# Aspargin 50 tabletek

- Rodzaj produktu: Lek
- Kategoria: Kości, stawy i mięśnie / Magnez i elektrolity
- Cena: 10,49 zł
- Dostępność: dostępny
- Wersja HTML: https://apteka.online/products/aspargin-50-tabletek
- Wersja Markdown: https://apteka.online/products/aspargin-50-tabletek.md
- Sprzedawca: Punkt Apteczny Pharmer (placówka partnerska)
- Operator serwisu: apteka.online sp. z o.o.

## Informacje produktowe

- **EAN:** 5909990210718
- **Opakowanie:** 50 tabl.
- **Producent:** FARMACEUTYCZNA SPÓŁDZIELNIA PRACY FILOFARM
- **Dawka:** 17mg+54mg
- **Nazwa międzynarodowa:** Magnesium, Kalii hydrogenoaspartas
- **Rodzaj:** Lek
- **Nazwa powszechnie stosowana:** Magnesii hydrogenoaspartas + Kalii hydrogenoaspartas
- **Moc:** 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Wykryte substancje pomocnicze (wg ChPL):** Sacharoza (cukier), Stearynian magnezu, Talk

## Opis

Aspargin to lek zawierający magnez i potas w dobrze przyswajalnej postaci asparaginianów. Stosuje się go w uzupełnianiu niedoborów tych pierwiastków, szczególnie przy zaburzeniach pracy serca, w profilaktyce choroby wieńcowej oraz podczas rekonwalescencji.

## Wskazania
Aspargin stosuje się w uzupełnianiu niedoborów magnezu i potasu w następujących sytuacjach:
- przy zaburzeniach pracy serca (niemiarowościach, nadpobudliwości serca) spowodowanych niedoborem tych pierwiastków,
- zapobiegawczo w chorobie niedokrwiennej serca i przy zagrożeniu zawałem,
- wspomagająco u pacjentów po zawale serca w okresie rekonwalescencji,
- po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, które spowodowały utratę magnezu i potasu,
- przy długotrwałym stosowaniu glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (np. tiazydów, furosemidu), aby przeciwdziałać ich niepożądanym skutkom.

Jeśli po 30 dniach stosowania nie nastąpi poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

## Działanie
**Magnez** jest aktywatorem wielu enzymów i pośredniczy w wytwarzaniu oraz transporcie energii. Jest niezbędny dla prawidłowej pracy mięśnia sercowego, układu nerwowego i mięśni. Jego niedobór może objawiać się nadpobudliwością, trudnościami z koncentracją, snem, zwiększoną podatnością na stres, skurczami mięśni i zwiększać ryzyko chorób serca.

**Potas** uczestniczy w czynności układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym. Jest kluczowy dla utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi, równowagi kwasowo-zasadowej i pracy narządów wewnętrznych.

**Kwas asparaginowy**, do którego związane są jony, ułatwia ich transport przez ścianę jelita i bierze udział w przekazywaniu bodźców w układzie nerwowym.

## Dawkowanie
Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Nie stosuje się go u dzieci poniżej 12 lat.
Zalecana dawka to od 1 do 2 tabletek 2-3 razy na dobę, po posiłku. Oznacza to od 2 do 6 tabletek na dobę, podzielonych na 2 lub 3 dawki.
Tabletkę zawsze popijaj wodą. Wchłanianie magnezu może być zmniejszone, jeśli przyjmujesz go wraz z pokarmami bogatymi w fosforany, wapń, tłuszcze lub fityniany.

## Przeciwwskazania
Nie stosuj leku Aspargin, jeśli masz:
- nadwrażliwość na wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu lub którykolwiek składnik pomocniczy,
- hipermagnezemię (nadmiar magnezu we krwi) lub hiperkaliemię (nadmiar potasu we krwi),
- ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min),
- zakażenia dróg moczowych,
- zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok serca), bradykardię,
- myasthenia gravis (nabyte zwiotczenie mięśni),
- znaczne niedociśnienie tętnicze.

## Środki ostrożności
Zachowaj ostrożność i skonsultuj się z lekarzem, jeśli:
- masz ostre odwodnienie lub doszło u ciebie do rozległego zniszczenia tkanek (np. poważne oparzenia),
- stosujesz inne leki lub suplementy zawierające potas,
- masz chorobę wrzodową żołądka,
- wcześniej stwierdzono u ciebie nietolerancję niektórych cukrów (lek zawiera sacharozę).
Nie podawaj leku bez wiedzy lekarza w chorobach nowotworowych.
Przy długotrwałym stosowaniu, w razie ciężkiej biegunki oraz u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi, lekarz może zalecić kontrolę stężenia potasu i magnezu we krwi.

## Interakcje
Nie stosuj Asparginu jednocześnie z:
- antybiotykami z grupy tetracyklin, fluorochinolonami, fluorem oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny – związki magnezu zmniejszają ich wchłanianie. Zachowaj co najmniej 3-godzinną przerwę.
- lekami i suplementami zawierającymi fosforany, wapń i żelazo – zmniejszają wchłanianie magnezu.
- atropiną lub hioscyjaminą – wzrasta ryzyko owrzodzeń jelita.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ:
- Glikozydy naparstnicy (leki nasercowe) w połączeniu z potasem mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
- Leki moczopędne (amiloryd, spironolakton, triamteren) oraz inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl) powodują wzrost stężenia potasu we krwi.
- Antybiotyki aminoglikozydowe, niektóre leki moczopędne, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna, amfoterycyna B i mineralokortykosteroidy nasilają wydalanie magnezu.
- Kortyzon może osłabiać działanie potasu.
- Potas zawarty w leku może zmniejszać wchłanianie witaminy B12.

## Ciąża i karmienie piersią
Zarówno magnez, jak i potas uznaje się za bezpieczne w ciąży i podczas karmienia piersią. Jony te w fizjologicznych ilościach przenikają przez łożysko i do mleka matki, co jest niezbędne dla rozwoju dziecka. Lek może być stosowany w tych okresach, ale po uprzedniej konsultacji z lekarzem, który wskaże właściwą dawkę.

## Prowadzenie pojazdów
Aspargin stosowany zgodnie z zaleceniami nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

## Działania niepożądane
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób) mogą wystąpić dolegliwości ze strony układu pokarmowego: bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty. Zwykle ustępują one samoistnie.
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób) mogą pojawić się: zaburzenia przewodnictwa serca, osłabienie mięśniowe, zaczerwienienie skóry. U osób z zaburzeniami czynności nerek rzadko może dojść do hiperkaliemii.
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób) zgłaszano bezsenność.

## Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to: biegunka, nudności, zaburzenia przewodnictwa serca i oddechu, spadek ciśnienia krwi, drgawki, nużliwość mięśni, uczucie znużenia, opadanie powiek. W razie przyjęcia zbyt dużej dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe, a w ciężkich zatruciach podaje się dożylnie sole wapnia lub przeprowadza dializę.

## Pominięcie dawki
Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Kontynuuj stosowanie leku od kolejnej, zaplanowanej dawki.

## Przechowywanie
Przechowuj lek w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Chronić przed wilgocią. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.

## Skład
Substancjami czynnymi są:
- **Magnezu wodoroasparaginian** – 250 mg, co odpowiada 17 mg jonów magnezu (Mg++).
- **Potasu wodoroasparaginian** – 250 mg, co odpowiada 54 mg jonów potasu (K+).

Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, karboksymetyloskrobia sodowa, sacharoza (53 mg na tabletkę), magnezu stearynian, talk.
Lek zawiera sacharozę (cukier). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni go przyjmować.
Zawartość sodu jest znikoma (mniej niż 23 mg na tabletkę), więc lek uznaje się za „wolny od sodu”.

## Najczęściej zadawane pytania

### Czy Aspargin jest na receptę?
Nie, Aspargin w opakowaniach dostępnych w sprzedaży detalicznej (np. 50 tabletek) jest lekiem wydawanym bez recepty (OTC).

### Komu producent poleca przeznaczony Aspargin?
Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Nie należy go stosować u dzieci poniżej 12 lat.

### Jak długo można stosować Aspargin?
Jeśli po 30 dniach stosowania nie nastąpiła poprawa lub stan się pogarsza, należy skonsultować się z lekarzem. Przy długotrwałym stosowaniu, zwłaszcza z innymi lekami, lekarz może zalecić kontrolę poziomu magnezu i potasu we krwi.

### Czy Aspargin można stosować w ciąży?
Tak, zarówno magnez, jak i potas uznaje się za bezpieczne w ciąży. Lek może być stosowany, ale zaleca się uprzednią konsultację z lekarzem w celu ustalenia odpowiedniej dawki.

### Czy Aspargin można łączyć z innymi preparatami magnezu?
Nie jest to zalecane, ponieważ może prowadzić do nadmiaru magnezu (hipermagnezemii). Przed rozpoczęciem stosowania innych suplementów zawierających magnez lub potas skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

### Jakie są najczęstsze działania niepożądane?
Najczęściej, choć niezbyt często, występują łagodne dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności czy biegunka, które zwykle same ustępują.

### Czy przyjmując Aspargin, mogę pić mleko lub jeść nabiał?
Tak, ale warto pamiętać, że wapń zawarty w nabiale może nieco zmniejszać wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego. Zaleca się przyjmowanie leku po posiłku, a ewentualne suplementy wapnia w innym czasie.

### Co zrobić, jeśli zapomnę wziąć dawkę?
Nie przyjmuj podwójnej dawki. Opuszczoną dawkę pomiń i przyjmij kolejną o zwykłej porze.

### Czy Aspargin zawiera cukier?
Tak, jedna tabletka zawiera 53 mg sacharozy. Osoby z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny go przyjmować.

### Jaka jest różnica między Asparginem a zwykłymi suplementami magnezu?
Aspargin to lek, a nie suplement diety. Oznacza to, że jego skład, jakość i działanie są potwierdzone badaniami klinicznymi. Zawiera połączenie magnezu i potasu w postaci asparaginianów, które są dobrze przyswajalne, oraz ma konkretne, zarejestrowane wskazania medyczne związane m.in. z pracą serca.

## Podmiot odpowiedzialny
Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy FILOFARM  
ul. Pułaskiego 39  
85-619 Bydgoszcz  
Tel.: (52) 342 67 88

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Aspargin i w jakim celu się go stosuje?
Aspargin jest lekiem zawierającym magnez i potas. Zawiera dobrze przyswajalną mieszaninę soli
magnezowej i potasowej kwasu asparaginowego, będącego ważnym składnikiem budulcowym
organizmu.

Magnez jest aktywatorem wielu enzymów, pośredniczy w wytwarzaniu i transporcie energii w
organizmie. Jest niezbędny w czynności mięśnia sercowego, układu nerwowego, mięśniówki gładkiej
naczyń oraz mięśni prążkowanych. Niedobór magnezu zwiększa ryzyko choroby wieńcowej, zawału
serca i zaburzeń rytmu serca. Objawami niedoboru magnezu są:
- nadpobudliwość,
- trudności z koncentracją i ze snem,
- zwiększona podatność na stres,
- zaburzenia pracy mięśni szkieletowych przejawiające się ich drżeniem, skurczami i tzw. tikami.

Potas uczestniczy w czynności układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego oraz w
przewodnictwie nerwowo-mięśniowym. Niedobór potasu stanowi zagrożenie dla prawidłowej
czynności:
- układu nerwowego, przewodnictwa nerwowego i nerwowo-mięśniowego (poruszanie się, praca
serca, funkcjonowanie innych narządów wewnętrznych),
- układu transportującego różne substancje z i do komórek organizmu (odżywianie, oddychanie i
wydalanie),
- układu krwionośnego i wydalniczego w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej
(odpowiedzialnej za utrzymanie prawidłowego ciśnienia i kwasowości krwi).

Kwas asparaginowy bierze udział w przekazywaniu bodźców w ośrodkowym układzie nerwowym.

Wskazania do stosowania:
Lek Aspargin stosuje się w uzupełnianiu niedoborów magnezu i potasu:
- w zaburzeniach pracy serca spowodowanych niedoborem magnezu i potasu;
- zapobiegawczo w chorobie niedokrwiennej serca i w zagrożeniu zawałem serca;

- wspomagająco u pacjentów po zawale serca (w okresie powrotu do zdrowia);
- po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, które spowodowały zmniejszenie
stężenia magnezu i potasu;
- przy długotrwałym stosowaniu glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (np. tiazydów,
furosemidu).

Jeśli po upływie 30 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do
lekarza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Aspargin

#### Kiedy nie stosować leku Aspargin
- jeśli pacjent ma uczulenie na wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu (substancje
czynne) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma hipermagnezemię (nadmiar magnezu we krwi);
- jeśli pacjent ma hiperkaliemię (nadmiar potasu we krwi);
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 30 ml/minutę);
- jeśli pacjent ma zakażenia dróg moczowych (pęcherza moczowego, nerek);
- jeśli pacjent ma zaburzenia pracy serca (uczucie zbyt wolnego, szybkiego lub nierównego bicia
serca);
- jeśli pacjent ma myasthenia gravis (rzadka choroba, której towarzyszy zwiotczenie mięśni);
- jeśli pacjent ma znaczne niedociśnienie tętnicze krwi.

#### Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Aspargin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy zachować ostrożność, jeśli:
- u pacjenta występuje ostre odwodnienie,
- u pacjenta doszło do rozległego zniszczenia tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała),
- pacjent stosuje inne leki zawierające potas,
- pacjent ma chorobę wrzodową żołądka,
- wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów.

Podczas długotrwałego stosowania i w razie wystąpienia biegunki oraz u pacjentów leczonych
glikozydami nasercowymi należy kontrolować stężenia potasu i magnezu w surowicy krwi, a w razie
potrzeby także w erytrocytach (lekarz zaleci wykonanie odpowiednich analiz).

Nie podawać bez wiedzy lekarza w chorobach nowotworowych.

#### Lek Aspargin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Nie należy stosować leku Aspargin jednocześnie z następującymi lekami:
- antybiotyki z grupy tetracyklin, gdyż sole magnezu zmniejszają wchłanianie tych antybiotyków;
należy zachować co najmniej 3-godzinną przerwę pomiędzy podaniem tych leków;
- doustne leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, fluorochinolony, fluor, gdyż związki
magnezu zmniejszają ich wchłanianie;
- leki i suplementy diety zawierające fosforany, wapń i żelazo, gdyż zmniejszają one wchłanianie
magnezu z przewodu pokarmowego;
- atropina lub hioscyjamina, gdyż wzrasta ryzyko owrzodzeń jelita, które może wystąpić przy
doustnym przyjmowaniu soli potasu.

Glikozydy naparstnicy (leki nasercowe) stosowane w połączeniu z potasem mogą prowadzić
do zaburzeń rytmu serca.

Leki moczopędne (amiloryd, spironolakton, triamteren) oraz inhibitory konwertazy angiotensyny
(leki stosowane w chorobach układu krążenia, np. kaptopryl i enalapryl) powodują wzrost stężenia
potasu we krwi.
Antybiotyki aminoglikozydowe, leki moczopędne pętlowe, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna,
amfoterycyna B oraz mineralokortykosteroidy nasilają wydalanie magnezu.
Kortyzon zmniejsza skutki działania potasu. Zawarty w leku potas zmniejsza wchłanianie witaminy
B12.

#### Stosowanie leku Aspargin z jedzeniem i piciem
Lek należy przyjmować po posiłku, popijając wodą. Wchłanianie magnezu zmniejsza się w obecności
fosforanów, wapnia, lipidów i fitynianów w diecie.

#### Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

#### Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek stosowany zgodnie z zaleceniami nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi,
obsługę maszyn i sprawność psychofizyczną.

Lek Aspargin zawiera sacharozę (cukier)
Jedna tabletka zawiera 53 mg sacharozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Aspargin zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Aspargin?
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zwykle lek jest stosowany jak opisano poniżej.
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat:
Zalecana dawka to od 1 do 2 tabletek 2 do 3 razy na dobę, po posiłku, czyli od 2 do 6 tabletek na
dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych.
Lek należy przyjmować po posiłku, popijając wodą.
Leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Leku Aspargin nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i (lub)
wątroby ze względu na możliwość wystąpienia hipermagnezemii lub hiperkaliemii.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmian sposobu podawania i dawkowania leku u pacjentów w wieku powyżej 65
lat.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Aspargin jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
lekarza.

#### Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aspargin
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Objawy zatrucia: zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia oddechu,
spadek ciśnienia tętniczego krwi, drgawki, nużliwość mięśni, uczucie znużenia, opadanie powiek.

#### Pominięcie zastosowania leku Aspargin
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

#### Przerwanie stosowania leku Aspargin
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 leczonych pacjentów): bóle brzucha, nudności,
biegunka, zaparcia, wymioty, które zwykle ustępują samoistnie.

Rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 leczonych
pacjentów): zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (zaburzenia pracy serca),
osłabienie mięśniowe, zaczerwienienie skóry.
Rzadko, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek: hiperkaliemia.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 leczonych
pacjentów): bezsenność.

#### Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel: 22 49 21 301
fax: 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Aspargin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25oC.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Aspargin

- Substancjami czynnymi leku są: magnezu wodoroasparaginian oraz potasu wodoroasparaginian.
1 tabletka zawiera 17 mg jonów magnezu w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu; 54 mg
jonów potasu w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu.
- Substancje pomocnicze to: skrobia ziemniaczana, karboksymetyloskrobia sodowa, sacharoza,
magnezu stearynian, talk.

Jak wygląda lek Aspargin i co zawiera opakowanie

Aspargin to tabletki doustne.

Dostępne opakowania:
Tabletki w blistrach, w tekturowym pudełku:
25 szt. tabletek – 1 blister po 25 szt.
50 szt. tabletek – 2 blistry po 25 szt.
75 szt. tabletek – 3 blistry po 25 szt.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy FILOFARM
ul. Pułaskiego 39
85-619 Bydgoszcz

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy Filofarm
ul. Pułaskiego 39, 85-619 Bydgoszcz
Tel.: (52) 342 67 88

Informacja dla niewidomych i słabowidzących: treść ulotki leku Aspargin jest dostępna w systemie
Ulotka Audio pod ogólnopolskim bezpłatnym numerem telefonu 800 706 848.

Oryginalna ulotka (PDF): https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/774/leaflet

## Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Aspargin 17 mg jonów magnezu + 54 mg jonów potasu; tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 tabletka zawiera: 17 mg jonów magnezu w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu (Magnesii
hydroaspartas) oraz 54 mg jonów potasu w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu (Kalii
hydroaspartas).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Produkt leczniczy zawiera 53 mg sacharozy na tabletkę.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz: pkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Uzupełnianie niedoboru magnezu i potasu:
- przy niemiarowościach i nadpobudliwości serca, zwłaszcza na tle niedoboru magnezu i potasu,
- profilaktycznie w chorobie niedokrwiennej serca, przy zagrożeniu zawałem,
- w rekonwalescencji pozawałowej,
- po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, w przebiegu których doszło do
utraty magnezu i potasu,
- jako lek przeciwdziałający niepożądanym skutkom długotrwałego stosowania glikozydów
nasercowych i leków moczopędnych (np. tiazydów, furosemidu).

Aspargin jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób stosowania

Dawkowanie
Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat:
Doustnie, zwykle od 2 do 6 tabletek na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych, po posiłku (co
odpowiada od 34 mg do 102 mg Mg++/ dobę (od 1,4 mmol do 4,2 mmol) oraz od 108 mg do 324 mg
K+/dobę (od 2,7 mmol do 8,3 mmol).

Produktu leczniczego Aspargin nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Uwaga: przyjmuje się, że całkowite dobowe zapotrzebowanie organizmu na magnez nie przekracza
5 mg/kg masy ciała, a przy zapobieganiu niedoborom potasu podaje się do 780 mg jonu na dobę.

Sposób podawania

Lek należy przyjmować po posiłku, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu (substancje czynne) lub
na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
- hipermagnezemia,
- hiperkaliemia,
- ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 30 ml/minutę),
- zakażenia dróg moczowych,
- zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok),
- bradykardia,
- myasthenia gravis,
- znaczne niedociśnienie tętnicze krwi.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nie podawać bez wiedzy lekarza w chorobach nowotworowych. Produktu leczniczego nie należy
stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni
ciała). Nie podawać z innymi produktami leczniczymi zawierającymi potas. Przy długotrwałym
stosowaniu, w razie ciężkiej biegunki oraz u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi należy
kontrolować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach. Ostrożnie
stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Sacharoza
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować
produktu leczniczego.

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produktu leczniczego nie należy podawać jednocześnie z fosforanami i związkami wapnia, gdyż
zmniejszają one wchłanianie magnezu. Wchłanianie magnezu zmniejsza się w obecności lipidów i
fitynianów w diecie.
Związki magnezu zmniejszają wchłanianie tetracyklin; należy zachować co najmniej 3-godzinną
przerwę pomiędzy podaniem obydwu produktów. Magnez zmniejsza wchłanianie związków żelaza,
fluoru oraz doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny. Antybiotyki
aminoglikozydowe, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna, amfoterycyna B, mineralokortykosteroidy
nasilają wydalanie magnezu. Glikozydy naparstnicy stosowane w połączeniu z potasem mogą
prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Produktu leczniczego nie należy stosować jednocześnie z atropiną
ani hioscyjaminą, gdyż wzrasta ryzyko owrzodzeń jelita, które mogą wystąpić przy doustnym
przyjmowaniu soli potasu. Produkty lecznicze moczopędne (amiloryd, spironolakton, triamteren) oraz
inhibitory konwertazy angiotensyny (kaptopryl i enalapryl) powodują wzrost stężenia potasu we krwi.
Kortyzon zmniejsza efekt działania potasu. Zawarty w produkcie potas zmniejsza wchłanianie
witaminy B12.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

#### Ciąża
Zarówno magnez jak i potas uznano za bezpieczne w czasie ciąży.

#### Karmienie piersią

Obydwa jony przekraczają barierę łożyskową i przenikają do mleka kobiet karmiących (przy stabilnym
zwykle poziomie osoczowym są to ilości fizjologiczne i niezbędne dla prawidłowego rozwoju płodu
lub noworodka).
W zalecanych dawkach produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią, ale
po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym, który wskaże właściwą dawkę produktu
leczniczego.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy stosowany zgodnie z zaleceniami nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn oraz sprawność psychoruchową.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość występowania ustalono jako: niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000,
< 1/1 000) lub bardzo rzadko (< 1/10 000).

Klasyfikacja układów
i narządów wg MedDRA
Częstość Działania niepożądane

Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo rzadko Bezsenność

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Rzadko
zwłaszcza u
osób z
zaburzeniami
czynności nerek

Hiperkaliemia

Zaburzenia
żołądka i jelit
Niezbyt często Bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty,
które zwykle ustępują samoistnie.
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Rzadko Zaczerwienienie skóry

Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowokomorowego

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko Osłabienie mięśniowe

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy zatrucia

Biegunka, nudności, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia oddechu,
spadek ciśnienia krwi, drgawki, nużliwość mięśni, uczucie znużenia, opadanie powiek.

Leczenie
Należy stosować leczenie objawowe. Przy ciężkich zatruciach podaje się dożylnie sole wapnia lub
dokonuje dializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: związki mineralne; preparaty potasu / związki mineralne; preparaty
magnezu, kod ATC: A12BA/A12CC

Magnez spełnia liczne funkcje metaboliczne: jest aktywatorem około 300 enzymów, między innymi
regulujących syntezę, magazynowanie i transport związków bogatoenergetycznych oraz
glikolitycznych. Jony magnezu biorą udział w syntezie białek i kwasów nukleinowych oraz
metabolizmie tłuszczów. Są niezbędne między innymi do prawidłowego funkcjonowania układu
nerwowego, układu krążenia, mięśni poprzecznie prążkowanych i gładkich. Magnez zawarty w płynach
zewnątrzkomórkowych antagonizuje działanie wapnia, podwyższa próg pobudliwości komórek i
hamuje uwalnianie neuroprzekaźników. Wewnątrzkomórkowy magnez obniża stężenie cholesterolu,
moduluje skurcz miocytów oraz mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Jony magnezu modulują
napływ jonów wapnia do cytoplazmy, ponieważ magnez wpływa na przepuszczalność błon
komórkowych.
Potas jest głównym kationem występującym w cytoplazmie. Gradient stężenia jonów potasu pomiędzy
płynem zewnątrzkomórkowym a wewnątrzkomórkowym określa potencjał spoczynkowy błon
komórkowych. Wzrost zewnątrzkomórkowego stężenia jonów potasu prowadzi do depolaryzacji błony
komórkowej. Zmniejszenie stężenia potasu prowadzi do zaburzeń stabilności potencjału błonowego w
wyniku zmniejszenia przewodnictwa potasowego. Potas w płynie zewnątrzkomórkowym aktywuje
pompę sodowo-potasową oraz zapobiega akumulacji sodu i wapnia. Potas jest fizjologicznym
antagonistą sodu. Aktywuje liczne reakcje enzymatyczne i ma podstawowe znaczenie dla wielu
procesów fizjologicznych, między innymi wpływa na przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśnia
sercowego, mięśni gładkich i szkieletowych, wydzielanie żołądkowe, pracę nerek, syntezę tkanek i
metabolizm węglowodanów.
Magnez i potas ściśle współpracują ze sobą w wielu procesach fizjologicznych.
Kwas asparaginowy pełni funkcję neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym, działając na
receptory glutaminergiczne. Przypuszczalnie może odgrywać rolę w przeciwdziałaniu drgawkom.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Zapotrzebowanie i zawartość w płynach ustrojowych
Zapotrzebowanie dobowe dorosłego człowieka na magnez wynosi około 12 mmol (od 290 mg do
450 mg). Prawidłowe stężenie magnezu w osoczu wynosi od 1,0 do 1,4 mmol/l, zawartość w moczu
dobowym od 2 do 8 mmol/dobę.
Zapotrzebowanie dobowe dorosłego człowieka na potas wynosi około 100 mmol (od 3000 mg do
4500 mg). Prawidłowe stężenie potasu w surowicy lub osoczu wynosi 3,7 do 5,3 mmol/l, zawartość w
moczu dobowym od 25 do 100 mmol/dobę.

Wchłanianie
Wchłanianie magnezu po podaniu doustnym odbywa się w jelicie cienkim (przede wszystkim w jelicie
krętym) na drodze biernej lub ułatwionej dyfuzji. Z przewodu pokarmowego wchłania się powoli około
30% do 60% podanej ilości magnezu. Wielkość ta jest zmienna w szerokich granicach i zależy od
podaży magnezu oraz bieżącego zapotrzebowania organizmu. Po podaniu doustnym można uzyskać
tylko niewielki wzrost stężenia magnezu w płynach zewnątrzkomórkowych i tylko niewielki efekt
farmakodynamiczny.

Potas dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i jest aktywnie wychwytywany przez
komórki z płynu pozakomórkowego. Po podaniu doustnym wchłanianie potasu z przewodu
pokarmowego wynosi prawie 100% podanej dawki. Jony metali najlepiej wchłaniane są w postaci soli z
aminokwasami lub hydroksykwasami (jako asparaginiany, glutaminiany, mleczany), w których metale
związane są jako chelaty średniej mocy. Chroni to jon metalu przed przekształceniem w przewodzie
pokarmowym w trudno rozpuszczalny związek i ułatwia transport jonu przez ścianę jelita.

Dystrybucja
Całkowita zawartość magnezu w ustroju dorosłego człowieka wynosi około 1200 mmol. W
kompartmencie osoczowym około 30% magnezu związane jest z białkami krwi, około 12% z anionami,
a 55% występuje jako wolny jon. Poziom osoczowy (1,4 – 2,2 mEq/l) pozostaje stabilny nawet w
stanach znacznego niedoboru tkankowego, gdyż znajduje się w nim zaledwie około 0,3% ogólnej puli
magnezu ustrojowego, a ponad 90% pierwotnie odfiltrowanego w nerkach magnezu (podstawowa
droga eliminacji) może zostać powtórnie wchłonięte.
W przeważającej części magnez jest pierwiastkiem wewnątrzkomórkowym. Ponad 60% magnezu w
organizmie znajduje się w kościach, 39% w mięśniach szkieletowych, układzie nerwowym, mięśniu
sercowym, wątrobie, gruczołach wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego, zaś 1% w surowicy krwi.
Całkowita zawartość potasu w ustroju dorosłego człowieka waha się w granicach od 2000 mmol do
4000 mmol. Potas jest pierwiastkiem wewnątrzkomórkowym. Wewnątrzkomórkowa pula potasu
stanowi około 98% całkowitej zawartości w organizmie, stąd poziom osoczowy (3,5 do 5,5 mmol/l)
pozostaje stabilny nawet w stanach zaawansowanego niedoboru i jest niepewnym wskaźnikiem
diagnostycznym. Około 75% całkowitej ilości potasu znajduje się w mięśniach szkieletowych, 8% w
kościach, 7% w erytrocytach, 2% w surowicy krwi.

Eliminacja
Magnez wydalany jest przede wszystkim przez nerki, natomiast wydalanie z kałem i z potem ma
znikome znaczenie. Potas wydalany jest z organizmu w 85 – 90% przez nerki, w około 10% z kałem
oraz w niewielkich ilościach z potem lub mlekiem kobiet karmiących. W stanach hipokaliemii
eliminacja nerkowa zmniejsza się, lecz mechanizmy „oszczędzania” nie są tak sprawne jak w
przypadku magnezu.
Zarówno magnez jak i potas przekraczają barierę łożyskową, a także zawarte są w mleku kobiet
karmiących, lecz przy stabilnym poziomie osoczowym są to ilości fizjologiczne i niezbędne dla
prawidłowego rozwoju płodu lub noworodka.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak wystarczających danych przedklinicznych dotyczących produktu leczniczego Aspargin.
Jony magnezu i potasu oraz kwas asparaginowy występują w organizmie w stężeniach fizjologicznych.
Hipermagnezemia do stężenia w surowicy 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) pozostaje klinicznie niedostrzegalna.
Począwszy od 1,5 mmol/l pojawiają się pierwsze oznaki hemodynamiczne. Przy stężeniach magnezu w
osoczu większych niż 7,5 mmol/l po pojawieniu się zaburzeń przewodnictwa przedsionkowokomorowego następuje śmierć przez zatrzymanie czynności serca.
Hiperkaliemia bardzo szybko sprowadza charakterystyczne zmiany elektrokardiograficzne, dochodzi
także do zaburzeń oddechowych. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się przy stężeniu potasu w
surowicy powyżej 6,5 mmol/l. Stężenie potasu na poziomie około 9 mmol/l powoduje zgon w
następstwie zatrzymania akcji serca.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Skrobia ziemniaczana
Sacharoza
Karboksymetyloskrobia sodowa
Magnezu stearynian
Talk

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu jednostkowym w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii Aluminium/PVC/PVdC w tekturowym pudełku.
25 szt. – 1 blister po 25 szt.
50 szt. – 2 blistry po 25 szt.
75 szt. – 3 blistry po 25 szt.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania pozostałości produktu leczniczego

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE
NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy FILOFARM
ul. Pułaskiego 39
85-619 Bydgoszcz

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/2107

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06 lutego 1968 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26 lutego 2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Oryginalna ChPL (PDF): https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/774/characteristic

---

> Informacje o produkcie mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Serwis nie udziela indywidualnych porad medycznych.