# Gadovist 1,0

> Gadobutrol · 604,72 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Gadovist 1,0
- **Nazwa powszechna:** Gadobutrolum
- **Substancja czynna:** [Gadobutrol](https://apteka.online/odpowiedniki/gadobutrolum)
- **Moc:** 604,72 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** V08CA09
- **Liczba opakowań:** 37
- **Numer pozwolenia:** 08991
- **Podmiot odpowiedzialny:** Bayer AG
- **Producent:** Bayer AG
Bayer Schering Pharma AG, Niemcy
Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-kontrastowe/gadovist-1-0-rozt-wstrz-604-72-mg-ml-bayer
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-kontrastowe/gadovist-1-0-rozt-wstrz-604-72-mg-ml-bayer.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10409/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10409/characteristic

## Dostępne opakowania (37)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 2 ml | 5909991098728 | Rp | — | Brak danych | — |
| 3 fiol. 2 ml | 5909991098735 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 amp.-strzyk. 5 ml | 5908229302507 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 5 ml | 5909990899173 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp.-strzyk. 5 ml | 5908229302552 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 5 ml | 5909990899180 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 amp.-strzyk. 7,5 ml | 5908229302514 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 7,5 ml | 5909990899197 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 7,5 ml | 5909990899111 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp.-strzyk. 7,5 ml | 5908229302569 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 7,5 ml | 5909992899102 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 amp.-strzyk. 10 ml | 5908229302521 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 10 ml | 5909992899119 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 10 ml | 5908229303283 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 10 fiol. 7,5 ml | 5909990899128 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 10 ml | 5908229302576 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 10 ml | 5909992899126 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 15 ml | 5908229302538 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 15 ml | 5909992899133 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 15 ml | 5909990899135 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 wkład 15 ml | 5909990695263 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 15 ml | 5909990899142 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 15 ml | 5908229302583 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 15 ml | 5909992899140 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 wkładów 15 ml | 5909990695294 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 20 ml | 5908229302545 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 20 ml | 5909992899157 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 wkład 20 ml | 5909990695270 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp.-strzyk. 20 ml | 5908229302590 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp.-strzyk. 20 ml | 5909992899164 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 wkładów 20 ml | 5909990695300 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 fiol. 30 ml | 5909990899159 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 wkład 30 ml | 5909990695287 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 30 ml | 5909990899166 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 wkładów 30 ml | 5909990695348 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 butelka 65 ml | 5909992899171 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 10 butelek 65 ml | 5909992899188 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Gadovist 1,0 i w jakim celu się go stosuje?
Lek przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.
Lek Gadovist 1,0 jest produktem (środkiem kontrastowym) do stosowania w czasie obrazowania
metodą rezonansu magnetycznego, służącym do badania różnych części ciała, takich jak: mózg,
kręgosłup, głowa, szyja, klatka piersiowa, piersi, brzuch (w tym trzustka, wątroba i śledziona),
miednica (w tym gruczoł krokowy, pęcherz moczowy, macica), przestrzeń nazywana zaotrzewnową
w tylnej części jamy brzusznej (w tym nerki), kończyny (górne i dolne) i układ mięśniowoszkieletowy (mięśnie, kości i stawy), naczynia krwionośne i serce. Można oceniać ukrwienie mięśnia
sercowego w warunkach obciążenia (spowodowanego na przykład lekami). Można diagnozować
żywotność mięśnia sercowego (na przykład można wykryć obecność blizny w tkance).

Badanie MRI jest rodzajem obrazowania diagnostycznego w medycynie, które wykorzystuje
odmienne zachowanie się cząsteczek wody w tkankach zdrowych i zmienionych chorobowo. Badanie
jest wykonywane przy pomocy złożonych układów magnesów i fal radiowych. Aktywność jest
rejestrowana przez komputery, które przekładają ją na obrazy.

Lek Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u
nowonarodzonych niemowląt).

Lek Gadovist 1,0 podaje się w postaci iniekcji dożylnej. Lek powinien być podawany przez
fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu
magnetycznego (MRI).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gadovist 1,0

Kiedy nie stosować leku Gadovist 1,0
jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6). Nie ma innego bezwzględnego przeciwwskazania do zastosowania leku
Gadovist 1,0.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Gadovist 1,0 należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta:
- stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na gadobutrol lub którykolwiek z pozostałych składników
leku Gadovist 1,0 (patrz „Co zawiera lek Gadovist 1,0”),
- występuje lub występowała alergia (np. katar sienny, pokrzywka) lub astma,
- wystąpiła wcześniej reakcja na środek kontrastowy,
- występują choroby mózgu z drgawkami lub inne choroby układu nerwowego.

Lekarz zdecyduje, czy wykonanie zleconego badania będzie możliwe.

Po zastosowaniu leku Gadovist 1,0 mogą występować reakcje typu alergicznego lub inne rodzaje
reakcji, prowadzące do zaburzeń pracy serca, trudności w oddychaniu lub reakcji skórnych. Możliwe
są reakcje o ciężkim przebiegu. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania. Dlatego
zaleca się obserwację pacjenta.

Obserwowano występowanie reakcji opóźnionych (po wielu godzinach lub dniach) (patrz punkt 4
„Możliwe działania niepożądane”).
- Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma wszczepiony rozrusznik serca lub jakiekolwiek
implanty zawierające żelazo.

Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby
Należy poinformować lekarza, jeżeli:
• nerki pacjenta nie działają prawidłowo,
• pacjent niedawno przebył lub w najbliższym czasie ma mieć przeszczepioną wątrobę.

Noworodki i niemowlęta
Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków (dzieci do 4 tygodnia życia) oraz u niemowląt
(dzieci do 1. roku życia), lek Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym
rozważeniu przez lekarza.
Lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu badania krwi w celu sprawdzenia czynności nerek przed
podjęciem decyzji o zastosowaniu leku Gadovist 1,0, zwłaszcza u osób w wieku powyżej 65 lat. Jeżeli
nerki nie działają prawidłowo, lekarz upewni się, że lek Gadovist 1,0 został usunięty z organizmu,
zanim pacjent otrzyma kolejne wstrzyknięcie leku Gadovist 1,0. Lek Gadovist 1,0 może być usunięty
z organizmu poprzez zastosowanie dializy.Jeżeli nerki nie działają prawidłowo, lekarz może podjąć
decyzję o zastosowaniu dializy po otrzymaniu leku Gadovist 1,0.

Istnieją doniesienia o ciężkiej reakcji, głównie związanej z pogrubieniem skóry i tkanki łącznej
(nerkopochodne zwłóknienie układowe, ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF). NSF może
powodować znaczne osłabienie ruchomości stawów, osłabienie mięśni lub może mieć wpływ na
prawidłową czynność narządów wewnętrznych, co może stanowić zagrożenie życia. NSF jest
związane ze stosowaniem niektórych produktów zawierających gadolin (w tym Gadovist 1,0) u
pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Jest również związane ze stosowaniem niektórych
produktów zawierających gadolin (w tym Gadovist 1,0) u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, ze
względu na zespół wątrobowo-nerkowy (niewydolność nerek u pacjentów z zaawansowaną
przewlekłą chorobą wątroby) lub u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, którzy niedawno przebyli
lub spodziewają się wkrótce przeszczepienia wątroby (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Jeżeli u pacjenta występuje którekolwiek z powyższych zastrzeżeń, lekarz zdecyduje o podaniu leku
Gadovist 1,0 po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka wynikających z podania leku.

Lek Gadovist 1,0 a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.

Ciąża
Gadobutrol może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy ma to wpływ na dziecko. Kobiety, które
uważają, że są w ciąży lub mogą być w ciąży powinny powiedzieć o tym lekarzowi, gdyż leku
Gadovist 1,0 nie należy stosować podczas ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Kobiety karmiące piersią lub zamierzające rozpocząć karmienie piersią powinny powiedzieć o tym
lekarzowi. Lekarz omówi z pacjentką, czy powinna ona kontynuować karmienie piersią, czy też
powinna przerwać karmienie piersią na okres 24 godzin po podaniu leku Gadovist 1,0.

Lek Gadovist 1,0 zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej dawce (obliczonej na podstawie średniej
ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Gadovist 1,0?
Lek Gadovist 1,0 jest wstrzykiwany przez cienką igłę do żyły przez personel medyczny. Lek Gadovist
1,0 zostanie podany bezpośrednio przed badaniem metodą rezonansu magnetycznego.
Po wstrzyknięciu pacjent będzie obserwowany przez co najmniej 30 minut.
Rzeczywista dawka leku Gadovist 1,0 właściwa dla danego pacjenta będzie zależeć od masy ciała
i badanej okolicy ciała.

U osób dorosłych rekomendowane jest jednorazowe wstrzyknięcie dawki 0,1 mililitra leku Gadovist
1,0 na kg masy ciała (oznacza to, że osoba o masie ciała 70 kg otrzyma dawkę 7 mililitrów). W
badaniach obrazowych ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz CE-MRA (ang. contrast
enhancement in magnetic resonance angiography - wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy
użyciu rezonansu magnetycznego) łącznie można podać maksymalnie 0,3 mililitra leku Gadovist 1,0
na kg masy ciała (oznacza to, że osoba o masie ciała 70 kg otrzyma dawkę 21 mililitrów). W
badaniach obrazowych OUN najmniejsza dawka, którą można podawać to 0,075 mililitra leku
Gadovist 1,0 na kg masy ciała (oznacza to, że osoba o masie ciała 70 kg otrzyma dawkę 5,25
mililitra).

W celu obrazowania metodą rezonansu magnetycznego mózgu, kręgosłupa, wątroby i nerek
zasadniczo wystarczające jest pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mililitra leku Gadovist 1,0 na kilogram
masy ciała.

W celu obrazowania metodą rezonansu magnetycznego naczyń, w zależności od rodzaju badania,
zalecane jest pojedyncze wstrzyknięcie od 7,5 do 15 mililitrów (u pacjentów o masie ciała mniejszej
niż 75 kilogramów) lub 10 do 20 mililitrów (u pacjentów o masie ciała 75 kilogramów lub powyżej).

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Nie zaleca się stosowania leku Gadovist 1,0 u pacjentów z poważnymi chorobami nerek, a także
u pacjentów, którzy niedawno przebyli lub w najbliższym czasie mają mieć przeszczepioną wątrobę.
Jeżeli jednak zastosowanie leku jest konieczne, pacjent powinien otrzymać tylko jedną dawkę leku
Gadovist 1,0 podczas badania i nie powinien otrzymywać drugiego wstrzyknięcia przez co najmniej
7 dni.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci w każdym wieku (w tym u nowonarodzonych niemowląt) zaleca się jednorazowe
wstrzyknięcie dawki 0,1 mililitra leku Gadovist 1,0 na kg masy ciała (patrz punkt 1: „Co to jest lek
Gadovist 1,0 i w jakim celu się go stosuje”). Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

(dzieci do 4 tygodnia życia) oraz u niemowląt (dzieci do 1. roku życia), lek Gadovist 1,0 należy
stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu przez lekarza. Noworodki i niemowlęta
powinny otrzymać pojedynczą dawkę podczas badania i nie powinny otrzymywać drugiego
wstrzyknięcia przez co najmniej 7 dni.

Osoby w podeszłym wieku
Nie ma konieczności korygowania dawek u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, lecz należy wykonać
badanie krwi w celu sprawdzenia czynności nerek.

Więcej informacji na temat podawania i przygotowania do stosowania leku Gadovist 1,0 znajduje się
w końcowej części ulotki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Gadovist 1,0:
Dotychczas nie zgłaszano przypadków przedawkowania. Gdyby to jednak nastąpiło, lekarz będzie
leczyć wszystkie występujące objawy i skontroluje, czy serce i nerki pacjenta działają prawidłowo.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub personelu pracowni rezonansu magnetycznego.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Gadovist 1,0 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią. Większość tych reakcji występuje w ciągu pół godziny po podaniu leku Gadovist 1,0.
W rzadkich przypadkach obserwowano opóźnione reakcje alergiczne lub inne rodzaje reakcji
niepożądanych, występujące w ciągu kilku godzin do kilku dni po podaniu leku Gadovist 1,0. Jeśli tak
się stanie, natychmiast powiadom o tym lekarza lub radiologa.

Większość działań niepożądanych ma nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej
obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących lek Gadovist 1,0 (mogącymi
wystąpić u 5 lub więcej przypadków na 1 000 pacjentów) są: ból głowy, nudności (uczucie mdłości)
i zawroty głowy.

Najcięższymi działaniami niepożądanymi (w niektórych przypadkach zagrażającymi życiu lub
śmiertelnymi) są: zatrzymanie akcji serca (serce przestaje bić), ciężka choroba płuc (zespół ostrej
niewydolności oddechowej) / płyn w płucach (obrzęk płuc) i ciężkie reakcje o typie alergii
(rzekomoanafilaktyczne) (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs rzekomoanafilaktyczny.
Ponadto, obserwowano działania niepożądane (w niektórych przypadkach zagrażające życiu lub
śmiertelne): duszność (spłycenie oddechu) i utratę przytomności (omdlenie).

Rzadko mogą wystąpić przypadki reakcji typu alergicznego, w tym ciężkie reakcje, które mogą
wymagać interwencji medycznej.

Pacjent powinien natychmiast poinformować personel pracowni rezonansu magnetycznego, jeśli
wystąpią:
- obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła,
- kaszel i kichanie,
- trudności w oddychaniu,
- swędzenie,
- katar,
- pokrzywka (szczególny rodzaj wysypki).

Powyższe objawy mogą być pierwszymi sygnałami wystąpienia ciężkiej reakcji, co oznacza, że może
być konieczne przerwanie badania i zastosowanie odpowiedniego leczenia.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (mogą wystąpić u 5 lub więcej na 1000
osób) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy.

Większość działań niepożądanych ma przebieg łagodny do umiarkowanego.

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane, zaobserwowane w trakcie prowadzenia
badań klinicznych, przed dopuszczeniem leku do obrotu, według częstości ich występowania.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- ból głowy
- nudności (uczucie mdłości)

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- reakcje typu alergicznego (nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna), np.:
- niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi)
- pokrzywka
- obrzęk twarzy (opuchnięcie twarzy)
- obrzęk powiek (opuchnięcie powiek)
- zaczerwienienie
Częstość występowania następujących reakcji o typie alergii jest nieznana:
- wstrząs rzekomoanafilaktyczny (ciężka reakcja typu alergicznego)
- załamanie krążenia (wstrząs)
- zatrzymanie czynności oddechowej (zatrzymanie oddechu)
- skurcz oskrzeli (trudności w oddychaniu)
- sinica (niebieskie zabarwienie ust)
- obrzęk jamy ustnej i gardła (opuchnięcie jamy ustnej i gardła)
- obrzęk krtani (opuchnięcie krtani)
- wzrost ciśnienia krwi
- ból w klatce piersiowej
- obrzęk naczynioruchowy (np. opuchnięcie twarzy, gardła, ust, warg i [lub] języka)
- zapalenie spojówek
- nadmierne pocenie się (zwiększona potliwość)
- kaszel
- kichanie
- uczucie palenia
- bladość (blada skóra)
- zawroty głowy, zaburzenia smaku (zakłócenia zmysłu smaku), parestezje (mrowienie i
drętwienie)
- duszność (spłycenie oddechu)
- wymioty
- rumień (zaczerwienienie skóry)
- świąd (w tym świąd uogólniony) (swędzenie)
- wysypka (w tym wysypka uogólniona, wysypka plamkowa [małe, płaskie czerwone plamki],
wysypka grudkowa [małe, wystające, ograniczone zmiany], rumień ze świądem [swędząca
wysypka])
- różne rodzaje reakcji w miejscu wstrzyknięcia (np. wyciek przez otaczające tkanki, uczucie
palenia, uczucie zimna, uczucie ciepła, zaczerwienienie, świąd, ból lub siniak)
- uczucie gorąca

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):
- utrata przytomności (zasłabnięcie)
- drgawki
- omamy węchowe (zaburzony zmysł powonienia)
- tachykardia (szybkie bicie serca)
- palpitacje (kołatanie serca)

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

- suchość w jamie ustnej
- złe samopoczucie
- uczucie zimna

Działania niepożądane zgłaszane po dopuszczeniu do obrotu leku Gadovist 1,0

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zatrzymanie akcji serca (serce przestaje bić)
- ciężka choroba płuc (zespół ostrej niewydolności oddechowej)
- płyn w płucach (obrzęk płuc)
- zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (choroby związanej ze
stwardnieniem skóry, która może także obejmować tkanki miękkie i narządy wewnętrzne),
z których większość wystąpiła u pacjentów, którzy otrzymywali lek Gadovist 1,0 w połączeniu
z innymi lekami zawierającymi gadolin.

Po podaniu leku Gadovist 1,0 obserwowano zmiany w badaniach krwi w funkcji nerek (np.
zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49
21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Gadovist 1,0?
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze do 30ºC.

Nie stosować leku Gadovist 1,0 po upływie terminu ważności zamieszczonego na oznakowaniu
opakowania po terminie ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Numer serii na opakowaniu podany jest za napisem Lot.

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu przez 24 godziny w temperaturze 20–25°C.

Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast po otwarciu, z mikrobiologicznego punktu widzenia za czas i
warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik, a czas ten nie powinien przekraczać
24 godzin w temperaturze 20–25°C.

W przypadku stosowania pojedynczej dawki, roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany podczas
jednego badania należy wyrzucić.

W przypadku stosowanie u wielu pacjentów, pozostały roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany w
ciągu jednego, ciągłego 24-godzinnego okresu po pierwszym otwarciu należy wyrzucić.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Gadovist 1,0

- Substancją czynną leku jest gadobutrol.
1 mililitr roztworu do wstrzykiwań zawiera 604,72 mg gadobutrolu (równoważnik 1,0 mmol
gadobutrolu zawierający 157,25 mg gadolinu ).
- Pozostałe składniki to: kalkobutrol sodowy, trometamol, kwas solny 3,6% i woda do wstrzykiwań.

1 fiolka zawiera 2 ml roztworu, co odpowiada 1209,44 mg gadobutrolu.
1 fiolka zawiera 7,5 ml roztworu, co odpowiada 4 535 mg gadobutrolu.
1 fiolka zawiera 10 ml roztworu, co odpowiada 6 047,20 mg gadobutrolu.
1 fiolka zawiera 15 ml roztworu, co odpowiada 9 070 mg gadobutrolu.
1 fiolka zawiera 30 ml roztworu, co odpowiada 18 141 mg gadobutrolu.
1 ampułkostrzykawka zawiera 5,0 ml roztworu, co odpowiada 3 023 mg gadobutrolu.
1 ampułkostrzykawka zawiera 7,5 ml roztworu, co odpowiada 4 535 mg gadobutrolu.
1 ampułkostrzykawka zawiera 10 ml roztworu, co odpowiada 6 047 mg gadobutrolu.
1 ampułkostrzykawka zawiera 15 ml roztworu, co odpowiada 9 070 mg gadobutrolu.
1 ampułkostrzykawka zawiera 20 ml roztworu, co odpowiada 12 094 mg gadobutrolu.
1 wkład do strzykawki automatycznej zawiera 15 ml roztworu, co odpowiada 9 070 mg gadobutrolu.
1 wkład do strzykawki automatycznej zawiera 20 ml roztworu, co odpowiada 12 094 mg gadobutrolu.
1 wkład do strzykawki automatycznej zawiera 30 ml roztworu, co odpowiada 18 140 mg gadobutrolu.
1 butelka z produktem do infuzji zawiera 65 ml roztworu, co odpowiada 39 307 mg gadobutrolu.

Jak wygląda lek Gadovist 1,0 i co zawiera opakowanie

Przed użyciem lek należy obejrzeć. Lek Gadovist 1,0 jest przezroczystym, bezbarwnym lub
jasnożółtym roztworem. Nie należy używać leku Gadovist 1,0 w przypadku istotnego przebarwienia,
obecności cząstek stałych lub uszkodzenia pojemnika.

Opakowania zawierają:
1 lub 3 fiolki, z których każda zawiera 2 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych.
1 lub 10 fiolek, z których każda zawiera 7,5 lub 15 lub 30 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych.
10 fiolek, z których każda zawiera 10 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych.
1 lub 5 ampułkostrzykawek, z których każda zawiera 5 lub 7,5 lub 10 ml roztworu do wstrzykiwań
dożylnych (w ampułkostrzykawce szklanej lub plastikowej o pojemności 10 ml).
1 lub 5 ampułkostrzykawek zawierających 15 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych
(w ampułkostrzykawce szklanej o pojemności 17 ml lub w ampułkostrzykawce plastikowej
o pojemności 20 ml).
1 lub 5 ampułkostrzykawek zawierających 20 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych
(w ampułkostrzykawce szklanej lub plastikowej o pojemności 20 ml).
1 lub 5 wkładów do strzykawek automatycznych zawierających 15, 20 lub 30 ml roztworu do
wstrzykiwań dożylnych (wkład o pojemności 65 ml).
1 lub 10 butelek zawierających 65 ml roztworu do wstrzykiwań (w butelce do infuzji o pojemności
100 ml).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Bayer AG

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Kaiser-Wilhelm-Allee 1
51373 Leverkusen,
Niemcy

Wytwórca:
Bayer AG
Müllerstrasse 178
13353 Berlin
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:

Bayer Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 158
02-326 Warszawa
Polska
tel. (0-22) 572 35 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: Lipiec 2025

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego (patrz również punkty od 1
do 6):

Sposób podania

Lek jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu leku należy obserwować pacjenta
przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje
większość działań niepożądanych.

Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z
zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po
wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu
na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego. Optymalne zakontrastowanie
występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego
(angiografia rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym, ang. contrast enhancement
in magnetic resonance angiography – CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu leku
Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju
zmiany chorobowej i tkanki).

Instrukcja użycia

Ten produkt leczniczy jest przezroczystym, bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem. Przed użyciem
należy go obejrzeć.

Leku Gadovist 1,0 nie należy stosować w przypadku znacznego przebarwienia, obecności cząstek
stałych lub uszkodzenia pojemnika.

Prezentacje leku do stosowania wyłącznie w pojedynczej dawce: fiolki 2 ml, 7,5 ml, 10 ml i 15 ml.

Prezentacje leku do stosowania w pojedynczej dawce lub u wielu pacjentów: fiolki 30 ml i butelki
65 ml.

W przypadku stosowania u wielu pacjentów produkt leczniczy Gadovist 1,0 musi być podawany przy
pomocy automatycznego wstrzykiwacza, który został zatwierdzony do stosowania u wielu pacjentów.

Środek kontrastowy należy podawać z zachowaniem zasad aseptyki.

Nigdy nie należy przekłuwać gumowego korka więcej niż jeden raz.

Lek Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki lub automatycznego wstrzykiwacza wyłącznie
bezpośrednio przed użyciem.

Datę i godzinę przekłucia korka należy odnotować na etykiecie fiolki/butelki w przeznaczonym do
tego miejscu.

Stosowany automatyczny wstrzykiwacz musi być zatwierdzony do stosowania u jednego lub wielu
pacjentów. Producent urządzenia musi wykazać przydatność automatycznego wstrzykiwacza i jego
jednorazowych komponentów do zamierzonego zastosowania. Należy również ściśle przestrzegać
wszelkich dodatkowych instrukcji producenta danego sprzętu. W przypadku stosowania u wielu
pacjentów elementy jednorazowego użytku muszą być wymieniane między kolejnymi pacjentami.

Etykiety identyfikacyjne z fiolek lub butelek należy wkleić do karty pacjenta w celu umożliwienia
właściwej rejestracji użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy również

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

zarejestrować zastosowaną dawkę. Jeśli używana jest elektroniczna karta pacjenta należy
zarejestrować nazwę produktu leczniczego, numer serii i dawkę.

Termin ważności po pierwszym otwarciu
Szczegółowe informacje dotyczące warunków przechowywania i stabilności po użyciu patrz punkt 5.

Stosowanie w pojedynczej dawce (fiolki 2 ml, 7,5 ml, 10 ml, 15 ml):
Każdy roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany podczas jednego badania należy wyrzucić.

Stosowanie w pojedynczej dawce lub u wielu pacjentów (fiolki 30 ml i butelki 65 ml):
W przypadku stosowania w pojedynczej dawce, każdy roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany
podczas jednego badania należy wyrzucić.

W przypadku stosowania u wielu pacjentów, każdy pozostały roztwór do wstrzykiwań
niewykorzystany w ciągu jednego, ciągłego 24-godzinnego okresu po pierwszym otwarciu należy
wyrzucić.

Utylizacja
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

Sposób przygotowania

Fiolki
Lek Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem.
Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz.
Lek, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

Ampułkostrzykawki
Lek Gadovist 1,0 jest gotowy do użycia.
Ampułkostrzykawkę należy przygotować do wstrzyknięcia bezpośrednio przed użyciem.
Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem.
Lek, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

Ampułkostrzykawki szklane (tylko):

WSTRZYKNIĘCIE RĘCZNE

1. Otworzyć opakowania

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

2. Trzymać strzykawkę pionowo za
żebrowaną część (C) systemu
zamykającego

3. Drugą ręką chwycić za nasadkę (A)
systemu zamykającego i ostrożnie
przechylać ją do przodu i do tyłu, aż
nasadka odłączy się i będzie można ją
zdjąć (wszystkie plomby zostaną zerwane)

4. Zdjąć nasadkę (A) w kierunku prostym
do góry. Nie dotykać końcówki strzykawki
(B), aby zachować jej sterylność.

5. Usunąć powietrze ze strzykawki

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Ampułkostrzykawki plastikowe:

WSTRZYKNIĘCIE RĘCZNE WSTRZYKNIĘCIE Z UŻYCIEM
WSTRZYKIWACZA

1. Wyjąć strzykawkę i tłok z opakowania 1. Wyjąć strzykawkę

2. Wkręcić tłok w strzykawkę zgodnie
z kierunkiem ruchu wskazówek zegara
2. Otworzyć zatyczkę końcówki poprzez
przekręcenie

3. Otworzyć zatyczkę końcówki poprzez
przekręcenie

3. Połączyć końcówkę strzykawki z drenem
obracając ją zgodnie z kierunkiem ruchu
wskazówek zegara. Następnie postępować
zgodnie z instrukcją obsługi.

4. Usunąć powietrze ze strzykawki

Wkłady do strzykawek automatycznych
Lek powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem
odpowiednich procedur i urządzeń.
Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć leku.
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta.
Lek, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Butelki
Butelka zawiera 65 ml roztworu.
Lek może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta.

Niezgodności

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, leku nie wolno mieszać z innymi
produktami leczniczymi.

Dawkowanie

Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów
diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona
przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie.

Dorośli

Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol leku Gadovist 1,0 na kg masy ciała
(co odpowiada 0,1 ml/kg mc.) zasadniczo jest wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3
mmol leku Gadovist 1,0 na kg masy ciała (co odpowiada 0,3 ml/kg mc.).

Badanie OUN:
Zazwyczaj zalecana dawka, aby postawić diagnozę, wynosi 0,1 mmol na kg masy ciała.
Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności
zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie
chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie leku wyrównując dawkę do dawki maksymalnej
0,2 mmol/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN
minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada
0,075 ml leku Gadovist 1,0 na kg masy ciała).

Badanie MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA):
W celu postawienia rozpoznania, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. leku Gadovist
1,0.

Badanie angiograficzne:
Obrazowanie 1 pola widzenia (ang. field of view – FOV):
- 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i powyżej (co odpowiada 0,1–
0,15 mmol/kg mc.)
- Obrazowanie więcej niż 1 pola widzenia (FOV):
- 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i powyżej (co odpowiada 0,2–
0,3 mmol/kg mc.).

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol
gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml leku Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we
wszystkich wskazaniach (patrz punkt 1).
Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1.
roku życia, lek Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w
dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż
jednej dawki. Ze względu na brak danych dotyczących podań wielokrotnych, wstrzyknięć leku

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej
7 dni.

Zaburzenia czynności nerek

Lek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik
filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów
w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści
do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu
metodą MRI bez efektu wzmocnienia pokontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie leku Gadovist
1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy
stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących
podań wielokrotnych, wstrzyknięć leku Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy
pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadwrażliwość
Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie leku Gadovist 1,0 może być
związane z ryzykiem wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych, nadwrażliwości lub idiosynkrazji,
charakteryzujących się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do
ciężkich reakcji, w tym wstrząsu. Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni
na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości.

Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może zwiększyć się w przypadku:
- występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe,
- astmy oskrzelowej w wywiadzie,
- chorób alergicznych w wywiadzie.

U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu leku Gadovist 1,0 musi zostać podjęta
po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania leku. Dlatego zalecane jest
obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych
stosowanych przy reakcjach nadwrażliwości i odpowiednią aparaturę.
Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni).

Zaburzenia czynności nerek
Przed podaniem leku Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem
w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne.

Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis –
NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin
u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (wskaźnik
filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani
zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej
niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF
podczas stosowania leku Gadovist 1,0, produkt ten można stosować u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby
jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest
niezbędna i niedostępna dla badania MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym. Jeśli użycie leku
Gadovist 1,0 jest konieczne, dawka nie powinna być większa niż 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy
stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących
wielokrotnego podawania, wstrzyknięć leku Gadovist 1,0 nie powinno się powtarzać, chyba że
przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni.

DE/H/xxxx/WS/1839 (REC32359)

Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku,
szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych pod względem zaburzeń
czynności nerek.

Hemodializa zaraz po podaniu leku Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak
dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia NSF
u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie.

Dlatego lek Gadovist 1,0 powinien być stosowany u tych pacjentów po starannym rozważeniu
stosunku korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.8).

Ciąża i karmienie piersią
Leku Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na
konieczność stosowania gadobutrolu.
Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego
przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu leku Gadovist 1,0.

Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa jest oparte o dane z badań klinicznych przeprowadzonych
z udziałem ponad 6300 pacjentów i z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Przedawkowanie
Pojedyncze dawki gadobutrolu do 1,5 mmol/kg masy ciała były dobrze tolerowane.
W przypadku przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności
układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek.
W przypadku przedawkowania lek Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu dializą.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 mililitr roztworu do wstrzykiwań zawiera 604,72 mg gadobutrolu (równoważnik 1,0 mmol
gadobutrolu zawierający 157,25 mg gadolinu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań
Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn.

Właściwości fizykochemiczne:
Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O
Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u
noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach:

• Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic
resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego.

• Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w
tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy
(gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek),
kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego.

• Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast
enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).

• Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI), w tym ocena
perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności
mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”).

• Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w
różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej.

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie
można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance
imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia
z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować
pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie
występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).

Instrukcja użycia:

Prezentacje produktu do stosowania wyłącznie w pojedynczej dawce: fiolki 2 ml, 7,5 ml, 10 ml i 15
ml

Prezentacje produktu do stosowania w pojedynczej dawce lub u wielu pacjentów: fiolki 30 ml i butelki
65 ml.

W przypadku stosowania u wielu pacjentów produkt Gadovist 1,0 musi być podawany przy pomocy
automatycznego wstrzykiwacza, który został zatwierdzony do stosowania u wielu pacjentów.

Instrukcje dotyczące przygotowania i podawania produktu znajdują się w punkcie 6.6.

Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z
zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po
wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu
na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego. Optymalne działanie środka
kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania
angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0
w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany
chorobowej i rodzaju tkanki).

Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów
w sekwencji T1-zależnej.

Dawkowanie

Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów
diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona
przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie.

Dorośli

Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy
ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to
0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).

Badanie OUN:

Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg
mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M.

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności
zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie
chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki
maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania.
W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu
na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1).

Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA)

W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist
1,0.

Badanie angiograficzne:

Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg
i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.).
Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg
i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.).

Specjalne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik
filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów
w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści
do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu
metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu
Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie
należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych
dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba
że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni.

Dzieci i młodzież
U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol
gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we
wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1).

Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia
Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1.
roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w
dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż
jednej dawki. Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć
produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co
najmniej 7 dni.

Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze)
Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów
w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych,
zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka,
encefalopatia, drgawki).

Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk.

Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania
dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza
dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych.

• Nadwrażliwość lub inne reakcje idiosynkratyczne

Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0
może być związane z reakcjami anafilaktoidalnymi/nadwrażliwości lub innymi reakcjami
idiosynkratycznymi (np. zespół ostrej niewydolności oddechowej/obrzęk płuc jako reakcja
nadwrażliwości lub o innym podłożu), charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia,
oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu. Ogólnie, pacjenci z
chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w
wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości.

Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku:
• występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe,
• astmy oskrzelowej w wywiadzie,
• chorób alergicznych w wywiadzie.

U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać
podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest
obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania.
Konieczne jest zapewnienie dostępu do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu
nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, a także przygotowanie do podjęcia
natychmiastowych działań doraźnych, w tym odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2).
Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).

• Zaburzenia czynności nerek

Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem
w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne.

Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis
– NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin
u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek
(GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie
narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże.
Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt
można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów
w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści
do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu
metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.

Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak
dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia
nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie.

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

• Noworodki i niemowlęta

Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1.
roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu.

• Osoby w podeszłym wieku

Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku,
szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń
czynności nerek.

• Napady drgawkowe

Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim
progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.

• Substancje pomocnicze

Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej
ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym
gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo,
czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach
wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz
punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie
wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu.

Karmienie piersią
Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz
punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na
małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni
podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po
podaniu produktu Gadovist 1,0.

Płodność
Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od
6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po
wprowadzeniu do obrotu.

U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami
niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy.

U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są:
zatrzymanie akcji serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej / obrzęk płuc i ciężkie reakcje
rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny).

Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne lub inne reakcje idiosynkratyczne (od kilku
godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).

Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego.

Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione
w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów
i narządów (MedDRA). W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów
pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA.

Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie
z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane
jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być
określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”.

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do
obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0
Klasyfikacja
układów
i narządów

Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
(nie może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
Zaburzenia
układu
immunologicznego

Nadwrażliwość, reakcja
rzekomoanafilaktyczna* #
(np. wstrząs
rzekomoanafilaktyczny§,
zapaść naczyniowa§,
zatrzymanie oddechu§,
skurcz oskrzeli§, sinica§,
obrzęk jamy ustnej i
gardła§, obrzęk krtani§,
niedociśnienie, wzrost
ciśnienia krwi§, ból w
klatce piersiowej§,
pokrzywka, obrzęk twarzy,
obrzęk naczynioruchowy§,
zapalenie spojówek§,
obrzęk powiek, uderzenie
gorąca, nadmierne pocenie

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Klasyfikacja
układów
i narządów

Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
(nie może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
się§, kaszel§, kichanie§,
uczucie pieczenia§,
bladość§)
Zaburzenia
układu
nerwowego

ból
głowy
zawroty głowy, zaburzenia
smaku, parestezje
utrata
świadomości*,
drgawki, omamy
węchowe
Zaburzenia serca tachykardia,
kołatanie serca
zatrzymanie akcji
serca*
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

duszność* zespół ostrej
niewydolności
oddechowej
(ARDS, ang. Acute
Respiratory
Distress
Syndrome)*1,
obrzęk płuc*1
Zaburzenia
żołądka i jelit
nudności wymioty suchość w jamie
ustnej
Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

rumień, świąd (w tym
świąd uogólniony),
wysypka (w tym wysypka
uogólniona, plamkowa,
grudkowa, wysypka ze
świądem)

nerkopochodne
zwłóknienie
układowe

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

reakcja w miejscu
wstrzyknięcia0, uczucie
gorąca

złe samopoczucie,
uczucie zimna

1 Tego typu działania niepożądane zgłaszano zarówno jako reakcja nadwrażliwości lub o innym
podłożu.
*Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
## Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji
rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości
występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki).
§Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do
obrotu (częstość nieznana).
0Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu
wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie
ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu
wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia.

Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4)

Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas
stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost
stężenia kreatyniny w surowicy.

Dzieci i młodzież

W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44
pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u
dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań
niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad
1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po
wprowadzeniu do obrotu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc.
Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie
stosowania klinicznego.

W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się
monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek.

W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można
usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest
wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania
nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09

Mechanizm działania

Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach
paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu
magnetycznego.
Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający
się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksyhydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu).

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu
magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu
spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za
tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek. Z drugiej strony, w obrazach T2*-
zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment
magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku
intensywności sygnału.

Działanie farmakodynamiczne
Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych
dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale
od 3,47 do 4,97 l/mmol/s.
W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów
relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach.

Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej
surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu
uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol%
całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.

Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości
paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna
stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest
związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy
n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych
hamujących interakcji z enzymami.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist
porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu
wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów.
Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli
megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby
oceniającej. Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004.
Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną
wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%)
nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych.
W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki
mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa
wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu
gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej
w zaślepionej próbie (p<0,0003).
W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu
Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była
istotna statystycznie.

W badaniu zaprojektowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym,
porównywano skuteczność gadobutrolu w zmniejszonej dawce 0,075 mmol/kg mc. ze skutecznością
soli megluminowej kwasu gadoterowego w standardowej dawce 0,1 mmol/kg mc. w badaniach
obrazowych OUN metodą MRI z kontrastem. Badanie porównawcze przeprowadzono u 141
pacjentów, u których w pierwszej kolejności stwierdzono zmiany w obrębie OUN ulegające
wzmocnieniu w badaniu obrazowym metodą MRI z zastosowaniem soli megluminowej kwasu
gadoterowego. Zmienne pierwszorzędowe obejmowały wzmocnienie kontrastowe zmiany, morfologię

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

zmiany oraz widoczność granicy zmiany. Obrazy były analizowane w zaślepionej próbie przez trzy
niezależne osoby oceniające. Dla wszystkich trzech zmiennych pierwszorzędowych wykazano nie
mniejszą skuteczność gadobutrolu niż soli megluminowej kwasu gadoterowego pod względem stopnia
poprawy obrazowania analizowanych zmiennych w porównaniu do obrazowania bez wzmocnienia
kontrastowego (co najmniej 80% zachowanego efektu) na podstawie średniej oceny zmiennych
dokonanej przez osoby oceniające. Średnia liczba wykrytych zmian po zastosowaniu gadobutrolu
(2,14) i soli megluminowej kwasu gadoterowego (2,06) była podobna.

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym
badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze
wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem
kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z
planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej
części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla
wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami
pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i
wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.

Bezpieczeństwo kliniczne:

Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych
wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego
badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we
wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku
(n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku
wynosiła 51,9 roku.
Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%)
zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość
(97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym.
Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i
zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i
0,6% u mężczyzn. Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w
zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania
leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze
skutkiem śmiertelnym.
W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%).
W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie
leku (0,5%).

Zaburzenia czynności nerek:

W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę
potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia
otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2),
którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani
przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z
pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Informacje ogólne

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny
związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina).

Wchłanianie i dystrybucja

Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami
jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie
wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania
wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.

Badania na zwierzętach:
W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej
dawki wykrywano u płodów.
U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka.
W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe,
i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem.
Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego.

Metabolizm

Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym.

Eliminacja

Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 –
2,13 godziny).
Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki
jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest
więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany
w wyniku filtracji kłębuszkowej. Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie
dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie
24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem.

Liniowość lub nieliniowość

Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax,
AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2).

Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

• Dzieci i młodzież

Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna
(patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką
kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono
u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku
poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do
profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem
osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania
i szybkością wydalania.
Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy
wiekowej od 2 do 18 lat).

• Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej)

Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych
ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33%
(mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens
osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich
ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono
różnicy, w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.

• Dzieci

Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są
porównywalne (patrz punkt 4.2).

• Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega
wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe.
Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego
zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin
u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR30 ml/min).
Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem
czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób
z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR30 ml/min).
U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite
wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin. W przypadku pacjentów
z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem
w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4).
W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy.
U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim
zabiegu dializy.
CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego
szczególnego zagrożenia dla człowieka.

• Toksyczność reprodukcyjna

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało
opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków
u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu
o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie
wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania
toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie
wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków
donoszonych i niemowląt.

Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy
w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną
pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie
(małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka
w przeliczeniu na masę ciała.
Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku
podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8
do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę
ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.

• Działanie genotoksyczne

Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych,
chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in
vitro.
Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania
takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani
działania toksycznego na szybko rosnące tkanki.

• Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego

Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym
i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na
występowanie niepożądanych działań miejscowych.
Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym,
podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych
reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające
produktu Gadovist 1,0.

• Bezpieczeństwo farmakologiczne

W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano
przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki.
Działań takich nie obserwowano u ludzi.

Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na
gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent - GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w
słupie wody i w wodzie gruntowej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kalkobutrol sodowy
Trometamol
Kwas solny 3,6 %
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań
dotyczących zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

Termin ważności po pierwszym otwarciu

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu leczniczego przez 24 godziny w temperaturze
20–25°C.

Jeśli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast po otwarciu, z mikrobiologicznego punktu
widzenia za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik, a czas ten nie
powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 20–25°C.

Podanie dawki pojedynczej (fiolki 2 ml, 7,5 ml, 10 ml, 15 ml):
Każdy roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany podczas jednego badania należy wyrzucić.

Podanie dawki pojedynczej lub u wielu pacjentów (fiolki 30 ml lub butelki 65 ml):
W przypadku podania dawki pojedynczej, każdy roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany podczas
jednego badania należy wyrzucić.

W przypadku podania u wielu pacjentów każdy pozostały roztwór do wstrzykiwań niewykorzystany w
ciągu jednego, ciągłego 24-godzinnego okresu po pierwszym otwarciu należy wyrzucić.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze do 30ºC.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki:
Fiolka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy lub bromobutylowy) zabezpieczona
aluminiowym wieczkiem z zatyczką zawierająca po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach
po 1 i 3 sztuki.
Fiolka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy lub bromobutylowy) zabezpieczona
aluminiowym wieczkiem z zatyczką zawierająca po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 ml i 30 ml środka
kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk.
Fiolka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy lub bromobutylowy) zabezpieczona
aluminiowym wieczkiem z zatyczką zawierająca po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po
10 sztuk.

Butelka

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Butelka (szkło typu II) z korkiem (elastomer chlorobutylowy lub bromobutylowy) zabezpieczona
aluminiowym wieczkiem z zatyczką zawierająca 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce)
w opakowaniach po 1 i 10 sztuk.

Ampułkostrzykawki szklane:
Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką
końcówki(elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5
sztuk.

Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki
(elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki
(elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.

Ampułkostrzykawki plastikowe:
Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką
końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1
i 5 sztuk.

Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką
końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5
sztuk.

Wkład:
Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach
po 1 i 5 sztuk.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Instrukcja użycia:

Ten produkt leczniczy jest przezroczystym, bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem. Przed użyciem
należy go obejrzeć.

Produkt Gadovist 1,0 nie należy stosować w przypadku znacznego przebarwienia, obecności cząstek
stałych lub uszkodzenia pojemnika.

Do stosowania wyłącznie w pojedynczej dawce: fiolki 2 ml, 7,5 ml, 10 ml i 15 ml.

Do stosowania w pojedynczej dawce lub u wielu pacjentów: fiolki 30 ml i butelki 65 ml.
W przypadku stosowania u wielu pacjentów produkt leczniczy Gadovist 1,0 musi być podawany przy
pomocy automatycznego wstrzykiwacza, który został zatwierdzony do stosowania u wielu pacjentów.

Środek kontrastowy należy podawać z zachowaniem zasad aseptyki.

Nigdy nie należy przekłuwać gumowego korka więcej niż jeden raz.

Produkt leczniczy Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki lub automatycznego wstrzykiwacza
wyłącznie bezpośrednio przed użyciem.

Datę i godzinę przekłucia korka należy odnotować na etykiecie fiolki/butelki w przeznaczonym do
tego miejscu.

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

Stosowany automatyczny wstrzykiwacz musi być zatwierdzony do stosowania u jednego lub wielu
pacjentów. Producent urządzenia musi wykazać przydatność automatycznego wstrzykiwacza i jego
jednorazowych komponentów do zamierzonego zastosowania. Należy również ściśle przestrzegać
wszelkich dodatkowych instrukcji producenta danego sprzętu. W przypadku stosowania u wielu
pacjentów elementy jednorazowego użytku muszą być wymieniane między kolejnymi pacjentami.

Środek kontrastowy niewykorzystany podczas jednego badania (użycie w dawce pojedynczej) lub
niewykorzystany w ciągu jednego, ciągłego 24-godzinnego okresu po pierwszym otwarciu (użycie u
wielu pacjentów) należy wyrzucić (patrz punkt 6.3).

Etykiety identyfikacyjne z fiolek lub butelek należy wkleić do karty pacjenta w celu umożliwienia
właściwej rejestracji użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy również
zarejestrować zastosowaną dawkę. Jeśli używana jest elektroniczna karta pacjenta, należy
zarejestrować nazwę produktu leczniczego, numer serii i dawkę.

Fiolki
Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem.
Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz.
Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

Ampułkostrzykawki
Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem.
Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem.
Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

Butelki
Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu.
W przypadku stosowania u wielu pacjentów produkt Gadovist 1,0 należy podawać za pomocą
automatycznego wstrzykiwacza zatwierdzonego do użytku u wielu pacjentów. Instrukcja obsługi
urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta.

Wkłady do strzykawek automatycznych
Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny
z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń.
Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu.
Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia.
Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Bayer AG
Kaiser-Wilhelm-Allee 1
51373 Leverkusen
Niemcy

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

DE/H/xxxx/WS/1975(REC31787+31814)

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27.09.2001
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.09.2011

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

04.09.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.