# Rispolept Consta

> Risperidon · 37,5 mg · Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Rispolept Consta
- **Nazwa powszechna:** Risperidonum
- **Substancja czynna:** [Risperidon](https://apteka.online/odpowiedniki/risperidonum)
- **Moc:** 37,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AX08
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 10581
- **Podmiot odpowiedzialny:** Janssen-Cilag International N.V.
- **Producent:** CAP Pharmacy Line
Janssen Pharmaceutica N.V., Cypr
Belgia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/rispolept-consta-proszek-i-rozpuszczalnik-37-5-mg-janssen
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/rispolept-consta-proszek-i-rozpuszczalnik-37-5-mg-janssen.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19815/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19815/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 37,5 mg proszku ¦ 1 fiol.  do sporządzania zawiesiny ¦ 2 igły  ¦ 1 amp.-strzyk. 2 ml | 5909991058128 | Rp | 214,09 zł (dopłata od 11,47 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 1 zestaw  \(1 fiol. + 1 strzyk. + 2 igły\) | 5909991058111 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 1 fiol. 37,5 mg proszku ¦ 1 fiol.  do sporządzania zawiesiny ¦ 2 igły  ¦ 1 amp.-strzyk. 2 ml — EAN 5909991058128

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia w przypadku nawrotu objawów psychotycznych podczas terapii neuroleptykami w wyniku udokumentowanego, uporczywego braku współpracy chorego | ryczałt | 214,09 zł | 11,47 zł | 202,62 zł | 205,82 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Rispolept Consta i w jakim celu się go stosuje?
Rispolept Consta należy do grupy leków przeciwpsychotycznych.

Rispolept Consta stosuje się w leczeniu podtrzymującym schizofrenii, tj. stanu, w którym pacjent
widzi, słyszy lub czuje rzeczy nieistniejące, wierzy w rzeczy nieprawdziwe, odczuwa niezwykłą
podejrzliwość lub splątanie.

Rispolept Consta jest przeznaczony dla pacjentów aktualnie leczonych doustnymi lekami
przeciwpsychotycznymi (np. tabletki, kapsułki).

Rispolept Consta może pomóc złagodzić objawy choroby i zapobiec ich nawrotom.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rispolept Consta

Kiedy nie stosować leku Rispolept Consta
• jeśli pacjent ma uczulenie na rysperydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
• jeśli pacjent nie stosował nigdy wcześniej leku Rispolept w żadnej postaci, należy najpierw
zastosować Rispolept w postaci doustnej, zanim rozpocznie się leczenie lekiem Rispolept
Consta.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Rispolept Consta należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, na przykład niemiarowy rytm pracy
serca, lub jeśli pacjent ma skłonność do niskiego ciśnienia krwi, lub stosuje leki regulujące
ciśnienie krwi. Lek Rispolept Consta może powodować obniżenie ciśnienia krwi. Może być
konieczne dostosowanie dawki leku
• jeśli pacjent wie o jakichkolwiek czynnikach, które mogą sprzyjać wystąpieniu u niego udaru,
takich jak wysokie ciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia sercowo-naczyniowe lub zaburzenia
naczyń mózgowych
• jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpiły mimowolne ruchy języka, ust lub twarzy
• jeśli kiedykolwiek u pacjenta wystąpił stan objawiający się gorączką, silnym zesztywnieniem
mięśni, potami lub obniżeniem poziomu świadomości (zwany również złośliwym zespołem
neuroleptycznym)
• jeśli u pacjenta występuje choroba Parkinsona lub otępienie
• jeśli pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie musiało być
spowodowane działaniem innych leków)
• jeśli pacjent ma cukrzycę
• jeśli pacjent ma padaczkę
• jeśli pacjent jest mężczyzną i doświadczył przedłużającej się lub bolesnej erekcji
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia regulacji temperatury ciała lub pacjent się przegrzewa
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby
• jeśli pacjent ma nieprawidłowo duże stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza
prolaktynozależnego
• jeśli u pacjenta lub któregoś z jego krewnych występowały w przeszłości zakrzepy krwi, gdyż
stosowanie takich leków, jak Rispolept Consta wiąże się z powstawaniem zakrzepów.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy którykolwiek z opisanych powyżej objawów go dotyczy, powinien
przed zastosowaniem leku Rispolept lub Rispolept Consta zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż we krwi pacjentów
stosujących lek Rispolept Consta obserwowano bardzo rzadko niebezpiecznie małą liczbę pewnego
rodzaju białych krwinek, niezbędnych do zwalczania zakażeń.

Nawet jeśli pacjent wcześniej tolerował rysperydon stosowany doustnie, mogą rzadko wystąpić
reakcje alergiczne po wstrzyknięciach leku Rispolept Consta. Należy natychmiast zwrócić się
o pomoc medyczną jeśli u pacjenta wystąpi: wysypka, obrzęk gardła, świąd lub trudności
z oddychaniem, gdyż mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej.

Lek Rispolept Consta może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała
może wpływać niekorzystnie na stan zdrowia. Lekarz prowadzący będzie regularnie kontrolował masę
ciała pacjenta.

Lekarz powinien sprawdzać czy u pacjenta występują objawy dużego stężenia glukozy we krwi,
ponieważ u pacjentów stosujących lek Rispolept obserwowano zachorowania na cukrzycę i nasilenie
istniejącej wcześniej cukrzycy. U pacjentów z występującą wcześniej cukrzycą należy regularnie
kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Lek Rispolept Consta często zwiększa stężenie hormonu zwanego prolaktyną. Może to powodować
działania niepożądane, takie jak: zaburzenia miesiączkowania, problemy z płodnością u kobiet, obrzęk
sutków u mężczyzn (patrz: Możliwe działania niepożądane). W razie wystąpienia takich działań
niepożądanych zaleca się wykonanie badania stężenia prolaktyny we krwi.

Podczas operacji usunięcia zaćmy z oka, źrenica może nie rozszerzać się wystarczająco.
Również tęczówka oka może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem oka.
Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o stosowaniu tego
leku.

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem
Leku Rispolept Consta nie należy podawać pacjentom w podeszłym wieku z otępieniem.

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli pacjent lub osoba sprawująca opiekę nad
pacjentem stwierdzi nagłą zmianę jego stanu psychicznego, nagłe zwiotczenie lub zdrętwienie mięśni
twarzy, kończyn, szczególnie jednostronne lub zaburzenia mowy, nawet występujące przez krótki
czas. Objawy te mogą sygnalizować udar.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Przeprowadzono badania dotyczące doustnego stosowania rysperydonu u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek lub wątroby, jednak nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku
Rispolept Consta. W tej grupie pacjentów lek Rispolept Consta powinien być stosowany
z ostrożnością.

Rispolept Consta a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Pacjenci powinni w szczególności powiadomić lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmują
którykolwiek z poniżej wymienionych leków:
• leki uspokajające oddziałujące na mózg (benzodiazepiny) lub niektóre leki przeciwbólowe
(opioidy), leki przeciw alergii (niektóre leki przeciwhistaminowe), jako że rysperydon może
nasilać ich działanie uspokajające
• leki, które mogą wywoływać zmianę aktywności elektrycznej serca, takie jak leki na malarię,
przeciwarytmiczne, przeciwalergiczne (leki przeciwhistaminowe), niektóre leki
przeciwdepresyjne lub inne leki stosowane w leczeniu innych zaburzeń psychicznych
• leki, które powodują zwolnienie rytmu serca
• leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (np. niektóre leki moczopędne)
• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. lewodopa)
• leki, które zwiększają aktywność ośrodkowego układu nerwowego (leki psychostymulujące,
takie jak metylofenidat)
• leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym. Lek Rispolept Consta może obniżać ciśnienie krwi
• leki moczopędne (diuretyki) stosowane u pacjentów z chorobą serca lub łagodzące obrzęk
w miejscach, gdzie doszło do nadmiernego nagromadzenia płynu (np. furosemid lub
chlorotiazyd). Lek Rispolept Consta stosowany osobno lub w skojarzeniu z furosemidem może
zwiększać ryzyko udaru lub zgonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.

Następujące leki mogą osłabiać działanie rysperydonu:
• ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu niektórych zakażeń)
• karbamazepina, fenytoina (leki na padaczkę)
• fenobarbital.
W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia przyjmowania tych leków może zajść konieczność zmiany
dawki rysperydonu.

Następujące leki mogą nasilać działanie rysperydonu:
• chinidyna (stosowana w pewnych chorobach serca)
• leki przeciwdepresyjne, takie jak paroksetyna, fluoksetyna, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne
• leki beta-adrenolityczne (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
• fenotiazyny (np. stosowane w leczeniu psychoz lub w celu uspokojenia)
• cymetydyna, ranitydyna (zmniejszające kwaśność soku żołądkowego)
• itrakonazol i ketokonazol (stosowane w zakażeniach grzybiczych)
• niektóre leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS, takie jak rytonawir
• werapamil, stosowany w leczeniu nadciśnienia i (lub) zaburzeń rytmu serca
• sertralina i fluwoksamina, stosowane w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.

W przypadku rozpoczęcia lub zakończenia przyjmowania tych leków może być konieczna zmiana
dawki rysperydonu.

Jeśli pacjent nie jest pewny, czy przyjmował lub przyjmuje którykolwiek z opisanych powyżej leków,
powinien przed zastosowaniem leku Rispolept Consta zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Rispolept Consta z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie należy pić alkoholu w trakcie stosowania leku Rispolept Consta.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz podejmie decyzję, czy pacjentka może stosować lek Rispolept Consta
• u noworodków, których matki stosowały lek Rispolept Consta w ostatnim trymestrze (ostatnie
3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub)
osłabienie, senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z
karmieniem. W razie zaobserwowania takich objawów u dziecka, należy skontaktować się
z lekarzem
• Lek Rispolept Consta może zwiększyć stężenie prolaktyny we krwi - hormonu, który może
wpływać na płodność (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Rispolept Consta mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz
zaburzenia widzenia. Dlatego bez konsultacji z lekarzem, nie należy prowadzić pojazdów, używać
żadnych narzędzi ani obsługiwać żadnych maszyn.

Rispolept Consta zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), to znaczy lek uznaje się za "wolny od sodu".

### 3. Jak stosować lek Rispolept Consta?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Lek Rispolept Consta jest podawany we wstrzyknięciu domięśniowym w ramię lub w pośladek, co
2 tygodnie, przez lekarza lub pielęgniarkę. Wstrzyknięć należy dokonywać na zmianę, raz z prawej,
a raz z lewej strony. Nie wolno podawać dożylnie.

Zalecana dawka to:

Dorośli
Dawka początkowa
Jeśli w ostatnich 2 tygodniach przyjmowana doustnie (np. w postaci tabletek) dawka dobowa
rysperydonu wynosiła 4 mg lub mniej, to dawka początkowa leku Rispolept Consta powinna wynosić
25 mg.
Jeśli w ostatnich 2 tygodniach przyjmowana doustnie (np. w postaci tabletek) dawka dobowa
rysperydonu była większa niż 4 mg, to dawka początkowa leku Rispolept Consta może wynosić
37,5 mg.

Jeśli pacjent jest aktualnie leczony innym niż rysperydon doustnym lekiem przeciwpsychotycznym, to
dawka początkowa leku Rispolept Consta będzie zależeć od dotychczasowej terapii. Lekarz dokona
wyboru i przepisze lek Rispolept Consta w dawce 25 mg lub 37,5 mg.

Lekarz dostosuje dawkę leku Rispolept Consta odpowiednio do potrzeb pacjenta.

Dawka podtrzymująca:
• zwykle podaje się dawkę 25 mg w postaci wstrzyknięcia co dwa tygodnie

• w razie konieczności podaje się większą dawkę 37,5 mg lub 50 mg. Lekarz dostosuje dawkę
leku Rispolept Consta odpowiednio do potrzeb pacjenta
• lekarz może również zalecić przyjmowanie leku Rispolept w postaci doustnej przez trzy
tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rispolept Consta
• u pacjentów, którzy zastosowali większą dawkę leku Rispolept Consta niż powinni,
zaobserwowano następujące objawy: senność, uczucie zmęczenia, nieprawidłowe ruchy ciała,
trudności z utrzymaniem równowagi i chodzeniem, zawroty głowy spowodowane niskim
ciśnieniem oraz nieprawidłowy rytm serca. Odnotowano również przypadki nieprawidłowego
przewodzenia elektrycznego w sercu oraz drgawki
• należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Przerwanie stosowania leku Rispolept Consta
Działanie leku ustąpi, jeśli pacjent przestanie go stosować. Dlatego bez wyraźnego polecenia lekarza
nie należy przerywać stosowania leku, w przeciwnym wypadku może dojść do nawrotów choroby.
Należy zawsze zgłaszać się na kolejne co-dwutygodniowe wizyty w gabinecie lekarskim, w celu
podania kolejnej dawki leku. Jeśli pacjent nie może przyjść na wizytę, powinien niezwłocznie
powiadomić lekarza, aby uzgodnić inny termin.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Rispolept Consta nie jest przeznaczony dla osób w wieku poniżej 18 lat.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek
z następujących, niezbyt częstych działań niepożądanych (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na
100):
• u pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub
zdrętwienie twarzy, kończyn, szczególnie jednostronne lub zaburzenia wymowy, nawet przez
krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar
• późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych
części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych
rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie leku Rispolept
Consta.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek
z następujących, rzadkich działań niepożądanych (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1000):
• zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi);
zakrzepy te mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce
piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast
zwrócić się o pomoc medyczną
• gorączka, zesztywnienie mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości (stan zwany
złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego
leczenia
• u mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem
priapizm. Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia
• wystąpi ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg
lub języka, dusznością, swędzeniem skóry, wysypką lub spadkiem ciśnienia krwi. Nawet jeśli

pacjent wcześniej tolerował rysperydon stosowany doustnie, mogą rzadko wystąpić reakcje
alergiczne po wstrzyknięciach leku Rispolept Consta.

Wystąpić mogą również inne działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
• objawy przeziębienia
• trudności z zasypianiem lub budzenie się
• depresja, lęk
• parkinsonizm: ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności
lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne), a czasami nawet uczucie
„zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu
obejmują: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny i (lub)
ślinienie się i twarz bez wyrazu
• ból głowy.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):
• zapalenie płuc, zakażenie dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli), zakażenie zatok
• zakażenie dróg moczowych, objawy grypopodobne, anemia
• zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi (z objawami lub bez objawów). Objawy
zwiększenia stężenia prolaktyny występują niezbyt często i mogą obejmować u mężczyzn:
obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji, zmniejszenie popędu płciowego
lub inne zaburzenia seksualne. U kobiet mogą one obejmować uczucie dyskomfortu dotyczące
piersi, wyciek mleka z piersi, brak krwawień miesięcznych, inne zaburzenia cyklu miesięcznego
lub zaburzenia płodności
• duże stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, zwiększony apetyt, zmniejszenie masy
ciała, zmniejszony apetyt
• zaburzenia snu, drażliwość, zmniejszony popęd płciowy (libido), niepokój, uczucie senności lub
osłabienie czujności
• dystonia: w tym stanie występują powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni.
Mogą dotyczyć każdej części ciała (co może skutkować nieprawidłową postawą ciała), jednak
dystonia najczęściej obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust, języka czy
żuchwy
• zawroty głowy
• dyskinezy: w tym stanie występują mimowolne ruchy mięśni, w tym powtarzalne, spastyczne
lub skręcające ruchy lub szarpnięcia
• drżenie
• niewyraźne widzenie
• przyspieszone bicie serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi, ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• skrócenie oddechu (zadyszka), ból gardła, kaszel, zatkany nos
• ból brzucha, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wymioty, nudności, zakażenie żołądka lub
jelit, zaparcia, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, ból zęba
• wysypka
• skurcz mięśni, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów
• nietrzymanie moczu
• zaburzenia erekcji
• brak miesiączkowania
• wyciek mleka z piersi
• obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych, gorączka, osłabienie, zmęczenie (znużenie)
• ból
• reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym swędzenie, ból lub obrzęk
• zwiększona aktywność aminotransferaz we krwi, zwiększona aktywność enzymu GGT (enzym
wątrobowy - gammaglutamylotransferaza) we krwi
• upadek.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 100):
• zakażenie dróg oddechowych, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie ucha, zakażenie oka,
zakażenie migdałków, grzybicze zakażenie paznokci, zakażenie skóry, zakażenie skóry
ograniczające się do jednego obszaru lub jednej części ciała, zakażenie wirusowe, zapalenie
skóry spowodowane przez roztocza, ropień podskórny
• zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi, które
pomagają zatrzymywać krwawienia), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
• reakcja alergiczna
• obecność cukru w moczu, wystąpienie cukrzycy lub nasilenie już istniejącej cukrzycy
• utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i małą masą ciała
• zwiększenie stężenia triglicerydów (tłuszczy) we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we
krwi
• podwyższony nastrój (mania), splątanie, niezdolność do osiągnięcia orgazmu, nerwowość,
koszmary senne
• utrata świadomości, drgawki, omdlenia
• nieodparta konieczność poruszania częściami ciała, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa
koordynacja, zawroty głowy po zmianie pozycji na stojącą, zaburzenia koncentracji, trudności
w mówieniu, utrata lub nieprawidłowe odczuwanie smaku, osłabione odczuwanie bodźców
bólowych i dotykowych na skórze, uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia skóry
• zakażenie oka lub zapalenie spojówek, suche oko, zwiększone łzawienie, zaczerwienienie oczu
• uczucie zawrotów głowy, dzwonienie w uszach, ból ucha
• migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), blok przewodzenia impulsów między
jamami serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu, wydłużenie
odstępu QT w sercu, wolny rytm serca, nieprawidłowy zapis czynności elektrycznej serca
w EKG, uczucie kołatania serca
• niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji na stojącą (w następstwie czego niektórzy pacjenci
stosujący lek Rispolept Consta mogą mdleć, mieć zawroty głowy lub tracić przytomność, gdy
nagle wstaną lub usiądą)
• szybki, płytki oddech, przekrwienie dróg oddechowych, rzężenia, krwawienie z nosa
• nietrzymanie stolca, trudności z połykaniem, nadmierne oddawanie gazów
• swędzenie, utrata włosów, wyprysk, sucha skóra, zaczerwienienie skóry, odbarwienie skóry,
trądzik, łuszcząca i swędząca skóra głowy lub reszty ciała
• zwiększona aktywność kinazy kreatynowej we krwi, enzymu który czasem jest uwalniany
z uszkodzonych mięśni
• sztywność stawów, obrzęk stawów, osłabienie mięśni, ból szyi
• częste oddawanie moczu, niezdolność do oddawania moczu, bolesne oddawanie moczu
• zaburzenia ejakulacji, opóźnienie krwawień miesięcznych, brak miesiączki i inne zaburzenia
cyklu miesięcznego (kobiety), powiększenie sutków u mężczyzn, zaburzenia seksualne, ból
piersi, uczucie dyskomfortu dotyczące piersi, wydzielina z pochwy
• obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg
• dreszcze, zwiększenie temperatury ciała
• zmiana sposobu chodu
• uczucie pragnienia, złe samopoczucie, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, czucie się
„nieswojo”
• stwardnienie skóry
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi
• ból związany z procedurami medycznymi.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1000):
• zmniejszenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu
• małe stężenie cukru we krwi
• nadmierne picie wody
• lunatykowanie (chodzenie we śnie)

• zaburzenia odżywiania związane ze snem
• zmniejszona aktywność ruchowa lub brak reakcji u pacjenta z zachowaną świadomością
(katatonia)
• brak emocji
• niski poziom świadomości
• ruchy trzęsące, kiwające głowy
• zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu, nadwrażliwość na światło
• powikłania dotyczące oka podczas operacji usunięcia zaćmy. W trakcie tego zabiegu może
wystąpić zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) jeśli
pacjent stosuje lub stosował lek Rispolept Consta. Jeśli pacjent ma planowaną operację zaćmy
oka, należy koniecznie powiedzieć lekarzowi okuliście o stosowaniu tego leku w przeszłości
lub obecnie
• nieregularny rytm serca
• niebezpiecznie mała liczba określonych białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie
zakażeń, zwiększenie liczby eozynofili (rodzaj białych krwinek) we krwi
• zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny)
• zachłystowe zapalenie płuc(spowodowane przedostaniem się pokarmu do dróg oddechowych),
zastój krwi w płucach, trzeszczenia, kłopoty z mówieniem, zaburzenia w obrębie dróg
oddechowych
• zapalenie trzustki, niedrożność jelit
• bardzo twardy stolec
• wysypka polekowa
• pokrzywka, zgrubienie skóry, łupież, zaburzenia skórne, uszkodzenie skóry
• rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza)
• nieprawidłowa postawa
• powiększenie piersi, wydzielina z piersi
• obniżona temperatura ciała, uczucie dyskomfortu
• zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)
• niebezpiecznie nadmierne picie wody
• zwiększenie stężenia insuliny we krwi (hormon regulujący stężenie cukru we krwi)
• zaburzenia naczyń mózgowych
• brak reakcji na bodźce
• śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy
• nagła utrata widzenia lub ślepota
• jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej), owrzodzenia brzegów powiek (z tworzeniem
strupków)
• napady czerwienienia się, obrzęk języka
• spierzchnięte wargi
• powiększenie gruczołów piersiowych
• obniżona temperatura ciała, ochłodzenie rąk i nóg
• objawy z odstawienia leku.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000):
• zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą
• ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, który może obejmować krtań i prowadzić do trudności
z oddychaniem
• brak czynności jelit, prowadzący do niedrożności.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania: częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych
• ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, co może pojawić się
w ustach, nosie, oczach i na narządach płciowych oraz wokół tych miejsc i może również
rozprzestrzeniać się na inne części ciała (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza
naskórka).

Działanie niepożądane, zaobserwowane podczas stosowania innego leku – paliperydonu, bardzo
podobnego do rysperydonu, które może również wystąpić podczas stosowania leku Rispolept Consta:
szybkie bicie serca po zmianie pozycji na stojącą.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Rispolept Consta?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2ºC - 8ºC). Poza lodówką lek Rispolept Consta może być przechowywany
w temperaturze poniżej 25°C, maksymalnie przez 7 dni przed podaniem. Sporządzoną zawiesinę
zużyć w ciągu 6 godzin (jeśli przechowywano ją w temperaturze do 25ºC).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rispolept Consta
Substancją czynną leku jest rysperydon.
Każda fiolka z proszkiem do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu leku
Rispolept Consta, zawiera 25 mg, 37,5 mg lub 50 mg rysperydonu.

Pozostałe składniki to:
- Proszek: 7525 DL JN1[poli (D, L-laktydo-ko-glikolid)],
- Rozpuszczalnik: polisorbat 20, karmeloza sodowa 40 mPas, disodu wodorofosforan dwuwodny,
kwas cytrynowy bezwodny, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Rispolept Consta i co zawiera opakowanie

• jedna fiolka zawierająca proszek (w proszku znajduje się substancja czynna rysperydon);
• jedna ampułkostrzykawka z przezroczystym, bezbarwnym rozpuszczalnikiem (2 ml) dla Rispolept
Consta dodawanym do proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym
uwalnianiu;
• jeden adapter fiolki umożliwiający sporządzenie zawiesiny;

• dwie igły Terumo SurGuard®3 do wstrzyknięcia domięśniowego:
- jedna igła 21G UTW 1-cal (0,8 mm x 25 mm) z zabezpieczeniem, do wstrzyknięcia do mięśnia
naramiennego;
- jedna igła 20G TW 2-cale (0,9 mm x 51 mm) z zabezpieczeniem, do wstrzyknięcia do mięśnia
pośladkowego.

Lek Rispolept Consta dostępny jest w opakowaniu zawierającym 1 zestaw lub opakowaniu zbiorczym
zawierającym 5 zestawów.
W Polsce dostępne są następujące wielkości opakowań:
Opakowanie zawierające 1 zestaw: 1 fiolka + 1 ampułkostrzykawka + 1 urządzenie do
przygotowywania zawiesiny + 2 igły do wstrzyknięcia domięśniowego (1-calowa do wstrzyknięcia do
mięśnia naramiennego, 2-calowa do wstrzyknięcia do mięśnia pośladkowego).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Janssen-Cilag International NV
Turnhoutseweg 30
B-2340 Beerse,
Belgia

Wytwórca:
Janssen Pharmaceutica NV
Turnhoutseweg 30
B-2340 Beerse
Belgia

CAP Pharmacy Line
179 Giannos Kranidiotis Aventue
Latsia, 2235 Nikozja
Cypr

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Janssen-Cilag Polska sp. z o.o.
tel.: + 48 22 237 60 00

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria/Belgia/Cypr/Czechy/Dania/Finlandia/Grecja/Hiszpania/Holandia/Islandia/Irlandia/
Lichtenstein/Luksemburg/Malta/Norwegia/Portugalia/Słowacja/Słowenia/Szwecja/Węgry/Wielka
Brytania: RISPERDAL CONSTA

Estonia/Litwa/Łotwa/Polska/Rumunia: RISPOLEPT CONSTA
Francja: RISPERDAL CONSTA LP
Niemcy: RISPERDAL CONSTA 25 mg, 37,5 mg, 50 mg
Włochy: RISPERDAL

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 04/2021

WAŻNE INFORMACJE PRZEZNACZONE DLA FACHOWEGO PERSONELU MEDYCZNEGO

Ważna informacja

W celu zapewnienia pomyślnego podania produktu leczniczego Rispolept Consta, należy uważnie
(krok po kroku) zapoznać się z „Instrukcją użytkowania urządzenia”.

Używać wyłącznie składników zestawu
Składniki tego zestawu są przeznaczone specjalnie do stosowania z produktem leczniczym Rispolept
Consta. Do przygotowania zawiesiny produktu leczniczego Rispolept Consta musi być użyty
wyłącznie rozpuszczalnik znajdujący się w opakowaniu.

Nie wolno zastępować ŻADNEGO ze składników zestawu znajdującego się w opakowaniu.

Nie przechowywać zawiesiny po jej sporządzeniu
Należy podać zawiesinę tak szybko po sporządzeniu, jak to możliwe, by uniknąć sedymentacji.

Właściwe podawanie
Musi być podana cała zawartość fiolki, aby pacjent otrzymał właściwą dawkę produktu leczniczego
Rispolept Consta.

Nie używać powtórnie: Aby wyroby medyczne działały zgodnie z przeznaczeniem, wymagane są
określone właściwości materiałowe. Właściwości te zostały sprawdzone tylko dla jednorazowego
użycia. Wszelkie próby ponownego wykorzystania urządzenia mogą prowadzić do jego uszkodzenia
lub pogorszenia działania.

Urządzenie do jednorazowego użytku

Zawartość opakowania

Krok 1 Montaż zestawu
Wyjąć opakowanie Połączyć fiolkę z adapterem

Należy odczekać
30 minut
Przed sporządzeniem
zawiesiny wyjąć
opakowanie
produktu Rispolept
Consta z lodówki i
pozostawić na nie
mniej niż 30 minut.

Nie podgrzewać
w żaden sposób.

Usunąć nakrywkę
z fiolki
Oderwać kolorową
nakrywkę z fiolki.

Przetrzeć z góry
gumowy szary korek
gazikiem
nasączonym
alkoholem.
Pozostawić do
wyschnięcia.

Nie zdejmować
szarego gumowego
korka.

Przygotować adapter
fiolki
Uchwycić sterylny
blister, jak pokazano.
Oderwać i usunąć
papier zaklejający
blister.

Nie wyjmować
adaptera z blistra.

Nigdy nie dotykać
kolca. Spowoduje to
jego zanieczyszczenie.

Połączyć adapter
z fiolką
Postawić fiolkę na
twardej powierzchni
i trzymać u podstawy.
Ustawić adapter
centralnie nad szarym
gumowym korkiem.
Wcisnąć adapter prosto w
dół, aż mocno zaciśnie się
na szczycie fiolki.

Nie zakładać adaptera na
fiolkę pod kątem, gdyż
może dojść do wycieku
rozpuszczalnika podczas
wprowadzania go do
fiolki.

Nieprawidłowo

Połączenie ampułkostrzykawki z adapterem

Usunąć sterylny
blister

Trzymać fiolkę
pionowo, aby zapobiec
wyciekowi.
Trzymając fiolkę za
podstawę pociągnąć i
zdjąć sterylny blister.

Nie wstrząsać.

Nie dotykać odkrytego
gniazda luer w
adapterze.
Spowoduje to jego
zanieczyszczenie.

Prawidłowo
uchwycić
ampułkostrzykawkę
Trzymać za biały
kołnierz na końcu
ampułkostrzykawki.

Nie trzymać za
szklany cylinder
podczas łączenia.

Usunąć nasadkę
Trzymając za biały
kołnierz odłamać białą
nasadkę.
Nie odkręcać ani nie
odcinać białej nasadki.
Nie dotykać końcówki
ampułkostrzykawki.
Spowoduje to jej
zanieczyszczenie.

Odłamaną nasadkę
można wyrzucić.

Połączyć
ampułkostrzykawkę
z adapterem
Trzymać stabilnie
adapter za osłonkę.
Trzymając
ampułkostrzykawkę
za biały kołnierz
włożyć jej koniec do
gniazda luer
w adapterze.
Nie trzymać za
szklany cylinder
ampułkostrzykawki.
Może to
spowodować
poluzowanie lub
odłączenie się
białego kołnierza.
Połączyć
ampułkostrzykawkę
z adapterem,
przykręcając ją
zgodnie z ruchem
wskazówek zegara,
aż połączenie będzie
pewne.
Nie dokręcać zbyt
forsownie. Zbyt
mocne wkręcanie
może spowodować
uszkodzenie
końcówki
ampułkostrzykawki.

Adapter można wyciągnąć
ze sterylnego blistra tylko,
gdy jest się przygotowanym
do usunięcia białej nasadki
z ampułkostrzykawki

Nieprawidłowo

Wygląd
ampułkostrzykawki po
zdjęciu nasadki

Trzask !

Krok 2 Sporządzanie zawiesiny

Wstrzyknąć
rozpuszczalnik
Wstrzyknąć do fiolki
cały rozpuszczalnik
zawarty
w ampułkostrzykawce.

Rozproszyć proszek
w rozpuszczalniku
Wstrząsać
energicznie przez co
najmniej 10 sekund
trzymając wciśnięty
tłok, jak pokazano.
Obejrzeć zawiesinę.
Zawiesina prawidłowo
wymieszana będzie
jednorodna, gęsta
i mleczna w kolorze.
Proszek będzie
widoczny w płynie.
Natychmiast przejść
do następnego etapu,
aby zawiesina nie
uległa sedymentacji.

Przenieść zawiesinę
do
ampułkostrzykawki
Obrócić fiolkę do góry
dnem. Powoli ciągnąć
za tłok, by pobrać z
fiolki do
ampułkostrzykawki
całą objętość
zawiesiny.

Usunąć adapter
fiolki
Trzymając za biały
kołnierz
ampułkostrzykawki
należy odkręcić
ampułkostrzykawkę
od adaptera.
Oderwać część
etykiety z fiolki
w miejscu perforacji
i nakleić oderwaną
naklejkę na
ampułkostrzykawkę,
dla celów
identyfikacyjnych.

Usunąć zarówno
fiolkę, jak i adapter
we właściwy sposób.

Zawartość fiolki będzie teraz
pod ciśnieniem.
Należy trzymać wciśnięty
tłok kciukiem

Krok 3 Dołączenie igły

Wybrać odpowiednią igłę
Wybrać igłę w zależności od
miejsca wstrzyknięcia
(w mięsień pośladkowy lub
naramienny).

Dołączyć igłę
Rozerwać częściowo blister
i chwycić podstawę igły, jak
pokazano.
Trzymając
ampułkostrzykawkę za
biały kołnierz, połączyć ją
z gniazdem luer w igle
wkręcając zgodnie
z ruchem wskazówek
zegara, aż połączenie będzie
pewne.
Nie dotykać gniazda luer
w igle.
Spowoduje to
zanieczyszczenie.

Ponownie wymieszać
zawiesinę
Usunąć całkowicie blister.
Bezpośrednio przed
wstrzyknięciem należy
wstrząsnąć ponownie
ampułkostrzykawką, gdyż
może pojawić się osad.

Krok 4 Wstrzyknięcie dawki

Zdjąć
przezroczystą
osłonkę z igły
Odgiąć
zabezpieczenie igły
w kierunku
ampułkostrzykawki,
jak pokazano.
Trzymając
ampułkostrzykawkę
za biały kołnierz,

Usunąć pęcherzyki
powietrza
Trzymając
ampułkostrzykawkę
igłą do góry,
delikatnie postukać,
aby pęcherzyki
powietrza
przemieściły się do
ujścia
ampułkostrzykawki.

Wstrzyknąć
Niezwłocznie
wstrzyknąć całą
zawartość
ampułkostrzykawki
w wybrany mięsień
(pośladkowy lub
naramienny)
pacjenta
(domięśniowo –
im.).

Zabezpieczyć igłę
Trzymając
ampułkostrzykawkę
jedną ręką, oprzeć
zabezpieczenie igły
o płaską twardą
powierzchnię pod
kątem 45 stopni.
Wcisnąć igłę w
zabezpieczenie

Usunąć we
właściwy sposób
Należy sprawdzić,
czy igła jest
całkowicie
zamknięta
w zabezpieczeniu
igły.
Usunąć do
specjalnego
pojemnika na

Następnie

Do mięśnia
naramiennego
1 - cal

Do mięśnia
pośladkowego
2 - cale

zdjąć przezroczystą
osłonkę z igły.

Nie przekręcać
osłonki, ponieważ
połączenie typu luer
mogłoby się
obluzować.

Usunąć powietrze
przez ostrożne
i powolne
naciśnięcie tłoka.

Wstrzyknięcia
w mięsień
pośladkowy należy
dokonać w górny
zewnętrzny
kwadrant pośladka.
Nie podawać
dożylnie.

szybkim,
zdecydowanym
ruchem, tak by
całkowicie w nim
się schowała.

Unikać zakłucia
się igłą:
Nie używać dwóch
rąk.
Nie odłączać
umyślnie
zabezpieczenia igły
ani niewłaściwie się
z nim obchodzić.
Nie próbować
prostować igły ani
zakładać na nią
zabezpieczenia, gdy
igła jest skrzywiona
lub uszkodzona.

zużyte środki
medyczne.
Usunąć również
drugą,
niewykorzystaną
igłę dostarczoną
w opakowaniu.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Rispolept Consta, 25 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
o przedłużonym uwalnianiu

Rispolept Consta, 37,5 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
o przedłużonym uwalnianiu

Rispolept Consta, 50 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań
o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 25 mg, 37,5 mg lub 50 mg rysperydonu.

1 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 12,5 mg, 18,75 mg lub 25 mg rysperydonu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
1 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 3 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu.

Fiolka z proszkiem
Biały lub białawy, sypki proszek.

Ampułkostrzykawka z rozpuszczalnikiem do sporządzania zawiesiny
Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Rispolept Consta jest wskazany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u
pacjentów aktualnie leczonych doustnymi lekami przeciwpsychotycznymi.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Dawka początkowa

Dla większości pacjentów zalecana dawka wynosi 25 mg domięśniowo, co dwa tygodnie.
U pacjentów przyjmujących stałą dawkę rysperydonu doustnie, przez co najmniej dwa tygodnie,
należy rozważyć następujący schemat przestawiania. Pacjenci leczeni dawką 4 mg rysperydonu
lub mniejszą, podawanego doustnie, powinni otrzymywać 25 mg produktu leczniczego Rispolept
Consta, natomiast u pacjentów leczonych większymi dawkami doustnymi, należy rozważyć
większą dawkę produktu leczniczego Rispolept Consta – 37,5 mg.

U pacjentów nieprzyjmujących aktualnie rysperydonu doustnie, należy rozważyć zastosowanie
wstępnego leczenia rysperydonem doustnie - przed wyborem początkowej dawki domięśniowej.
Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg produktu leczniczego Rispolept Consta, co dwa
tygodnie. U pacjentów leczonych większymi doustnymi dawkami leków przeciwpsychotycznych
należy rozważyć większą dawkę produktu leczniczego Rispolept Consta – 37,5 mg.

Należy zapewnić wystarczająco skuteczną terapię doustną postacią rysperydonu lub poprzednim
lekiem przeciwpsychotycznym, w trakcie trzytygodniowego okresu opóźnienia od wykonania
pierwszej iniekcji produktu leczniczego Rispolept Consta (patrz punkt 5.2).

Rispolept Consta nie powinien być stosowany w ostrym pogorszeniu schizofrenii bez
zapewnienia wystarczająco skutecznej terapii doustną postacią rysperydonu lub poprzednim
lekiem przeciwpsychotycznym, w trakcie trzytygodniowego okresu opóźnienia od wykonania
pierwszej iniekcji produktu leczniczego Rispolept Consta.

Dawka podtrzymująca

Dla większości pacjentów zalecana dawka wynosi 25 mg domięśniowo, co dwa tygodnie. Dla
niektórych pacjentów może być korzystne podanie większej dawki: 37,5 mg lub 50 mg. Dawek nie
należy zwiększać częściej, niż raz na 4 tygodnie. Wyników zwiększenia dawki należy oczekiwać
najwcześniej po trzech tygodniach od podania pierwszej iniekcji zawierającej większą dawkę.
W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści po podaniu dawki 75 mg. Nie
zaleca się stosowania dawek większych niż 50 mg podawanych co dwa tygodnie.

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Zalecana dawka wynosi 25 mg domięśniowo, co dwa
tygodnie. U pacjentów nieprzyjmujących aktualnie rysperydonu doustnie, zalecana dawka wynosi
25 mg produktu leczniczego Rispolept Consta, co dwa tygodnie. U pacjentów przyjmujących
stałą dawkę doustnego rysperydonu przez co najmniej dwa tygodnie należy rozważyć poniższy
schemat przestawiania. Pacjenci leczeni dawką 4 mg lub mniej doustnego rysperydonu powinni
otrzymywać 25 mg produktu leczniczego Rispolept Consta, natomiast u pacjentów leczonych
większymi dawkami doustnymi, należy rozważyć większą dawkę produktu leczniczego Rispolept
Consta - 37,5 mg.

Należy zapewnić wystarczająco skuteczne leczenie przeciwpsychotyczne w trakcie
trzytygodniowego okresu opóźnienia od wykonania pierwszej iniekcji produktu leczniczego
Rispolept Consta (patrz punkt 5.2). Dane kliniczne dotyczące stosowania produktu Rispolept
Consta u osób w podeszłym wieku, są ograniczone. Produkt leczniczy Rispolept Consta należy
stosować z ostrożnością u osób w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Nie przeprowadzono badań produktu leczniczego Rispolept Consta u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby lub nerek.

W razie konieczności stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, zaleca się podanie doustne rysperydonu w dawce
początkowej 0,5 mg dwa razy na dobę w pierwszym tygodniu leczenia. W drugim tygodniu
można stosować dawkę 1 mg dwa razy na dobę lub 2 mg raz na dobę. W przypadku, gdy
całkowita dawka dobowa, wynosząca co najmniej 2 mg, jest dobrze tolerowana, produkt
leczniczy Rispolept Consta można podawać w postaci wstrzyknięć w dawce 25 mg co dwa
tygodnie.

Należy zapewnić wystarczająco skuteczne leczenie przeciwpsychotyczne w trakcie
trzytygodniowego okresu opóźnienia od wykonania pierwszej iniekcji produktu leczniczego
Rispolept Consta (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Rispolept
Consta u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Rispolept Consta należy podawać co dwa tygodnie w głębokiej, domięśniowej
iniekcji w mięsień naramienny lub pośladkowy, używając w tym celu odpowiedniej bezpiecznej
igły. Do iniekcji w mięsień naramienny należy użyć 1-calowej igły, dokonując wstrzyknięć na
zmianę raz w jedno, raz w drugie ramię. Do iniekcji w mięsień pośladkowy należy użyć
2-calowej igły, dokonując wstrzyknięć na zmianę raz w jeden, raz w drugi pośladek. Produktu nie
wolno wstrzykiwać dożylnie (patrz punkt 4.4 oraz punkt 6.6).

W celu uzyskania informacji dotyczących przygotowania produktu leczniczego do stosowania,
patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów, którzy nie przyjmowali nigdy wcześniej rysperydonu w żadnej postaci, zaleca się
sprawdzenie tolerancji za pomocą doustnej postaci rysperydonu zanim rozpocznie się leczenie
produktem leczniczym Rispolept Consta (patrz punkt 4.2).

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem

Stosowanie produktu leczniczego Rispolept Consta u pacjentów w podeszłym wieku
z otępieniem nie było przedmiotem badań, dlatego nie jest on wskazany do stosowania w tej
grupie pacjentów. Produkt leczniczy Rispolept Consta nie jest zarejestrowany jako lek, który
może być stosowany w leczeniu zaburzeń zachowania związanych z otępieniem.

Zwiększona umieralność u osób w podeszłym wieku z otępieniem

W metaanalizie 17 kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem atypowych leków
przeciwpsychotycznych, w tym również rysperydonu podawanego doustnie, u pacjentów w
podeszłym wieku z otępieniem, którzy otrzymywali atypowe leki przeciwpsychotyczne,
występowała zwiększona umieralność w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. W
kontrolowanych placebo badaniach doustnie podawanego produktu leczniczego Rispolept, w tej
populacji pacjentów umieralność wynosiła 4,0% wśród pacjentów leczonych rysperydonem i
3,1% wśród pacjentów otrzymujących placebo. Iloraz szans przy 95% przedziale ufności wynosił
1,21 (0,7; 2,1). Średni wiek zmarłych pacjentów wynosił 86 lat (w przedziale od 67 do 100 lat).
Dane z dwóch dużych badań obserwacyjnych wykazały, że u osób w podeszłym wieku z
otępieniem, leczonych klasycznymi lekami przeciwpsychotycznymi, występuje również
nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu do osób nieleczonych. Brak
wystarczających danych, aby podać dokładną ocenę wielkości ryzyka. Nie jest też znana
przyczyna zwiększonego ryzyka. Nie wiadomo, w jakim stopniu stwierdzona w badaniach
obserwacyjnych zwiększona umieralność, może być przypisywana lekom
przeciwpsychotycznym, wobec niektórych cech pacjentów.

Jednoczesne stosowanie z furosemidem

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych doustnych postaci produktu leczniczego
Rispolept, przeprowadzanych z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, w grupie
otrzymującej furosemid i rysperydon obserwowano występowanie większej umieralności (7,3%;
średni wiek pacjentów 89 lat, w przedziale od 75 do 97 lat) w porównaniu do pacjentów
leczonych samym rysperydonem (3,1%; średni wiek pacjentów 84 lata, w przedziale od 70 do
96 lat) lub otrzymujących sam furosemid (4,1%; średni wiek pacjentów 80 lat, w przedziale od
67 do 90 lat). Zwiększoną umieralność u pacjentów leczonych furosemidem w skojarzeniu z
rysperydonem stwierdzono w dwóch spośród czterech badań klinicznych. Jednoczesne
podawanie rysperydonu z innymi diuretykami (głównie tiazydowymi w małych dawkach) nie
było związane z podobnymi obserwacjami.

Nie znaleziono dotąd jednoznacznego patofizjologicznego mechanizmu, który mógłby tłumaczyć
te obserwacje ani żadnego spójnego wzorca dla przyczyny śmierci. Jednakże, należy zachować
szczególną ostrożność i rozważyć ryzyko w stosunku do korzyści przed podjęciem decyzji
o jednoczesnym podawaniu tych leków oraz podawaniu rysperydonu jednocześnie z innymi
silnymi diuretykami. Zwiększona umieralność nie występuje u pacjentów leczonych
równocześnie rysperydonem i innymi diuretykami. Niezależnie od stosowanego leczenia,
odwodnienie jest ogólnym czynnikiem ryzyka wpływającym na umieralność i dlatego
u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem nie powinno się do niego dopuszczać.

Zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe (ang. Cerebrovascular Adverse Events, CVAE)

W randomizowanych badaniach klinicznych z kontrolą placebo, przeprowadzonych u pacjentów
z otępieniem, stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, stwierdzono około

trzykrotne zwiększenie częstości ryzyka zdarzeń niepożądanych naczyniowo-mózgowych.
Połączone dane z sześciu kontrolowanych placebo badań produktu leczniczego Rispolept,
przeprowadzonych na grupach pacjentów, głównie w podeszłym wieku (wiek > 65 lat) z
otępieniem wykazały, że zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe (ciężkie i nie, łącznie)
wystąpiły u 3,3% (33/1009) pacjentów leczonych rysperydonem oraz u 1,2% (8/712) pacjentów,
którym podawano placebo. Iloraz szans (przy 95% przedziale ufności) wynosił 2,96 (1,34; 7,50).
Mechanizm tego zwiększonego ryzyka nie jest znany. Zwiększone ryzyko nie może być
wykluczone dla innych leków przeciwpsychotycznych ani innych populacji. Produkt leczniczy
Rispolept Consta należy stosować z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.

Niedociśnienie ortostatyczne

W związku z tym, że rysperydon blokuje receptory alfa, może wystąpić niedociśnienie
(niedociśnienie ortostatyczne), zwłaszcza podczas początkowej fazy leczenia. Klinicznie istotne
niedociśnienie obserwowano po wprowadzeniu leku do obrotu u pacjentów leczonych
rysperydonem i lekami przeciwnadciśnieniowymi. Należy zachować ostrożność podczas
stosowania rysperydonu u pacjentów z chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca,
zawał mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia, odwodnienie, hipowolemia lub choroby
naczyniowo-mózgowe). Należy ocenić ryzyko/korzyści dalszej terapii produktem leczniczym
Rispolept Consta gdy istotnie kliniczne niedociśnienie się utrzymuje.

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu leczniczego Rispolept
Consta, stwierdzano wystąpienie leukopenii, neutropenii i agranulocytozy. Agranulocytozę po
wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano bardzo rzadko (< 1/10 000 pacjentów). Pacjentów
z istotną klinicznie leukopenią lub polekową leukopenią/neutropenią w wywiadzie, należy
monitorować przez pierwsze kilka miesięcy leczenia. Należy rozważyć zaprzestanie stosowania
produktu leczniczego Rispolept Consta przy pierwszym objawie istotnego klinicznie
zmniejszenia liczby leukocytów, wobec braku innych czynników przyczynowych. Pacjentów ze
znaczącą klinicznie neutropenią należy uważnie obserwować, czy nie występuje u nich gorączka
lub inne objawy przedmiotowe lub podmiotowe infekcji, oraz podjąć natychmiastowe leczenie
w razie wystąpienia takich objawów. U pacjentów z ciężką neutropenią (bezwzględna liczba
neutrofilów < 1 x 109/l) należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta
i badać liczbę leukocytów do czasu, gdy wynik będzie prawidłowy.

Późne dyskinezy/objawy pozapiramidowe

Działanie leków wykazujących właściwości antagonistyczne w stosunku do receptorów
dopaminowych związane jest z występowaniem późnych dyskinez, charakteryzujących się
rytmicznymi, mimowolnymi ruchami, zwłaszcza mięśni języka i (lub) mięśni twarzy.
Wystąpienie objawów pozapiramidowych jest czynnikiem ryzyka późnych dyskinez.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych późnych dyskinez, należy
rozważyć przerwanie leczenia wszelkimi lekami przeciwpsychotycznymi.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki psychostymulujące
(np. metylofenidat) i rysperydon, gdyż mogą wystąpić objawy pozapiramidowe podczas
dostosowywania dawki jednego lub obu leków. Zaleca się stopniowe wycofywanie terapii
stymulantem (patrz punkt 4.5).

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Istnieją doniesienia o występowaniu, podczas leczenia lekami przeciwpsychotycznymi,
złośliwego zespołu neuroleptycznego, charakteryzującego się: podwyższeniem temperatury ciała,
sztywnością mięśni, niestabilnością układu autonomicznego, zaburzeniami świadomości
i zwiększeniem aktywności fosfokinazy kreatynowej w surowicy. Dodatkowe objawy mogą
obejmować mioglobinurię (rabdomioliza) i ostrą niewydolność nerek. W takim przypadku należy
przerwać stosowanie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu leczniczego
Rispolept Consta.

Choroba Parkinsona i otępienie z obecnością ciał Lewy’ego

W przypadku przepisywania leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu leczniczego
Rispolept Consta, pacjentom z chorobą Parkinsona lub otępieniem z obecnością ciał Lewy’ego,
lekarze powinni rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. Rysperydon może zaostrzyć przebieg
choroby Parkinsona. U pacjentów w obu grupach może występować zwiększone ryzyko
złośliwego zespołu neuroleptycznego i zwiększona wrażliwość na leki przeciwpsychotyczne.
Pacjenci ci zostali wyłączeni z badań klinicznych. Objawy zwiększonej wrażliwości na leki
przeciwpsychotyczne mogą obejmować: splątanie, zaburzenie świadomości, niestabilność
postawy z częstymi upadkami, które towarzyszą objawom pozapiramidowym.

Reakcje nadwrażliwości

Pomimo, że przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Rispolept Consta należy
określić tolerancję na rysperydon podawany doustnie, po wprowadzeniu produktu do obrotu
raportowano rzadkie reakcje anafilaktyczne u pacjentów, którzy wcześniej tolerowali rysperydon
podawany doustnie (patrz punkty 4.2 i 4.8).
W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego
Rispolept Consta; włączyć w razie potrzeby ogólne środki wspomagające i obserwować pacjenta
aż do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Hiperglikemia i cukrzyca

Podczas leczenia produktem leczniczym Rispolept Consta, stwierdzano wystąpienie
hiperglikemii, cukrzycy i zaostrzenie przebiegu wcześniej występującej cukrzycy. W niektórych
przypadkach zgłaszano wcześniej zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem
predysponującym. Kwasica ketonowa była zgłaszana bardzo rzadko, a śpiączka cukrzycowa
rzadko. Zaleca się prowadzenie odpowiedniej obserwacji klinicznej, zgodnie z wytycznymi
terapii przeciwpsychotycznej. U pacjentów leczonych jakimkolwiek atypowym lekiem
przeciwpsychotycznym, w tym produktem leczniczym Rispolept Consta, należy obserwować
objawy hiperglikemii (takie jak: polidypsja, poliuria, nadmierne łaknienie i osłabienie),
a pacjentów z cukrzycą należy regularnie badać, czy nie pogarsza się u nich kontrola glikemii.

Zwiększenie masy ciała

Podczas stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta stwierdzano przypadki znacznego
zwiększenia masy ciała. Należy regularnie kontrolować masę ciała.

Hiperprolaktynemia

Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym występującym podczas leczenia

produktem leczniczym Rispolept Consta. Zaleca się badanie stężenia prolaktyny w osoczu u
pacjentów z działaniami niepożądanymi prawdopodobnie związanymi z prolaktyną (np.:
ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, brak owulacji, zaburzenia płodności, zmniejszone
libido, zaburzenia wzwodu i mlekotok).
Badania hodowli tkankowych wskazują, że prolaktyna może stymulować wzrost komórek
nowotworowych w guzach piersi u ludzi. Pomimo, że nie stwierdzono do tej pory w badaniach
klinicznych i epidemiologicznych wyraźnego związku z podawanymi lekami
przeciwpsychotycznymi, należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem w tym kierunku.
Rispolept Consta należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej
hiperprolaktynemią lub guzami prolaktynozależnymi.

Wydłużenie odstępu QT

Wydłużenie odstępu QT było bardzo rzadko zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się ostrożność
w przypadku przepisywania rysperydonu pacjentom z chorobami układu krążenia, wywiadem
rodzinnym w kierunku wydłużenia odstępu QT, bradykardią lub zaburzeniami elektrolitowymi
(niedoborem potasu lub magnezu), ponieważ rysperydon może zwiększać ryzyko wystąpienia
działań arytmogennych, a także w przypadku jednoczesnego stosowania rysperydonu z lekami,
o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT.

Drgawki

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta
u pacjentów z drgawkami w wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg
drgawkowy.

Priapizm

W związku z działaniem blokującym receptor alfa-adrenergiczny, podczas leczenia produktem
leczniczym Rispolept Consta może wystąpić priapizm.

Regulacja temperatury ciała

Lekom przeciwpsychotycznym przypisywano właściwość zakłócania zdolności organizmu do
obniżania temperatury podstawowej ciała. Zaleca się zachowanie odpowiedniej ostrożności
w przypadku przepisywania produktu leczniczego Rispolept Consta pacjentom, u których mogą
wystąpić czynniki sprzyjające podwyższeniu podstawowej temperatury ciała, np. wykonujących
intensywny wysiłek fizyczny, narażonych na działanie ekstremalnie wysokich temperatur,
przyjmujących jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionych.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej (ang. Venous thromboembolism, VTE). Ze względu na występujące często
u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, nabyte czynniki ryzyka VTE, przed
rozpoczęciem leczenia i podczas leczenia produktem leczniczym Rispolept Consta należy
zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE i podjąć odpowiednie działania
zapobiegawcze.

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

U pacjentów przyjmujących leki o działaniu antagonistycznym na receptory alfa1aadrenergiczne, w tym produkt leczniczy Rispolept Consta, stwierdzano podczas operacji
usunięcia zaćmy śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris
Syndrome, IFIS) (patrz punkt 4.8).

Zespół IFIS może zwiększać ryzyko powikłań ocznych w trakcie i po zabiegu. Przed zabiegiem
trzeba poinformować wykonującego go okulistę o aktualnym lub wcześniejszym przyjmowaniu
leków o działaniu antagonistycznym na receptory alfa1a-adrenergiczne. Nie ustalono możliwych
korzyści z odstawienia leków blokujących receptory alfa1 przed zabiegiem usunięcia zaćmy
i należy to rozważyć wobec ryzyka przerwania leczenia przeciwpsychotycznego.

Działanie przeciwwymiotne

W badaniach przedklinicznych rysperydonu obserwowano jego działanie przeciwwymiotne. W
przypadku stosowania leku u ludzi, działanie to może maskować objawy przedmiotowe
i podmiotowe przedawkowania niektórych leków lub stany, takie jak niedrożność jelit, zespół
Reye’a i nowotwór mózgu.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Przeprowadzono badania nad rysperydonem podawanym doustnie u pacjentów z niewydolnością
nerek lub wątroby, jednakże w przypadku produktu leczniczego Rispolept Consta nie
wykonywano takich badań, dlatego należy zachować ostrożność podając go pacjentom z tej
grupy (patrz punkt 4.2).

Podawanie leku

Należy uważać, aby uniknąć nieumyślnego podania produktu leczniczego Rispolept Consta do
naczynia krwionośnego.

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się
za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie prowadzono systematycznych badań interakcji produktu leczniczego Rispolept Consta
stosowanego w skojarzeniu z innymi lekami. Dane interakcji lekowych przedstawione w tym
punkcie opierają się na badaniach dotyczących produktu leczniczego Rispolept podawanego
doustnie.

Interakcje farmakodynamiczne

Leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zalecana jest ostrożność
podczas przepisywania rysperydonu jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak:
leki przeciwarytmiczne (tj. chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, propafenon, amiodaron,

sotalol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), czteropierścieniowe leki
przeciwdepresyjne (np. maprotylina), niektóre leki przeciwhistaminowe, inne leki
przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwmalaryczne (tj. chinina i meflochina) oraz z lekami
powodującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia),
bradykardię lub z lekami hamującymi metabolizm wątrobowy rysperydonu. Powyższa lista ma
charakter informacyjny i nie jest listą wyczerpującą.

Leki działające ośrodkowo i alkohol

Rysperydon należy stosować z ostrożnością w skojarzeniu z innymi substancjami działającymi
ośrodkowo - w szczególności alkoholem, opioidami, lekami przeciwhistaminowymi oraz
benzodiazepinami - ze względu na zwiększone ryzyko sedacji.

Lewodopa i agoniści dopaminy

Rispolept Consta może antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów
dopaminergicznych. Jeśli to skojarzenie wydaje się konieczne, szczególnie w schyłkowej fazie
choroby Parkinsona, należy zastosować najmniejsze skuteczne dawki obu leków.

Leki działające hipotensyjnie

Po wprowadzeniu rysperydonu do obrotu obserwowano istotne klinicznie niedociśnienie po
zastosowaniu rysperydonu w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Leki psychostymulujące

Jednoczesne stosowanie leków psychostymulujących (np. metylofenidatu) z rysperydonem może
prowadzić do wystąpienia objawów pozapiramidowych po zmianie dawkowania jednego lub obu
leków (patrz punkt 4.4).

Interakcje farmakokinetyczne

Rysperydon jest metabolizowany głównie z udziałem CYP2D6 i w mniejszym stopniu CYP3A4.
Zarówno rysperydon, jak i jego czynny metabolit 9-hydroksyrysperydon, są substratami
glikoproteiny P (P-gp). Substancje modyfikujące aktywność CYP2D6 lub substancje silnie
hamujące lub indukujące aktywność CYP3A4 i (lub) P-gp, mogą wpływać na farmakokinetykę
czynnej frakcji przeciwpsychotycznej rysperydonu.

Silne inhibitory CYP2D6

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Rispolept Consta z silnym inhibitorem CYP2D6
może prowadzić do zwiększenia w osoczu stężenia rysperydonu, a w mniejszym stopniu czynnej
frakcji przeciwpsychotycznej. Większe dawki silnego inhibitora CYP2D6 mogą zwiększać
stężenie czynnej frakcji przeciwpsychotycznej rysperydonu (np. paroksetyna, patrz niżej).
Oczekuje się, że inne inhibitory CYP2D6, takie jak chinidyna, mogą podobnie wpływać na
stężenie rysperydonu. Należy ponownie ocenić dawkowanie produktu leczniczego Rispolept
Consta podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego podawania paroksetyny, chinidyny
czy innego silnego inhibitora CYP2D6, szczególnie w większych dawkach.

Inhibitory CYP3A4 i (lub) P-gp

Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Rispolept Consta z silnym inhibitorem CYP3A4
i (lub) P-gp może znacząco zwiększyć stężenie czynnej frakcji przeciwpsychotycznej
rysperydonu w osoczu. Należy ponownie ocenić dawkowanie produktu leczniczego Rispolept
Consta podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego podawania itrakonazolu czy innego
silnego inhibitora CYP3A4 i (lub) P-gp.

Induktory CYP3A4 i (lub) P-gp

Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Rispolept Consta z silnym induktorem CYP3A4
i (lub) P-gp może zmniejszyć stężenie czynnej frakcji przeciwpsychotycznej rysperydonu
w osoczu. Należy ponownie ocenić dawkowanie produktu leczniczego Rispolept Consta podczas
rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego podawania karbamazepiny czy innego silnego
induktora CYP3A4 i (lub) P-gp. Induktory CYP3A4 wykazują maksymalne działanie
w zależności od czasu - ich maksymalne działanie może wystąpić co najmniej po 2 tygodniach po
rozpoczęciu podawania. Podobnie, w razie zaprzestania ich stosowania, indukcja CYP3A4 może
nie ustępować przynajmniej przez 2 tygodnie.

Leki silnie wiążące się z białkami

Nie stwierdza się istotnego klinicznie wypierania leków z białek osocza, gdy produkt leczniczy
Rispolept Consta przyjmuje się jednocześnie z lekami silnie wiążącymi się z białkami.
W razie skojarzonego stosowania leków, należy zapoznać się z charakterystykami odpowiednich
produktów leczniczych, w celu poznania szlaków metabolizmu i możliwej konieczności
dostosowania dawki.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Nie wiadomo, czy wyniki
tych badań mają znaczenie u dzieci i młodzieży.

Przykłady

Poniżej wymieniono przykłady leków, które potencjalnie mogą wykazywać lub nie wykazują
interakcji z rysperydonem:

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę rysperydonu

Antybiotyki:
• erytromycyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4 i P-gp, nie zmienia farmakokinetyki
rysperydonu ani czynnej frakcji przeciwpsychotycznej;
• ryfampicyna, silny induktor CYP3A4 i P-gp, zmniejszała stężenie czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej w osoczu.
Antycholinoesterazy:
• donepezil i galantamina, substraty zarówno CYP2D6 i CYP3A4, nie wykazują istotnego
klinicznie wpływu na farmakokinetykę rysperydonu ani jego czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej.
Leki przeciwpadaczkowe:
• karbamazepina, silny induktor CYP3A4 i P-gp, zmniejsza stężenie czynnej frakcji

przeciwpsychotycznej rysperydonu w osoczu. Podobne działanie można zaobserwować
podczas stosowania leków, takich jak np. fenytoina i fenobarbital, indukujących enzym
wątrobowy CYP3A4 jak również P-gp;
• topiramat zmniejszał w umiarkowanym stopniu biodostępność rysperydonu, ale nie jego
czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Dlatego ta interakcja może nie mieć znaczenia
klinicznego.
Leki przeciwgrzybicze:
• itrakonazol, silny inhibitor CYP3A4 i P-gp, w dawkach 200 mg/dobę zwiększał stężenie
czynnej frakcji przeciwpsychotycznej w osoczu o około 70%, przy dawkach rysperydonu
od 2 do 8 mg/dobę;
• ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4 i P-gp, w dawkach 200 mg/dobę zwiększał stężenie
rysperydonu, a zmniejszał stężenie 9-hydroksyrysperydonu w osoczu.
Leki przeciwpsychotyczne:
• fenotiazyny, mogą zwiększać stężenie rysperydonu w osoczu ale nie jego czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej.
Leki przeciwwirusowe:
• inhibitory proteazy: nie ma danych z oficjalnych badań; ponieważ jednak rytonawir jest
silnym inhibitorem CYP3A4 i słabym inhibitorem CYP2D6, to rytonawir i wzmacniane
rytonawirem inhibitory proteazy mogą zwiększać stężenia czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej rysperydonu.
Leki beta-adrenolityczne:
• niektóre leki beta-adrenolityczne mogą powodować zwiększenie stężenia rysperydonu w
osoczu, ale nie jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej.
Inhibitory kanałów wapniowych:
• werapamil, umiarkowany inhibitor CYP3A4 i inhibitor P-gp, zwiększa stężenia
rysperydonu i jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej w osoczu.
Leki żołądkowo-jelitowe:
• antagoniści receptora H2: cymetydyna i ranitydyna, słabe inhibitory CYP2D6 i CYP3A4,
zwiększały biodostępność rysperydonu, lecz tylko w niewielkim stopniu jego czynnej
frakcji przeciwpsychotycznej.
Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne:
• fluoksetyna, silny inhibitor CYP2D6, zwiększa stężenie rysperydonu w osoczu lecz
w mniejszym stopniu jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej;
• paroksetyna, silny inhibitor CYP2D6, zwiększa stężenie rysperydonu w osoczu, ale
w dawkach do 20 mg/dobę, a w mniejszym stopniu jego czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej. Większe dawki paroksetyny mogą jednak zwiększać stężenie
czynnej frakcji przeciwpsychotycznej rysperydonu;
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mogą zwiększać stężenia rysperydonu w osoczu,
ale nie jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Amitryptylina nie wpływa na
farmakokinetykę rysperydonu i jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej;
• sertralina, słaby inhibitor CYP2D6 oraz fluwoksamina, słaby inhibitor CYP3A4,
w dawkach do 100 mg/dobę, nie wywołują istotnych klinicznie zmian stężeń rysperydonu
i jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Natomiast, w dawkach większych niż
100 mg/dobę, sertralina lub fluwoksamina mogą zwiększać stężenia rysperydonu i jego
czynnej frakcji przeciwpsychotycznej.

Wpływ rysperydonu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Leki przeciwpadaczkowe:

• rysperydon nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę walproinianu
czy topiramatu.
Leki przeciwpsychotyczne:
• arypiprazol, substrat CYP2D6 i CYP3A4: rysperydon w postaci tabletek lub wstrzyknięć
nie wpływał na sumaryczną farmakokinetykę arypiprazolu i jego czynnego metabolitu
dehydroarypiprazolu.
Glikozydy naparstnicy:
• rysperydon nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę digoksyny.
Lit:
• rysperydon nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę litu.

Jednoczesne stosowanie rysperydonu z furosemidem

Informacje dotyczące zwiększonej śmiertelności pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem,
jednocześnie otrzymujących furosemid - patrz punkt 4.4.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania rysperydonu u kobiet w okresie ciąży.
W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego rysperydonu, lecz
stwierdzano innego rodzaju toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne
zagrożenie dla człowieka nie jest znane.
Noworodki, które były narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym produktu
leczniczego Rispolept Consta) podczas trzeciego trymestru ciąży, są w grupie ryzyka działań
niepożądanych, w tym zaburzeń pozapiramidowych i (lub) objawów odstawienia o różnym
nasileniu i czasie trwania po porodzie. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone
napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem.
W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane.
Produktu leczniczego Rispolept Consta nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to
bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią

W badaniach przeprowadzanych na zwierzętach stwierdzono przenikanie rysperydonu
i 9-hydroksyrysperydonu do mleka. Wykazano również, że rysperydon i 9-hydroksyrysperydon
także przenikają w małych ilościach do mleka kobiet karmiących piersią. Brak danych
dotyczących działań niepożądanych występujących u niemowląt karmionych piersią.
Dlatego należy rozważyć stosunek korzyści z karmienia piersią do potencjalnego ryzyka dla
dziecka.

Płodność

Jak w przypadku innych leków będących antagonistami receptorów D2, Rispolept Consta
zwiększa stężenie prolaktyny. Hiperprolaktynemia może hamować wytwarzanie GnRH
w podwzgórzu, co powoduje zmniejszenie wydzielania gonadotropin w przysadce. To z kolei, na
skutek zaburzeń steroidogenezy w gonadach, może hamować czynności rozrodcze zarówno
u kobiet, jak i u mężczyzn.

Nie stwierdzono takich działań w badaniach przedklinicznych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Rispolept Consta wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn, ze względu na potencjalne oddziaływanie na układ nerwowy i zaburzenia
widzenia (patrz punkt 4.8). Dlatego pacjentom należy doradzać powstrzymanie się od
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn do czasu poznania ich indywidualnej
wrażliwości na lek.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (częstość ≥ 1/10) to: bezsenność, lęk, ból głowy,
infekcje górnych dróg oddechowych, parkinsonizm i depresja.
Występujące działania niepożądane, zależne od dawki, obejmowały parkinsonizm i akatyzję.

Po wprowadzeniu produktu na rynek odnotowano ciężkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia,
w tym martwicę, ropień, zapalenie tkanki łącznej, wrzód, krwiak, torbiel i guzek. Częstość ich
występowania jest nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).
Pojedyncze przypadki wymagały interwencji chirurgicznej.

Poniżej podano wszystkie działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych i po
wprowadzeniu produktu do obrotu, z częstością występowania ustaloną na podstawie badań
klinicznych produktu leczniczego Rispolept Consta. Zastosowano następujące określenia
odnoszące się do częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10),
niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko
(< 1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są
wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie niepożądane
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

zakażenie
górnych dróg
oddechowych

zapalenie płuc,
zapalenie
oskrzeli,
zapalenie zatok,
zakażenie dróg
moczowych,
grypa

zakażenie dróg
oddechowych,
zapalenie
pęcherza
moczowego,
zakażenie ucha,
zakażenie oka,
zapalenie
migdałków,
grzybica
paznokci,
zapalenie tkanki
łącznej,
zakażenie,
zakażenie
miejscowe,
zakażenie
wirusowe,
akaroza skórna,
ropień
podskórny
Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

niedokrwistość leukopenia,
trombocytopeni
a, zmniejszenie
wartości
hematokrytu,

agranulocytozac,
neutropenia,
zwiększenie liczby
eozynofili

Zaburzenia
układu
immunologicz
nego

nadwrażliwość reakcja
anafilaktycznac

Zaburzenia
endokrynolog
iczne

hiperprolaktyne
miaa
obecność
glukozy w
moczu

nieprawidłowe
wydzielanie
hormonu
antydiuretycznego
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

hiperglikemia,
zwiększenie
masy ciała,
zwiększenie
apetytu,
zmniejszenie
masy ciała,
zmniejszenie
apetytu

cukrzycab,
jadłowstręt,
zwiększenie
stężenia
trójglicerydów
we krwi,
zwiększenie
stężenia
cholesterolu we
krwi

zatrucie wodnec,
hipoglikemia,
hiperinsulinemiac,
polidypsja,

cukrzycowa
kwasica
ketonowa

Zaburzenia
psychiczne
bezsennośćd,
depresja, lęk
zaburzenia snu,
pobudzenie,
zmniejszone
libido

mania, stan
splątania,
anorgazmia,
nerwowość,
koszmary senne

katatonia,
somnambulism,
zaburzenia
odżywiania
związane ze snem,
przytępiony afekt

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie niepożądane
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia
układu
nerwowego

parkinsonizmd
, ból głowy
sedacja/senność,
akatyzjad,
dystoniad,
zawroty głowy,
dyskinezad,
drżenie

dyskineza
późna,
niedokrwienie
mózgu, utrata
świadomości,
napady
drgawkowed,
omdlenie,
nadpobudliwość
psychomotorycz
na, zaburzenia
równowagi,
nieprawidłowa
koordynacja,
zawroty głowy
zależne od
postawy ciała,
zaburzenia
koncentracji,
dyzartria,
zaburzenia
smaku,
niedoczulica,
parestezje

złośliwy zespół
neuroleptyczny,
zaburzenia
naczyniowomózgowe, brak
reakcji na bodźce,
zmniejszony
poziom
świadomości,
śpiączka
cukrzycowa,
kiwanie głową

Zaburzenia
oka
niewyraźne
widzenie
zapalenie
spojówek, suche
oko, zwiększone
łzawienie,
przekrwienie
oczu

zamknięcie tętnicy
siatkówki, jaskra,
zaburzenia ruchu
gałek ocznych,
rotacyjne ruchy
gałek ocznych,
światłowstręt,
owrzodzenia
brzegów powiek,
zespół wiotkiej
tęczówki
(śródoperacyjny)c
Zaburzenia
ucha
i błędnika

zawroty głowy,
szum w uszach,
ból ucha

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie niepożądane
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia
serca
tachykardia migotanie
przedsionków,
blok
przedsionkowokomorowy,
zaburzenia
przewodzenia,
wydłużenie
odstępu QT w
EKG,
bradykardia,
nieprawidłowy
zapis EKG,
kołatanie serca

niemiarowość
zatokowa

Zaburzenia
naczyniowe
niedociśnienie,
nadciśnienie
niedociśnienie
ortostatyczne
zatorowość płucna,
zakrzepica żylna,
napady
zaczerwienienia
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki
piersiowej
i śródpiersia

duszność, ból
gardła i krtani,
kaszel,
przekrwienie
błony śluzowej
nosa

hiperwentylacja,
przekrwienie
dróg
oddechowych,
sapanie,
krwawienie z
nosa

zespół bezdechu
śródsennego,
zachłystowe
zapalenie płuc,
przekrwienie płuc,
rzężenia, dysfonia,
zaburzenia
oddechowe
Zaburzenia
żołądka i jelit
ból w jamie
brzusznej,
uczucie
dyskomfortu w
jamie brzusznej,
wymioty,
nudności,
zaparcia,
zapalenie
żołądka i jelit,
biegunka,
niestrawność,
suchość w jamie
ustnej, ból zęba

nietrzymanie
stolca, dysfagia,
wzdęcia

zapalenie trzustki,
niedrożność jelit,
obrzęk języka,
kamienie kałowe,
zapalenie warg

ileus

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

wysypka świąd, łysienie,
wyprysk, sucha
skóra, rumień
odbarwienie
skóry, trądzik,
łojotokowe
zapalenie skóry

polekowe wykwity
skórne, pokrzywka,
hiperkeratoza,
łupież, zaburzenia
skóry, uszkodzenie
skóry

obrzęk
naczyniorucho
wy

Zespół
StevensaJohnsona/
toksyczna
nekroliza
naskórkac

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie niepożądane
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki
łącznej

skurcze mięśni,
ból mięśniowoszkieletowy, ból
pleców, ból
stawów

zwiększone
stężenie kinazy
fosfokreatynow
ej we krwi,
zesztywnienie
stawów, obrzęk
stawów,
osłabienie
mięśni, ból szyi

rabdomioliza,
nieprawidłowa
postawa ciała,

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

nietrzymanie
moczu
częstomocz,
zastój moczu,
dyzuria
Ciąża, połóg
i okres
okołoporodo
wy

noworodkowy
zespół odstawienia c

Zaburzenia
układu
rozrodczego
i piersi

zaburzenia
erekcji, brak
miesiączki,
mlekotok

zaburzenia
ejakulacji,
opóźnione
miesiączkowani
e, zaburzenia
miesiączkowani
ad,
ginekomastia,
zaburzenia
funkcji
seksualnych, ból
piersi,
dyskomfort
piersi,
wydzielina z
pochwy

priapizmc, obrzęk
piersi,
powiększenie
piersi, wydzielina z
piersi

Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

obrzękd,
gorączka, ból w
klatce
piersiowej,
osłabienie
(astenia),
zmęczenie, ból,
reakcja w
miejscu
wstrzyknięcia

obrzęk twarzy,
dreszcze,
zwiększenie
temperatury
ciała,
nieprawidłowy
sposób
chodzenia,
pragnienie,
dyskomfort w
klatce
piersiowej, złe
samopoczucie,
dziwne
samopoczucie,
stwardnieniec

hipotermia,
zmniejszenie
temperatury ciała,
ochłodzenie
obwodowych części
ciała, zespół
odstawienia leku,
uczucie
dyskomfortu

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie niepożądane
Częstość
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia
wątroby i
dróg
żółciowych

zwiększenie
aktywności
aminotransferaz,
zwiększenie
aktywności
gammaglutamyl
otransferazy

zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych

żółtaczka

Urazy,
zatrucia
i powikłania
po zabiegach

upadek ból związany z
procedurami
medycznymi

a Hiperprolaktynemia może w niektórych przypadkach prowadzić do ginekomastii, zaburzeń
menstruacji, braku miesiączki, braku owulacji, mlekotoku, zaburzeń płodności, zmniejszonego
libido, zaburzeń wzwodu.
b W badaniach z kontrolą placebo cukrzycę zgłaszano u 0,18% osób leczonych rysperydonem
w porównaniu do 0,11% w grupie placebo. Całkowita częstość występowania cukrzycy we
wszystkich badaniach klinicznych wyniosła 0,43% u wszystkich osób leczonych rysperydonem.
c Nie stwierdzono w badaniach klinicznych produktu leczniczego Rispolept Consta, lecz
stwierdzano po wprowadzeniu rysperydonu do obrotu.
d Zespół pozapiramidowy może się objawiać: parkinsonizmem (zwiększone wydzielanie śliny,
sztywność mięśni szkieletowych, parkinsonizm, ślinienie się, objaw koła zębatego w
parkinsonizmie, bradykinezja, hipokinezja, maskowaty wyraz twarzy, napięcie mięśni, akineza,
sztywność karku, sztywność mięśni, chód parkinsonowski i nieprawidłowy odruch z gładzizny
czoła, parkinsonowskie drżenie spoczynkowe), akatyzją (akatyzja, niepokój ruchowy, hiperkinezja
i zespół niespokojnych nóg), drżeniem, dyskinezą (dyskineza, drganie mięśni, choreoatetoza,
atetoza i drgawki kloniczne mięśni), dystonią. Dystonia obejmuje tu dystonię, zwiększone napięcie
mięśni, kręcz szyi, mimowolne skurcze mięśni, przykurcz mięśni, kurcz powiek, rotacyjne ruchy
gałki ocznej, porażenie języka, skurcze mięśni twarzy, skurcz krtani, miotonię, opistotonus, skurcz
mięśni ust i gardła, pleurototonus, skurcz języka oraz szczękościsk. Należy zauważyć, że
wymieniono szeroki zakres objawów, które niekoniecznie muszą mieć podłoże pozapiramidowe.
Bezsenność obejmuje: trudności z zasypianiem, bezsenność śródnocną. Napady drgawkowe
obejmują: uogólniony napad toniczno-kloniczny. Zaburzenia miesiączkowania obejmują:
nieregularne miesiączkowanie, skąpe miesiączkowanie. Obrzęk obejmuje: obrzęk uogólniony,
obrzęk obwodowy, obrzęk ciastowaty.

Działania niepożądane stwierdzone podczas stosowania postaci farmaceutycznych paliperydonu

Paliperydon jest czynnym metabolitem rysperydonu, dlatego profile działań niepożądanych tych
substancji (w tym zarówno postaci doustnych, jak i postaci do wstrzyknięć) odpowiadają sobie
wzajemnie. Oprócz wyżej wymienionych działań niepożądanych, podczas stosowania produktów
paliperydonu stwierdzono wymienione poniżej działania, które mogą wystąpić podczas
stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta.

Zaburzenia serca:
Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej.

Reakcja anafilaktyczna

Po wprowadzeniu do obrotu, rzadko zgłaszano przypadki reakcji anafilaktycznej po

wstrzyknięciu produktu leczniczego Rispolept Consta u pacjentów, którzy wcześniej tolerowali
rysperydon podawany doustnie (patrz punkt 4.4).

Oddziaływania związane z grupą leków

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, stwierdzano bardzo rzadkie
przypadki wydłużenia odstępu QT po wprowadzeniu rysperydonu do obrotu. Innymi, związanymi
z klasą, oddziaływaniami na serce opisywanymi dla leków przeciwpsychotycznych, w przypadku
których występuje wydłużenie odcinka QT, są: arytmia komorowa, migotanie komór, tachykardia
komorowa, nagła śmierć, zatrzymanie akcji serca i częstoskurcz komorowy typu torsade de
pointes.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas leczenia lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszano przypadki żylnej choroby
zakrzepowo-zatorowej, w tym zatorowość płucną i zakrzepicę żył głębokich (częstość nieznana).

Zwiększenie masy ciała

W trwającym 12 tygodni badaniu metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo, u 9%
pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Rispolept Consta w porównaniu z 6% pacjentów
otrzymujących placebo, zaobserwowano na końcu badania zwiększenie masy ciała o ≥ 7%.
W trwającym przez 1 rok badaniu otwartym produktu leczniczego Rispolept Consta, zmiany
masy ciała u poszczególnych pacjentów wynosiły zazwyczaj ± 7% w porównaniu ze stanem
przed rozpoczęciem badania. U 25% pacjentów zaobserwowano ≥ 7% zwiększenie masy ciała.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Aleje Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Ponieważ przedawkowanie postaci pozajelitowej produktu leczniczego jest mniej
prawdopodobne niż w przypadku przyjmowania jego postaci doustnej, poniżej przedstawiono
informacje dotyczące postaci doustnej.

Objawy

Opisywane objawy przedmiotowe i podmiotowe wynikały z nasilenia wyników
farmakologicznego działania rysperydonu. Były to: senność i sedacja, tachykardia

i niedociśnienie oraz objawy pozapiramidowe. Po przedawkowaniu odnotowano przypadki
wydłużenia odstępu QT i drgawek. Częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes
stwierdzano w związku z jednoczesnym przedawkowaniem rysperydonu podawanego
doustnie i paroksetyny.

W przypadku ostrego przedawkowania, należy zawsze brać pod uwagę możliwość zatrucia
wieloma lekami jednocześnie.

Leczenie

Należy uzyskać i utrzymać drożność dróg oddechowych oraz zapewnić odpowiednią podaż tlenu
i wentylację. Należy natychmiast rozpocząć kontrolowanie czynności układu krążenia z ciągłym
zapisem elektrokardiograficznym, w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu.

Nie ma swoistego antidotum na rysperydon, dlatego należy wdrożyć odpowiednie leczenie
podtrzymujące. Niedociśnienie i zapaść krążeniową należy leczyć odpowiednimi środkami,
takimi jak dożylnie podawane płyny i (lub) leki sympatykomimetyczne. W razie wystąpienia
ciężkich objawów pozapiramidowych należy wdrożyć leczenie antycholinergiczne. Należy
dokładnie obserwować pacjenta i monitorować parametry życiowe do czasu ustąpienia objawów
zatrucia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwpsychotyczne, kod ATC: N05AX08.

Mechanizm działania

Rysperydon jest wybiórczym antagonistą monoaminergicznym o unikatowych właściwościach.
Charakteryzuje się dużym powinowactwem do receptorów serotoninergicznych 5-HT2
i dopaminergicznych D2. Rysperydon wiąże się również z receptorami alfa-1-adrenergicznymi
i, z mniejszym powinowactwem, z receptorami histaminergicznymi H1 i receptorami α-2-
adrenergicznymi. Rysperydon nie wykazuje powinowactwa do receptorów cholinergicznych.
Chociaż rysperydon jest silnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D2, co wiąże się z
korzystnym wpływem na wytwórcze objawy schizofrenii, w mniejszym stopniu ogranicza
aktywność motoryczną i wywołuje katalepsję niż klasyczne neuroleptyki. Zrównoważone
ośrodkowe działanie antagonistyczne na receptory serotoninergiczne i dopaminergiczne może
zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia pozapiramidowych działań niepożądanych
i rozszerzyć oddziaływanie terapeutyczne na objawy negatywne i zaburzenia afektywne
występujące w przebiegu schizofrenii.

Skuteczność kliniczna

Skuteczność produktu leczniczego Rispolept Consta (25 mg i 50 mg) w leczeniu objawów
zaburzeń psychotycznych (schizofrenii lub zaburzeń schizoafektywnych) określono w próbie
klinicznej z okresem obserwacji wynoszącym 12 tygodni, z grupą kontrolną placebo, z udziałem
dorosłych pacjentów z psychozą, leczonych w szpitalu i ambulatoryjnie, którzy spełniali kryteria
rozpoznania schizofrenii według DSM-IV.

W trwającym 12 tygodni badaniu porównawczym, z udziałem pacjentów ze schizofrenią
o stabilnym przebiegu, wykazano równą skuteczność produktu leczniczego Rispolept Consta oraz
rysperydonu w postaci tabletek doustnych. Skuteczność i bezpieczeństwo długotrwałego
stosowania (50 tygodni) produktu leczniczego Rispolept Consta określono także w badaniu
otwartym z udziałem pacjentów z psychozą o stabilnym przebiegu, leczonych w szpitalu
i ambulatoryjnie, którzy spełniali kryteria rozpoznania schizofrenii lub zaburzeń
schizoafektywnych według DSM-IV. Podczas długotrwałego stosowania produktu leczniczego
Rispolept Consta skuteczność się utrzymywała (Rycina 1).

Rycina 1. Średni wynik całkowitej punktacji w Skali Objawów Pozytywnych i Negatywnych
(ang. Possitive and Negative Syndrome Scale, PANSS) w czasie, u pacjentów ze schizofrenią,
wyznaczony metodą ekstrapolacji ostatniej obserwacji (ang. Last Observation Carried Forward,
LOCF).Tygod

nie

Średnia

Wyjśc
iowo
2 4 6 8 10 12 Endpt

Placebo
RIS 25 mg
RIS 50 mg

Początkowo
Tygodnie

Punkt
końcowy

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Wchłanianie rysperydonu z produktu leczniczego Rispolept Consta jest całkowite.

Po wstrzyknięciu domięśniowym pojedynczej dawki produktu leczniczego Rispolept Consta,
profil uwalniania leku składa się z początkowego uwolnienia małej dawki leku (< 1% dawki),
potem następuje okres latencji trwający 3 tygodnie. Główne uwalnianie rysperydonu zaczyna się
po 3 tygodniach, trwa od 4. do 6. tygodnia i kończy się w 7. tygodniu. Dlatego też, w okresie
pierwszych 3 tygodni stosowania produktu leczniczego Rispolept Consta, należy podawać
uzupełniające leki przeciwpsychotyczne w postaci doustnej (patrz punkt 4.2).

Uzależnienie schematu dawkowania (wstrzyknięcie domięśniowe, co dwa tygodnie) od profilu
uwalniania zapewnia utrzymywanie się stężenia terapeutycznego leku w osoczu od 4 do
6 tygodni od ostatniego wstrzyknięcia produktu leczniczego Rispolept Consta.

Po wielokrotnych domięśniowych wstrzyknięciach produktu leczniczego Rispolept Consta
w dawce 25 mg lub 50 mg co dwa tygodnie, mediana minimalnego stężenia przed podaniem
kolejnej dawki oraz stężenia maksymalnego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej leku wahała
się, odpowiednio, w zakresie 9,9–19,2 ng/ml oraz 17,9–45,5 ng/ml. Nie obserwowano kumulacji
rysperydonu podczas długotrwałego stosowania leku (12 miesięcy) u pacjentów, którym
podawano lek w postaci wstrzyknięć w dawce od 25 mg do 50 mg co dwa tygodnie.

W powyżej opisanych badaniach podawano lek we wstrzyknięciach do mięśnia pośladkowego.
Wstrzyknięcia leku w tych samych dawkach do mięśni naramiennego i pośladkowego są
biorównoważne i w związku z tym mogą być stosowane zamiennie.

Dystrybucja

Dystrybucja rysperydonu przebiega szybko. Objętość dystrybucji wynosi 1–2 l/kg mc. W osoczu
rysperydon wiąże się z albuminami i kwaśną glikoproteiną alfa 1. Rysperydon w osoczu jest
związany z białkami w 90%, a 9-hydroksyrysperydon w 77%.

Metabolizm i eliminacja

Rysperydon jest metabolizowany przez cytochrom CYP2D6 do 9-hydroksyrysperydonu, który
ma podobne właściwości farmakologiczne do właściwości rysperydonu. Rysperydon i 9-
hydroksyrysperydon tworzą aktywną frakcję przeciwpsychotyczną. CYP2D6 podlega
polimorfizmowi genetycznemu. Osoby intensywnie metabolizujące z udziałem CYP2D6
zamieniają szybko rysperydon na 9-hydroksyrysperydon, podczas gdy osoby słabo
metabolizujące z udziałem CYP2D6 zamieniają go znacznie wolniej. Chociaż u osób intensywnie
metabolizujących jest mniejsze stężenie rysperydonu, a większe stężenie 9-hydroksyrysperydonu
niż u osób słabo metabolizujących, to farmakokinetyki rysperydonu i 9-hydroksyrysperydonu
łącznie (tzw. aktywna frakcja przeciwpsychotyczna), po podaniu dawki pojedynczej i dawek
wielokrotnych, są podobne u osób intensywnie i słabo metabolizujących z udziałem CYP2D6.

Inną ścieżką metaboliczną rysperydonu jest N-dealkilacja. Badania in vitro przeprowadzone na
ludzkich mikrosomach wątrobowych wykazały, że rysperydon, w klinicznie istotnych stężeniach,
nie hamuje znacząco metabolizmu leków ulegających przemianom katalizowanym przez
izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1,
CYP3A4 i CYP3A5. W okresie tygodnia od chwili podania doustnego, 70% dawki jest wydalane
z moczem, a 14% z kałem. W moczu, rysperydon oraz 9-hydroksyrysperydon stanowi 35-45%
dawki podanej doustnie. Pozostała część to niewykazujące aktywności metabolity.
Faza eliminacji kończy się około 7 do 8 tygodni po ostatnim wstrzyknięciu produktu leczniczego
Rispolept Consta.

Liniowość

Właściwości farmakokinetyczne rysperydonu charakteryzują się liniowością w zakresie dawek
25 mg-50 mg, wstrzykiwanych co 2 tygodnie.

Osoby w podeszłym wieku, osoby z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Badania farmakokinetyki, dotyczące jednorazowej dawki rysperydonu podanego doustnie,
wykazały większe stężenia w osoczu o średnio 43%, dłuższy okres półtrwania o 38%
i zmniejszenie o 30% klirensu czynnej frakcji przeciwpsychotycznej u pacjentów w podeszłym
wieku.
U dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, klirens czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej wynosił około 48% klirensu u młodych zdrowych dorosłych osób (zakres
wieku 25-35 lat). U dorosłych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, klirens czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej wynosił około 31% klirensu u młodych zdrowych dorosłych osób. Okres
półtrwania czynnej frakcji przeciwpsychotycznej wynosił 16,7 godzin u młodych dorosłych,
24,9 godzin u dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (lub był około 1,5 razy
dłuższy niż u młodych dorosłych) oraz 28,8 godzin u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek (lub był około 1,7 razy dłuższy niż u młodych dorosłych). Stężenie rysperydonu w osoczu
u pacjentów z niewydolnością wątroby było prawidłowe, jednak średnie stężenie wolnej frakcji
rysperydonu w osoczu zwiększyło się u tych pacjentów o 37,1%.
Klirens i okres półtrwania w fazie eliminacji podanego doustnie rysperydonu i czynnej frakcji
przeciwpsychotycznej u dorosłych z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
nie różniły się znacząco od analogicznych parametrów u młodych zdrowych dorosłych osób.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Nie stwierdzono związku między stężeniami aktywnej frakcji przeciwpsychotycznej w osoczu,
a zmianami całkowitej punktacji skali PANSS (ang. Positive and Negative Syndrome Scale) oraz
całkowitej punktacji skali ESRS (ang. Extrapyramidal Symptom Rating Scale), obserwowanymi
podczas kolejnych wizyt w badaniach III fazy, których celem było określenie skuteczności
i bezpieczeństwa stosowania leku.

Płeć, rasa i palenie tytoniu

Analiza farmakokinetyki w populacji nie wskazuje na widoczny wpływ płci, rasy lub nawyku
palenia tytoniu na farmakokinetykę rysperydonu lub aktywnej frakcji przeciwpsychotycznej.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Podobnie jak w badaniach dotyczących długotrwałego działania toksycznego doustnych
produktów zawierających rysperydon, przeprowadzonych na szczurach i psach, głównymi
objawami działania produktu leczniczego Rispolept Consta (podawanego domięśniowo przez
okres do 12 miesięcy) było indukowane prolaktyną pobudzenie gruczołów sutkowych, zmiany
w układzie rozrodczym u samców i samic oraz zaburzenia ze strony ośrodkowego układu
nerwowego, związane z aktywnością farmakodynamiczną rysperydonu. W badaniach
toksykologicznych, przeprowadzanych na młodych szczurach, stwierdzano zwiększoną
śmiertelność i opóźnienie rozwoju u ich potomstwa. W 40-tygodniowym badaniu wystąpiło
opóźnienie dojrzewania płciowego u młodych psów. Na podstawie pola pod krzywą (AUC) nie
stwierdzono zaburzenia wzrostu kości długich u psów przy narażeniu 3,6 razy większym od
maksymalnej ekspozycji u młodzieży (1,5 mg/dobę), natomiast u młodzieży, w przypadku
ekspozycji 15 razy większej od maksymalnej ekspozycji na lek, zaobserwowano wpływ na kości
długie i dojrzewanie płciowe.

Rysperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów ani u królików. W badaniach
nad rozmnażaniem u szczurów pod wpływem rysperydonu, działania niepożądane dotyczyły
zachowań rodziców podczas kojarzenia się oraz masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa.
U szczurów, ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym wiązała się z deficytami funkcji

poznawczych u zwierząt dorosłych. Inne środki będące antagonistami dopaminy, podane
ciężarnym zwierzętom, negatywnie oddziaływały na uczenie się i rozwój ruchowy potomstwa.

Podawanie produktu leczniczego Rispolept Consta samcom i samicom szczurów przez
12 i 24 miesięcy, w dawce 40 mg/kg mc. przez 2 tygodnie, spowodowało wystąpienie
osteodystrofii. Dawka produktu powodująca osteodystrofię u szczurów, w przeliczeniu na mg/m2
powierzchni ciała, była ośmiokrotnie większa od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi i wiązała
się z dwukrotnie większym stężeniem rysperydonu w osoczu w porównaniu do maksymalnego
stężenia w osoczu u ludzi, które jest przewidywane po podaniu maksymalnej zalecanej dawki
produktu. Nie zaobserwowano osteodystrofii u psów, u których przez 12 miesięcy stosowano
produkt leczniczy Rispolept Consta w dawce do 20 mg/kg mc. przez 2 tygodnie. Podanie tej
dawki wiązało się z osiągnięciem stężenia leku w osoczu, które było 14-krotnie większe od
stężenia u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki produktu.

Nie odnotowano żadnych danych wskazujących na potencjalne działanie genotoksyczne leku.

Zgodnie z oczekiwaniami względem silnie działającego antagonisty receptorów
dopaminergicznych D2, w badaniach działania rakotwórczego na szczurach i myszach,
stwierdzano zwiększenie częstości występowania gruczolaków przysadki (u myszy), hormonalnie
czynnych gruczolaków trzustki (u szczurów) i gruczolaków gruczołów sutkowych (u obu
gatunków).

W badaniu działania rakotwórczego na szczurach szczepu Wistar (podszczep Hannover) po
podaniu domięśniowym produktu leczniczego Rispolept Consta (w dawkach 5 lub 40 mg/kg m c.
przez 2 tygodnie), w dawce 40 mg/kg mc. obserwowano większą częstość hormonalnie czynnych
guzów trzustki, przysadki mózgowej i rdzenia nadnerczy, a po podaniu leku w dawkach 5 lub
40 mg/kg mc. stwierdzono większą częstość guzów gruczołów sutkowych. Guzy te, stwierdzane
po podawaniu leku doustnie i domięśniowo, mogą być związane z przedłużonym zablokowaniem
receptora dopaminergicznego D2 oraz z hiperprolaktynemią. Badania na hodowlach tkankowych
wskazują, że rozwój komórek w ludzkich guzach piersi może być stymulowany przez prolaktynę.
Hiperkalcemia obserwowana w obu grupach dawkowych szczurów, otrzymujących produkt
leczniczy Rispolept Consta, mogła przyczynić się do zwiększenia częstości występowania guzów
rdzenia nadnerczy. Nie ma dowodów na to, że hiperkalcemia może powodować powstawanie
guzów chromochłonnych (phaeochromocytoma) u ludzi.

Gruczolaki cewkowe nerek występowały u samców szczura, którym podawano Rispolept Consta
w dawce 40 mg/kg mc. przez 2 tygodnie. Guzy nerek nie występowały w grupach kontrolnych po
podaniu małej dawki produktu, roztworu 0,9% NaCl, ani po podaniu nośnika w postaci
mikrosfer. Mechanizm powstawania nowotworów nerek u samców szczurów szczepu Wistar
(podszczep Hannover), którym podawano produkt leczniczy Rispolept Consta, nie jest znany.
Wzrost częstości nowotworów nerek wywołanych terapią nie został potwierdzony w badaniach
rakotwórczości po podaniu doustnym u szczurów szczepu Wistar (podszczep Wiga) ani u myszy
szczepu Swiss. Badania różnic międzyosobniczych w zakresie profilu narządów zaatakowanych
przez nowotwór sugerują, że szczury podszczepu Wistar (podszczep Hannover) użyte w badaniu
rakotwórczości, różnią się w sposób znaczący od szczurów szczepu Wistar (podszczep Wiga)
użytych w badaniu rakotwórczości jamy ustnej, jeśli chodzi o związane z wiekiem, samoistnie
zachodzące w nerkach zmiany o charakterze nienowotworowym, wzrost stężenia prolaktyny w
surowicy, jak również zmiany w nerkach, w reakcji na rysperydon. Brak danych wskazujących na
powodowanie zmian związanych z nerkami u psów długotrwale leczonych produktem
leczniczym Rispolept Consta.

Znaczenie wystąpienia osteodystrofii, guzów związanych z wpływem leku na wydzielanie
prolaktyny i przypuszczalnie swoistych dla szczurów guzów nerek ,w odniesieniu do ryzyka
u ludzi jest nieznane.

U szczurów i psów, po podaniu dużych dawek produktu leczniczego Rispolept Consta,
obserwowano podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. W trwającym 24 miesiące badaniu
rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono zwiększenia zapadalności na guzy w miejscu
wstrzyknięcia domięśniowego, ani w grupie otrzymującej lek, ani w grupie kontrolnej.

Modele zwierzęce in vitro i in vivo wykazały, że duże dawki rysperydonu mogą powodować
wydłużenie odstępu QT, teoretycznie zwiększającego u pacjentów ryzyko częstoskurczu
komorowego typu torsade de pointes.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Proszek
Polimer 7525 DL JN1[poli(D,L-laktydo-ko-glikolid)].

Rozpuszczalnik
Polisorbat 20,
Karmeloza sodowa 40 mPas,
Disodu wodorofosforan dwuwodny,
Kwas cytrynowy bezwodny,
Sodu chlorek,
Sodu wodorotlenek,
Woda do wstrzykiwań.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata w temperaturze 2 - 8°C.

Po przygotowaniu zawiesiny: wykazano stabilność chemiczną i fizyczną sporządzonego produktu
przez okres 24 godzin w temperaturze 25ºC.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być podawany natychmiast po
sporządzeniu. Jeśli nie jest niezwłocznie użyty, odpowiedzialność za okres i warunki
przechowywania ponosi użytkownik. Sporządzoną zawiesinę można przechowywać nie dłużej
niż 6 godzin w temperaturze 25ºC, chyba że przygotowanie zawiesiny przeprowadzono
w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2ºC do 8ºC).

Poza lodówką produkt leczniczy Rispolept Consta może być przechowywany w temperaturze
poniżej 25°C, maksymalnie przez 7 dni przed podaniem.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Urządzenie z bezigłowym dostępem do fiolki
• jedna fiolka zawierająca proszek
• jeden adapter fiolki umożliwiający sporządzenie zawiesiny (określane jako adapter fiolki)
• jedna ampułkostrzykawka zawierająca rozpuszczalnik dla Rispolept Consta
• dwie igły Terumo SurGuard®3 do wstrzyknięcia domięśniowego:
- jedna igła 21G UTW 1-cal (0,8 mm x 25 mm) z zabezpieczeniem, do wstrzyknięcia do
mięśnia naramiennego
- jedna igła 20G TW 2-cale (0,9 mm x 51 mm) z zabezpieczeniem, do wstrzyknięcia do
mięśnia pośladkowego.

Rispolept Consta dostępny jest w opakowaniu zawierającym 1 zestaw lub opakowaniu zbiorczym
zawierającym 5 zestawów.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu
leczniczego do stosowania

Ważna informacja
W celu zapewnienia pomyślnego podania produktu leczniczego Rispolept Consta, należy
uważnie (krok po kroku) zapoznać się z „Instrukcją użytkowania urządzenia”.

Używać wyłącznie składników zestawu
Składniki tego zestawu są przeznaczone specjalnie do stosowania z produktem leczniczym
Rispolept Consta. Do przygotowania zawiesiny produktu leczniczego Rispolept Consta musi być
użyty wyłącznie rozpuszczalnik znajdujący się w opakowaniu.

Nie wolno zastępować ŻADNEGO ze składników zestawu znajdującego się w opakowaniu.

Nie przechowywać zawiesiny po jej sporządzeniu
Należy podać zawiesinę tak szybko po sporządzeniu, jak to możliwe, aby uniknąć sedymentacji.

Właściwe podawanie
Musi być podana cała zawartość fiolki, aby pacjent otrzymał właściwą dawkę produktu
leczniczego Rispolept Consta.

Nie używać powtórnie
Aby wyroby medyczne działały zgodnie z przeznaczeniem, wymagane są określone właściwości
materiałowe. Właściwości te zostały sprawdzone tylko dla jednorazowego użycia. Wszelkie
próby ponownego wykorzystania urządzenia mogą prowadzić do jego uszkodzenia lub
pogorszenia działania.

Zawartość opakowania

Urządzenie do jednorazowego użytku

Krok 1 Montaż zestawu
Wyjąć opakowanie Połączyć fiolkę z adapterem

Należy odczekać
30 minut
Przed sporządzeniem
zawiesiny wyjąć
opakowanie
produktu Rispolept
Consta z lodówki
i pozostawić na nie
mniej niż 30 minut.

Nie podgrzewać
w żaden sposób.

Usunąć nakrywkę
z fiolki
Oderwać kolorową
nakrywkę z fiolki.

Przetrzeć z góry
gumowy szary korek
gazikiem
nasączonym
alkoholem.
Pozostawić do
wyschnięcia.

Nie zdejmować
szarego gumowego
korka.

Przygotować adapter
fiolki
Uchwycić sterylny
blister, jak pokazano.
Oderwać i usunąć
papier zaklejający
blister.

Nie wyjmować
adaptera z blistra.

Nigdy nie dotykać
kolca. Spowoduje to
jego zanieczyszczenie.

Połączyć adapter
z fiolką
Postawić fiolkę na
twardej powierzchni
i trzymać u podstawy.
Ustawić adapter
centralnie nad szarym
gumowym korkiem.
Wcisnąć adapter prosto
w dół, aż mocno zaciśnie
się na szczycie fiolki.

Nie zakładać adaptera na
fiolkę pod kątem, gdyż
może dojść do wycieku
rozpuszczalnika podczas
wprowadzania go do
fiolki.

Nieprawidłowo

Połączenie ampułkostrzykawki z adapterem

Usunąć sterylny
blister

Trzymać fiolkę
pionowo, aby zapobiec
wyciekowi.
Trzymając fiolkę za
podstawę, pociągnąć
i zdjąć sterylny blister.

Nie wstrząsać.

Nie dotykać odkrytego
gniazda luer w
adapterze.
Spowoduje to jego
zanieczyszczenie.

Prawidłowo
uchwycić
ampułkostrzykawkę
Trzymać za biały
kołnierz na końcu
ampułkostrzykawki.

Nie trzymać za
szklany cylinder
podczas łączenia.

Usunąć nasadkę
Trzymając za biały
kołnierz odłamać białą
nasadkę.
Nie odkręcać ani nie
odcinać białej nasadki.
Nie dotykać końcówki
ampułkostrzykawki.
Spowoduje to jej
zanieczyszczenie.

Odłamaną nasadkę
można wyrzucić.

Połączyć
ampułkostrzykawkę
z adapterem
Trzymać stabilnie
adapter za osłonkę.
Trzymając
ampułkostrzykawkę
za biały kołnierz
włożyć jej koniec do
gniazda luer
w adapterze.
Nie trzymać za
szklany cylinder
ampułkostrzykawki.
Może to
spowodować
poluzowanie lub
odłączenie się
białego kołnierza.
Połączyć
ampułkostrzykawkę
z adapterem,
przykręcając ją
zgodnie z ruchem
wskazówek zegara,
aż połączenie będzie
pewne.
Nie dokręcać zbyt
forsownie. Zbyt
mocne wkręcanie
może spowodować
uszkodzenie
końcówki
ampułkostrzykawki.

Adapter można wyciągnąć
ze sterylnego blistra tylko,
gdy jest się przygotowanym
do usunięcia białej nasadki
z ampułkostrzykawki

Nieprawidłowo

Trzask !

Wygląd
ampułkostrzykawki po
zdjęciu nasadki

luError! Reference source not
found.

Krok 2 Sporządzanie zawiesiny

Wstrzyknąć
rozpuszczalnik
Wstrzyknąć do fiolki
cały rozpuszczalnik
zawarty
w ampułkostrzykawce.

Rozproszyć proszek
w rozpuszczalniku
Wstrząsać
energicznie przez co
najmniej 10 sekund
trzymając wciśnięty
tłok, jak pokazano.
Obejrzeć zawiesinę.
Zawiesina
prawidłowo
wymieszana będzie
jednorodna, gęsta
i mleczna w kolorze.
Proszek będzie
widoczny w płynie.
Natychmiast przejść
do następnego etapu,
aby zawiesina nie
uległa sedymentacji.

Przenieść zawiesinę
do
ampułkostrzykawki
Obrócić fiolkę do
góry dnem. Powoli
ciągnąć za tłok, by
pobrać z fiolki do
ampułkostrzykawki
całą objętość
zawiesiny.

Usunąć adapter
fiolki
Trzymając za biały
kołnierz
ampułkostrzykawki
należy odkręcić
ampułkostrzykawkę
od adaptera.
Oderwać część
etykiety z fiolki
w miejscu perforacji
i nakleić oderwaną
naklejkę na
ampułkostrzykawkę,
dla celów
identyfikacyjnych.

Usunąć zarówno
fiolkę, jak i adapter
we właściwy sposób.

Zawartość fiolki będzie teraz
pod ciśnieniem.
Należy trzymać wciśnięty
tłok kciukiem

Krok 3 Dołączenie igły

Wybrać odpowiednią igłę
Wybrać igłę w zależności od
miejsca wstrzyknięcia
(w mięsień pośladkowy lub
naramienny).

Dołączyć igłę
Rozerwać częściowo blister
i chwycić podstawę igły, jak
pokazano.
Trzymając
ampułkostrzykawkę za
biały kołnierz, połączyć ją
z gniazdem luer w igle
wkręcając zgodnie z
ruchem wskazówek zegara,
aż połączenie będzie pewne.
Nie dotykać gniazda luer
w igle. Spowoduje to
zanieczyszczenie.

Ponownie wymieszać
zawiesinę
Usunąć całkowicie blister.
Bezpośrednio przed
wstrzyknięciem należy
wstrząsnąć ponownie
ampułkostrzykawką, gdyż
może pojawić się osad.

Do mięśnia
pośladkowego
2 - cale

Do mięśnia
naramiennego
1 - cal

Do mięśnia
naramiennego
1 - cal

Do mięśnia
pośladkowego
2 - cale

Krok 4 Wstrzyknięcie dawki

Zdjąć
przezroczystą
osłonkę z igły
Odgiąć
zabezpieczenie igły
w kierunku
ampułkostrzykawki,
jak pokazano.
Trzymając
ampułkostrzykawkę
za biały kołnierz,
zdjąć przezroczystą
osłonkę z igły.
Nie przekręcać
osłonki, ponieważ
połączenie typu luer
mogłoby się
obluzować.

Usunąć pęcherzyki
powietrza
Trzymając
ampułkostrzykawkę
igłą do góry,
delikatnie postukać,
aby pęcherzyki
powietrza
przemieściły się do
ujścia
ampułkostrzykawki.
Usunąć powietrze
przez ostrożne
i powolne
naciśnięcie tłoka.

Wstrzyknąć
Niezwłocznie
wstrzyknąć całą
zawartość
ampułkostrzykawki
w wybrany mięsień
(pośladkowy lub
naramienny)
pacjenta
(domięśniowo –
im.).
Wstrzyknięcia
w mięsień
pośladkowy należy
dokonać w górny
zewnętrzny
kwadrant pośladka.
Nie podawać
dożylnie.

Zabezpieczyć igłę
Trzymając
ampułkostrzykawkę
jedną ręką, oprzeć
zabezpieczenie igły
o płaską twardą
powierzchnię pod
kątem 45 stopni.
Wcisnąć igłę w
zabezpieczenie
szybkim,
zdecydowanym
ruchem, tak by
całkowicie w nim
się schowała.

Unikać zakłucia
się igłą:
Nie używać dwóch
rąk.
Nie odłączać
umyślnie
zabezpieczenia igły
ani niewłaściwie się
z nim obchodzić.
Nie próbować
prostować igły ani
zakładać na nią
zabezpieczenia, gdy
igła jest skrzywiona
lub uszkodzona.

Usunąć we
właściwy sposób
Należy sprawdzić,
czy igła jest
całkowicie
zamknięta
w zabezpieczeniu
igły.
Usunąć do
specjalnego
pojemnika na
zużyte środki
medyczne.
Usunąć również
drugą,
niewykorzystaną
igłę dostarczoną
w opakowaniu.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Janssen-Cilag International NV
Turnhoutseweg 30
B-2340 Beerse
Belgia

Następnie

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Rispolept Consta, 25 mg - 10582
Rispolept Consta, 37,5 mg - 10581
Rispolept Consta, 50 mg - 10580

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Rispolept Consta, 25 mg: 22 maja 2007
Rispolept Consta, 37,5 mg: 29 kwietnia 2004
Rispolept Consta, 50 mg: 29 kwietnia 2004

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:
Rispolept Consta, 25 mg, 37,5 mg, 50 mg: 23 lipca 2018

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

09.04.2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.