# Calperos 500 200 mg jonów wapnia 200 kapsułek

- Rodzaj produktu: Lek
- Kategoria: Kości, stawy i mięśnie / Wzmocnienie kości
- Cena: 92,49 zł
- Dostępność: dostępny
- Wersja HTML: https://apteka.online/products/calperos-500-200-mg-jonow-wapnia-200-kapsulek
- Wersja Markdown: https://apteka.online/products/calperos-500-200-mg-jonow-wapnia-200-kapsulek.md
- Sprzedawca: Punkt Apteczny Pharmer (apteka partnerska)
- Operator serwisu: apteka.online sp. z o.o.

## Informacje produktowe

- **EAN:** 5909990694914
- **Opakowanie:** 200 kaps. (poj.)
- **Producent:** TEVA PHARMACEUTICALS POLSKA SP. Z O. O.
- **Dawka:** 200 mg Ca2+
- **Nazwa międzynarodowa:** Calcium carbonicum
- **Rodzaj:** Lek
- **Nazwa powszechnie stosowana:** Calcii carbonas
- **Moc:** 200 mg Ca2+
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna

## Opis

Wapń to podstawa zdrowych kości. Calperos 500 w postaci kapsułek twardych dostarcza 200 mg jonów wapnia w jednej dawce i pomaga uzupełnić niedobory wapnia w diecie oraz w przebiegu chorób alergicznych i przeziębień.

## Wskazania

Calperos 500 pomaga uzupełnić niedobory wapnia w takich stanach jak intensywny wzrost u dzieci i młodzieży, ciąża oraz karmienie piersią. Lek stosuje się też przy nieprawidłowym odżywianiu ubogim w wapń, w profilaktyce i leczeniu uzupełniającym osteoporozy, po długotrwałym unieruchomieniu oraz w okresie rekonwalescencji po złamaniach kości. Można go przyjmować pomocniczo przy przeziębieniach i chorobach alergicznych. Wskazany jest również przy zaburzeniach wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych oraz u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych dializom. W tej grupie zapobiega wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej.

## Działanie

Węglan wapnia zawarty w Calperosie jest źródłem wapnia zjonizowanego, który uczestniczy w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej przez całe życie. Warunkuje on prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni prążkowanych, a także utrzymuje równowagę elektrolitową organizmu i wpływa na sprawność mięśnia sercowego. Wapń bierze udział w krzepnięciu krwi i aktywności wielu enzymów, pełniąc rolę przekaźnika w przekształcaniu bodźców w efekty biologiczne. Poza tym zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, działając przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwalergicznie.

## Dawkowanie

Calperos 500 przyjmuje się doustnie, dostosowując dawkę do wieku i dziennego zapotrzebowania na wapń. Zazwyczaj dorosłym i młodzieży wystarcza 800–1200 mg wapnia na dobę, kobietom w ciąży i karmiącym 1000–1500 mg, a kobietom po menopauzie nie przyjmującym hormonalnej terapii zastępczej oraz osobom powyżej 65. roku życia – 1500 mg. Calperos 500 przyjmuje się w dawce 1–2 kapsułki (200–400 mg wapnia) 2–3 razy na dobę. Nie przekraczaj **1200 mg** jonów wapnia na dobę, czyli nie więcej niż 6 kapsułek Calperos 500. Dzieci powyżej 7. roku życia: 1 kapsułka (200 mg wapnia) do 3 razy na dobę. Lepiej połknąć kapsułkę w trakcie jedzenia.

## Przeciwwskazania

Nie przyjmuj Calperosu, jeśli masz nadwrażliwość na węglan wapnia, indygotynę lub inne składniki leku. Przeciwwskazaniem jest również zwiększone stężenie wapnia we krwi i nadmierne wydalanie wapnia w moczu, np. w nadczynności tarczycy lub przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D, nowotworach odwapniających oraz ciężkiej niewydolności nerek nie leczonej dializami. Nie stosuj przy kamicy nerkowej, ciężkiej hiperkalciurii oraz w trakcie leczenia glikozydami nasercowymi.

## Środki ostrożności

Stosując Calperos w dużych dawkach, szczególnie razem z witaminą D, uważaj na objawy nadmiernego stężenia wapnia we krwi. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek konieczna jest regularna kontrola stężenia wapnia i fosforu. Jeśli przyjmujesz glikozydy nasercowe, przed rozpoczęciem leczenia wapniem skonsultuj to z lekarzem. Połączenie tych leków może nasilić działanie glikozydów na serce i zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu. Przy leczeniu wysokimi dawkami wapnia, szczególnie razem z witaminą D, tiazydowymi lekami moczopędnymi lub produktami bogatymi w wapń, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu mleczno-alkalicznego lub hiperkalcemii z zaburzeniem czynności nerek.

## Interakcje

Wapń z Calperosu wpływa na wchłanianie wielu leków, więc trzeba zachować odpowiednie odstępy między dawkami. Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia i mogą prowadzić do nadmiernego stężenia wapnia we krwi. W takich przypadkach trzeba kontrolować kalcemię. Kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia, więc może być konieczne zwiększenie dawki. Antybiotyki tetracyklinowe, fluor, chinolony, niektóre cefalosporyny oraz preparaty żelaza wchłaniają się gorzej, gdy zażywa się je razem z wapniem. Te leki przyjmuj w odstępie przynajmniej 2 godzin od Calperosu. Bisfosfoniany i fluorek sodu zażywaj przynajmniej 3 godziny przed wapniem. Witamina D w dawkach powyżej 400 j.m. na dobę zwiększa wchłanianie wapnia i może wywołać hiperkalcemię. W trakcie takiego leczenia regularnie sprawdzaj stężenie wapnia we krwi. Wapń nasila działanie glikozydów nasercowych i zwiększa ich toksyczność. Gdy zażywasz te leki razem, trzeba kontrolować EKG oraz stężenie wapnia. Calperos osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy. Kwas szczawiowy zawarty w szpinaku i rabarbarze oraz kwas fitynowy z pełnych ziaren zmniejszają wchłanianie wapnia przez tworzenie nierozpuszczalnych soli. Nie przyjmuj preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od spożycia takich pokarmów.

## Ostrzeżenia specjalne

Calperos 500 zawiera **indygotynę (E132)**, barwnik który może uczulać i wywoływać reakcje alergiczne.

## Stosowanie u dzieci

Calperos 500 można stosować u dzieci powyżej 7. roku życia i młodzieży. Dzieciom w tym wieku podaje się 1 kapsułkę (200 mg wapnia) do 3 razy na dobę. U dzieci w okresie intensywnego wzrostu lek uzupełnia zwiększone zapotrzebowanie na wapń.

## Ciąża i karmienie piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią zapotrzebowanie na wapń rośnie, a Calperos 500 można stosować przy dawkach leczniczych. Przy takim stosowaniu nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu ani noworodka. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem leczenia.

## Prowadzenie pojazdów

Calperos 500 nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

## Działania niepożądane

Calperos 500 jest zazwyczaj dobrze tolerowany, ale jak każdy lek może wywołać działania niepożądane. Niezbyt często może wystąpić nadmierne stężenie wapnia we krwi lub nadmierne wydalanie wapnia w moczu. Rzadko obserwuje się zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha lub biegunkę. Zmiany skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka występują również rzadko. Przy przedawkowaniu może dojść do zespołu mleczno-alkalicznego, który zazwyczaj ustępuje po odstawieniu leku i wdrożeniu odpowiedniego leczenia.

## Przedawkowanie

Przedawkowanie Calperosu jest mało prawdopodobne, ale w połączeniu z nadmiernymi dawkami witaminy D może doprowadzić do groźnej hiperkalcemii. Objawy to jadłowstręt, nadmierne pragnienie, nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie siły mięśniowej, zmęczenie, zaburzenia świadomości, wielomocz, bóle kostne, wapnica nerek, kamica nerkowa oraz w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca. Jeśli podejrzewasz zatrucie, przerwij podawanie wapnia i niezwłocznie udaj się do lekarza. Lekarz przeprowadzi płukanie żołądka, nawodni pacjenta i wdroży leczenie moczopędnymi pętlowymi, bisfosfonianami, kalcytoniną lub kortykosteroidami. Będzie też kontrolował stężenie elektrolitów, czynność nerek i wydalanie moczu, a w ciężkich przypadkach także pracę serca.

## Pominięcie dawki

Gdy pominiesz dawkę Calperosu, połknij kolejną kapsułkę o właściwej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, żeby nadrobić zaległość.

## Przechowywanie

Calperos 500 przechowuj w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25°C, z dala od wilgoci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.

## Skład

W składzie Calperosu 500 znajduje się 500 mg wapnia węglanu, co odpowiada 200 mg jonów wapnia. Substancje pomocnicze to magnezu stearynian i talk. Kapsułka żelatynowa zawiera tytanu dwutlenek (E171), indygotynę (E132) i żelatynę.

## Najczęściej zadawane pytania

### Ile wapnia dostarcza jedna kapsułka Calperos 500?
Jedna kapsułka zawiera 200 mg jonów wapnia w postaci 500 mg wapnia węglanu.

### Czy Calperos 500 można brać w ciąży i podczas karmienia piersią?
Tak, w ciąży i laktacji zapotrzebowanie na wapń wzrasta, a przy dawkach leczniczych nie wykazano ryzyka dla płodu ani dziecka. Jednak skonsultuj dawkowanie z lekarzem lub farmaceutą.

### Od jakiego wieku można podawać dzieciom Calperos 500?
Lek jest przeznaczony dla dzieci powyżej 7. roku życia w dawce 1 kapsułka do 3 razy na dobę.

### Dlaczego zaleca się brać Calperos podczas posiłku?
Lekarze zalecają przyjmowanie w trakcie jedzenia, ponieważ kwas solny w żołądku poprawia rozpuszczalność i wchłanianie węglanu wapnia z przewodu pokarmowego.

### Czy Calperos 500 można łączyć z witaminą D?
Tak, ale witamina D w dawkach powyżej 400 j.m. dziennie znacząco zwiększa wchłanianie wapnia i może prowadzić do hiperkalcemii. Przy takim połączeniu trzeba regularnie kontrolować stężenie wapnia we krwi.

### Czy Calperos 500 powoduje zaparcia?
Zaparcia, wzdęcia i nudności występują rzadko, u 1 do 10 na 10 000 pacjentów. Objawy te są zazwyczaj łagodne.

### Czy można brać Calperos razem z antybiotykiem?
Zależy od antybiotyku. Wapń zmniejsza wchłanianie tetracyklin, chinolonów, niektórych cefalosporyn i fluoru. Te leki przyjmuj w odstępie przynajmniej 2 godzin od Calperosu.

### Jakie objawy mogą świadczyć o przedawkowaniu wapnia?
Nadmierne stężenie wapnia we krwi objawia się jadłowstrętem, silnym pragnieniem, nudnościami, wymiotami, zaparciami i osłabieniem mięśni. W cięższych przypadkach mogą wystąpić zaburzenia świadomości, bóle kostne oraz zaburzenia rytmu serca.

## Ulotka dla pacjenta

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

CALPEROS 500
Calcii carbonas
200 mg jonów wapnia, kapsułki twarde

CALPEROS 1000
Calcii carbonas
400 mg jonów wapnia, kapsułki twarde

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
Lek ten należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
 Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
 Jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja należy zwrócić się do farmaceuty.
 Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub
pielegniarce. Patrz punkt 4.
 Jeśli po upływie 14 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować
się z lekarzem.

Spis treści ulotki

### 1. Co to jest lek CALPEROS i w jakim celu się go stosuje
### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CALPEROS
### 3. Jak stosować lek CALPEROS
### 4. Możliwe działania niepożądane
### 5. Jak przechowywać lek CALPEROS
### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

### 1. Co to jest lek CALPEROS i w jakim celu się go stosuje

CALPEROS 500 i CALPEROS 1000 zawierają węglan wapnia, który jest dla organizmu źródłem
wapnia zjonizowanego.
Wapń jest pierwiastkiem biorącym udział w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej na przestrzeni
całego życia człowieka. Warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni
poprzecznie prążkowanych. Utrzymuje równowagę elektrolitową organizmu, wpływa również na
sprawność pracy mięśnia sercowego. Uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Wpływa na aktywność
szeregu enzymów, pełni też rolę przekaźnika, dzięki któremu bodźce chemiczne, fizyczne lub
hormonalne ulegają przekształceniu w określony efekt biologiczny. Dzięki właściwości zmniejszania
przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych wapń działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo
i przeciwalergicznie.
Węglan wapnia zawarty w preparatach CALPEROS pomaga pokryć dzienne zapotrzebowanie na
wapń, zmniejsza utratę wapnia z układu kostnego u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym
oraz u wszystkich osób w podeszłym wieku. Zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu
przewlekłej niewydolności nerek. Wpływa łagodząco na odczyny alergiczne na powierzchni skóry
i błon śluzowych.
Wskazaniami do stosowania są:
 stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: okres intensywnego wzrostu u dzieci
i młodzieży oraz w przebiegu ciąży i podczas laktacji;
 nieprawidłowe żywienie produktami ubogimi w wapń;

 zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych;
 zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów
z przewlekłą niewydolnością nerek, poddawanych dializom i zapobieganie wzmożonej
pobudliwości nerwowo-mięśniowej;
 profilaktycznie w zapobieganiu i uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy;
 stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji po złamaniach kości;
 wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CALPEROS

Kiedy nie stosować leku Calperos:
 jeśli pacjent ma uczulenie na węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
 przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np.
w nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach
odwapniających, takich jak szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości, w ciężkiej
niewydolności nerek nie leczonej dializami;
 w kamicy nerkowej;
 przy leczeniu glikozydami nasercowymi;
 w ciężkiej hiperkalciurii (mocz z nadmierną ilością wydalanego wapnia).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we
krwi podczas stosowania leku.
Podczas stosowania dużych dawek, zwłaszcza z jednoczesnym przyjmowaniem preparatów witaminy
D, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi z następowym
uszkodzeniem nerek, dlatego u takich pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi
i czynność nerek.
Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni
poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów
na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.

Podczas leczenia wysokimi dawkami a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D,
tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń
(takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we
krwi) z późniejszym zaburzeniem czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to
dotyczy też kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek. U tych pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność
nerek.

Stosowanie leku CALPEROS z jedzeniem i piciem
Zaleca się stosowanie leku w czasie posiłku.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano
ryzyka zagrożenia dla płodu.

Karmienie piersią

W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych
nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek CALPEROS a inne leki
Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość
jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia
we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
krwi.
Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia i może
być konieczne zwiększenie jego dawki.
Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie, z przewodu pokarmowego, jednocześnie
zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie
2 godzin.
Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych
antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.
Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym, zwiększać toksyczność glikozydów
nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność
serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.
Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze
względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego
stosowania.
Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę
zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.
Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem Calperos należy systematycznie sprawdzać
stężenie wapnia.
Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.
Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w
pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli
wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od przyjęcia pokarmów
z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego
stężenia wapnia we krwi).

Lek zawiera indygotynę
Lek może powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek CALPEROS

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta, lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dzienne, które przedstawia się następująco:

Kategoria wiekowa Ilość w mg (w przeliczeniu na wapń
elementarny)
Młodzież i dorośli
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Kobiety po menopauzie nie stosujące
hormonalnej terapii zastępczej (HTZ)
Kobiety po menopauzie stosujące HTZ

800 - 1200
1000 – 1500

Wszyscy powyżej 65 r. ż. 1500

Zwykle stosuje się następujące dawkowanie:

CALPEROS 500: 1 do 2 kapsułek twardych (od 200 mg do 400 mg wapnia) 2 do 3 razy na dobę;
CALPEROS 1000: 1 kapsułka twarda (400 mg wapnia) 1 do 3 razy na dobę.
Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli nie więcej niż 6 kapsułek
twardych leku CALPEROS 500 lub 3 kapsułki twarde leku CALPEROS 1000.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci powyżej 7 roku życia i młodzież:
1 kapsułka twarda leku CALPEROS 500 (200 mg wapnia) do 3 razy na dobę.
Zaleca się zażywanie leku podczas posiłku.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku CALPEROS
Brak doniesień o przypadkach ostrego zatrucia lekiem.
Przedawkowanie leku, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących większe niż terapeutyczne dawki
witaminy D lub jej pochodnych, może prowadzić do nadmiernego stężenia wapnia we krwi. Mogą
wystąpić: jadłowstręt, nadmierne pragnienie, nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie siły mięśniowej,
zmęczenie, zaburzenia świadomości, wielomocz, bóle kostne, wapnica nerek, kamica nerkowa
i w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca.

Zespół mleczno-alkaliczny: może dojść do wapnienia przerzutowego.

Leczenie przedawkowania: Należy przerwać podawanie wapnia. Nie należy podawać również
tiazydowych leków moczopędnych, litu, witaminy A i glikozydów nasercowych. Należy zgłosić się do
lekarza. Lekarz przeprowadzi płukanie żołądka, nawodni pacjenta i w zależności od ciężkości
przedawkowania, zastosuje leczenie jednym lub kilkoma lekami (leki moczopędne tzw. pętlowe,
bisfosfoniany, kalcytonina, kortykosteroidy). Kontrolowane będzie stężenie elektrolitów we krwi,
czynność nerek i wydalanie moczu a w ciężkich przypadkach również czynność serca.

Pominięcie przyjęcia leku CALPEROS:
Kolejną dawkę należy przyjąć w należnym czasie.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco:
- niezbyt często: występujące u 1 do 10 na 1000 pacjentów;
- rzadko: występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu.
Częstość nieznana: zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu
(patrz punkt “Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku CALPEROS”). Zespół mleczno-alkaliczny
jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne
wywołane roztworem fizjologicznym soli, kwas pamidronowy).

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Rzadko: zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: świąd, wysypka, pokrzywka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49
21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek CALPEROS

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 °C, chronić od wilgoci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „Termin
ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CALPEROS
Jedna kapsułka twarda leku CALPEROS 500 zawiera 200 mg jonów wapnia w postaci 500 mg wapnia
węglanu.
Jedna kapsułka twarda leku CALPEROS 1000 zawiera 400 mg jonów wapnia w postaci 1000 mg
wapnia węglanu.

Substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk.
Skład kapsułki żelatynowej: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), żelatyna.

Jak wygląda lek CALPEROS i co zawiera opakowanie

Dostępne opakowania

CALPEROS 500:
- 15 kapsułek twardych lub 30 kapsułek twardych (blistry);
- 200 kapsułek twardych (butelka z HDPE z nakrętką z PP);

CALPEROS 1000:
- 30 kapsułek twardych lub 100 kapsułek twardych (blistry);
- 100 kapsułek twardych (butelka z HDPE z nakrętką z PP).

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53

00-113 Warszawa
tel.: (22) 345 93 00

Wytwórca
Teva Operations Poland Sp. z o.o.
ul. Mogilska 80
31-546 Kraków

Data ostatniej aktualizacji ulotki: czerwiec 2025 r.

Oryginalna ulotka (PDF): https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/18332/leaflet

## Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

CALPEROS 500, 200 mg jonów wapnia, kapsułki twarde.

CALPEROS 1000, 400 mg jonów wapnia, kapsułki twarde.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

CALPEROS 500
Jedna kapsułka twarda zawiera 200 mg jonów wapnia w postaci 500 mg wapnia węglanu (Calcii
carbonas).

CALPEROS 1000
Jedna kapsułka twarda zawiera 400 mg jonów wapnia w postaci 1000 mg wapnia węglanu (Calcii
carbonas).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: indygotyna

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki twarde

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

Wskazaniami do stosowania produktu leczniczego Calperos są:
- stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: okres intensywnego wzrostu u dzieci
i młodzieży oraz w przebiegu ciąży i podczas laktacji;
- niska podaż wapnia w pożywieniu;
- zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych;
- hipokalcemia z hiperfosfatemią u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej;
- profilaktycznie – uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy;
- stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji (rehabilitacji ruchowej) po
złamaniach kości;
- wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dzienne, które przedstawia się następująco:
Kategoria wiekowa Ilość w mg (w przeliczeniu na
wapń elementarny)
Młodzież i dorośli
Kobiety w ciąży i karmiące
piersią
Kobiety po menopauzie
niestosujące hormonalnej terapii

800 – 1200
1000 – 1500

zastępczej (HTZ)
Kobiety po menopauzie stosujące
HTZ
Wszyscy powyżej 65 rż.

Zwykle stosuje się następujące dawkowanie:

Dorośli:
CALPEROS 500: 1 do 2 kapsułek twardych (od 200 do 400 mg wapnia zjonizowanego) 2 do 3 razy
dziennie;
CALPEROS 1000: 1 kapsułka twarda (400 mg wapnia zjonizowanego) 1 do 3 razy dziennie.
Nie zaleca się stosowania więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli nie więcej niż 6 kapsułek
twardych produktu leczniczego CALPEROS 500 lub 3 kapsułki twarde produktu leczniczego
CALPEROS 1000.

Dzieci powyżej 7 roku życia i młodzież:
CALPEROS 500: 1 kapsułka twarda (200 mg wapnia zjonizowanego) do 3 razy dziennie.
Zaleca się zażywanie leku podczas posiłku.

#### 4.3. Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
- hiperkalcemia spowodowana nadczynnością przytarczyc, nadczynnością tarczycy,
hiperwitaminozą D, nowotworami odwapniającymi bez przerzutów do kości, nowotworami
dającymi przerzuty do kości, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, sarkoidozą;
- ciężka hiperkalciuria;
- kamica nerkowa;
- leczenie glikozydami naparstnicy.

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola kalcemii i fosfatemii podczas
stosowania leku.
U pacjentów z chorobami serca należy pamiętać, że stosowanie glikozydów naparstnicy jest
przeciwwskazaniem do podawania węglanu wapnia.

Podczas leczenia wysokimi dawkami a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D,
tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń
(takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszym zaburzeniem czynności
nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym Ryzyko to dotyczy też kobiet w ciąży przyjmujących duże
dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować
stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Indygotyna
Produkt leczniczy zawiera indygotynę, która może powodować reakcje alergiczne.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie tetracyklin i związków fluoru z przewodu
pokarmowego. Leki te należy podawać w odstępach około 2 godzin.
Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych
cefalosporyn oraz produktów zawierających żelazo.

Wapń nasila działanie digoksyny i innych glikozydów nasercowych i może zwiększać ich
toksyczność.
Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.
Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę
zwiększa się znacząco absorpcja wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.
Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i solami wapnia podawanymi doustnie należy
monitorować stężenie wapnia.

Szczawiany i fosforany podawane jednocześnie z wapniem przyczyniają się do zmniejszenia jego
wchłaniania. Fosforany tworzą z wapniem trójzasadowy fosforan wapnia, który jest źle rozpuszczalny
w wodzie i nie ulega wchłanianiu. Kortykosteroidy hamują wydzielanie kalcytoniny i syntezę
1,25 (OH)2-D3, co prowadzi do zmniejszania wchłaniania wapnia w jelitach i upośledzenia resorpcji
zwrotnej wapnia w kanalikach nerkowych. Tak indukowana hipokalcemia powoduje wtórną
nadczynność przytarczyc i nasiloną resorpcję osteoklastyczną pod wpływem parathormonu.
Moczopędne leki tiazydowe zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia w obrębie nefronów, zmniejszają
tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu ostatecznego stwarzając ryzyko wystąpienia
hiperkalcemii.
Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie
Ca2+ w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania Ca2+ z moczem. Leki
moczopędne zakwaszające zwiększają wydalanie Ca2+ z moczem na skutek zmniejszania wiązania się
jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie Ca2+ z moczem obserwuje
się także po podaniu kofeiny.

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego
stężenia wapnia we krwi).

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

W okresie ciąży i karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek
leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu i noworodka.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Węglan wapnia nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8. Działania niepożądane

Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania, najczęściej
występujące podano jako pierwsze. Zastosowano następującą skalę: bardzo często (1/10), często
(1/100 do <1/10), niezbyt często (1/1 000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1 000), bardzo
rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
niezbyt często: hiperkalcemia, hiperkalciuria.

częstość nieznana: zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu
(patrz punkt “Przedawkowanie”). Zespół mleczno-alkaliczny jest zwykle odwracalny po odstawieniu
leku i specjalnym leczeniu (diureza wywołana roztworem fizjologicznym soli, kwas pamidronowy).

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
rzadko: zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
rzadko: świąd, wysypka, pokrzywka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa.
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Brak doniesień o przypadkach ostrego zatrucia lekiem.
Przedawkowanie leku, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących większe niż terapeutyczne dawki
witaminy D lub jej pochodnych, może prowadzić do hiperkalcemii. Mogą wystąpić: jadłowstręt,
nadmierne pragnienie, nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie siły mięśniowej, zmęczenie,
zaburzenia świadomości, wielomocz, bóle kostne, wapnica nerek, kamica nerkowa i w ciężkich
przypadkach, zaburzenia rytmu serca. Utrzymujące się duże stężenia wapnia mogą prowadzić do
nieodwracalnego uszkodzenia nerek i zwapnienia tkanek miękkich.

Zespół mleczno-alkaliczny: może dojść do wapnienia przerzutowego.

Leczenie przedawkowania: Należy przerwać podawanie wapnia. Nie należy podawać również
diuretyków tiazydowych, litu, witaminy A i glikozydów nasercowych. Należy przeprowadzić płukanie
żołądka. Pacjenta należy nawodnić i w zależności od ciężkości przedawkowania, zastosować
monoterapię lub politerapię (diuretyki pętlowe, bisfosfoniany, kalcytonina, kortykosteroidy). Należy
kontrolować stężenie elektrolitów we krwi, czynność nerek i diurezę, a w ciężkich przypadkach
również EKG i CVP.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki uzupełniające związki mineralne; węglan wapnia. Kod ATC:
A12AA04

Wapń, jeden z najważniejszych pierwiastków koniecznych dla prawidłowego funkcjonowania
organizmu człowieka, jest w 99% zgromadzony w tkance kostnej, stanowiąc bardzo ważny element
budulcowy szkieletu. Pozostała ilość znajduje się w komórkach tkanek miękkich (0,9%) oraz we krwi
krążącej i w płynie pozakomórkowym (0,1%), gdzie wpływa na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy
i mięśniowy. Wapń obecny w płynie pozakomórkowym jest szczególnie istotny dla utrzymania
równowagi elektrolitowej i konieczny do prawidłowego funkcjonowania licznych mechanizmów
regulacyjnych. Wapń jest niezbędny w procesie krzepnięcia krwi, dla przenoszenia impulsów
nerwowych, a także dla prawidłowej pracy mięśni. Działając antagonistycznie w stosunku do
histaminy, serotoniny, bradykininy, zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych i wywiera efekt
przeciwalergiczny, przeciwwysiękowy i przeciwobrzękowy.
Właściwe działanie wapnia możliwe jest jedynie przy prawidłowym jego stężeniu w komórkach
i płynach ustrojowych. W warunkach fizjologicznych stężenie wapnia w surowicy krwi wynosi
w granicach 2,25-2,65 mM = 4,5-5,3 mEq/l = 9,0-10,6 mg%. Stężenie to utrzymywane jest
w wąskim zakresie dzięki istnieniu złożonych mechanizmów hormonalnej kontroli wchłaniania
z przewodu pokarmowego, wymiany z tkanką kostną i wydalania z moczem. Około 50% tej puli

stanowi wapń zjonizowany, który swobodnie przenika przez błony i wywiera bezpośrednie działanie
biologiczne.
W celu uzupełniania niedoborów wapnia mogą być stosowane zarówno organiczne jak i nieorganiczne
sole wapniowe. Węglan wapnia jest produktem wapniowym o najwyższej zawartości wapnia
elementarnego – 40%.
Węglan wapnia stosowany doustnie w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek, zmniejsza
wchłanianie fosforanów z przewodu pokarmowego, zapobiegając osteodystrofii nerkowej. Wykazano,
że stosowanie węglanu wapnia u pacjentów z niewydolnością nerek leczonych przewlekłymi dializami
pozaustrojowymi prowadzi do spowolnienia procesów demineralizacji tkanki kostnej. U pacjentów
przewlekle dializowanych w przypadku hiperfosfatemii, gdy iloczyn stężenia wapnia i fosforu
w surowicy osiąga wartości powyżej 70, istnieje duże ryzyko odkładania się złogów tych
pierwiastków poza układem kostnym.
Stwierdzono, że w stanach patologicznych, gdy wchłanianie wapnia jest upośledzone np.
w osteoporozie, zwiększona podaż wapnia może przyczynić się do zmniejszenia utraty wapnia
z układu kostnego i zmniejszenia ryzyka złamań osteoporotycznych (głównie szyjki kości udowej).
Witamina D3 ułatwia wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i dlatego zaleca się podawanie jej
łącznie z produktami wapniowymi.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Węglan wapnia jest związkiem słabo rozpuszczalnym w wodzie i dla wchłonięcia wapnia z tej soli
niezbędna jest obecność kwasu solnego w soku żołądkowym. Pod wpływem kwasu solnego węglan
przechodzi w dobrze rozpuszczalny chlorek wapnia. Podczas tej reakcji powstaje również CO2, który
powodować może działania niepożądane takie, jak wzdęcia i zaparcia. Wchłanianie wapnia odbywa
się głównie w początkowym odcinku jelita cienkiego na drodze transportu aktywnego oraz
w mniejszym stopniu w końcowym jego odcinku, na skutek transportu biernego. Transport aktywny
jonów wapnia przez nabłonek jelitowy przebiega trójfazowo. W pierwszej fazie jony Ca2+ ulegają
związaniu przez białko CaBP (calcium binding protein - białko wiążące wapń) komórek
nabłonkowych. Następnie wapń wnika do cytoplazmy tych komórek przy udziale ATP-azy i z kolei
uwalniany jest do krwioobiegu przez Ca2+/Mg2+/-ATP-azę. Proces przechodzenia wapnia z komórek
nabłonkowych jelit do krwioobiegu przyspiesza witamina D3–1,25 dwuhydroksycholekalcyferol,
kalcytriol.
Transport bierny, w końcowym odcinku jelita cienkiego polega na przechodzeniu Ca2+ do krwi przez
przestrzenie międzykomórkowe w nabłonku jelita.

Metabolizm
Głównymi regulatorami przemiany wapnia (i fosforu) w organizmie są witamina D3, parathormon
i kalcytonina.
Aktywny metabolit witaminy D3 – kalcytriol (powstający w nerkach pod wpływem parathormonu)
zwiększa wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym, pozwalając na maksymalne jego
wykorzystanie z diety.
Parathormon, hormon peptydowy, wydzielany jest do krwi przez przytarczyce. Bodźcem
zwiększającym jego wydzielanie jest spadek stężenia wapnia w osoczu; wysoki poziom hamuje jego
wydzielanie. Parathormon powoduje wzrost stężenia wapnia i obniżenie stężenia fosforu w surowicy
krwi. Dzieje się tak poprzez uwalnianie wapnia z kości, zwiększenie wchłaniania wapnia
w przewodzie pokarmowym i hamowanie wchłaniania zwrotnego fosforanów w cewkach nerkowych,
zwiększone ich wydalanie i tym samym zmniejszenie stężenia fosforu we krwi. Ponieważ stosunek
jonów PO43- do jonów Ca+2 jest stały, dla wyrównania powstałego niedoboru fosforanów następuje
mobilizacja fosforu z kości, co prowadzi do równoczesnego zwiększenia stężenia wapnia.
Kalcytonina jest hormonem peptydowym wydzielanym przez komórki C tarczycy. W przeciwieństwie
do parathormonu powoduje odkładanie wapnia w kościach i zmniejsza jego stężenie w surowicy krwi.
Liczącym się regulatorem stężenia wapnia są także estrogeny u kobiet i androgeny u mężczyzn. Za
pośrednictwem swoistych receptorów cytoplazmatycznych, zlokalizowanych także w komórkach

kościotwórczych, zapobiegają one demineralizacji i utracie wapnia z kości. Hormony te przyczyniają
się do odbudowy struktury kości pobudzając komórki kościotwórcze do wiązania jonów wapnia.

Eliminacja
Wydalanie wapnia z moczem osiąga wartości do 200 mg/dobę. Zależy m. in. od wielkości
przesączania kłębkowego. Jeżeli przesączanie kłębkowe wynosi 100 ml/min., to około 60%
wapnia znajdującego się we krwi jest przesączane do moczu pierwotnego, z czego 98% jest
wchłaniane ponownie. Z moczem właściwym wydalane jest około 180 mg wapnia na dobę. Wapń nie
zaabsorbowany z przewodu pokarmowego wydalany jest z kałem. Całkowita ilość wapnia wydalanego
z kałem wynosi około 805 mg/dobę, w tym około 700 mg wapnia dostarczonego z pokarmem
i 105 mg wydalanego do przewodu pokarmowego z sokami trawiennymi. Niewielka ilość wapnia
wydalana jest przez skórę z potem (około 15 mg/dobę).
U prawidłowo odżywiających się osób dorosłych z pokarmem dostarczane jest w ciągu doby około
1000 mg wapnia, z czego ok. 300 mg jest wchłaniane w jelitach. Około 150 mg wydzielane jest do
jelit z sokami trawiennymi, z czego ok. 45 mg jest ponownie wchłaniane, a reszta wydalana jest
z kałem.
U osób dorosłych ilość wapnia dostarczonego z pokarmem przy prawidłowej diecie równoważy ilość
wapnia wydalanego z organizmu.
U dzieci i młodzieży ilość wapnia wchłanianego z pokarmem jest większa o około 150 do
200 mg/dobę. Pozwala to na odkładanie wapnia w układzie kostnym i budowanie rezerwy wapniowej
kości.
U kobiet w ciąży (szczególnie w trzecim trymestrze) wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego
również ulega zwiększeniu o około 150 mg/dobę, aby zgromadzić niezbędną ilość wapnia do rozwoju
układu kostnego u płodu.
U osób starszych, a szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym, wchłanianie wapnia
z przewodu pokarmowego zmniejsza się. Równocześnie rośnie ilość wapnia wydalanego z moczem,
co doprowadza do utraty wapnia z układu kostnego i w konsekwencji prowadzi do występowania
osteoporozy.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Literaturowe dane niekliniczne odnośnie składników produktu leczniczego nie ujawniają
szczególnego ryzyka dla człowieka.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Magnezu stearynian
Talk
Skład kapsułki żelatynowej:
Tytanu dwutlenek (E 171)
Indygotyna (E 132)
Żelatyna

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata dla produktu pakowanego w butelkę z HDPE.
5 lat dla produktu pakowanego w blistry, w pudełku tekturowym.

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 oC, chronić od wilgoci.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

CALPEROS 500
- 200 kapsułek twardych w butelce z HDPE z nakrętką z PP w tekturowym pudełku.
- Blistry z folii Al/PVC w tekturowym pudełku. 15 lub 30 kapsułek twardych (1 lub 3 blistry).
CALPEROS 1000
- 100 kapsułek twardych w butelce z HDPE z nakrętką z PP w tekturowym pudełku.
- Blistry z folii Al/PVC w tekturowym pudełku. 30 lub 100 kapsułek twardych (3 lub 10 blistrów).

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania.

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

CALPEROS 500 Pozwolenie nr 6949
CALPEROS 1000 Pozwolenie nr 6950

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

CALPEROS 500:
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13 stycznia 1997 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 14 maja 2012 r.

CALPEROS 1000:
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13 stycznia 1997 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 14 maja 2012 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 25.06.2025 r.

Oryginalna ChPL (PDF): https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/18332/characteristic

---

> Informacje o produkcie mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Serwis nie udziela indywidualnych porad medycznych.