaczkę
- jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek
- jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby
- jeśli u pacjenta występuje przedłużona i (lub) bolesna erekcja
- jeśli u pacjenta występuje problem z regulacją temperatury ciała lub przegrzewanie organizmu
- jeśli pacjent ma nieprawidłowe, zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub
podejrzenie guza prolaktynozależnego
- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały przypadki zakrzepów krwi w naczyniach
krwionośnych, gdyż leki przeciwpsychotyczne są kojarzone z ich powstawaniem.

Jeśli pacjent spełnia którekolwiek z powyższych kryteriów, powinien skonsultować się z lekarzem,
który może dostosować dawkę lub okresowo obserwować pacjenta.

Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż we krwi pacjentów
stosujących ten lek stwierdzano bardzo rzadko niebezpiecznie małą liczbę pewnego rodzaju białych
krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń.

Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował podawany doustnie paliperydon lub rysperydon, po
wstrzyknięciach leku Poltraxin mogą rzadko występować reakcje uczuleniowe. Należy niezwłocznie
zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi wysypka, obrzęk gardła, świąd lub trudności
z oddychaniem, gdyż mogą to być objawy ciężkiej reakcji uczuleniowej.

Ten lek może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała może
niekorzystnie wpływać na zdrowie pacjenta. Lekarz prowadzący będzie regularnie badał masę ciała
pacjenta.

Lekarz prowadzący będzie badał, czy nie występują u pacjenta objawy podwyższonego stężenia cukru
we krwi, gdyż u pacjentów stosujących ten lek stwierdzano nowe zachorowania na cukrzycę lub
pogorszenie stanu wcześniej występującej cukrzycy. U pacjentów z wcześniej występującą cukrzycą
należy regularnie badać stężenie glukozy we krwi.
Ponieważ ten lek może hamować wymioty, może maskować prawidłową reakcję organizmu na
połknięcie substancji toksycznych lub inne stany medyczne.

Podczas operacji usunięcia zaćmy z oka, źrenica może nie rozszerzać się wystarczająco.
Również tęczówka oka może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem oka.
Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu
tego leku.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Poltraxin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Przyjmowanie tego leku razem z karbamazepiną (lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju) może
wymagać zmiany dawkowania tego leku.

Ze względu na to, że ten lek działa przede wszystkim w mózgu, oddziaływanie z innymi lekami takimi
jak inne leki psychotropowe, opioidy, leki przeciwhistaminowe i nasenne, które działają w mózgu,
może spowodować nasilenie objawów niepożądanych, takich jak senność, lub innych oddziaływań na
mózg.

Ten lek może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, należy zatem zachować ostrożność, stosując
ten lek jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.

Ten lek może osłabiać działanie leków stosowanych w chorobie Parkinsona i zespole niespokojnych
nóg (np. lewodopy).

Ten lek może powodować nieprawidłowości elektrokardiogramu (EKG) objawiające się wydłużeniem
czasu przejścia impulsu elektrycznego przez określoną część serca (zwanym „wydłużeniem odstępu
QT”). Do innych leków charakteryzujących się takim działaniem należą m.in. leki służące do
normowania rytmu serca lub leczenia zakażeń, a także inne leki przeciwpsychotyczne.

Jeśli pacjent ma skłonności do drgawek, ten lek może zwiększać ryzyko ich wystąpienia. Inne leki
charakteryzujące się takim działaniem to m.in. niektóre leki służące do leczenia depresji lub zakażeń,
a także inne leki przeciwpsychotyczne.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Poltraxin razem z lekami, które zwiększają
aktywność ośrodkowego układu nerwowego (leki psychostymulujące takie jak metylofenidat).

Poltraxin z alkoholem
Należy unikać spożywania alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować tego leku podczas ciąży, chyba że zostało to omówione z lekarzem.
U noworodków, których matki stosowały paliperydon w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące
ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność,
pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie
zaobserwowania takich objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.

Ten lek może przeniknąć z organizmu matki do dziecka wraz z jej mlekiem i zaszkodzić dziecku.
Dlatego podczas stosowania tego leku nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia tym lekiem mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie skrajnego zmęczenia
i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4). Należy to wziąć pod uwagę w sytuacjach, gdy wymagana jest
pełna czujność, np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Poltraxin zawiera sód i polisorbat 20
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Ten lek zawiera 12 mg polisorbatu w każdym ml, co odpowiada 12 mg/ml. Polisorbaty mogą
powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane
reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Poltraxin?
Lek podaje lekarz lub inny pracownik personelu medycznego. Lek będzie wstrzyknięty do mięśnia.
Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy trzeba będzie podać kolejny zastrzyk. Ważne, aby nie pominąć
zaplanowanej dawki. Jeśli nie można dotrzymać ustalonego terminu, należy natychmiast
poinformować lekarza, aby jak najszybciej ustalić inny termin.

Pierwszy (150 mg) i drugi (100 mg) zastrzyk tego leku zostaną wykonane w górną część ramienia
z około 1 tygodniowym odstępem. Następnie będzie wykonywany zastrzyk (w dawce z zakresu od
25 mg do 150 mg) w górną część ramienia lub pośladek raz w miesiącu.

Jeśli lekarz zdecyduje o zmianie ze stosowania długodziałających zastrzyków rysperydonu na ten lek,
pierwszy zastrzyk tego leku (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) zostanie wykonany w górną
część ramienia lub pośladek w dniu kolejnego zaplanowanego zastrzyku. Następnie będzie
wykonywany zastrzyk (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) w górną część ramienia lub pośladek
raz w miesiącu.

W zależności od występujących u pacjenta objawów, lekarz może zwiększyć lub zmniejszyć
podawaną dawkę leku o jeden poziom w czasie zaplanowanego, comiesięcznego zastrzyku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lekarz dostosuje dawkę leku, biorąc pod uwagę czynność nerek. Jeśli pacjent ma łagodne zaburzenia
czynności nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę. Nie należy stosować tego leku w przypadku
umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz może zmniejszyć dawkę leku, jeśli pacjent ma osłabioną czynność nerek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Poltraxin
Ten lek będzie podawany pod nadzorem medycznym, dlatego podanie zbyt dużej dawki jest mało
prawdopodobne.

U pacjentów, którzy otrzymali zbyt dużą dawkę paliperydonu mogą wystąpić następujące objawy:
senność i sedacja, przyspieszony rytm serca, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowy zapis EKG
(elektrokardiogram) lub spowolnione albo nieprawidłowe ruchy mięśni twarzy, ciała, ramion lub nóg.

Przerwanie stosowania leku Poltraxin
Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie zastrzyków, lek przestanie działać. Nie należy przerywać
stosowania leku, chyba że zadecyduje o tym lekarz, gdyż objawy choroby mogą powrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza jeśli:
- u pacjenta wystąpią zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują obrzęk, ból
i zaczerwienienie nogi), które to zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnym do
płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia takich
objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną
- u pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub
odrętwienie twarzy, ramion lub nóg, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet
na krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar
- u pacjenta wystąpi gorączka, zesztywnienie mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości
(stan zwany złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne zastosowanie
natychmiastowego leczenia
- u mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem
„priapizm”. Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia
- wystąpią mimowolne rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy. Może być konieczne zaprzestanie
leczenia paliperydonem
- u pacjenta wystąpi ciężka reakcja uczuleniowa charakteryzująca się: gorączką, obrzękiem ust,
twarzy, warg lub języka, dusznością, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia
krwi (określana jako „reakcja anafilaktyczna”). Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował
rysperydon lub paliperydon podawane doustnie, po wstrzyknięciach paliperydonu mogą rzadko
wystąpić reakcje uczuleniowe
- pacjent ma planowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu
tego leku. W trakcie zabiegu usunięcia zaćmy może wystąpić zespół wiotkiej tęczówki, co
możem prowadzić do uszkodzenia oka
- u pacjenta występuje niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek niezbędnych do
zwalczania zakażeń

Mogą występować następujące działania niepożądane:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- trudności z zasypianiem lub budzenie się

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
- objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, objawy grypopodobne
- lek Poltraxin może zwiększyć stężenie hormonu prolaktyny we krwi (co może, lecz nie musi,
powodować objawy). Gdy wystąpią objawy zwiększenia ilości prolaktyny, mogą one
obejmować u mężczyzn: obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji lub
inne zaburzenia seksualne. U kobiet mogą one obejmować dyskomfort piersi, wyciek mleka
z piersi, brak krwawień miesięcznych lub inne zaburzenia cyklu miesięcznego
- wysokie stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała,
zmniejszenie apetytu
- drażliwość, depresja, lęk
- parkinsonizm: ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności
lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet
uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu
obejmują: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie
się i twarz bez wyrazu
- niepokój psychoruchowy, uczucie senności lub osłabienie czujności
- dystonia: ten stan obejmuje powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni. Chociaż
może to dotyczyć każdej części ciała (co może skutkować nieprawidłową postawą ciała), jednak

dystonia najczęściej obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust, języka czy
żuchwy
- zawroty głowy
- dyskinezy: ten stan obejmuje mimowolne ruchy mięśni i może mieć postać powtarzalnych,
spastycznych lub skręcających ruchów lub szarpnięć
- drżenie
- bóle głowy
- szybki rytm serca
- wysokie ciśnienie tętnicze krwi
- kaszel, zatkany nos
- ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
- ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów
- brak miesiączki
- gorączka, osłabienie, zmęczenie
- reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym m.in. świąd, ból lub obrzęk

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
- zapalenie płuc, zakażenie oskrzeli, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie zatok, zakażenie
pęcherza moczowego, zakażenie ucha, grzybicze zakażenie paznokci, zapalenie migdałków,
zakażenie skóry
- zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby pewnych białych krwinek
chroniących przed zakażeniami, niedokrwistość
- reakcja uczuleniowa
- wystąpienie cukrzycy i pogorszenie wcześniej istniejącej, zwiększenie we krwi stężenia insuliny
(hormon regulujący stężenie cukru we krwi)
- zwiększenie apetytu
- utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i niską masą ciała
- duże stężenie triglicerydów (tłuszczów) we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- zaburzenia snu, podwyższony nastrój (mania), zmniejszone libido, nerwowość, koszmary senne
- późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych
części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych
rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie tego leku
- omdlenia, konieczność poruszania częściami ciała, zawroty głowy po zmianie pozycji na
stojącą, zaburzenia koncentracji, trudności w mówieniu, utrata lub nieprawidłowe odczuwanie
smaku, osłabione odczuwanie bodźców bólowych i dotykowych na skórze, uczucie mrowienia,
kłucia lub drętwienia skóry
- niewyraźne widzenie, zakażenie oka lub zapalenie spojówek, suche oko
- uczucie zawrotów głowy, dzwonienie w uszach, ból ucha
- blok przewodzenia impulsów między jamami serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów
elektrycznych w sercu, wydłużenie odstępu QT w sercu, szybkie bicie serca po zmianie pozycji
na stojącą, wolny rytm serca, nieprawidłowy zapis czynności elektrycznej serca w EKG,
uczucie kołatania serca (palipitacje)
- niskie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji na stojącą
(w następstwie czego niektórzy pacjenci przyjmujący ten lek mogą mdleć, mieć zawroty głowy
lub tracić przytomność, gdy nagle wstaną lub podniosą się)
- duszność, ból gardła, krwawienie z nosa
- dyskomfort w jamie brzusznej, zakażenie żołądka lub jelit, trudności z przełykaniem, suchość
w ustach
- intensywne oddawanie gazów
- zwiększona aktywność enzymu GGTP (enzym wątrobowy - gammaglutamylotransferaza) we
krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
- pokrzywka, swędzenie, wysypka, utrata włosów, wyprysk, sucha skóra, zaczerwienienie skóry,
trądzik, ropień podskórny
- zwiększona aktywność CPK (fosfokinaza kreatynowa) we krwi, enzymu który czasem jest
uwalniany z uszkodzonych mięśni
- skurcze mięśni, sztywność stawów, osłabienie mięśni

- nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu
- zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, brak krwawień miesięcznych i inne zaburzenia cyklu
miesięcznego (kobiety), powiększenie sutków u mężczyzn, zaburzenia seksualne, ból piersi,
mlekotok
- obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg, obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych
- zwiększenie temperatury ciała
- zmiana sposobu chodu
- ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie
- stwardnienie skóry
- upadek

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
- zakażenie oka
- zapalenie skóry wywołane przez roztocza, łuszcząca się, swędząca skóra głowy lub innych
- części ciała
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek) we krwi
- zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi odpowiedzialne za zatrzymywanie krwawienia)
- ruchy trzęsące głowy
- nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu
- cukier w moczu
- zagrażające życiu powikłania nieleczonej cukrzycy
- niskie stężenie cukru we krwi
- nadmierne picie wody
- brak ruchów i reakcji na bodźce u pacjenta który nie śpi (katatonia)
- dezorientacja
- lunatykowanie (chodzenie we śnie)
- brak uczuć
- niemożność osiągnięcia orgazmu
- złośliwy zespół neuroleptyczny (dezorientacja, zmniejszenie lub utrata świadomości, wysoka
gorączka i ciężka sztywność mięśni), zaburzenia naczyń mózgowych obejmujące nagłe
zahamowanie dopływu krwi do mózgu (udar lub „mini” udar), brak reakcji na bodźce, utrata
świadomości, niski poziom świadomości, napady drgawkowe, zaburzenia równowagi
- nieprawidłowa koordynacja ruchowa
- jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej)
- zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu, nadwrażliwość oczu na światło, zwiększone
łzawienie, zaczerwienienie oczu
- migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), niemiarowy rytm serca
- zakrzep w płucach powodujący ból w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W razie
wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną
- zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w kończynach dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból
i zaczerwienienie kończyn dolnych). W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast
zwrócić się o pomoc medyczną
- napady czerwienienia się
- zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny)
- zastój krwi w płucach, przekrwienie dróg oddechowych
- trzeszczenia w płucach, świszczący oddech
- zapalenie trzustki, obrzęk języka, nietrzymanie stolca, bardzo twardy stolec
- niedrożność jelit
- spierzchnięte wargi
- wysypka na skórze związana ze stosowaniem leku, zgrubienie skóry, łupież
- rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza)
- obrzęk stawów
- niemożność oddawania moczu
- dyskomfort piersi, powiększenie gruczołów piersiowych, powiększenie piersi
- wydzielina z pochwy
- priapizm (przedłużająca się erekcja, która może wymagać interwencji chirurgicznej)
- bardzo niska temperatura ciała, dreszcze, uczucie pragnienia

- objawy odstawienia leku
- ropień spowodowany infekcją w miejscu wstrzyknięcia, głębokie zakażenie skóry, torbiel w
miejscu wstrzyknięcia, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych)
- niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń;
- ciężka reakcja uczuleniowa charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub
języka, spłyceniem oddechu, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia
tętniczego krwi
- niebezpiecznie nadmierne picie wody - przewodnienie
- zaburzenia odżywiania związane ze snem
- śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy
- zmniejszenie natlenienia różnych części ciała (z powodu zmniejszenia przepływu krwi)
- szybki, płytki oddech, zapalenie płuc spowodowane zachłyśnięciem się pokarmem, zaburzenia
głosu
- brak perystaltyki jelit skutkujący niedrożnością
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)
- ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, co może pojawić się
w ustach, nosie, oczach i na narządach płciowych oraz wokół tych miejsc i może również
rozprzestrzeniać się na inne części ciała (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza
naskórka)
- ciężka reakcja uczuleniowa z obrzękiem, który może obejmować krtań i prowadzić do trudności
z oddychaniem
- odbarwienie skóry
- nieprawidłowa postawa ciała
- u noworodków, których matki stosowały lek paliperydon w czasie ciąży mogą wystąpić
działania niepożądane leku i (lub) objawy z odstawienia leku, takie jak: drażliwość, powolne
lub utrzymujące się skurcze mięśni, drżenie, senność, trudności z oddychaniem oraz trudności
związane z karmieniem
- obniżona temperatura ciała
- martwica w miejscu wstrzyknięcia i wrzód w miejscu wstrzyknięcia

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Poltraxin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na ampułko-strzykawce
i pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a zapis po skrócie Lot oznacza numer
serii.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Poltraxin
- Substancją czynną leku jest paliperydon.
Każda ampułko-strzykawka 25 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej 25 mg
paliperydonu.
Każda ampułko-strzykawka 50 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej 50 mg
paliperydonu.
Każda ampułko-strzykawka 75 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej 75 mg
paliperydonu.
Każda ampułko-strzykawka 100 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej
100 mg paliperydonu.
Każda ampułko-strzykawka 150 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej
150 mg paliperydonu.

Zestaw do rozpoczęcia leczenia
Każda ampułko-strzykawka 100 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej
100 mg paliperydonu.
Każda ampułko-strzykawka 150 mg zawiera palmitynian paliperydonu w ilości odpowiadającej
150 mg paliperydonu.

- Pozostałe składniki to: polisorbat 20, makrogol 4000, kwas cytrynowy jednowodny, disodu
fosforan, sodu diwodorofosforan jednowodny, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), woda do
wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Poltraxin i co zawiera opakowanie
Poltraxin to zawiesina w kolorze białym lub prawie białym przeznaczona do wstrzykiwań
w ampułko-strzykawce (zawiesina do wstrzykiwań).

Każde pojedyncze opakowanie zawiera:
1 ampułko-strzykawkę (przezroczyste szkło, typ I) z korkiem, blokadą i nasadką typu „tip-cap” z igłą
bezpieczeństwa 22G 1½ cala i igłą bezpieczeństwa 23G 1 cal. Całość w tekturowym pudełku.

Każde opakowanie zbiorcze do rozpoczęcia leczenia zawiera:
- 1 opakowanie Poltraxin 150 mg, 1 ampułko-strzykawkę i 2 igły, (przyjmowane w 1. dniu
leczenia).
- 1 opakowanie Poltraxin 100 mg, 1 ampułko-strzykawkę i 2 igły, (przyjmowane w 8. dniu
leczenia).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. +48 22 364 61 01

Wytwórca/Importer
Universal Farma S.L.
Polígono Industrial Miralcampo

C/ El Tejido 2
19200 Azuqueca de Henares – Guadalajara
Hiszpania

Pharmascience International Limited
1st Floor Jacovides Tower
81-83 Griva Digeni Avenue
1090 Nikozja
Cypr

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Bułgaria: Полтраксин

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2026 r.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników ochrony
zdrowia i należy przeczytać je łącznie z pełną informacją o produkcie (Charakterystyka
Produktu Leczniczego).

Zawiesina do wstrzykiwań jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Przed podaniem
należy obejrzeć, czy nie ma w zawiesinie ciał obcych. Jeśli w ampułko-strzykawce zauważalne są
ciała obce, nie używać leku.

Opakowanie zawiera ampułko-strzykawkę oraz 2 igły z zabezpieczeniem (igła 1½ cala 22G [38,1 mm
x 0,72 mm] oraz igła 1 cal 23G [25,4 mm x 0,64 mm]) do podania domięśniowego. Opakowanie do
rozpoczęcia leczenia zawiera dwie ampułko-strzykawki (150 mg + 100 mg) i łącznie 4 igły.

1. Wstrząsać intensywnie ampułkostrzykawką przez co najmniej 10 sekund, aby zapewnić
jednorodność zawiesiny.

2. Wybrać odpowiednią igłę.

Pierwszą, rozpoczynającą dawkę leku Poltraxin (150 mg) należy podać w 1. dniu leczenia do
MIĘŚNIA NARAMIENNEGO używając igły do MIĘŚNIA NARAMIENNEGO. Drugą
rozpoczynającą dawkę leku Poltraxin (100 mg) należy podać tydzień później (8. dzień) również do
MIĘŚNIA NARAMIENNEGO używając igły do MIĘŚNIA NARAMIENNEGO.

W razie zmiany ze stosowania rysperydonu w postaci długodziałających wstrzyknięć na lek Poltraxin,
pierwsze wstrzyknięcie leku Poltraxin (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) można wykonać do
MIĘŚNIA NARAMIENNEGO lub MIĘŚNIA POŚLADKOWEGO używając odpowiedniej igły
w dniu kolejnego zaplanowanego wstrzyknięcia.

Następnie, comiesięczne dawki podtrzymujące można wstrzykiwać do MIĘŚNIA NARAMIENNEGO
lub MIĘŚNIA POŚLADKOWEGO używając odpowiedniej igły.

Do wstrzykiwań do MIĘŚNIA NARAMIENNEGO u pacjentów o masie ciała <90 kg należy użyć igłę
1 cal, 23 G (25,4 mm x 0,64 mm ) (igła z niebieską nasadką). Jeśli masa ciała pacjenta wynosi
≥90 kg, użyć igłę 1½ cala, 22 G (38,1 mm x 0,72 mm) (igła z szarą nasadką).

Do wstrzykiwań do MIĘŚNIA POŚLADKOWEGO użyć igły w rozmiarze 1½ cala, 22 G (38,1 mm x
0,72 mm) (igła z szarą nasadką).

3. Trzymać strzykawkę z końcówką skierowaną do góry, zdjąć gumową zatyczkę końcówki
delikatnym ruchem obrotowym.

4. Oderwać blister z igłą z zabezpieczeniem. Chwycić podstawę igły, a nie osłonkę
bezpieczeństwa. Zamocować na zatyczce strzykawki igłę z zabezpieczeniem, naciskając i
obracając ją lekkim ruchem obrotowym zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

5. Odsunąć osłonkę zabezpieczającą od igły w kierunku korpusu strzykawki pod pokazanym
kątem.

6. Zdjąć prostym pociągnięciem osłonkę igły. Nie należy obracać osłonki, ponieważ może to
spowodować obluzowanie się igły na ampułkostrzykawce-strzykawki.

7. Ustawić ampułko-strzykawkę z założoną igłą w pozycji pionowej, w celu usunięcia powietrza.
Odpowietrzyć ampułko-strzykawkę, ostrożnie przesuwając tłok do przodu.

8. Wstrzyknąć całą zawartość ampułko-strzykawki domięśniowo powoli, głęboko w wybrany
mięsień pacjenta - naramienny lub pośladkowy. Nie podawać dożylnie ani podskórnie.

9. Po zakończeniu wstrzyknięcia należy użyć palców jednej ręki (9a) lub płaskiej powierzchni (9b)
aby aktywować system ochrony igły. System jest w pełni aktywowany, gdy usłyszysz „klik”.
Wyrzucić ampułko-strzykawkę z igłą w odpowiedni sposób.

9a

9b

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Poltraxin, 25 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Poltraxin, 50 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Poltraxin, 75 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Poltraxin, 100 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Poltraxin, 150 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Opakowanie do rozpoczęcia leczenia
Poltraxin, 100 mg/150 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

25 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 25 mg
paliperydonu.

50 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 50 mg
paliperydonu.

75 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 75 mg
paliperydonu.

100 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 100 mg
paliperydonu.

150 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 150 mg
paliperydonu.

Opakowania do rozpoczęcia leczenia
100 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 100 mg
paliperydonu.

150 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera palmitynianu paliperydonu w ilości odpowiadającej 150 mg
paliperydonu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
25 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera 3 mg polisorbatu.

50 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera 6 mg polisorbatu.

75 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera 9 mg polisorbatu.

100 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce

Każda ampułko-strzykawka zawiera 12 mg polisorbatu.

150 mg, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce
Każda ampułko-strzykawka zawiera 18 mg polisorbatu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w ampułko-strzykawce

Zawiesina ma kolor biały do prawie białego. Odczyn pH zawiesiny jest obojętny (około 7,0).

Zawiesina do wstrzykiwania

Podanie domięśniowe (im.)

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Poltraxin jest wskazany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u dorosłych
u których uzyskano stabilizację choroby za pomocą paliperydonu lub rysperydonu.

U wybranych dorosłych pacjentów ze schizofrenią, u których wcześniej wystąpiła odpowiedź na
leczenie doustne paliperydonem lub rysperydonem, Poltraxin można stosować bez uprzedniej
stabilizacji leczeniem doustnym, jeśli objawy psychotyczne są łagodne lub umiarkowane i konieczne
jest zastosowanie długo działającego leczenia w postaci wstrzyknięć.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zaleca się rozpoczęcie stosowania produktu leczniczego Poltraxin od dawki 150 mg w pierwszym
dniu leczenia i 100 mg tydzień później (w ósmym dniu leczenia), obie dawki podawane są w mięsień
naramienny, w celu szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego (patrz punkt 5.2). Trzecia dawka
powinna być podana po upływie miesiąca od drugiej dawki inicjującej.

Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 75 mg, podawana co miesiąc; u niektórych pacjentów
korzystne może być stosowanie mniejszej lub większej dawki w zalecanym zakresie od 25 mg do
150 mg, zależnie od indywidualnej tolerancji leku i (lub) skuteczności. Pacjenci z nadwagą lub otyli
mogą wymagać dawek z górnego zakresu (patrz punkt 5.2). Po podaniu drugiej dawki inicjującej
można podawać comiesięczne dawki podtrzymujące w mięsień naramienny lub pośladkowy.

Dostosowanie dawki podtrzymującej można przeprowadzać co miesiąc. Podczas dostosowywania
dawki należy uwzględnić charakterystykę przedłużonego uwalniania produktu leczniczego Poltraxin
(patrz punkt 5.2), ponieważ całkowity efekt leczniczy podawania dawek podtrzymujących może nie
być widoczny przez kilka miesięcy.

Zmiana z doustnego paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu lub doustnego rysperydonu na produkt
leczniczy Poltraxin

Stosowanie produktu leczniczego Poltraxin należy rozpocząć w sposób opisany na początku punktu
4.2, powyżej. Podczas miesięcznego leczenia podtrzymującego produktem leczniczym Poltraxin,
pacjenci, u których wcześniej uzyskano stabilizację różnymi dawkami paliperydonu w postaci tabletek

o przedłużonym uwalnianiu, mogą osiągnąć podobną ekspozycję na paliperydon w stanie
stacjonarnym poprzez wstrzyknięcie.
Dawki podtrzymujące produktu leczniczego Poltraxin potrzebne do osiągnięcia podobnej ekspozycji
w stanie stacjonarnym, przedstawiono poniżej:

Dawki paliperydonu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu i produktu leczniczego
Poltraxin konieczne do uzyskania podobnych ekspozycji w stanie stacjonarnym na
paliperydon w czasie terapii podtrzymującej
Poprzednia dawka paliperydonu w postaci
tabletek o przedłużonym uwalnianiu
Wstrzyknięcie produktu leczniczego
Poltraxin
3 mg na dobę 25-50 mg miesięcznie
6 mg na dobę 75 mg miesięcznie
9 mg na dobę 100 mg miesięcznie
12 mg na dobę 150 mg miesięcznie

W momencie rozpoczęcia leczenia produktem leczniczym Poltraxin, można przerwać podawanie
stosowanego wcześniej doustnego paliperydonu lub doustnego rysperydonu. U niektórych pacjentów
korzystne może być stopniowe wycofywanie wcześniej stosowanego leku. Niektórzy pacjenci
przestawieni z większych doustnych dawek paliperydonu (np. 9-12 mg na dobę) na produkt leczniczy
Poltraxin wstrzykiwany do mięśnia pośladkowego, mogą przez pierwsze 6 miesięcy po zmianie
wykazywać mniejszą ekspozycję na paliperydon w osoczu. Dlatego przez pierwsze 6 miesięcy można,
alternatywnie, rozważyć wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego.

Zamiana z rysperydonu w postaci wstrzyknięć o przedłużonym działaniu na produkt leczniczy
Poltraxin
Przestawiając pacjenta z leczenia rysperydonem w postaci wstrzyknięć o przedłużonym działaniu na
leczenie produktem leczniczym Poltraxin, należy zastąpić nim następne zaplanowane wstrzyknięcie.
Następnie należy kontynuować stosowanie produktu leczniczego Poltraxin w odstępach miesięcznych.
Nie jest wymagany tygodniowy rozpoczynający schemat dawkowania, obejmujący wstrzyknięcia
domięśniowe (odpowiednio w 1. dniu i 8. dniu), opisany powyżej w punkcie 4.2. Pacjenci, których
stan ustabilizowano wcześniej za pomocą różnych dawek rysperydonu w postaci iniekcji
o przedłużonym działaniu, mogą osiągnąć podobną ekspozycję na paliperydon w stanie stacjonarnym
podczas leczenia podtrzymującego comiesięcznymi dawkami produktu leczniczego Poltraxin, zgodnie
z poniższym:

Dawki rysperydonu w postaci wstrzyknięć o przedłużonym działaniu i dawki produktu
leczniczego Poltraxin, wymagane do osiągnięcia podobnej ekspozycji na paliperydon w stanie
stacjonarnym
Poprzednia dawka rysperydonu w postaci
wstrzyknięć o przedłużonym działaniu
Wstrzyknięcie produktu leczniczego
Poltraxin
25 mg co 2 tygodnie 50 mg miesięcznie
37,5 mg co 2 tygodnie 75 mg miesięcznie
50 mg co 2 tygodnie 100 mg miesięcznie

Leki przeciwpsychotyczne należy odstawiać zgodnie z odpowiednimi informacjami dotyczącymi
przepisywania produktu. Przerywając stosowanie produktu leczniczego Poltraxin, należy wziąć pod
uwagę przedłużony charakter jego uwalniania. Należy okresowo oceniać potrzebę kontynuacji
stosowania leku zwalczającego objawy pozapiramidowe (ang. extrapyramidal symptoms, EPS).

Pominięte dawki

Unikanie pomijania dawek
Zaleca się podanie drugiej dawki początkowej produktu leczniczego Poltraxin tydzień po podaniu
pierwszej dawki. Aby uniknąć pominięcia dawki, pacjentom można podać drugą dawkę 4 dni przed
lub po wyznaczonym terminie jednego tygodnia (8. dnia). Podobnie, trzecią i kolejne dawki po
schemacie dawkowania wstępnego, zaleca się podawać w odstępach comiesięcznych. Aby uniknąć

pominięcia comiesięcznej dawki, pacjentom można podać wstrzyknięcie do 7 dni przed lub po
upłynięciu miesięcznego terminu.

Jeśli opuszczono ustalony termin drugiego wstrzyknięcia produktu leczniczego Poltraxin
(8. dzień ± 4 dni), zalecane ponowne rozpoczęcie dawkowania zależy od tego, ile czasu upłynęło od
pierwszego wstrzyknięcia.

Pominięcie drugiej dawki początkowej (<4 tygodnie od pierwszego wstrzyknięcia)
Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia upłynęło mniej niż 4 tygodnie, pacjentowi należy jak najszybciej
podać drugą dawkę wynoszącą 100 mg do mięśnia naramiennego. Po 5 tygodniach od pierwszego
wstrzyknięcia (niezależnie od terminu drugiego wstrzyknięcia) pacjentowi należy podać trzecią dawkę
produktu leczniczego Poltraxin, wynoszącą 75 mg, do mięśnia naramiennego lub pośladkowego.
Następnie należy przestrzegać zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego
lub pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji
pacjenta i (lub) skuteczności.

Pominięcie drugiej dawki początkowej (4-7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia)
Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia produktu leczniczego Poltraxin upłynęło od 4 do 7 tygodni, należy
wznowić dawkowanie, rozpoczynając od dwóch wstrzyknięć po 100 mg w następujący sposób:
### 1. wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego najszybciej, jak to możliwe
### 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego tydzień później
### 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub
pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji
pacjenta i (lub) skuteczności.

Pominięcie drugiej dawki początkowej (>7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia)
Jeśli od pierwszego wstrzyknięcia produktu leczniczego Poltraxin upłynęło ponad 7 tygodni, należy
rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia
dawkowania produktu leczniczego Poltraxin.

Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (od 1 miesiąca do 6 tygodni)
Po rozpoczęciu leczenia zaleca się comiesięczny cykl stosowania produktu leczniczego Poltraxin. Jeśli
od ostatniego wstrzyknięcia upłynęło mniej niż 6 tygodni, należy możliwie jak najszybciej podać
ustaloną poprzednio dawkę stabilizującą. Następnie podawać dawkę w miesięcznych odstępach.

Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (>6 tygodni do 6 miesięcy)
Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia produktu leczniczego Poltraxin upłynęło więcej niż 6 tygodni,
zalecenia są następujące:

U pacjentów stabilnych po dawce od 25 mg do 100 mg
### 1. możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego takiej samej dawki, na jakiej
poprzednio utrzymywał się stabilny stan pacjenta
### 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego (takiej samej dawki) tydzień później (8. dzień)
### 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub
pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji
pacjenta i (lub) skuteczności.

U pacjentów stabilnych po dawce 150 mg
### 1. możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego
### 2. kolejne wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego tydzień później (8. dzień)
### 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć do mięśnia naramiennego lub
pośladkowego dawki od 25 mg do 150 mg ustalonej na podstawie indywidualnej tolerancji
pacjenta i (lub) skuteczności.

Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (>6 miesięcy)
Jeśli od ostatniego wstrzyknięcia produktu leczniczego Poltraxin upłynęło ponad 6 miesięcy, należy
rozpocząć dawkowanie zgodnie z zamieszczonym powyżej opisem zalecanego rozpoczęcia
dawkowania produktu leczniczego Poltraxin.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku
>65 lat.
Ogólnie, zalecane dawkowanie produktu leczniczego Poltraxin u pacjentów w podeszłym wieku
z prawidłową czynnością nerek jest takie samo, jak u młodszych dorosłych pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Ponieważ jednak u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być
zaburzona, konieczne może być dostosowanie dawki (zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek patrz: Zaburzenia czynności nerek).

Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono systematycznych badań dotyczących stosowania produktu leczniczego Poltraxin
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). U pacjentów z łagodnymi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od ≥50 do <80 ml/min) zaleca się rozpoczęcie
stosowania produktu leczniczego Poltraxin od dawki wynoszącej 100 mg w 1. dniu leczenia i 75 mg
tydzień później. Obie dawki należy podawać do mięśnia naramiennego. Zalecana comiesięczna dawka
podtrzymująca wynosi 50 mg, a możliwy zakres to 25 mg do 100 mg, w zależności od tolerancji
pacjenta na lek i (lub) skuteczności.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Poltraxin u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
w stopniu umiarkowanym lub ciężkim (klirens kreatyniny <50 ml/min) (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Jak wskazuje doświadczenie zebrane podczas stosowania doustnego paliperydonu u pacjentów
z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, nie jest wymagane dostosowanie
dawki. Nie badano skutków przyjmowania paliperydonu przez pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby, dlatego zaleca się ostrożność w przypadku leczenia tych pacjentów (patrz
punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Poltraxin u dzieci
i młodzieży w wieku <18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Poltraxin jest przeznaczony wyłącznie do podawania domięśniowego. Nie wolno go
podawać żadną inną drogą. Należy go wstrzykiwać powoli, głęboko do mięśnia naramiennego lub
pośladkowego. Każde wstrzyknięcie powinien wykonać pracownik personelu medycznego. Dawkę
należy podawać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie należy jej podawać w podzielonych
wstrzyknięciach.

Dawki początkowe w dniach: 1. i 8. należy podawać do mięśnia naramiennego w celu szybkiego
uzyskania stężenia terapeutycznego (patrz punkt 5.2). Po podaniu drugiej dawki inicjującej,
comiesięczne dawki podtrzymujące można podawać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego.
W razie bólu w miejscu wstrzyknięcia, jeśli pacjent źle znosi związany z tym dyskomfort, należy
rozważyć zamianę z wstrzyknięcia do mięśnia pośladkowego na wstrzyknięcie do mięśnia
naramiennego, i odwrotnie (patrz punkt 4.8). Zaleca się także zmiany strony lewej i prawej (patrz
poniżej).

W celu uzyskania informacji dotyczących przygotowania i stosowania produktu leczniczego Poltraxin
patrz Ulotka dla pacjenta (Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub
pracowników ochrony zdrowia).

Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego
Zalecany rozmiar igły do wstrzyknięć początkowych i podtrzymujących produktu leczniczego
Poltraxin do mięśnia naramiennego zależy od masy ciała pacjenta. Dla osób o masie ciała ≥90 kg
zaleca się używanie igły w rozmiarze 1½ cala, 22 G (38,1 mm x 0,72 mm). Dla osób o masie ciała
<90 kg zaleca się używanie igły w rozmiarze 1 cal, 23 G (25,4 mm x 0,64 mm). Wstrzyknięcia należy
wykonywać naprzemiennie do obu mięśni naramiennych.

Wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego
Zalecany rozmiar igły do wstrzyknięć podtrzymujących produktu leczniczego Poltraxin do mięśnia
pośladkowego wynosi 1½ cala, 22 G (38,1 mm x 0,72 mm). Wstrzyknięcia należy wykonać w górnej
zewnętrznej ćwiartce mięśnia pośladkowego. Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie do obu
mięśni pośladkowych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, rysperydon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zastosowanie u pacjentów w stanie silnego pobudzenia lub w ostrym stanie psychotycznym
Produktu leczniczego Poltraxin nie należy stosować do leczenia silnego pobudzenia ani ostrych
stanów psychotycznych, gdy wymagane jest natychmiastowe złagodzenie objawów.

Odstęp QT
Należy zachować ostrożność, gdy paliperydon przepisywany jest pacjentom z rozpoznaną chorobą
układu sercowo-naczyniowego lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, a także
podczas jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT.

Złośliwy zespół neuroleptyczny
Podczas przyjmowania paliperydonu zgłaszano występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego
(ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS), charakteryzującego się: podwyższeniem temperatury
ciała, sztywnością mięśni, niestabilnością układu autonomicznego, zaburzeniami świadomości
i zwiększeniem aktywności fosfokinazy kreatynowej w surowicy. Ponadto może wystąpić
mioglobinuria (rabdomioliza) i ostra niewydolność nerek. Jeśli u pacjenta rozwiną się objawy
przedmiotowe lub podmiotowe wskazujące na zespół NMS, należy przerwać stosowanie
paliperydonu.

Późne dyskinezy/objawy pozapiramidowe
Produkty lecznicze o właściwościach antagonistycznych w stosunku do receptorów dopaminy były
kojarzone z pojawianiem się późnych dyskinez, charakteryzujących się rytmicznymi ruchami
mimowolnymi, głównie języka i (lub) twarzy. Jeśli wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy
późnych dyskinez, należy rozważyć przerwanie stosowania wszystkich leków
przeciwpsychotycznych, w tym paliperydonu.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki psychostymulujące
(np. metylofenidat) i paliperydon, gdyż mogą wystąpić objawy pozapiramidowe podczas
dostosowywania dawki jednego lub obu leków. Zaleca się stopniowe wycofywanie terapii
stymulantem (patrz punkt 4.5).

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza
Podczas stosowania paliperydonu stwierdzano wystąpienie leukopenii, neutropenii i agranulocytozy.
Agranulocytozę po wprowadzeniu paliperydonu do obrotu zgłaszano bardzo rzadko (<1/10 000

pacjentów). Pacjentów z istotną klinicznie leukopenią lub polekową leukopenią/neutropenią
w wywiadzie należy obserwować przez pierwsze kilka miesięcy leczenia.
Należy rozważyć odstawienie produktu leczniczego Poltraxin przy pierwszym objawie istotnego
klinicznie zmniejszenia liczby leukocytów, wobec braku innych czynników przyczynowych.
Pacjentów ze znaczącą klinicznie neutropenią należy uważnie obserwować, czy nie występuje u nich
gorączka lub inne objawy przedmiotowe lub podmiotowe infekcji, oraz podjąć natychmiastowe
leczenie w razie wystąpienia takich objawów. U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba
neutrofilów <1 x 109/l) należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Poltraxin i badać liczbę
leukocytów do momentu powrotu wyniku do normy.

Reakcje nadwrażliwości
Po wprowadzeniu produktu do obrotu rzadko stwierdzano reakcje anafilaktyczne u pacjentów, którzy
wcześniej tolerowali doustny rysperydon lub doustny paliperydon (patrz punkty 4.1 i 4.8).
Jeśli wystąpią reakcje nadwrażliwości należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Poltraxin,
wdrożyć w razie potrzeby odpowiednie środki wspomagające i obserwować pacjenta do czasu
ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Hiperglikemia i cukrzyca
Podczas leczenia paliperydonem stwierdzano wystąpienie hiperglikemii, cukrzycy i zaostrzenia
przebiegu wcześniej występującej cukrzycy w tym śpiączkę cukrzycową i kwasicę ketonową. Zaleca
się prowadzenie odpowiedniej obserwacji klinicznej zgodnie z wytycznymi terapii
przeciwpsychotycznej. Pacjentów leczonych produktem leczniczym Poltraxin, należy obserwować
pod kątem występowania objawów hiperglikemii (takich jak: polidypsja, poliuria, nadmierne łaknienie
i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą należy regularnie badać, czy nie pogarsza się u nich kontrola
glikemii.

Zwiększenie masy ciała
Podczas stosowania paliperydonu zgłaszano znaczne zwiększenie masy ciała. Należy regularnie
kontrolować masę ciała.

Stosowanie u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny
Badania hodowli tkankowych sugerują, że prolaktyna może stymulować wzrost komórek
nowotworów piersi u ludzi. Chociaż w badaniach klinicznych i epidemiologicznych nie wykazano
dotychczas wyraźnego związku ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, zaleca się zachowanie
ostrożności u pacjentek z wywiadem medycznym w tym kierunku. Paliperydon należy stosować
ostrożnie u pacjentów z wcześniej występującym nowotworem, który może być zależny od
prolaktyny.

Hipotonia ortostatyczna
Ze względu na działanie blokujące receptory alfa-adrenergiczne paliperydon może wywoływać
u niektórych pacjentów hipotonię ortostatyczną.
Na podstawie zebranych danych pochodzących z trzech sześciotygodniowych, kontrolowanych
placebo badań z użyciem podawanych doustnie tabletek paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu
w ustalonej dawce (3, 6, 9 i 12 mg) stwierdzono niedociśnienie ortostatyczne u 2,5% badanych
przyjmujących doustnie paliperydon i 0,8% badanych przyjmujących placebo. Produkt leczniczy
Poltraxin należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego
(np. niewydolnością serca, zawałem lub niedokrwieniem serca albo zaburzeniami przewodnictwa),
chorobą naczyń mózgowych lub stanami predysponującymi pacjenta do niedociśnienia
(np. odwodnienie i hipowolemia).

Drgawki
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Poltraxin u pacjentów,
u których występowały wcześniej drgawki lub stany mogące obniżać próg drgawkowy.

Zaburzenia czynności nerek
Stężenia paliperydonu w osoczu są zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dlatego
u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki. Nie zaleca się

stosowania produktu leczniczego Poltraxin u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa
C wg Childa-Pugh). Zaleca się ostrożność podczas stosowania paliperydonu u takich pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem
Nie badano stosowania paliperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.
U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, u których występuje ryzyko udaru mózgu, należy
zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Poltraxin.
Prezentowane poniżej informacje uzyskano dla rysperydonu, ale przyjmuje się je jako wiążące
również dla paliperydonu.

Śmiertelność ogólna
W metaanalizie 17 badań klinicznych z grupą kontrolną, w grupie pacjentów w podeszłym wieku
z otępieniem leczonych innymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym rysperydonem,
arypiprazolem, olanzapiną i kwetiapiną, stwierdzono większe ryzyko zgonu niż w grupie placebo.

Wśród pacjentów leczonych rysperydonem śmiertelność wyniosła 4% w porównaniu do 3,1%
u pacjentów przyjmujących placebo.

Zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe
W randomizowanych badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo przeprowadzonych
u pacjentów z otępieniem stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, w tym rysperydon,
arypiprazol i olanzapinę, wystąpiło około 3-krotne zwiększenie ryzyka zdarzeń niepożądanych
naczyniowo-mózgowych. Mechanizm tego zwiększonego ryzyka nie jest znany.

Choroba Parkinsona i otępienie z obecnością ciał Lewy’ego
Lekarz przepisujący produkt leczniczy Poltraxin pacjentowi z chorobą Parkinsona lub otępieniem
z obecnością ciał Lewy’ego (ang. Dementia with Lewy Bodies, DLB) powinien rozważyć stosunek
ryzyka do korzyści, ze względu na podwyższone w tych grupach pacjentów ryzyko wystąpienia
złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS), jak również
zwiększoną wrażliwość na leki przeciwpsychotyczne. Zwiększona wrażliwość na leki
przeciwpsychotyczne może manifestować się splątaniem, zaburzeniem świadomości, niestabilnością
postawy z częstymi upadkami, co towarzyszy objawom pozapiramidowym.

Priapizm
Donoszono o przypadkach priapizmu wywołanych przez leki przeciwpsychotyczne (do których należy
rysperydon) o działaniu blokującym receptory alfa-adrenergiczne. Podczas obserwacji po
wprowadzeniu paliperydonu do obrotu odnotowano również przypadki priapizmu wywołane przez
paliperydon podawany doustnie, będący aktywnym metabolitem rysperydonu. Należy poinformować
pacjentów, aby zgłosili się pilnie do lekarza, jeśli objawy priapizmu nie ustąpią w ciągu 4 godzin.

Regulacja temperatury ciała
Lekom przeciwpsychotycznym przypisywano właściwość zakłócania zdolności organizmu do
obniżania temperatury podstawowej ciała. Zaleca się zachowanie odpowiedniej ostrożności
w przypadku przypisywania produktu leczniczego Poltraxin pacjentom, którzy mogą znaleźć się
w sytuacjach sprzyjających podwyższeniu podstawowej temperatury ciała, np.: podejmujących
intensywny wysiłek fizyczny, narażonych na działanie skrajnie wysokich temperatur, przyjmujących
jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionych.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby
zakrzepowozatorowej (ang. Venous Thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie
żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem leczniczym Poltraxin

należy rozpoznać wszystkie potencjalne czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej oraz podjąć odpowiednie środki zapobiegawcze.

Działanie przeciwwymiotne
W badaniach przedklinicznych z użyciem paliperydonu obserwowano działanie przeciwwymiotne.
W przypadku stosowania leku u ludzi działanie to może maskować objawy przedmiotowe
i podmiotowe przedawkowania niektórych leków lub stany, takie jak niedrożność jelit, zespół Reye’a
i nowotwór mózgu.

Sposób podawania
Należy uważać, aby uniknąć nieumyślnego podania produktu leczniczego Poltraxin do naczynia
krwionośnego.

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki
U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze o działaniu antagonistycznym na receptory alfa
1a-adrenergiczne, takie jak Poltraxin, stwierdzano podczas operacji usunięcia zaćmy śródoperacyjny
zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) (patrz punkt 4.8).
Zespół IFIS może zwiększać ryzyko powikłań ocznych w trakcie i po zabiegu. Przed zabiegiem trzeba
poinformować wykonującego go okulistę o aktualnym lub wcześniejszym przyjmowaniu produktów
leczniczych o działaniu antagonistycznym na receptory alfa 1a-adrenergiczne. Nie ustalono
możliwych korzyści z odstawienia leków blokujących receptory alfa 1 przed zabiegiem usunięcia
zaćmy i należy to rozważyć wobec ryzyka przerwania leczenia przeciwpsychotycznego.

Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera 12 mg polisorbatu 20 w każdym ml, co odpowiada 12 mg/ml.
Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta
występują znane reakcje alergiczne.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku przepisywania produktu leczniczego Poltraxin wraz
z innymi produktami leczniczymi wydłużającymi ostęp QT, np. lekami przeciwarytmicznymi klasy IA
(np. chinidyna, dyzopyramid) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron, sotalol),
niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, niektórymi innymi lekami przeciwpsychotycznymi, a także
niektórymi lekami przeciwmalarycznymi (np. meflokina). Powyższa lista ma charakter informacyjny
i nie jest listą wyczerpującą.

Możliwość wpływu produktu leczniczego Poltraxin na inne leki
Nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych paliperydonu z produktami
leczniczymi, które są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P-450.

Biorąc pod uwagę zasadniczy wpływ paliperydonu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (patrz punkt
4.8), należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Poltraxin w połączeniu z innymi
produktami leczniczymi działającymi ośrodkowo, np. anksjolitykami, większością leków
przeciwpsychotycznych, lekami nasennymi, opioidami, itp. lub alkoholem.

Paliperydon może antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów dopaminergicznych. Jeśli to
połączenie leków wydaje się konieczne, szczególnie w schyłkowej fazie choroby Parkinsona, należy
zastosować najmniejsze skuteczne dawki obu leków.

Z powodu możliwości wywoływania hipotonii ortostatycznej (patrz punkt 4.4), można zaobserwować
efekt addytywny w przypadku stosowania produktu leczniczego Poltraxin wraz z innymi produktami
leczniczymi o takim samym potencjale, np. innymi lekami przeciwpsychotycznymi, lekami
trójpierścieniowymi.

Zaleca się ostrożność, jeśli paliperydon podawany jest z innymi produktami leczniczymi, które
obniżają próg drgawkowy (tj.: fenotiazyny lub butyrofenony, leki trójpierścieniowe lub selektywne
inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), tramadol, meflokina, itd.).

Jednoczesne doustne podawanie tabletek paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu w stanie
stacjonarnym (12 mg raz na dobę) wraz z tabletkami diwalproinianu sodu o przedłużonym uwalnianiu
(od 500 mg do 2000 mg raz na dobę) nie wpływało na farmakokinetykę walproinianu w stanie
stacjonarnym.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu leczniczego Poltraxin i litu, jednak jest
ona mało prawdopodobna.

Możliwość wpływu innych leków na produkt leczniczy Poltraxin
Badania in vitro wykazały, że w metabolizmie paliperydonu w minimalnym stopniu mogą
uczestniczyć enzymy CYP2D6 i CYP3A4, nie ma jednak wyników badań in vitro ani in vivo
wskazujących, że te izoenzymy odgrywają znaczącą rolę w metabolizmie paliperydonu.

Jednoczesne podawanie doustne paliperydonu z paroksetyną, silnym inhibitorem enzymu CYP2D6,
nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę paliperydonu.
Jednoczesne podawanie doustnego paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę wraz
z karbamazepiną w dawce 200 mg dwa razy na dobę spowodowało zmniejszenie średniej wartości
Cmax w stanie stacjonarnym oraz wartości AUC paliperydonu o około 37%. Jest to w znacznym
stopniu spowodowane zwiększeniem o 35% klirensu nerkowego paliperydonu, prawdopodobnie
w wyniku pobudzenia przez karbamazepinę aktywności glikoproteiny P (P-gp) znajdującej się
w nerkach.

Niewielkie zmniejszenie ilości substancji czynnej wydalonej z moczem w postaci niezmienionej
sugeruje niewielki wpływ na metabolizm zależny od enzymów CYP lub dostępność biologiczną
paliperydonu w przypadku skojarzonego stosowania z karbamazepiną. Większe spadki stężenia
paliperydonu w osoczu mogą nastąpić po większych dawkach karbamazepiny.
Rozpoczynając stosowanie karbamazepiny, dawkę produktu leczniczego Poltraxin należy ponownie
ocenić i, w razie potrzeby, zwiększyć. I odwrotnie, w przypadku przerwania stosowania
karbamazepiny, dawkę produktu leczniczego Poltraxin należy ponownie ocenić i, w razie potrzeby,
zmniejszyć.

Jednoczesne doustne podawanie pojedynczej dawki paliperydonu w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu (12 mg) wraz z diwalproinianem sodu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu
(dwie tabletki 500 mg raz dziennie) spowodowało zwiększenie o ok. 50% wartości Cmax i AUC
paliperydonu, prawdopodobnie w wyniku zwiększonego wchłaniania po podaniu doustnym.
Ponieważ nie zaobserwowano wpływu na klirens ogólnoustrojowy, nie oczekuje się istotnej klinicznie
interakcji między diwalproinianem sodu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu i produktu
leczniczego Poltraxin podawanego domięśniowo. Nie zbadano tej interakcji w przypadku stosowania
paliperydonu.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Poltraxin z rysperydonem lub paliperydonem
podawanym doustnie
Ponieważ paliperydon jest głównym aktywnym metabolitem rysperydonu, należy zachować
ostrożność w razie jednoczesnego stosowania przez dłuższy czas rysperydonu lub doustnego
paliperydonu z produktem leczniczym Poltraxin. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu
Poltraxin jednocześnie z innymi lekami przeciwpsychotycznymi są ograniczone.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Poltraxin z lekami psychostymulującymi
Jednoczesne stosowanie leków psychostymulujących (np. metylofenidatu) z paliperydonem może
prowadzić do wystąpienia objawów pozapiramidowych po zmianie jednego lub obu leków (patrz
punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania paliperydonu podczas ciąży. Podawany
domięśniowo palmitynian paliperydonu i podawany doustnie paliperydon nie wywoływały wad
rozwojowych w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach, jednak zaobserwowano inne rodzaje
szkodliwego wpływu na rozród (patrz punkt 5.3). Noworodki narażone na działanie paliperydonu
w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane,
w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania po
porodzie. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół
zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki
powinny być uważnie monitorowane. Produktu leczniczego Poltraxin nie należy stosować w czasie
ciąży, jeśli nie jest to wyraźnie konieczne.

Karmienie piersią
Paliperydon przenika do mleka ludzkiego w takiej ilości, że może wpływać na organizm dziecka
karmionego piersią, jeśli kobieta karmiąca przyjmuje dawki terapeutyczne leku. Produkt leczniczy
Poltraxin nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

Płodność
W badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Paliperydon może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn ze względu na potencjalne działanie na układ nerwowy i wzrok, wiążące się
z objawami takimi jak sedacja, senność, omdlenia, niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.8).
Dlatego należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów nie obsługiwali maszyn, aż do
ustalenia indywidualnej podatności na działanie produktu leczniczego Poltraxin.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszano następujące działania niepożądane leku: bezsenność,
ból głowy, lęk, infekcję górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięć, parkinsonizm,
zwiększenie masy ciała, akatyzję, pobudzenie, sedację/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy,
ból mięśniowo-szkieletowy, częstoskurcz, drżenie, ból w jamie brzusznej, wymioty, biegunkę,
zmęczenie i dystonię. Akatyzja i sedacja/senność były zależne od wielkości dawki.

Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Poniżej wymieniono wszystkie działania niepożądane zgłoszone podczas stosowania paliperydonu
zgodnie z kategoriami częstości występowania w badaniach klinicznych palmitynianu paliperydonu.
Przyjęto następujące określenia odnoszące się do częstości występowania działań niepożądanych:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona
na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działania niepożądane
Częstość
Bardzo
często
Często Niezbyt często Rzadko Nieznanaa

Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

zakażenie górnych
dróg oddechowych,
zakażenie dróg
moczowych, grypa

zapalenie płuc,
zapalenie oskrzeli,
zakażenie dróg
oddechowych,
zapalenie zatok,
zapalenie pęcherza
moczowego,

zakażenie oka,
zapalenie skóry
wywołane przez
roztocza

zakażenie ucha,
zapalenie
migdałków,
grzybica paznokci,
zapalenie tkanki
łącznej, ropień
podskórny
Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego

zmniejszenie
liczby leukocytów,
niedokrwistość

neutropenia,
trombocytopenia,
zwiększenie
liczby
eozynofilów

agranulocytoza

Zaburzenia
układu
immunologicznego

nadwrażliwość reakcja
anafilaktyczna

Zaburzenia
endokrynologiczne
hiperprolaktynemiab nieprawidłowe
wydzielanie
hormonu
antydiuretycznego,
obecność glukozy
w moczu
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

hiperglikemia,
zwiększenie masy
ciała, zmniejszenie
masy ciała,
zmniejszenie
apetytu

cukrzycad,
hiperinsulinemia,
zwiększenie
apetytu,
jadłowstręt,
zwiększenie
stężenia
triglicerydów we
krwi, zwiększone
stężenie
cholesterolu we
krwi

cukrzycowa
kwasica
ketonowa,
hipoglikemia,
polidypsja

przewodnienie
hipotoniczne

Zaburzenia
psychiczne
bezsennośće pobudzenie,
depresja, lęk
zaburzenia snu,
mania,
zmniejszone libido,
nerwowość,
koszmary senne

katatonia, stan
dezorientacji,
somnambulizm,
przytępiony afekt,
anorgazmia

zaburzenia
odżywiania
związane ze snem

Zaburzenia
układu nerwowego
parkinsonizmc,
akatyzjac,
sedacja/senność,
dystoniac, zawroty
głowy, dyskinezac,
drżenie, ból głowy

późne dyskinezy,
omdlenia,
hiperaktywność
psychomotoryczna,
zawroty głowy
związane z pozycją
ciała, zaburzenia
koncentracji,
dyzartria,
zaburzenia smaku,
niedoczulica,
parestezje

złośliwy zespół
neuroleptyczny,
niedokrwienie
mózgu, brak
reakcji na bodźce,
utrata
świadomości,
zmniejszony
poziom
świadomości,
napady
drgawkowe,
zaburzenia
równowagi,
nieprawidłowa
koordynacja,
kiwanie głową

śpiączka
cukrzycowa

Zaburzenia oka niewyraźne
widzenie, zapalenie
spojówek, suche
oko

jaskra, zburzenia
ruchów gałki
ocznej, rotacyjne
ruchy gałek
ocznych,
światłowstręt,
zwiększone

zespół wiotkiej
tęczówki
(śródoperacyjny)

łzawienie,
przekrwienie oczu
Zaburzenia ucha
i błędnika
zawroty głowy,
szum uszne, ból
ucha
Zaburzenia serca tachykardia blok
przedsionkowokomorowy,
zaburzenia
przewodnictwa,
wydłużenie
odstępu QT
w EKG, zespół
tachykardii
postawnoortostatycznej,
bradykardia,
nieprawidłowy
zapis EKG,
kołatanie serca

migotanie
przedsionków,
niemiarowość
zatokowa

Zaburzenia
naczyniowe
nadciśnienie niedociśnienie,
niedociśnienie
ortostatyczne

zatorowość
płucna,
zakrzepica żył
głębokich, napady
zaczerwienienia

niedokrwienie

Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

kaszel,
przekrwienie błony
śluzowej nosa

duszność, ból
gardła i krtani,
krwawienie z nosa

zespół bezdechu
śródsennego,
zastój krwi
w płucach,
przekrwienie dróg
oddechowych,
rzężenia,
świszczący
oddech

hiperwentylacja,
zachłystowe
zapalenie płuc,
dysfonia

Zaburzenia
żołądka i jelit
ból w jamie
brzusznej, wymioty,
nudności, zaparcia,
biegunka,
niestrawność, ból
zęba

dyskomfort
w jamie brzusznej,
zapalenie żołądka
i jelit, dysfagia,
suchość śluzówki
jamy ustnej,
wzdęcia

zapalenie trzustki,
częściowa
niedrożność jelit,
obrzęk języka,
nietrzymanie
stolca, kamienie
kałowe, zapalenie
warg

całkowita
niedrożność jelit

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

zwiększenie
aktywności
aminotransferaz

zwiększenie
aktywności
gammaglutamylotransferazy,
zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych

żółtaczka

Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

pokrzywka, świąd,
wysypka, łysienie,
wyprysk, sucha
skóra, rumień,
trądzik

wysypka
polekowa,
hiperkeratoza,
łojotokowe
zapalenie skóry,
łupież

zespół StevensaJohnsona/toksyczna
nekroliza naskórka,
obrzęk
naczynioruchowy,
przebarwienia
skóry
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

ból
mięśniowoszkieletowy, bóle pleców,
ból stawów

zwiększone
stężenie kinazy
fosfokreatynowej
we krwi, skurcze
mięśni, sztywność

rabdomioliza,
obrzęk stawów
nieprawidłowa
postawa ciała

stawów, osłabienie
mięśni
Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
nietrzymanie
moczu,
częstomocz,
dysuria

zastój moczu

Ciąża, połóg
i okres
okołoporodowy

noworodkowy
zespół odstawienny
(patrz punkt 4.6)
Zaburzenia
układu
rozrodczego
i piersi

brak miesiączki zaburzenia erekcji,
zaburzenia
ejakulacji,
zaburzenia
miesiączkowaniae
ginekomastia,
mlekotok,
zaburzenia
seksualne, ból
piersi

priapizm,
dyskomfort piersi,
obrzmienie,
piersi,
powiększenie
piersi, wydzielina
z pochwy

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

gorączka, astenia,
zmęczenie, reakcja
w miejscu
wstrzyknięcia

obrzęk twarzy,
obrzęke,
zwiększenie
temperatury ciała,
nieprawidłowy
sposób chodzenia,
ból w klatce
piersiowej,
dyskomfort
w klatce
piersiowej, złe
samopoczucie,
stwardnienie

hipotermia,
dreszcze,
pragnienie, zespół
odstawienia leku,
ropień w miejscu
wstrzyknięcia,
zapalenie tkanki
łącznej w miejscu
wstrzyknięcia,
torbiel w miejscu
wstrzyknięcia,
krwiak w miejscu
wstrzyknięcia

zmniejszenie
temperatury ciała,
martwica w miejscu
wstrzyknięcia,
wrzód w miejscu
wstrzyknięcia

Urazy, zatrucia
i powikłania po
zabiegach

upadek

a Częstość występowania działań niepożądanych została zakwalifikowana jako „nieznana”, gdyż nie stwierdzano
ich w badaniach klinicznych palmitynianu paliperydonu. Pochodziły one albo ze zgłoszeń spontanicznych po
wprowadzeniu produktu do obrotu, których częstości nie da się określić, albo z danych dotyczących rysperydonu
(jakiejkolwiek postaci) lub doustnego paliperydonu uzyskanych z badań klinicznych i (lub) zgłoszeń po
wprowadzeniu do obrotu.
b Patrz poniżej „Hiperprolaktynemia”.
c Patrz poniżej „Objawy pozapiramidowe”.
d W badaniach z kontrolą placebo cukrzycę zgłaszano u 0,32% osób leczonych paliperydonem w porównaniu do
0,39% w grupie placebo. Całkowita częstość występowania cukrzycy we wszystkich badaniach klinicznych
wyniosła 0,65% u wszystkich osób leczonych paliperydonem.
e Bezsenność obejmuje: trudności z zasypianiem, bezsenność śródnocną. Napady drgawkowe obejmują:
uogólniony napad tonicznokloniczny. Obrzęk obejmuje: obrzęk uogólniony, obrzęk obwodowy, obrzęk
ciastowaty. Zaburzenia miesiączkowania obejmują: opóźnienia miesiączki, nieregularne miesiączkowanie,
skąpe miesiączkowanie.

Działania niepożądane stwierdzone podczas stosowania postaci farmaceutycznych rysperydonu
Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu, dlatego profile działań niepożądanych tych
substancji (w tym zarówno postaci doustnych, jak i postaci we wstrzyknięciach) odpowiadają sobie
wzajemnie.

Opis wybranych działań niepożądanych

Reakcja anafilaktyczna
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki reakcji anafilaktycznej po
wstrzyknięciu paliperydonu u pacjentów, którzy wcześniej tolerowali doustne postacie rysperydonu
lub paliperydonu (patrz punkt 4.4).

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym związanym z miejscem wstrzyknięcia był ból.
Nasilenie większości zgłaszanych reakcji określano jako łagodne do umiarkowanego. We wszystkich
badaniach fazy 2 i 3 z paliperydonem w ocenie bólu w miejscu wstrzyknięcia przez badanych opartej
na skali wzrokowo-analogowej wykazano tendencję do zmniejszania częstości występowania
i natężenia odczucia z czasem. Wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego były postrzegane jako
nieznacznie bardziej bolesne od analogicznego wstrzyknięcia do mięśnia pośladkowego. Pozostałe
reakcje w miejscu wstrzyknięcia charakteryzowały się przeważnie łagodnym nasileniem i obejmowały
stwardnienie (często), świąd (niezbyt często) i guzki (rzadko).

Objawy pozapiramidowe (EPS)
Objawy pozapiramidowe uwzględniały łącznie następujące zespoły objawów: parkinsonizm (w tym
zwiększone wydzielanie śliny, sztywność mięśni szkieletowych, parkinsonizm, ślinienie się,
sztywność typu koła zębatego, bradykinezja, hipokinezja, maskowata twarz, napięcie mięśni, akinezja,
sztywność karku, sztywność mięśni, chód parkinsonowski, nieprawidłowy odruch gładziznowy oraz
drżenie spoczynkowe w parkinsonizmie), akatyzja (w tym akatyzja, niepokój psychoruchowy,
hiperkinezja, zespół niespokojnych nóg), dyskineza (dyskineza, drganie mięśni, choreoatetoza, atetoza
i mioklonia), dystonia (w tym dystonia, wzmożone napięcie mięśni, kręcz szyi, mimowolne skurcze
mięśni, przykurcze mięśni, kurcz powiek, rotacja gałek ocznych, porażenie języka, skurcz mięśni
twarzy, skurcz mięśni krtani, miotonia, opistotonus, skurcz części ustnej gardła, pleurototonus, skurcz
języka i szczękościsk) oraz drżenie. Należy zauważyć, że uwzględniono szersze spektrum objawów,
które niekoniecznie mają pochodzenie pozapiramidowe.

Zwiększenie masy ciała
W trwającym 13 tygodni badaniu u pacjentów przyjmujących dawkę początkową 150 mg, częstość
występowania nieprawidłowego zwiększenia masy ciała ≥7% była zależna od dawki i wynosiła 5%
u badanych z grupy przyjmującej placebo oraz 6%, 8% i 13% w grupach stosujących paliperydon
w dawkach odpowiednio 25 mg, 100 mg i 150 mg.
W trwającej 33 tygodnie otwartej fazie przejściowej/podtrzymującej długoterminowego badania
dotyczącego zapobiegania nawrotom, 12% badanych przyjmujących paliperydon spełniło to kryterium
(zwiększenie masy ciała ≥7% od fazy podwójnie ślepej próby aż do punktu końcowego badania);
średnia (SD) zmiana masy ciała od punktu wyjścia fazy otwartej wyniosła +0,7 (4,79) kg.

Hiperprolaktynemia
W badaniach klinicznych zaobserwowano wzrost mediany stężenia prolaktyny w surowicy
u badanych obu płci przyjmujących paliperydon. Działania niepożądane, które mogą wskazywać na
zwiększone stężenie prolaktyny (np. brak miesiączki, mlekotok, zaburzenia menstruacji,
ginekomastia) wystąpiły ogółem u <1% badanych.

Efekt klasy terapeutycznej
W związku z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych mogą wystąpić następujące działania
niepożądane: wydłużenie odstępu QT, niemiarowości komorowe (migotanie komór, tachykardia
komorowa), nagły zgon z niewyjaśnionych przyczyn, zatrzymanie krążenia oraz częstoskurcz
komorowy typu torsade de pointes.

Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zatorowości płucnej oraz
zakrzepicy żył głębokich, związane ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych (częstość
występowania nieznana).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Na ogół spodziewane objawy przedmiotowe i podmiotowe są takie same, jak znane skutki
farmakologiczne związane z przedawkowaniem paliperydonu, tj. senność i sedacja, częstoskurcz
i niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT oraz objawy pozapiramidowe. U pacjentów, którzy
przedawkowali przyjmowany doustnie paliperydon zgłaszano przypadki częstoskurczu komorowego
typu torsade de pointes oraz migotanie komór. W razie ostrego stanu związanego z przedawkowaniem
należy rozważyć możliwość jednoczesnego wpływu różnych leków.

Postępowanie
Oceniając potrzeby terapeutyczne oraz powrót do zdrowia należy uwzględnić przedłużone uwalnianie
produktu leczniczego i długi okres półtrwania paliperydonu. Nie ma określonego antidotum na
paliperydon. Należy zastosować doraźne środki zaradcze. Należy zapewnić i podtrzymywać drożność
dróg oddechowych oraz zapewnić właściwe natlenienie i wentylację.

Należy natychmiast rozpocząć obserwację układu sercowo-naczyniowego, w tym stałe monitorowanie
EKG pod kątem potencjalnych niemiarowości. W razie niedociśnienia i zapaści krążeniowej należy
podjąć odpowiednie środki zaradcze, takie jak dożylne podawanie płynu i (lub) środków
sympatykomimetycznych. W przypadku ciężkich objawów pozapiramidowych należy podać środki
przeciwcholinergiczne. Należy kontynuować uważny nadzór i obserwację, aż do wyzdrowienia
pacjenta.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psycholeptyczne, inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC:
N05AX13

Poltraxin zawiera mieszaninę racemiczną (+)- i (-)-paliperydonu.

Mechanizm działania
Paliperydon jest selektywnym czynnikiem blokującym działanie monoamin, którego właściwości
farmakologiczne różnią się od właściwości neuroleptyków klasycznych. Paliperydon silnie wiąże się
z receptorami serotoninergicznymi 5-HT2 i dopaminergicznymi D2. Blokuje także receptory alfa
1-adrenergiczne i nieznacznie słabiej receptory H1-histaminergiczne i alfa 2-adrenergiczne.
Aktywność farmakologiczna enancjomerów (+)- i (-)-paliperydonu jest podobna pod względem
jakościowym i ilościowym.

Paliperydon nie wiąże się z receptorami cholinergicznymi. Chociaż paliperydon jest silnym
antagonistą receptorów D2, co, jak się uważa, łagodzi objawy wytwórcze schizofrenii, powoduje
rzadziej stany kataleptyczne i w mniejszym stopniu hamuje funkcje motoryczne niż klasyczne
neuroleptyki. Dominujący ośrodkowy antagonizm serotoniny może zmniejszać tendencję
paliperydonu do powodowania pozapiramidowych działań niepożądanych.

Skuteczność kliniczna
Leczenie nawrotu schizofrenii

Skuteczność paliperydonu w leczeniu nawrotu schizofrenii oceniono w czterech podwójnie
zaślepionych, randomizowanych, kontrolowanych placebo krótkoterminowych badaniach (jedno
trwające 9 tygodni i trzy trwające 13 tygodni), polegających na podawaniu stałej dawki dorosłym,
hospitalizowanym pacjentom z nawrotem, spełniających kryteria klasyfikacji schizofrenii DSM-IV.
W badaniach tych stałą dawkę paliperydonu podawano w dniach: 1., 8. i 36. badania trwającego 9
tygodni oraz dodatkowo w 64. dniu badania trwającego 13 tygodni.
Podczas leczenia nawrotu schizofrenii paliperydonem nie było potrzebne doustne podawanie
dodatkowych leków przeciwpsychotycznych. Pierwszorzędowym punktem końcowym było
zmniejszenie całkowitej punktacji skali objawów pozytywnych i negatywnych (ang. Positive and
Negative Syndrome Scale, PANSS), co przedstawiono w poniższej tabeli. Skala PANSS to
zwalidowany wielopozycyjny spis składający się z pięciu czynników do oceny objawów
pozytywnych, negatywnych, dezorganizacji myślenia, niekontrolowanej wrogości/podniecenia oraz
lęku/depresji. Funkcjonowanie oceniono za pomocą skali funkcjonowania indywidualnego
i społecznego (ang. Personal and Social Performance, PSP). Skala PSP jest zwalidowaną skalą,
używaną przez lekarzy klinicystów, służącą do określania funkcjonowania indywidualnego
i społecznego w czterech obszarach: aktywności użytecznych społecznie (praca i nauka), związków
osobistych i społecznych, dbałości o higienę osobistą oraz zachowań agresywnych i zakłócających
porządek.

W badaniu trwającym 13 tygodni (n = 636), porównującym działanie trzech stałych dawek
paliperydonu (początkowe wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego 150 mg, a następnie 3 dawki
podane do mięśnia pośladkowego lub naramiennego: 25 mg/4 tygodnie, 100 mg/4 tygodnie lub
150 mg/4 tygodnie) do placebo, wszystkie trzy dawki paliperydonu wykazały działanie lepsze od
placebo pod względem poprawy całkowitej punktacji w skali PANSS. W tym badaniu w grupach
leczonych dawkami 100 mg/4 tygodnie oraz 150 mg/4 tygodnie wykazano statystyczną przewagę nad
placebo pod względem punktacji w skali PSP. Nie dotyczyło to dawki 25 mg/4 tygodnie. Wyniki te
potwierdzają skuteczność produktu w ciągu całego okresu leczenia i poprawę punktacji w skali
PANSS. Zaobserwowano je już w 4. dniu, natomiast do 8. dnia nastąpiło wyraźne rozróżnienie
wyników w grupach przyjmujących paliperydon w dawkach 25 mg i 150 mg w porównaniu do grupy
przyjmującej placebo.

Inne badania dostarczyły statystycznie istotnych wyników przemawiających na korzyść paliperydonu,
oprócz dawki 50 mg w jednym badaniu (patrz tabela poniżej).

Całkowita punktacja w skali objawów pozytywnych i negatywnych w schizofrenii (PANSS) — zmiana z
punktu wyjścia do punktu końcowego — ekstrapolacja ostatniej obserwacji (ang. Last Observation
Carried Forward, LOCF) dla badań R092670-SCH-201, R092670-PSY-3003, R092670-PSY-3004 i
R092670-PSY-3007: Zestaw analiz skuteczności podstawowej
Placebo 25 mg 50 mg 100 mg 150 mg
R092670-PSY-3007*
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość p (vs. placebo)

n = 160
86,8 (10,31)
-2,9 (19,26)
--

n = 155
86,9 (11,99)
-8,0 (19,90)
0,034
--

n = 161
86,2 (10,77)
-11,6 (17,63)
< 0,001

n = 160
88,4 (11,70)
-13,2 (18,48)
< 0,001
R092670-PSY-3003
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość p (vs. placebo)

n = 132
92,4 (12,55)
-4,1 (21,01)
--
--

n = 93
89,9 (10,78)
-7,9 (18,71)
0,193

n = 94
90,1 (11,66)
-11,0 (19,06)
0,019

n = 30
92,2 (11,72)
-5,5 (19,78)
--
R092670-PSY-3004
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość p (vs. placebo)

n = 125
90,7 (12,22)
-7,0 (20,07)
--

n = 129
90,7 (12,25)
-13,6 (21,45)
0,015

n = 128
91,2 (12,02)
-13,2 (20,14)
0,017

n = 131
90,8 (11,70)
-16,1 (20,36)
<0,001
--

R092670-SCH-201
Średnia wyjściowa (SD)
Średnia zmiana (SD)
Wartość p (vs. placebo)

n = 66
87,8 (13,90)
6,2 (18,25)
--
--

n = 63
88,0 (12,39)
-5,2 (21,52)
0,001

n = 68
85,2 (11,09)
-7,8 (19,40)
<0,0001
--

* W przypadku badania R092670-PSY-3007 dawkę początkową wynoszącą 150 mg podano
wszystkim pacjentom przyjmującym paliperydon w 1. dniu, a następnie podawano im później
przydzieloną dawkę.
Uwaga: ujemna zmiana punktacji oznacza poprawę.

Utrzymywanie kontroli objawów i opóźnianie nawrotu schizofrenii
Skuteczność paliperydonu w utrzymywaniu kontroli objawów i opóźnianiu nawrotu schizofrenii
ustalono w długoterminowym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu przy użyciu
zmiennych dawek, przeprowadzonym z udziałem 849 osób dorosłych, niebędących w podeszłym
wieku i spełniających kryteria klasyfikacji schizofrenii DSM-IV. Badanie to składało się z otwartego
trwającego 33 tygodnie etapu leczenia fazy ostrej i stabilizacji, randomizowanego podwójnie
zaślepionego kontrolowanego placebo etapu obserwacji pod kątem nawrotu choroby oraz trwającego
52 tygodnie otwartego okresu dodatkowego. W tym badaniu dawki paliperydonu wynosiły 25, 50, 75
i 100 mg i były podawane co miesiąc; dawka 75 mg była dozwolona wyłącznie w trwającym 52
tygodnie otwartym okresie dodatkowym. Badane osoby początkowo otrzymywały elastycznie
dobierane dawki (25-100 mg) paliperydonu w 9-tygodniowym okresie przejściowym, po czym
nastąpił trwający 24 tygodnie okres podtrzymujący, w którym wymagano, aby punktacja w skali
PANSS wyniosła dla badanych ≤75. Dostosowanie dawki było dozwolone jedynie w ciągu
pierwszych 12 tygodni okresu podtrzymującego. Łącznie 410 stabilnych pacjentów przydzielono
losowo do grupy przyjmującej paliperydon [mediana czasu trwania wynosiła 171 dni (zakres: od 1 do
407 dni)] lub grupy przyjmującej placebo [mediana czasu trwania wynosiła 105 dni (zakres: od 8 do
441 dni)] aż do nawrotu objawów schizofrenii w trakcie podwójnie zaślepionego etapu badania
o różnym czasie trwania. Badanie przerwano wcześniej ze względu na skuteczność, gdyż
zaobserwowano znacznie dłuższy czas do nawrotu choroby (p <0,0001, Rysunek 1) u pacjentów
przyjmujących paliperydon w porównaniu do placebo (współczynnik ryzyka = 4,32; 95% przedział
ufności (CI): 2,4-7,7).

Rysunek 1: Wykres Kaplan-Meier'a przedstawiający czas do nawrotu — analiza pośrednia (zestaw
analiz pośrednich według zamiaru leczenia ITT)

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań paliperydonu we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży ze schizofrenią (stosowanie u dzieci i młodzieży,
patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja
Palmitynian paliperydonu jest estrem palmitynowym, prolekiem paliperydonu. Z powodu bardzo
małej rozpuszczalności w wodzie, palmitynian paliperydonu po wstrzyknięciu domięśniowo
rozpuszcza się powoli, zanim zostanie zhydrolizowany do paliperydonu i wchłonięty do krążenia
ustrojowego. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki stężenie paliperydonu w osoczu
stopniowo wzrasta, osiągając wartość maksymalną przy medianie czasu Tmax wynoszącej 13 dni.
Uwalnianie substancji czynnej rozpoczyna się już w 1. dniu i trwa przez co najmniej 4 miesiące.

Po wstrzyknięciu domięśniowo pojedynczych dawek (25-150 mg) do mięśnia naramiennego
zaobserwowano stężenie Cmax większe o ok. 28% w porównaniu do wstrzyknięcia do mięśnia
pośladkowego. Dwa początkowe wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego dawki 150 mg w 1. dniu
i dawki 100 mg w 8. dniu ułatwiają szybkie uzyskanie stężeń terapeutycznych. Profil uwalniania
i schemat dawkowania paliperydonu umożliwia utrzymanie tych stężeń. Całkowita ekspozycja na
paliperydon po podaniu paliperydonu była proporcjonalna do dawki w zakresie 25-150 mg i mniejsza
niż proporcjonalna do dawki pod względem Cmax dla dawek przekraczających 50 mg. Średnia
proporcja stężenia maksymalnego do stężenia minimalnego w stanie stacjonarnym w przypadku dawki
100 mg paliperydonu wyniosła 1,8 po podaniu do mięśnia pośladkowego i 2,2 po podaniu do mięśnia
naramiennego. Mediana pozornego okresu półtrwania paliperydonu po podaniu paliperydonu w dawce
z zakresu 25-150 mg wynosiła od 25 do 49 dni.

Całkowita dostępność biologiczna palmitynianu paliperydonu po podaniu paliperydonu wynosi 100%.

Po podaniu palmitynianu paliperydonu enancjomery (+) i (-) paliperydonu przechodzą przemianę
wzajemną, osiągając stosunek (+) do (-) wartości AUC wynoszący około 1,6-1,8.

Wiązanie mieszaniny racemicznej paliperydonu przez białka osocza wynosi 74%.

Metabolizm i eliminacja
Tydzień po podaniu doustnym pojedynczej dawki 1 mg natychmiast uwalnianego 14C-paliperydonu
59% dawki było wydalane w postaci niezmienionej z moczem, co oznacza, że paliperydon nie jest
w znacznym stopniu metabolizowany przez wątrobę. Około 80% podanej dawki znakowanej
radioaktywnie wykryto w moczu, a 11% w kale. Zidentyfikowano in vivo cztery szlaki metaboliczne,
z których żaden nie odpowiadał za metabolizm więcej niż 6,5% dawki: dealkilację, hydroksylację,
odwodornienie i odłączenie benzizoksazolu. Chociaż wyniki badań in vitro sugerowały, że w
metabolizmie paliperydonu mogą uczestniczyć izoenzymy CYP2D6 i CYP3A4, w badaniach in vivo
nie uzyskano dowodów na to, że odgrywają one istotną rolę w metabolizmie paliperydonu. Analizy
farmakokinetyki przeprowadzone w populacji wskazują na brak dostrzegalnej różnicy klirensu
paliperydonu po podaniu doustnym tego leku między osobami metabolizującymi substraty CYP2D6
w stopniu znacznym i niewielkim. Badania in vitro na ludzkich mikrosomach wątrobowych wykazały,
że paliperydon nie hamuje w znaczącym stopniu metabolizmu produktów leczniczych
metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10,
CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 i CYP3A5.

Badania in vitro wykazały, że paliperydon jest substratem P-gp i w dużych stężeniach hamuje
w nieznacznym stopniu P-gp. Znaczenie kliniczne tego faktu nie jest znane; brak danych in vivo.

Porównanie wstrzyknięć długodziałającego palmitynianu paliperydonu do doustnego paliperydonu
o przedłużonym uwalnianiu
Paliperydon w postaci iniekcji opracowano w taki sposób, że paliperydon jest dostarczany przez
miesiąc, podczas gdy paliperydon doustny o przedłużonym uwalnianiu jest podawany codziennie.
Początkowy schemat dawkowania paliperydonu (150 mg/100 mg do mięśnia naramiennego
w 1. dniu/8. dniu) ma na celu szybkie osiągnięcie stanu stacjonarnego stężenia paliperydonu podczas
rozpoczynania terapii bez dodatkowego przyjmowania leku doustnie.

Ogólnie, całkowite stężenia początkowe paliperydonu znajdują się w zakresie ekspozycji
obserwowanym po podaniu doustnym dawki 6-12 mg paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu.
Zastosowanie schematu początkowego dawkowania paliperydonu umożliwiło pacjentom zachowanie
zakresu ekspozycji odpowiadającego doustnej dawce 6-12 mg paliperydonu o przedłużonym
uwalnianiu, nawet w dniach przed podaniem dawki (8. dzień i 36. dzień). Z powodu różnic między
średnimi profilami farmakokinetycznymi tych dwóch produktów leczniczych, należy zachować
ostrożność podczas bezpośredniego porównywania ich właściwości farmakokinetycznych.

Zaburzenia czynności wątroby
Paliperydon nie jest w znacznym stopniu metabolizowany przez wątrobę. Chociaż nie zbadano
skutków stosowania paliperydonu w postaci iniekcji u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby,
dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby.

W badaniu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh),
którym podawano doustnie paliperydon, stężenia wolnego paliperydonu w osoczu były podobne do
stężeń u osób z prawidłową czynnością wątroby. Nie przeprowadzono badań dotyczących podawania
paliperydonu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek
Zbadano skutki podawania doustnego pojedynczej dawki paliperydonu wynoszącej 3 mg w postaci
tabletek o przedłużonym uwalnianiu pacjentom z różną czynnością nerek. Eliminacja paliperydonu
zmniejszała się wraz ze zmniejszaniem szacunkowego klirensu kreatyniny. Całkowity klirens
paliperydonu był zmniejszony średnio o 32% u osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl
= 50 do <80 ml/min), o 64% w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (CrCl = 30 do
<50 ml/min) i 71% w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (CrCl = 10 do < 30 ml/min), co
odpowiada odpowiednio 1,5; 2,6 i 4,8-krotnemu średniemu wzrostowi ekspozycji (AUCinf)
w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Na podstawie ograniczonej liczby obserwacji
pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek, u których stosowano paliperydon w postaci
iniekcji, oraz symulacji farmakokinetycznych, zaleca się zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2).

Pacjenci w podeszłym wieku
Analiza farmakokinetyki w populacji nie wykazała różnic farmakokinetyki związanych z wiekiem.

Wskaźnik masy ciała (ang. Body Mass Index, BMI)/masa ciała
Badania farmakokinetyki palmitynianu paliperydonu wykazały nieznacznie niższe stężenia
paliperydonu w osoczu (10-20%) u pacjentów z nadwagą lub otyłych w porównaniu do pacjentów o
prawidłowej masie ciała (patrz punkt 4.2).

Rasa
Analiza farmakokinetyki w populacji danych z badań dotyczących doustnego przyjmowania
paliperydonu nie ujawniła zależnej od rasy różnicy w farmakokinetyce paliperydonu po podaniu
paliperydonu w postaci iniekcji.

Płeć
Nie zaobserwowano istotnych klinicznie różnic pomiędzy mężczyznami i kobietami.

Palenie tytoniu
Na podstawie wyników badań in vitro przeprowadzonych z wykorzystaniem ludzkich enzymów
wątrobowych stwierdzono, że paliperydon nie jest substratem dla izoenzymu CYP1A2; palenie tytoniu
nie powinno mieć zatem wpływu na farmakokinetykę paliperydonu. Nie badano wpływu palenia
tytoniu na farmakokinetykę paliperydonu w postaci iniekcji. Analiza farmakokinetyki w populacji na
podstawie danych z badań dotyczących doustnego przyjmowania paliperydonu w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu ujawniła nieznacznie mniejszą ekspozycję na paliperydon u osób
palących w porównaniu do osób niepalących. Jednak jest mało prawdopodobne, aby ta różnica miała
znaczenie kliniczne.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym palmitynianu paliperydonu (postać
podawana co miesiąc) oraz doustnym podaniu paliperydonu u szczurów i psów wykazały skutki
głównie farmakologiczne, takie jak sedacja i efekty związane z działaniem prolaktyny na gruczoły
sutkowe i narządy płciowe. U zwierząt, którym podawano palmitynian paliperydonu, zaobserwowano
reakcję zapalną w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego. Sporadycznie tworzył się ropień.

W badaniach reprodukcji u szczurów z zastosowaniem rysperydonu podawanego doustnie, który
u szczurów i ludzi jest w znacznym stopniu przekształcany do paliperydonu, obserwowano
niepożądane działania na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Po domięśniowym podaniu
palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom szczurów w dawkach do 160 mg/kg mc./dobę
włącznie, co odpowiada 4,1-krotności poziomu ekspozycji u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce
wynoszącej 150 mg, nie zaobserwowano embriotoksyczności ani wad rozwojowych. Po podaniu
ciężarnym zwierzętom innych antagonistów dopaminy wystąpił negatywny wpływ na zdolność
uczenia się i rozwój motoryczny potomstwa.

Palmitynian paliperydonu oraz paliperydon nie wykazują działania genotoksycznego. W badaniach
działania rakotwórczego doustnie podanego rysperydonu u szczurów i myszy obserwowano
zwiększenie częstości występowania gruczolaków przysadki mózgowej (myszy), hormonalnie
czynnych gruczolaków trzustki (szczury) i gruczolaków gruczołu sutkowego (u obu gatunków).
Potencjał rakotwórczy podawanego domięśniowo palmitynianu paliperydonu oceniono u szczurów.
Badania wykazały statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania gruczolakoraka gruczołu
sutkowego u samic szczurów po dawkach 10, 30 i 60 mg/kg mc./miesiąc. U samców szczurów
wykazano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania gruczolaków i nowotworów
złośliwych gruczołu sutkowego po dawkach 30 i 60 mg/kg/miesiąc, co odpowiada 1,2- oraz
2,2-krotności poziomu ekspozycji po najwyższej zalecanej u ludzi dawce, wynoszącej 150 mg. Guzy
te mogą być związane z przedłużonym antagonizmem receptorów D2 oraz hiperprolaktynemią.
Znaczenie tych wyników badań dotyczących guzów u gryzoni w odniesieniu do ryzyka u ludzi jest
nieznane.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Polisorbat 20
Makrogol 4000
Kwas cytrynowy jednowodny
Disodu fosforan
Sodu diwodorofosforan jednowodny
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułko-strzykawka (szkło przezroczyste, typ I) z korkiem, blokadą i nasadką typu „tip-cap” (guma
bromobutylowa) z igłą 22G 1½ cala (38,1 mm x 0,72 mm) z zabezpieczeniem i igłą 23G 1 cal (25,4
mm x 0,64 mm) z zabezpieczeniem.
Wielkości opakowań:
Tekturowe pudełko zawiera 1 ampułko-strzykawkę i 2 igły.

Opakowanie do rozpoczęcia leczenia:
Każde opakowanie do rozpoczęcia opakowania zawiera 1 opakowanie Poltraxin 150 mg
i 1 opakowanie Poltraxin 100 mg.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

25 mg: Pozwolenie nr 29202
50 mg: Pozwolenie nr 29203
75 mg: Pozwolenie nr 29204
100 mg: Pozwolenie nr 29205
150 mg: Pozwolenie nr 29206
Opakowanie do rozpoczęcia leczenia
100 mg/150 mg: Pozwolenie nr 29207

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25.08.2025 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 15.01.2026 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.