# Serdolect

> Sertyndol · 4 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Serdolect
- **Nazwa powszechna:** Sertindolum
- **Substancja czynna:** [Sertyndol](https://apteka.online/odpowiedniki/sertindolum)
- **Moc:** 4 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N05AE03
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 10892
- **Podmiot odpowiedzialny:** H. Lundbeck A/S
- **Producent:** H. Lundbeck A/S, Dania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/serdolect-tabl-powl-4-mg-lundbeck
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psycholeptyki/serdolect-tabl-powl-4-mg-lundbeck.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12846/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12846/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991089214 | Rp | 99,22 zł (dopłata od 5,33 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909991089214 · cena jedn. 3,31 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia | ryczałt | 99,22 zł | 5,33 zł | 93,89 zł | 97,09 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Serdolect i w jakim celu się go stosuje?
Lek Serdolect zawiera substancję czynną sertyndol i należy do grupy leków zwanych lekami
przeciwpsychotycznymi. Działa na szlaki nerwowe w specyficznych obszarach mózgu i pomaga skorygować
zaburzenia równowagi chemicznej, które odpowiadają za występowanie objawów choroby.

Lek Serdolect jest stosowany w leczeniu schizofrenii u osób, u których inny lek nie był skuteczny.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Serdolect

Nie stosować leku Serdolect
Jeśli pacjent
• ma uczulenie na sertyndol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w
punkcie 6)
• ma nieleczone niskie stężenie potasu lub magnezu we krwi
• ma istotną chorobę układu krążenia
• ma ciężką chorobę serca, taką jak:
- niewydolność serca z obrzękiem tkanek spowodowanym nadmiarem płynów
- powiększenie serca
- nieregularną lub zwolnioną czynność serca
• ma wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT, co można stwierdzić w EKG, lub jeśli
zaburzenia rytmu serca wykryto u członka rodziny pacjenta
• ma istotne zaburzenia czynności wątroby

2/8

• przyjmuje leki, które wydłużają czas aktywności komór serca lub wpływają na niektóre enzymy
cytochromu P450 (Patrz punkt 2 “ Lek Serdolect a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Serdolect należy powiadomić lekarza jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości lub
występują obecnie:
• jeśli pacjent ma 65 lat lub więcej
• wymioty lub biegunka w czasie leczenia lekiem Serdolect
• zaburzenie czynności wątroby
• choroba Parkinsona
• cukrzyca lub czynniki ryzyka jej powstania
• czynniki ryzyka powstania udaru, takie jak wysokie ciśnienie tętnicze krwi, wcześniejszy udar lub zawał
serca, cukrzyca, wysokie stężenie cholesterolu, otępienie, palenie tytoniu
• przypadki występowania zakrzepów żylnych u pacjenta lub członka jego rodziny, ponieważ
przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu schizofrenii może wiązać się z tworzeniem zakrzepów
• drgawki
• nietypowe ruchy ust i języka, które mogą być wczesnymi objawami zaburzenia układu nerwowego,
zwanego późną dyskinezą
• wysoka gorączka, nietypowa sztywność mięśni i zmiany świadomości, zwłaszcza, gdy występuje także
pocenie się i szybka akcja serca. Mogą to być objawy rzadko występującego, lecz ciężkiego stanu
zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym.

Na początku stosowania leku Serdolect mogą być odczuwane zawroty głowy podczas wstawania z łóżka lub
podnoszenia się do pozycji stojącej. Lekarz zmniejszy to ryzyko przez rozpoczęcie leczenia od małej dawki,
zwiększanej stopniowo przez okres kilku tygodni. Objawy te zazwyczaj ustępują, gdy lek Serdolect
przyjmowany jest przez pewien czas.

Monitorowanie przed i w trakcie leczenia
Przed rozpoczęciem stosowania leku Serdolect i w trakcie leczenia lekarz prowadzący wykona u pacjenta
badania, takie jak:
• EKG aktywności komór serca w celu sprawdzenia, czy nie doszło do wydłużenia odstępu QT.
Badanie to zostanie powtórzone po 3 tygodniach leczenia lub po osiągnięciu dawki dobowej sertyndolu,
wynoszącej 16 mg. W okresie leczenia podtrzymującego, badanie to należy wykonywać co 3 miesiące.
Ponadto EKG będzie wykonywane przed i po zwiększeniu dawki. Dotyczy to także zmian w stosowaniu
innych leków, które mogą wpływać na stężenie sertyndolu we krwi.
• badanie stężenia potasu i magnezu we krwi
• w przypadku obniżonego poziomu potasu lub magnezu lekarz rozpocznie leczenie, mające na celu
skorygowanie tej nieprawidłowości. Nie należy przyjmować leku Serdolect, jeśli pacjent ma nieleczony
zbyt niski poziom potasu lub magnezu we krwi.
Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wymiotów, biegunki, zaburzeń elektrolitowych lub
przyjmowania leków, które zwiększają wydalanie wody. Lekarz może zlecić wykonanie badania
stężenia potasu we krwi.
• kontrolowanie ciśnienia tętniczego

Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat)
Serdolect nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej ze względu na brak dostępnych danych.

Lek Serdolect a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leku Serdolect nie należy stosować jednocześnie z następującymi lekami, które mogą wpływać na czynność

3/8

serca lub czynność wątroby, takimi jak:
- niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takie jak chinidyna, amiodaron,
sotalol, dofetylid
- niektóre leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, np. tiorydazyna
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych z grupy antybiotyków makrolidowych
zawierające substancję czynną, której nazwa kończy się przyrostkiem „mycyna”, np.
erytromycyna, klarytromycyna
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych z grupy antybiotyków chinolowych,
zawierające substancję czynną, której nazwa kończy się przyrostkiem “oksacyna”, np.
gatifloksacyna, moksyfloksacyna
- leki przyjmowane doustnie w leczeniu zakażeń grzybiczych, np. ketokonazol, itrakonazol
- niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV, zawierające substancję czynną, której
nazwa ma końcówkę „nawir”, np. indynawir
- niektóre leki stosowane w leczeniu alergii, np. terfenadyna, astemizol
- cyzapryd: lek stosowany w leczeniu zaburzeń żołądkowych i (lub) jelitowych
- lit: lek stosowany w leczeniu depresji i chorób psychicznych
- niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia i chorób serca, zwane blokerami kanału
wapniowego, np. diltiazem, werapamil
- cymetydyna: lek stosowany w celu zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego

Inne leki, które mogą wpływać na działanie leku Serdolect (i odwrotnie) to:
• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, zwane agonistami dopaminy
• niektóre leki stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, takie jak fluoksetyna, paroksetyna
• ryfampicyna: lek stosowany w leczeniu gruźlicy lub niektórych innych zakażeń
• karbamazepina, fenytoina, fenobarbital: leki stosowane w leczeniu padaczki
• leki odwadniające, które obniżają stężenie potasu we krwi

Stosowanie leku Serolect z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy unikać alkoholu podczas leczenia lekiem Serdolect, nawet jeśli nie oczekuje się, że alkohol będzie
wpływał na działanie leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Ciąża
Nie zaleca się stosowania leku Serdolect u kobiet w ciąży.

Następujące objawy mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały lek Serdolect w ostatnim
trymestrze ciąży (ostatnich trzech miesiącach ciąży):
- drżenia
- sztywność i (lub) osłabienie mięśni,
- senność
- pobudzenie
- zaburzenia oddychania
- trudności w karmieniu
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u dziecka wystąpią wyżej wymienione objawy.

• Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Serdolect podczas karmienia piersią, chyba, że lekarz uzna, że jest to absolutnie
konieczne. Należy rozważyć przerwanie karmienia piersią, jeśli leczenie jest konieczne, gdyż lek
Serdolect wydzielany jest z mlekiem matki.

4/8

• Płodność
Lek Serdolect może powodować działania niepożądane, które mogą wpływać na aktywność płciową oraz
płodność (Patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Działania te są odwracalne. Należy poradzić się lekarza w przypadku problemów związanych z aktywnością
płciową.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn, zanim znany będzie wpływ leku Serdolect na
pacjenta, nawet jeśli lek nie spowoduje senności.

Lek Serdolect zawiera laktozę oraz sód
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Serdolect?
Lek Serdolect należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami przekazanymi pacjentowi przez lekarza lub
farmaceutę. W razie wątpliwości, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka wynosi
• dawka początkowa: 1 tabletka leku Serdolect 4 mg raz na dobę
Co 4 do 5 dni dawka będzie zwiększana o 1 tabletkę leku Serdolect 4 mg do osiągnięcia dawki
podtrzymującej.
• dawka podtrzymująca: 1 tabletka leku Serdolect 12 mg do dawki 20 mg raz na dobę
• dawka maksymalna: 2 tabletki leku Serdolect 12 mg raz na dobę, co można rozważyć tylko w
wyjątkowych przypadkach

Pacjenci powyżej 65 roku życia
Na ogół dawki zwiększane są przez lekarza w dłuższym okresie niż zazwyczaj. Lekarz prowadzący może też
przepisać mniejszą dawkę podtrzymującą, niż jest zwykle zalecana.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Jeśli u pacjenta rozpoznano łagodną lub umiarkowanie nasiloną niewydolność wątroby, lekarz może
dokładniej monitorować stan pacjenta i zwiększać dawkę przez dłuższy okres czasu. Lekarz może także
przepisać mniejszą dawkę podtrzymującą niż jest zwykle zalecana.

Lek Serdolect nie może być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek mogą przyjmować lek Serdolect w dawkach zwykle stosowanych.

Dawkowanie po uprzednim stosowaniu innych leków przeciwpsychotycznych
Leczenie sertyndolem można rozpocząć zgodnie z zalecanym schematem ustalania dawki i równocześnie
zaprzestać stosowania innych doustnych leków przeciwpsychotycznych. U pacjentów leczonych lekami
przeciwpsychotycznymi w postaci o przedłużonym uwalnianiu (depot), pierwszą dawkę sertyndolu należy
podać zamiast kolejnego wstrzyknięcia leku w postaci depot.

5/8

Sposób podawania
Należy przyjmować tabletki w całości, popijając szklanką wody, codziennie o tej samej porze. Tabletkę
można przyjmować z posiłkiem lub bez.

Czas trwania leczenia
Tabletki należy przyjmować tak długo, jak to zalecił lekarz.

Nigdy nie należy zmieniać dawki leku bez wcześniejszego porozumienia z lekarzem.
Jeśli pacjent chce odstawić lek, powinien uwzględnić informację zawartą w punkcie 3 “Przerwanie przyjęcia
leku Serdolect“.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Serdolect
W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub izby przyjęć najbliższego szpitala. Należy
tak postąpić, nawet jeśli nie wystąpią żadne objawy. Objawy przedawkowania to:
• nasilone zmęczenie
• niewyraźna mowa
• przyspieszone tętno
• niskie ciśnienie tętnicze

Pominięcie przyjęcia leku Serdolect
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku pominięcia dobowej dawki leku Serdolect należy zwrócić się do lekarza prowadzącego. Lekarz
prowadzący poinformuje jak prawidłowo wznowić leczenie.

Przerwanie przyjęcia leku Serdolect
Nie należy odstawiać leku Serdolect bez zgody lekarza, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej. Choroba może
utrzymywać się przez dłuższy czas. Jeśli leczenie zostanie przerwane zbyt wcześnie, objawy choroby mogą
powrócić. Mogą także wystąpić tzw. ruchy mimowolne.

Lekarz poradzi, kiedy i w jaki sposób przerwać leczenie, aby uniknąć niepożądanych objawów. Nagłe
odstawienie leku Serdolect może spowodować wystąpienie objawów odstawiennych, takich jak:
• nudności, wymioty
• pocenie
• trudności ze snem

W razie dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub izby przyjęć najbliższego szpitala, jeśli u pacjenta
wystąpią działania niepożądane wymienione w następnych czterech podpunktach:

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
• bardzo szybkie, nierówne lub mocne bicie serca, zawroty głowy, omdlenia, duszność lub ból w klatce
piersiowej.
Objawy te mogą wskazywać na wystąpienie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca, zwanych
Torsade de pointes.

6/8

• niekontrolowane ruchy, zwłaszcza ust, języka lub kończyn.
Może to wskazywać na wystąpienie zaburzeń układu nerwowego, zwanych późnymi dyskinezami.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób):
• połączenie wysokiej gorączki, przyspieszonego oddechu, pocenia się, sztywności mięśni oraz ospałości
lub senności.
Objawy te mogą wskazywać na wystąpienie zagrażającego życiu zaburzenia nerwowego zwanego
Złośliwym Zespołem Neuroleptycznym.

Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych):
• powstawanie zakrzepów w żyłach, szczególnie w obrębie nóg (do objawów należą: obrzęk, ból i
zaczerwienienie kończyny), mogących ulegać przemieszczeniu wzdłuż naczyń krwionośnych do płuc,
powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić z następującą częstością:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób)
• stan zapalny wewnątrz nosa, który powoduje kichanie, świąd, katar i niedrożność nosa
• niezdolność do wytrysku

Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób)
• zawroty głowy lub nagłe zawroty głowy spowodowane spadkiem ciśnienia tętniczego, podczas
wstawania;
• suchość w jamie ustnej;
• zwiększenie masy ciała;
• duszność;
• obrzęki dłoni lub stóp;
• dziwne odczucia na skórze, typu kłucia szpilkami czy igłami;
• zmniejszenie objętości ejakulatu;
• impotencja;
• zmiany w aktywności elektrycznej serca (zwane „wydłużonym odstępem QT”). Wydłużony odstęp QT
może powodować wystąpienie takich objawów jak kołatanie serca czy omdlenie;
• występowanie czerwonych i białych krwinek w moczu.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób)
• zwiększone stężenie cukru we krwi;
• zwiększone stężenie we krwi hormonu zwanego prolaktyną.
• samoistne wydzielanie mleka z sutka
• drgawki, omdlenia

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Informacje dotyczące możliwych działań niepożądanych dotyczących ciąży, karmienia piersią i wpływu na
płodność – patrz punkt 2.

U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, przyjmujących leki przeciwpsychotyczne opisano niewielki
wzrost ilości przypadków zakończonych zgonem w porównaniu z pacjentami nieleczonymi lekami
przeciwpsychotycznymi.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

7/8

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Serdolect?
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Serdolect po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie może chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Serdolect
• Substancją czynną jest sertyndol (Sertyndolum).

Każda tabletka powlekana zawiera: 4 mg, 12 mg lub 16 mg sertyndolu.

Inne składniki leku to:
- skrobia kukurydziana
- laktoza jednowodna
- hydroksypropyloceluloza
- celuloza mikrokrystaliczna
- kroskarmeloza sodowa
- magnezu stearynian
- makrogol 400
- tytanu dwutlenek
Serdolect 4 mg: żelaza tlenek żółty
Serdolect 12 mg: żelaza tlenek żółty, żelaza tlenek czerwony
Serdolect 16 mg: żelaza tlenek czerwony

Wygląd i zawartość opakowań leku Serdolect
Lek Serdolect ma postać tabletek powlekanych zawierających odpowiednio 4 mg, 12 mg lub 16 mg
sertyndolu.

Opis
Tabletki powlekane 4 mg są owalne, żółte, dwustronnie wypukłe, oznaczone „S4” po jednej stronie.
Tabletki powlekane 12 mg są owalne, beżowe, dwustronnie wypukłe, oznaczone „S12” po jednej stronie.

8/8

Tabletki powlekane 16 mg są owalne, ciemnoróżowe, dwustronnie wypukłe, oznaczone „S16” po jednej
stronie.

Dostępne opakowania:
Tabletki powlekane 4 mg: dostępne są w opakowaniach zawierających 30 tabletek, w trzech blistrach po 10
tabletek.

Tabletki powlekane 12 mg, 16 mg: dostępne są w opakowaniach zawierających 28 tabletek, w dwóch
blistrach po 14 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań musza znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
H. Lundbeck A/S
Ottiliavej 9
DK-2500 Valby
Dania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego.

Swixx Biopharma Sp. z o.o.
ul. Prosta 51
00-838 Warsaw, Poland
Tel. +48 22 4600 720

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1/13

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Serdolect, 4 mg, tabletki powlekane
Serdolect, 12 mg, tabletki powlekane
Serdolect, 16 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka 4 mg zawiera: sertyndol (Sertindolum) 4 mg
Każda tabletka 12 mg zawiera: sertyndol (Sertindolum) 12 mg
Każda tabletka 16 mg zawiera: sertyndol (Sertindolum) 16 mg

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Każda tabletka powlekana 4 mg zawiera 60,78 mg laktozy jednowodnej.
Każda tabletka powlekana 12 mg zawiera 84,52 mg laktozy jednowodnej.
Każda tabletka powlekana 16 mg zawiera 95,08 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.

Opis tabletek:
4 mg: owalne, żółte, dwustronnie wypukłe tabletki powlekane, oznaczone napisem „S4” po jednej
stronie;
12 mg: owalne, beżowe, dwustronnie wypukłe tabletki powlekane, oznaczone napisem „S12” po
jednej stronie;
16 mg: owalne, ciemnoróżowe, dwustronnie wypukłe tabletki powlekane, oznaczone napisem „S16”
po jednej stronie;

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Sertyndol wskazany jest w leczeniu schizofrenii.

Ze względu na bezpieczeństwo dotyczące układu krążenia, sertyndol należy stosować wyłącznie u
pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego innego leku przeciwpsychotycznego.

Produktu Serdolect nie należy stosować w sytuacjach nagłych, w celu szybkiego złagodzenia objawów
u pacjentów z ostrymi zaburzeniami.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Sertyndol podaje się doustnie raz na dobę, z posiłkami lub niezależnie od posiłków.
Gdy wymagane jest działanie uspokajające (sedacja), sertyndol można podawać w skojarzeniu z
benzodiazepiną.

Uwaga: monitorowanie EKG jest wymagane przed oraz w trakcie leczenia sertyndolem; patrz punkt
#### 4.4. Badania kliniczne wykazały, że sertyndol wydłuża odstęp QT w większym stopniu niż niektóre inne

2/13

leki przeciwpsychotyczne. Dlatego sertyndol powinien być używany tylko u pacjentów, którzy nie
tolerują przynajmniej jednego spośród innych leków przeciwpsychotycznych.
Lekarz przepisujący ten produkt powinien uwzględnić wymagane środki dotyczące bezpieczeństwa:
patrz punkt 4.3 i 4.4.

Ustalanie dawki
U wszystkich pacjentów stosowanie sertyndolu należy rozpoczynać od dawki 4 mg na dobę. Dawkę
należy zwiększać o 4 mg po 4-5 dniach stosowania każdej z dawek, aż do osiągnięcia optymalnej
dobowej dawki podtrzymującej wynoszącej od 12 do 20 mg.
Ponieważ sertyndol blokuje receptory α1, w początkowym okresie ustalania dawki mogą wystąpić
objawy hipotonii ortostatycznej. Dawka początkowa 8 mg lub szybkie zwiększenie dawki wiąże się z
istotnie zwiększonym zagrożeniem hipotonią ortostatyczną.

Leczenie podtrzymujące
Zależnie od odpowiedzi pacjenta na leczenie dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Dawkę
maksymalną wynoszącą 24 mg na dobę można stosować tylko w wyjątkowych wypadkach, ponieważ
badania kliniczne nie wykazały jednoznacznie większej skuteczności dawek powyżej 20 mg, a
wydłużenie odstępu QT może być większe podczas stosowania dawek w górnej granicy zakresu
dawkowania.

W okresie ustalania dawki i we wczesnym okresie leczenia podtrzymującego należy kontrolować
ciśnienie tętnicze.

Pacjenci w podeszłym wieku
Badanie właściwości farmakokinetycznych nie wykazało różnic między pacjentami młodymi i w
podeszłym wieku. Dane uzyskane w badaniu klinicznym u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są
jednak ograniczone. Leczenie powinno być rozpoczęte jedynie po bezpośrednim badaniu układu
krążenia. U pacjentów w podeszłym wieku wskazane może być wolniejsze ustalanie dawki i
stosowanie mniejszej dawki podtrzymującej (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież poniżej 18 lat
Stosowanie produktu Serdolect nie jest rekomendowane u dzieci, ze względu na brak danych
dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie chorych.

Zaburzenie czynności nerek
Pacjentom z zaburzeniem czynności nerek można podawać sertyndol w dawkach zwykle stosowanych
(patrz punkt 4.3). Hemodializa nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne sertyndolu.

Zaburzenie czynności wątroby
U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby wymagane jest
wolniejsze ustalanie dawki i stosowanie mniejszej dawki podtrzymującej.

Ponowne ustalanie dawki w przypadkach wcześniejszego przerwania leczenia
W przypadku wznawiania leczenia sertyndolem u pacjentów, którzy nie otrzymywali sertyndolu przez
okres krótszy niż tydzień, nie jest wymagane powtórne ustalanie dawki i można ponownie zastosować
ustaloną dawkę podtrzymującą. W innych przypadkach wskazane jest postępowanie zgodnie z
zalecanym schematem ustalania dawki. Przed przystąpieniem do ponownego ustalania dawki należy
wykonać badanie EKG.

Dawkowanie po uprzednim stosowaniu innych leków przeciwpsychotycznych
Leczenie sertyndolem można rozpocząć zgodnie z zalecanym schematem ustalania dawki i
równocześnie zaprzestać stosowania innych doustnych leków przeciwpsychotycznych. U pacjentów
leczonych lekami przeciwpsychotycznymi w postaci o przedłużonym uwalnianiu (depot), pierwszą
dawkę sertyndolu należy podać zamiast kolejnego wstrzyknięcia leku w postaci depot.

#### 4.3 Przeciwwskazania

3/13

Nadwrażliwość na sertyndol lub którykolwiek z pozostałych składników produktu.

Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną niewyrównaną hipokaliemią oraz u
pacjentów z rozpoznaną niewyrównaną hipomagnezemią.

Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną pod względem klinicznym chorobą układu
krążenia w wywiadzie, zastoinową niewydolnością serca, kardiomiopatią przerostową, zaburzeniami
rytmu serca lub bradykardią (<50 uderzeń na minutę).

Ponadto leczenia sertyndolem nie wolno rozpoczynać u pacjentów z wrodzonym zespołem
wydłużonego odstępu QT lub z wywiadem rodzinnym dotyczącym tego zespołu lub u pacjentów z
rozpoznanym nabytym wydłużeniem odstępu QT [skorygowany odstęp QT (QTc) powyżej 450
milisekund u mężczyzn i 470 milisekund u kobiet].

Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów otrzymujących leki, które istotnie wydłużają odstęp QT.
Są to takie grupy leków, jak:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetilid);
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna);
- niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna);
- niektóre leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol);
- niektóre antybiotyki chinolowe (np. gatyfloksacyna, moksyfloksacyna).

Powyższy wykaz nie jest kompletny i przeciwwskazane są również pojedyncze leki, które powodują
istotne wydłużenie odstępu QT (np. cyzapryd, związki litu).

Przeciwwskazane jest podawanie sertyndolu w skojarzeniu z lekami o znanym silnym działaniu
hamującym enzymy cytochromu P450 3A (patrz punkt 4.5).
Należą do nich leki:
- stosowane w leczeniu grzybic układowych leki przeciwgrzybicze z grupy azoli
(np. ketokonazol, itrakonazol);
- niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna);
- inhibitory proteazy HIV (np. indynawir);
- niektóre leki blokujące kanały wapniowe (np. diltiazem, werapamil).

Powyższy wykaz nie jest kompletny i przeciwwskazane są również pojedyncze leki o znanym silnym
działaniu hamującym na enzymy CYP3A (np. cymetydyna).

Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Układ krążenia
Badania kliniczne wykazały, że sertyndol powoduje wydłużenie odstępu QT w większym stopniu niż
inne leki przeciwpsychotyczne. Średnie wydłużenie odstępu QT jest większe podczas podawania
dawek w górnej granicy zalecanego zakresu dawkowania (20 mg i 24 mg). Wydłużenie
skorygowanego odstępu QT (QTc) podczas stosowania pewnych leków wiąże się z możliwością
wywoływania przez nie zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes (TdP) (potencjalnie
śmiertelnego częstoskurczu komorowego z nieregularną akcją komór) i nagłego zgonu.
Jednakże na podstawie danych klinicznych i przedklinicznych nie można stwierdzić, czy sertyndol
silniej wywołuje niemiarowość niż inne leki przeciwpsychotyczne.
Sertyndol należy zatem stosować wyłącznie u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego
spośród innych leków przeciwpsychotycznych.

Lekarz przepisujący lek powinien w pełni przestrzegać wymaganych środków dotyczących
bezpieczeństwa.

Monitorowanie EKG:

4/13

- Kontrola EKG jest bezwzględnie wymagana przed rozpoczęciem leczenia sertyndolem i w jego
trakcie.
- Sertyndol jest przeciwwskazany, gdy odstęp QTc, przed rozpoczęciem leczenia wynosi ponad
450 milisekund u mężczyzn lub 470 milisekund u kobiet.
- Badanie EKG należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego
po około 3 tygodniach leczenia lub po osiągnięciu dawki 16 mg, a następnie po 3 miesiącach
leczenia.
W okresie leczenia podtrzymującego badanie EKG należy wykonać co 3 miesiące.
- W okresie leczenia podtrzymującego badanie EKG należy wykonywać przed każdym
zwiększeniem dawki i po jego dokonaniu.
- Wykonanie badania EKG jest zalecane w przypadku dodania lub zwiększenia dawki
równocześnie stosowanego leku, który może prowadzić do zwiększenia stężenia sertyndolu
(patrz punkt 4.5).
- W przypadku stwierdzenia wartości odstępu QTc powyżej 500 milisekund w trakcie leczenia
sertyndolem, zaleca się przerwanie tego leczenia.
- W przypadku wystąpienia takich objawów jak kołatanie serca, drgawki lub omdlenia, które
mogą wskazywać na wystąpienie niemiarowości, lekarz powinien natychmiast zbadać pacjenta,
łącznie z wykonaniem badania EKG.
- Badanie EKG najlepiej jest wykonywać rano, a QTc należy obliczać stosując wzór Bazette’a lub
Fridericia.

Ryzyko wydłużenia odstępu QT jest zwiększone u pacjentów, którzy równocześnie przyjmują leki
powodujące wydłużenie odstępu QT lub hamujące metabolizm sertyndolu (patrz 4.3).

Przed rozpoczęciem leczenia sertyndolem należy oznaczyć stężenie potasu i magnezu w surowicy u
pacjentów zagrożonych istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy
skorygować małe stężenie potasu i magnezu w surowicy. Zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu
w surowicy u pacjentów, u których występują wymioty, biegunka, leczonych diuretykami
powodującymi ubytek potasu lub u pacjentów z innymi zaburzeniami elektrolitowymi.

Ponieważ sertyndol blokuje receptory α1, w początkowym okresie ustalania dawki mogą wystąpić
objawy hipotonii ortostatycznej.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
U pacjentów poddanych leczeniu lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszano przypadki występowania
żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ponieważ u osób przyjmujących leki
przeciwpsychotyczne często stwierdza się obecność nabytych czynników ryzyka rozwoju
występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed i w trakcie leczenia z zastosowaniem
sertyndolu należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby i podjąć działania
prewencyjne.

Leki przeciwpsychotyczne mogą hamować działanie agonistów dopaminy. Należy zachować
ostrożność podczas stosowania sertyndolu u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Niektóre leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak
fluoksetyna i paroksetyna, które wywierają silne działanie hamujące na CYP2D6, mogą powodować
dwu-trzykrotne zwiększenie stężenia sertyndolu w osoczu. Sertyndol można stosować w skojarzeniu z
tymi lekami przy zachowaniu szczególnej ostrożności i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści
przewyższają zagrożenia. Wymagane może być zastosowanie sertyndolu w mniejszej dawce
podtrzymującej oraz konieczne jest monitorowanie zapisu EKG przed ustaleniem dawki i po jego
dokonaniu (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność, stosując sertyndol u pacjentów ze stwierdzonym wolnym metabolizmem
przy udziale CYP2D6 (patrz punkt 4.5).

5/13

Podczas leczenia sertyndolem bardzo rzadko donoszono o hiperglikemii lub zaostrzeniu istniejącej
wcześniej cukrzycy. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjentów z cukrzycą oraz
takich, u których występują czynniki ryzyka predysponujące do jej rozwoju.

Pacjenci w podeszłym wieku
Serdolect nie jest zarejestrowany w leczeniu psychoz związanych z otępieniem i/lub zaburzeń
zachowania, a także nie jest zalecany do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo prowadzonych w grupie
pacjentów z otępieniem, przyjmujących pewne atypowe leki przeciwpsychotyczne zaobserwowano
około 3-krotny wzrost ryzyka mózgowo-naczyniowych działań niepożądanych. Mechanizm tego
zjawiska nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka takich działań niepożądanych w
przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub u innych grup pacjentów. Należy
zachować ostrożność podając Serdolect pacjentom z czynnikami ryzyka predysponującymi do udaru.
W związku ze zwiększonym ryzykiem poważnej choroby sercowo-naczyniowej u ludzi w podeszłym
wieku, sertyndol u pacjentów powyżej 65 lat powinien być stosowany tylko z zachowaniem
ostrożności. Leczenie sertyndolem powinno być rozpoczynane po dokładnym badaniu układu
sercowo-naczyniowego.

Zwiększona śmiertelność u osób w podeszłym wieku z otępieniem
Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych wykazały niewielki wzrost ryzyka zgonu u pacjentów w
podeszłym wieku z otępieniem przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w porównaniu z pacjentami
nie leczonymi tymi lekami. Dane są niewystarczające aby jednoznacznie oszacować ryzyko, a
przyczyna tego zwiększonego ryzyka nie jest znana.

Sertyndol nie jest wskazany do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem.

Zaburzenie czynności wątroby
Pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy poddać dokładnej
obserwacji. Wskazane jest wolniejsze ustalanie dawki i stosowanie mniejszej dawki podtrzymującej.

Późne dyskinezy
Sądzi się, że późne dyskinezy są spowodowane nadwrażliwością receptorów dopaminergicznych
zwojów podstawy mózgu w wyniku przewlekłej blokady receptorów przez leki przeciwpsychotyczne.
Podczas leczenia sertyndolem w ramach badań klinicznych stwierdzano małą (w porównaniu do
placebo) częstość występowania objawów pozapiramidowych. Długotrwałe stosowanie leków
przeciwpsychotycznych (zwłaszcza w dużych dawkach) wiąże się jednak z zagrożeniem wystąpienia
późnych dyskinez. W razie pojawienia się objawów przedmiotowych, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub odstawienie leku.

Napady padaczkowe
Należy zachować ostrożność podczas podawania sertyndolu pacjentom z napadami padaczkowymi w
wywiadzie.

Złośliwy zespół neuroleptyczny
W związku ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych informowano o występowaniu grożącego
zgonem zespołu objawów, tzw. złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). Leczenie ZZN polega
m.in. na natychmiastowym odstawieniu leków przeciwpsychotycznych.

Odstawienie
Po nagłym zaprzestaniu stosowania leków przeciwpsychotycznych informowano o występowaniu
ostrych objawów odstawiennych, takich jak nudności, wymioty, pocenie się i bezsenność. Opisywano
również nawroty objawów psychotycznych oraz pojawienie się zaburzeń - ruchów mimowolnych
(akatyzja, dystonia i dyskineza). Zaleca się zatem stopniowe odstawianie leku.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

6/13

Każda tabletka powlekana 4 mg zawiera 60,78 mg laktozy jednowodnej, każda tabletka powlekana
12 mg zawiera 84,52 mg laktozy jednowodnej, każda tabletka powlekana 16 mg zawiera 95,08 mg
laktozy jednowodnej.
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Wydłużenie odstępu QT w związku z leczeniem sertyndolem może się zwiększyć, jeśli pacjent
otrzymuje jednocześnie inne leki, które znacząco wydłużają odstęp QT. Podawanie takich leków w
skojarzeniu z sertyndolem jest zatem przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Do takich interakcji dojść
może np. między chinidyną i sertyndolem. Poza wydłużaniem odstępu QT (patrz punkt 4.3), chinidyna
wywiera znaczne działanie hamujące na CYP2D6.

Sertyndol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez izoenzymy CYP2D6 i CYP3A cytochromu
P450. CYP2D6 wykazuje polimorfizm populacyjny, a oba izoenzymy mogą być blokowane przez
wiele leków przeciwpsychotycznych i innych leków (patrz punkt 4.4).

CYP2D6
Stężenie sertyndolu w osoczu zwiększa się dwu-trzykrotnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie
fluoksetynę lub paroksetynę (działają silnie hamująco na CYP2D6). Należy zatem zachować
szczególną ostrożność podczas stosowania sertyndolu w skojarzeniu z tymi i innymi lekami o
działaniu hamującym na CYP2D6. Wymagane może być zastosowanie mniejszej dawki
podtrzymującej sertyndolu oraz konieczne jest monitorowanie zapisu EKG przed ustalaniem dawki i
po jego dokonaniu (patrz punkt 4.4).

CYP3A
Zaobserwowano niewielki (<25%) wzrost osoczowego stężenia sertyndolu w przypadku podawania
antybiotyków makrolidowych (np. erytromycyny, która działa hamująco na CYP3A) oraz
antagonistów kanału wapniowego (diltiazemu, werapamilu).
Zaobserwowane skutki mogą być jednak bardziej nasilone u osób o wolnym metabolizmie przy
udziale CYP2D6 (ponieważ eliminacja sertyndolu zarówno przy udziale CYP2D6 jak i CYP3A może
być zaburzona).
Rutynowa identyfikacja pacjentów o wolnym metabolizmie przy udziale CYP2D6 nie jest możliwa,
dlatego przeciwwskazane jest podawanie w skojarzeniu leków o działaniu hamującym na CYP3A i
sertyndolu, ponieważ może to prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia sertyndolu (patrz punkt
4.3).

Metabolizm sertyndolu może się znacznie nasilić pod wpływem leków o znanym działaniu
indukującym na izoenzymy CYP, w szczególności ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny i
fenobarbitalu, które mogą spowodować dwu-trzykrotne zmniejszenie stężenia sertyndolu w osoczu.
Zmniejszona skuteczność leczenia przeciwpsychotycznego u pacjentów otrzymujących te lub inne leki
o właściwościach indukujących wymagać może dobrania dawki sertyndolu w górnej granicy zakresu
dawkowania.

#### 4.6 Płodność, ciąża i laktacja

Ciąża
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania sertyndolu w okresie ciąży.

Sertyndol nie wykazał działania teratogennego w badaniach nad rozrodem u zwierząt. Badanie w
okresie około- i pourodzeniowym wykonane u szczurów wykazało zmniejszenie płodności u
potomstwa, gdy podawane dawki pozostawały w zakresie terapeutycznym stosowanym u ludzi (patrz
punkt 5.3).

7/13

W związku z tym, sertyndol nie powinien być stosowany w okresie ciąży.

Ekspozycja na leki przeciwpsychotyczne (włącznie z sertyndolem) w trzecim trymestrze ciąży
powoduje ryzyko wystąpienia u noworodków działań niepożądanych, obejmujących objawy
pozapiramidowe i/lub objawy odstawienia, które mogą się różnić ciężkością i czasem trwania po
porodzie. Zgłaszano przypadki pobudzenia, hipertonii, drżenia, senności, zespół zaburzeń
oddechowych, zaburzenia w karmieniu. W związku z tym stan noworodków powinien być dokładnie
monitorowany.

Karmienie piersią
Nie wykonano badań z udziałem karmiących piersią kobiet, ale należy oczekiwać, że sertyndol jest
wydzielany do mleka kobiecego.

Jeśli uznaje się za konieczne leczenie sertyndolem, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią.

Płodność
Wykazano, że doustne podawanie sertyndolu upośledza płodność u samców myszy i szczurów przy
systemowym narażeniu podobnym lub mniejszym niż oczekiwane u ludzi przy podawaniu
maksymalnej zalecanej dawki klinicznej. Upośledzenie płodności u dorosłych samców, które było
odwracalne, zależało prawdopodobnie od antagonistycznego działania na receptor α1-adrenergiczny.
Potomstwo samic szczurów, którym podawano sertyndol, również wykazywało zmniejszoną gotowość
do łączenia się w pary oraz płodność (patrz rozdział 5.3).

U ludzi zgłaszano działania niepożądane takie jak hiperprolaktynemia, mlekotok, zaburzenia wzwodu,
zaburzenia wytrysku oraz brak wytrysku. Zdarzenia te mogą wywierać negatywny wpływ na funkcje
płciowe oraz płodność kobiet i/lub mężczyzn.

W przypadku wystąpienia istotnej klinicznie hiperprolaktynemii, mlekotoku lub zaburzeń funkcji
płciowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki, (jeśli to możliwe) lub odstawienie leku.

Efekty ustępują po odstawieniu leczenia.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu

Sertyndol nie powoduje uspokojenia polekowego (sedacji), ale pacjentów należy poinformować, aby
nie prowadzili pojazdów mechanicznych ani nie obsługiwali urządzeń mechanicznych w ruchu do
czasu ustalenia indywidualnej wrażliwości na działanie leku.

#### 4.8 Działania niepożądane

W badaniach klinicznych z zastosowaniem sertyndolu do działań niepożądanych istotnie różnych od
obserwowanych podczas podawania placebo występujących u ponad 1% pacjentów zaliczano
(wymienione poniżej wg zmniejszającej się częstości występowania):
nieżyt lub niedrożność nosa, zaburzenia wytrysku (zmniejszona objętość ejakulatu), zawroty głowy,
suchość błony śluzowej jamy ustnej, hipotonię ortostatyczną, zwiększenie masy ciała, obrzęki
obwodowe, duszność, parestezje oraz wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4).

Objawy pozapiramidowe
Odsetek pacjentów leczonych sertyndolem, zgłaszających występowanie objawów
pozapiramidowych, był podobny jak u pacjentów otrzymujących placebo. Ponadto w badaniach
klinicznych z udziałem grup kontrolnych otrzymujących placebo, liczba pacjentów leczonych
sertyndolem, którzy wymagali leczenia z powodu objawów pozapiramidowych, była taka sama jak
pacjentów otrzymujących placebo.
Niektóre z niepożądanych reakcji na lek występują na początku leczenia i ustępują w miarę jego
kontynuacji, np. hipotonia ortostatyczna.

8/13

Poniżej podano reakcje niepożądane uporządkowane wg układu narządów i częstości występowania:
Bardzo często (≥ 1/10);
Często (od ≥1/100 do <1/10);
Niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100);
Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000);
Bardzo rzadko (≤ 1/10 000);
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

KLASYFIKACJA UKŁADÓW I NARZĄDÓW CZĘSTOŚĆ DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często hiperprolaktynemia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często zwiększenie masy ciała,
Niezbyt często hiperglikemia
Zaburzenia układu nerwowego Często zawroty głowy, parestezje
Niezbyt często omdlenia, drgawki, zaburzenia ruchów
(zwłaszcza późne dyskinezy, patrz punkt
4.4)
Rzadko w związku ze stosowaniem sertyndolu
donoszono o złośliwym zespole
neuroleptycznym (ZZN) (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia serca Często obrzęk obwodowy
wydłużenie odstępu QT (patrz punkt
4.4)
Niezbyt często Torsade de Pointes (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia serca Często hipotonia ortostatyczna (patrz punkt 4.4)
Częstość
nieznana
żylna choroba zakrzepowo- zatorowa (w
tym przypadki zatorowości płucnej i
zakrzepicy żył głębokich)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo często nieżyt nosa lub niedrożność nosa
Często duszność
Zaburzenia żołądka i jelit Często suchość błony śluzowej jamy ustnej

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Częstość
nieznana
Zespół odstawienia leku u noworodka
(patrz punkt 4.6)

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często brak wytrysku
Często zaburzenia wytrysku
zaburzenia wzwodu
Niezbyt często mlekotok
Badania diagnostyczne Często obecność erytrocytów w moczu,
obecność leukocytów w moczu.

9/13

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Doświadczenie związane z ostrym przedawkowaniem sertyndolu jest ograniczone. Występowały
przypadki śmiertelne.
Jednak pacjenci, którzy przyjęli, jak się szacuje, dawki do 840 mg, powrócili do zdrowia bez
następstw. Zgodnie z doniesieniami, objawami podmiotowymi i przedmiotowymi przedawkowania
były: senność, niewyraźna mowa, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze i przemijające wydłużenie
odstępu QT. Obserwowano przypadki torsade de pointes, często wtedy, gdy w skojarzeniu stosowano
inne leki o znanym działaniu wywołującym ten rodzaj częstoskurczu komorowego.

Leczenie
W przypadku ostrego przedawkowania należy zapewnić drożność dróg oddechowych i dostateczną
podaż tlenu.

Należy natychmiast rozpocząć ciągłe monitorowanie EKG i objawów czynności życiowych. W
przypadku wydłużenia odstępu QTc zaleca się monitorowanie stanu pacjenta do czasu normalizacji
tego parametru. Należy pamiętać, że okres półtrwania sertyndolu wynosi od 2 do 4 dni.

Należy zapewnić dostęp do żyły. Można rozważyć podanie węgla aktywowanego oraz środka
przeczyszczającego. Należy pamiętać, że pacjent mógł przyjąć kilka leków.

Nie ma swoistego antidotum dla sertyndolu, a leku nie można usunąć z organizmu za pomocą dializy.
Zaleca się zatem odpowiednie leczenie podtrzymujące czynności organizmu. W przypadku
wystąpienia niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej należy zastosować odpowiednie środki,
takie jak dożylnie podawane płyny. W razie zastosowania sympatykomimetyków w celu poprawy
czynności serca, należy zachować ostrożność podczas podawania adrenaliny i dopaminy, ponieważ
stymulacja receptorów β-adrenergicznych w skojarzeniu z działaniem antagonistycznym sertyndolu w
stosunku do receptorów α1 może nasilić niedociśnienie tętnicze.

W razie zastosowania leczenia przeciwarytmicznego, użycie takich leków, jak chinidyna, dyzopiramid
i prokainamid stwarza teoretyczne zagrożenie addycyjnym (do działania sertindolu) efektem
wydłużenia odstępu QT.

W przypadkach nasilonych objawów pozapiramidowych należy podać leki przeciwcholinergiczne. Do
czasu ustąpienia objawów zaleca się ścisłą kontrolę lekarską i monitorowanie stanu pacjenta.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne działające na układ limbiczny.
Kod ATC: N 05 AE 03.

10/13

Uważa się, że profil neurofarmakologiczny sertyndolu jako leku przeciwpsychotycznego wynika z
jego selektywnego działania hamującego na neurony dopaminergiczne układu mezolimbicznego oraz
zrównoważonego działania hamującego na ośrodkowe receptory dopaminergiczne D2 i receptory
serotoninergiczne 5HT2 oraz receptory α1-adrenergiczne.

W badaniach farmakologicznych u zwierząt, sertyndol działał hamująco na samoistnie aktywne
neurony dopaminergiczne w obszarze brzusznym nakrywki układu mezolimbicznego -wskaźnik
selektywności wynosił ponad 100 w porównaniu do neuronów dopaminergicznych w części zbitej
istoty czarnej (substantia nigra pars compacta – SNC).
Sądzi się, że zahamowanie czynności SNC może być odpowiedzialne za działania niepożądane - ruchy
mimowolne związane ze stosowaniem wielu leków przeciwpsychotycznych.

Wiadomo, że leki przeciwpsychotyczne powodują zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy w
drodze blokady dopaminergicznej. Stężenia prolaktyny u pacjentów otrzymujących sertyndol
pozostawały w granicy normy, zarówno w krótkookresowych badaniach jaki i podczas dłuższego
leczenia (1 rok). Po wprowadzeniu sertyndolu do obrotu obserwowano jednak przypadki
hiperprolaktynemii i objawy wywołane przez prolaktynę.

Sertyndol nie działa na receptory muskarynowe i receptory histaminowe H1. Potwierdza to brak efektu
przeciwcholinergicznego i uspokajającego związanego z działaniem na te receptory.

Dalsze informacje o badaniach klinicznych

Kohortowe prospektywne badanie sertyndolu (Sertindole Cohort Prospective Study – SCoP) było
prowadzonym w wielu krajach, dużym, prostym badaniem w warunkach zwykłego stosowania,
porównującym śmiertelność ze wszystkich przyczyn, bezpieczeństwo kardiologiczne i
prawdopodobieństwo popełnienia samobójstwa związane z leczeniem sertyndolem, w porównaniu z
leczeniem rysperydonem. Badanie zostało zaplanowane jako prospektywne, randomizowane,
częściowo zaślepione badanie w dwóch grupach równoległych, sertyndolu (n=4930) i rysperydonu
(n=4928), w okresach leczenia trwających do 4 lat.
Śmiertelność ze wszystkich przyczyn (pierwszy zasadniczy punkt końcowy) była podobna w grupach
sertyndolu i rysperydonu. Przyczyny zgonów różniły się pomiędzy obiema grupami terapeutycznymi.
Wiodącą przyczyną śmierci wśród pacjentów leczonych sertyndolem były zaburzenia kardiologiczne,
przy znamiennie wyższym ryzyku śmiertelności z powodów kardiologicznych niż w grupie
rysperydonu. Wśród pacjentów leczonych sertyndolem obserwowano niższe ryzyko prób
samobójczych, chociaż ryzyko dokonanego samobójstwa nie różniło się istotnie pomiędzy obiema
grupami.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Sertyndol jest eliminowany na drodze metabolizmu wątrobowego, a średni końcowy okres półtrwania
wynosi ok. 3 dni. Klirens sertyndolu zmniejsza się podczas podawania wielokrotnych dawek do
średnio około 14 l/h (klirens u kobiet jest o ok. 20% mniejszy niż u mężczyzn, choć skorygowane
wartości klirensu dla beztłuszczowej masy ciała są porównywalne). Zatem w przypadku podawania
dawek wielokrotnych kumulacja jest większa niż szacowana po podaniu dawki pojedynczej, ze
względu na zwiększenie biodostępności układowej. W stanie stacjonarnym klirens jest jednak
niezależny od dawki, a stężenie w osoczu jest proporcjonalne do dawki. Właściwości
farmakokinetyczne sertyndolu wykazują umiarkowaną zmienność międzyosobniczą ze względu na
polimorfizm enzymu 2D6 cytochromu P450 (CYP2D6). U pacjentów z niedoborem tego enzymu
wątrobowego, klirens sertyndolu wynosi od 1/2 do 1/3 wartości u pacjentów szybko metabolizujących
przy udziale enzymu CYP2D6. U pacjentów wolno metabolizujących (stanowią oni do 10%
populacji), stężenie w osoczu jest 2-3 razy większe od na ogół obserwowanego. Stężenie sertyndolu
nie pozwala przewidzieć działania leczniczego u danego pacjenta. Dlatego dawkę należy ustalać
indywidualnie, uwzględniając efekt leczniczy i tolerowanie leku przez pacjenta.

Wchłanianie

11/13

Sertyndol jest dobrze wchłaniany, a wartość tmax sertyndolu po podaniu doustnym wynosi ok. 10
godzin. Różne wielkości dawki są biorównoważne. Pokarm oraz leki zobojętniające kwas solny
zawierające glin i magnez nie wywierają istotnego z klinicznego punktu widzenia wpływu na
szybkość i stopień wchłaniania sertyndolu.

Dystrybucja
Pozorna objętość dystrybucji (Vβ/F) sertyndolu po wielokrotnym podaniu dawki wynosi ok. 20 l/kg.
Sertyndol wiąże się z białkami osocza w ok. 99,5%, głównie z albuminami i z kwaśną glikoproteinąα1. U pacjentów leczonych zalecanymi dawkami 90% oznaczonych stężeń wynosiło poniżej 140 ng/ml
(~ 320 nmol/l).
Sertyndol przenika do krwinek czerwonych, stosunek zawartości w krwi: do zawartości w osoczu
wynosi 1,0. Sertyndol z łatwością przenika przez barierę krew-mózg i barierę łożyskową.

Metabolizm
W ludzkim osoczu zidentyfikowano dwa metabolity: dehydrosertyndol (utlenianie pierścienia
imidazolidynowego) oraz norsertyndol (N-dealkilacja). Stężenia dehydrosertyndolu i norsertyndolu
wynoszą odpowiednio 80% i 40% stężenia leku macierzystego w stanie stacjonarnym. Działanie
sertyndolu wynika głównie z działania leku macierzystego i wydaje się, że metabolity nie odgrywają u
człowieka istotnej roli farmakologicznej.

Wydalanie
Sertyndol i jego metabolity są wydalane bardzo powoli. 14 dni po podaniu odzyskiwano
50-60% dawki doustnej znakowanej pierwiastkiem radioaktywnym. Ok. 4% dawki wydalane jest w
moczu w postaci leku macierzystego i metabolitów (z czego lek macierzysty stanowi <1%).
Wydalanie z kałem stanowi główną drogę wydalania pozostałości leku macierzystego i metabolitów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach wykonanych na zwierzętach obserwowano w zapisie EKG wydłużenie odstępu QT,
zapewne spowodowane działaniem hamującym na opóźniony prostowniczy kanał potasowy (delayed
rectifier potassium channel IKr, HERG). Jednakże wykazano brak wczesnych depolaryzacji
następczych we włóknach Purkinjego serca królika i psa pod wpływem sertyndolu. Uważa się, że
wystąpienie częstoskurczu typu torsade de pointes uwarunkowane jest depolaryzacją następczą.
Sertyndol nie powodował niemiarowości typu torsade de pointes w sercach królików z ablacją węzła
przedsionkowo-komorowego mimo doświadczalnego wywołania ciężkiej hipokaliemii (1,5 mmol) i
rzadkoskurczu. Należy jednak zachować ostrożność, wykorzystując wyniki badań na zwierzętach do
prognozowania wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca u człowieka, ponieważ mogą
występować różnice między gatunkami.

Ostra toksyczność sertyndolu jest mała. W badaniach toksyczności przewlekłej wykonanych u szczura
i psa (narażenie 3-5 razy większe od obserwowanego w zastosowaniu klinicznym) zaobserwowano
szereg działań. Działania te są zgodne z farmakologicznymi właściwościami leku.

Badania nad rozrodczością u zwierząt nie dostarczyły dowodów na występowanie działania
teratogennego. Badanie w okresie około- i pourodzeniowym u szczurów wykazało zwiększoną
śmiertelność młodych, zmniejszony przyrost masy ciała młodych i opóźnienie rozwoju potomstwa w
dawkach, które związane były z działaniem toksycznym u matki oraz w dawkach podobnych lub
mniejszych od maksymalnych zalecanych dawek klinicznych w przeliczeniu na mg/kg m.c./dobę. U
potomstwa samic szczurów, którym podawano sertyndol, obserwowano zmniejszoną kopulację i
płodność.

Działanie niepożądane na kopulację i płodność obserwowano u dorosłych samców szczurów podczas
podawania dawek wynoszących 0,14 mg/kg mc./dobę i większych. Zaburzenie płodności u dorosłych
zwierząt, które było przemijające, przypisywano farmakologicznemu profilowi sertyndolu.

Sertyndol nie wykazywał działania toksycznego w serii badań genotoksyczności in vitro i in vivo.

12/13

Badania działania rakotwórczego przeprowadzone na myszach i szczurach nie wskazywały na rozwój
guzów nowotworowych, który mógłby być związany z klinicznym zastosowaniem sertyndolu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
skrobia kukurydziana
laktoza jednowodna
hydroksypropyloceluloza
celuloza mikrokrystaliczna
kroskarmeloza sodowa
magnezu stearynian

Otoczka
Tabletki powlekane 4 mg: OPADRY YELLOW 03B22082 [(hypromeloza, makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172)];
Tabletki powlekane 12 mg: OPADRY BEIGE 03B27149 [(hypromeloza, makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172)];
Tabletki powlekane 16 mg: OPADRY ROSE 03B24027 [(hypromeloza, makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172)];

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki produktu Serdolect pakowane są pojedynczo w blistry UPVC/PVDC.

Tabletki powlekane 4 mg: dostępne są w opakowaniach (tekturowe pudełko) zawierających 30
tabletek, w trzech blistrach po 10 tabletek.

Tabletki powlekane 12 mg, 16 mg: dostępne są w opakowaniach zawierających
28 tabletek, w dwóch blistrach po 14 tabletek w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie rodzaje opakowań musza znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

13/13

H. Lundbeck A/S
Ottiliavej 9
DK-2500 Valby
Dania

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

4 mg - Pozwolenie nr 10892
12 mg - Pozwolenie nr 10893
16 mg - Pozwolenie nr 10894

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30.04.2004 r.

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05.09.2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.