# Cernevit

> Preparat witaminowy · - · Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cernevit
- **Nazwa powszechna:** Preparat witaminowy
- **Substancja czynna:** [Preparat witaminowy](https://apteka.online/odpowiedniki/preparat-witaminowy)
- **Moc:** -
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
- **Droga podania:** domięśniowa 
dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B05XC
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 06576
- **Podmiot odpowiedzialny:** Baxter Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Baxter S.A., Belgia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/substytuty-krwi-i-roztwory-perfuzyjne/cernevit-proszek-do-sporzadzania-baxter
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/substytuty-krwi-i-roztwory-perfuzyjne/cernevit-proszek-do-sporzadzania-baxter.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1363/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/1363/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 fiol. 750 mg | 5909990657612 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 20 fiol. 750 mg | 5909990657629 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek CERNEVIT i w jakim celu się go stosuje?
CERNEVIT jest proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji.

Zawiera 12 witamin:

Substancje czynne Co odpowiada
retynolu palmitynian 3500 j.m. witamina A 3500 j.m.

cholekalcyferol 220 j.m. witamina D3 220 j.m.

DL- α-tokoferol 10,20 mg witamina E 11,20 j.m.
kwas askorbowy 125 mg witamina C 125 mg
kokarboksylaza czterowodna 5,80 mg witamina B1 (tiamina) 3,51 mg
sól sodowa fosforanu
ryboflawiny 5,67 mg witamina B2 (ryboflawina) 4,14 mg
pirydoksyny chlorowodorek 5,50 mg witamina B6 (pirydoksyna) 4,53 mg
cyjanokobalamina 6 μg witamina B12 6 μg
kwas foliowy 414 μg kwas foliowy 414 μg
dekspantenol 16,15 mg kwas pantotenowy 17,25 mg
biotyna 69 μg biotyna 69 μg
nikotynamid 46 mg witamina PP 46 mg

CERNEVIT dostarcza witamin pacjentom żywionym dożylnie (przez kroplówkę).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CERNEVIT

Kiedy nie należy stosować leku CERNEVIT
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku, zwłaszcza witaminę B1, białka soi lub orzeszków ziemnych (patrz punkt
### 6. Zawartość opakowania i inne informacje)
- u pacjentów poniżej 11 roku życia
- jeśli pacjent ma hiperwitaminozę którejkolwiek z witamin zawartych w preparacie CERNEVIT

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania CERNEVIT należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub
pielęgniarce:
- jeśli pacjent ma chorą wątrobę,
- jeśli pacjent ma chore nerki,
- jeśli pacjent ma padaczkę,
- jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona.

Lek CERNEVIT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych dostępnych bez
recepty.
Należy zachować szczególną ostrożność, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych
rodzajów leków:
- L-Dopa (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona),
- fenobarbital, fenytoina i (lub) prymidon (stosowane w leczeniu padaczki)
Lekarz może kontrolować stężenie tych leków we krwi pacjenta i odpowiednio dostosować ich dawki,
gdy pacjent rozpoczyna lub kończy przyjmować lek CERNEVIT.

Zaburzenia testów laboratoryjnych
Cernevit zawiera 69 mikrogramów biotyny na 5 ml. Jeśli pacjent ma być poddany badaniom
laboratoryjnym, musi poinformować lekarza lub personel laboratoryjny o tym, że niedawno
przyjmował lek Cernevit, ponieważ biotyna może zaburzać wyniki takich badań. W zależności od
badania, wyniki mogą być fałszywie podwyższone lub fałszywie niskie ze względu na biotynę. Lekarz
może nakazać zaprzestania przyjmowania leku Cernevit przed przeprowadzeniem badań
laboratoryjnych. Należy również pamiętać, że inne ewentualnie przyjmowane produkty, takie jak
preparaty wielowitaminowe lub suplementy diety stosowane na poprawę włosów, skóry i paznokci
mogą również zawierać biotynę i wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Jeśli pacjent przyjmuje
takie produkty, powinien o tym powiedzieć lekarzowi lub personelowi laboratoryjnemu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Jeżeli jest to konieczne, lek ten może być podany kobiecie w ciąży pod warunkiem ścisłego
przestrzegania wskazań i dawkowania, aby uniknąć przedawkowania witamin.

Karmienie piersią
Podawanie preparatu CERNEVIT podczas karmienia piersią jest niewskazane.

Jeżeli pacjentka karmi piersią i jednocześnie otrzymuje CERNEVIT, istnieje niebezpieczeństwo
przedawkowania witaminy A u dziecka.

Płodność
Brak dostępnych danych dotyczących wpływu leku CERNEVIT na płodność mężczyzn lub kobiet.

### 3. Jak stosować lek CERNEVIT?
CERNEVIT będzie podawany przez fachowy personel medyczny. Zwykle jest podawany w postaci
wlewu do żyły.
Zalecana dawka to 1 fiolka na dobę.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku CERNEVIT
W tym przypadku objawy przedawkowania leku CERNEVIT są głównie objawami związanymi z
przedawkowaniem witaminy A:
• objawy gwałtownego przedawkowania witaminy A to:
- zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty),
- zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, obrzęk nerwu wzrokowego, drgawki) wywołane
wzrostem ciśnienia w głowie pacjenta,
- zaburzenia psychiatryczne (drażliwość),
- zaburzenia skórne (opóźnione złuszczanie skóry).

• objawy długotrwałego przedawkowania witaminy A to:
- ból głowy wywołany wzrostem ciśnienia w głowie pacjenta,
- choroby kości (wrażliwość lub bolesne obrzęki na zakończeniach kończyn).

W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z powyższych objawów przedawkowania, należy
poinformować lekarza. Lekarz może przerwać wlew leku CERNEVIT.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Poniższe działania niepożądane są częste i występują u 1 do 10 na 100 pacjentów:
- ból w miejscu podania.

Poniższe działania niepożądane są rzadkie i występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów:
- nudności (mdłości), wymioty.

Poniższe działania niepożądane występują z nieokreśloną częstością:
- reakcje alergiczne, z zaburzeniami oddychania, bólem w klatce piersiowej, obrzękiem gardła,
pokrzywką, wysypką, zaczerwienieniem skóry, dyskomfortem w brzuchu, jak również z
zatrzymaniem akcji serca,
- wzrost stężenia witaminy A i białek transportujących witaminę A we krwi,
- zaburzenia smaku (metaliczny posmak w ustach),
- przyspieszone bicie serca,
- przyspieszony oddech,
- biegunka,

- wzrost stężenia enzymów wątrobowych i kwasów żółciowych,
- świąd,
- gorączka, uogólniona bolesność, reakcje w miejscu podania wlewu, takie jak uczucie pieczenia,
wysypka.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeżeli wystąpią objawy reakcji alergicznej, jak zaburzenia
oddychania, ból w klatce piersiowej, obrzęk gardła, pokrzywka, wysypka, zaczerwienienie skóry,
dyskomfort w brzuchu. Lekarz przerwie wlew i wprowadzi niezbędne działania zaradcze.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Dotyczy to również wszelkich objawów niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek CERNEVIT?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C. Chronić od światła.
Przechowywać w zewnętrznym opakowaniu tekturowym.

Po rozpuszczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w
temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek powinien zostać zużyty natychmiast po rozpuszczeniu.
W przeciwnym razie, za czas i warunki przechowywania do momentu użycia odpowiada osoba
podająca lek, a przechowywanie nie powinno trwać dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2-8°C,
chyba że rozpuszczanie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „Termin
ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CERNEVIT
- Substancjami czynnymi leku są:

1 fiolka 5 ml zawiera:

Substancje czynne Co odpowiada
retynolu palmitynian 3500 j.m. witamina A 3500 j.m.

cholekalcyferol 220 j.m. witamina D3 220 j.m.

DL- α-tokoferol 10,20 mg witamina E 11,20 j.m.
kwas askorbowy 125 mg witamina C 125 mg
kokarboksylaza czterowodna 5,80 mg witamina B1 (tiamina) 3,51 mg
sól sodowa fosforanu
ryboflawiny 5,67 mg witamina B2 (ryboflawina) 4,14 mg
pirydoksyny chlorowodorek 5,50 mg witamina B6 (pirydoksyna) 4,53 mg
cyjanokobalamina 6 μg witamina B12 6 μg
kwas foliowy 414 μg kwas foliowy 414 μg
dekspantenol 16,15 mg kwas pantotenowy 17,25 mg
biotyna 69 μg biotyna 69 μg
nikotynamid 46 mg witamina PP 46 mg

j.m. = jednostki międzynarodowe
mg = miligramy

Pozostałe składniki to: glicyna, fosfolipidy sojowe, kwas glikocholowy, sodu wodorotlenek i kwas
solny.
CERNEVIT zawiera 24 mg sodu (1 mmol) na fiolkę. Należy to uwzględnić u pacjentów na diecie
kontrolującej ilość sodu.

Jak wygląda lek CERNEVIT i co zawiera opakowanie
CERNEVIT jest dostarczany w fiolkach z brązowego szkła. W celu przygotowania roztworu do
infuzji, fachowy personel medyczny może użyć zestawu BIO-SET, ułatwiającego rozpuszczenie leku
CERNEVIT.

CERNEVIT w opakowaniach zawierających 10 lub 20 fiolek z lub bez zestawu BIO-SET.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

Wytwórca
Baxter SA
Boulevard René Branquart 80
7860 Lessines, Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego.
Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa
tel.: (22) 488 37 77

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 26.03.2019

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarza lub fachowego personelu
medycznego

Skład jakościowy i ilościowy
1 fiolka 5 ml zawiera:

Substancje czynne Co odpowiada
retynolu palmitynian 3500 j.m. witamina A 3500 j.m.

cholekalcyferol 220 j.m. witamina D3 220 j.m.

DL- α-tokoferol 10,20 mg witamina E 11,20 j.m.
kwas askorbowy 125 mg witamina C 125 mg
kokarboksylaza czterowodna 5,80 mg witamina B1 (tiamina) 3,51 mg
sól sodowa fosforanu
ryboflawiny 5,67 mg witamina B2 (ryboflawina) 4,14 mg
pirydoksyny chlorowodorek 5,50 mg witamina B6 (pirydoksyna) 4,53 mg
cyjanokobalamina 6 μg witamina B12 6 μg
kwas foliowy 414 μg kwas foliowy 414 μg
dekspantenol 16,15 mg kwas pantotenowy 17,25 mg
biotyna 69 μg biotyna 69 μg
nikotynamid 46 mg witamina PP 46 mg

Substancje pomocnicze to: glicyna, fosfolipidy sojowe, kwas glikocholowy, sodu wodorotlenek i kwas
solny

Wygląd roztworu:
Po rozpuszczeniu, otrzymany roztwór ma kolor żółto-pomarańczowy.

Dawkowanie i sposób podawania
Tylko dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 11 lat

1 fiolka dziennie.

Podawać wstrzykując powoli domięśniowo lub dożylnie, lub dożylnie w postaci wlewów.

Sposób podawania

- podanie dożylne
Sposób rozpuszczania: patrz poniżej instrukcja dotycząca stosowania i przygotowania.

Po rozpuszczeniu: Wstrzykiwać powoli (co najmniej 10 min; patrz punkt Ostrzeżenia) dożylnie lub w
postaci wlewu dożylnego w roztworze soli fizjologicznej lub glukozy 5%.

Podawanie może być kontynuowane przez cały okres żywienia pozajelitowego. W celu spełnienia
potrzeb żywieniowych i zapobieganiu niedoborom oraz ewentualnym powikłaniom z nich
wynikających CERNEVIT może być dodawany do mieszanin odżywczych zawierających
węglowodany, tłuszcze, aminokwasy i elektrolity, pod warunkiem wcześniejszego stwierdzenia
zgodności i stabilności w stosunku do każdego preparatu wchodzącego w skład mieszaniny
odżywczej.

- podanie domięśniowe
Sposób rozpuszczania: patrz poniżej instrukcja dotycząca stosowania i przygotowania.

Należy uwzględnić całkowitą ilość witamin pochodzących ze wszystkich źródeł, takich jak inne formy
żywienia, podawanie innych witamin lub leków zawierających witaminy jako składniki nieaktywne
(patrz punkt Interakcje).

Stan kliniczny pacjenta i stężenia witamin powinny być kontrolowane w celu utrzymania ich
odpowiedniego poziomu.

Należy wziąć pod uwagę, że niektóre witaminy, zwłaszcza A, B2 i B6 są wrażliwe na działanie światła
ultrafioletowego (np.: bezpośrednie i pośrednie światło słoneczne). Dodatkowo, duża zawartość tlenu
w roztworze może zwiększać utratę witamin A, B1, C i E. Należy rozważyć te czynniki, jeżeli
właściwe stężenia witamin nie są osiągnięte.

Przeciwwskazania
Produktu CERNEVIT nie wolno stosować:
- w nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną, zwłaszcza na witaminę B1 lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym na białko soi i produkty sojowe (lecytyna w
mieszankach miceli pochodzi z soi), lub na białko orzeszków ziemnych i produkty je zawierające,
- u noworodków, niemowląt i dzieci poniżej 11 lat,
- w hiperwitaminozie którejkolwiek z witamin zawartych w tym produkcie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia

Reakcje nadwrażliwości
• Dla preparatu CERNEVIT, innych produktów wielowitaminowych oraz pojedynczych
witamin (zwłaszcza B1, B2, B12 i kwasu foliowego) były zgłaszane ciężkie ogólnoustrojowe
reakcje nadwrażliwości. Dla preparatu CERNEVIT i innych produktów witaminowych
podawanych pozajelitowo zgłaszano reakcje zakończone zgonem.
• Obserwowano występowanie alergii krzyżowych pomiędzy białkami soi i orzeszków
ziemnych,
• W niektórych przypadkach, wystąpienie reakcji nadwrażliwości po dożylnym podaniu
produktów wielowitaminowych może być związane z szybkością podania. W przypadku
podania we wlewie dożylnym, preparat CERNEVIT należy podawać powoli. W przypadku

podania we wstrzyknięciu dożylnym, należy podawać powoli (wstrzyknięcie powinno trwać
co najmniej 10 minut).
• Jeżeli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji nadwrażliwości, wlew lub
wstrzyknięcie musi być natychmiast przerwane.

Toksyczność witamin
• Stan kliniczny pacjenta i stężenie witamin we krwi powinny być monitorowane w celu
uniknięcia przedawkowania i działania toksycznego, zwłaszcza witamin A, D i E, a w
szczególności u pacjentów, którzy dodatkowo otrzymują witaminy z innych źródeł lub stosują
inne czynniki zwiększające ryzyko toksycznego wpływu witamin.
• Monitorowanie jest szczególnie ważne u pacjentów długotrwale otrzymujących
suplementację.

Hiperwitaminoza A
• Ryzyko hiperwitaminozy A i toksycznego wpływu witaminy A (np.: nieprawidłowości skóry i
kości, podwójne widzenie, marskość wątroby) jest zwiększone, na przykład:
- u pacjentów z niedoborem białka
- u pacjentów z niewydolnością nerek (nawet w przypadku braku suplementacji
witaminy A)
- u pacjentów z niewydolnością wątroby
- u pacjentów z małą masą ciała (np.: pacjenci pediatryczni)
- i u pacjentów leczonych przewlekle.
• Ostre schorzenia wątroby u pacjentów z dużymi zapasami witaminy A w wątrobie mogą
prowadzić do wystąpienia objawów toksycznego wpływu witaminy A.

Zespół ponownego odżywiania u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe
Uzupełnianie substancji odżywczych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół
objawów z tym związanych, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do
przestrzeni wewnątrzkomórkowej, gdyż u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne.
Może także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna
kontrola i powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając przekarmienia może
zapobiec tym powikłaniom. W razie wystąpienia niedoborów żywieniowych może być
uzasadniona odpowiednia suplementacja.

Osady u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe
U pacjentów żywionych pozajelitowo zgłaszano wytrącanie się osadu w naczyniach płucnych.
Niektóre przypadki zakończyły się zgonem. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanu zwiększa
ryzyko powstawania osadu fosforanu wapnia. Wystąpienie osadów było zgłaszane nawet przy
nieobecności soli fosforanowych w roztworze. Zgłaszano również pojawienie się osadu
oddalonego od filtra umieszczonego na linii wlewu i podejrzenie formowania się osadu w
krwioobiegu.

Oprócz kontroli roztworu, należy również okresowo sprawdzać zestaw do infuzji i cewnik w
kierunku obecności osadów.

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych zaburzenia funkcji płuc, należy przerwać
wlew i rozpocząć ocenę kliniczną pacjenta.

Sprawdzić, czy pojemnik nie jest uszkodzony.
Pracować w warunkach aseptycznych.
Nie należy przechowywać częściowo zużytych fiolek; nie używać, jeżeli barwa produktu po
rozpuszczeniu jest niewłaściwa.

Specjalne środki ostrożności przy stosowaniu
Wpływ na wątrobę
• U pacjentów otrzymujących CERNEVIT zaleca się monitorowanie parametrów czynności
wątroby. Szczególna kontrola zalecana jest u pacjentów z żółtaczką pochodzenia
wątrobowego lub innymi objawami cholestazy.
U pacjentów otrzymujących CERNEVIT zgłaszano przypadki wzrostu aktywności enzymów
wątrobowych, w tym izolowanego wzrostu aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) u
osób z chorobami zapalnymi jelit.
Dodatkowo, u pacjentów otrzymujących CERNEVIT obserwowano wzrost stężenia kwasów
żółciowych (wszystkich jak i poszczególnych kwasów żółciowych, w tym kwasu
glikocholowego).
• u niektórych pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe (włączając żywienie
pozajelitowe z suplementacją witaminami) dochodzi do wystąpienia zaburzeń wątroby i dróg
żółciowych, w tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, prowadzących
prawdopodobnie do niewydolności wątroby, a także zapalenia woreczka żółciowego i kamicy
żółciowej. Uważa się, że etiologia tych schorzeń jest wieloczynnikowa i może być różna u
poszczególnych pacjentów. Pacjenci, u których wystąpią nieprawidłowości w wynikach badań
laboratoryjnych lub inne oznaki zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, powinni zostać jak
najwcześniej poddani badaniu przez lekarza posiadającego wiedzę z zakresu chorób wątroby
w celu identyfikacji możliwych czynników przyczynowych i sprzyjających oraz podjęcia
możliwych środków terapeutycznych i profilaktycznych.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby mogą wymagać indywidualnego uzupełniania witamin.
Należy zwrócić szczególną uwagę, aby zapobiec toksyczności witaminy A, ponieważ występowanie
choroby wątroby wiąże się ze zwiększoną podatnością na toksyczne działanie witaminy A, w
szczególności w połączeniu z przewlekłym nadmiernym spożyciem alkoholu (patrz też powyżej
„Hiperwitaminoza A” i „Wpływ na wątrobę”).

Stosowanie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek
Pacjenci z zaburzoną funkcją nerek mogą wymagać indywidualnego uzupełniania witamin, w
zależności od stopnia uszkodzenia nerek i występowania chorób współistniejących. U pacjentów z
ciężką niewydolnością nerek, należy zwrócić szczególną uwagę na utrzymanie właściwego stężenia
witaminy D oraz na zapobieganie toksycznemu wpływowi witaminy A, który może się pojawić u
takich pacjentów nawet przy suplementacji małymi dawkami witaminy A lub nawet przy braku
suplementacji.

Hiperwitaminoza i toksyczność (obwodowa neuropatia, ruchy mimowolne) pirydoksyny (witaminy
B6) były zgłaszane u pacjentów przewlekle hemodializowanych, którzy otrzymywali dożylnie
produkty wielowitaminowe zawierające 4 mg pirydoksyny podawane trzy razy w tygodniu.

Ogólne monitorowanie
U pacjentów otrzymujących przez dłuższy czas dożylnie produkty wielowitaminowe jako jedyne
źródło witamin, należy monitorować stan kliniczny oraz stężenie witamin. Jest to szczególnie ważne,
w celu właściwej suplementacji, np.:
• witaminy A u pacjentów z odleżynami, ranami, oparzeniami, zespołem krótkiego jelita czy
mukowiscydozą,
• witaminy B1 u pacjentów dializowanych,
• witaminy B2 u pacjentów z chorobą nowotworową,
• witaminy B6 u pacjentów z niewydolnością nerek,
• poszczególnych witamin, których wymaganie może być zwiększone z uwagi na interakcje z
innymi produktami leczniczymi (patrz punkt Interakcje).

Niedobory jednej lub kilku witamin należy korygować poprzez specyficzną suplementację.

CERNEVIT nie zawiera witaminy K, którą w razie potrzeby należy podawać osobno.

Stosowanie u pacjentów z niedoborem witaminy B12
Przed rozpoczęciem suplementacji produktem CERNEVIT u pacjentów z grupy ryzyka niedoboru
witaminy B12 i (lub) kiedy planuje się podawanie produktu CERNEVIT przez kilka tygodni, zaleca się
ocenę stanu witaminy B12.
Po kilku dniach podawania, zarówno stężenie cyjanokobalaminy (witaminy B12) jak i kwasu
foliowego w produkcie CERNEVIT może być wystarczające, by spowodować wzrost ilości
czerwonych krwinek, retikulocytów oraz hemoglobiny u niektórych pacjentów z niedoborem
witaminy B12 z towarzyszącą anemią megaloblastyczną. Może to maskować niedobór witaminy B12.
Skuteczne leczenie niedoboru witaminy B12 wymaga wyższych dawek cyjanokobalaminy niż jest
dostarczana w produkcie CERNEVIT.

Suplementacja kwasu foliowego u pacjentów z niedoborem witaminy B12, którzy również nie
otrzymują witaminy B12, nie zapobiega rozwojowi ani postępowi zmian neurologicznych związanych
z niedoborem witaminy B12. Sugeruje się nawet możliwość pogorszenia stanu neurologicznego.

Podczas interpretacji poziomu witaminy B12 należy wziąć pod uwagę, że niedawne przyjmowanie
witaminy B12 może powodować prawidłowy poziom pomimo niedoboru w tkankach.

Zaburzenia testów laboratoryjnych
Biotyna może wpływać na badania laboratoryjne oparte na interakcji biotyny i streptawidyny,
prowadząc do fałszywie obniżonych lub fałszywie podwyższonych wyników badań, w zależności od
próby. Ryzyko interferencji jest większe u dzieci i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i
wzrasta w przypadku większych dawek. Interpretując wyniki badań laboratoryjnych należy wziąć pod
uwagę możliwą interferencję biotyny, zwłaszcza jeżeli obserwuje się brak zgodności z prezentacją
kliniczną (np. wyniki badania tarczycy imitujące wyniki wskazujące na chorobę Gravesa-Basedowa u
przyjmujących biotynę pacjentów bez objawów tej choroby lub fałszywie negatywne wyniki testów
troponinowych u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego przyjmujących biotynę). W przypadkach,
w których podejrzewa się wystąpienie interferencji, należy wykonać alternatywne, niepodatne na
interferencję z biotyną, badania, jeżeli są one dostępne. Jeśli zleca się badania laboratoryjne u
pacjentów przyjmujących biotynę, należy skonsultować się z personelem laboratorium.

W zależności od stosowanych odczynników, obecność kwasu askorbinowego w surowicy krwi i
moczu może powodować fałszywie wysokie lub niskie odczyty stężenia glukozy w niektórych
systemach badania poziomu glukozy we krwi i moczu, w tym przenośnych paskach testowych i
przenośnych glukometrach. Należy zapoznać się z danymi technicznym dla każdego testu
laboratoryjnego w celu określenia potencjalnych zaburzeń wywołanych witaminami.

Równoczesne stosowanie z lekami przeciwpadaczkowymi:
Ze względu na obecność kwasu foliowego, łączne podawanie preparatu CERNEVIT z lekami
przeciwpadaczkowymi zawierającymi fenobarbital, fenytoinę lub prymidon wymaga zachowania
szczególnej ostrożności.

Równoczesne stosowanie z lewodopą:
Ze względu na obecność pirydoksyny w produkcie CERNEVIT, równoczesne stosowanie z lewodopą
wymaga zachowania środków ostrożności, gdyż może to zmniejszać skuteczność L-dopy.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
CERNEVIT jest wskazany u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 11 lat (patrz również punkt
„Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Zazwyczaj, należy rozważyć dostosowanie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku
(zmniejszenie dawki i (lub) wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami) uwzględniając
większą częstotliwość pogorszenia czynności wątroby, nerek lub serca oraz występowanie chorób
współistniejących lub terapii lekowej.

Zawartość sodu
CERNEVIT zawiera 24 mg sodu (1 mmol) na fiolkę. Należy wziąć to pod uwagę, jeżeli pacjenci są na
diecie kontrolującej ilość sodu.

Należy sprawdzić zgodność produktu przed zmieszaniem z innymi roztworami do wlewów,
zwłaszcza, gdy CERNEVIT jest dodawany do worków zawierających podwójne mieszaniny do
żywienia pozajelitowego, łączące glukozę, elektrolity i roztwór aminokwasów, jak również potrójne
mieszaniny łączące glukozę, elektrolity i roztwór aminokwasów oraz tłuszcze.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Należy odpowiednio uwzględnić interakcje pomiędzy poszczególnymi witaminami w produkcie
CERNEVIT i innymi czynnikami.
Interakcje te obejmują:
• czynniki mogące powodować wystąpienie pseudoguza mózgu (w tym pewne tetracykliny):
ryzyko wystąpienia pseudoguza mózgu wzrasta przy jednoczesnym podawaniu witaminy A,
• alkohol (przewlekłe nadużywanie): podnosi ryzyko hepatotoksycznego wpływu witaminy A,
• leki przeciwdrgawkowe: kwas foliowy może zwiększyć metabolizm niektórych leków
przeciwpadaczkowych, np.: fenobarbitalu, fenytoiny, fosfenytoiny i prymidonu, co zwiększa
ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego. Powinno się monitorować stężenie leków
przeciwdrgawkowych w surowicy krwi przy równoczesnym stosowaniu folianów oraz po
zakończeniu terapii nimi,
• leki przeciwpłytkowe (np.: aspiryna): witamina E może nasilać wpływ hamujący na czynność
płytek,
• aspiryna (terapia dużymi dawkami): może redukować poziom kwasu foliowego przez
zwiększenie wydalania moczu,
• niektóre leki przeciwdrgawkowe (np.: fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, walproinian):
mogą powodować niedobór folianów, pirydoksyny i witaminy D,
• niektóre leki antyretrowirusowe: obniżone poziomy witaminy D są związane np. z
efavirenzem czy zydowudyną. Zmniejszone tworzenie aktywnych metabolitów witaminy D
jest związane z inhibitorami proteaz,
• chloramfenikol: może hamować odpowiedź hematologiczną na leczenie witaminą B12,
• deferoksamina: zwiększa ryzyko niewydolności serca indukowanej żelazem z powodu
zwiększonej mobilizacji żelaza przez większą niż fizjologiczna suplementację witaminy C. W
celu zapoznania się ze specyficznymi środkami ostrożności, patrz informacja o produkcie
deferoksaminy,
• etionamid: może powodować niedobór pirydoksyny,
• fluoropirymidyny (5-fluorouracyl, kapecytabina, tegafur): zwiększona cytotoksyczność w
połączeniu z kwasem foliowym,
• antagoniści folianów, np.: metotreksat, sulfasalazyna, pirymetamina, triamteren, trimetoprim
oraz wysokie stężenia katechin zawartych w herbacie: blokują przemianę folianów do ich
aktywnych metabolitów i zmniejszają skuteczność suplementacji,
• antymetabolity folianów (metotreksat, raltitreksed): suplementacja kwasem foliowym może
obniżyć skuteczność działania antymetabolicznego,
• lewodopa: witamina B6 może zmniejszać skuteczność lewodopy, ponieważ dekarboksylacja
lewodopy wymaga enzymu zależnego od witaminy B6. Aby zapobiec tej interakcji, można
dodać inhibitor dopa-dekarboksylazy, np. karbidopę.

• antagoniści pirydoksyny, w tym cykloseryna, hydralazyna, izoniazyd, penicylamina,
fenelzyna: mogą powodować niedobór pirydoksyny,
• retinoidy, w tym beksaroten: wzrasta ryzyko ich toksyczności, jeżeli są podawane wraz z
witaminą A (patrz „Hiperwitaminoza A” w punkcie „Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania”),
• teofilina: może powodować niedobór pirydoksyny,
• roztwór doustny tipranawiru: zawiera 116 j.m/ml witaminy E, co przekracza zalecaną podaż
dobową,
• antagoniści witaminy K (np.: warfaryna): nasilają przeciwkrzepliwe działanie witaminy E.

Produkty lecznicze łączące się z kwaśną alfa-1-glikoproteiną (AAG):
W badaniu in vitro z użyciem ludzkiej surowicy, około 4-krotnie wyższe stężenie kwasu
glikocholowego niż stężenie kwasu glikocholowego w surowicy, które mogło być rezultatem
wstrzyknięcia w bolusie osobie dorosłej produktu CERNEVIT, zwiększało o 50-80% frakcję
wybranych produktów leczniczych wiążących się z kwaśną alfa-1-glikoproteiną (AAG).

Nie wiadomo, czy efekt ten jest istotny klinicznie, jeżeli ilość kwasu glikocholowego zawarta w
standardowej dawce CERNEVIT (jako składnik zmieszanych miceli) jest podawana w powolnej
iniekcji dożylnej, powolnej iniekcji domięśniowej lub w infuzji przez dłuższy czas.

Pacjenci otrzymujący CERNEVIT oraz produkty lecznicze wiążące się z AAG powinni być ściśle
monitorowani pod kątem zwiększonego działania tych leków. Należą do nich propranolol, prazosyna i
wiele innych.

Interakcje związane z suplementacją innych witamin:
Niektóre produkty lecznicze mogą wchodzić w interakcje z niektórymi witaminami w dawkach
znacznie przekraczających dawki zawarte w produkcie CERNEVIT. Należy wziąć to pod uwagę u
pacjentów przyjmujących witaminy z wielu źródeł, a gdy ma to miejsce, należy monitorować
pacjentów pod kątem tych interakcji i odpowiednio postępować.

Przedawkowanie
Ostre lub przewlekłe przedawkowanie witamin (w szczególności A, B6, D i E) może powodować
objawowe hiperwitaminozy.

Ryzyko przedawkowania jest szczególnie wysokie, jeżeli pacjent otrzymuje witaminy z wielu źródeł,
a ogólna suplementacja witaminy nie odpowiada indywidualnym potrzebom pacjenta oraz u
pacjentów ze zwiększoną podatnością na hiperwitaminozy (patrz punkt Specjalne środki ostrożności
przy stosowaniu).

Objawy przedawkowania preparatu CERNEVIT wynikają głównie z podania zbyt dużych dawek
witaminy A.

Objawy kliniczne ostrego przedawkowania witaminy A (dawki przekraczające 150000 j.m.)
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, obrzęk tarczy
nerwu wzrokowego, zaburzenia psychiczne, nadmierna pobudliwość a nawet drgawki. Jako późny
objaw reakcji organizmu na przedawkowanie obserwowano uogólnione łuszczenie się skóry.

Objawy kliniczne toksyczności witaminy A przy przedawkowaniu przewlekłym (długotrwałe
podawanie wyższych niż fizjologiczne dawek witaminy A u pacjentów niewymagających
uzupełniania niedoboru)
- wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, nadmierny wzrost warstwy korowej kości długich oraz
przedwczesne kostnienie części nasadowych kości. Rozpoznanie jest oparte na obecności tkliwych

uciskowo lub bolesnych podskórnych obrzęków w obrębie kończyn. W obrazie rentgenowskim
występują zgrubienia okostnej trzonu kości łokciowej, strzałkowej, obojczyków oraz żeber.

Leczenie przedawkowania witamin zazwyczaj polega na zaprzestaniu suplementacji witamin i innych
działaniach zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (jak ograniczenie podaży wapnia, zwiększenie
diurezy i nawodnienie).

Dane farmaceutyczne
Okres ważności
2 lata

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C, chronić od światła.

Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym.

Po rozpuszczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w
temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien zostać zużyty natychmiast po
rozpuszczeniu. W przeciwnym razie, za czas i warunki przechowywania do momentu użycia
odpowiada osoba podająca preparat, a przechowywanie nie powinno trwać dłużej niż 24 godziny w
temperaturze 2-8°C, chyba że rozpuszczanie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych
warunkach aseptycznych.

Rodzaj i zawartość opakowania
Fiolki z oranżowego szkła zawierające po 750 mg proszku, w tekturowym pudełku. Opakowania 10 i
20 fiolek.

Fiolki z oranżowego szkła zawierające po 750 mg proszku, z systemem BIO-SET, w tekturowym
pudełku. Opakowania 10 i 20 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Niezgodności, instrukcje dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania
(jeśli dotyczy)

• Podczas przygotowywania roztworu i dodawania składnika do mieszaniny do żywienia
pozajelitowego, należy przestrzegać warunków aseptycznych.
• Delikatnie wymieszać, aby rozpuścić liofilizowany proszek.
• CERNEVIT musi być całkowicie rozpuszczony zanim zostanie przeniesiony z fiolki.
• Nie używać produktu, jeżeli przygotowany roztwór nie jest klarowny a oryginalne zamknięcie jest
naruszone.
• Po dodaniu CERNEVIT do roztworu do żywienia pozajelitowego, należy sprawdzić czy nie
występuje nieprawidłowa zmiana koloru i (lub) czy nie są obecne osady nierozpuszczalnych
kompleksów lub kryształów.
• Należy dokładnie wymieszać końcowy roztwór, jeżeli CERNEVIT jest stosowany jako składnik
mieszaniny do żywienia pozajelitowego.
• Niewykorzystany rozpuszczony produkt CERNEVIT należy wyrzucić i nie należy przechowywać
go do późniejszego użycia.
• Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego przed podaniem należy ocenić wizualnie pod
kątem obecności cząstek stałych i nieprawidłowej zmiany zabarwienia roztworu, gdy roztwór oraz
opakowanie na to pozwala.

• Podczas podawania wszystkich rodzajów żywienia pozajelitowego zaleca się stosowanie filtra na
końcu linii.

Jeśli potrzeba, należy odnieść się do odpowiednich referencji dotyczących zgodności oraz
wytycznych. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, chyba
że wykazano ich zgodność i stabilność. W celu uzyskania dalszych informacji należy skontaktować się
z podmiotem odpowiedzialnym.
Należy sprawdzić zgodność roztworów podawanych jednocześnie przez tą samą linię.

CERNEVIT (fiolki bez BIO-SET)

Podanie dożylne
Przy użyciu strzykawki wstrzyknąć 5 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu glukozy 5% lub 0,9%
roztworu chlorku sodu do fiolki.
Delikatnie wymieszać, aż do rozpuszczenia proszku.
Otrzymany roztwór ma kolor żółto-pomarańczowy.

Podanie domięśniowe
Rozpuścić proszek w 2,5 ml wody do wstrzykiwań w sposób opisany powyżej.

CERNEVIT BIO-SET

CERNEVIT z systemem BIO-SET umożliwia bezpośrednie rozpuszczenie preparatu w workach
(jedno i wielokomorowych) z wejściem iniekcyjnym.

Worek jednokomorowy:
1. Zdjąć zatyczkę, przekręcając ją a następnie ciągnąć, aby przerwać
pierścień zabezpieczający.

2. Połączyć BIO-SET bezpośrednio z wejściem iniekcyjnym worka.

3. Aktywować BIO-SET dociskając przezroczystą, ruchomą część.
Pozwala to przekłuć gumowy korek fiolki.

4. Ustawić w pozycji pionowej złączone elementy (CERNEVIT z BIOSET i worek z płynem do wlewu), trzymając worek na górze.
Delikatnie ścisnąć worek kilka razy, aby spowodować przepływ
płynu do fiolki (ok. 5 ml). Wstrząsnąć fiolką w celu rozpuszczenia
proszku.

5. Odwrócić złączone elementy i przytrzymać je w pozycji pionowej z
fiolką na górze. Delikatnie ścisnąć worek kilka razy, aby przemieścić
powietrze z worka do fiolki. Spowoduje to zwrotny przepływ płynu
do worka.

6. Powtórzyć kroki 4 i 5, aż do opróżnienia fiolki.

7. Odłączyć i wyrzucić fiolkę z BIO-SET.

8. Zawartość worka delikatnie wymieszać.

Worek wielokomorowy:
Rozpuszczenie preparatu CERNEVIT z zestawem BIO-SET należy wykonać przed aktywacją worka
wielokomorowego (przed otwarciem rozrywalnych spawów i przed wymieszaniem wszystkich
komór).

1. Umieścić worek wielokomorowy na stole.

2. Zdjąć zatyczkę, przekręcając ją a następnie ciągnąć, aby przerwać
pierścień zabezpieczający.

3. Połączyć BIO-SET bezpośrednio z wejściem iniekcyjnym worka.

4. Aktywować BIO-SET dociskając przezroczystą, ruchomą część.
Pozwala to przekłuć gumowy korek fiolki.

5. Przytrzymać fiolkę w pozycji pionowej. Delikatnie ścisnąć komorę
worka kilka razy, aby spowodować przepływ płynu do fiolki (ok. 5
ml). Wstrząsnąć fiolką w celu rozpuszczenia proszku.

6. Odwrócić złączone elementy i przytrzymać je w pozycji pionowej
fiolką na górze. Delikatnie ścisnąć komorę worka kilka razy, aby
przemieścić powietrze z worka do fiolki. Spowoduje to zwrotny
przepływ płynu do worka.

7. Powtórzyć kroki 5 i 6 aż do opróżnienia fiolki.

8. Odłączyć i wyrzucić fiolkę z CERNEVIT BIO-SET.

9. Przerwać spawy komór worka. Ostatecznie aktywować worek
wielokomorowy.

10. Zawartość worka delikatnie wymieszać, obracając go co najmniej 3
razy.

OSTRZEŻENIE:
Należy uważać, aby nie doszło do odłączenia zestawu BIO-SET od wejścia iniekcyjnego worka w
trakcie rozpuszczania preparatu.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

CERNEVIT, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 fiolka proszku (5 ml) zawiera:

Substancje czynne Co odpowiada
retynolu palmitynian 3500 j.m witamina A 3500 j.m.
Cholekalcyferol 220 j.m witamina D3 220 j.m.
DL-α-tokoferol 10,20 mg witamina E 11,20 j.m.
kwas askorbowy 125 mg witamina C 125 mg
kokarboksylaza czterowodna 5,80 mg witamina B1 (tiamina) 3,51 mg
sól sodowa fosforanu
ryboflawiny
5,67 mg witamina B2 (ryboflawina) 4,14 mg

pirydoksyny chlorowodorek 5,50 mg witamina B6 (pirydoksyna) 4,53 mg
Cyjanokobalamina 6 μg witamina B12 6 μg

kwas foliowy 414 μg kwas foliowy 414 μg
Dekspantenol 16,15 mg kwas pantotenowy 17,25 mg
Biotyna 69 μg Biotyna 69 μg
Nikotynamid 46 mg witamina PP 46 mg

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i infuzji.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Dostarczanie witamin pacjentom żywionym pozajelitowo.
Tylko dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 11 lat.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Podawać wstrzykując powoli domięśniowo lub dożylnie, lub dożylnie w postaci wlewów,
1 fiolkę dziennie.

Sposób podawania

- Podanie dożylne

Sposób rozpuszczania: Patrz punkt 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i
przygotowania produktu leczniczego do stosowania.

Po rozpuszczeniu: Wstrzykiwać powoli (co najmniej 10 min.; patrz punkt 4.4) dożylnie lub w postaci
wlewu dożylnego w roztworze soli fizjologicznej lub glukozy 5%.

Podawanie może być kontynuowane przez cały okres żywienia pozajelitowego. W celu spełnienia
potrzeb żywieniowych i zapobieganiu niedoborom oraz ewentualnym powikłaniom z nich
wynikających CERNEVIT może być dodawany do mieszanin odżywczych zawierających
węglowodany, tłuszcze, aminokwasy i elektrolity, pod warunkiem wcześniejszego stwierdzenia
zgodności i stabilności w stosunku do każdego preparatu wchodzącego w skład mieszaniny
odżywczej.

- Podanie domięśniowe

Sposób rozpuszczania: Patrz punkt 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i
przygotowania produktu leczniczego do stosowania.

Należy uwzględnić całkowitą ilość witamin pochodzących ze wszystkich źródeł, takich jak inne formy
żywienia, podawanie innych witamin lub leków zawierających witaminy jako składniki nieaktywne
(patrz punkt 4.5).

Stan kliniczny pacjenta i stężenia witamin powinny być kontrolowane w celu utrzymania ich
odpowiedniego poziomu.

Należy wziąć pod uwagę, że niektóre witaminy, zwłaszcza A, B2 i B6 są wrażliwe na działanie światła
ultrafioletowego (np.: bezpośrednie i pośrednie światło słoneczne). Dodatkowo, duża zawartość tlenu
w roztworze może zwiększać utratę witamin A, B1, C i E. Należy rozważyć te czynniki, jeżeli
właściwe stężenia witamin nie są osiągnięte.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produktu CERNEVIT nie wolno stosować:
- w nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną, zwłaszcza na witaminę B1 lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, w tym na białko soi i produkty
sojowe (lecytyna w mieszankach miceli pochodzi z soi), lub na białko orzeszków ziemnych i
produkty je zawierające,
- u noworodków, niemowląt i dzieci poniżej 11 lat,
- w hiperwitaminozie którejkolwiek z witamin zawartych w tym produkcie.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia

Reakcje nadwrażliwości
• Dla preparatu CERNEVIT, innych produktów wielowitaminowych oraz pojedynczych
witamin (zwłaszcza B1, B2, B12 i kwasu foliowego) były zgłaszane ciężkie ogólnoustrojowe
reakcje nadwrażliwości. Dla preparatu CERNEVIT i innych produktów witaminowych
podawanych pozajelitowo zgłaszano reakcje zakończone zgonem (Patrz punkt 4.8).

• Obserwowano występowanie alergii krzyżowych pomiędzy białkami soi i orzeszków
ziemnych.
• W niektórych przypadkach, wystąpienie reakcji nadwrażliwości po dożylnym podaniu
produktów wielowitaminowych może być związane z szybkością podania. W przypadku
podania we wlewie dożylnym, preparat CERNEVIT należy podawać powoli. W przypadku
podania we wstrzyknięciu dożylnym, należy podawać powoli (wstrzyknięcie powinno trwać
co najmniej 10 minut).
• Jeżeli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji nadwrażliwości, wlew lub
wstrzyknięcie musi być natychmiast przerwane.

Toksyczność witamin
• Stan kliniczny pacjenta i stężenie witamin we krwi powinny być monitorowane w celu
uniknięcia przedawkowania i działania toksycznego, zwłaszcza witamin A, D i E, a w
szczególności u pacjentów, którzy dodatkowo otrzymują witaminy z innych źródeł lub stosują
inne czynniki zwiększające ryzyko toksycznego wpływu witamin.
• Monitorowanie jest szczególnie ważne u pacjentów długotrwale otrzymujących
suplementację.

Hiperwitaminoza A
• Ryzyko hiperwitaminozy A i toksycznego wpływu witaminy A (np.: nieprawidłowości skóry i
kości, podwójne widzenie, marskość wątroby) jest zwiększone, na przykład:
- u pacjentów z niedoborem białka
- u pacjentów z niewydolnością nerek (nawet w przypadku braku suplementacji
witaminy A)
- u pacjentów z niewydolnością wątroby
- u pacjentów z małą masą ciała (np.: pacjenci pediatryczni)
- i u pacjentów leczonych przewlekle.
• Ostre schorzenia wątroby u pacjentów z dużymi zapasami witaminy A w wątrobie mogą
prowadzić do wystąpienia objawów toksycznego wpływu witaminy A.

Zespół ponownego odżywiania u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe
Uzupełnianie substancji odżywczych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół
objawów z tym związanych, który charakteryzuje się przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do
przestrzeni wewnątrzkomórkowej, gdyż u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne.
Może także dojść do powstania niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów w organizmie. Dokładna
kontrola i powolne zwiększanie podaży substancji odżywczych, unikając przekarmienia, może
zapobiec tym powikłaniom. W razie wystąpienia niedoborów żywieniowych może być
uzasadniona odpowiednia suplementacja.

Osady u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe
U pacjentów żywionych pozajelitowo zgłaszano wytrącanie się osadu w naczyniach płucnych.
Niektóre przypadki zakończyły się zgonem. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanu zwiększa
ryzyko powstawania osadu fosforanu wapnia. Wystąpienie osadów było zgłaszane nawet przy
nieobecności soli fosforanowych w roztworze. Zgłaszano również pojawienie się osadu
oddalonego od filtra umieszczonego na linii wlewu i podejrzenie formowania się osadu w
krwioobiegu.

Oprócz kontroli roztworu, należy również okresowo sprawdzać zestaw do infuzji i cewnik w
kierunku obecności osadów.

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych zaburzenia funkcji płuc, należy przerwać
wlew i rozpocząć ocenę kliniczną pacjenta.

Sprawdzić, czy pojemnik nie jest uszkodzony.
Pracować w warunkach aseptycznych.

Nie należy przechowywać częściowo zużytych fiolek; nie używać, jeżeli barwa produktu po
rozpuszczeniu jest niewłaściwa.

Specjalne środki ostrożności przy stosowaniu

Wpływ na wątrobę
• U pacjentów otrzymujących CERNEVIT zaleca się monitorowanie parametrów czynności
wątroby. Szczególna kontrola zalecana jest u pacjentów z żółtaczką pochodzenia
wątrobowego lub innymi objawami cholestazy.
U pacjentów otrzymujących CERNEVIT zgłaszano przypadki wzrostu aktywności enzymów
wątrobowych, w tym izolowanego wzrostu aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) u
osób z chorobami zapalnymi jelit (patrz punkt 4.8).
Dodatkowo, u pacjentów otrzymujących CERNEVIT obserwowano wzrost stężenia kwasów
żółciowych (wszystkich jak i poszczególnych kwasów żółciowych, w tym kwasu
glikocholowego).
• U niektórych pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe (włączając żywienie
pozajelitowe z suplementacją witaminami) dochodzi do wystąpienia zaburzeń wątroby i dróg
żółciowych, w tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, prowadzących
prawdopodobnie do niewydolności wątroby, a także zapalenia woreczka żółciowego i kamicy
żółciowej. Uważa się, że etiologia tych schorzeń jest wieloczynnikowa i może być różna u
poszczególnych pacjentów. Pacjenci, u których wystąpią nieprawidłowości w wynikach badań
laboratoryjnych lub inne oznaki zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, powinni zostać jak
najwcześniej poddani badaniu przez lekarza posiadającego wiedzę z zakresu chorób wątroby
w celu identyfikacji możliwych czynników przyczynowych i sprzyjających oraz podjęcia
możliwych środków terapeutycznych i profilaktycznych.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby mogą wymagać indywidualnego uzupełniania witamin.
Należy zwrócić szczególną uwagę, aby zapobiec toksyczności witaminy A, ponieważ występowanie
choroby wątroby wiąże się ze zwiększoną podatnością na toksyczne działanie witaminy A, w
szczególności w połączeniu z przewlekłym nadmiernym spożyciem alkoholu (patrz też powyżej
„Hiperwitaminoza A” i „Wpływ na wątrobę”).

Stosowanie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek
Pacjenci z zaburzoną funkcją nerek mogą wymagać indywidualnego uzupełniania witamin, w
zależności od stopnia uszkodzenia nerek i występowania chorób współistniejących. U pacjentów z
ciężką niewydolnością nerek, należy zwrócić szczególną uwagę na utrzymanie właściwego stężenia
witaminy D oraz na zapobieganie toksycznemu wpływowi witaminy A, który może się pojawić u
takich pacjentów nawet przy suplementacji małymi dawkami witaminy A lub nawet przy braku
suplementacji.

Hiperwitaminoza i toksyczność (obwodowa neuropatia, ruchy mimowolne) pirydoksyny (witaminy
B6) były zgłaszane u pacjentów przewlekle hemodializowanych, którzy otrzymywali dożylnie
produkty wielowitaminowe zawierające 4 mg pirydoksyny podawane trzy razy w tygodniu.

Ogólne monitorowanie
U pacjentów otrzymujących przez dłuższy czas dożylnie produkty wielowitaminowe jako jedyne
źródło witamin, należy monitorować stan kliniczny oraz stężenie witamin. Jest to szczególnie ważne,
w celu właściwej suplementacji, np.:
• witaminy A u pacjentów z odleżynami, ranami, oparzeniami, zespołem krótkiego jelita czy
mukowiscydozą,

• witaminy B1 u pacjentów dializowanych,
• witaminy B2 u pacjentów z chorobą nowotworową,
• witaminy B6 u pacjentów z niewydolnością nerek,
• poszczególnych witamin, których wymaganie może być zwiększone z uwagi na interakcje z
innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5).

Niedobory jednej lub kilku witamin należy korygować poprzez specyficzną suplementację.

CERNEVIT nie zawiera witaminy K, którą w razie potrzeby należy podawać osobno.

Stosowanie u pacjentów z niedoborem witaminy B12
Przed rozpoczęciem suplementacji produktem CERNEVIT u pacjentów z grupy ryzyka niedoboru
witaminy B12 i (lub) kiedy planuje się podawanie produktu CERNEVIT przez kilka tygodni, zaleca się
ocenę stanu witaminy B12.

Po kilku dniach podawania, zarówno stężenie cyjanokobalaminy (witaminy B12) jak i kwasu
foliowego w produkcie CERNEVIT może być wystarczające, by spowodować wzrost ilości
czerwonych krwinek, retikulocytów oraz hemoglobiny u niektórych pacjentów z niedoborem
witaminy B12 z towarzyszącą anemią megaloblastyczną. Może to maskować niedobór witaminy B12.
Skuteczne leczenie niedoboru witaminy B12 wymaga wyższych dawek cyjanokobalaminy niż jest
dostarczana w produkcie CERNEVIT.

Suplementacja kwasu foliowego u pacjentów z niedoborem witaminy B12, którzy również nie
otrzymują witaminy B12, nie zapobiega rozwojowi ani postępowi zmian neurologicznych związanych
z niedoborem witaminy B12. Sugeruje się nawet możliwość pogorszenia stanu neurologicznego.

Podczas interpretacji poziomu witaminy B12 należy wziąć pod uwagę, że niedawne przyjmowanie
witaminy B12 może powodować prawidłowy poziom pomimo niedoboru w tkankach.

Zaburzenia testów laboratoryjnych
Biotyna może wpływać na badania laboratoryjne oparte na interakcji biotyny i streptawidyny,
prowadząc do fałszywie obniżonych lub fałszywie podwyższonych wyników badań, w zależności od
próby. Ryzyko interferencji jest większe u dzieci i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i
wzrasta w przypadku większych dawek. Interpretując wyniki badań laboratoryjnych należy wziąć pod
uwagę możliwą interferencję biotyny, zwłaszcza jeżeli obserwuje się brak zgodności z prezentacją
kliniczną (np. wyniki badania tarczycy imitujące wyniki wskazujące na chorobę Gravesa-Basedowa u
przyjmujących biotynę pacjentów bez objawów tej choroby lub fałszywie negatywne wyniki testów
troponinowych u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego przyjmujących biotynę). W przypadkach,
w których podejrzewa się wystąpienie interferencji, należy wykonać alternatywne, niepodatne na
interferencję z biotyną, badania, jeżeli są one dostępne. Jeśli zleca się badania laboratoryjne u
pacjentów przyjmujących biotynę, należy skonsultować się z personelem laboratorium.

W zależności od stosowanych odczynników, obecność kwasu askorbinowego w surowicy krwi i
moczu może powodować fałszywie wysokie lub niskie odczyty stężenia glukozy w niektórych
systemach badania poziomu glukozy we krwi i moczu, w tym przenośnych paskach testowych i
przenośnych glukometrach. Należy zapoznać się z danymi technicznym dla każdego testu
laboratoryjnego w celu określenia potencjalnych zaburzeń wywołanych witaminami.

Równoczesne stosowanie z lekami przeciwpadaczkowymi:
Ze względu na obecność kwasu foliowego, łączne podawanie preparatu CERNEVIT z lekami
przeciwpadaczkowymi zawierającymi fenobarbital, fenytoinę lub prymidon wymaga zachowania
szczególnej ostrożności (patrz „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji”).

Równoczesne stosowanie z lewodopą:
Ze względu na obecność pirydoksyny w produkcie CERNEVIT, równoczesne stosowanie z lewodopą
wymaga zachowania środków ostrożności, gdyż może to zmniejszać skuteczność L-dopy (patrz
„Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji”).

Stosowanie u dzieci i młodzieży
CERNEVIT jest wskazany u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 11 lat (patrz również punkt 4.4:
Hiperwitaminoza A).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Zazwyczaj, należy rozważyć dostosowanie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku
(zmniejszenie dawki i (lub) wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami) uwzględniając
większą częstotliwość pogorszenia czynności wątroby, nerek lub serca oraz występowanie chorób
współistniejących lub terapii lekowej.

Zawartość sodu
CERNEVIT zawiera 24 mg sodu (1 mmol) na fiolkę. Należy wziąć to pod uwagę, jeżeli pacjenci są na
diecie kontrolującej ilość sodu.

Należy sprawdzić zgodność produktu przed zmieszaniem z innymi roztworami do wlewów,
zwłaszcza, gdy CERNEVIT jest dodawany do worków zawierających podwójne mieszaniny do
żywienia pozajelitowego, łączące glukozę, elektrolity i roztwór aminokwasów, jak również potrójne
mieszaniny łączące glukozę, elektrolity i roztwór aminokwasów oraz tłuszcze (patrz również punkt 6.2
„Niezgodności farmaceutyczne”).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Należy odpowiednio uwzględnić interakcje pomiędzy poszczególnymi witaminami w produkcie
CERNEVIT i innymi czynnikami.
Interakcje te obejmują:
• czynniki mogące powodować wystąpienie pseudoguza mózgu (w tym pewne tetracykliny):
ryzyko wystąpienia pseudoguza mózgu wzrasta przy jednoczesnym podawaniu witaminy A,
• alkohol (przewlekłe nadużywanie): podnosi ryzyko hepatotoksycznego wpływu witaminy A,
• leki przeciwdrgawkowe: kwas foliowy może zwiększyć metabolizm niektórych leków
przeciwpadaczkowych, np.: fenobarbitalu, fenytoiny, fosfenytoiny i prymidonu, co zwiększa
ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego. Powinno się monitorować stężenie leków
przeciwdrgawkowych w surowicy krwi przy równoczesnym stosowaniu folianów oraz po
zakończeniu terapii nimi,
• leki przeciwpłytkowe (np.: aspiryna): witamina E może nasilać wpływ hamujący na czynność
płytek,
• aspiryna (terapia dużymi dawkami): może redukować poziom kwasu foliowego przez
zwiększenie wydalania moczu,
• niektóre leki przeciwdrgawkowe (np.: fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, walproinian):
mogą powodować niedobór folianów, pirydoksyny i witaminy D,
• niektóre leki antyretrowirusowe: obniżone poziomy witaminy D są związane np. z
efavirenzem czy zydowudyną. Zmniejszone tworzenie aktywnych metabolitów witaminy D
jest związane z inhibitorami proteaz,
• chloramfenikol: może hamować odpowiedź hematologiczną na leczenie witaminą B12,
• deferoksamina: zwiększa ryzyko niewydolności serca indukowanej żelazem z powodu
zwiększonej mobilizacji żelaza przez większą niż fizjologiczna suplementację witaminy C. W
celu zapoznania się ze specyficznymi środkami ostrożności, patrz informacja o produkcie
deferoksaminy,
• etionamid: może powodować niedobór pirydoksyny,

• fluoropirymidyny (5-fluorouracyl, kapecytabina, tegafur): zwiększona cytotoksyczność w
połączeniu z kwasem foliowym,
• antagoniści folianów, np.: metotreksat, sulfasalazyna, pirymetamina, triamteren, trimetoprim
oraz wysokie stężenia katechin zawartych w herbacie: blokują przemianę folianów do ich
aktywnych metabolitów i zmniejszają skuteczność suplementacji,
• antymetabolity folianów (metotreksat, raltitreksed): suplementacja kwasem foliowym może
obniżyć skuteczność działania antymetabolicznego,
• lewodopa: witamina B6 może zmniejszać skuteczność lewodopy, ponieważ dekarboksylacja
lewodopy wymaga enzymu zależnego od witaminy B6. Aby zapobiec tej interakcji, można
dodać inhibitor dopa-dekarboksylazy, np. karbidopę.
• antagoniści pirydoksyny, w tym cykloseryna, hydralazyna, izoniazyd, penicylamina,
fenelzyna: mogą powodować niedobór pirydoksyny,
• retinoidy, w tym beksaroten: wzrasta ryzyko ich toksyczności, jeżeli są podawane wraz z
witaminą A (patrz punkt 4.4: Hiperwitaminoza A),
• teofilina: może powodować niedobór pirydoksyny,
• roztwór doustny tipranawiru: zawiera 116 j.m/ml witaminy E, co przekracza zalecaną podaż
dobową,
• antagoniści witaminy K (np.: warfaryna): nasilają przeciwkrzepliwe działanie witaminy E.

Produkty lecznicze łączące się z kwaśną alfa-1-glikoproteiną (AAG):
W badaniu in vitro z użyciem ludzkiej surowicy, około 4-krotnie wyższe stężenie kwasu
glikocholowego niż stężenie kwasu glikocholowego w surowicy, które mogło być rezultatem
wstrzyknięcia w bolusie osobie dorosłej produktu CERNEVIT, zwiększało o 50-80% frakcję
wybranych produktów leczniczych wiążących się z kwaśną alfa-1-glikoproteiną (AAG).

Nie wiadomo, czy efekt ten jest istotny klinicznie, jeżeli ilość kwasu glikocholowego zawarta w
standardowej dawce CERNEVIT (jako składnik zmieszanych miceli) jest podawana w powolnej
iniekcji dożylnej, powolnej iniekcji domięśniowej lub w infuzji przez dłuższy czas.

Pacjenci otrzymujący CERNEVIT oraz produkty lecznicze wiążące się z AAG powinni być ściśle
monitorowani pod kątem zwiększonego działania tych leków. Należą do nich propranolol, prazosyna i
wiele innych.

Interakcje związane z suplementacją innych witamin:
Niektóre produkty lecznicze mogą wchodzić w interakcje z niektórymi witaminami w dawkach
znacznie przekraczających dawki zawarte w produkcie CERNEVIT. Należy wziąć to pod uwagę u
pacjentów przyjmujących witaminy z wielu źródeł, a gdy ma to miejsce, należy monitorować
pacjentów pod kątem tych interakcji i odpowiednio postępować.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Przed przepisaniem produktu CERNEVIT, lekarze powinni dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko i
korzyści dla każdego pacjenta.

Ciąża
Brak danych odnośnie bezpieczeństwa podawania preparatu CERNEVIT w okresie ciąży i karmienia
piersią. Jeżeli jest to konieczne, preparat może być przepisany kobiecie w ciąży, pod warunkiem
ścisłego przestrzegania wskazań i dawkowania, aby uniknąć przedawkowania witamin.

Laktacja
Ze względu na niebezpieczeństwo przedawkowania witaminy A u noworodka, podawanie preparatu
podczas karmienia piersią jest niewskazane.

Płodność
Brak wystarczających danych ze stosowania produktu CERNEVIT odnośnie płodności mężczyzn lub
kobiet.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie dotyczy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane produktów leczniczych, które wystąpiły po podaniu CERNEVIT są
przedstawiane z ich względną częstotliwością; obejmują one działania niepożądane udokumentowane
w badaniach klinicznych oraz pochodzące ze zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu. CERNEVIT
podawano w 3 badaniach klinicznych u 267 dorosłych pacjentów wymagających pozajelitowego
uzupełniania witamin.

Częstotliwości działań niepożądanych są zgłaszane, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10000 do
<1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); i nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
produktu CERNEVIT:
Klasyfikacja układów i
narządów
Preferowane terminy wg MedDRA Częstotliwość

Zaburzenia układu
immunologicznego
Ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości z objawami,
takimi jak zaburzenia oddychania, dyskomfort w
klatce piersiowej, obrzęk krtani, pokrzywka,
wysypka, zaczerwienienia, dyskomfort w nadbrzuszu,
jak również zatrzymanie akcji serca ze skutkiem
śmiertelnym

Nieznana

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Wzrost stężenia witaminy Aa,b
Wzrost stężenia białek wiążących retynolb
Nieznanac
Nieznanac
Zaburzenia układu
nerwowego
Zaburzenia smaku (metaliczny posmak) Nieznana

Zaburzenia serca Tachykardia Nieznana
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Przyspieszony oddech Nieznana

Zaburzenia żołądka i jelit Mdłości
Wymioty
Rzadko
Rzadko
Biegunka Nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Wzrost aktywności transaminaz
Izolowany wzrost aktywności aminotransferazy
alaninowejd
Wzrost aktywności dehydrogenazy glutaminianowej
Wzrost aktywności fosfatazy zasadowej we krwi
Wzrost stężenia kwasów żółciowyche
Wzrost aktywności gamma glutamylotransferazy

Nieznanac
Nieznanac

Nieznanac
Nieznanac
Nieznanac
Nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Świąd Nieznana

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Ból w miejscu wkłucia/wlewu Często
Gorączka
Ból uogólniony
Nieznana
Nieznana

Reakcje w miejscu infuzji, tj. uczucie pieczenia,
wysypka
Nieznana

a Nie odnotowano objawów hiperwitaminozy A.
b Podwyższone stężenie witaminy A w osoczu zgłaszano u 8 z 20 pacjentów otrzymujących CERNEVIT w
żywieniu pozajelitowym w 45 dniu podawania. Od 45 do 90 dnia podawania produktu wysokie wartości
witaminy A utrzymywały się na stałym poziomie (maksymalne obserwowane wartości 3,6 μmol/l w 90 dniu;
normalne wartości: 1 do 2,6 μmol/l). Ponadto, zaobserwowano również średni wzrost białka wiążącego retynol
(RBP). Odnotowane maksymalne wartość RBP to 60 mg/l w 90 dniu (normalne wartości: 30 do 50 mg/l)b
c Częstotliwość nie może być ustalona lub całkowita liczba pacjentów w poszczególnych badaniach jest zbyt
mała, aby umożliwić prawidłowe oszacowanie częstotliwości.c
d Izolowany wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej odnotowano w chorobach zapalnych jelit.
CERNEVIT podawano drogą iniekcji dożylnej bez dodatkowego żywienia pozajelitowego.
e zgłaszano przypadki wzrostu całkowitego stężenia i poszczególnych kwasów żółciowych, w tym kwasu
glikocholowego na początku podawania żywienia pozajelitowego u pacjentów otrzymujących CERNEVIT.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Ostre lub przewlekłe przedawkowanie witamin (w szczególności A, B6, D i E) może powodować
objawowe hiperwitaminozy.

Ryzyko przedawkowania jest szczególnie wysokie, jeżeli pacjent otrzymuje witaminy z wielu źródeł,
a ogólna suplementacja witaminy nie odpowiada indywidualnym potrzebom pacjenta oraz u
pacjentów ze zwiększoną podatnością na hiperwitaminozy (patrz punkt 4.4).

Objawy przedawkowania preparatu CERNEVIT wynikają głównie z podania zbyt dużych dawek
witaminy A.

Objawy kliniczne ostrego przedawkowania witaminy A (dawki przekraczające 150 000 j.m.)
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, obrzęk tarczy
nerwu wzrokowego, zaburzenia psychiczne, nadmierna pobudliwość a nawet drgawki. Jako późny
objaw reakcji organizmu na przedawkowanie obserwowano uogólnione łuszczenie się skóry.

Objawy kliniczne toksyczności witaminy A przy przedawkowaniu przewlekłym (długotrwałe
podawanie wyższych niż fizjologiczne dawek witaminy A u pacjentów niewymagających
uzupełniania niedoboru)
- wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, nadmierny wzrost warstwy korowej kości długich oraz
przedwczesne kostnienie części nasadowych kości. Rozpoznanie jest oparte na obecności tkliwych
uciskowo lub bolesnych podskórnych obrzęków w obrębie kończyn. W obrazie rentgenowskim
występują zgrubienia okostnej trzonu kości łokciowej, strzałkowej, obojczyków oraz żeber.

Leczenie przedawkowania witamin zazwyczaj polega na zaprzestaniu suplementacji witamin i innych
działaniach zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (jak ograniczenie podaży wapnia, zwiększenie
diurezy i nawodnienie).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: dodatki do roztworów do podawania dożylnego; witaminy.
Kod ATC: B05XC

CERNEVIT to zbilansowany zestaw witamin rozpuszczalnych w wodzie i witamin rozpuszczalnych w
tłuszczach, który pokrywa dzienne zapotrzebowanie w trakcie żywienia pozajelitowego.
Właściwości farmakodynamiczne preparatu CERNEVIT wynikają z właściwości 12 witamin
wchodzących w skład preparatu.
Podstawowe właściwości:

witamina A uczestniczy we wzroście i różnicowaniu komórek oraz
w procesie fizjologicznym widzenia;
witamina D reguluje metabolizm wapnia i fosforu w nerkach i kościach;
witamina E ma właściwości antyoksydacyjne, zapobiega tworzeniu
toksycznych produktów utleniania i chroni struktury
komórkowe;
witamina B1 (tiamina) po połączeniu z ATP jest koenzymem działającym w
metabolizmie węglowodanów;
witamina B2 (ryboflawina) działa jako koenzym w metabolizmie energetycznym
komórki, systemach oddechowych tkanek i metabolizmie
makroskładników odżywczych;
witamina B3 (PP) działa jako składnik koenzymów NAD i NADP w procesach
utleniania i redukcji niezbędnych w metabolizmie
makroskładników odżywczych i oddychaniu tkankowym;
witamina B5 (kwas
pantotenowy)
prekursor koenzymu A, związanego z metabolizmem
węglowodanów, glukoneogenezą, syntezą kwasów
tłuszczowych, steroli, hormonów steroidowych i porfiryn;
witamina B6 (pirydoksyna) działa jako koenzym w metabolizmie białek, węglowodanów i
tłuszczów;
witamina B12 ze źródeł egzogennych - potrzebna do syntezy białek
jądrowych i mieliny, reprodukcji komórek, prawidłowego
wzrostu i utrzymania prawidłowej erytropoezy;
witamina C ma właściwości antyoksydacyjne, jest niezbędna w tworzeniu
i ochronie substancji międzykomórkowej i kolagenu,
biosyntezie katecholamin, syntezie karnityny i steroidów,
metabolizmie kwasu foliowego i tyrozyny;
kwas foliowy ze źródeł egzogennych - potrzebny do syntezy białek
jądrowych i utrzymania prawidłowej erytropoezy;
Biotyna w połączeniu z co najmniej czterema enzymami, uczestniczy
w metabolizmie energetycznym, w tym glukoneogenezie.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

U pacjentów przyjmujących CERNEVIT, stężenia witamin A, D i E w osoczu powracają do normy i
utrzymują się w zakresie prawidłowych wartości w czasie długotrwałego żywienia pozajelitowego.

Właściwości farmakokinetyczne preparatu CERNEVIT wynikają z właściwości 12 witamin
wchodzących w skład preparatu.

Podstawowe właściwości:

witamina A - prawidłowe stężenia w surowicy wynoszą 80-300 j.m./ml,
związana z białkami, wydalana głównie z żółcią, a także w
moczu;
witamina D - aktywna po hydroksylacji w wątrobie i nerkach, związana z
białkami, wydalana głównie z żółcią, a także w moczu;
witamina E - przenoszona we krwi przez lipoproteiny, przekształcana w
lakton w wątrobie i wydalana głównie w moczu;
witamina B1 (tiamina) - w 90% przenoszona przez erytrocyty, w osoczu związana z
albuminami, wydalana głównie w moczu;
witamina B2 (ryboflawina) - związana z białkami w osoczu, stężenia w osoczu bardzo
zróżnicowane, wydalana głównie w moczu w postaci wolnej
lub jako metabolity;
witamina B3 (PP) - w osoczu występuje w postaci kwasu i amidu, wydalana w
moczu w postaci wolnej lub jako metabolity;
witamina B5 (kwas
pantotenowy)
- występuje w postaci wolnej lub jako koenzym A w osoczu i
w erytrocytach, wydalana w moczu;
witamina B6 (pirydoksyna) - metabolizowana w wątrobie, wydalana w moczu;
witamina B12 - prawidłowe stężenia w surowicy wynoszą 200-900 pg/ml,
związana z białkami, magazynowana w wątrobie, przenika do
mleka, 50-90% dawki wydalane w moczu;
witamina C - przy stężeniach prawidłowych (8 – 14 mg/l) zachodzi
całkowite wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych;
powyżej tych stężeń - nadmiar wydalany jest w moczu;
kwas foliowy - prawidłowe stężenia w surowicy wynoszą 0,005 – 0,015
μg/ml, dystrybuowany do wszystkich tkanek, metabolizowany
i magazynowany w wątrobie; przy dużych dawkach
przekroczony zostaje próg wchłaniania zwrotnego w nerkach i
dochodzi do wydalania w moczu;
Biotyna - występuje w postaci wolnej lub związanej z białkami w
osoczu, głównie magazynowana w wątrobie, wydalana
głównie w formie niezmienionej w moczu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych preparatu CERNEVIT.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa przeprowadzone dla każdego ze składników preparatu nie
wykazały żadnego ryzyka użycia u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Glicyna, kwas glikocholowy, lecytyna sojowa, sodu wodorotlenek, kwas solny

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

• Dodatki mogą być niezgodne z żywieniem pozajelitowym zawierającym CERNEVIT.

• Nie należy dodawać innych produktów leczniczych lub substancji bez uprzedniego potwierdzenia
ich zgodności i stabilności powstałego preparatu.
• W przypadku konieczności równoczesnego podawania leków, które wykazują niezgodność w
miejscu łącznika Y należy podawać je za pomocą oddzielnych linii dożylnych.
• Witamina A i tiamina zawarte w produkcie CERNEVIT mogą reagować z wodorosiarczynami
zawartymi w roztworach do żywienia pozajelitowego (np. w wyniku dodatku), co może prowadzić
do degradacji witaminy A i tiaminy.
• Zwiększenie pH roztworu może nasilać degradację niektórych witamin. Należy to uwzględnić
podczas dodawania roztworów alkalicznych do mieszaniny zawierającej CERNEVIT.
• Stabilność kwasu foliowego może być zmniejszona z powodu zwiększonego stężenia wapnia w
mieszaninie.
• Opisanych zostało jeszcze wiele innych niezgodności między witaminami a innymi produktami
leczniczymi, w tym z niektórymi antybiotykami i pierwiastkami śladowymi.

Jeśli potrzeba, należy odnieść się do odpowiednich referencji dotyczących zgodności oraz
wytycznych. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, chyba
że wykazano ich zgodność i stabilność; w celu uzyskania dalszych informacji patrz punkt 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C, chronić od światła.

Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym.

Po rozpuszczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w
temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien zostać zużyty natychmiast po
rozpuszczeniu. W przeciwnym razie, za czas i warunki przechowywania do momentu użycia
odpowiada osoba podająca preparat, a przechowywanie nie powinno trwać dłużej niż 24 godziny w
temperaturze 2-8°C, chyba że rozpuszczanie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych
warunkach aseptycznych.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki z oranżowego szkła zawierające po 750 mg proszku, w tekturowym pudełku. Opakowania 10 i
20 fiolek.

Fiolki z oranżowego szkła zawierające po 750 mg proszku, z systemem BIO-SET, w tekturowym
pudełku. Opakowania 10 i 20 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

• Podczas przygotowywania roztworu i dodawania składnika do mieszaniny do żywienia
pozajelitowego, należy przestrzegać warunków aseptycznych.
• Delikatnie wymieszać, aby rozpuścić liofilizowany proszek.
• CERNEVIT musi być całkowicie rozpuszczony zanim zostanie przeniesiony z fiolki.

• Nie używać produktu, jeżeli przygotowany roztwór nie jest klarowny a oryginalne zamknięcie jest
naruszone.
• Po dodaniu CERNEVIT do roztworu do żywienia pozajelitowego, należy sprawdzić czy nie
występuje nieprawidłowa zmiana koloru i (lub) czy nie są obecne osady nierozpuszczalnych
kompleksów lub kryształów.
• Należy dokładnie wymieszać końcowy roztwór, jeżeli CERNEVIT jest stosowany jako składnik
mieszaniny do żywienia pozajelitowego.
• Niewykorzystany rozpuszczony produkt CERNEVIT należy wyrzucić i nie należy przechowywać
go do późniejszego użycia.
• Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego przed podaniem należy ocenić wizualnie pod
kątem obecności cząstek stałych i nieprawidłowej zmiany zabarwienia roztworu, gdy roztwór oraz
opakowanie na to pozwala.
• Podczas podawania wszystkich rodzajów żywienia pozajelitowego zaleca się stosowanie filtra na
końcu linii.

Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem sytuacji,
gdy wykazano zgodność i trwałość takiej mieszaniny (patrz punkt 4.2). W celu uzyskania dalszych
informacji należy skontaktować się z podmiotem odpowiedzialnym.
Należy sprawdzić zgodność roztworów podawanych jednocześnie przez tą samą linię (patrz punkt
6.2).

CERNEVIT (fiolki bez BIO-SET)

Podanie dożylne
Przy użyciu strzykawki wstrzyknąć 5 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu glukozy 5% lub 0,9%
roztworu chlorku sodu do fiolki.
Delikatnie wymieszać, aż do rozpuszczenia proszku.
Otrzymany roztwór ma kolor żółto-pomarańczowy.

Podanie domięśniowe
Rozpuścić proszek w 2,5 ml wody do wstrzykiwań w sposób opisany powyżej.

CERNEVIT BIO-SET
CERNEVIT z systemem BIO-SET umożliwia bezpośrednie rozpuszczenie preparatu w workach
(jedno i wielokomorowych) z wejściem iniekcyjnym.

Worek jednokomorowy:

### 1. Zdjąć zatyczkę, przekręcając ją a następnie ciągnąć, aby przerwać
pierścień zabezpieczający.

### 2. Połączyć BIO-SET bezpośrednio z wejściem iniekcyjnym worka.

### 3. Aktywować BIO-SET dociskając przezroczystą, ruchomą część.
Pozwala to przekłuć gumowy korek fiolki.

### 4. Ustawić w pozycji pionowej złączone elementy (CERNEVIT z BIOSET i worek z płynem do wlewu), trzymając worek na górze.
Delikatnie ścisnąć worek kilka razy, aby spowodować przepływ
płynu do fiolki (ok. 5 ml). Wstrząsnąć fiolką w celu rozpuszczenia
proszku.

### 5. Odwrócić złączone elementy i przytrzymać je w pozycji pionowej z
fiolką na górze. Delikatnie ścisnąć worek kilka razy, aby przemieścić
powietrze z worka do fiolki. Spowoduje to zwrotny przepływ płynu
do worka.

### 6. Powtórzyć kroki 4 i 5, aż do opróżnienia fiolki.

### 7. Odłączyć i wyrzucić fiolkę z BIO-SET.

### 8. Zawartość worka delikatnie wymieszać.

Worek wielokomorowy:

Rozpuszczenie preparatu CERNEVIT z zestawem BIO-SET należy wykonać przed aktywacją worka
wielokomorowego (przed otwarciem rozrywalnych spawów i przed wymieszaniem zawartości
wszystkich komór).

### 1. Umieścić worek wielokomorowy na stole.

### 2. Zdjąć zatyczkę, przekręcając ją a następnie ciągnąć, aby przerwać
pierścień zabezpieczający.

### 3. Połączyć BIO-SET bezpośrednio z wejściem iniekcyjnym worka.

### 4. Aktywować BIO-SET dociskając przezroczystą, ruchomą część.
Pozwala to przekłuć gumowy korek fiolki.

### 5. Przytrzymać fiolkę w pozycji pionowej. Delikatnie ścisnąć komorę
worka kilka razy, aby spowodować przepływ płynu do fiolki (ok. 5
ml). Wstrząsnąć fiolką w celu rozpuszczenia proszku.

### 6. Odwrócić złączone elementy i przytrzymać je w pozycji pionowej
fiolką na górze. Delikatnie ścisnąć komorę worka kilka razy, aby
przemieścić powietrze z worka do fiolki. Spowoduje to zwrotny
przepływ płynu do worka.

### 7. Powtórzyć kroki 5 i 6, aż do opróżnienia fiolki.

### 8. Odłączyć i wyrzucić fiolkę z CERNEVIT BIO-SET.

### 9. Przerwać spawy komór worka. Ostatecznie aktywować worek
wielokomorowy.

### 10. Zawartość worka delikatnie wymieszać, obracając go co najmniej 3
razy.

OSTRZEŻENIE:
Należy uważać, aby nie doszło do odłączenia zestawu BIO-SET od wejścia iniekcyjnego worka w
trakcie rozpuszczania preparatu.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Baxter Polska Sp. z o.o.
ul. Kruczkowskiego 8
00-380 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

R/6576

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 05.03.1996
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 02.03.2011

10.DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

26.03.2019

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.