# Aerrane

> Izofluran · 100% · Płyn do anestezji wziewnej

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Aerrane
- **Nazwa powszechna:** Isofluranum
- **Substancja czynna:** [Izofluran](https://apteka.online/odpowiedniki/isofluranum)
- **Moc:** 100%
- **Postać farmaceutyczna:** Płyn do anestezji wziewnej
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** N01AB06
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 09616
- **Podmiot odpowiedzialny:** Baxter Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Baxter S.A., Belgia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-znieczulajace/aerrane-plyn-do-anestezji-wziewn-100-baxter
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/srodki-znieczulajace/aerrane-plyn-do-anestezji-wziewn-100-baxter.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11046/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11046/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 100 ml | 5909990961610 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 6 butelek 100 ml | 5909990649969 | Lz | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 butelka 250 ml | 5909990961627 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 6 butelek 250 ml | 5909990649976 | Lz | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek AERRANE i w jakim celu się go stosuje?
Lek AERRANE zawiera izofluran. Stosowany jest w chirurgii do znieczulenia ogólnego. Jest to
wziewny lek znieczulający (podawany pacjentowi jako para przeznaczona do wdychania).
Wdychanie par izofluranu powoduje zapadnięcie w głęboki sen bez odczuwania bólu. Jest
stosowany również do podtrzymania głębokiego snu bez odczuwania bólu (znieczulenie ogólne),
w trakcie którego u pacjenta można przeprowadzić zabieg chirurgiczny.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku AERRANE

Kiedy nie stosować leku AERRANE:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na izofluran lub inne wziewne leki znieczulające
takie jak desfluran, sewofluran, halotan i enfluran;
• jeśli u pacjenta lub u któregoś z jego krewnych występuje hipertermia złośliwa. Hipertermia
złośliwa występuje, gdy u pacjenta nagle dochodzi do niebezpiecznego zwiększenia
temperatury ciała w trakcie operacji lub wkrótce po niej;
• jeśli w przeszłości u pacjenta znieczulonego lekiem AERRANE lub innym wziewnym lekiem
znieczulającym (np. desfluran, sewofluran, halotan) wystąpiły:
• problemy z wątrobą,
• żółtaczka (zażółcenie skóry i białka oka),
• gorączka z niewyjaśnionej przyczyny,
• zwiększona liczba białych krwinek - leukocytów (leukocytoza),
• zwiększona liczba określonego rodzaju białych krwinek - eozynofilów (eozynofilia).

Nie wolno podawać leku AERRANE podczas operacji przeprowadzanych u kobiet w ciąży,
w trakcie porodu i bezpośrednio po porodzie. Lek AERRANE może być jednak stosowany
w cięciu cesarskim.
Lek AERRANE nie powinien być stosowany podczas zabiegów stomatologicznych poza
szpitalem lub jednostkami ambulatoryjnymi.

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy danego pacjenta, należy poinformować o tym
lekarza, chirurga lub anestezjologa przed rozpoczęciem podawania tego leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku AERRANE należy zwrócić się do lekarza, pielęgniarki lub
farmaceuty.

Lekarz zachowa szczególną ostrożność stosując ten lek, jeśli:
• u pacjenta występują zaburzenia funkcjonowania komórek (stan zwany chorobą
mitochondrialną).
• u pacjenta występują choroby wątroby takie jak:
- zapalenie wątroby,
- marskość wątroby (zastąpienie zdrowej tkanki wątroby tkanką bliznowatą). Dzieje się tak
w przypadku spożywania nadmiernej ilości alkoholu.
- inne choroby wątroby.
• u pacjenta z ryzykiem wystąpienia zmian w aktywności elektrycznej serca (wydłużonego
odstępu QT w zapisie EKG), ponieważ może to doprowadzić do zagrażającego życiu
zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
• pacjent w ostatnim czasie przeszedł operację, która wymagała znieczulenia ogólnego za
pomocą anestetyku wziewnego.
• u pacjenta występują objawy choroby innej niż związana z przebytą operacją, takie jak: silne
bóle głowy, nudności, wymioty, ostry ból w klatce piersiowej lub stan, który ma wpływ na
mięśnie (choroba nerwowo-mięśniowa, np. dystrofia mięśniowa Duchenne'a lub myasthenia
gravis).
• u pacjenta występuje skurcz oskrzeli (skurcz oskrzeli i zwężenie dróg oddechowych, co
powoduje kaszel, świszczący oddech lub skrócenie oddechu).
• pacjentem jest dziecko w wieku poniżej 2 lat.

Może zaistnieć potrzeba, by lekarz podał pacjentowi mniejszą dawkę leku AERRANE:
• jeśli objętość krwi u pacjenta jest mała (hipowolemia),
• jeśli ciśnienie krwi u pacjenta jest zmniejszone (niedociśnienie),
• jeśli pacjent jest osłabiony (wycieńczony).

Lek AERRANE może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i dróg
oddechowych, co może prowadzić do zwiększenia wydzielania śliny oraz wydzieliny z tchawicy
i górnych dróg oddechowych. U dzieci może to utrudniać oddychanie lub powodować skurcz
mięśni strun głosowych określany skurczem krtani (narządu głosu).

U pacjenta, któremu podano lek AERRANE, mogą występować krótkotrwałe:
• zmiany czynności wątroby,
• zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi,
• zmniejszenie stężenia tłuszczu - cholesterolu we krwi,
• zmiany aktywności enzymów we krwi.

Lek AERRANE może spowodować hipertermię złośliwą (tzn. gdy u pacjenta nagle dochodzi do
niebezpiecznego zwiększenia temperatury ciała w trakcie operacji lub krótko po niej).
Odnotowano przypadki hipertermii złośliwej ze skutkiem śmiertelnym związane z AERRANE.
Lekarz będzie monitorował oddech pacjenta w trakcie podawania leku, szczególnie jeśli
pacjentowi podawane są inne leki, które mogą wpłynąć na oddychanie, takie jak:

• leki uspokajające (np. diazepam, nitrazepam),
• silne leki przeciwbólowe (np. opioidy takie jak fentanyl, morfina i remifentanyl).

Lek znacznie nasila działanie środków zwiotczających mięśnie (patrz poniżej).

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta (w tym dziecka), należy skontaktować
się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Może być konieczne dokładne zbadanie pacjenta
oraz zmiana stosowanego leczenia.

Lek AERRANE a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy
to także leków, które wydawane są bez recepty, w tym preparatów ziołowych i produktów
pochodzenia naturalnego.

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu któregokolwiek z
poniższych leków z AERRANE:
• nieselektywne inhibitory MAO (inhibitory monoaminooksydazy takie jak fenelzyna,
izokarboksazyd): lekarz poinformuje, że przyjmowanie tych leków należy przerwać 15 dni
przed planowanym zabiegiem chirurgicznym.
• leki nasercowe - β-sympatykomimetyki (np. izoprenalina) oraz α- i β-sympatykomimetyki
(np. adrenalina, noradrenalina): mogą one zwiększać częstość akcji serca i powodować ciężkie
zaburzenia rytmu serca.
• β-adrenolityki (np. atenolol, metoprolol): są to leki nasercowe stosowane często w leczeniu
nadciśnienia tętniczego.
• izoniazyd: stosowany w leczeniu gruźlicy. Lekarz poinformuje, że przyjmowanie izoniazydu
należy przerwać jeden tydzień przed planowanym zabiegiem. Nie należy ponownie
rozpoczynać przyjmowania izoniazydu aż do 15-stego dnia po operacji.
• leki sympatykomimetyczne o pośrednim działaniu, np.:
- amfetamina, pochodne amfetaminy (stosowane w leczeniu ADHD - zespołu
nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi),
- leki zmniejszające apetyt,
- efedryna i pochodne efedryny (częsty składnik leków przeciwkaszlowych i na
przeziębienie).
Wymienione leki mogą powodować zwiększone ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego,
jeśli są stosowane jednocześnie z AERRANE. Lekarz poinformuje pacjenta czy i kiedy należy
zaprzestać stosowania tych leków.
• leki zwiotczające mięśnie (np. suksametonium, pankuronium, atrakurium, wekuronium). Leki
te stosowane są w trakcie znieczulenia ogólnego do rozluźniania mięśni pacjenta. Może być
konieczne zmniejszenie dawki tych leków przez anestezjologa.
• opioidy (np. morfina, fentanyl, remifentanyl): leki te są silnymi środkami przeciwbólowymi
i są często stosowane w znieczuleniu ogólnym.
• antagoniści wapnia: leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego (np. felodypina,
nikardypina).

Jeśli pacjent nie jest pewien czy którykolwiek z powyższych przypadków go dotyczy, przed
zastosowaniem leku AERRANE należy skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub
farmaceutą.

AERRANE z jedzeniem, piciem i alkoholem
AERRANE jest lekiem wprowadzającym pacjenta w sen i podtrzymującym ten stan, dzięki
czemu pacjent może zostać poddany operacji chirurgicznej. Należy zapytać lekarza, chirurga lub
anestezjologa kiedy i co można jeść i pić po wybudzeniu. Nie należy pić alkoholu. Lekarz
poinformuje pacjenta, kiedy możliwe będzie ponowne spożycie alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, chirurga lub anestezjologa przed zastosowaniem
tego leku.

Ze względu na ograniczoną ilość danych związanych ze stosowaniem leku AERRANE u kobiet
w ciąży, podaje się go im tylko w sytuacji, gdy korzyści ze stosowania przewyższają ryzyko.
Można jednak stosować mniejsze dawki AERRANE podczas cięcia cesarskiego.

Ponieważ nie wiadomo, czy AERRANE przenika do mleka kobiecego, należy unikać karmienia
piersią po operacji, w przypadku gdy pacjentce podano AERRANE do znieczulenia ogólnego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi i maszyn przez co najmniej 24 godziny
po operacji, w trakcie której pacjentowi podano lek AERRANE. Przyjęcie leku znieczulającego
może wpłynąć na czujność i zachowanie pacjenta, co może negatywnie oddziaływać na zdolność
do wykonywania zwykłych czynności nawet przez 6 dni. Pacjent powinien zapewnić sobie
transport do domu.

### 3. Jak stosować lek AERRANE?
Lek AERRANE jest ZAWSZE podawany pacjentowi przez anestezjologa, który decyduje
o dawce leku, jaką otrzyma pacjent w zależności od wieku pacjenta, jego masy ciała oraz rodzaju
wykonywanej operacji.

Jeśli pacjentem jest dziecko, powinno być ściśle nadzorowane podczas podawania izofluranu.

Indukowanie snu na początku znieczulenia
Izofluran nie jest zalecany u niemowląt i dzieci do indukowania snu na początku znieczulenia.

Leczenie stosowane przed znieczuleniem
Anestezjolog może zdecydować o zastosowaniu u dziecka leczenia przeciwdziałającego
ewentualnemu zmniejszeniu częstości oddychania i zaburzeniom częstości akcji serca, które
mogą wystąpić przy zastosowaniu izofluranu.

Lek AERRANE uzyskuje się z ciekłego izofluranu przy pomocy parownika. Pacjent może
przyjąć lek AERRANE na jeden z dwóch sposobów:
• przed podaniem leku AERRANE przez maskę, pacjentowi może zostać wstrzyknięty inny lek
znieczulający wprowadzający pacjenta w sen. Ten sposób podawania leku AERRANE
stosowany jest najczęściej;

lub
• pacjent może zostać poproszony o wdychanie par izofluranu przez maskę, aby wywołać sen.
Pacjent szybko i bardzo łatwo zaśnie. Ten sposób podawania leku AERRANE jest stosowany
rzadziej.

Po operacji anestezjolog zaprzestanie podawania leku AERRANE. W ciągu kilku minut pacjent
obudzi się.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku AERRANE
W przypadku podania zbyt dużej ilości leku AERRANE, podawanie leku zostanie wstrzymane.
Pacjentowi zostanie podany czysty tlen. Ciśnienie krwi i czynność serca będą dokładnie
kontrolowane w trakcie wybudzania pacjenta.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy
zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne do umiarkowanego i występuje przez
krótki czas, ale mogą również wystąpić pewne ciężkie działania niepożądane.

Jeśli pacjent dorosły lub dziecko cierpi z powodu nietypowych lub niespodziewanych objawów
występujących po operacji, należy NATYCHMIAST powiadomić lekarza lub anestezjologa.

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są:
- skurcz oskrzeli, skurcz krtani, co powoduje trudności w oddychaniu,
- zwiększenie stężenia glukozy lub potasu we krwi. Odnotowano rzadkie przypadki
nieprawidłowego bicia serca (arytmii) i zgonu u dzieci krótko po zabiegu chirurgicznym,
związane ze stosowaniem wziewnych środków znieczulających.

Należy jak najszybciej poinformować lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, jeśli wystąpi
którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, które mogą być ciężkie.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (tj. częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
• reakcje anafilaktyczne,
• nadwrażliwość,
• kontaktowe zapalenie skóry,
• obrzęk twarzy,
• wysypka,
• pobudzenie,
• majaczenie,
• zmiany nastroju, czasami skrajne,
• drgawki,
• zaburzenie sprawności intelektualnej,
• zaburzenia rytmu serca, w tym zagrażające życiu typu torsade de pointes,
• nieprawidłowy zapis elektrokardiogramu (EKG), zmiany rytmu i częstości akcji serca,

• zatrzymanie akcji serca,
• zbyt wolne lub zbyt szybkie bicie serca,
• niedociśnienie tętnicze,
• krwotok (niekontrolowane krwawienie),
• uszkodzenie wątroby (martwica wątroby) lub nieprawidłowe jej funkcjonowanie (uszkodzenie
wątrobowokomórkowe),
• nudności i wymioty,
• powolny, płytki oddech (depresja oddechowa), duszność, świszczący oddech,
• uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej,
• zwiększenie ilości białych krwinek,
• nieprawidłowe stężenia pewnych substancji we krwi (zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi,
zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia mocznika we krwi,
zmniejszenie stężenia cholesterolu),
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
• zwiększenie stężenia fluoru (powstałego w wyniku rozpadu izofluranu) lub tlenku węgla we
krwi,
• hipertermia złośliwa objawiająca się m.in. wysoką temperaturą ciała,
• uczucie zimna, dreszcze,
• czasowe zaprzestanie pracy mięśni jelit (niedrożność jelit), powodujące dyskomfort, wzdęcia
oraz wymioty,
• nieprawidłowe wyniki badania EEG (elektroencefalogramu),
• obecność mioglobiny (białko występujące w mięśniach) w moczu,
• rozpad mięśni.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek AERRANE?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek AERRANE

Substancją czynną leku jest izofluran.
Lek nie zawiera żadnych innych składników.

Jak wygląda lek AERRANE i co zawiera opakowanie

Lek AERRANE jest płynem.
Lek jest dostarczany w butelkach o pojemności 100 ml oraz 250 ml z zakrętką.
1 butelka po 100 ml
1 butelka po 250 ml
6 butelek po 100 ml
6 butelek po 250 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

Wytwórca:
Baxter S.A.
Boulevard René Branquart 80
7860 Lessines
Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

Data ostatniej aktualizacji ulotki: Październik 2017

Baxter i Aerrane są znakami towarowymi Baxter International Inc.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Aerrane, 100%, płyn do anestezji wziewnej

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Izofluran, 100%

Nie zawiera substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Płyn do anestezji wziewnej, przezroczysty, bezbarwny.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Izofluran jest lotnym halogenowym środkiem wziewnym stosowanym do znieczulenia ogólnego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Sposób podawania
W celu precyzyjnego kontrolowania stężenia podawanego izofluranu należy używać parowniki
kalibrowane specjalnie do stosowania izofluranu.

Premedykacja
Produkty lecznicze do premedykacji należy wybierać w zależności od indywidualnego stanu
pacjenta biorąc pod uwagę hamujące czynność oddechową działanie izofluranu. Stosowanie leków
antycholinergicznych jest kwestią wyboru, ale może być wskazane do indukcji znieczulenia
wziewnego u dzieci i młodzieży.

Wprowadzenie do znieczulenia (indukcja)
W przypadku stosowania izofluranu do indukcji znieczulenia, zaleca się stężenie początkowe 0,5%.
Stężenia wynoszące 1,5 do 3,0% zwykle pozwalają na osiągnięcie odpowiedniej (do
przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego) głębokości znieczulenia w ciągu 7 - 10 minut.

Aby uniknąć odruchu kaszlowego i (lub) skurczu krtani, które mogą wystąpić podczas
wprowadzania do znieczulenia przy użyciu samego izofluranu, izofluranu w skojarzeniu z tlenem lub
mieszanką tlenu i podtlenku azotu, zaleca się stosowanie krótko działających barbituranów lub
innych środków o zbliżonym działaniu (np. propofol, etomidat lub midazolam).

Indukcja znieczulenia u dzieci
Izofluran nie jest zalecany do stosowania jako wziewny środek do indukcji znieczulenia u niemowląt
i dzieci z powodu występowania kaszlu, zatrzymania oddechu, desaturacji, nasilonej sekrecji
i skurczu krtani (patrz punkt 4.4).

Podtrzymanie znieczulenia
W czasie zabiegu chirurgicznego znieczulenie można utrzymać stosując stężenia 1,0% do 2,5%
i jednocześnie podając N2O i O2.
Przy podawaniu z czystym tlenem, może być konieczne zwiększenie stężenia izofluranu o 0,5% do
1,0%.
Izofluran zmniejsza wymaganą dawkę środków zwiotczających mięśnie. Jeśli konieczne jest
dodatkowe zwiotczenie mięśni można zastosować dodatkowo środek zwiotczający mięśnie.

W czasie podtrzymywania znieczulenia ciśnienie tętnicze wykazuje tendencję do zmian odwrotnie
proporcjonalnych do stężenia izofluranu w pęcherzykach płucnych (MAC) przy braku innych
czynników wywołujących powikłania. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może być
spowodowane zbyt głębokim znieczuleniem i w takim przypadku należy zmniejszyć stężenie
wdychanego izofluranu.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się mniejsze stężenia izofluranu do podtrzymania
znieczulenia umożliwiającego przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego (patrz wartości MAC
podane w tabeli poniżej).

Minimalne stężenie izofluranu w pęcherzykach płucnych u ludzi (MAC)

Dorośli
Wiek 100% tlenu 70% N2O
26 ± 4 lata 1,28% 0,56%
44 ± 7 lat 1,15% 0,50%
64 ± 5 lat 1,05% 0,37%
Dzieci i młodzież
Wiek 100% tlenu
Wcześniaki <32
tygodnia wieku
ciążowego

1,28%

Wcześniaki 32-37
tygodnia wieku
ciążowego

1,41%

0 - 1 miesiąc
(noworodki)
1,60%

1 - 6 mies. 1,87%
6 - 12 mies. 1,80%
1 - 5 lat 1,60%

Wartość MAC (minimalne stężenie pęcherzykowe) izofluranu (patrz tabela) ulega zmniejszeniu
wraz z wiekiem pacjenta, obniżając się od średniego stężenia w tlenie wynoszącego 1,28% między
20 i 30 rokiem życia do 1,15% między 40 i 50 rokiem życia i 1,05% między 60 i 70 rokiem życia.
Dla noworodków wartość MAC izofluranu w tlenie wynosi 1,6%, dla niemowląt między 1 i 6
miesiącem życia 1,87%, a między 6 i 12 miesiącem – 1,80%.

Jeśli nośnikiem jest mieszanina gazów: 50% O2 i 50% N2O, wartość minimalnego stężenia
izofluranu w pęcherzykach płucnych wynosi około 0,65%.

Wybudzanie
Aby umożliwić szybkie wybudzenie, przy końcu operacji stężenie izofluranu należy zmniejszyć do
0,5%, a podczas zaszywania rany - do 0%.

Po zakończeniu podawania wszystkich gazów anestetycznych drogi oddechowe pacjenta należy
przewentylować 100% tlenem aż do całkowitego wybudzenia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• nadwrażliwość na substancję czynną lub inne halogenowe środki znieczulające
• hipertermia złośliwa w wywiadzie lub znana, bądź podejrzewana, skłonność genetyczna do
hipertermii złośliwej
• zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka lub gorączka niewyjaśnionego pochodzenia,
leukocytoza lub eozynofilia występujące po uprzednim podaniu anestetyków halogenowych
• nieleczona niewydolność krążenia

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jak każdy silny środek do znieczulenia ogólnego, izofluran powinien być podawany wyłącznie
w miejscu odpowiednio wyposażonym do przeprowadzenia znieczulenia, przez personel znający
właściwości farmakologiczne produktu leczniczego oraz posiadający odpowiednie przeszkolenie
i doświadczenie w postępowaniu ze znieczulonym pacjentem. Dla dokładnej kontroli stężenia
dostarczanego anestetyku należy używać parowników specjalnie kalibrowanych dla izofluranu.
Hipotensja i depresja oddechowa nasilają się wraz z pogłębianiem się znieczulenia. Poziomy
znieczulenia przy użyciu izofluranu mogą zmieniać się szybko i łatwo, dlatego należy używać
jedynie parowników z możliwym do przewidzenia przepływem i dostateczną dokładnością lub
stosować techniki umożliwiające monitorowanie stężenia produktu w powietrzu wdychanym
i wydychanym. Stopień obniżenia ciśnienia tętniczego i depresji oddechowej może być wskaźnikiem
głębokości znieczulenia.

Zgłaszano przypadki wystąpienia wydłużonego odstępu QT, związanego z zaburzeniami rytmu typu
torsade de pointes (w wyjątkowych przypadkach ze skutkiem śmiertelnym). Należy zachować
ostrożność podając izofluran pacjentom z ryzykiem wystąpienia wydłużonego odstępu QT.

Należy zachować ostrożność podczas podawania znieczulenia ogólnego, w tym izofluranu,
pacjentom z zaburzeniami mitochondrialnymi.

Informowano, że izofluran może powodować uszkodzenie wątroby, od umiarkowanego,
przejściowego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych do bardzo rzadkich śmiertelnych
przypadków martwicy wątroby.

Odnotowano, że uprzednia ekspozycja na halogenowane wodorowęglanowe anestetyki, zwłaszcza
w odstępie krótszym niż 3 miesiące, może zwiększyć ryzyko uszkodzenia wątroby.
W przypadku marskości, wirusowego zapalenia wątroby lub innej występującej wcześniej choroby
wątroby, należy zastosować inny anestetyk niż anestetyk halogenowy.

Izofluran może powodować depresję oddechową, która może ulec nasileniu w wyniku premedykacji
narkotycznymi produktami przeciwbólowymi lub innymi produktami powodującymi depresję
oddechową. Należy monitorować czynności oddechowe i wspomagać w razie potrzeby (patrz punkt
4.8).

Izofluran w organizmie człowieka ulega stosunkowo niewielkiemu metabolizmowi. W okresie
pooperacyjnym tylko 0,17% przyjętego izofluranu jest wydalane w postaci metabolitów z moczem.
Największe wartości nieorganicznego fluoru w surowicy wynoszą zwykle średnio mniej niż
5 mikromol/l i występują około czterech godzin po znieczuleniu, powracając do normy w ciągu
24 godzin. Nie odnotowano objawów uszkodzenia nerek po podaniu izofluranu.

Brak wystarczających danych do stosowania produktu do powtórnych znieczuleń. Tak jak w przypadku
wszystkich halogenowych anestetyków, należy zachować ostrożność w przypadku powtórnego
znieczulenia w krótkim odstępie czasu.

U pacjentów z chorobami mięśniowo-nerwowymi, takimi jak miastenia gravis, może wystąpić
zwiększenie uczucia męczliwości mięśni. U tych pacjentów izofluran należy stosować ostrożnie.

Izofluran znacząco zwiększa mózgowy przepływ krwi przy większych stężeniach znieczulenia. Może
wystąpić przejściowe zwiększenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, całkowicie odwracalne
poprzez hiperwentylację.

Izofluran należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym.
W takich przypadkach potrzebna może być hiperwentylacja.

Produkt Aerrane należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których dochodzi do zwężenia oskrzeli,
ponieważ może wystąpić u nich skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.8).

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania izofluranu u pacjentów z hipowolemią,
niedociśnieniem tętniczym i w złym stanie ogólnym. Zaleca się stosowanie u tych pacjentów
mniejszych stężeń izofluranu.
Niezależnie od podanego anestetyku, utrzymanie normalnej hemodynamiki jest istotne, w celu
uniknięcia zawału mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych.

Ponieważ, produkt Aerrane działa drażniąco na błony śluzowe, trudno jest go używać we wziewnym
znieczuleniu przez maskę. Podczas indukcji znieczulenia może zwiększyć się wydzielanie śliny
i wydzieliny tchawiczo-oskrzelikowej, co może spowodować skurcz krtani, szczególnie
u dzieci (patrz punkt 4.8).

Odnotowano zwiększoną utratę krwi u pacjentek poddanych zabiegowi przerwania ciąży,
w porównaniu z utratą krwi następującą po znieczuleniu przy użyciu innych środków wziewnych.

Izofluran rozluźnia mięśnie macicy, dlatego przy operacjach położniczych należy stosować
najmniejsze możliwe stężenia produktu (patrz punkt 4.6).

Hipertermia złośliwa
U osób z predyspozycjami genetycznymi, znieczulenie izofluranem może wywołać zwiększony
metabolizm mięśni szkieletowych prowadzący do zwiększenia zapotrzebowania na tlen i zespołu
objawów klinicznych zwanego hipertermią złośliwą. Zespołowi temu mogą początkowo
towarzyszyć niespecyficzne objawy, takie jak sztywność mięśni, zwiększona częstość rytmu serca,
zwiększona częstość oddechu, sinica, zaburzenia rytmu serca oraz wahania ciśnienia tętniczego krwi.
(Należy pamiętać, że wiele z tych niespecyficznych objawów może się pojawić podczas lekkiego
znieczulenia, ostrej hipoksji, itp.). Zwiększona ogólna przemiana materii może się również objawiać
podwyższoną temperaturą ciała (która może szybko wzrastać w początkowym lub późniejszym
okresie, ale zwykle nie jest pierwszą oznaką zwiększonej przemiany materii) oraz zwiększonym
zużyciem systemu pochłaniania CO2 (gorący pojemnik). Może dojść do zmniejszenia wartości pO2
i pH oraz wystąpienia hiperkaliemii i niedoboru zasad. Odnotowano przypadki hipertermii złośliwej
ze skutkiem śmiertelnym związane z izofluranem. Leczenie polega na odstawieniu środków
wywołujących ten zespół (np. izofluranu), dożylnym podaniu soli sodowej dantrolenu i zastosowaniu
leczenia wspomagającego. Taka terapia zawiera energiczne postępowanie w celu przywrócenia
prawidłowej temperatury ciała, wspomaganie oddychania i krążenia oraz wyrównanie zaburzeń
równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Należy zapoznać się z informacjami
dotyczącymi stosowania soli sodowej dantrolenu podawanej dożylnie, w celu uzyskania
dodatkowych informacji na temat postępowania z pacjentem. Niewydolność nerek może wystąpić
później.

W pojedynczych przypadkach podczas stosowania halogenowych środków wziewnych
zawierających grupę -CF2H (tj. desfluran, enfluran i izofluran) odnotowano zwiększenie stężenia
karboksyhemoglobiny. Stosowanie prawidłowo nawodnionych pochłaniaczy zapobiega wytworzeniu
klinicznie istotnych stężeń tlenku węgla. Pochłaniacze CO2 należy stosować zgodnie z zaleceniami
producentów.

Odnotowano rzadkie przypadki bardzo silnego przegrzania, dymu i (lub) samozapłonu w zestawie do
znieczulenia podczas podawania produktów leczniczych do znieczulenia ogólnego z tej grupy przez
przesuszony pochłaniacz CO2, szczególnie przez zawierający wodorotlenek potasu (np. Baralyme).
Jeśli lekarz podejrzewa, że pochłaniacz CO2 może być przesuszony powinien go wymienić przed
rozpoczęciem podawania izofluranu. Kolorowy wskaźnik większości pochłaniaczy CO2 nie zawsze
zmienia kolor wskutek wysuszenia. Dlatego też brak wyraźnej zmiany wskaźnika barwnego nie musi
oznaczać, że pochłaniacz jest odpowiednio nawodniony. Pochłaniacze CO2 należy wymieniać
rutynowo, bez względu na barwę wskaźnika.

Okołooperacyjna hiperkaliemia:
Stosowanie wziewnych środków znieczulających wiązano z rzadkimi przypadkami zwiększenia
stężenia potasu w surowicy krwi, skutkującego zaburzeniami rytmu serca oraz zgonami dzieci
i młodzieży w okresie pooperacyjnym. Wydaje się, że największe zagrożenie występuje u pacjentów
z utajonym oraz jawnym schorzeniem nerwowo-mięśniowym, zwłaszcza dystrofią mięśniową
Duchenne’a. Jednoczesne zastosowanie sukcynylocholiny związane było z większością, choć nie ze
wszystkimi z tych przypadków. U pacjentów tych występowało również znaczne zwiększenie
aktywności kinazy kreatynowej w surowicy krwi oraz w niektórych przypadkach zmiany w moczu
wskazujące na mioglobinurię. Pomimo podobieństwa objawów do obserwowanych w hipertermii
złośliwej, u żadnego z pacjentów nie wystąpiły objawy lub dolegliwości sztywności mięśni lub stanu
hipermetabolicznego. Zaleca się wczesną i zdecydowaną interwencję w celu wyrównania
hiperkaliemii i leczenia utrzymujących się zaburzeń rytmu serca, a następnie ocenę w kierunku
utajonej choroby nerwowo-mięśniowej.

Izofluran może powodować nieznaczne obniżenie sprawności intelektualnej przez 2 - 4 dni po
znieczuleniu. Niewielkie zmiany nastroju i ich objawy mogą utrzymać się nawet przez 6 dni po
podaniu produktu. Należy wziąć to pod uwagę, gdy pacjenci powracają do codziennej aktywności,
w tym do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.7).

Izofluran znacznie nasila działanie wszystkich powszechnie stosowanych środków zwiotczających
mięśnie, a wpływ ten jest najsilniej wyrażony z niedepolaryzującymi środkami zwiotczającymi.

Podczas indukcji znieczulenia może się zwiększyć wydzielanie śliny i wydzieliny tchawiczooskrzelikowej, co może spowodować skurcz krtani, zwłaszcza u dzieci (patrz punkt 4.8).

Dzieci w wieku poniżej 2 lat
Należy zachować ostrożność, stosując izofluran u małych dzieci ze względu na ograniczone
doświadczenie w stosowaniu w tej grupie pacjentów.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy dokładnie monitorować stan kliniczny i biologiczny pacjenta w przypadku jednoczesnego
stosowania izofluranu z poniższymi produktami.

Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z izofluranem
- Nieselektywne inhibitory MAO: ryzyko przełomu i brak stabilności hemodynamicznej w czasie
operacji lub procedur medycznych. Leczenie należy przerwać 15 dni przed zabiegiem.

Leki niezalecane do jednoczesnego stosowania z izofluranem
- β-sympatykomimetyki (izoprenalina) oraz alfa- i β-sympatykomimetyki (epinefryna;
norepinefryna): należy stosować ostrożnie w trakcie znieczulenia izofluranem z powodu ryzyka
komorowych zaburzeń rytmu serca.

Leki, które należy ostrożnie stosować w przypadku jednoczesnego podawania izofluranu
- β-adrenolityki: równoczesne stosowanie beta-adrenolityków może nasilić działanie anestetyków
wziewnych na układ krążenia, włączając niedociśnienie i negatywne skutki inotropowe.
Działanie β-adrenolityków można w czasie operacji znieść stosując środki
β-sympatykomimetyczne. Ogólnie, produkt zawierający β-adrenolityk nie musi być odstawiony
przed zabiegiem, należy też unikać gwałtownego zmniejszania dawki.

- Izoniazyd: ryzyko nasilenia toksycznego działania na wątrobę oraz zwiększenia tworzenia
toksycznych metabolitów izoniazydu. Leczenie izoniazydem należy przerwać na tydzień przed
zabiegiem, a wznowić je można najwcześniej po 15 dniach od operacji.

- Epinefryna (adrenalina) stosowana w iniekcjach podskórnych lub dodziąsłowych: ryzyko
poważnych, komorowych zaburzeń rytmu serca w wyniku zwiększenia częstości akcji serca,
jakkolwiek wrażliwość mięśnia sercowego na adrenalinę jest mniejsza w przypadku stosowania
izofluranu niż w przypadku halotanu. Z tego względu dawkę adrenaliny należy ograniczyć np.
do 0,1 mg epinefryny w ciągu 10 minut, lub 0,3 mg w ciągu jednej godziny u osób dorosłych.
Podawanie adrenaliny podśluzówkowo w dawce większej niż 5 μg/kg, może spowodować
wystąpienie wielokrotnych arytmii komorowych.

- Sympatykomimetyki o pośrednim mechanizmie działania (amfetamina i jej pochodne: środki
psychostymulujące, zmniejszające łaknienie, efedryna i jej pochodne): ryzyko wystąpienia
okołooperacyjnego nadciśnienia tętniczego. W przypadku pacjentów poddawanych planowym
zabiegom chirurgicznym, zalecane jest przerwanie podawania tych produktów na kilka dni przed
zabiegiem.

- W większości przypadków, jeśli podawanie produktów leczniczych jest konieczne, nie ma
powodu zaprzestania ich podawania przed znieczuleniem ogólnym. Wystarczy poinformować
o tym anestezjologa.

- Środki zwiotczające mięśnie: izofluran znacząco nasila działanie wszystkich powszechnie
stosowanych środków zwiotczających, a wpływ ten jest najsilniej wyrażony
z niedepolaryzującymi środkami zwiotczającymi. Zaleca się zatem stosowanie około jednej
trzeciej do połowy zwykle stosowanej dawki tych substancji. Zmniejszanie wpływu na płytkę
nerwowo-mięśniową po zastosowaniu izofluranu trwa dłużej niż po innych tradycyjnych
anestetykach. Neostygmina wpływa na działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających,
ale nie wywiera wpływu na zwiotczające działanie samego izofluranu.

- Opioidy, benzodiazepiny i inne środki uspokajające powodują depresję oddechową. Należy
zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu ich z izofluranem.

- Antagoniści wapnia: u pacjentów leczonych antagonistami wapnia, zwłaszcza pochodnymi
dihydropirydyny, izofluran może prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego. Należy
zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu antagonistów wapnia z wziewnymi
anestetykami z powodu ryzyka sumującego się ujemnego efektu inotropowego. Równoczesne
stosowanie N2O zmniejsza wartość MAC (ang. Minimum Alveolar Concetration, minimalne
stężenie pęcherzykowe) u dorosłych (patrz punkt 4.2).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania izofluranu u kobiet w okresie
ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Izofluran można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści są większe niż
ryzyko.

Izofluran powoduje zwiotczenie mięśni macicy i dlatego w operacjach położniczych należy stosować
możliwie najmniejsze stężenie izofluranu.

Stosowanie w cięciu cesarskim
Wykazano, że izofluran w stężeniu nie większym niż 0,75% jest bezpieczny w podtrzymywaniu
znieczulenia w cięciu cesarskim (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy izofluran lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ponieważ wiele
produktów przenika do mleka kobiecego, należy zachować ostrożność stosując izofluran u kobiet
w okresie karmienia piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ten produkt leczniczy może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po
znieczuleniu izofluranem. Zmiany w zachowaniu i sprawności intelektualnej mogą utrzymywać się
nawet przez 6 dni po podaniu. Należy o tym pamiętać, gdy pacjenci ponownie podejmują codzienne
czynności, w tym prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane po podaniu izofluranu na ogół stanowią zależne od dawki przedłużenie jego
działania farmakofizjologicznego i zalicza się do nich depresję oddechową, niedociśnienie tętnicze
i zaburzenia rytmu serca. Do możliwych ciężkich działań niepożądanych zalicza się hipertermię
złośliwą, reakcje anafilaktyczne i zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 4.8). W okresie
pooperacyjnym obserwowano dreszcze, nudności, wymioty i niedrożność jelit.

Obserwowano wystąpienie zatrzymania akcji serca w związku z zastosowaniem anestetyków
wziewnych do znieczulenia ogólnego, w tym izofluranu.

b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych i po
wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów MedDRA, a ich częstość oszacowano na podstawie danych uzyskanych w badaniach
klinicznych i (lub) po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Częstość występowania działań niepożądanych uporządkowano w następujący sposób: bardzo często
(>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).

Tabelaryczne zestawienie najczęściej występujących działań niepożądanych
Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Karboksyhemoglobinemia2 Nieznana
Zaburzenia układu Reakcja anafilaktyczna1 Nieznana

immunologicznego Nadwrażliwość1 Nieznana
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Hiperkaliemia2 Nieznana
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi Nieznana
Zaburzenia psychiczne Pobudzenie Nieznana
Majaczenie Nieznana
Zmiana nastroju5 Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Drgawki Nieznana
Zaburzenie sprawności intelektualnej4 Nieznana
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca Nieznana
Bradykardia Nieznana
Zatrzymanie akcji serca Nieznana
Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG Nieznana
Tachykardia Nieznana
Zaburzenia rytmu typu torsade de
pointes
Nieznana

Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze2 Nieznana
Krwotok3 Nieznana
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Skurcz oskrzeli2 Nieznana
Duszność1 Nieznana
Świszczący oddech1 Nieznana
Depresja oddechowa2 Nieznana
Skurcz krtani2 Nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Niedrożność jelit Nieznana
Wymioty Nieznana
Nudności Nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Martwica wątroby2 Nieznana
Uszkodzenie wątrobowokomórkowe2 Nieznana
Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk twarzy1 Nieznana
Kontaktowe zapalenie skóry1 Nieznana
Wysypka1 Nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia kreatyniny we
krwi
Nieznana

Zmniejszenie stężenia mocznika we
krwi
Nieznana

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Hipertermia złośliwa2 Nieznana
Uczucie dyskomfortu w klatce
piersiowej1
Nieznana

Dreszcze Nieznana
Badania diagnostyczne Zwiększenie liczby białych krwinek1 Nieznana
Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych2
Nieznana

Zwiększenie stężenia fluoru
nieorganicznego1
Nieznana

Nieprawidłowy zapis encefalogramu Nieznana
Zmniejszenie stężenia cholesterolu we
krwi
Nieznana

Zmniejszenie aktywności fosfatazy
alkalicznej we krwi
Nieznana

Zwiększenie aktywności kinazy
kreatynowej we krwi
Nieznana

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Mioglobinuria Nieznana
Rabdomioliza Nieznana

1Patrz punkt 4.8(c)
2Patrz punkt 4.4
3U pacjentek poddawanych zabiegowi przerwania ciąży (patrz punkt 4.4).
4Może powodować nieznaczne obniżenie sprawności intelektualnej przez 2 - 4 dni po znieczuleniu
(patrz punkt 4.4).
5Niewielkie zmiany nastroju i objawy mogą utrzymywać się nawet do 6 dni po podaniu produktu
(patrz punkt 4.4).

c. Opis wybranych działań niepożądanych
Obserwowano przemijające zwiększenie liczby białych krwinek nawet przy braku stresu będącego
wynikiem zabiegu chirurgicznego.

Rzadko zgłaszano nadwrażliwość (włączając kontaktowe zapalenie skóry, wysypkę, duszność,
świszczący oddech, dyskomfort w klatce piersiowej, obrzęk twarzy lub reakcję anafilaktyczną),
zwłaszcza w związku z długotrwałą ekspozycją zawodową na wziewne środki znieczulające, w tym
izofluran. Reakcje te potwierdzono w testach klinicznych (np. próbą prowokacyjną z metacholiną).
Etiologia reakcji anafilaktycznych podczas ekspozycji na wziewne anestetyki z powodu
jednoczesnego narażenia na inne produkty, z których wiele powoduje takie reakcje jest niejasna.

W czasie i po znieczuleniu izofluranem obserwuje się nieznacznie zwiększone stężenie fluoru
nieorganicznego w surowicy wskutek biodegradacji izofluranu. Jest mało prawdopodobne, by fluor
nieorganiczny w zaobserwowanych małych stężeniach w surowicy (średnio 4,4 mikromol/l
w jednym z badań) mógł wywołać działanie nefrotoksyczne, gdyż stężenia te są znacznie poniżej
proponowanych poziomów progowych dla nefrotoksyczności.

d. Dzieci i młodzież
Stosowanie wziewnych środków znieczulających jest związane z rzadkimi przypadkami zwiększenia
stężenia potasu w surowicy, który skutkował zaburzeniami rytmu serca i zgonem u dzieci
i młodzieży w okresie pooperacyjnym (patrz punkt 4.4.).

Podczas indukcji znieczulenia może dojść do zwiększenia wydzielania śliny i wydzieliny tchawiczooskrzelowej, co może powodować skurcz krtani (patrz punkt 4.4.).

e. Inne specjalne populacje
Choroby nerwowo-mięśniowe
Stosowanie wziewnych środków znieczulających związane jest z rzadkimi przypadkami zwiększenia
stężenia potasu w surowicy, który powodował zaburzenia rytmu serca i zgony u dzieci i młodzieży
w okresie pooperacyjnym. Wydaje się, że najbardziej narażeni są pacjenci z utajonym oraz jawnym
schorzeniem nerwowo-mięśniowym, zwłaszcza dystrofią mięśniową Duchenne’a. Zaleca się
wczesną i zdecydowaną interwencję w celu wyrównania hiperkaliemii i leczenia utrzymujących się
zaburzeń rytmu serca, a następnie ocenę w kierunku utajonej choroby nerwowo-mięśniowej (patrz
punkt 4.4.).

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zwykle wymagane jest mniejsze stężenie izofluranu do
podtrzymania znieczulenia w zabiegu chirurgicznym (patrz punkt 4.2.).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie środka znieczulającego.
Odnotowano przypadki niedociśnienia tętniczego i depresji oddechowej. Zaleca się dokładne
monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi i układu oddechowego. Konieczne może być wykonanie
dodatkowych badań w celu skorygowania niedociśnienia tętniczego i depresji oddechowej
wynikających ze zbyt głębokiego znieczulenia.
Należy sprawdzić drożność dróg oddechowych i w zależności od okoliczności, kontynuować
wentylację wspomaganą lub kontrolowaną przy użyciu czystego tlenu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki do znieczulenia ogólnego, chlorowcowane węglowodory, kod
ATC: N01AB06.

Izofluran (eter 1-chloro-2,2,2-trifluoroetylo-difluorometylowy 100%) należy do halogenowych
pochodnych eteru metylowo-etylowego, które przeznaczone są do podawania wziewnego, wywołują
zależną od dawki, przemijającą utratę świadomości i czucia bólu, zniesienie ruchów dowolnych,
modyfikację odruchów autonomicznych i hamowanie czynności układu oddechowego i układu
krążenia.

Stosowanie izofluranu umiarkowanie stymuluje wydzielanie śliny i wydzieliny drzewa
oskrzelowego. Izofluran dość szybko osłabia odruch gardłowy i krtaniowy, co pozwala na intubację
dotchawiczą. Oddychanie jest hamowane w sposób zależny od dawki. Zmniejsza się objętość
oddechowa, częstość oddechów pozostaje niezmieniona lub nieznacznie się zwiększa. Ciśnienie
tętnicze zmniejsza się nieznacznie w czasie wprowadzenia do znieczulenia, lecz często powraca do
wartości początkowych na skutek ingerencji chirurgicznej. W fazie podtrzymywania znieczulenia
ciśnienie tętnicze krwi obniża się proporcjonalnie do głębokości znieczulenia, lecz rytm serca nie
ulega zmianie.

W przypadku oddechu kontrolowanego i prawidłowej wartości pCO2, pojemność minutowa serca na
ogół utrzymuje się na stałym poziomie mimo pogłębiania znieczulenia, głównie przez przyspieszenie
czynności serca, które kompensuje zmniejszenie pojemności wyrzutowej serca. W przypadku
samoistnej czynności oddechowej dochodzi do hiperkapnii, co może przyspieszać czynność serca
i zwiększać pojemność minutową powyżej wartości obserwowanych w stanie czuwania.
Częstość akcji serca pozostaje stała lub nieznacznie zwiększa się, istotne jest, że produkt nie
powoduje bradykardii.

Zmiany elektroencefalograficzne i drgawki są niezwykle rzadkie podczas stosowania izofluranu. Na
ogół, obraz EEG podczas stosowania izofluranu jest podobny do tego, jaki występuje podczas
stosowania innych wziewnych środków do znieczulenia ogólnego.
Izofluran uwrażliwia mięsień sercowy na adrenalinę w jeszcze mniejszym stopniu niż enfluran.
Z nielicznych danych wynika, że podskórne podanie roztworu adrenaliny (1:200 000) w ilości do
50 ml nie wywołuje komorowych zaburzeń rytmu u chorych znieczulanych izofluranem.

Izofluran wywołuje zależne od dawki zmniejszenie napięcia mięśniowego. W razie konieczności
głębokiego zwiotczenia, zaleca się raczej stosowanie niewielkich dawek środków zwiotczających niż
pogłębianie znieczulenia przy użyciu samego izofluranu.
Efekt farmakologiczny jest proporcjonalny do stężenia izofluranu w mieszaninie oddechowej.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Charakterystyka ogólna
Izofluran jest halogenową pochodną eteru metylowo-etylowego, zawierającą chlor i fluor. Stała
podziału krew/gaz wynosi 1,4. Właściwości farmakokinetyczne w odniesieniu do nasycania
izofluranem i usuwania izofluranu są zależne od jego rozpuszczalności we krwi i tkankach.
W porównaniu z innymi halogenowymi anestetykami izofluran jest metabolizowany jedynie
w minimalnym stopniu. Przeciętnie 95% leku jest odzyskiwane w powietrzu wydychanym; około
0,17% izofluranu pobieranego przez tkanki jest metabolizowane. Głównym metabolitem jest kwas
trifluorooctowy. Średnie stężenie nieorganicznego fluoru w surowicy pacjentów, którym podano
izofluran, wynosi od 3 do 4 mikromol/l około 4 godziny po znieczuleniu, powracając do normy
w ciągu 24 godzin.

Charakterystyka kliniczna
Wartość MAC zmniejsza się wraz z wiekiem pacjenta. U pacjentów w złym stanie ogólnym, ze
zmniejszonym wypełnieniem łożyska naczyniowego lub niedociśnieniem tętniczym, zaleca się
zmniejszenie dawki; patrz też punkt 4.4.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania nad rozrodczością przeprowadzono na zwierzętach, poddawanych wielokrotnie działaniu
izofluranu w stężeniach wywołujących znieczulenie ogólne. Wykazano toksyczne oddziaływanie na
płód u myszy (prawdopodobnie związane ze stosowaniem produktu), którym podawano dawki
równe sześciokrotnej dawce stosowanej o ludzi. Badania prowadzone na szczurach nie wykazały
wpływu na płodność, ciążę lub poród oraz zdolność do życia potomstwa. Brak jest dowodów
działania teratogennego. Porównywalne doświadczenia prowadzone na królikach dały również
wyniki ujemne. Znaczenie tych badań dla człowieka jest nieznane, ponieważ nie przeprowadzono
odpowiednich kontrolowanych badań u kobiet w okresie ciąży.

Opublikowane badania na zwierzętach (w tym naczelnych) dotyczące stosowania dawek
powodujących lekkie lub umiarkowane znieczulenie wskazują, że stosowanie środków
znieczulających podczas okresu gwałtownego wzrostu mózgu lub synaptogenezy powoduje utratę
komórek w rozwijającym się mózgu, co może być związane z długotrwałymi deficytami
poznawczymi. Znaczenie kliniczne tych wyników nieklinicznych nie jest znane.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

5 lat

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka z oranżowego szkła, zamknięta zakrętką z PP z wkładką LDPE lub zakrętką z żywicy
fenolowej z wkładką LDPE w tekturowym pudełku.

1 butelka po 100 ml
1 butelka po 250 ml
6 butelek po 100 ml
6 butelek po 250 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Izofluran powinien być stosowany wyłącznie przez osoby przeszkolone w anestezjologii, przy
użyciu parowników specjalnie kalibrowanych do stosowania tego środka.

Podobnie jak inne anestetyki wziewne, izofluran może reagować z wysuszonymi pochłaniaczami
dwutlenku węgla wytwarzając tlenek węgla, co u niektórych pacjentów może zwiększać stężenie
karboksyhemoglobiny. Raporty sugerują, że mieszanina wodorotlenku baru i wapnia oraz
mieszanina wodorotlenku wapnia i sodu ulegają wysuszeniu, jeśli świeże gazy są przepuszczane
przez pochłaniacz z dużą prędkością, przez wiele godzin lub dni. W przypadku podejrzenia
wysuszenia pochłaniacza CO2, należy go wymienić przed rozpoczęciem znieczulenia izofluranem.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Baxter Polska Sp. z o. o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.10.2002
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 28.08.2012

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.