# Magnefar B6 Bio 50 tabletek - Rodzaj produktu: Lek - Kategoria: Kości, stawy i mięśnie / Magnez i elektrolity - Cena: 18,99 zł - Dostępność: dostępny - Wersja HTML: https://apteka.online/products/magnefar-b6-bio-50-tabletek - Wersja Markdown: https://apteka.online/products/magnefar-b6-bio-50-tabletek.md - Sprzedawca: Punkt Apteczny Pharmer (placówka partnerska) - Operator serwisu: apteka.online sp. z o.o. ## Informacje produktowe - **EAN:** 5909991415792 - **Opakowanie:** 50 tabl. - **Producent:** BIOFARM SP. Z O.O. - **Dawka:** 60mg jonów Mg2++6,06mg - **Nazwa międzynarodowa:** Magnesium, Pyridoxinum - **Rodzaj:** Lek - **Nazwa powszechnie stosowana:** Magnesii citras + Pyridoxini hydrochloridum - **Moc:** 60 mg Mg2+ + 6,06 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane - **Droga podania:** doustna - **Wykryte substancje pomocnicze (wg ChPL):** Dwutlenek tytanu (E171), Laurylosiarczan sodu (SLS), Stearynian magnezu, Talk ## Producent / osoba odpowiedzialna Informacje wymagane rozporządzeniem (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów. - **Nazwa:** BIOFARM SP. Z O.O. - **Adres:** Wałbrzyska 13, 60-198 Poznań, PL - **E-mail:** biofarm@biofarm.pl - **Telefon:** +48 61 665 15 00 - **Strona:** https://www.biofarm.pl/ ## Opis Magnefar B6 Bio to lek bez recepty na niedobór magnezu. Tabletki zawierają magnez w postaci dobrze przyswajalnego cytrynianu oraz witaminę B6, która wspomaga jego wchłanianie. ## Wskazania Magnefar B6 Bio stosuje się w leczeniu niedoboru magnezu, gdy objawy wskazują na jego brak, a dieta nie wystarcza do uzupełnienia. Do objawów mogących wskazywać na niedobór należą: - nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przemijające zmęczenie, zaburzenia snu - skurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (przy wykluczonych zaburzeniach serca) - skurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek Lek stosuje się po wykluczeniu innych przyczyn tych objawów. Jeśli po miesiącu stosowania nie ma poprawy, kontynuacja leczenia nie jest zalecana. ## Działanie **Magnez** jest kationem wewnątrzkomórkowym, który obniża pobudliwość komórek nerwowych i uczestniczy w wielu reakcjach enzymatycznych. Jego niedobór może powodować zaburzenia w układzie mięśniowym i nerwowym. **Witamina B6** (pirydoksyna) jest niezbędna w przemianach aminokwasów, węglowodanów i lipidów. W tym leku jej głównym zadaniem jest zapewnienie korzystnego profilu wchłaniania cytrynianu magnezu. Badania pokazują, że połączenie magnezu i witaminy B6 w proporcji 10:1 daje najszybszy efekt w łagodzeniu objawów niedoboru. ## Dawkowanie Tabletki połyka się w całości, popijając dużą ilością wody, najlepiej podczas posiłku. Zazwyczaj kuracja trwa 1 miesiąc. - **Dorośli:** od 5 do 6 tabletek na dobę, podzielonych na 2 lub 3 dawki. - **Dzieci i młodzież (od 6 lat, masa ciała >20 kg):** - 6-14 lat (21 30 kg): od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach. - 6-14 lat (31 39 kg): od 4 do 5 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach. - 14-18 lat (≥40 kg): od 5 do 6 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. ## Przeciwwskazania - Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą. - Hipermagnezemia (nadmiar magnezu). - Ostra niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). - Znaczne niedociśnienie tętnicze. - Blok przedsionkowo-komorowy. - *Myasthenia gravis* (miastenia). ## Środki ostrożności W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, najpierw uzupełnia się magnez. Przy ciężkim niedoborze i zaburzeniach wchłaniania leczenie zaczyna się od magnezu podawanego dożylnie. Zachowaj ostrożność przy umiarkowanej niewydolności nerek – istnieje ryzyko wysokiego stężenia magnezu we krwi. Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 6 lat. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może sprzyjać próchnicy. Przekroczenie zalecanej dawki może powodować biegunkę. Długotrwałe stosowanie pirydoksyny (przez miesiące lub lata) może rzadko prowadzić do neuropatii czuciowej z objawami takimi jak drętwienie, mrowienie czy zaburzenia koordynacji; objawy zwykle ustępują po odstawieniu. ## Interakcje Magnez i inne leki mogą wzajemnie wpływać na wchłanianie. Zachowaj odstęp 2-3 godzin między przyjęciem Magnefar B6 Bio a: - fluorochinolonami, tetracyklinami, bisfosfonianami (odstęp bezwzględnie konieczny) - fosforanami, związkami żelaza, solami wapnia (hamują wchłanianie magnezu) Przyjmowanie antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny, cyklosporyny A przyspiesza wydalanie magnezu. Diuretyki (tiazydy, furosemid), inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) i niektóre inne leki mogą powodować niedobór magnezu, co może wymagać dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie z węglanem litu, diuretykami oszczędzającymi potas lub innymi produktami zawierającymi magnez zwiększa ryzyko hipermagnezemii, szczególnie przy niewydolności nerek. Witamina B6 w dawkach przekraczających zalecane może osłabiać działanie L-dopy stosowanej bez inhibitorów dekarboksylazy. ## Ostrzeżenia specjalne Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej dawce dobowej, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”. ## Stosowanie u dzieci Lek można stosować u dzieci od 6. roku życia, według dawkowania zależnego od masy ciała (patrz sekcja ## Dawkowanie). Nie stosować u dzieci poniżej 6 lat. ## Ciąża i karmienie piersią **Ciąża:** produkt można stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Doświadczenia kliniczne nie ujawniły toksycznego ani teratogennego działania magnezu i witaminy B6 w dawkach terapeutycznych. **Karmienie piersią:** zarówno magnez, jak i witamina B6 mogą być stosowane w tym okresie. Dodatkowa ilość magnezu i pirydoksyny przedostająca się do mleka przy standardowych dawkach nie jest znacząca. Zaleca się, aby kobiety karmiące stosowały pirydoksynę w dawce maksymalnie 20 mg na dobę. ## Prowadzenie pojazdów Magnefar B6 Bio nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. ## Działania niepożądane Działania niepożądane występują rzadko. , Zaburzenia żołądka i jelit: rzadko bóle brzucha, zmiękczenie stolca lub biegunka na początku leczenia (przemijające). , Zaburzenia skóry: rzadko zaczerwienienie skóry. , Zaburzenia układu immunologicznego: bardzo rzadko reakcje alergiczne. ## Przedawkowanie Przedawkowanie magnezu doustnie zwykle nie jest toksyczne u osób z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do zatrucia magnezem z objawami takimi jak nudności, wymioty, niedociśnienie, senność, a w skrajnych przypadkach depresja oddechowa czy zatrzymanie akcji serca. Postępowanie polega na podaniu wapnia dożylnie, wspomaganiu oddychania i krążenia, a w razie potrzeby na dializie. Przedawkowanie witaminy B6 (dawki powyżej 500 mg) może powodować senność, bóle głowy, parestezje; w takim przypadku należy odstawić witaminę B6 i oczekiwać samoistnej poprawy. ## Pominięcie dawki Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Kontynuuj stosowanie leku według zaleconego schematu. ## Przechowywanie Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 30°C. Chronić przed wilgocią. Okres ważności: 2 lata. ## Skład 1 tabletka powlekana zawiera: - **Jony magnezu** (w postaci magnezu cytrynianu) – 60 mg - **Pirydoksyny chlorowodorek** (witamina B6) – 6,06 mg Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E171), glicerolu monokaprylokapronian (typ I), sodu laurylosiarczan. ## Najczęściej zadawane pytania ### Na co pomaga Magnefar B6 Bio? Pomaga w uzupełnianiu niedoboru magnezu, co może łagodzić objawy takie jak nerwowość, drażliwość, skurcze mięśni, drganie powiek, łagodny lęk czy przemijające zmęczenie. ### Jak stosować Magnefar B6 Bio? Tabletki połyka się w całości, popijając wodą, najlepiej podczas posiłku. Dorośli zazwyczaj przyjmują 5-6 tabletek na dobę, dzieląc je na 2 lub 3 dawki. Kuracja zwykle trwa 1 miesiąc. ### Czy Magnefar B6 Bio jest na receptę? Nie, Magnefar B6 Bio to lek dostępny bez recepty (OTC). ### Jakie są skutki uboczne Magnefar B6 Bio? Działania niepożądane są rzadkie. Na początku leczenia może wystąpić przejściowa biegunka lub ból brzucha. Bardzo rzadko mogą pojawić się reakcje alergiczne lub zaczerwienienie skóry. ### Czy Magnefar B6 Bio można stosować w ciąży? Tak, ale tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Dostępne dane nie wskazują na toksyczne działanie składników leku w dawkach terapeutycznych, jednak decyzję o stosowaniu powinien podjąć lekarz. ### Czy Magnefar B6 Bio jest bezpieczny dla dzieci? Tak, ale tylko dla dzieci od 6. roku życia i o masie ciała powyżej 20 kg. Dawkowanie zależy od wieku i wagi dziecka (szczegóły w sekcji ## Dawkowanie). Nie stosuje się go u dzieci poniżej 6 lat. ### Jak długo stosować Magnefar B6 Bio? Standardowa kuracja trwa 1 miesiąc. Jeśli po tym czasie nie ma poprawy objawów, dalsze stosowanie nie jest zalecane i należy skonsultować się z lekarzem. ### Czy mogę brać Magnefar B6 Bio z innymi lekami? Tak, ale należy zachować odstęp co najmniej 2-3 godziny między przyjęciem Magnefar a niektórymi lekami, np. antybiotykami z grupy tetracyklin czy fluorochinolonów, bisfosfonianami, preparatami żelaza lub wapnia. Szczegóły interakcji znajdziesz w sekcji ## Interakcje. ### Co zrobić, jeśli zapomnę wziąć dawkę? Nie przyjmuj dwóch tabletek naraz. Opuszczoną dawkę pomiń i przyjmij kolejną o zwykłej porze, kontynuując leczenie według planu. ### Jaka jest różnica między Magnefar B6 Bio a Forte? Różnica dotyczy zawartości substancji czynnych. Magnefar B6 Bio zawiera 60 mg jonów magnezu i 6,06 mg witaminy B6 w tabletce, podczas gdy Magnefar B6 Forte ma 100 mg magnezu i 10,10 mg witaminy B6. Oznacza to, że przyjmuje się mniej tabletek Forte na dobę, aby osiągnąć podobny efekt. ## Podmiot odpowiedzialny Biofarm Sp. z o.o. ul. Wałbrzyska 13 60-198 Poznań ## Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnefar B6 Bio, 60 mg + 6,06 mg, tabletki powlekane Magnefar B6 Forte, 100 mg + 10,10 mg, tabletki powlekane ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Magnefar B6 Bio: 1 tabletka powlekana zawiera 60 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu (Magnesii citras) oraz 6,06 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum). Magnefar B6 Forte: 1 tabletka powlekana zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu (Magnesii citras) oraz 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Magnefar B6 Bio: Tabletki powlekane podłużne, białe, obustronnie wypukłe, o długości 16,5 mm ± 0,3 mm i szerokości 8,0 mm ± 0,2 mm. Magnefar B6 Forte: Tabletki powlekane podłużne, białe, obustronnie wypukłe, o długości 19,2 mm ± 0,3 mm i szerokości 8,7 mm ± 0,3 mm, z jednostronnym poprzecznym nacięciem. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkty lecznicze Magnefar B6 Bio i Magnefar B6 Forte są zalecane w leczeniu niedoboru magnezu. Występowanie poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu: - nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przejściowe uczucie zmęczenia, ospałość, zaburzenia snu o niewielkim nasileniu; - objawy lęku, takie jak skurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (bez zaburzeń serca); - skurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek. Produkty należy stosować po wykluczeniu innych przyczyn objawów niż niedobór magnezu oraz gdy osiągnięcie poprawy lub zwiększenie podaży magnezu nie jest możliwe przez zastosowanie prawidłowej diety. W przypadku braku poprawy po miesiącu stosowania produktu leczniczego Magnefar B6 Bio lub Magnefar B6 Forte kontynuowanie leczenia nie jest zalecane. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie w leczeniu niedoboru magnezu Magnefar B6 Bio Dorośli: od 5 do 6 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. #### Dzieci i młodzież: w wieku 6 lat lub powyżej (o masie ciała powyżej 20 kg): Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące: Wiek Masa ciała Dawka leku 6 - 14 lat 21 - 30 kg od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych 31 - 39 kg od 4 do 5 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych 14 - 18 lat ≥ 40 kg od 5 do 6 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych Magnefar B6 Forte Dorośli: od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Dzieci i młodzież; w wieku 6 lat lub powyżej (o masie ciała powyżej 20 kg): Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące: Wiek Masa ciała Dawka leku 6 - 14 lat 21 - 30 kg od 1 do 2 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych 31 - 39 kg od 2 do 3 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych 14 - 18 lat ≥ 40 kg od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych Niewydolność nerek: Lek jest przeciwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz pkt. 4.3). Sposób podawania Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością wody. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku. Zazwyczaj kuracja trwa 1 miesiąc. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produktów Magnefar B6 Bio i Magnefar B6 Forte nie należy stosować przy hipermagnezemii, ostrej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min.), znacznym niedociśnieniu tętniczym, bloku przedsionkowo-komorowym oraz myasthenia gravis. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać niedobór magnezu. W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć od dożylnego podawania magnezu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek ze względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi. Nie stosować u dzieci poniżej 6 lat. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może przyczyniać się do rozwoju próchnicy. Produkt podawany w dawce wyższej niż zalecana może powodować biegunkę. W wyniku długotrwałego stosowania magnezu może wystąpić hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z kontrolowanym spożyciem potasu i osłabioną funkcją nerek. Długotrwałe stosowanie pirydoksyny (kilka miesięcy, a nawet lat) może spowodować aksonalną neuropatię czuciową. Objawy obejmują: drętwienie i zaburzenia poczucia pozycji, mrowienie w dystalnych częściach kończyn, a także stopniowo postępującą ataksję sensoryczną (zaburzenia koordynacji). W większości przypadków objawy ustępują po zaprzestaniu stosowania pirydoksyny. Jeśli wystąpi działanie niepożądane, należy tymczasowo przerwać stosowanie leku, które można przywrócić po zmniejszeniu dawki i (lub) ustąpieniu objawów. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Sód Produkty lecznicze Magnefar B6 Bio oraz Magnefar B6 Forte zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy produkty uznaje się za „wolne od sodu”. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ponieważ magnez i inne produkty lecznicze mogą wzajemnie wpływać na wchłanianie, w miarę możliwości należy zachować odstęp czasu wynoszący od 2 do 3 godzin. Dotyczy to szczególnie fluorochinolonów i tetracyklin oraz bisfosfonianów, dla których odstęp czasu od 2 do 3 godzin powinien być ściśle przestrzegany. Fosforany, związki żelaza lub sole wapnia hamują wchłanianie magnezu w jelitach. Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna i cyklosporyna A przyspieszają wydzielanie magnezu. Diuretyki (takie jak tiazydy i furosemid), antagoniści receptora EGF (takie jak cetuksymab i erlotynib), inhibitory pompy protonowej (takie jak omeprazol i pantoprazol), inhibitory polimerazy wirusów DNA, pentamidyna, rapamycyna i amfoterycyna B mogą powodować niedobór magnezu. Ze względu na zwiększone straty magnezu może być konieczne dostosowanie dawki magnezu podczas przyjmowania wyżej wymienionych substancji. Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych lub leków przeczyszczających może powodować niedobór magnezu. Przy jednoczesnym stosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, diuretykami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton) lub z innymi produktami zawierającymi magnez (takimi jak środki przeczyszczające i zobojętniające sok żołądkowy) istnieje ryzyko wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem, szczególnie u osób z niewydolnością nerek. Witamina B6 w dawkach nawet nieznacznie przekraczających zalecane dzienne spożycie przyspiesza metabolizm i odwraca działanie L-dopy stosowanej bez inhibitorów dekarboksylazy. Stosowanie cykloseryny, hydralazyny, izoniazydu, penicylaminy, doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje zmniejszanie zawartości witaminy B6 w organizmie. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację #### Ciąża Kliniczne doświadczenia i stosowanie magnezu i witaminy B6 u wystarczająco dużej liczby ciężarnych kobiet nie ujawniły toksycznego i teratogennego działania magnezu. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego i teratogennego działania witaminy B6. Produkt można stosować u ciężarnych kobiet tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. #### Karmienie piersią Każdy ze składników, zarówno magnez jak i witamina B6, może być stosowany w okresie karmienia piersią. Odpowiednia dawka magnezu to 30 mg na dobę dla niemowląt w wieku od 0 do 6 miesięcy i 75 mg na dobę dla niemowląt w wieku od 7 do 12 miesięcy. Zawartość magnezu w mleku karmiących kobiet waha się w szerokim zakresie (od 15 do 64 mg/l) z medianą wartości 31 mg/l i 75% średnich wartości stężeń odnotowanych poniżej 35 mg/l. Uważa się, cytując niektórych autorów, że odpowiednia dawka pirydoksyny dla niemowląt to 0,1 mg na dobę. U dobrze odżywionych kobiet otrzymujących od 2,5 do 20 mg pirydoksyny przez 3 kolejne dni wykazano, iż jej stężenie w mleku było w zakresie od 123 do 314 ng/ml. Zaleca się, aby kobiety karmiące piersią stosowały pirydoksynę w dawce maksymalnie 20 mg na dobę. Przegląd dostępnych danych dotyczących stosowania magnezu i pirydoksyny w dawkach terapeutycznych u kobiet karmiących piersią nie wykazał żadnych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Dodatkowa ilość magnezu obecna w mleku matki leczonej zwykle stosowanymi dawkami magnezu i pirydoksyny nie jest znacząca. #### Płodność Badania nad witaminą B6 wykazały jej wpływ na płodność u mężczyzn. Jednakże taki efekt występuje tylko przy bardzo wysokich dawkach. Produkty lecznicze Magnefar B6 Bio oraz Magnefar B6 Forte zawierają niewielkie dawki witaminy B6. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkty lecznicze Magnefar B6 Bio i Magnefar B6 Forte nie mają wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu produktów zawierających magnez i witaminę B6 na rynek, poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych produktów Magnefar B6 Bio, Magnefar B6 Forte. Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą: - często (≥1/100 do <1/10); - niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); - rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); - bardzo rzadko (≤1/10 000); - częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane występują rzadko. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: bóle brzucha, zmiękczenie stolca lub biegunka na początku leczenia (nieszkodliwe i przemijające). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: zaczerwienienie skóry. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje alergiczne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie magnezu stosowanego doustnie nie powoduje reakcji toksycznych u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek może wystąpić zatrucie magnezem. Objawy zatrucia magnezem Stężenie magnezu w osoczu (mmol/L) Objawy i działania niepożądane 2,2–3,5 nudności, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie moczu, niedrożność jelit i niedociśnienie 3,9–5,2 senność, brak odruchów głębokich (ścięgnowych), całkowity blok serca > 6,5 depresja oddechowa, paraliż i całkowity blok serca > 8,7 asystolia Także może występować zespół bezmoczu. Postępowanie obejmuje: zalecana dożylna infuzja 10% glukonianu lub chlorku wapnia oraz powolne podawanie dożylne 0,5 - 2 mg metylosiarczanu neostygminy; dożylne i doustne podawanie izotonicznego roztworu chlorku sodu. Należy zabezpieczyć drogi oddechowe i kontrolować czynność serca ze względu na ryzyko depresji oddechowej i asystolii. Dodatkowe metody leczenia zatrucia polegają na podawaniu furosemidu lub stosowaniu hemodializy celem eliminacji nadmiaru magnezu z organizmu. U pacjentów z niewydolnością nerek należy przeprowadzić hemodializę albo dializę otrzewnową. Przedawkowanie witaminy B6 (dawki powyżej 500 mg) może spowodować: senność, bóle głowy, parestezje, uczulenie na światło, zaburzenie czucia głębokiego, sporadycznie drgawki. W przypadku podejrzenia zatrucia witaminą B6 należy ją bezzwłocznie odstawić i oczekiwać samoistnej poprawy. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: związki mineralne; preparaty magnezu, kod ATC: A12CC04 Magnez jest głównie kationem wewnątrzkomórkowym, obniża pobudliwość komórek nerwowych, zwalnia przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe. Uczestniczy w wielu reakcjach enzymatycznych. Magnez odgrywa istotną rolę w procesie skurczu mięśnia sercowego, wpływa na stan pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Magnez wchłania się tylko częściowo z przewodu pokarmowego, głównie w jelicie cienkim, przy czym wielkość wchłaniania magnezu zależy od jego zawartości w pokarmach. Niedobór magnezu może powodować zaburzenia w układzie mięśniowym i ośrodkowym układzie nerwowym. Magnez jest również elementem budulcowym. Homeostaza magnezu jest regulowana przez jelita, kości i nerki. W organizmie człowieka znajduje się 24-28 g magnezu. Prawidłowy zakres referencyjny stężeń w surowicy krwi wynosi zwykle 0,7-1,0 mmol/L (co odpowiada 1,5-2,0 mE/L lub 1,7-2,4 mg/dL). Stężenie: ● 0,5-0,7 mmol/L (1,0-1,4 mEq/l lub 1,2-1,7 mg/dL) świadczy o umiarkowanym niedoborze magnezu; ● niższe niż 0,5 mmol/L (1,0 mEq/l lub 1,2 mg/dL) świadczy o ciężkim niedoborze magnezu. Niedobór magnezu: - pierwotny, może być spowodowany: - wrodzonymi zaburzeniami metabolicznymi (przewlekła wrodzona hipomagnezemia); - wtórny, może być spowodowany: - niewystarczającą podażą (ciężkie niedożywienie, alkoholizm, odżywianie pozajelitowe), - zaburzeniami wchłaniania żołądkowo-jelitowego (przewlekła biegunka, przetoka żołądkowojelitowa, niedoczynność przytarczyc), - nadmierną utratą magnezu przez nerki (choroby kanalików nerkowych, znaczna poliuria, nadużywanie leków moczopędnych, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, pierwotny hiperaldosteronizm oraz leczenie cisplatyną, spożywanie dużych ilości kawy lub herbaty, długotrwały stres). Witamina B6 jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, niezbędnym składnikiem odżywczym wykorzystywanym przez organizm w przemianach aminokwasów, węglowodanów i lipidów. Przy deficycie magnezu objawy niedoboru pirydoksyny mogą być wyraźniejsze. Witamina B6 w dawce odpowiednio 6,06 mg lub 10,10 mg zawarta w produktach Magnefar B6 Bio i Magnefar B6 Forte, ma na celu przede wszystkim zapewnienie korzystnego profilu wchłaniania cytrynianu magnezu. W badaniach klinicznych wykazano, że najszybszy efekt i największą skuteczność w zakresie łagodzenia objawów niedoboru magnezu wykazują produkty zawierające magnez i witaminę B6 w proporcji 10:1. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Magnez Wchłanianie Około 1/3 podanej ilości magnezu jest wchłaniana w górnym odcinku przewodu pokarmowego, niewielka ilość wchłania się również biernie w jelicie grubym poprzez przestrzenie międzykomórkowe. Ilość magnezu, który wchłonie się z jelit, zależy od spożytej ilości oraz stężenia w organizmie. Ogólnie uważa się, że względna absorpcja jonów magnezu jest odwrotnie proporcjonalna do przyjmowanej dawki. Szczytowe stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 2-5 godzinach od podania doustnego. Badania na ludziach wykazały, że biodostępność Mg2+ jest wyższa, gdy dobowa dawka magnezu jest podzielona na oddzielne dawki w ciągu dnia, a nie podana w pojedynczym bolusie. Dystrybucja We krwi około 30% jonów magnezu wiąże się z białkami osocza, 60% tworzy frakcję zjonizowaną, która jest aktywna biologicznie, a pozostałe 10% to kompleksowe połączenia z anionami. Magnez przenika do komórek za pośrednictwem nośników i kanałów. Jednym z najważniejszych systemów transportu błony komórkowej dla magnezu jest kanał o integralnej aktywności enzymatycznej TRPM7. Po wchłonięciu, magnez jest transportowany do wątroby za pośrednictwem krążenia wrotnego, skąd krążeniem systemowym dostaje się do innych tkanek. Część jonów zostaje zatrzymana w kościach. Duża część przechodzi do przestrzeni wewnątrzkomórkowej przy udziale mediatorów transportujących elektrolity przez błony komórkowe. W tkance kostnej jest przechowywane około 50-60% całkowitej ilości magnezu, reszta znajduje się w mięśniach i innych tkankach. Stężenie magnezu w osoczu płodu zależy od stężenia u matki, odpowiadając zarówno na hipo- jak i hipermagnezemię. Transfer magnezu przez drogę międzykomórkową przez łożysko jest napędzany gradientem elektrochemicznym. Stężenie magnezu w ludzkim mleku wynosi 31 mg/l (na podstawie średniego transferu mleka 0,8 l/dobę). Metabolizm Magnez odgrywa rolę w wielu procesach metabolicznych, ale nie zmienia swojego stanu utlenienia i pozostaje kationem dwuwartościowym. Eliminacja Wydalanie magnezu odbywa się przez nerki oraz z kałem lub potem. Wydalanie przez nerki zależy od szybkości filtracji i wchłaniania zwrotnego. Wydalanie magnezu z moczem zwiększa się podczas zwiększonego wydalania sodu, gdy nerki nie usuwają nadmiaru kwasu, co prowadzi do kwasicy metabolicznej. I odwrotnie, zasadowica metaboliczna wpływa na zmniejszenie wydalania magnezu. Wydalanie magnezu z moczem może wzrastać wraz z wiekiem w wyniku upośledzenia czynności nerek prowadzącego do obniżenia stężenia magnezu w surowicy. Cukrzyca, alkoholizm i niektóre leki mogą prowadzić do upośledzenia wchłaniania magnezu i nadmiernych strat z moczem, a w konsekwencji do obniżenia stężenia magnezu w surowicy. Przesączaniu w kłębuszkach nerkowych ulega frakcja niezwiązana z białkami osocza. Około 95% przesączonego elektrolitu jest wchłaniana zwrotnie w cewkach nerkowych, głównie na ramieniu wstępującym pętli Henlego (65%), reszta 30% – w kanalikach dystalnych. Tylko około 100 mg magnezu na dobę wydala się do moczu i nerki mogą kontrolować tę ilość w zależności od stężenia magnezu w surowicy. Wydalanie mniej niż 96 mg/dobę świadczy o niedoborze magnezu w organizmie. Z kałem wydalany jest magnez niewchłonięty z przewodu pokarmowego do krwiobiegu. Pot może być znaczącą drogą utraty magnezu, w zakresie od 4 do 45 mg/l. Uważa się, że z mlekiem wydzielane jest w ciągu pierwszych 6 miesięcy wyłącznego karmienia piersią około 25 mg magnezu/dobę. Pirydoksyna Po podaniu doustnym pirydoksyna jest łatwo wchłaniana z przewodu pokarmowego i ulega przekształceniu w aktywne postacie witaminy - fosforan pirydoksalu i fosforan pirydoksaminy, które są przechowywane w wątrobie. Głównym produktem eliminacji jest kwas 4-pirydoksynowy, który powstaje w wyniku działania wątrobowej oksydazy aldehydowej na wolny pirydoksal. Pirydoksyna przenika przez łożysko i pojawia się również w mleku. Wpływ leków na homeostazę magnezu Leki moczopędne (na przykład tiazydowe, furosemid) są szeroko stosowane w leczeniu nadciśnienia, niewydolności serca i chorób nerek. Zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co prawdopodobnie prowadzi do hipomagnezemii i utraty magnezu. Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej EGFR, cetuksymabu lub erlotinibu, zalecanych w leczeniu raka jelita grubego z przerzutami, wiązało się z ciężką hipomagnezemią (EGF jest hormonem magnezotropowym). Długotrwałe leczenie inhibitorami pompy protonowej (np. omeprazolem, pantoprazolem) wiązało się z ciężką hipomagnezemią, prawdopodobnie z powodu zaburzeń wchłaniania. Stosowanie inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyna A, takrolimus) wiąże się z nadciśnieniem i utratą magnezu przez nerki. Po rozpoczęciu leczenia cyklosporyną, do 90% wszystkich pacjentów doświadcza znacznego obniżenia stężenia magnezu w surowicy, przy czym u 35% pacjentów hipomagnezemia utrzymuje się pomimo suplementacji magnezu. Pacjentom stosującym inhibitory kalcyneuryny zaleca się suplementację magnezu. Po wprowadzeniu cisplatyny do obrotu, hipomagnezemię stwierdzano u 40% - 80% leczonych nią pacjentów. Leczenie karboplatyną, inną pochodną platyny, powoduje podobne działanie niepożądane. Z reguły pacjenci, u których podczas leczenia cisplatyną wystąpi hipomagnezemia, otrzymują suplementację magnezu. Antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, tobramycyna) są szeroko stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Badania wykazały, że u 25% pacjentów występuje hipomagnezemia z powodu utraty magnezu w nerkach. Zastosowanie pentamidyny wiązało się z ciężką hipomagnezemią spowodowaną utratą magnezu przez nerki. Stosowanie rapamycyny było związane z hipomagnezemią u 10-25% pacjentów. Amfoterycyna B wywołuje hipomagnezemię i hipokaliemię. Podczas leczeniem amilorydem powszechnie stosowana jest doustna suplementacja magnezu w celu uzupełniania jego stężenia. Foskarnet jest analogiem pirofosforanu, który hamuje wiele wirusowych polimeraz DNA. Jednym z działań niepożądanych foskarnetu jest hipomagnezemia, ponieważ jest on silnym chelatorem kationów dwuwartościowych. Doustna antykoncepcja: u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne stężenie magnezu w surowicy jest niższe, w porównaniu z kobietami niestosującymi tych środków lub stosującymi inne rodzaje antykoncepcji. Zwiększenie stosunku wapnia do magnezu we krwi wywołane niskim stężeniem magnezu może wpływać na procesy krzepnięcia krwi. Systematyczny przegląd i metaanaliza 26 badań obserwacyjnych, w których badano ryzyko zakrzepicy żylnej dla różnych doustnych środków antykoncepcyjnych, wykazały, że stosowanie tych środków zwiększa ryzyko zakrzepicy żylnej. Wpływ chorób na homeostazę magnezu Obecność w moczu powoduje utraty magnezu z organizmu. Diureza osmotyczna wywołana glukozurią może prowadzić do zmniejszenia stężenia magnezu, a cukrzyca jest prawdopodobnie najczęstszym zaburzeniem klinicznym powiązanym z utratą magnezu. Dlatego chorzy na cukrzycę mają zwiększone zapotrzebowanie na magnez. Wykazano, że niedobór magnezu powoduje zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zaburzenia rytmu serca (tachykardia, przedwczesne skurcze, migotanie). Niskie stężenie magnezu prowadzi do skurczu tętnic i agregacji płytek krwi. U pacjentów z migreną często występuje niskie stężenie magnezu, dlatego niedobór magnezu wydaje się odgrywać rolę w patogenezie migreny. Suplementacja magnezu była skuteczna w profilaktyce migreny. Wymioty i biegunka mogą powodować utratę magnezu. Biegunka jest konsekwencją niewystarczającego wchłaniania wody w jelitach. Ponieważ wchłanianie wody jest konieczne do wchłaniania magnezu (powstanie gradientu stężeń), biegunka może prowadzić do niedoboru magnezu. Egzogennym czynnikiem powodującym podobne skutki jest długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania magnezu i witaminy B6 u ludzi jest bardzo dobrze udokumentowane. Obie substancje i ich połączenia są stosowane i dobrze tolerowane od wielu lat. Witamina B6 wykazuje obwodową neurotoksyczność i wpływ na płodność mężczyzn tylko przy bardzo wysokich dawkach. Bezpieczeństwo stosowania produktów leczniczych Magnefar B6 Bio i Magnefar B6 Forte wynika z małej zawartości witaminy B6. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Kroskarmeloza sodowa Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki: Alkohol poliwinylowy Talk Tytanu dwutlenek (E 171) Glicerolu monokaprylokapronian (typ 1) Sodu laurylosiarczan #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 2 lata #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 ˚C. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Magnefar B6 Bio: 10, 30, 50, 60, 90, 120 tabletek powlekanych Magnefar B6 Forte: 10, 30, 50, 60, 90, 120 tabletek powlekanych Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Biofarm Sp. z o.o. ul. Wałbrzyska 13 60-198 Poznań ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Magnefar B6 Bio: pozwolenie nr 25580 Magnefar B6 Forte: pozwolenie nr 25581 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 01 października 2019 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 28 maja 2024 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO Październik 2025 Oryginalna ChPL (PDF): https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40624/characteristic --- > Informacje o produkcie mają charakter informacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Serwis nie udziela indywidualnych porad medycznych.