# Cyrdanax

> Deksrazoksan · 20 mg/ml · Proszek do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Cyrdanax
- **Nazwa powszechna:** Dexrazoxanum
- **Substancja czynna:** [Deksrazoksan](https://apteka.online/odpowiedniki/dexrazoxanum)
- **Moc:** 20 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** V03AF02
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 20248
- **Podmiot odpowiedzialny:** Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
- **Producent:** Pharmaselect International Beteiligungs GmbH, Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/wszystkie-inne-produkty-lecznicze/cyrdanax-prosz-inf-20-mg-ml-pharmaselect
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/wszystkie-inne-produkty-lecznicze/cyrdanax-prosz-inf-20-mg-ml-pharmaselect.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28117/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28117/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 250 mg | 5909990984732 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 4 fiol. 250 mg | 5909991187859 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 500 mg | 5909990984749 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 4 fiol. 500 mg | 5909991187866 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Cyrdanax i w jakim celu się go stosuje?
Cyrdanax zawiera substancję czynną zwaną deksrazoksanem. Substancja ta należy do grupy leków
o ochronnym działaniu na serce (leki kardioprotekcyjne).

Cyrdanax jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniu serca, u dorosłych pacjentów z rakiem piersi,
leczonych z tego powodu doksorubicyną lub epirubicyną.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cyrdanax

Kiedy nie stosować leku Cyrdanax:
- jeśli pacjent ma mniej niż 18 lat i planowaną dawkę antracykliny uznaje się za małą — należy
porozmawiać o tym z lekarzem;
jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na deksrazoksan;
- jeśli pacjentka karmi piersią (patrz także „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent otrzymał szczepionkę przeciwko żółtej febrze.
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji ma miejsce, pacjent nie może otrzymywać tego leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Cyrdanax należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości choroby wątroby lub nerek;
- jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości zawał serca, niewydolność serca, nieleczony ból w klatce
piersiowej i choroby zastawek serca;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę (patrz także ,,Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent jest uczulony na deksrazoksan.

Należy mieć świadomość, że:
- lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badań przed lub w trakcie leczenia lekiem Cyrdanax, aby
sprawdzić skuteczność leczenia oraz czynność pewnych narządów, takich jak serce, nerki lub wątroba;
- lekarz prowadzący może zlecić badania krwi podczas leczenia lekiem Cyrdanax w celu kontrolowania
czynności szpiku kostnego. Jeśli pacjent otrzymuje leczenie przeciwnowotworowe dużymi dawkami (np.
chemioterapię lub naświetlania), a także przyjmuje duże dawki leku Cyrdanax, czynność szpiku
kostnego może być osłabiona. Stan ten może wpływać na wytwarzanie krwinek czerwonych, krwinek
białych i płytek krwi;

- lek Cyrdanax może zwiększyć ryzyko wystąpienia białaczki (nowotworu krwi);
- podczas leczenia lekiem Cyrdanax kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni powinni stosować
skuteczne metody antykoncepcji. Mężczyźni powinni stosować metody zapobiegające poczęciu dziecka
jeszcze przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Cyrdanax (patrz także „Ciąża
i karmienie piersią”);
- leczenie skojarzone lekiem Cyrdanax i lekami przeciwnowotworowymi może zwiększyć ryzyko
powstawania zakrzepów krwi;
- jeśli lek Cyrdanax w postaci proszku lub roztworu zetknie się ze skórą, należy natychmiast
powiedzieć o tym lekarzowi. Pacjent lub lekarz powinni natychmiast dokładnie przemyć to miejsce
wodą.

Dzieci i młodzież
Długotrwałe korzyści i zagrożenia związane ze stosowaniem tego leku u dzieci i młodzieży nie są jeszcze
jasne. Lekarz poinformuje o korzyściach i zagrożeniach związanych ze stosowaniem tego leku

Pacjenci w wieku podeszłym (powyżej 65 roku życia)
Lekarz może dostosować leczenie lekiem Cyrdanax w zależności od stanu zdrowia (w przypadku chorób
serca, wątroby lub nerek).

Cyrdanax a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych lub stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować lub stosować.

Nie zaleca przyjmowania się innych leków bez rozmowy z lekarzem prowadzącym, z uwagi na możliwość
interakcji pomiędzy lekiem Cyrdanax i innymi lekami:
- szczepionki: nie wolno stosować leku Cyrdanax, jeśli będzie stosowana szczepionka przeciw żółtej
febrze, i nie zaleca się stosowania leku Cyrdanax, jeśli będzie stosowana szczepionka zawierająca żywe
cząsteczki wirusa;
- fenytoina, lek przeciwdrgawkowy;
- cyklosporyna lub takrolimus leki które hamują układ odpornościowy i są stosowane, aby zapobiec
odrzuceniu przeszczepu po przeszczepieniu narządu;
- leki mielosupresyjne, które zmniejszają wytwarzanie krwinek czerwonych, białych i płytek krwi.

Ciąża i karmienie piersią

- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentki będące w ciąży lub planujące zajście w ciążę nie będą otrzymywały leku Cyrdanax, chyba, że
lekarz zdecyduje, iż jest to konieczne.
- Kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas
leczenia lekiem Cyrdanax i jeszcze przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem
Cyrdanax.
- Podczas przyjmowania leku Cyrdanax należy przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia lekiem Cyrdanax zgłaszano występowanie zmęczenia. Dlatego, jeśli pacjent odczuwa
senność, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

### 3. Jak stosować lek Cyrdanax?
W jaki sposób lek Cyrdanax jest podawany pacjentowi
Ten lek zostanie przygotowany, a następnie podany pacjentowi przez lekarza lub inną osobę z personelu
medycznego. Wielkość dawki podawanej pacjentowi ustala lekarz.
Lek Cyrdanax jest podawany w kroplówce (infuzji) dożylnej trwającej około 15 minut.
Infuzję tę rozpoczyna się około 30 minut przed podaniem leku przeciwnowotworowego [doksorubicyny
i (lub) epirubicyny].

Prawdopodobne przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Cyrdanax
Jeśli pacjent otrzyma zbyt dużą ilość leku Cyrdanax, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub
pielęgniarce. Mogą wówczas wystąpić niektóre z działań niepożądanych wymienionych w punkcie
4 “Możliwe działania niepożądane”.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej:
Bardzo często (występują u ponad 1 na 10 pacjentów):
- Częste zakażenia, gorączka, ból gardła, nieoczekiwane zasinienia i krwawienia (objawy zaburzeń krwi
takie jak mała liczba krwinek czerwonych, mała liczba krwinek białych, mała liczba płytek krwi i mała
liczba granulocytów. Jednak obraz krwi może powracać do normy po każdym cyklu leczenia)
Często (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- Obrzęk i zaczerwienienie żyły
Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- Białaczka (nowotwór krwi)
- Nagła utrata przytomności
- Obrzęk i ból jednej części ciała, który może być spowodowany powstaniem zakrzepu w żyle
- Obrzęk tkanek kończyn
Nieznana:
- Reakcje alergiczne, w tym swędzenie, wysypka, obrzęk twarzy i (lub) gardła, świszczący oddech,
duszność lub trudności w oddychaniu, zmiany w stanie świadomości, niedociśnienie
- Nagły napad duszności, odkrztuszanie krwi i ból w klatce piersiowej (objawy zakrzepu w płucu)
Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym
lekarzowi lub zgłosić się na izbę przyjęć najbliższego szpitala.

Do innych działań niepożądanych należą:
Bardzo często (występują u ponad 1 na 10 pacjentów):
- Łysienie
- Wymioty, owrzodzenie w jamie ustnej, nudności
- Osłabienie
Często (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- Biegunka, ból brzucha, zaparcia, uczucie wypełnienia żołądka i utrata apetytu
- Osłabienie czynności mięśnia serowego, szybkie bicie serca
- Ból, zaczerwienienie i obrzęk wilgotnej wyściółki takich przewodów wewnętrznych jak
drogi oddechowe lub przełyk
- Zaburzenia paznokci takie jak czernienie
- Reakcja skórna taka jak obrzęk, zaczerwienienie, ból, uczucie pieczenia, swędzenie w miejscu
podania leku
- Mrowienie i drętwienie dłoni lub stóp, zawroty głowy, ból głowy
- Uczucie zmęczenia, złe samopoczucie ogólne
- Nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, ból w klatce piersiowej, podwyższone/zwiększona częstość
akcji serca, skrócenie oddechu lub gwałtowne łapanie powietrza
- Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby
Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- Zwiększenie liczby krwinek
- Zawroty głowy, zakażenia uszu
- Krwawienie, wrażliwość lub powiększenie dziąseł, pleśniawki
- Pragnienie
- Zaczerwienienie, nadmierna ciepłota oraz tkliwość spowodowane zapaleniem podskórnym

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Cyrdanax?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolce i pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przed otwarciem fiolki:
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Po rozpuszczeniu leku i rozcieńczeniu:
Roztwór powinien być zużyty natychmiast. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za warunki i czas
przechowywania ponosi odpowiedzialność użytkownik - nie przechowywać dłużej niż 4 godziny
w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce) bez dostępu światła.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cyrdanax
Substancją czynną leku jest deksrazoksan (w postaci chlorowodorku).

1 ml sporządzonego roztworu zawiera 20 mg deksrazoksanu (w postaci chlorowodorku)

Fiolka 250 mg: Każda fiolka zawiera 250 mg deksrazoksanu (w postaci chlorowodorku) do sporządzenia
roztworu w 12,5 ml wody do wstrzykiwań.
Fiolka 500 mg: Każda fiolka zawiera 500 mg deksrazoksanu (w postaci chlorowodorku) do sporządzenia
roztworu w 25 ml wody do wstrzykiwań.
Lek nie zawiera innych składników.

Jak wygląda lek Cyrdanax i co zawiera opakowanie:
Lek ten jest białym lub prawie białym proszkiem do sporządzania roztworu do infuzji.
Jest dostarczany w opakowaniach po 1 lub 4 fiolki z brunatnego szkła zawierające 250 mg lub 500 mg
deksrazoksanu.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
Ernst-Melchior-Gasse 20
1020 Wiedeń, Austria

Wytwórca
BAG Health Care GmbH
Amtsgerichtsstrasse 1-5,

35423 Lich,
Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
pod następującymi nazwami:

Austria, Czechy, Francja, Niemcy, Węgry, Polska, Rumunia, Słowacja: Cyrdanax

Data ostatniej aktualizacji ulotki: listopad 2018

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla wyspecjalizowanego personelu medycznego

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej
Rozpuszczenie: Zawartość każdej fiolki 500 mg należy rozpuścić w 25 ml wody do wstrzykiwań. Zawartość
fiolki ulega rozpuszczeniu w ciągu kilku minut przy delikatnym potrząsaniu. Otrzymany roztwór ma pH
około 1,8. Roztwór należy rozcieńczyć przed podaniem go pacjentowi.

Zawartość każdej fiolki 250 mg należy rozpuścić w 12,5 ml wody do wstrzykiwań. Zawartość fiolki ulega
rozpuszczeniu w ciągu kilku minut przy delikatnym potrząsaniu. Otrzymany roztwór ma pH około 1,8.
Roztwór należy rozcieńczyć przed podaniem go pacjentowi.

Rozcieńczenie: W celu uniknięcia ryzyka zakrzepowego zapalenia żył w miejscu podania, lek Cyrdanax
należy rozcieńczyć przed infuzją jednym z płynów podanych w tabeli poniżej. Zaleca się użycie roztworów
o wyższym pH. Końcowa objętość płynu jest proporcjonalna do liczby użytych fiolek leku Cyrdanax
i objętości płynu użytego do rozcieńczenia, która wynosi od 12,5 ml do 100 ml na fiolkę.
Poniższa tabela podsumowuje końcową objętość i przybliżone pH rozpuszczonego i rozcieńczonego leku
Cyrdanax na jedną i cztery fiolki. Minimalna i maksymalna objętość płynów do infuzji użytych na fiolkę
podana jest poniżej.

Fiolki 500 mg:

Płyn do infuzji
stosowany do
rozcieńczenia

Objętość płynu
użytego do
rozcieńczenia
1 fiolki
rozpuszczonego
leku Cyrdanax

Końcowa objętość
1 fiolki
Końcowa objętość
4 fiolek
pH
(w przybliżeniu)

Roztwór Ringera
z mleczanami
25 ml 50 ml 200 ml 2,4
100 ml 125 ml 500 ml 3,5
0,16 M mleczan
sodu*
25 ml 50 ml 200 ml 3,9
100 ml 125 ml 500 ml 4,6
W celu podwyższenia pH roztworu zwykle zaleca się użycie większej objętości płynu do rozcieńczania
(maksymalnie 100 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 25 ml rozpuszczonego leku Cyrdanax). Jeśli
to konieczne i wymaga tego stan hemodynamiczny pacjenta, można stosować mniejsze objętości płynu do
rozcieńczania (minimum 25 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 25 ml rozpuszczonego leku
Cyrdanax).

Fiolki 250 mg:

Płyn do infuzji
stosowany do
rozcieńczenia

Objętość płynu
użytego do
rozcieńczenia
1 fiolki
rozpuszczonego
leku Cyrdanax

Końcowa objętość
1 fiolki
Końcowa objętość
4 fiolek
pH
(w przybliżeniu)

Roztwór Ringera
z mleczanami
12,5 ml 25 ml 100 ml 2,4
50 ml 62,5 ml 250 ml 3,5
0,16 M mleczan
sodu*
12,5 ml 25 ml 100 ml 3,9
50 ml 62,5 ml 250 ml 4,6
W celu podwyższenia pH roztworu zwykle zaleca się użycie większej objętości płynu do rozcieńczania
(maksymalnie 100 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 12,5 ml rozpuszczonego leku Cyrdanax).
Jeśli to konieczne i wymaga tego stan hemodynamiczny pacjenta, można stosować mniejsze objętości płynu
do rozcieńczania (minimum 12,5 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 12,5 ml rozpuszczonego leku
Cyrdanax).
* Mleczan sodu 11,2% należy rozcieńczyć w stosunku 1:6 w celu uzyskania stężenia 0,16 M

Produkty lecznicze przeznaczone do podania pozajelitowego powinny być ocenione wzrokowo czy nie
zawierają ciał obcych. Roztwór leku Cyrdanax bezpośrednio po rozpuszczeniu ma kolor od bezbarwnego do
żółtego, jednak wraz z upływem czasu mogą następować zmiany w zabarwieniu, co nie oznacza utraty
aktywności leku jeśli był on prawidłowo przechowywany. Jeśli jednak po rozpuszczeniu lek ma kolor inny
niż bezbarwny do żółtego, należy go usunąć.

Dawkowanie: Cyrdanax podaje się w krótkiej dożylnej infuzji (15-minutowej), około 30 minut przed
podaniem antracyklin, w dawce 10-krotnie większej niż dawka doksorubicyny i 10-krotnie większej niż
dawka epirubicyny.
Zalecane jest podawanie leku Cyrdanax w dawce 500 mg/m2 pc. podczas, gdy zwykle stosowany schemat
dawkowania doksorubicyny wynosi 50 mg/m2 pc. lub 600 mg/m2 pc. w powszechnie stosowanym schemacie
dawkowania epirubicyny wynoszącym 60 mg/m2 pc.

Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Cyrdanax
u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Produkt leczniczy Cyrdanax jest przeciwwskazany u dzieci w wieku od 0 do
18 lat, u których planowane jest podawanie dawki skumulowanej doksorubicyny mniejszej niż
300 mg/m2 pc. lub równoważnej dawki skumulowanej innej antracykliny.

Zaburzenia czynności nerek: u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności nerek
(klirens kreatyniny < 40 ml/min) dawka deksrazoksanu powinna być zmniejszona o 50%.

Zaburzenia czynności wątroby: należy utrzymać proporcje dawek np. jeśli dawka antracykliny jest
zmniejszona, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę deksrazoksanu.

Osoby w wieku podeszłym (powyżej 65 roku życia): dawkę można dostosować w przypadku leczenia
lekiem Cyrdanax w zależności od stanu zdrowia (w przypadku problemów z sercem, wątrobą lub nerkami).

Przedawkowanie: objawy przedawkowania to leukopenia, trombocytopenia, nudności, wymioty, biegunka,
reakcje skórne i łysienie. Nie istnieje specyficzne antidotum i należy prowadzić leczenie objawowe.
Leczenie powinno obejmować profilaktykę i leczenie zakażeń, uzupełnienie stężenia płynów
i podtrzymywanie odżywiania.

Niezgodności: deksrazoksan może spowodować zwiększenie toksyczności hematologicznej wywołanej
przez chemioterapię lub radioterapię i dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów
hematologicznych podczas dwóch pierwszych cykli leczenia.
Badania interakcji z udziałem deksrazoksanu są ograniczone. Działanie na enzymy CYP450 lub transportery
leków nie zostało zbadane.

Cyrdanax nie może być mieszany w jednej infuzji z innymi lekami.

Instrukcje dotyczące przechowywania
Przed otwarciem fiolki: Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać w oryginalnym
opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Po rozpuszczeniu leku i rozcieńczeniu: Chemiczna i fizyczna stabilność zachowana jest w temperaturze 4ºC
przez 8 godzin.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek powinien być zużyty natychmiast.
Jeśli nie jest zużyty natychmiast, za przechowywanie i czas przechowywania ponosi odpowiedzialność
użytkownik - nie przechowywać dłużej niż 4 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce) bez
dostępu światła.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cyrdanax, 20 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml sporządzonego roztworu do infuzji zawiera 20 mg deksrazoksanu (Dexrazoxanum) w postaci
chlorowodorku.

Fiolka 250 mg zawiera 250 mg deksrazoksanu (w postaci chlorowodorku) do sporządzenia roztworu
w 12,5 ml wody do wstrzykiwań.

Fiolka 500 mg zawiera 500 mg deksrazoksanu (w postaci chlorowodorku) do sporządzenia roztworu
w 25 ml wody do wstrzykiwań.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do infuzji.

Biały lub prawie biały liofilizowany proszek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Zapobieganie przewlekłym powikłaniom kardiotoksycznym spowodowanym przez doksorubicynę lub
epirubicynę stosowaną u pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi i (lub) z rakiem piersi
z przerzutami, którzy otrzymali wcześniej skumulowaną dawkę doksorubicyny 300 mg/m2 pc. lub
skumulowaną dawkę epirubicyny 540 mg/m2 pc., gdy konieczne jest dalsze leczenie antracyklinami.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Produkt leczniczy Cyrdanax jest podawany w krótkotrwałym wlewie dożylnym (15-minutowym), na
około 30 minut przed podaniem antracyklin, w dawce odpowiadającej 10-krotności dawki
doksorubicyny lub 10-krotności dawki epirubicyny.

Zalecane jest podawanie produktu leczniczego Cyrdanax w dawce 500 mg/m2pc. podczas, gdy zwykle
stosowany schemat dawkowania doksorubicyny wynosi 50 mg/m2pc. lub 600 mg/m2pc.
w powszechnie stosowanym schemacie dawkowania epirubicyny, wynoszącym 60 mg/m2pc.

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego
Cyrdanax u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 4.3, 4.4, 4.8, 5.1
i 5.2.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny
< 40 ml/min) dawka deksrazoksanu powinna być zmniejszona o 50% (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Należy utrzymać proporcje dawek, np. jeśli dawka antracykliny jest zmniejszona, należy odpowiednio
zmniejszyć dawkę deksrazoksanu.

Sposób podawania
Podanie dożylne.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt
#### 6.6. 4.3 Przeciwwskazania

Produkt leczniczy Cyrdanax jest przeciwwskazany u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, u których
planowane jest podawanie dawki skumulowanej doksorubicyny mniejszej niż 300 mg/m2 pc. lub
równoważnej dawki skumulowanej innej antracykliny (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Produkt leczniczy Cyrdanax jest również przeciwwskazany w następujących okolicznościach:
- Pacjenci z nadwrażliwością na deksrazoksan.
- Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
- Jednoczesne stosowanie szczepionek przeciw żółtej febrze (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Mielosupresja
Istnieją doniesienia o mielosupresyjnym działaniu produktu leczniczego Cyrdanax, które może nasilać
podobne działanie wywołane przez chemioterapię (patrz punkt 4.8). Wartość nadiru liczby komórek
krwi może być mniejsza u pacjentów leczonych deksrazoksanem. W związku z tym konieczne jest
monitorowanie parametrów hematologicznych. Leukopenia i małopłytkowość na ogół ustępują szybko
po zakończeniu leczenia z zastosowaniem produktu leczniczego Cyrdanax.

W przypadku wysokich dawek chemioterapii, kiedy dawka produktu leczniczego Cyrdanax
przekracza 1000 mg/m2 pc., działanie hamujące czynność szpiku może się znacząco nasilić.

Wtórne nowotwory złośliwe
Ze względu na cytotoksyczne działanie deksrazoksanu polegające na zahamowaniu aktywności
topoizomerazy II, jednoczesne przyjmowanie deksrazoksanu i chemioterapii może powodować
zwiększenie ryzyka wystąpienia wtórnych nowotworów złośliwych.

Pacjenci z chorobą nowotworową wykazują zwiększone ryzyko wystąpienia wtórnego nowotworu
złośliwego, niezależnie od leczenia. Pacjenci, którzy otrzymywali leczenie onkologiczne, również
wykazują zwiększone ryzyko rozwoju wtórnego nowotworu złośliwego.

Występowanie ostrej białaczki szpikowej (ang. Acute Myeloid Leukaemia -AML) zgłaszano niezbyt
często u dorosłych pacjentów z rakiem piersi w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu (patrz punkt 4.8).

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży zgłaszano występowanie wtórnych
nowotworów złośliwych, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego
(ang. Myelodysplastic syndrome - MDS), zarówno w grupie przyjmującej deksrazoksan jak i w grupie
kontrolnej. Mimo, że liczba wtórnych nowotworów złośliwych była wyższa w grupie otrzymującej
deksrazoksan, między grupami nie wystąpiła różnica statystyczna. Ogółem w dostępnych badaniach
z udziałem dzieci i młodzieży częstość występowania wtórnych nowotworów złośliwych w grupie

przyjmującej deksrazoksan są podobne do częstości określonych dla właściwych populacji w innych
badaniach (dane historyczne). Jednak długotrwałe skutki działania deksrazoksanu na rozwój wtórnych
nowotworów złośliwych nie są znane i nie mogą być oszacowane na podstawie dostępnych danych.
W badaniach klinicznych zgłaszano rozwój wtórnych nowotworów złośliwych, w szczególności ostrej
białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego (MDS) u dzieci i młodzieży
z chłoniakiem Hodgkina (ziarnicą złośliwą) i ostrą białaczką limfoblastyczną, przyjmujących
chemioterapię złożoną z kilku leków o działaniu cytotoksycznym (np. etopozyd, doksorubicyna,
cyklofosfamid) (patrz punkt 4.8).

Wpływ na chemioterapię
Ponieważ zarówno deksrazoksan, jak i antracykliny są inhibitorami topoizomerazy, z uwagi na
mechanizm działania istnieje prawdopodobieństwo, że deksrazoksan może wpływać na skuteczność
leczenia przeciwnowotworowego antracyklinami. Jednak w większości badań przeprowadzonych na
dorosłych nie zaobserwowano znaczącej różnicy w częstości odpowiedzi na leczenie i całkowitym
czasie przeżycia pomiędzy grupami leczonymi deksrazoksanem i grupami kontrolnymi.
W jednym badaniu z udziałem pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi leczonych
doksorubicyną i deksrazoksanem, w porównaniu z pacjentami leczonymi doksorubicyną i placebo,
zaobserwowano znaczący spadek w odpowiedzi guza na leczenie. W tym badaniu częstość
odpowiedzi na placebo określono jako wysoką (60,5%), co może stanowić czynnik przyczyniający się
do wystąpienia zaobserwowanych różnic w odpowiedzi na leczenie. Pomimo różnic w odpowiedzi na
leczenie nie zaobserwowano znaczącej różnicy w czasie do progresji choroby ani w całkowitym czasie
przeżycia pomiędzy pacjentami, którzy w tym badaniu otrzymywali deksrazoksan lub placebo.

W żadnym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży nie zaobserwowano różnic w wynikach
onkologicznych (przeżycie wolne od zdarzeń) pomiędzy grupami leczonymi deksrazoksanem
i grupami leczonymi samą antracykliną.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Klirens deksrazoksanu i jego aktywnych metabolitów może być zmniejszony u pacjentów ze
zmniejszonym klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Ponieważ, u pacjentów leczonych produktem leczniczym Cyrdanax (patrz punkt 4.8) obserwowano
czasami zaburzenia czynności wątroby, zaleca się rutynowe wykonywanie badań czynności wątroby
przed oraz podczas podawania deksrazoksanu pacjentom, z zaburzeniami czynności wątroby
w wywiadzie.

Pacjenci z zaburzeniami czynności serca
Podczas leczenia deksrazoksanem należy kontynuować standardowe monitorowanie czynności serca
związane ze stosowanie doksorubicyny lub epirubicyny.

Nie ma danych pozwalających na stosowanie deksrazoksanu u pacjentów z przebytym zawałem serca
w ciągu ostatnich 12 miesięcy, z istniejącą wcześniej niewydolnością serca (w tym kliniczną
niewydolnością serca wtórną do, lub w następstwie, leczenia antracyklinami), nieustabilizowaną
dusznicą bolesną lub z objawową zastawkową wadą serca.

Choroba zakrzepowo-zatorowa
Stosowanie deksrazoksanu w skojarzeniu z chemioterapią, może prowadzić do zwiększenia ryzyka
choroby zakrzepowo-zatorowej (patrz punkt 4.8).

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Ponieważ deksrazoksan jest lekiem cytotoksycznym, mężczyźni i kobiety aktywni seksualnie powinni
stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia. Kobiety i mężczyźni powinni stosować
skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia
deksrazoksanem (patrz punkt 4.6).

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)
Brak badań klinicznych porównujących skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania deksrazoksanu
u pacjentów w podeszłym wieku, względem młodszych pacjentów. Zasadniczo należy jednak
zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na częstsze
stosowanie przez nich innych produktów leczniczych, częstsze występowanie współistniejących
chorób oraz możliwe osłabienie czynności wątroby, nerek lub serca.
Reakcje anafilaktyczne
U pacjentów leczonych deksrazoksanem i antracyklinami obserwowano reakcje anafilaktyczne w tym
obrzęk naczynioruchowy, reakcje skórne, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową, niedociśnienie
tętnicze i utratę świadomości (patrz punkt 4.8). Przed podaniem leków należy wziąć pod uwagę
wcześniejsze występowanie reakcji alergicznych na deksrazoksan (patrz punkt 4.3).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Cyrdanax jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki i metabolizowany
przez amidohydrolazę dihydropirymidyny (DHPaza) w wątrobie oraz nerkach do metabolitów
z otwartym pierścieniem. Jednoczesne podawanie doksorubicyny (w dawce od 50 do 60 mg / m2 pc.)
lub epirubicyny (w dawce od 60 do 100 mg / m2 pc.) nie wykazało znaczącego wpływu na
farmakokinetykę produktu leczniczego Cyrdanax.

W badaniach produkt leczniczy Cyrdanax nie miał wpływu na farmakokinetykę doksorubicyny.
Istnieją ograniczone dowody uzyskane w czasie badań sugerujące, że klirens epirubicyny może
zwiększać się, w przypadku wcześniejszego podania deksrazoksanu, miało to miejsce w przypadku
stosowania dużych dawek epirubicyny (w dawce od 120-135 mg / m2).

Produkt leczniczy Cyrdanax może spowodować zwiększenie toksyczności hematologicznej
wywołanej przez chemioterapię lub radioterapię i dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie
parametrów hematologicznych podczas dwóch pierwszych cykli leczenia (patrz punkt 4.4).

Nie należy mieszać produktu leczniczego Cyrdanax w jednej infuzji z innymi produktami
leczniczymi.

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie:
Szczepionka przeciw żółtej febrze: ryzyko wystąpienia uogólnionego odczynu poszczepiennego
zagrażającego zgonem (patrz punkt 4.3).

Nie zalecane jednoczesne stosowanie:
Inne szczepionki zawierające żywe, atenuowane drobnoustroje: istnieje ryzyko uogólnionej choroby
zagrażającej zgonem. Ryzyko jest zwiększone u osób z upośledzoną odpornością na skutek chorób
zasadniczych. Jeżeli to możliwe, należy stosować inaktywowane szczepionki (poliomyelitis).
Fenytoina: produkty lecznicze o działaniu cytotoksycznym mogą zmniejszyć wchłanianie fenytoiny
i prowadzić do zaostrzenia przebiegu drgawek. Deksrazoksan nie jest zalecany w połączeniu
z fenytoiną.

Należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie:
Cyklosporyna, takrolimus: silne działanie immunosupresyjne oraz ryzyko choroby
limfoproliferacyjnej.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne metody
zapobiegania ciąży podczas leczenia. W przypadku kobiet i mężczyzn antykoncepcję należy
kontynuować jeszcze przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia produktem leczniczym
Cyrdanax (patrz punkt 4.4).

Ciąża
Nie ma odpowiednich danych o stosowaniu deksrazoksanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach
wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest
nieznane. Nie należy stosować produktu leczniczego Cyrdanax w okresie ciąży, jeżeli nie jest to
bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Nie ma badań na zwierzętach odnośnie przenikania substancji czynnej i (lub) jej metabolitów do
mleka. Nie wiadomo czy u ludzi deksrazoksan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka kobiecego.
Z uwagi na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych u niemowląt narażonych na
działanie produktu leczniczego Cyrdanax, podczas leczenia nim konieczne jest zaprzestanie karmienia
piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność
Nie badano wpływu deksrazoksanu na płodność ludzi i zwierząt.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Cyrdanax wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Pacjenci, u których w trakcie stosowania produktu leczniczego Cyrdanax wystąpi zmęczenie powinni
zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Produkt leczniczy Cyrdanax jest stosowany w skojarzeniu z chemioterapią opartą o antracykliny,
dlatego względny udział antracyklin i produktu leczniczego Cyrdanax w występowaniu działań
niepożądanych może być niejasny. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są reakcje
hematologiczne i gastroenterologiczne, głównie niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty,
zapalenie jamy ustnej oraz osłabienie i łysienie. Działanie mielosupresyjne produktu leczniczego
Cyrdanax może występować dodatkowo z działaniami wywołanymi przez chemioterapię (patrz punkt
4.4).
Działania niepożądane
W tabeli zamieszczono działania niepożądane zgłaszane w okresie trwania badań klinicznych oraz po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Ze względu na spontaniczny charakter zgłoszeń
w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, częstość występowania tych zdarzeń
określa się jako „nieznaną”, jeśli nie zostały one już zgłoszone podczas trwania badań klinicznych.

Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości ich występowania (najczęstsze
działania wymieniono w pierwszej kolejności) w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10); często
(≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 to < 1/100); częstość nieznana (nie może być określona
na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenie, posocznica
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Niezbyt często Ostra białaczka szpikowa

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Niedokrwistość, leukopenia
Często Neutropenia, małopłytkowość, neutropenia z gorączką, granulocytopenia

Niezbyt często
aplazja szpiku kostnego z gorączką, zmniejszenie liczby białych krwinek
Zwiększenie liczby eozynofilów, zwiększenie liczby neutrofilów, zwiększenie liczby
płytek krwi, zwiększenie liczby białych krwinek, limfopenia, zmniejszenie liczby
monocytów
Zaburzenia układu immunologicznego
Nieznana Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Brak apetytu
Zaburzenia układu nerwowego
Często Parestezje, zawroty głowy, ból głowy, neuropatia obwodowa
Niezbyt często Omdlenie
Zaburzenia oka
Często Zapalenie spojówek
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy, zakażenie ucha
Zaburzenia serca
Często Zmniejszenie frakcji wyrzutowej, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe
Często Zapalenie żył
Niezbyt często Zakrzepica żył, obrzęk limfatyczny
Nieznana Zator
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszności, kaszel, zapalenie gardła
Niezbyt często Zakażenia układu oddechowego
Nieznana Zatorowość płucna
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej
Często Biegunka, zaparcie, ból brzucha, niestrawność
Niezbyt często Zapalenie dziąseł, kandydoza jamy ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Wypadanie włosów
Często Zaburzenia paznokci, rumień
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Osłabienie
Często Zapalenie błony śluzowej, gorączka, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, reakcje
w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, obrzęk, uczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd,
zakrzepica)
Niezbyt często Obrzęk, pragnienie

Dane pochodzące z badań klinicznych
W powyższej tabeli przedstawiono działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych, mające
uzasadnione prawdopodobieństwo związku przyczynowo-skutkowego z deksrazoksanem. Dane te
pochodzą z badań klinicznych u pacjentów z nowotworami złośliwymi, w których produkt leczniczy
Cyrdanax stosowano w skojarzeniu z chemioterapią opartą o antracykliny, a w niektórych
przypadkach badania te posiadały grupę kontrolną stosującą chemioterapię jako samodzielne leczenie.

Pacjenci otrzymujący chemioterapię w skojarzeniu z deksrazoksanem (n = 375):

• Z tej grupy 76% to pacjenci poddawani leczeniu raka piersi, a 24% z powodu innych
zaawansowanych nowotworów.
• Leczenie produktem leczniczym Cyrdanax: średnia dawka 1010 mg/m2 pc. (mediana: 1000 mg/m2
pc.) w skojarzeniu z doksorubicyną oraz średnia dawka 941 mg/m2 pc. (mediana: 997 mg/m2 pc.)
w skojarzeniu z epirubicyną.
• Leczenie z zastosowaniem chemioterapii u pacjentów z rakiem piersi: 45% pacjentów
otrzymywało leczenie skojarzone z doksorubicyną 50 mg/m2 pc. (głównie z 5-fluorouracyem
i cyklofosfamidem); 17% wyłącznie z epirubicyną; 14% leczenie skojarzone z epirubicyną
60 mg/m2 pc. lub 90 mg/m2 pc. (głównie z 5-fluorouracylem i cyklofosfamidem).

Pacjenci otrzymujący wyłącznie chemioterapię (n = 157)
• Wszystkich leczono na raka piersi.
• Zastosowana chemioterapia: 43% pacjentów otrzymywało jedynie epirubicynę 120 mg/m2pc.; 33%
otrzymywało 50 mg/m2pc. doksorubicyny w skojarzeniu głównie z 5-fluorouracylem
i cyklofosfamidem; 24% otrzymywało 60 mg/m2pc. lub 90 mg/m2pc. epirubicyny w skojarzeniu
głównie z 5-fluorouracylem i cyklofosfamidem.

Opis wybranych działań niepożądanych produktu leczniczego

Wtórne nowotwory
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano niezbyt często występowanie AML
u dorosłych pacjentów z rakiem piersi.

Profil bezpieczeństwa po zastosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki
Nie badano maksymalnej tolerowanej dawki deksrazoksanu (MTD) podawanej w monoterapii
w krótkiej infuzji co trzy tygodnie w celu kardioprotekcji. W badaniach cytotoksyczności
deksrazoksanu wartość MTD wykazywała zależność od dawki i schematu dawkowania i zmieniała się
od 3750 mg/m2pc. podczas krótkich infuzji podawanych w podzielonych dawkach w ciągu 3 dni do
7420 mg/m2pc. podawanych raz w tygodniu przez 4 tygodnie. Zahamowanie czynności szpiku
i nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby stanowiły o ograniczeniu dawki. Wartość
MTD jest mniejsza u pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej intensywną chemioterapię oraz
u pacjentów z istniejącą wcześniej obniżoną odpornością (np. pacjenci z AIDS).

Działania niepożądane, które występowały po podaniu deksrazoksanu w dawce zbliżonej do MTD:
neutropenia, małopłytkowość, nudności, wymioty, zwiększenie wartości parametrów czynnościowych
wątroby. Inne objawy toksyczności to złe samopoczucie, niewielka gorączka, zwiększone wydalanie
żelaza i cynku z moczem, anemia, zaburzenia krzepnięcia krwi, przemijające zwiększenie stężenia
triglicerydów i amylazy w surowicy, przemijające zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania u dzieci opiera się głównie na zgłoszeniach literaturowych z badań
klinicznych nad ostrą białaczką limfoblastyczną, chłoniakiem nieziarnicznym, chłoniakiem Hodgkina
(ziarnicą złośliwą) i kostniakomięsakiem oraz danych ze stosowania produktu leczniczego po
wprowadzeniu do obrotu.

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, zarówno w grupie otrzymującej
deksrazoksan, jak i w grupie kontrolnej, obserwowano występowanie wtórnych nowotworów
złośliwych, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego (MDS). Mimo
że liczba drugich pierwotnych nowotworów była wyższa w grupach deksrazoksanu, między grupami
nie wystąpiła różnica statystyczna. Ponadto długotrwałe skutki działania deksrazoksanu na
występowanie wtórnych nowotworów złośliwych nie są znane (nie mogą być oszacowane
z dostępnych danych) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail:ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania to leukopenia, małopłytkowość, nudności,
wymioty, biegunka, reakcje skórne i łysienie. Nie istnieje specyficzne antidotum i należy prowadzić
leczenie objawowe.

Leczenie powinno obejmować profilaktykę i leczenie zakażeń, utrzymywanie stężenia płynów
i podtrzymywanie odżywiania.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki osłaniające stosowane w chemioterapii przeciwnowotworowej
Kod ATC: V03A F02

Mechanizm działania
Dokładny mechanizm kardioprotekcyjnego działania deksrazoskanu nie został całkowicie poznany,
jednak na podstawie dostępnych danych zakłada się, że jest on taki jak opisano poniżej.
Zależna od dawki kardiotoksyczność antracyklin obserwowana podczas ich podawania, jest wynikiem
stresu oksydacyjnego zależnych od żelaza wolnych rodników, powstających w wyniku działania
antracyklin, na nieosłonięty mięsień sercowy. Deksrazoksan, analog EDTA (kwasu
etylenodiaminotetraoctowego), jest hydrolizowany w komórkach serca do związku ICRF-198
z otwartym pierścieniem. Zarówno deksrazoksan (ICRF-187) jak i ICRF-198 mogą tworzyć
kompleksy chelatowe z jonami metali. Powszechnie uważa się, że mogą one działać ochronnie na
serce poprzez usuwanie jonów metali zapobiegając w ten sposób cyklowi utleniania i redukcji
kompleksów Fe 3+- antracykliny i powstawaniu reaktywnych rodników.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań klinicznych wskazują, że kardioprotekcyjne działanie
deksrazoksanu jest tym większe, im większa jest dawka kumulacyjna antracyklin.

Deksrazoksan nie chroni przed innymi niż kardiotoksyczne działaniami niepożądanymi antracyklin.

Większość kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzono z udziałem pacjentów z
zaawansowanym rakiem piersi i zastosowano stosunek dawki deksrazoksanu do doksorubicyny
wynoszący 20:1 lub 10:1. W dwóch badaniach klinicznych, w których zastosowano wyższy stosunek
dawki (jeden u pacjentów z rakiem piersi, a drugi u pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca)
obserwowano wyższy wskaźnik umieralności dla grup leczonych deksrazoksanem i przyjmujących
chemioterapię, w porównaniu z grupami przyjmującymi tylko chemioterapię lub placebo. Stosunek

dawek został następnie zmniejszony do 10:1 w obu badaniach i nie zgłaszano istotnych różnic
w czasie przeżycia u pacjentów leczonych niższym stosunkiem dawek. Jednak w wielu badaniach,
w których zastosowano wyższy stosunek dawek, nie obserwowano różnic w czasie przeżycia.

Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności u dzieci. Dane pochodzą głównie z badań grupy
COG (Children's Oncology Group) opublikowanych w artykule BL Asselin i wsp. J. Clin. Oncol. 2016
oraz w artykule CL Schwartz i wsp. Pediatr. Blood Cancer 2016.

Badanie P9404 (BL Asselin i in.: J. Clin. Oncol. 2016) oceniało skuteczność kardioprotekcyjną oraz
bezpieczeństwo deksrazoksanu podawanego wraz z chemioterapią obejmującą skumulowaną dawkę
doksorubicyny 360 mg/m2 w leczeniu dzieci i młodzieży krótko po zdiagnozowaniu ostrej białaczki
limfoblastycznej T-komórkowej (T-ALL) lub limfoblastycznego chłoniaka nieziarniczego (L-NHL).
W okresie od czerwca 1996 roku do września 2001 roku pacjentów przydzielano losowo do grup
otrzymujących doksorubicynę bez deksrazoksan (n=273) lub z deksrazoksanem (n=264) (proporcja
deksrazoksanu i doksorubicyny 10:1). Deksrazoksan był podawany w postaci szybkiego wlewu
bezpośrednio przed podaniem każdej z dawek doksorubicyny. Skutki działania na układ krążenia
oceniano dokonując pomiarów echokardiograficznych czynności i struktury lewej komory.

W punkcie początkowy cechy charakteryzujące całą badaną populację były następujące: średnia wieku
w momencie diagnozy 9,2 roku, płeć męska (75,8%), rasa biała (66%), z T-ALL (67%). Zastosowano
leczenie na podstawie zmodyfikowanego protokołu badania DFCI ALL-87-01 z podaniem
metotreksatu w wysokich dawkach lub bez metotreksatu. Wszystkich pacjentów poddano również
napromienianiu czaszki.

Podczas badania oraz w okresie obserwacji badania nie zaobserwowano u pacjentów niewydolności
serca. Spośród pięciu pacjentów, u których w trakcie podawania leczenia wystąpiły objawy
toksyczności 3. lub 4. stopnia ze strony układu krążenia, u dwóch osób zaobserwowano arytmię (n=1
w grupie stosującej deksrazoksan), a u 3 zmniejszenie frakcji skracania lewej komory (wszystkie te
osoby należały do grupy, której nie podawano deksrazoksanu). Wszystkim pięciu osobom podano
wysokie dawki metotreksatu i u wszystkich objawom ze strony układu krążenia świadczącym
o toksyczności towarzyszyły poważne infekcje. U wszystkich pacjentów dolegliwości ustąpiły
i otrzymali oni wszystkie dawki chemioterapii, w tym doksorubicynę. Dla 160 pacjentów odnotowano
stężenia troponiny sercowej (cTnT) przed leczeniem i w jego trakcie. Prawdopodobieństwo
wystąpienia podwyższonych stężeń cTnT było mniejsze w grupie deksrazoksanu (iloraz szans, 0,23;
95% CI, 0,05 do 1,11; p = 0,067).

W punkcie wyjściowym średnie wyniki z frakcji skracania lewej komory oraz stosunek grubości lewej
komory do jej wymiarów były podobne we wszystkich grupach poddawanych leczeniu. Średnia
wartość wyniku z dla grubości ściany lewej komory w punkcie wyjściowym w grupie leczonej
deksrazoksanem była istotnie niższa niż w grupie nieleczonej deksrazoksanem. Grubość ściany lewej
komory była gorsza po okresie leczenia w grupie nieleczonej deksrazoksanem niż w grupie nim
leczonej. Po podaniu doksorubicyny średnie wyniki z były niższe niż oczekiwane normy wiekowe
u wszystkich dzieci, ale nie występowały istotne różnice pomiędzy grupami. Średni wynik był zawsze
zbliżony do normalnego w grupie leczonej deksrazoksanem. Średnie wyniki z frakcji skracania lewej
komory, grubości ściany lewej komory oraz stosunku grubości lewej komory do jej wymiarów u
dzieci leczonych deksrazoksanem mierzone po trzech latach nie różniły się istotnie od wyników
u dzieci zdrowych. Natomiast w grupie nieleczonej deksrazoksanem wyniki te utrzymywały się na
poziomie niższym niż u dzieci zdrowych. Średnie wartości z frakcji skracania, grubości ściany oraz
stosunku grubości do wymiarów lewej komory mierzone 3 lata po postawieniu diagnozy były gorsze
w grupie leczonej tylko doksorubicyną (n = 55 na grupę, P ≤ 0,01 dla wszystkich porównań).

Nie występowały różnice w grupach w zakresie 5-letniego przeżycia wolnego od zdarzeń (z błędem
standardowym): 76,7% (2,7%) w grupie leczonej deksrazoksanem w porównaniu do 76,0% (2,7%)
w grupie leczonej tylko doksorubicyną (p=0,9) (patrz także punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 4.8). Częstotliwość

występowania poważnej toksyczności hematologicznej 3. lub 4. stopnia, infekcji, zdarzeń
z ośrodkowym układem nerwowym oraz śmierci spowodowanej toksycznością była podobna
w obydwu grupach.

W badaniu nierandomizowanym (P9754, CL Schwartz i in., Pediatric Blood Cancer 2016) z udziałem
pacjentów z kostniakomięsakiem bez przerzutów (średnia wieku 13 lat, zakres 3–30 lat), w którym
wszyscy pacjenci otrzymujący doksorubicynę (450–600 mg/m2) przyjmowali również deksrazoksan
(proporcja deksrazoksanu i doksorubicyny — 10:1) (242 pacjentów wystawionych na działanie
doksorubicyny w dawce co najmniej 450 mg/ m2 oraz 101 pacjentów — w dawce 600 mg/ m2)
u 5 pacjentów wystąpiły zaburzenia pracy lewej komory 1. lub 2. stopnia, przy czym u co najmniej
4 z tych osób były to zaburzenia przejściowe. U dwóch z tych pacjentów przerwano następnie
podawanie doksorubicyny. Nie zaobserwowano kardiomiopatii 3., 4. ani 5. stopnia (zaburzenia pracy
komór). Ponadto u jednego pacjenta, u którego nie występowały udokumentowane zaburzenia pracy
mięśnia sercowego, zaobserwowano podwyższenie poziomu cTnT w osoczu 3. stopnia
zaawansowania przy dawce doksorubicyny wynoszącej 600 mg/ m2. Wartości frakcji skracania lewej
komory uzyskane od 104 pacjentów, których można było poddać ocenie, przekonwertowano do
postaci wyników z (FSZ) w celu przeanalizowania zmiany w czynności serca od czasu
zakwalifikowania do badania. Zaobserwowano, że wartość FSZ ulegała zmniejszeniu w sposób istotny
statystycznie wraz z upływem czasu, przy czym zmiana ta wynosiła -0,017 ±0,009 jednostki
standaryzowanej (wynik z wynoszący 1) tygodniowo (szacowana roczna zmiana wynosząca 0,9
jednostki FSZ). Przypisanie do grupy leczenia standardowego (450 mg/ m2 doksorubicyny) bądź
intensywnego (600 mg/ m2 doksorubicyny) nie miało wpływu na zmianę wartości FSZ. W odniesieniu
do kardiotoksyczności, pomiarów biomarkerów i analizy wartości FSZ ryzyko wystąpienia ostrej
kardiomiopatii było niskie, biorąc pod uwagę skumulowane dawki doksorubicyny od 450 mg/m2 do
600 mg/m2 (patrz także punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 4.8).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Kinetyka deksrazoksanu w surowicy po podaniu dożylnym pacjentom z nowotworem przebiega
według otwartego modelu dwukompartmentowego z eliminacją przebiegającą jako proces pierwszego
rzędu. Maksymalne stężenie w osoczu po 12 – 15 minutowej infuzji 1000 mg/m2pc. wynosi około
80 μg/ml, a pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) - 130 ± 27 mg.h./l. Stężenie
w osoczu zmniejsza się następnie ze średnim okresem półtrwania wynoszącym 2,2 ± 0,42 godziny.
Całkowity klirens deksrazoksanu u dorosłych wynosi 14,4 ± 2,8 l/h.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji wynosi 44,0 ± 3,9 l, co wskazuje, że dystrybucja deksrazoksanu następuje
głównie do płynów ustrojowych. Deksrazoksan wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu
(2%) i nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego w klinicznie istotnych ilościach.

Biotransformacja i metabolizm
Produkt leczniczy Cyrdanax oraz jego metabolity wykrywano w osoczu i moczu zwierząt i człowieka.

Eliminacja
Wydalanie wraz z moczem odgrywa ważną rolę w eliminacji deksrazoksanu. Całkowita ilość
deksrazoksanu wydalanego wraz z moczem w postaci niezmienionej to wielkość rzędu 40%.

Populacje specjalne

Dzieci i młodzież
Ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania u dzieci wskazują, że chociaż wartości
bezwzględne klirensu są wyższe, wartości znormalizowane względem powierzchni ciała nie różnią się
istotnie od wartości u dorosłych.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania deksrazoksanu u osób w podeszłym wieku.
Klirens substancji czynnej może być zmniejszony u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z
małym klirensem kreatyniny.
Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono badań wśród pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek
W porównaniu ze zdrowymi pacjentami (klirens kreatyniny (CLCR)> 80 ml / min) ekspozycja była
2 krotnie większa u osób z umiarkowaną (CLCR od 30 do 50 ml / min) do ciężkiej niewydolnością
nerek (CLCR <30 ml / min). Modelowanie wskazywało, że równoważną ekspozycję (AUC0-inf) można
osiągnąć, jeśli dawkowanie zmniejszy się o 50% u pacjentów, których CLCR wynosi mniej niż
40 ml / min w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej (CLCR> 80 ml / min).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Badania przedkliniczne wskazują, że po wielokrotnym podaniu dawek deksrazoksanu docelowymi
narządami są te, w których zachodzą szybkie podziały komórek: szpik kostny, tkanka limfatyczna,
jądra i błona śluzowa przewodu pokarmowego. Stosowanie deksrazoksanu było związane z atrofią
jąder u szczurów, począwszy od poziomu dożylnego 25 mg / kg i w dawce 20 mg / kg / tydzień
u psów.

Stopień toksycznego działania na tkanki zależy głównie od schematu dawkowania produktu
leczniczego Cyrdanax. Pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż taka sama dawka podzielona
na kilka infuzji w ciągu doby.

Mutagenność
Wykazano, że deksrazoksan ma działanie mutagenne oraz aktywność genotoksyczna w badaniach
in vitro i in vivo.

Rakotwórczość
Rakotwórcze działanie deksrazoksanu nie było badane. Jednak długotrwałe podawanie dużych dawek
razoksanu - mieszaniny racemicznej, w której deksrazoksan jest S-(+) enancjomerem - prowadziło do
rozwoju nowotworów krwiotwórczych u samic myszy, nowotworów limfocytarnych u samic myszy
i gruczolakoraków macicy u samic szczurów..

Toksyczny wpływ na reprodukcję - teratogenność
Dane dotyczące płodności są ograniczone z dostępnych badań na zwierzętach, ale zmiany w jądrach
zaobserwowano u szczurów i psów po wielokrotnym podawaniu.

Badania nad wpływem na rozrodczość u zwierząt wykazują, że razoksan jest embriotoksyczny dla
myszy, szczurów i królików oraz teratogenny u szczurów i myszy (patrz punkt 4.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Brak.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie należy mieszać produktu leczniczego Cyrdanax w jednej infuzji z innymi produktami
leczniczymi, niż wymienione w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

Przed otwarciem:

250 mg: 2 lata

500 mg: 4 lata

Po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu:
Chemiczna i fizyczna stabilność zachowana jest w temperaturze 4ºC przez 8 godzin.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być zużyty natychmiast. Jeżeli nie jest
zużyty natychmiast, za warunki i czas przechowania ponosi odpowiedzialność użytkownik - nie
przechowywać dłużej niż 4 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce) bez dostępu światła.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przed otwarciem fiolki: Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać
w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywanie produktu leczniczego po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolki z brunatnego szkła typu I, zawierające 500 mg lub 250 mg proszku, zamknięte korkiem z gumy
bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i nakładką (dyskiem) z PP (fiolki 500 mg: biały
dysk; fiolki 250 mg: żółty dysk) [zamknięcie typu flip-off], umieszczone w tekturowym pudełku.
Opakowania zawierają 1 lub 4 fiolki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Zalecenia dotyczące bezpiecznego przygotowania do stosowania i usuwania pozostałości
produktu leczniczego.
W trakcie stosowania produktu leczniczego Cyrdanax, należy stosować się do narodowych lub
uznanych wytycznych dotyczących przygotowywania i usuwania pozostałości leków
cytotoksycznych.
Sporządzenie roztworu do infuzji (rozpuszczenie i rozcieńczenie) powinno być przeprowadzone przez
przeszkolony personel w przeznaczonym do przygotowywania leków cytotoksycznych miejscu.
Przygotowywanie do stosowania i usuwania pozostałości produktu nie powinno być wykonywane
przez kobiety w ciąży.

Zaleca się używanie rękawiczek i odzieży ochronnej w celu uniknięcia kontaktu ze skórą. Istnieją
doniesienia o reakcjach skórnych po kontakcie deksrazoksanu ze skórą.

Jeśli dojdzie do kontaktu produktu leczniczego Cyrdanax w postaci proszku lub roztworu ze skórą lub
błonami śluzowymi, należy je natychmiast, dokładnie spłukać wodą.

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej.
Rozpuszczenie produktu leczniczego Cyrdanax

Zawartość każdej fiolki należy rozpuścić w 25 ml (dla 500 mg) lub 12,5 ml (dla 250 mg) wody do
wstrzykiwań. Zawartość fiolki rozpuszcza się w ciągu kilku minut po delikatnym potrząsaniu.
Otrzymany roztwór ma pH około 1,8. Roztwór należy rozcieńczyć przed podaniem go pacjentowi.
Rozcieńczenie rozpuszczonego produktu leczniczego Cyrdanax
W celu uniknięcia ryzyka zakrzepowego zapalenia żył w miejscu podania, produkt leczniczy
Cyrdanax należy rozcieńczyć przed infuzją jednym z płynów podanych w tabeli poniżej. Zaleca się
użycie roztworów o wyższym pH. Końcowa objętość płynu jest proporcjonalna do liczby fiolek
produktu leczniczego Cyrdanax i objętości płynu użytego do rozcieńczenia, która wynosi od 12,5 ml
do 100 ml na fiolkę.
Poniższa tabela podsumowuje końcową objętość i przybliżone pH rozpuszczonego i rozcieńczonego
produktu leczniczego Cyrdanax na jedną i cztery fiolki. Minimalna i maksymalna objętość płynów do
infuzji na fiolkę pokazana jest poniżej.

Fiolki 250 mg: Cyrdanax 20 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Płyn do infuzji
stosowany do
rozcieńczenia

Objętość płynu
użytego do
rozcieńczenia 1 fiolki
rozpuszczonego
produktu leczniczego

Końcowa objętość
1 fiolki
Końcowa objętość
4 fiolek
pH
(w przybliżeniu)

Roztwór Ringera
z mleczanami
12,5 ml 25 ml 100 ml 2,4
50 ml 62,5 ml 250 ml 3,5
0,16 M mleczan
sodu*
12,5 ml 25 ml 100 ml 3,9
50 ml 62,5 ml 250 ml 4,6
* Mleczan sodu 11,2% należy rozcieńczyć w stosunku 1:6 w celu uzyskania stężenia 0,16 M

W celu podwyższenia pH roztworu zwykle zaleca się użycie większej objętości płynu do
rozcieńczania (maksymalnie 50 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 12,5 ml rozpuszczonego
produktu leczniczego Cyrdanax). Jeśli to konieczne i wymaga tego stan hemodynamiczny pacjenta,
można stosować mniejsze objętości płynu do rozcieńczania (minimum 12,5 ml dodatkowego płynu do
rozcieńczenia na 12,5 ml rozpuszczonego produktu leczniczego Cyrdanax).

Fiolki 500 mg: Cyrdanax 20 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Płyn do infuzji
stosowany do
rozcieńczenia

Objętość płynu
użytego do
rozcieńczenia 1 fiolki
rozpuszczonego
produktu leczniczego

Końcowa objętość
1 fiolki
Końcowa objętość
4 fiolek
pH
(w przybliżeniu)

Roztwór Ringera
z mleczanami
25 ml 50 ml 200 ml 2,4
100 ml 125 ml 500 ml 3,5
0,16 M mleczan
sodu*
25 ml 50 ml 200 ml 3,9
100 ml 125 ml 500 ml 4,6
* Mleczan sodu 11,2% należy rozcieńczyć w stosunku 1:6 w celu uzyskania stężenia 0,16M

W celu podwyższenia pH roztworu zwykle zaleca się użycie większej objętości płynu do
rozcieńczenia (maksymalnie 100 ml dodatkowego płynu do rozcieńczania na 25 ml rozpuszczonego
produktu leczniczego Cyrdanax). Jeśli to konieczne i wymaga tego stan hemodynamiczny pacjenta,
można stosować mniejsze objętości płynu do rozcieńczania (minimum 25 ml dodatkowego płynu do
rozcieńczenia na 25 ml rozpuszczonego produktu leczniczego Cyrdanax).

Produkt leczniczy Cyrdanax przeznaczony jest do jednorazowego użycia. Rozpuszczony
i rozcieńczony produkt powinien być użyty natychmiast. Jeżeli nie jest zużyty natychmiast, za
warunki i czas przechowania ponosi odpowiedzialność użytkownik - nie przechowywać dłużej niż
4 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce) bez dostępu światła.

Produkty lecznicze przeznaczone do podania pozajelitowego powinny być ocenione wzrokowo czy
nie zawierają cząstek stałych. Roztwór produktu leczniczego Cyrdanax bezpośrednio po
rozpuszczeniu jest bezbarwny do żółtego, jednak wraz z upływem czasu mogą następować pewne
zmiany w zabarwieniu, co nie oznacza utraty aktywności, jeśli produkt był prawidłowo
przechowywany. Jeśli jednak po rozpuszczeniu produkt leczniczy nie jest bezbarwny do żółtego,
należy go usunąć.

Usuwanie niezużytego produktu

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami. Taką samą ostrożność należy zachować przy usuwaniu przyborów użytych do
sporządzenia roztworu.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
1020 Wiedeń, Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 20248

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06 czerwca 2012 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 02 listopada 2018 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.