# Benfonerv

> Benfotiamina + Pirydoksyna + Cyjanokobalamina · 40 mg + 90 mg + 0,25 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Benfonerv
- **Nazwa powszechna:** Benfothiaminum + Pyridoxini hydrochloridum + Cyanocobalaminum
- **Substancja czynna:** [Benfotiamina + Pirydoksyna + Cyjanokobalamina](https://apteka.online/odpowiedniki/benfothiaminum)
- **Moc:** 40 mg + 90 mg + 0,25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** A11DB01
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 28951
- **Podmiot odpowiedzialny:** Solinea Sp. z o. o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/witaminy/benfonerv-tabl-powl-40-mg-90-mg-0-25-mg-solinea
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/witaminy/benfonerv-tabl-powl-40-mg-90-mg-0-25-mg-solinea.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42988/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42988/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991569754 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Benfonerv i w jakim celu się go stosuje?
Lek Benfonerv zawiera: benfotiaminę (Benfothiaminum) (witamina B1), pirydoksyny chlorowodorek
(Pyridoxini hydrochloridum) (witamina B6) oraz cyjanokobalaminę (Cyanocobalaminum) (witamina
B12)

Lek Benfonerv jest stosowany w leczeniu wspomagającym:
− schorzeń neurologicznych o podłożu zapalnym (zapaleń nerwów),
− schorzeń neurologicznych z towarzyszącym bólem (neuralgii), w tym zaburzeń nerwów
spowodowanych cukrzycą lub alkoholizmem (polineuropatia cukrzycowa, polineuropatia
alkoholowa),
− migreny,
− bolesnych naderwań mięśni (nadwyrężeń mięśni),
− zespołu podrażnienia (ucisku) korzeni nerwów rdzeniowych (zapalenie korzonków),
− zespołu szyjno-ramiennego (rwy szyjnej, rwy barkowej),
− półpaśca,
− porażenia nerwu twarzowego,
− w przedłużającej się rekonwalescencji.

Lek Benfonerv jest także wskazany u pacjentów w wieku podeszłym.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Benfonerv

Kiedy nie stosować leku Benfonerv:
− jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);

− jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
− u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Benfonerv należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Długotrwałe stosowanie leku Benfonerv (przez okres dłuższy niż 6 miesięcy), może prowadzić do
wystąpienia zaburzeń funkcji nerwów obwodowych.

Dzieci i młodzież
Brak doświadczenia w stosowaniu leku Benfonerv u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).
Lek Benfonerv nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Lek Benfonerv a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Szczególnie ważne jest aby poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje lub stosował którykolwiek z
niżej wymienionych leków:
− lewodopa (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona),
− izoniazyd (INH) i cykloseryna (leki stosowane w leczeniu gruźlicy),
− D-penicylamina (lek stosowany między innymi w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów),
− leki antykoncepcyjne zawierające estrogen (stosowane przez długi okres czasu),
− 5-fluorouracyl (lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych).

Lek Benfonerv z jedzeniem, piciem lub alkoholem
Podczas terapii lekiem Benfonerv należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ zmniejsza on
skuteczność leczenia. Lek Benfonerv należy stosować po posiłku

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku Benfonerv podczas ciąży, ze względu na ograniczone dane o wpływie
witamin będących substancjami czynnymi tego leku na ciążę. Możliwe ryzyko wynikające ze
stosowania tego leku u kobiet w ciąży, nie jest znane.
Nie zaleca się stosowania leku Benfonerv w okresie karmienia piersią, ponieważ każda tabletka
powlekana zawiera 90 mg witaminy B6. Wysokie stężenie witaminy B6 może zahamować
wydzielanie mleka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Benfonerv nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

### 3. Jak stosować lek Benfonerv?
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka
1 tabletka powlekana 3 do 4 razy na dobę. W stanach zapalnych o łagodnym nasileniu oraz w
przypadku uzyskania poprawy: 1 do 2 tabletek powlekanych na dobę.

Sposób podawania
Podanie doustne.

Lek Benfonerv należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki należy
połykać w całości. Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia. W przypadku przyjmowania
więcej niż 1 tabletki na dobę, należy rozdzielić w czasie przyjęcie kolejnych tabletek, zachowując co
najmniej 4 godzinny odstęp.

Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia określa lekarz. Jeśli pacjent uważa, że działanie leku Benfonerv jest zbyt mocne
lub za słabe, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Benfonerv jest wskazany do stosowania wyłącznie u osób dorosłych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Benfonerv
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Benfonerv, należy skontaktować się z
lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala, pokazując ulotkę tego leku.
Przedawkowanie witaminy B6 może powodować zaburzenia nerwowe, z możliwą utratą koordynacji
mięśni. Wysokie dawki mogą wywołać drgawki.
U noworodków i niemowląt może wystąpić głęboka sedacja (letarg, senność, bardzo głęboki sen), jak
również duży spadek ciśnienia krwi lub zaburzenia oddychania.

Pominięcie zastosowania leku Benfonerv
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy kontynuować
przyjmowanie leku zgodnie z zalecanym dawkowaniem.

Przerwanie stosowania leku Benfonerv
Przerwanie stosowania leku Benfonerv może skutkować niepowodzeniem terapii.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy porozmawiać z lekarzem w celu uzyskania
porady dotyczącej dalszego stosowania leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane, które wystąpiły podczas stosowania leku Benfonerv:

Rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1000 pacjentów):
− reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka, wstrząs)

Bardzo rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
− zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe,
zostały udokumentowane jako pojedyncze przypadki w badaniach klinicznych z benfotiaminą.
− wysypka trądzikopodobna i pęcherzowa (czerwona wysypka i pęcherze skórne).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
− w przypadku długotrwałego stosowania leku Benfonerv, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy,
może wystąpić obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt Ostrzeżenia i środki ostrożności).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301,
fax: 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Benfonerv?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25° C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Benfonerv
- Substancjami czynnymi leku są: benfotiamina (witamina B1), pirydoksyny chlorowodorek
(witamina B6) oraz cyjanokobalamina (witamina B12). Każda tabletka powlekana zawiera
40 mg benfotiaminy, 90 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 0,25 mg cyjanokobalaminy.
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:
Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, kroskarmeloza sodowa, talk,
krzemionka koloidalna bezwodna.
Otoczka (Opadry): alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E 171), talk,
żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Benfonerv i co zawiera opakowanie
Różowe, owalne, tabletki powlekane, o wymiarach 15 mm x 7 mm.
Tabletki powlekane leku Benfonerv są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium, znajdujące się w
tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Solinea Sp. z o.o.
Elizówka, ul. Szafranowa 6
21-003 Ciecierzyn
Polska
Tel. 81 463-48-82

Wytwórca:
Mako Pharma Sp. z o.o.
ul. Władysława Reymonta 2
05-092 Dziekanów Leśny

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 08.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Benfonerv, 40 mg + 90 mg + 0,25 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera:
benfotiaminę (Benfothiaminum) (witamina B1) 40 mg
pirydoksyny chlorowodorek (Pyridoxini hydrochloridum) (witamina B6) 90 mg
cyjanokobalaminę (Cyanocobalaminum) (witamina B12) 0,25 mg

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Różowe, owalne, tabletki powlekane o wymiarach 15 mm x 7 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie wspomagające w schorzeniach neurologicznych o podłożu zapalnym oraz w schorzeniach
neurologicznych z towarzyszącym bólem, takich jak, polineuropatia cukrzycowa, polineuropatia
alkoholowa, migrena, bolesne naderwania mięśni, podrażnienie korzeni nerwowych, zespół szyjnoramienny (rwa szyjna, rwa barkowa), półpasiec, porażenie nerwu twarzowego oraz w przedłużającej
się rekonwalescencji. Do stosowania także w geriatrii.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
1 tabletka powlekana 3 do 4 razy na dobę. W stanach zapalnych o łagodnym nasileniu oraz w
przypadku uzyskania poprawy: 1 do 2 tabletek powlekanych na dobę.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Benfonerv jest wskazany do stosowania wyłącznie u osób dorosłych.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki powlekane produktu leczniczego Benfonerv należy przyjmować po posiłku, popijając
niewielką ilością płynu. Tabletki należy połykać w całości.

Okres stosowania
Lekarz zdecyduje o odpowiedniej długości okresu stosowania produktu leczniczego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1. Nie stosować u dzieci i młodzieży. Nie stosować u kobiet będących w ciąży i karmiących
piersią.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku długotrwałego stosowania produktu leczniczego Benfonerv (przez okres dłuższy niż 6
miesięcy), mogą wystąpić neuropatie.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dawki terapeutyczne witaminy B6 mogą zmniejszać skuteczność L-dopy, jeśli jednocześnie nie
podaje się inhibitora dekarboksylazy.
Jednoczesne stosowanie izoniazydu (INH), D-penicylaminy i cykloseryny, a także alkoholu oraz
długotrwałe stosowanie doustnych leków antykoncepcyjnych zawierających estrogen, może zwiększać
zapotrzebowanie na pirydoksynę. Tiamina jest dezaktywowana przez 5-fluorouracyl, ponieważ 5-
fluorouracyl kompetycyjnie hamuje fosforylację tiaminy do pirofosforanu tiaminy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Benfonerv podczas ciąży, ponieważ istnieją jedynie
ograniczone dane z badań na zwierzętach dotyczące działania tego produktu leczniczego na ciążę oraz
rozwój zarodka, płodu w okresie prenatalnym i po urodzeniu. Możliwe ryzyko u ludzi nie jest znane.

Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Benfonerv w okresie karmienia piersią. Witaminy B1,
B6 i B12 wydzielane są do mleka ludzkiego. Wysokie stężenie witaminy B6 może zahamować
wydzielanie mleka. Dane z badań na zwierzętach dotyczące stopnia wydzielania do mleka samic nie
są dostępne. Należy porównać korzyści dla dziecka płynące z karmienia piersią i terapeutyczne
korzyści dla matki w celu podjęcia decyzji o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania
produktu leczniczego Benfonerv.

Płodność
Brak danych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Benfonerv nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane, które wystąpiły podczas stosowania produktu leczniczego Benfonerv,
sklasyfikowano zgodnie z częstością ich występowania i przedstawiono według klasyfikacji układów i
narządów MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych podzielono na następujące
kategorie:

− Bardzo często (≥ 1/10)
− Często (≥ 1/100 do < 1/10)
− Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
− Rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000)
− Bardzo rzadko (< 10000)
− Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): w przypadku
długotrwałego stosowania produktu leczniczego Benfonerv, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, może
wystąpić obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko (<1/10 000): zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i inne dolegliwości
żołądkowo-jelitowe zostały udokumentowane jako pojedyncze przypadki w badaniach klinicznych z
benfotiaminą. Jednakże częstość ich występowania nie różni się znacznie od częstości występowania
w grupach otrzymujących placebo. Związek przyczynowo-skutkowy z benfotiaminą i / lub
pirydoksyną nadal nie jest wystarczająco jasny i może być zależny od dawki.

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000): reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, wstrząs),

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko (<1/10 000): wysypka trądzikopodobna i pęcherzowa.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.:+48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Witamina B1 ma szeroki indeks terapeutyczny. Dotychczas nie odnotowano przypadków
przedawkowania lub zatrucia.

Stosowanie wysokich dawek witaminy B6 (dawki powyżej 1 g dziennie) może powodować efekt
neurotoksyczny. Ponadto dawki przekraczające 50 mg na dobę mogą powodować neuropatie, gdy są
stosowane przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Witamina B12: dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania lub zatrucia.

a) Objawy zatrucia: przedawkowanie witaminy B6 zwykle objawia się w postaci polineuropatii
czuciowej, czasami z towarzyszącą ataksją.
Bardzo wysokie dawki mogą powodować drgawki. U noworodków i niemowląt może wystąpić silna
sedacja, niedociśnienie i niewydolność oddechowa (duszność, bezdech).

b) Postępowanie w przypadku przedawkowania witaminy B6: jeśli przyjmowane dawki przekraczają
150 mg / kg pirydoksyny chlorowodorku, zaleca się wywołanie wymiotów oraz spożycie węgla
aktywnego. Wymioty są najbardziej skuteczne w pierwszych 30 minutach po przedawkowaniu.
Pacjent może potrzebować intensywnej opieki medycznej.

c) Antidotum w przypadku przedawkowania witaminy B6: swoiste antidotum nie jest znane.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Witamina B1 (włącznie z preparatami złożonymi zawierającymi
witaminę B6 i B12), kod ATC: A11DB01

Mechanizm działania
Witamina В1 jest niezbędnym składnikiem odżywczym, który pełni wiele ważnych funkcji
fizjologicznych. Rozpuszczalny w tłuszczach prekursor (prolek) tiaminy - benfotiamina - jest
przekształcany w organizmie do tiaminy pirofosforanu (TPF). Niedobór witaminy B1 u ludzi
powoduje chorobę o nazwie beri-beri, której główne objawy dotyczą układu nerwowego (postać sucha
choroby beri-beri) i układu sercowo-naczyniowego (postać mokra choroby beri-beri). Najbardziej
znamienne klinicznie objawy niedoboru tiaminy dotyczą układu nerwowego. Wśród objawów
dominują zapalenie wielonerwowe i porażenie nerwów obwodowych. W ośrodkowym układzie
nerwowym, u ludzi, niedobór tiaminy może prowadzić do wystąpienia encefalopatii Wernickego i
neuropatii obwodowych. Istotny niedobór witaminy B1 niesie ze sobą poważne skutki kliniczne i
wymaga leczenia - suplementacji witaminy B1. Standardowe leczenie awitaminozy polega na
suplementacji witaminy B1, ponieważ nie ma innej alternatywy.
Ponadto, wyniki badań eksperymentalnych i klinicznych wskazują, że skuteczność w leczeniu
zaburzeń gospodarki węglowodanowej i ich następstw wykracza poza proste uzupełnienie niedoborów
witaminy B1. Świadczy o tym skuteczność w leczeniu polineuropatii cukrzycowej i alkoholowej.

Witamina B6 jest przekształcana w organizmie do 5-fosforanu pirydoksalu. 5-fosforan pirydoksalu
jest koenzymem uczestniczącym w syntezie aminokwasów, neuroprzekaźników (serotoniny,
noradrenaliny) i innych substancji. Wpływa na metabolizm glukozy w organizmie, ułatwiając
przemianę glikogenu w glukozę i metabolizm tłuszczów, co powoduje uwalnianie energii.

Niedobór pirydoksyny występuje rzadko, ponieważ witamina ta jest szeroko rozpowszechniona w
żywności. Leki zwiększające wydalanie pirydoksyny (takie jak izoniazyd) i genetycznie
uwarunkowane zaburzenia metabolizmu mogą prowadzić do wystąpienia niedoboru pirydoksyny.
Objawy niedoboru pirydoksyny obejmują niedokrwistość wrażliwą na pirydoksynę (nabytą lub
dziedziczną niedokrwistość sideroblastyczną), zapalenie skóry, zanikowe zapalenie języka, zapalenie
spojówek i objawy neurologiczne, takie jak zapalenie nerwów obwodowych, letarg i drgawki.

Witamina B12 lub cyjanokobalamina to kompleks witaminowy zawierający kobalt. Witamina B12 jest
niezbędna przede wszystkim do przebiegu dwóch reakcji enzymatycznych - syntezy metioniny i
izomeryzacji metylomalonylu CoA. Działa również jako koenzym w procesie syntezy kwasów
nukleinowych. Aktywnymi postaciami cyjanokobalaminy są 5'-deoksyadenozylokobalamina (lub
kobamamid), metylokobalamina i hydroksykobalamina. W przypadku niedoboru witaminy B12
synteza nukleotydów, które są niezbędnymi składnikami DNA, jest zaburzona. Prowadzi to do błędów
w replikacji i podziale komórek, co wywiera wpływ na każdą komórkę w organizmie.

Działanie farmakodynamiczne
Witamina B1 pełni ważne funkcje koenzymatyczne oraz istotne z punktu widzenia fizjologii funkcje
niekoenzymatyczne. Podstawową formą koenzymatyczną tiaminy jest difosforan tiaminy (ang.
Thiamine diphosphate, TDP), wytwarzany w organizmie z tiaminy lub benfotiaminy.
Pirofosforan tiaminy (ang. Thiamine pyrophosphate, TPF) pełni ważne funkcje w gospodarce
węglowodanowej. Jako koenzym bierze udział w przemianie pirogronianu w acetylo-CoA oraz razem
z transketolazą - w cyklu pentozofosforanowym. Uczestniczy także w przemianie anionu kwasu
alfaketoglutarowego (alfa-KG) w sukcynylo-CoA podczas cyklu kwasu cytrynowego. Ponieważ
wytwarzanie energii w komórkach nerwowych zachodzi głownie poprzez rozpad glukozy w
warunkach tlenowych, właściwa podaż tiaminy jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania
układu nerwowego. Przy podwyższonym stężeniu glukozy zapotrzebowanie na tiaminę wzrasta.

Niedobór witaminy B1 powoduje zwiększenie ilości pośrednich produktów rozpadu, takich jak
pirogronian, mleczan czy kwas ketoglutarowy we krwi i tkankach. Benfotiamina hamuje gromadzenie
wymienionych toksycznych półproduktów na które mięśnie, mięsień sercowy i OUN są szczególnie
wrażliwe.

Witamina B1 pełni także funkcje niekoenzymatyczne. Uczestniczy w budowie i funkcjonowaniu błon,
przeciwdziała indukowanej cytotoksyczności, działa naprawczo w obszarze błonoraz wykazuje

właściwości przeciwneuralgiczne. Tiamina jest farmakologicznym antagonistą acetylocholiny, co
może tłumaczyć zmiany w układzie nerwowym powodowane jej niedoborem.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Leczenie schorzeń wywołanych niedoborem witaminy B1 wymaga jej suplementacji. Jest to
standardowe postępowanie, powszechnie uznane w wielu krajach i opisywane od dawna w literaturze.
Stosowanie benfotiaminy u ludzi opiera się głownie na tej uznawanej na świecie istotności
suplementacji w leczeniu chorób neurologicznych i sercowo-naczyniowych powodowanych
awitaminozą.
Ponadto skuteczność benfotiaminy w leczeniu polineuropatii cukrzycowej i alkoholowej udowodniono
także w szeregu badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo.

Polineuropatia cukrzycowa: W dwóch spośród powyższych badań oceniano benfotiaminę podawaną
w monoterapii. W badaniu Haupt i wsp. (2005) pacjentom podawano odpowiednio 400 mg
benfotiaminy lub placebo. Statystycznie istotną (p=0,0287) poprawę wyników neuropatii
zaobserwowano w grupie otrzymującej lek, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.
Najbardziej wyraźnym skutkiem leczenia było zmniejszenie bólu. W badaniu BENDIP (Benfotiamine
in diabetic polyneuropathy; Stracke i wsp. 2008), 165 pacjentom podawano placebo lub odpowiednio
300 mg albo 600 mg benfotiaminy. W czasie trwania leczenia (6 tygodni) odnotowano istotną
poprawę wyników w skali do badania neuropatii NNS (Neuropathy Symptom Score) w grupie
przyjmującej benfotiaminę (600 mg > 300 mg). W skali do badania ogólnych objawów TSS (Total
Symptom Score), największą poprawę obserwowano w kategorii objawów bólowych, następnie -
odrętwienia, pieczenia i parestezji. W otwartym długoterminowym przedłużeniu tego badania
odnotowana poprawa dodatkowo się nasiliła.

Dwa dodatkowe randomizowane badania z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo
(Ledermann, 1989; Stracke, 1996) z zastosowaniem benfotiaminy w skojarzeniu z witaminą B6 i B12
potwierdzają wyniki badań nad benfotiaminą w monoterapii.

Polineuropatia alkoholowa: Zastosowanie benfotiaminy w monoterapii analizowano w dwóch
badaniach. W badaniu Woelk i wsp. (1998), pacjentom podawano 320 mg benfotiaminy na dobę w
tygodniach 1 - 4 oraz 120 mg – co drugi tydzień w tygodniach 5 – 8, w porównaniu z placebo.
Zaobserwowano statystycznie istotną poprawę wyników neuropatii, funkcji motorycznych i odczucia
drżenia w grupie, w której podawano benfotiaminę, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.
Wyniki te zostały poparte przez badania Anisimova i wsp. (2001) i Peters i wsp. (2006).

Benfotiamina charakteryzuje się bardzo niską toksycznością i dobrą tolerancją. Zazwyczaj opisywana
jest dobra tolerancja i brak działań niepożądanych. W badaniach klinicznych nad benfotiaminą
udokumentowano pojedyncze przypadki zaburzeń układu żołądkowo-jelitowego, jak wzdęcia,
biegunka, zaparcia, nudności i ból brzucha. Związek przyczynowo-skutkowy z benfotiaminą nie jest
jeszcze wystarczająco poznany i może być zależny od dawki. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki
wystąpienia reakcji alergicznych.

Dzieci i młodzież
Spostrzeżenia dotyczące stosowania witaminy B1 u dzieci opierają się przede wszystkim na
doświadczeniu w leczeniu rzadkich form niedoboru witaminy B1 (np. dziecięca postać beri-beri,
złośliwa postać beri-beri, zaburzenia wrodzone lub metaboliczne zależne od tiaminy). W leczeniu tych
niedoborów u dzieci wymagane są duże dawki witaminy B1. Zalecane są dawki tiaminy do 200 mg na
dobę, a niekiedy do 1000 mg na dobę. Nie są jednak dostępne dane z badań klinicznych dotyczących
stosowania benfotiaminy u dzieci i młodzieży. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania
witaminy B1 u dzieci i młodzieży do 18 lat. W związku z obecnym stanem wiedzy nie jest zalecane
stosowanie benfotiaminy u dzieci i młodzieży.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Benfotiamina

Po podaniu doustnym benfotiamina przechodzi przez żołądek w stanie niezmienionym, ponieważ nie
ulega zmianom w środowisku kwaśnym. Wchłanianie odbywa się w dwunastnicy w sposób
proporcjonalny do dawki, w przeciwieństwie do rozpuszczalnych w wodzie pochodnych tiaminy,
które wykazują kinetykę związaną z saturacją substratem w jelicie cienkim. Przed wchłonięciem reszta
fosforanowa musi zostać odszczepiona w ścianie jelita przez obecne tam pirofosfatazy.

Po podaniu doustnym rozpuszczalnego w lipidach proleku – benfotiaminy, pod wpływem działania
fosfataz w jelicie zachodzi proces defosforylacji do rozpuszczalnej w tłuszczach S-benzoilotiaminy
(SBT). Wchłania się ona skuteczniej niż rozpuszczalne w wodzie pochodne tiaminy i przedostaje się
do środowiska wewnątrzkomórkowego z krążącej krwi. Wchłonięta dawka jest proporcjonalna do pola
powierzchni pod krzywą (AUC).

Witamina B6
Witamina B6, po podaniu doustnym, jest łatwo wchłaniana w przewodzie pokarmowym.

Witamina B12
Witamina B12 jest szybko i całkowicie wchłaniana po podaniu pozajelitowym.

Dystrybucja
Benfotiamina
Powstająca z benfotiaminy w ścianie jelita S-benzoilotiamina wchłania się w sposób bierny do
krwiobiegu oraz komórek narządów docelowych dzięki dobrej rozpuszczalności w tłuszczach.
Eksperymentalną ocenę wychwytu i rozkładu 3H-benfotiaminy (dawka: 200 μCi = 132 mg/kg) w
układzie narządowym myszy, przeprowadzono po podskórnym lub doustnym podaniu pojedynczej
dawki w czasie od 1,5 do 96 godzin, a także po wielokrotnym podaniu 50 μCi = 33 mg/kg w okresie
od 5 do 7 dni. Wyniki analizy podania doustnego nie wykazały różnic jakościowych w porównaniu z
podaniem podskórnym. Największą aktywność odnotowano w pierwszej kolejności we krwi, wątrobie
i nerkach. Mięśnie i mózg uzyskały tylko od 5 do 20% wartości obserwowanych w wątrobie, co w
dużym stopniu pozostawało na stałym poziomie przez cały okres przyswajania. Tiamina
rozmieszczona jest we krwi w sposób niejednolity. 75% znajduje się w erytrocytach, 15% w
leukocytach, a 10% w osoczu, gdzie wiąże się zwłaszcza z albuminą. Na podstawie pełnego
autoradiogramu zwierzęcia z zastosowaniem znaczonej benfotiaminy, szczególnie wysoki poziom
radioaktywności zaobserwowano w mózgu, mięśniu sercowym oraz przeponie.

Witamina B6
Około 70-80% witaminy B6 w organizmie człowieka znajduje się w mięśniach, około 10% w
wątrobie, a pozostała część jest rozprowadzona do innych tkanek i narządów. Normalne stężenie w
osoczu wynosi około 6 μmol / 100 ml. Fosforan pirydoksalu jest całkowicie związany z białkami
osocza, podczas gdy pirydoksyna nie wiąże się z nimi.

Witamina B12
Cyjanokobalamina wiąże się ze specyficzną beta-globuliną (transkobalaminą II), pełniącą funkcje
transportowe i alfa-globuliną (transkobalaminą I), posiadającą głównie funkcję depot. Od 1 do 10%
podanej dawki jest w postaci wolnej. Podstawowym składem witaminy B12 w organizmie jest
wątroba. Cyjanokobalamina przenika przez łożysko i jest wydzielana do mleka kobiecego.

Metabolizm
Benfotiamina
Doustne podanie benfotiaminy nagle zwiększa aktywność tiaminy we krwi pełnej, w czerwonych
krwinkach, płynie mózgowo-rdzeniowym oraz moczu zarówno u osób z prawidłową zawartością jak i
u osób z niedoborem tiaminy. Wewnątrz organizmu tiamina i jej rozpuszczalne w tłuszczach
pochodne, ulegają przekształceniu w difosforan tiaminy (TDP), który jest biologicznie aktywnym
metabolitem. Podczas enzymatycznej przemiany benfotiaminy w tiaminę, tworzy się kwas
benzoesowy oraz hipurowy. Tiamina może następnie ulec przekształceniu w kwas tiaminowy, kwas
metylotiazolooctowy i piraminę.

Witamina B6
Pirydoksyna i pirydoksamina są fosforylowane do 5'-fosforanu pirydoksalu (PLP) przez enzym
pirydoksalkinazę. Wolny pirydoksal ulega rozpadowi przez fosfatazę alkaliczną, aldehydoksydazę
wątrobową i nerkową i dehydrogenazę pirydoksalową.

Witamina B12
Witamina B12, dostarczana z pokarmem, jest uwalniana w kwaśnym środowisku żołądka i wiąże się z
białkiem R (haptokoryną). Enzymy trzustkowe rozszczepiają ten kompleks B12 (białko R - B12) w
jelicie cienkim. Po rozszczepieniu czynnik wewnętrzny, wydzielany przez komórki okładzinowe
błony śluzowej żołądka, wiąże się z witaminą B12. Czynnik wewnętrzny jest niezbędny do
wchłaniania witaminy B12, proces ten zachodzi w końcowym odcinku jelita krętego. Witamina B12 w
osoczu wiąże się z transkobalaminą I i II. Transkobalamina II jest odpowiedzialna za dostarczanie
witaminy B12 do tkanek. Wątroba przechowuje duże ilości witaminy B12. Reabsorpcja jelitowowątrobowa pomaga w przechowywaniu witaminy B12.

Eliminacja
Benfotiamina
W przypadku spożywania małych ilości benfotiaminy lub tiaminy, w moczu wydalana jest
niezmieniona lub zmieniona w niewielkim stopniu tiamina. Jednakże, nadmiar tiaminy, który
przekracza możliwości magazynowania w tkankach i zapotrzebowanie na koenzymy, zostaje szybko
usunięty przez nerki i wydalony z moczem w postaci niezmienionej lub fosforylowanej, albo w
postaci metabolitów, takich jak pirymidyna czy fragmenty tiazolowe. Około 50% tiaminy wydalane
jest w postaci niezmienionej lub jako estry siarczanowe. Pozostałość składa się z wielu metabolitów,
np. kwasu tiaminowego, kwasu metylotiazolooctowego i piraminy.
Wydalanie tiaminy zachodzi w trzech etapach, z których pierwszy etap wstępny jest krótki (faza α) i
trwa 0,15 godz., drugi - okres półtrwania β - wynosi 1 godzinę, zaś etap końcowy - około 2 dni.
Średni biologiczny okres półtrwania w 8 dniu codziennego, domięśniowego podawania
chlorowodorku tiaminy, wynosi 3,8 ± 1,6 godziny, a doustnego podawania benfotiaminy 4,1 ± 1,2
godziny. Biologiczny okres półtrwania tiaminy powstałej z benfotiaminy wynosi odpowiednio: faza α
- 5 godzin, faza β – 16 godzin. Średni biologiczny okres półtrwania (t½) w osoczu wynosi dla
benfotiaminy 3,6 godziny.

Witamina B6
Witamina B6 jest wydalana z moczem głównie w postaci metabolitów. Biologiczny okres półtrwania
w fazie eliminacji wynosi 15-20 dni. Witamina B6 jest eliminowana podczas hemodializy, dlatego
pacjenci poddawani hemodializie powinni być leczeni wyższymi dawkami - od 100% do 300%
zalecanej dawki.

Witamina B12
Biologiczny okres półtrwania witaminy B12 w osoczu wynosi 5-14 dni a w tkankach wątroby - około
roku. Witamina B12 jest wydzielana z żółcią i wchłaniana zwrotnie w krążeniu jelitowo-wątrobowym.
Witamina B12 jest wydalana z kałem i w mniejszym stopniu z moczem.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ostra, subchroniczna i przewlekła toksyczność.
Tiamina, pirydoksyna i cyjanokobalamina charakteryzują się bardzo niską toksycznością i dobrą
tolerancją. Niekliniczne dane, uzyskane w oparciu o konwencjonalne badania bezpieczeństwa,
wykazały brak specjalnego zagrożenia dla ludzi. Doustne podawanie psom 150-200 mg witaminy B6
(pirydoksyny chlorowodorek) na kilogram masy ciała na dzień przez okres 100-107 dni indukowało
ataksje, osłabienie mięśniowe, zaburzenia równowagi oraz zmiany degeneracyjne aksonów i osłonek
mielinowych.

Potencjał mutagenny i rakotwórczy.
W teście Amesa (S. typhimurium szczepy TA97A uTA102) stwierdzono, że chlorowodorek tiaminy
nie działa mutagennie w dawkach 0,1-10 mg/płytkę, zarówno z, jak i bez aktywacji metabolicznej, nie
wykazywał potencjału genotoksycznego lub rakotwórczego. W warunkach stosowania klinicznego nie

przewiduje się wystąpienia mutagennego działania witaminy B1 i B6. Nie ma danych literaturowych,
dotyczących oceny mutagenności witaminy B12 i dokąd nie będzie możliwe jej ustalenie, nie ma
doniesień, że witamina ta ma działanie mutagenne w teście bakteryjnym Amesa lub jakimkolwiek
innym teście mutagenności. Jednakże istnieją pewne dowody, które sugerują, że witamina B12 może
w określonych warunkach wykazywać pewne właściwości promujące rozwój nowotworów. Znaczenie
tych obserwacji u ludzi jest niepewne. Istnieją wskazania, że produkt metaboliczny 2,6-ksylidyna,
powstająca z lidokainy u szczurów i być może u ludzi, może wykazywać efekt mutagenny. Wskazania
te są wynikiem testów in vitro, w których ten metabolit był stosowany w bardzo wysokich, prawie
toksycznych stężeniach. Nie ma powodów, aby obecnie uważać, że substancja macierzysta, lidokaina,
sama w sobie jest mutagenna. W doświadczeniach u szczurów nie obserwowano wpływu pirydoksyny
na występowanie nowotworów po 90 dniach, ale zauważono po 98, 104 i 111 dniach. W badaniu
rakotwórczości z przezłożyskową ekspozycją i postnatalnym leczeniem szczurów przez ponad dwa
lata 2,6-ksylidiną, w bardzo czułym systemie testowym (przezłożyskowa ekspozycja i postnatalne
leczenie zwierząt bardzo wysokimi dawkami przez ponad dwa lata) obserwowano złośliwe i łagodne
nowotwory, prawie wszystkie zlokalizowane w jamach nosowych (ethmoturbinalia). Nie można
wykluczyć, że obserwacje te mają znaczenie dla ludzi. Dlatego produktu leczniczego Benfonerv nie
należy podawać w wysokich dawkach przez długie okresy czasu.

Toksyczny wpływ na reprodukcję.
Witaminy B są transportowane do płodu i przenikają do mleka kobiety karmiącej piersią. Stężenia w
organizmie płodów i noworodków są wyższe niż stężenia w organizmie kobiety karmiącej. Wyższe
dawki witaminy B6 mogą hamować wytwarzanie mleka. U samców szczura podawanie bardzo
wysokich dawek witaminy B6 upośledzało spermatogenezę.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K30
Kroskarmeloza sodowa
Talk
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka (Opadry):
Alkohol poliwinylowy
Makrogol 3350
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

W większości przypadków benfotiamina wykazuje niezgodności typowe dla tiaminy. Jedynie w
połączeniu z aminofiliną, witaminą C oraz w wysokich temperaturach, a także przy wysokiej
wilgotności lub w połączeniu z witaminą B2, zaobserwowano zmianę koloru tej substancji.

Witamina B12 jest niekompatybilna z substancjami utleniającymi i redukującymi oraz z solami metali
ciężkich. W roztworach zawierających tiaminę, witamina B12, jak również inne czynniki kompleksu
B, są szybko niszczone przez produkty rozpadu tiaminy (jony żelaza w niskich stężeniach mogłyby
temu zapobiec).
Ryboflawina (witamina B2), zwłaszcza pod wpływem jednoczesnej ekspozycji na światło,
wykazywała działanie niszczące wobec witaminy B12, nikotynamid przyspiesza fotolizę witaminy
B12, podczas gdy przeciwutleniacze hamują to działanie.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki powlekane Benfonerv są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym
pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Solinea Sp. z o.o.
Elizówka, ul. Szafranowa 6
21-003 Ciecierzyn
Polska

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.