# Hexvix

> Heksaminolewulinian · 8 mmol/l · Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do podawania do pęcherza moczowego

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Hexvix
- **Nazwa powszechna:** Hexylis aminolevulinatis hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Heksaminolewulinian](https://apteka.online/odpowiedniki/hexylis-aminolevulinatis-hydrochloridum)
- **Moc:** 8 mmol/l
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do podawania do pęcherza moczowego
- **Droga podania:** do pęcherza moczowego
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** V04C
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 11910
- **Podmiot odpowiedzialny:** Photocure ASA
- **Producent:** PhotoCure ASA, Norwegia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-diagnostyczne/hexvix-proszek-i-rozpuszczalnik-8-mmol-l-photocure
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-diagnostyczne/hexvix-proszek-i-rozpuszczalnik-8-mmol-l-photocure.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/14752/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/14752/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol.  proszku ¦ 1 amp.-strzyk. 50 ml rozp. | 3582186002780 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 fiol.  proszku ¦ 1 amp.-strzyk. 50 ml rozp. | 7072641000063 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 fiol. 50 ml proszku ¦ 1 fiol.  rozp. | 5909990420223 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Hexvix i w jakim celu się go stosuje?
Lek przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.
Lek ten stosowany jest do wykrywania nowotworów pęcherza moczowego. Lek jest podawany przed
badaniem z użyciem urządzenia zwanego cystoskopem do oglądania wnętrza pęcherza. Cystoskop
umożliwia zobaczenie możliwych guzów, dzięki czemu można usunąć nieprawidłowe komórki, które
świecą w niebieskim oświetleniu po podaniu leku Hexvix.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hexvix

Kiedy nie stosować leku Hexvix
• jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z
pozostałych składników preparatu, łącznie ze składnikami zawartymi w płynie stosowanym do
rozpuszczenia proszku Hexvix (patrz punkt 6 ulotki: Inne informacje);
• jeśli u pacjenta rozpoznano porfirię (rzadką, dziedziczną chorobę krwi).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Hexvix należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:
• jeśli u pacjenta występuje zakażenie dróg moczowych lub uczucie pieczenia podczas oddawania
moczu;
• jeśli pacjent w ostatnim czasie był poddawany leczeniu BCG (immunoterapii szczepionką BCG
w leczeniu nowotworów powierzchownych pęcherza);
• jeśli pacjent w ostatnim czasie przeszedł operację pęcherza.
Powyższe stany mogą powodować miejscowe reakcje w pęcherzu moczowym, co może utrudniać
interpretację wyników podczas badania.

Lek Hexvix a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które
wydawane są bez recepty.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Należy zapytać lekarza o możliwość prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych
po badaniu z użyciem leku Hexvix.

### 3. Jak stosować Hexvix?
Hexvix zostanie przygotowany i podany przez wykwalifikowany personel medyczny.
• Hexvix jest zwykle podawany w szpitalu.

Lekarz poda Hexvix w sposób opisany poniżej:
1. Cewnik (cienka rurka) zostanie umieszczony w pęcherzu.
2. Pęcherz zostanie opróżniony przez cewnik.
3. Hexvix za pomocą cewnika zostanie podany do pęcherza.
4. Hexvix pozostanie w pęcherzu przez około 60 minut.
5. Następnie pęcherz zostanie opróżniony za pomocą cewnika.
6. Lekarz użyje przyrządu zwanego cystoskopem w celu obejrzenia wnętrza pęcherza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Hexvix
W przypadku wydłużenia czasu pozostawania produktu w pęcherzu ponad 60 minut lub zwiększenia
ilości leku Hexvix, nie oczekuje się wystąpienia żadnych działań niepożądanych. W przypadku
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Hexvix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w związku ze stosowaną techniką badania wnętrza
pęcherza (cystoskopia). Stosowanie leku Hexvix, jako badania wspomagającego w standardowej
cystoskopii w celu uzyskania dokładniejszych wyników diagnostycznych, jest z reguły dobrze
tolerowane. Jeśli działania niepożądane występują, z reguły są związane ze standardowymi technikami
badań i mają charakter łagodny i przejściowy. Następujące działania niepożądane mogą wystąpić po
wykonaniu badania z użyciem leku Hexvix:

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• nudności, wymioty,
• biegunka,
• zaparcie,
• skurcz lub ból brzucha,
• bolesne i utrudnione oddawanie moczu,
• zatrzymanie moczu (brak możliwości opróżnienia pęcherza),
• krew w moczu,
• ból po wykonanym badaniu,
• gorączka (wysoka temperatura).

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
• ból głowy,
• uczucie pieczenia podczas oddawania moczu (w wyniku zapalenia lub zakażenia pęcherza
moczowego),
• częste oddawanie moczu (częstomocz),
• posocznica (zakażenie krwi),
• bezsenność (brak snu lub trudności w zasypianiu),
• ból cewki moczowej (część dróg moczowych wyprowadzająca mocz na zewnątrz),

• uczucie nagłej potrzeby oddania moczu,
• podwyższona liczba białych krwinek, podwyższone stężenia bilirubiny (żółty barwnik w żółci)
lub aktywność enzymów wątrobowych – potwierdzane wynikami badań krwi,
• niedokrwistość (zmniejszona liczba czerwonych krwinek we krwi),
• zapalenie żołędzi prącia,
• ból pleców,
• dna moczanowa,
• wysypka,
• swędzenie (świąd).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• wstrząs anafilaktoidalny (spadek ciśnienia krwi, przyspieszenie czynności serca, wysypka
skórna).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane nie
wymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Hexvix?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku zewnętrznym.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Proszek i rozpuszczalnik: Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Roztwór (po wymieszaniu): Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C) nie dłużej niż 2 godziny.

Personel medyczny powinien zapewnić, że produkt jest odpowiednio przechowywany i nie używany
po terminie ważności zamieszczonym na kartoniku zewnętrznym.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Hexvix
• Substancją czynną produktu jest aminolewulinian heksylu
• Płyn stosowany do rozpuszczenia proszku Hexvix zawiera disodu fosforan dwuwodny, potasu
diwodorofosforan, sodu chlorek, kwas solny 1N, sodu wodorotlenek 1N, wodę do wstrzykiwań

Jak wygląda Hexvix i co zawiera opakowanie
• Każde opakowanie składa się z jednej fiolki z proszkiem o barwie białej do białawej lub jasno
żółtej, zawierającej 85 mg substancji czynnej, aminolewulinianu heksylu, oraz ampułko-

strzykawki zawierającej 50 ml przeźroczystego, bezbarwnego roztworu do rozpuszczania
proszku.
• Proszek Hexvix rozpuszcza się w 50 ml roztworu, który znajduje się w opakowaniu. Po
wymieszaniu otrzymuje się roztwór zawierający 1,7 mg/ml aminolewulinianu heksylu, co
odpowiada 8 mmol/l roztworu aminolewulinianu heksylu.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Photocure ASA, Hoffsveien 4, NO-0275 Oslo, Norwegia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu pod nazwą Hexvix w następujących krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Wielkiej Brytanii (Irlandii Północnej):
Austria, Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Irlandia, Islandia,
Włochy, Łotwa, Litwa, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Wielka
Brytania (Irlandia Północna).

Data ostatniej aktualizacji ulotki: Styczeń 2022

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby
zdrowia:

Instrukcja dotycząca przygotowania produktu do stosowania

W przypadku kontaktu ze skórą aminolewulinian heksylu może powodować uczulenie.

Wszystkie czynności należy wykonać przy użyciu sterylnego wyposażenia oraz w warunkach
aseptycznych.

Procedura przygotowania: proszek Hexvix oraz rozpuszczalnik do sporządzania roztworu Hexvix w
ampułko-strzykawce

1. Umocować trzon tłoka do gumowego korka
strzykawki, wkręcając trzon tłoka aż do oporu,
w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek
zegara.

2. Usunąć nasadkę ze strzykawki i zachować do
późniejszego użycia. Do strzykawki założyć
igłę odpowiednią do rozpuszczania proszku.
Przytrzymać strzykawkę pionowo i ostrożnie
wcisnąć tłok ku górze w celu usunięcia
pęcherzyków powietrza.

3. Wstrzyknąć około 10 ml rozpuszczalnika do
fiolki zawierającej proszek. Fiolka powinna być
napełniona do około ¾ objętości.

4. Nie wyciągając igły z fiolki, trzymając pewnie
fiolkę z proszkiem i strzykawkę wstrząsać
delikatnie do momentu całkowitego
rozpuszczenia proszku.

5. Pobrać z fiolki do strzykawki cały roztwór
zawierający rozpuszczony proszek.

6. Odłączyć pustą fiolkę od strzykawki. Zdjąć igłę
z końcówki strzykawki, a następnie ją usunąć.
Nałożyć nasadkę ochronną na końcówkę
strzykawki. Delikatnie wymieszać zawartość
strzykawki.

Hexvix jest rozpuszczony i gotowy do użycia. Otrzymany roztwór jest przezroczysty do lekko
opalizującego, bezbarwny lub jasnożółty.

Do aktualnego czasu należy dodać dwie godziny, a następnie zapisać otrzymaną godzinę oraz datę
jako datę ważności na etykiecie strzykawki.

Produkt przeznaczony do jednorazowego podania. Niewykorzystane resztki należy usuwać. Brak
szczególnych wymagań dotyczących usuwania.

Wykazano, że produkt zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez okres 2 godzin
w temperaturze 2 °C – 8 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć
natychmiast. Jeśli produkt nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy
okres oraz warunki przechowywania produktu przed zastosowaniem. Produkt powinien być
przechowywany w temperaturze 2 °C – 8 °C, nie dłużej niż dwie godziny.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Hexvix, 85 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do pęcherza moczowego

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna fiolka zawiera 85 mg heksylu aminolewulinianu (w postaci heksylu aminolewulinianu
chlorowodorku).

Po rozpuszczeniu proszku w 50 ml rozpuszczalnika, 1 ml roztworu zawiera 1,7 mg aminolewulinianu
heksylu, co odpowiada 8 mmol/l roztworu aminolewulinianu heksylu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do pęcherza moczowego.

Proszek: biały do białawego lub jasno żółty
Rozpuszczalnik: przezroczysty, bezbarwny roztwór

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Cystoskopia fluorescencyjna w świetle niebieskim z użyciem produktu Hexvix wskazana jest jako
metoda wspomagająca standardową cystoskopię w świetle białym, przyczyniając się do lepszej
diagnozy i leczenia raka pęcherza u pacjentów z rozpoznaniem lub wysokim prawdopodobieństwem
jego obecności. Patrz punkt 5.1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Cystoskopię z użyciem preparatu Hexvix powinni wykonywać wyłącznie lekarze przeszkoleni
w wykonywaniu cystoskopii z użyciem preparatu Hexvix. Przed podaniem preparatu pęcherz
powinien być opróżniony.

Dawkowanie
Dorośli (w tym chorzy w podeszłym wieku)
50 ml roztworu preparatu Hexvix o stężeniu 8 mmol/l (patrz punkt 6.6) należy podawać
dopęcherzowo przez cewnik. Badany powinien zatrzymać płyn w pęcherzu przez około 60 minut.

Po opróżnieniu pęcherza, w ciągu około 60 minut należy rozpocząć badanie cystoskopowe w świetle
niebieskim. Badania cystoskopowego nie należy wykonywać po upływie ponad 3 godzin od instylacji
produktu Hexvix do pęcherza.

Jeśli czas retencji w pęcherzu jest znacząco krótszy niż jedna godzina, badanie należy rozpocząć nie
wcześniej niż po 60 minutach. Nie ustalono minimalnego czasu retencji, dla którego wynik badania
nie dostarczałby właściwej informacji.

W celu uzyskania optymalnego obrazu zaleca się zbadanie i mapowanie całego pęcherza zarówno w
świetle białym jak i niebieskim przed rozpoczęciem każdego zabiegu chirurgicznego. Biopsje z
wszystkich uwidocznionych zmian chorobowych wykonuje się w świetle białym, natomiast całkowitą
resekcję należy zweryfikować po zmianie na światło niebieskie.

Do cystoskopii należy stosować wyłącznie sprzęt oznaczony znakiem „CE”, wyposażony w niezbędne
filtry umożliwiające wykonanie zarówno cystoskopii w świetle białym, jak i cystoskopii
fluorescencyjnej w świetle niebieskim (długość fali 380–450 nm).

Dawka światła zastosowana podczas cystoskopii może być różna. Typowy zakres dawek światła
(niebieskiego i białego) wynosi od 180 do 360 J przy natężeniu 0,25 mW/cm2.

Dzieci i młodzież:
Brak doświadczeń u chorych w wieku poniżej 18 lat.

Sposób podawania
Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego.
Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Porfiria.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zawsze uwzględniać możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich reakcji
anafilaktycznych/anafilaktoidalnych (patrz punkt 4.8). W związku z tym należy zawsze mieć
przygotowany sprzęt do ratowania życia pacjenta.

Aminolewulinian heksylu nie powinien być stosowany u chorych na zapalenie pęcherza moczowego,
np. po BCG-terapii lub z umiarkowaną lub ciężką leukocyturią. Przed podaniem preparatu należy
wykluczyć rozległe zapalenie pęcherza za pomocą badania cystoskopowego. Zapalenie pęcherza może
prowadzić do nadmiernego gromadzenia się porfiryn i zwiększonego ryzyka miejscowego działania
toksycznego po naświetleniu oraz może być przyczyną uzyskania wyniku fałszywie dodatniego.

Jeśli podczas badania z użyciem światła białego stwierdza się rozległe zapalenie pęcherza, nie należy
wykonywać badania z użyciem światła niebieskiego.

U chorych, u których niedawno przeprowadzono zabiegi chirurgiczne na pęcherzu istnieje większe
ryzyko otrzymania wyniku fałszywie dodatniego w badaniu fluorescencyjnym w okolicy operowanej.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji aminolewulinianu heksylu
z innymi lekami.

#### 4.6 Wpływ na płodność ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania aminolewulinianu heksylu
u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego
szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się
unikanie stosowania produktu Hexvix w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy aminolewulinian heksylu lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie
można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas stosowania produktu Hexvix należy
przerwać karmienie piersią.

Płodność
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność u samic (patrz punkt 5.3). Nie badano na
zwierzętach wpływu na płodność u samców.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Większość obserwowanych działań niepożądanych była przejściowa i miała charakter łagodny lub
umiarkowany. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych w trakcie badań klinicznych
należy skurcz pęcherza obserwowany u 2,0 % badanych, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu
u 1,6 % badanych, ból pęcherza u 1,4 % badanych oraz krwiomocz u 1,5 % badanych pacjentów.
Wymienione działania niepożądane były spodziewane, na podstawie wcześniejszych doświadczeń
podczas stosowania standardowej cystoskopii i procedur przezcewkowej resekcji pęcherza (TURB).

Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych oraz zgłaszane
spontanicznie. Działania te pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością
występowania w następujący sposób: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 do < 1/10), niezbyt
często (> 1/1 000 do < 1/100), rzadko (> 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów
(MedDRA)
Częstość Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często Zapalenie pęcherza, posocznica, zakażenie
dróg moczowych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często Zwiększona liczba białych krwinek,
niedokrwistość
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nieznana Wstrząs anaflaktoidalny

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Niezbyt często Dna moczanowa

Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty, zaparcie, biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często Zwiększone stężenie bilirubiny we krwi,
zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Wysypka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Niezbyt często Ból pleców

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Skurcz pęcherza, ból pęcherza, bolesne
lub utrudnione oddawanie moczu,
zatrzymanie moczu, krwiomocz
Niezbyt często Ból w cewce moczowej, częstomocz,
nagłe parcie na mocz, zaburzenia dróg
moczowych
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Niezbyt często Zapalenie żołędzi prącia

Klasyfikacja układów i narządów
(MedDRA)
Częstość Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Często Gorączka

Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Często Ból po wykonaniu zabiegu
Niezbyt często Gorączka po zabiegu chirurgicznym

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania.

Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych związanych z wydłużonym czasem instylacji
przekraczającym 180 minut (3-krotny zalecany czas instylacji); w jednym przypadku wynosił on 343
minuty. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych w badaniach prowadzonych dla ustalenia
dawki z zastosowaniem dwukrotnie większego niż zalecane stężenia aminolewulinianu heksylu.

Brak doświadczeń z zastosowaniem większego niż zalecane natężenia światła lub wydłużonej
ekspozycji na światło.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne preparaty diagnostyczne, kod ATC: V04CX06
Mechanizm działania:
Instylacja aminolewulinianu heksylu do pęcherza moczowego prowadzi do wewnątrzkomórkowego
gromadzenia się porfiryn w zmianach chorobowych obecnych w ścianie pęcherza.
Wewnątrzkomórkowe porfiryny (w tym PpIX) są fotoaktywnymi, fluoryzującymi związkami, które
emitują światło czerwone po wzbudzeniu światłem niebieskim. W wyniku tego zjawiska
przednowotworowe i nowotworowe zmiany o charakterze złośliwym emitują światło czerwone na
niebieskim tle. Wyniki fałszywie dodatnie mogą być obserwowane w rezultacie toczącego się stanu
zapalnego.
Badania in vitro wykazały znacznie zwiększoną fluorescencję porfiryn w nowotworach złośliwych
nabłonka dróg moczowych po ekspozycji na aminolewulinian heksylu.

Stosując Hexvix u ludzi wykazano wyższy stopień gromadzenia się porfiryn w zmianach
chorobowych w porównaniu do prawidłowego nabłonka pęcherza moczowego. Po podaniu preparatu
Hexvix przez 1 godzinę i naświetleniu światłem niebieskim guzy są łatwo rozpoznawalne za pomocą
metody fluorescencyjnej.

Badania kliniczne z zastosowaniem produktu Hexvix objęły 1 174 chorych na raka pęcherza, u
pacjentów z podejrzeniem rakiem pęcherza lub u pacjentów będących pod kontrolą w kierunku raka
pęcherza, u których przeprowadzono badanie cystoskopowe w świetle białym a następnie w
niebieskim oraz wykonano biopsje.

Badania kliniczne obejmowały chorych z rakiem pęcherza rozpoznanym lub podejrzewanym na
podstawie badania cystoskopowego lub dodatniego wyniku cytologii moczu.

W badaniach u pacjentów, u których stwierdzono zwiększone ryzyko raka in situ (carcinoma in situ,
CIS), stosując cystoskopię w świetle niebieskim wykryto znacząco więcej przypadków CIS i zmian
brodawkowatych w porównaniu do standardowej cystoskopii w świetle białym. Odsetek wykrycia
przypadków CIS w standardowej cystoskopii w świetle białym wynosił 49,5 %, a w cystoskopii
w świetle niebieskim 95,0 %, natomiast odsetek wykrycia zmian brodawkowych w cystoskopii w
świetle białym wynosił od 85,4 % do 94,3 %, a w cystoskopii w świetle niebieskim od 90,6 % do
100 %.

Jedno z wyżej wymienionych badań zostało zaprojektowane w celu ustalenia wpływu leczenia
chorych z powierzchownym rakiem pęcherza zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa
Urologicznego, dotyczącymi leczenia tego schorzenia. U 17 % chorych wyniki cystoskopii w świetle
niebieskim były podstawą do zastosowania bardziej radykalnego leczenia, a u 5,5 % chorych
w oparciu tylko o wynik badania w świetle niebieskim zastosowano leczenie oszczędzające. Powodem
zastosowania bardziej radykalnego leczenia był większy odsetek wykrycia guzów w porównaniu do
standardowej cystoskopii; tylko przy użyciu produktu Hexvix wykryto więcej zmian w stadium pTa
(20 % pacjentów), więcej zmian CIS (14 %) i więcej zmian w stadium pT1 (11 %).

U pacjentów z nowotworami brodawkowatymi ze zwiększonym ryzykiem nawrotu przeprowadzono
randomizowane badanie porównawcze z użyciem tylko światła białego. Porównanie wśród pacjentów
wykazało, że u całkowitej liczby 16,4 % (47/286) pacjentów ze zmianami chorobowymi w stadium
pTa/pT1 wykryto dodatkowo takie zmiany przy użyciu jedynie produktu Hexvix z zastosowaniem
cystoskopii w świetle niebieskim. Badanie pacjentów ze zmianami w stadium pTa/pT1 po
9 miesiącach od cystoskopii wykazało mniejszy odsetek pacjentów z nawrotem w grupie produktu
Hexvix (47 %, 128/271) w porównaniu do grupy jedynie z cystoskopią w świetle białym (56,1 %,
157/280) w populacji ITT, w której wszystkich pacjentów z brakującymi danymi uznawano za
mających nawrót choroby. Liczba pacjentów z brakującymi danymi w badaniu była zbyt duża (56/128
i 59/157, odpowiednio w grupie produktu Hexvix i w grupach kontrolnych), aby różnica mogła być
uznana za statystycznie istotną (p = 0,03-0,06 w zależności od sposobu obróbki brakujących danych).
Następną kontrolę w celu pozyskania informacji przeprowadzono u 86 % uczestników. Mediana
kontroli dla cystoskopii jedynie w świetle białym oraz dla produktu Hexvix wyniosła odpowiednio 53
i 55 miesięcy. U pacjentów w grupie produktu Hexvix, mediana okresu do wystąpienia nawrotu
i okresu przeżycia wolnego od nawrotu była o 7 miesięcy dłuższa (16 miesięcy w grupie Hexvix vs.
9 miesięcy w grupie cystoskopii w świetle białym, p = 0.04-0.06, w zależności od sposobu obróbki
brakujących danych).

Całkowity odsetek wyników fałszywie dodatnich zwiększył się po zastosowaniu cystoskopii w świetle
niebieskim i wynosił 17,3 % dla cystoskopii w świetle białym i 21,9 % dla cystoskopii w świetle
niebieskim.

Prospektywne, kontrolowane badanie przeprowadzone z udziałem tych samych pacjentów wykazało,
że elastyczna cystoskopia w świetle niebieskim z użyciem aminolewulinianu heksylu poprawia
wykrywanie guzów w porównaniu z elastyczną cystoskopią w świetle białym. Pacjentów z rakiem
pęcherza moczowego w okresie obserwacji w kierunku nawrotu guza prowadzonej po zakończeniu
badania, poddano badaniu kontrolnemu z użyciem światła białego oraz elastycznej cystoskopii z
użyciem produktu Hevix i światła niebieskiego. U 21 % (13/63) pacjentów stwierdzono histologicznie
potwierdzony nowotwór złośliwy wykryty tylko za pomocą elastycznej cystoskopii z użyciem
produktu Hevix w świetle niebieskim, a nie w badaniu w świetle białym. U 46 % (6/13) pacjentów
doszło do nawrotu pTa lub CIS o wysokim stopniu złośliwości.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Autoradiograficzne badania in vivo prowadzone u szczurów po podaniu do pęcherza moczowego
aminolewulinianu heksylu wykazały wysokie stężenie preparatu w jego ścianie.

Po podaniu do pęcherza moczowego aminolewulinianu heksylu znakowanego radioizotopem
u zdrowych ochotników, biodostępność układowa całej radioaktywności wynosiła około 5-10 %.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania prowadzone na szczurach i psach nie wskazały na istnienie ryzyka toksyczności układowej.

Na szczurach i psach przeprowadzono trwające siedem dni badanie tolerancji po podaniu do pęcherza
moczowego bez ekspozycji na światło. Badanie przeprowadzone na szczurach wykazało przypadki
leukocytozy, sugerując pro-zapalne działanie aminolewulinianu heksylu. Ponadto obserwowano
przypadki azotemii, moczu o czerwonym zabarwieniu i spadku masy ciała. U psów, którym podano
aminolewulinian heksylu, obserwowano marginalnie zwiększoną częstość występowania i nasilenie
przejściowej hiperplazji komórek i bazofilii w nabłonku dróg moczowych.

Miejscowe badanie węzłów chłonnych u myszy wykazało, że aminolewulinian heksylu może działać
uczulająco na skórę.

Potencjalną genotoksyczność badano in vitro na komórkach prokariotycznych i eukariotycznych
w obecności fotoaktywującego oświetlenia lub przy jego braku oraz w badaniach in vivo. Wszystkie
badania możliwego działania genotoksycznego dały wynik negatywny (test Amesa, test TK (time-kill),
test mikrojąderkowy in vivo, test aberracji chromosomowych w komórkach jajnika chomika
chińskiego i test kometkowy na próbkach pęcherza z badania miejscowej tolerancji u psów z
aktywacją światłem niebieskim).

Toksyczny wpływ na reprodukcję badano u szczurów i królików. Częstość występowania obumarcia
zarodka/płodu, zaburzeń masy płodu oraz nieprawidłowości i zmian rozwojowych płodu w tym
dotyczących parametrów kostnienia szkieletu, nie wskazywała na jakikolwiek oczywisty wpływ
leczenia. W badaniach na szczurach nie obserwowano wpływu na płodność u samic oraz na rozwój
wczesnozarodkowy.

Nie prowadzono badań nad działaniem rakotwórczym aminolewulinianu heksylu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Proszek:
Brak

Rozpuszczalnik:
Disodu fosforan dwuwodny
Potasu diwodorofosforan
Sodu chlorek
Kwas solny 1N
Sodu wodorotlenek 1N
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata

Po rozcieńczeniu rozpuszczalnikiem: Wykazano, że roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez
2 godziny w temperaturze 2 °C – 8 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć
natychmiast. Jeśli produkt nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy
okres oraz warunki przechowywania produktu przed zastosowaniem, które zwykle nie powinny
przekraczać 2 godzin w temperaturze 2 °C – 8 °C.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowanie zawiera: jedną fiolkę (szkło bezbarwne typu I) o objętości 10 ml zamkniętą korkiem z
gumy butylowej, zawierającą proszek i jedną strzykawkę z kopolimeru cykloolefinowego o objętości
50 ml zamkniętą korkiem z gumy butylowej, zawierającą rozpuszczalnik.

Wielkości opakowań:
Opakowanie zawierające 1 fiolkę z proszkiem oraz 1 ampułko-strzykawkę z rozpuszczalnikiem
(ampułko-strzykawka z lub bez urządzenia transferowego „Mini-spike”).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Brak szczególnych wymagań dotyczących usuwania.

W przypadku kontaktu ze skórą aminolewulinian heksylu może powodować uczulenie.

Instrukcja postępowania dla farmaceuty oraz innego personelu służby zdrowia:
Wszystkie czynności należy wykonać przy użyciu sterylnego sprzętu oraz w warunkach aseptycznych.
Poniżej znajduje się krótki opis procedury rekonstytucji. W celu uzyskania szczegółowych instrukcji
patrz Ulotka dla pacjenta punkt Instrukcja dotycząca przygotowania produktu do stosowania.

### 1. Używając ampułko-strzykawki wstrzyknąć około 10 ml rozpuszczalnika do fiolki zawierającej
proszek Hexvix. Fiolka powinna być napełniona do około ¾ objętości.
### 2. Nie wyciągając strzykawki z fiolki, trzymając pewnie fiolkę z proszkiem i strzykawkę,
wstrząsać delikatnie do całkowitego rozpuszczenia proszku.
### 3. Pobrać cały roztwór zawierający rozpuszczony proszek do strzykawki.
### 4. Odłączyć pustą fiolkę od strzykawki, usunąć fiolkę.
### 5. Delikatnie wymieszać zawartość strzykawki.
### 6. Produkt Hexvix jest rozpuszczony i gotowy do użycia. Otrzymany roztwór jest przezroczysty
do lekko opalizującego, bezbarwny lub jasno żółty.

Produkt przeznaczony do jednorazowego podania. Niewykorzystane resztki należy usunąć.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Photocure ASA, Hoffsveien 4, NO-0275 Oslo, Norwegia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 11910

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 02.11.2005
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05.01.2010

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

21.01.2022

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.