Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.

Etoposide Kabi

Etopozyd · 20 mg/ml

Moc: 20 mg/ml
Postać: Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Droga podania: dożylna
Substancja czynna: Etoposidum

Zarejestrowane opakowania (4)

Rp1 fiol. 5 ml5909991196462Brak danych
Rp1 fiol. 10 ml5909991196455Brak danych
Rp1 fiol. 25 ml5909991196486Brak danych
Rp1 fiol. 50 ml5909991196479Brak danych

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

Bardzo dobrze dostępny
Dobrze dostępny
Trudno dostępny
Niedostępny
Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

1Co to jest Etoposide Kabi i w jakim celu się go stosuje?

Nazwą leku jest Etoposide Kabi, ale w dalszej części ulotki będzie nazywany również etopozydem. Zawiera on substancję czynną: etopozyd. Etopozyd należy do grupy leków nazywanych cytostatykami, stosowanych w leczeniu raka.

Etopozyd jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu określonych nowotworów: • rak jądra, • drobnokomórkowy rak płuc, • rak krwi (ostra białaczka szpikowa), • guz układu limfatycznego (chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy), • rak układu rozrodczego (ciążowa choroba trofoblastyczna i rak jajnika).

Etopozyd jest stosowany u dzieci i młodzieży w leczeniu określonych nowotworów: • rak krwi (ostra białaczka szpikowa), • guz układu limfatycznego (chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy).

Dokładny powód, dla którego został przepisany etopozyd, najlepiej omówić z lekarzem.

2Informacje ważne przed zastosowaniem leku Etoposide Kabi

Kiedy nie stosować leku Etoposide Kabi: • jeśli pacjent ma uczulenie na etopozyd lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), • jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią, • jeśli pacjent niedawno został zaszczepiony żywą szczepionką, w tym szczepionką przeciw żółtej febrze.

Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, lub w razie wątpliwości w tej kwestii, należy zwrócić się po poradę do lekarza.

NL/H/2469/01/IB/13 2

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed zastosowaniem etopozydu, należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę jeśli: • pacjent ma niski poziom białek zwanych albuminami we krwi, • pacjent niedawno przechodził radioterapię bądź chemioterapię, • pacjent ma jakiekolwiek zakażenie, • pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami.

Skuteczne leczenie przeciwnowotworowe może szybko zniszczyć dużą ilość komórek rakowych. W bardzo rzadkich przypadkach może to spowodować uwolnienie do krwi szkodliwych ilości substancji z tych komórek. W następstwie tego mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby, nerek, serca lub krwi, które mogą doprowadzić do zgonu, jeżeli nie będą leczone.

Aby temu zapobiec, lekarz zleci regularne badania krwi w celu monitorowania stężenia tych substancji w trakcie leczenia lekiem Etoposide Kabi.

Ten lek może powodować zmniejszenie liczby pewnych komórek krwi, co z kolei może być przyczyną występowania infekcji lub sprawić, że w razie skaleczenia krew nie będzie krzepnąć tak dobrze, jak powinna. Aby upewnić się, że tak się nie dzieje, na początku leczenia i przed przyjęciem każdej dawki leku przeprowadzane będą badania krwi.

Jeżeli czynność wątroby lub nerek będzie zaburzona, lekarz może również zlecić regularne badania krwi w celu ich monitorowania.

Etoposide Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to szczególnie istotne w przypadku: • przyjmowania warfaryny (lek zapobiegający powstawaniu skrzepów), • przyjmowania cyklosporyny (lek stosowany w celu osłabienia układu odpornościowego), • leczenia cisplatyną (lek stosowany w leczeniu nowotworów), • przyjmowania fenytoiny lub innych leków stosowanych w leczeniu padaczki, • przyjmowania fenylobutazonu, salicylanu sodu i kwasu acetylosalicylowego, niedawnego zaszczepienia żywą szczepionką, • przyjmowania jakichkolwiek antracyklin (leki stosowane w leczeniu nowotworów), • przyjmowania leków o mechanizmie działania podobnym do etopozydu.

Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża Leku Etoposide Kabi nie wolno przyjmować podczas ciąży, chyba że na wyraźne zalecenie lekarza.

Karmienie piersią Nie wolno karmić piersią w trakcie przyjmowania etopozydu.

Płodność Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne (np. metodę bariery mechanicznej lub prezerwatywy) w trakcie i przynajmniej przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Etoposide Kabi.

NL/H/2469/01/IB/13 3

Mężczyźni leczeni etopozydem nie powinni począć dziecka w trakcie terapii i do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Ponadto, przed rozpoczęciem leczenia, mężczyźni powinni zasięgnąć porady w kwestii przechowywania nasienia. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni rozważający ewentualność posiadania potomstwa po zakończeniu leczenia lekiem Etoposide Kabi powinni przedyskutować tę kwestię z lekarzem lub pielęgniarką.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie prowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak w przypadku odczuwania zmęczenia, mdłości, zawrotów głowy lub oszołomienia nie należy tego robić do czasu przedyskutowania tej kwestii z lekarzem.

Etoposide Kabi zawiera etanol, alkohol benzylowy i polisorbat 80.

Etanol Ten lek zawiera 241,4 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co jest równoważne 24,14% w/v. Ilość alkoholu w dawce 10,38 ml tego leku jest równoważna 62,64 ml piwa lub 25,06 ml wina.

Alkohol w tym leku może mieć wpływ na dzieci. Objawami mogą być: uczucie senności i zmiany zachowania. Może również wpływać na ich zdolność koncentracji i aktywność fizyczną.

Ilość alkoholu w tym leku może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może on wpływać na ocenę sytuacji i szybkość reakcji.

Jeśli pacjent ma padaczkę lub problemy z wątrobą, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ponieważ ten lek podaje się zwykle powoli przez 1 godzinę, działanie alkoholu może być zmniejszone.

Alkohol benzylowy Ten lek zawiera 30 mg alkoholu benzylowego na 1 ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania choroby wątroby lub nerek. Duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. „kwasicę metaboliczną”).

Nie podawać małym dzieciom (w wieku poniżej 3 lat), dłużej niż przez tydzień, bez zalecenia lekarza lub farmaceuty.

Podawanie alkoholu benzylowego małym dzieciom jest związane z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (tzw. „zespół niewydolności oddechowej”). Nie podawać noworodkom (do 4 tygodnia życia) bez zalecenia lekarza.

Polisorbat 80 Etopozyd zawiera polisorbat 80. U wcześniaków, którym podano zastrzyk witaminy E zawierający polisorbat 80 odnotowano, zagrażający życiu, zespół z niewydolnością wątroby i nerek, zmniejszeniem czynności oddechowej, zmniejszeniem liczby płytek krwi i nabrzmiałym brzuchem.

NL/H/2469/01/IB/13 4

3Jak stosować Etoposide Kabi?

Etoposide Kabi będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek będzie podawany drogą powolnej infuzji do żyły. Może to zająć od 30 do 60 minut.

Dawka zostanie obliczona przez lekarza dla każdego indywidualnego pacjenta. Typowa dawka, wyrażona w ilości etopozydu, to 50 do 100 mg/m2 powierzchni ciała, codziennie przez 5 kolejnych dni, lub 100 do 120 mg/m2 powierzchni ciała w dniach 1., 3. i 5. Ten cykl leczenia może zostać powtórzony w zależności od wyników badań krwi, ale nie wcześniej niż po upływie 21 dni od zakończenia pierwszego cyklu.

W przypadku dzieci leczonych na raka krwi lub układu limfatycznego stosowana dawka to 75 do 150 mg/m2 powierzchni ciała, codziennie przez 2 do 5 dni.

Czasami lekarz może przepisać inną dawkę, szczególnie w przypadku otrzymywania aktualnie lub wcześniej innego rodzaju leczenia raka, lub w przypadku problemów z nerkami.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Etoposide Kabi Ponieważ lek jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Jeżeli jednak tak się zdarzy, lekarz będzie leczył wszelkie objawy będące tego następstwem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

4Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów należy natychmiast powiadomić o tym lekarza lub pielęgniarkę: obrzęk języka lub gardła, trudności z oddychaniem, szybkie bicie serca, nagłe zaczerwienie na skórze lub wysypka. Mogą to być objawy silnej reakcji alergicznej.

Ciężkie uszkodzenie wątroby, nerek lub serca w wyniku powikłania zwanego zespołem rozpadu guza, wywołanego uwolnieniem do krwiobiegu szkodliwych ilości substancji z komórek nowotworowych obserwowano czasami, gdy etopozyd przyjmowany był wraz z innymi lekami na raka.

Do innych działań niepożądanych, które mogą wystąpić w trakcie przyjmowania etopozydu należą:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): • choroby krwi (z tego powodu między cyklami leczenia wykonywane będą badania krwi), • przemijające wypadanie włosów, • nudności i wymioty, • ból brzucha, • utrata apetytu, • zmiany w kolorze skóry (przebarwienia), • zaparcia, • osłabienie (astenia), • ogólnie złe samopoczucie, • uszkodzenie wątroby (hepatotoksyczność), • zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, • żółtaczka (zwiększone stężenie bilirubiny).

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób): • ostra białaczka,

NL/H/2469/01/IB/13 5

• nieregularne bicie serca (arytmia) lub zawał serca (zawał mięśnia sercowego), • zawroty głowy, • biegunka, • reakcje w miejscu wkłucia, • silne reakcje alergiczne, • wysokie ciśnienie krwi, • niskie ciśnienie krwi, • opryszczka wargowa, owrzodzenie jamy ustnej lub gardła, • problemy skórne, takie jak swędzenie lub wysypka, • zapalenie żyły, • zakażenie.

Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób): • mrowienie lub drętwienie dłoni i stóp, • krwawienia.

Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób): • refluks kwasów żołądkowych, • nagłe zaczerwienienie na skórze, • trudności z przełykaniem, • zmiana w odczuwaniu smaku, • silne reakcje alergiczne, • drgawki (napady padaczkowe), • gorączka, • senność lub zmęczenie, • problemy z oddychaniem, • przemijająca utrata wzroku, • ciężkie reakcje skóry i (lub) błon śluzowych, w tym z bolesnymi pęcherzami i gorączką, jak również odrywaniem się rozległych płatów naskórka (zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka), • wysypka podobna do oparzenia słonecznego, która może wystąpić na skórze wystawionej wcześniej na działanie radioterapii i może mieć ciężki przebieg (nawracające popromienne zapalenie skóry).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): • zespół rozpadu guza (powikłanie, w wyniku uwolnienia do krwi substancji z leczonych komórek nowotworowych), • obrzęk twarzy i języka, • bezpłodność, • trudności z oddychaniem.

Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

NL/H/2469/01/IB/13 6

5Jak przechowywać Etoposide Kabi?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po 'EXP'. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Nie zamrażać. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie przechowywać rozcieńczonego leku w lodówce (2°C do 8°C), ponieważ może to prowadzić do wytrącenia osadu. Roztwór wykazujący jakiekolwiek cechy wytrącenia osadu nie powinien być używany.

Po rozcieńczeniu Roztwór rozcieńczonego koncentratu o stężeniu 0,2 mg/ml lub 0,4 mg/ml zachowuje fizyczną i chemiczną stabilność do 24 godzin w temperaturze od 15°C do 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli lek nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za okres i warunki przechowywania ponosi użytkownik. Czas ten nie powinien być dłuższy niż 12 godzin w temperaturze od 15°C do 25°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Etoposide Kabi Substancją czynną jest etopozyd. Każdy 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg etopozydu. Każda fiolka z 5 ml koncentratu zawiera 100 mg etopozydu. Każda fiolka z 10 ml koncentratu zawiera 200 mg etopozydu. Każda fiolka z 25 ml koncentratu zawiera 500 mg etopozydu. Każda fiolka z 50 ml koncentratu zawiera 1000 mg etopozydu.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: makrogol 300, polisorbat 80, alkohol benzylowy (E 1519), etanol bezwodny i kwas cytrynowy bezwodny.

Jak wygląda Etoposide Kabi i co zawiera opakowanie Etoposide Kabi jest klarownym, jasnożółtym do bladożółtego roztworem, w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, o pojemności 5 ml, 10 ml, 30 ml i 50 ml, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i nakładką z PP typu „flip-off” (odpowiednio zieloną, niebieską, czerwoną i żółtą).

Wielkość opakowania: Etoposide Kabi jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 fiolkę po 5 ml, 10 ml, 25 ml lub 50 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa

NL/H/2469/01/IB/13 7

Wytwórca Fresenius Kabi Deutschland GmbH Pfingstweide 53 61169 Friedberg Niemcy

W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa tel.: +48 22 345 67 89

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami.

Austria Etoposide Kabi 20 mg/ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung Belgia Etoposide Fresenius Kabi 20 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie Dania Etoposid Fresenius Kabi Estonia Etoposide Kabi 20 mg/ml Holandia Etoposide Fresenius Kabi 20 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie Finlandia Etoposid Fresenius Kabi 20 mg/ml infuusiokonsentraatti, liuosta varten Francja Etoposide Kabi 20 mg/ml solution à diluer pour perfusion Węgry Etoposide Kabi 20 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz Irlandia Etoposide 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Łotwa Etoposide Kabi 20 mg/ml koncentrāts infūziju šķīduma pagatavošanai Litwa Etoposide Kabi 20 mg/ml koncentratas infuziniam tirpalui Malta Etoposide 20 mg/ml concentrate for solution for infusion Norwegia Etoposid Fresenius Kabi Polska Etoposide Kabi Portugalia Etoposido Kabi Rumunia Etopozida Kabi 20 mg/ml concentrat pentru soluţie perfuzabilă Słowacja Etoposide Kabi 20 mg/ml infúzny koncentrát Słowenia Etopozid Kabi 20 mg/ml koncentrat za raztopino za infundiranje Szwecja Etoposid Fresenius Kabi 20 mg/ml koncentrat till infusionsvätska, lösning Wielka Brytania Etoposide 20mg/ml concentrate for solution for infusion.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 18.03.2021 r.

NL/H/2469/01/IB/13 8

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Lek cytotoksyczny.

Instrukcja dotycząca rozcieńczenia, przechowywania i usuwania etopozydu

Rozcieńczenie Etoposide Kabi, 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji musi być rozcieńczony bezpośrednio przed użyciem w roztworze glukozy 50 mg/ml (5%) lub roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) do otrzymania końcowego stężenia od 0,2 mg/ml do 0,4 mg/ml. W wyższych stężeniach może dojść do wytrącania etopozydu.

Etopozyd jest podawany w powolnej infuzji dożylnej (zazwyczaj trwającej od 30 do 60 minut). Etopozydu NIE NALEŻY PODAWAĆ W SZYBKIM WSTRZYKNIĘCIU DOŻYLNYM.

Przechowywanie po przygotowaniu roztworu Po rozcieńczeniu Roztwór rozcieńczonego koncentratu o stężeniu 0,2 mg/ml lub 0,4 mg/ml zachowuje fizyczną i chemiczną stabilność do 24 godzin w temperaturze od 15°C do 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony lek należy zużyć natychmiast. Jeżeli lek nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za okres i warunki przechowywania ponosi użytkownik. Czas ten nie powinien być dłuższy niż 12 godzin w temperaturze od 15° C do 25 °C, chyba, że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Postępowanie z lekiem i usuwanie jego pozostałości Należy zastosować odpowiednie procedury dotyczące właściwego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi i usuwania ich pozostałości: Personel powinien być przeszkolony w przygotowywaniu leku. Kobiety w okresie ciąży powinny być wyłączone z pracy z tym lekiem. Personel pracujący z lekiem podczas jego rozcieńczania powinien być ubrany w odpowiednie ubranie ochronne, w tym maskę, okulary ochronne i rękawiczki. Wszystkie przedmioty do podawania lub czyszczenia, w tym rękawiczki, powinny być umieszczone w torbach do śmieci wysokiego ryzyka, do spalania w wysokich temperaturach. − W razie przypadkowego kontaktu leku ze skórą lub oczami należy natychmiast zastosować płukanie obfitą ilością wody.

Usuwanie pozostałości Wszelkie niewykorzystane resztki leki lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Pobierz oryginalną ulotkę (PDF)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Etoposide Kabi, 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg etopozydu (Etoposidum). Każda fiolka z 5 ml koncentratu zawiera 100 mg etopozydu. Każda fiolka z 10 ml koncentratu zawiera 200 mg etopozydu. Każda fiolka z 25 ml koncentratu zawiera 500 mg etopozydu. Każda fiolka z 50 ml koncentratu zawiera 1000 mg etopozydu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml koncentratu zawiera 30 mg alkoholu benzylowego. 1 ml koncentratu zawiera 241,4 mg etanolu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Jasnożółty do bladożółtego, klarowny roztwór.

4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Rak jądra Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu pierwszego rzutu nawracającego lub opornego na terapię raka jądra u dorosłych.

Drobnokomórkowy rak płuc Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu drobnokomórkowego raka płuc u dorosłych.

Chłoniak Hodgkina Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu chłoniaka Hodgkina u dorosłych oraz dzieci i młodzieży.

Chłoniak nieziarniczy Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu chłoniaka nieziarniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży.

Ostra białaczka szpikowa Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu ostrej białaczki szpikowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży.

NL/H/2469/001/IB/013 2

Ciążowa choroba trofoblastyczna Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu pierwszego i drugiego rzutu ciążowej choroby trofoblastycznej o wysokim ryzyku u dorosłych.

Rak jajnika Etopozyd jest wskazany, w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi chemioterapeutykami, do stosowania w leczeniu nienabłonkowego raka jajnika u dorosłych.

Etopozyd jest wskazany do stosowania w leczeniu opornego na związki platyny nabłonkowego raka jajnika u dorosłych.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Zalecane u dorosłych pacjentów dawki etopozydu to 50 do 100 mg/m2 pc. na dobę w dniach 1. do 5. lub 100 do 120 mg/m2 pc. na dobę w dniach 1., 3. i 5. co 3 do 4 tygodni w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi wskazanymi do stosowania w przypadku leczonej choroby. Dawkowanie należy modyfikować, biorąc pod uwagę działanie hamujące czynność szpiku kostnego ze strony innych leków stosowanych w skojarzeniu lub efekty wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii (patrz punkt 4.4), które mogły zmniejszyć rezerwy szpiku kostnego. Wielkość dawek po dawce początkowej należy dostosować, jeżeli liczba neutrofilów poniżej 500 komórek/mm3 utrzymuje się dłużej niż przez 5 dni. Wielkość dawki należy ponadto dostosować w przypadku wystąpienia gorączki, infekcji lub gdy liczba płytek krwi wynosi mniej niż 25 000 komórek/mm3, gdy nie jest to spowodowane chorobą nowotworową. Wielkość kolejnych dawek należy dostosować w przypadku wystąpienia toksyczności 3. lub 4. stopnia lub gdy klirens kreatyniny wynosi mniej niż 50 ml/min. W przypadku zmniejszenia klirensu kreatyniny od 15 do 50 ml/min zalecane jest zmniejszenie wielkości dawki o 25%.

Środki ostrożności dotyczące podawania: tak jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych związków, należy zachować ostrożność w obchodzeniu się z roztworem etopozydu i podczas jego przygotowania. Przypadkowa ekspozycja na etopozyd może prowadzić do wystąpienia reakcji skórnych. Zalecane jest używanie rękawiczek ochronnych. W przypadku kontaktu roztworu etopozydu ze skórą lub błoną śluzową, należy natychmiast umyć skórę wodą z mydłem i przepłukać błonę śluzową wodą (patrz punkt 6.6).

Pacjenci w podeszłym wieku

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) nie jest konieczne dostosowanie wielkości dawki ze względu na wiek, a jedynie w zależności od czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Chłoniak Hodgkina; chłoniak nieziarniczy; ostra białaczka szpikowa

Etopozyd stosowany był u pacjentów pediatrycznych w dawkach od 75 do 150 mg/m2 pc. na dobę, przez 2 do 5 dni, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. W celu ustalenia odpowiedniego schematu leczenia należy zapoznać się z aktualnymi specjalistycznymi protokołami i wytycznymi.

NL/H/2469/001/IB/013 3

Rak jajnika; drobnokomórkowy rak płuc; ciążowa choroba trofoblastyczna; rak jądra

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności etopozydu u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Aktualnie dostępne dane podano w punkcie 5.2, ale brak jest zaleceń dotyczących dawkowania.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, początkowa dawka powinna być dostosowana do wartości klirensu kreatyniny.

Wartości klirensu kreatyniny Dawka etopozydu 50 ml/min 100% dawki 15-50 ml/min 75% dawki

W przypadku pacjentów, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 15 ml/min, oraz pacjentów poddawanych dializie, prawdopodobnie konieczne jest dalsze zmniejszenie wielkości dawki, ponieważ u tych pacjentów klirens etopozydu jest jeszcze bardziej zmniejszony (patrz punkt 4.4). Wielkość kolejnych dawek w przypadku umiarkowanego i ciężkiego zaburzenia czynności nerek należy ustalać w zależności od stopnia tolerowania produktu leczniczego przez pacjenta i efektów klinicznych (patrz punkt 4.4). Ponieważ etopozyd i jego metabolity nie są usuwane w procesie dializy, produkt leczniczy można podawać zarówno przed, jak i po hemodializie (patrz punkt 4.9).

Sposób podawania

Etopozyd należy podawać w powolnej infuzji dożylnej (zazwyczaj w ciągu 30 do 60 minut) (patrz punkt 4.4).

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Jednoczesne podanie ze szczepionką przeciw żółtej febrze oraz innymi żywymi szczepionkami jest przeciwwskazane u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.5).

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podawanie etopozydu i monitorowanie tego podawania powinno się odbywać wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, doświadczonego w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. We wszystkich przypadkach, w których rozważa się stosowanie etopozydu w ramach chemioterapii, lekarz musi rozważyć potrzebę zastosowania i przydatność produktu leczniczego w porównaniu z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Większość działań niepożądanych jest odwracalnych, jeżeli zostaną wcześnie wykryte. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego lub przerwać jego stosowanie oraz podjąć odpowiednie kroki i działania naprawcze, zgodnie z oceną kliniczną lekarza. Należy zachować ostrożność podczas wznowienia leczenia za pomocą etopozydu i należycie rozważyć potrzebę dalszego stosowania produktu leczniczego. Należy uważnie monitorować pacjenta w celu wykrycia potencjalnego nawrotu toksyczności.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Najważniejszą reakcją toksyczną związaną z leczeniem etopozydem i czynnikiem ograniczającym wielkość dawki jest mielosupresja. Po podaniu etopozydu zgłaszano przypadki zahamowania czynności szpiku prowadzące do zgonu. Należy uważnie i regularnie obserwować pacjentów leczonych etopozydem, zarówno w trakcie jak i po terapii, ze względu na możliwość wystąpienia mielosupresji. Poniższe parametry krwi

NL/H/2469/001/IB/013 4

powinny zostać zbadane zarówno na początku leczenia, jak i przed podaniem każdej kolejnej dawki etopozydu: liczba płytek krwi, poziom hemoglobiny, liczba krwinek białych i diagnoza różnicowa. Jeżeli przed rozpoczęciem leczenia etopozydem stosowana jest radioterapia lub chemioterapia, należy zachować odpowiednią przerwę pomiędzy terapiami, aby umożliwić powrót prawidłowej czynności szpiku kostnego.

Etopozydu nie należy stosować u pacjentów z liczbą granulocytów obojętnochłonnych mniejszą niż 1500 komórek/mm3 lub płytek krwi mniejszą niż 100000 komórek/mm3, jeżeli nie jest to spowodowane chorobą nowotworową. Dawki późniejsze powinny zostać dostosowane do dawki początkowej, jeśli liczba neutrofili wynosi mniej niż 500 komórek/mm3 i utrzymuje się dużej niż przez 5 dni z towarzyszącą gorączką lub zakażeniem, jeśli liczba płytek krwi wynosi mniej niż 25000 komórek/mm3, jeśli rozwija się 3 lub 4 stopień toksyczności lub jeśli klirens nerkowy jest mniejszy niż 50 ml/min. Może wystąpić silna mielosupresja, której następstwem będzie infekcja lub krwotok. Infekcje bakteryjne należy opanować, zanim rozpocznie się leczenie etopozydem.

Wtórna białaczka

Przypadki wystąpienia ostrej białaczki, mogącej wystąpić z lub bez zespołu mielodysplastycznego, były opisane u pacjentów leczonych etopozydem w schemacie chemioterapeutycznym. Ani skumulowane ryzyko, ani predysponujące czynniki związane z rozwojem wtórnym białaczki nie są znane. Zarówno rola schematu podawania, jak i dawki kumulacyjnej nie zostały jasno określone.

Aberracja chromosomu 11q23 była obserwowana w niektórych przypadkach wtórnej białaczki u pacjentów, którzy otrzymywali epipodofilotoksyny. Ta aberracja była również obserwowana u pacjentów, u których rozwinęła się wtórna białaczka po leczeniu schematami chemioterapii nie zawierającymi epipodofilotoksyn i u pacjentów, u których białaczka wystąpiła de novo. Inną cechą charakterystyczną, która jest związana z białaczką wtórną u pacjentów, którzy otrzymali epipodofilotoksyny jest występowanie krótkiego okresu latencji, przy średniej medianie czasu do rozwoju białaczki około 32 miesięcy.

Nadwrażliwość

Lekarze powinni uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji anafilaktyczej związanej ze stosowaniem etopozydu objawiającej się dreszczami, gorączką, tachykardią, skurczem oskrzeli, dusznością, niedociśnieniem, która może spowodować zgon. Leczenie jest objawowe. Należy natychmiast przerwać infuzję i podać produkty lecznicze presyjne, kortykosteroidy, produkty lecznicze przeciwhistaminowe lub zwiększające objętość, zgodnie z decyzją lekarza.

Niedociśnienie

Etopozyd należy podawać wyłącznie w powolnej infuzji (zwykle przez okres 30 do 60 minut), ponieważ odnotowano przypadki niedociśnienia jako możliwego działania niepożądanego po szybkim wstrzyknięciu dożylnym.

Reakcje w miejscu wkłucia

Mogą występować reakcje w miejscu wkłucia podczas podawania etopozydu. Ponieważ istnieje możliwość wynaczynienia, zaleca się, aby podczas podawania produktu leczniczego uważnie monitorować miejsce wkłucia pod infuzję w celu wykrycia potencjalnych nacieków.

Niskie stężenie albumin

Niskie stężenie albumin w surowicy krwi związane jest ze zwiększoną ekspozycją na etopozyd. Dlatego też pacjenci z niskim stężeniem albumin w surowicy krwi mogą być narażeni na zwiększone ryzyko związane z toksycznością etopozydu.

NL/H/2469/001/IB/013 5

Zaburzenia czynności nerek

Pacjentom z umiarkowanym (klirens kreatyniny = 15 do 50 ml/min) lub ciężkim (klirens kreatyniny <15 ml/min) zaburzeniem czynności nerek, poddawanym hemodializie, należy podawać etopozyd w zmniejszonych dawkach (patrz punkt 4.2). W przypadku pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek należy mierzyć parametry hematologiczne i rozważać możliwość ewentualnego dostosowania wielkości dawki w kolejnych cyklach w zależności od toksyczności hematologicznej i klinicznych efektów.

Zaburzenia czynności wątroby

Należy regularnie monitorować czynność wątroby, u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulowania się produktu leczniczego.

Zespół rozpadu guza

Odnotowano przypadki wystąpienia zespołu rozpadu guza (niekiedy śmiertelne) w następstwie przyjmowania etopozydu w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi. W celu wczesnego wykrycia zespołu rozpadu guza należy bacznie monitorować pacjentów, a w szczególności pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak występowanie dużych, wrażliwych na leczenie guzów oraz niewydolność nerek. Należy również zachować odpowiednie środki ostrożności w przypadku pacjentów z ryzykiem wystąpienia tego powikłania w wyniku leczenia.

Działanie mutagenne

Ze względu na możliwe mutagenne działanie etopozydu, zarówno kobiety, jak i mężczyźni podczas leczenia etopozydem i w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Zaleca się konsultację z genetykiem, jeśli pacjent(ka) planuje mieć dzieci po zakończeniu terapii. Jako że etopozyd może zmniejszyć płodność u mężczyzn, zaleca się, by rozważyli możliwość przechowania nasienia w celu późniejszego ojcostwa (patrz punkt 4.6).

Składniki, które lekarz szczególnie powinien wziąć pod uwagę:

Etanol Ten produkt leczniczy zawiera 241,4 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co jest równoważne 24,14% w/v. Ilość alkoholu w dawce 10,38 ml tego produktu leczniczego jest równoważna 62,64 ml piwa lub 25,06 ml wina.

Szkodliwy dla pacjentów z chorobą alkoholową. Należy wziąć to pod uwagę u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią, dzieci oraz pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub epilepsją.

Ponieważ ten produkt leczniczy podaje się zwykle powoli przez ponad 1 godzinę, działanie alkoholu może być zmniejszone.

Alkohol benzylowy Ten produkt leczniczy zawiera 30 mg alkoholu benzylowego w 1 ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Duże objętości należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna). Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci („zespołu niewydolności oddechowej”, tzw. ”gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana.

NL/H/2469/001/IB/013 6

Polisorbat 80 Etopozyd do infuzji zawiera polisorbat 80. U wcześniaków, którym podano witaminę E zawierającą polisorbat 80 wystąpił, zagrażający życiu, zespół z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, niewydolnością oddechową, małopłytkowością i wodobrzuszem.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne podawanie z produktami leczniczymi zawierającymi, np. glikol propylenowy lub etanol może prowadzić do kumulacji etanolu i wywoływać działania niepożądane, w szczególności u małych dzieci o małej zdolności metabolicznej lub z niedojrzałością metaboliczną.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etopozydu

Duże dawki cyklosporyny, które skutkowały zwiększeniem jej stężenia w osoczu powyżej 2000 ng/ml, podawane z doustnymi postaciami etopozydu prowadziły do 80% wzrostu ekspozycji na etopozyd (AUC) z 38% zmniejszeniem całkowitego klirensu etopozydu w porównaniu do etopozydu podawanego w monoterapii.

Skojarzone leczenie z cisplatyną wiąże się ze zmniejszeniem całkowitego klirensu etopozydu.

Skojarzone leczenie z fenytoiną jest związane ze zwiększeniem klirensu etopozydu i zmniejszeniem skuteczności, a inne pobudzające enzymy leczenie przeciwpadaczkowe może wiązać się ze zwiększeniem klirensu etopozydu oraz zmniejszeniem skuteczności.

Należy zachować ostrożność podczas podawania etopozydu razem z produktami leczniczymi obniżającymi jego skuteczność.

W warunkach in vitro wiązanie z białkami osocza wynosi 97%. Fenylobutazon, salicylan sodu i kwas acetylosalicylowy mogą wypierać etopozyd związany z białkami osocza.

Wpływ etopozydu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Równoczesne podawanie leków przeciwpadaczkowych oraz etopozydu może prowadzić do zmniejszonej kontroli napadów padaczkowych z powodu interakcji farmakokinetycznych między produktami leczniczymi.

Równoczesne podawanie warfaryny i etopozydu może powodować zwiększenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). Zaleca się ścisłe monitorowanie INR.

Interakcje farmakodynamiczne

Istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia zagrażającej życiu ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej na skutek podania szczepionki przeciw żółtej febrze. Żywe szczepionki są przeciwwskazane do stosowania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.3).

Stosowanie przed lub jednocześnie z innymi produktami leczniczymi o podobnym działaniu mielosupresyjnym jak etopozyd może powodować efekt synergiczny lub skumulowany (patrz punkt 4.4).

W przedklinicznych badaniach odnotowano oporność krzyżową pomiędzy antracyklinami i etopozydem.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji prowadzono wyłącznie u dorosłych.

NL/H/2469/001/IB/013 7

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety zdolne do posiadania potomstwa/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety zdolne do posiadania potomstwa powinny stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne, aby uniknąć zajścia w ciążę podczas leczenia etopozydem. Etopozyd wykazuje teratogenne działanie u myszy i szczurów (patrz punkt 5.3).

Ze względu na mutagenne działanie etopozydu, pacjenci obu płci powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia i przez okres do 6 miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.4). Jeżeli pacjent chciałby mieć dzieci po zakończeniu leczenia, zalecana jest lekarska konsultacja genetyczna.

Ciąża Brak danych lub istnieją bardzo skąpe dane na temat stosowania etopozydu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Etopozyd może być szkodliwy dla płodu, jeżeli podany zostanie kobiecie w ciąży. Produktu leczniczego Etoposide Kabi nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia etopozydem. Kobietom zdolnym do posiadania potomstwa należy poradzić, aby unikały zajścia w ciążę. Kobiety zdolne do posiadania potomstwa muszą stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia i przez okres do 6 miesięcy po jego zakończeniu. Jeśli produkt leczniczy jest stosowany w okresie ciąży, lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia etopozydem, powinna zostać poinformowana o potencjalnym zagrożeniu dla płodu.

Karmienie piersią Etopozyd przenika do mleka ludzkiego. Istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych etopozydu u niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki (patrz punkt 4.3).

Alkohol benzylowy prawdopodobnie przenika do mleka ludzkiego i może być doustnie wchłaniany przez niemowlę.

Płodność Ponieważ etopozyd może zmniejszyć płodność u mężczyzn, zaleca się rozważenie możliwości przechowania nasienia, w celu późniejszego ojcostwa.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Etopozyd może wywoływać reakcje niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, takie jak zmęczenie, senność, nudności, wymioty, ślepotę korową, reakcje nadwrażliwości z niedociśnieniem. Pacjentom, u których wystąpiły tego typu reakcje niepożądane, należy doradzić, aby unikali prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najważniejszą reakcją toksyczną związaną z leczeniem etopozydem i czynnikiem ograniczającym wielkość dawki jest mielosupresja. W badaniach klinicznych, w których etopozyd stosowany był samodzielnie w łącznej dawce wynoszącej ≥450 mg/m2 pc., najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi o jakimkolwiek stopniu ciężkości były leukopenia (91%), neutropenia (88%), anemia (72%),

NL/H/2469/001/IB/013 8

trombocytopenia (23%), astenia (39%), nudności i (lub) wymioty (37%), wypadanie włosów (33%) oraz dreszcze i (lub) gorączka (24%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W badaniach dotyczących etopozydu oraz po wprowadzeniu go do obrotu odnotowano niżej wymienione działania niepożądane. Te reakcje niepożądane zestawiono zgodnie z klasyfikacją według układów i narządów oraz częstości występowania, która jest określona przez następujące kategorie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane (terminologia MedDRA) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często zakażenie

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Często ostra białaczka

Zaburzenia krwi i układu chłonnego* Bardzo często zahamowanie czynności szpiku kostnego*, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, niedokrwistość Zaburzenia układu immunologicznego Często reakcje anafilaktyczne** Częstość nieznana obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zespół rozpadu guza

Zaburzenia układu nerwowego Często zawroty głowy Niezbyt często neuropatia obwodowa Rzadko drgawki***, zapalenie nerwu wzrokowego, przemijająca ślepota korowa, neurotoksyczność (np. senność, zmęczenie) Zaburzenia serca Często zawał mięśnia sercowego, arytmia Zaburzenia naczyniowe Często zbyt szybka infuzja może spowodować niedociśnienie, które ustępuje po zmniejszeniu szybkości infuzji, nadciśnienie Niezbyt często krwotok Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zwłóknienie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc Częstość nieznana skurcz oskrzeli Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często ból brzucha, zaparcie, nudności i wymioty, anoreksja Często zapalenie błon śluzowych (w tym zapalenia jamy ustnej i przełyku), biegunka Rzadko zaburzenia połykania, zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często hepatotoksyczność, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej, zwiększona aktywność

NL/H/2469/001/IB/013 9

aminotransferazy asparaginowej, zwiększone stężenie bilirubiny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często łysienie, przebarwienia Często wysypka, pokrzywka, świąd Rzadko zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, nawracające popromienne zapalenie skóry Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana bezpłodność

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często osłabienie, złe samopoczucie Często wynaczynienie ****, zapalenie żył Rzadko gorączka *Zgłoszono przypadek mielosupresji zakończony zgonem. ** Reakcje anafilaktyczne mogą być śmiertelne. *** Drgawki są czasami związane z reakcjami alergicznymi. **** Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano powikłania związane z wynaczynieniem włączając miejscową toksyczność tkanek miękkich, obrzęk, ból, zapalenie tkanki łącznej i martwicę, w tym martwicę skóry.

Opis wybranych działań niepożądanych W poniższych akapitach częstości występowania zdarzeń niepożądanych podano jako średni procent pochodzący z badań, w których stosowano monoterapię etopozydem.

Toksyczność hematologiczna Zahamowanie czynności szpiku kostnego (patrz punkt 4.4) zakończone zgonem zostało zgłoszone po podaniu etopozydu. Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest często czynnikiem ograniczającym wielkość dawki. Powracanie czynności szpiku kostnego jest zwykle zakończone po dniu 20, nie obserwowano kumulacji działania toksycznego.

Liczba granulocytów i płytek krwi zwykle osiąga nadir około 10 do 14 dni po podaniu etopozydu w zależności od drogi podania i schematu leczenia. Nadir z reguły pojawia się wcześniej po podaniu dożylnym, w porównaniu do podania doustnego.

Leukopenia i ciężka leukopenia (mniej niż 1000 komórek/mm3) były obserwowane w 91% i odpowiednio 17% dla etopozydu. Trombocytopenia i ciężka trombocytopenia (mniej niż 50000 płytek krwi/mm3) były obserwowane odpowiednio u 23% i 9% dla etopozydu. Bardzo często u pacjentów z neutropenią leczonych etopozydem występowała również gorączka i infekcje. Odnotowano przypadki krwawienia.

Toksyczność przewodu pokarmowego Nudności i wymioty są głównymi objawami toksyczności ze strony przewodu pokarmowego związanej ze stosowaniem etopozydu. Nudności i wymioty mogą być kontrolowane zazwyczaj za pomocą terapii przeciwwymiotnej.

Łysienie Przemijające łysienie, czasami prowadzące do całkowitego wyłysienia, było obserwowane do 44% pacjentów leczonych etopozydem.

Niedociśnienie Przemijające niedociśnienie powodowane zbyt szybkim podaniem było zgłaszane u pacjentów leczonych etopozydem i nie było związane z toksycznością serca lub zmianami w EKG. Niedociśnienie z reguły ustępowało po zaprzestaniu infuzji etopozydu i (lub) innej terapii wspomagającej, jeśli była konieczna. W przypadku wznowienia infuzji, jej szybkość powinna zostać zmniejszona. Nie odnotowano późniejszego niedociśnienia.

NL/H/2469/001/IB/013 10

Nadciśnienie W badaniach klinicznych z etopozydem, były zgłaszane przypadki nadciśnienia. Jeśli klinicznie istotne nadciśnienie pojawia się u pacjentów otrzymujących etopozyd, należy wdrożyć odpowiednie wspomagające leczenie.

Reakcje alergiczne Reakcje anafilaktyczne były zgłaszane w trakcie lub natychmiast po zakończeniu podawania etopozydu. Znaczenie stężenia i szybkości infuzji w rozwoju reakcji anafilaktycznej nie jest pewne. Ciśnienie krwi zwykle wraca do normy kilka godzin po zakończeniu infuzji. Reakcje typu anafilaktycznego mogą się pojawić podczas stosowania początkowej dawki etopozydu.

Występowanie reakcji anafilaktycznych przejawiających się dreszczami, tachykardią, skurczem oskrzeli, dusznością, obfitym poceniem się, gorączką, świądem, nadciśnieniem lub niedociśnieniem, omdleniami, nudnościami i wymiotami odnotowano u 3% pacjentów leczonych etopozydem. U 2% pacjentów odnotowano nagłe zaczerwienienie na twarzy, a u 3% wysypkę na skórze. Reakcje te zwykle szybko ustępowały po wstrzymaniu infuzji i podaniu środków podwyższających ciśnienie tętnicze, kortykosteroidów, leków antyhistaminowych lub płynów zwiększających objętość krwi.

Po zastosowaniu etopozydu zgłaszano ciężkie reakcje zakończone zgonem, związane ze skurczem oskrzeli. Odnotowano również przypadki wystąpienia bezdechu ze spontanicznym wznowieniem oddychania w następstwie wstrzymania infuzji.

Powikłania metaboliczne Po zastosowaniu etopozydu z innymi lekami cytostatycznymi zgłaszano zespół rozpadu guza (czasami prowadzący do zgonu) (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież Oczekuje się, że profil bezpieczeństwa produktu leczniczego w przypadku dzieci i młodzieży oraz dorosłych będzie taki sam.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Całkowite dawki od 2,4 g/m2 pc. do 3,5 g/m2 pc. podawane dożylnie przez trzy dni powodowały zapalenia błony śluzowej i mielotoksyczność. Kwasica metaboliczna i przypadki ciężkiej toksyczności wątroby zgłaszano u pacjentów, którzy otrzymywali większe niż zalecane dawki dożylne etopozydu. Podobnej toksyczności można się spodziewać w przypadku przyjmowania produktu doustnie. Nie ma skutecznego antidotum. Leczenie powinno być objawowe i wspomagające, a pacjent powinien być ściśle kontrolowany. Etopozyd i jego metabolity nie są usuwane w procesie dializy.

NL/H/2469/001/IB/013 11

5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: cytostatyki, alkaloidy roślinne i inne naturalne produkty, pochodne podofilotoksyny, kod ATC: L01CB0l.

Mechanizm działania Główny efekt działania etopozydu wydaje się mieć miejsce w późnej części fazy S i wczesnej części fazy G2 cyklu komórkowego u ssaków. Obserwuje się dwa rodzaje odpowiedzi w zależności od wielkości dawki: w dużych stężeniach (10 μg/ml lub większych) komórki rozpoczynające mitozę rozpuszczają się; w małych stężeniach (0,3 do 10 μg/ml) komórki powstrzymywane są od przejścia do profazy. Łączenie się mikrotubul nie jest zakłócone. Dominującym makromolekularnym efektem działania etopozydu wydaje się być rozerwanie łańcucha podwójnego w wyniku interakcji z topoizomerazą II DNA lub tworzenia się wolnych rodników. Wykazano, że etopozyd powoduje zatrzymanie metafazy w fibroblastach u kurcząt.

5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Absorpcja Po dożylnej infuzji lub doustnym podaniu kapsułek, wartości Cmax i AUC wykazują wyraźną zmienność zarówno u indywidualnych pacjentów, jak i między pacjentami. Dystrybucja Średnie objętości dystrybucji w stanie stacjonarnym wahają się w granicach od 18 do 29 litrów. Etopozyd wykazuje niski stopień wnikania do płynu mózgowo-rdzeniowego. In vitro etopozyd wiąże się bardzo łatwo (97%) z białkami osocza ludzkiego.

Stopień wiązania etopozydu jest bezpośrednio zależny od stężenia albumin w surowicy krwi u pacjentów chorych na raka i u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.4). Niezwiązana część etopozydu jest zależna w dużym stopniu od stężenia bilirubiny u pacjentów chorych na raka.

Biotransformacja W moczu dorosłych i dzieci stwierdza się obecność metabolitu hydroksykwasu [9-(4,6-0-etylideno-β- Dglukopiranozyd) kwasu 4'-dimetylo-epipodofilowego], tworzonego w wyniku przerwania pierścienia laktonowego. Jest on również obecny w osoczu krwi ludzkiej, prawdopodobnie jako izomer trans. Z moczem ludzkim wydalane są również glukuronid i (lub) koniugaty siarkowe etopozydu. Ponadto, ma miejsce O-demetylacja pierścienia dimetoksyfenolowego na szlaku izoenzymu CYP450 3A4, w wyniku której wytwarzany jest odpowiedni katechol.

Eliminacja Po podaniu dożylnym losy etopozydu w organizmie można najlepiej opisać jako dwufazowy proces, w którym okres półtrwania dystrybucji wynosi około 1,5 godziny, a końcowy okres półtrwania fazy eliminacji od 4 do 11 godzin. Wartości całkowitego klirensu wahają się w granicach od 33 do 48 ml/min lub 16 do 36 ml/min/m2 pc. i, jak w przypadku końcowego okresu półtrwania fazy eliminacji, są niezależne od wielkości dawki w zakresie od 100 do 600 mg/m2 pc. Po podaniu dożylnym etopozydu znakowanego 14C (w dawce od 100 do 124 mg/m2 pc.) materiał radioaktywny wydalany był z moczem średnio w 56% (45% dawki wydalanej było jako etopozyd) i z kałem w 44% podanej dawki po upływie 120 godzin.

Liniowość/nieliniowość Całkowity klirens i końcowy okres półtrwania fazy eliminacji są niezależne od wielkości dawki w zakresie od 100 do 600 mg/m2 pc. W tym samym zakresie wielkości dawek wartości pola powierzchni pod krzywą stężenia produktu w osoczu krwi w funkcji czasu (AUC) i maksymalnego stężenia produktu w osoczu (Cmax) rosną liniowo wraz ze zwiększeniem wielkości dawki.

Zaburzenia czynności nerek Obserwowano zmniejszenie całkowitego klirensu, zwiększenie wartości AUC oraz większą objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek otrzymujących etopozyd (patrz punkt 4.2).

NL/H/2469/001/IB/013 12

Zaburzenia czynności wątroby Całkowity klirens etopozydu nie ulega zmniejszeniu u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby chorymi na raka.

Pacjenci w podeszłym wieku Obserwowano niewielkie różnice w parametrach farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami w wieku ≤65 lat a pacjentami w wieku ≥65 lat, lecz nie są one uważane za istotne klinicznie.

Dzieci i młodzież W przypadku dzieci około 55% dawki wydalana jest z moczem jako etopozyd w ciągu 24 godzin. Średni klirens nerkowy etopozydu wynosi od 7 do 10 ml/min/m2 pc., czyli mniej więcej 35% całkowitego klirensu w zakresie wielkości dawek od 80 do 600 mg/m2 pc. Etopozyd jest w związku z tym wydalany zarówno w procesach zachodzących w nerkach, jak i poza nimi, tj. w procesach przemiany materii i z żółcią. Wpływ choroby nerek na klirens etopozydu z osocza u dzieci nie jest znany. Zwiększona aktywność SGPT u dzieci związana jest ze zmniejszonym całkowitym klirensem produktu leczniczego. Zmniejszenie całkowitego klirensu etopozydu u dzieci może również być wynikiem wcześniejszego stosowania cisplatyny. W przypadku dzieci stwierdzono odwrotną zależność między stężeniem albumin w osoczu krwi a klirensem nerkowym etopozydu.

Płeć Chociaż obserwowano niewielkie różnice w parametrach farmakokinetycznych między osobnikami różnej płci, nie uważa się ich za klinicznie istotne.

Interakcje z produktami leczniczymi W badaniu nad wpływem innych środków terapeutycznych na wiązanie się w warunkach in vitro etopozydu znakowanego 14C z białkami surowicy krwi ludzkiej jedynie fenylobutazon, salicylan sodu i kwas acetylosalicylowy wypierały etopozyd z wiązań z białkami w stężeniach zwykle osiąganych w warunkach in vivo (patrz punkt 4.5).

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przewlekła toksyczność Obserwowano występowanie anemii, leukopenii i trombocytopenii u szczurów i myszy, podczas gdy u psów łagodne, odwracalne pogorszenie się czynności wątroby i nerek. Dawka (wyrażona w mg/m2 pc.), po której w tych ustaleniach nie były obserwowane działania niepożądane w badaniach nieklinicznych, była większa lub równa około 0,05 największej dawki stosowanej w warunkach klinicznych. Historycznie, zwierzęta wykorzystywane w badaniach nieklinicznych były bardziej wrażliwe niż ludzie na środki cytotoksyczne. U szczurów i myszy odnotowano występowanie atrofii jąder, zatrzymanie spermatogenezy oraz zahamowanie wzrostu.

Mutagenność Etopozyd wykazuje mutagenność w komórkach ssaków.

Toksyczny wpływ na rozrodczość W badaniach na zwierzętach wykazano zależne od dawki działanie embriotoksyczne i teratogenne etopozydu.

Rakotwórczość Biorąc pod uwagę mechanizm działania etopozydu, należy go uznać za potencjalny czynnik rakotwórczy u ludzi.

NL/H/2469/001/IB/013 13

6DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Makrogol 300 Polisorbat 80 Alkohol benzylowy (E 1519) Etanol bezwodny Kwas cytrynowy bezwodny

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Opisywano pękanie plastikowych urządzeń wykonanych z akrylu lub polimerów ABS w przypadku zastosowania etopozydu w postaci nierozcieńczonego koncentratu. Nie zaobserwowano tego po rozcieńczeniu koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zgodnie z instrukcją.

Nie należy mieszać etopozydu z innymi produktami leczniczymi, poza wymienionymi w punkcie 6.6.

6.3 Okres ważności

Nieotwarta fiolka 2 lata

Po rozcieńczeniu Wykazano, że rozcieńczony produkt leczniczy o stężeniu 0,2 mg/ml oraz 0,4 mg/ml zachowuje stabilność fizykochemiczną przez 24 godziny w temperaturze od 15°C do 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za okres i warunki przechowywania ponosi użytkownik. Czas ten nie powinien być dłuższy niż 12 godzin w temperaturze od 15°C do 25°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Nie zamrażać. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem.

Nie przechowywać rozcieńczonego produktu leczniczego w lodówce (2°C do 8°C), ponieważ może to powodować wytrącenie osadu. Roztwory wykazujące jakiekolwiek oznaki wytrącenia osadu nie powinny być używane.

Warunki przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) o pojemności 5 ml, 10 ml, 30 ml, 50 ml zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i nakładką z PP typu „flip-off” (odpowiednio: zieloną, niebieską, czerwoną i żółtą).

Wielkości opakowań: Etopozyd jest dostępny w opakowaniach 1 fiolka po 5 ml, 10 ml, 25 ml lub 50 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

NL/H/2469/001/IB/013 14

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego

do stosowania

Etoposide Kabi należy rozcieńczyć bezpośrednio przed użyciem w roztworze glukozy 50 mg/ml (5%) lub w roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w celu otrzymania końcowego stężenia w zakresie od 0,2 mg/ml do 0,4 mg/ml. W przypadku wyższych stężeń może nastąpić wytrącenie etopozydu. Roztwory wykazujące jakiekolwiek oznaki wytrącania osadu nie powinny być używane. Produktu leczniczego Etoposide Kabi NIE NALEŻY PODAWAĆ W SZYBKIM WSTRZYKNIĘCIU DOŻYLNYM.

W celu zachowania bezpieczeństwa podczas przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego odpadów należy przestrzegać instrukcji bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi. Należy unikać kontaktu z płynem. Podczas przygotowania i rozcieńczania produktu leczniczego należy przestrzegać aseptycznych warunków pracy, środki ochronne powinny obejmować stosowanie rękawiczek, masek, okularów ochronnych i odzieży ochronnej. Zaleca się korzystanie z komory laminarnej z pionowym przepływem powietrza (LAF).

Należy używać rękawiczek podczas podawania. Kobiety w okresie ciąży nie powinny mieć kontaktu z substancjami cytotoksycznymi. Procedury dotyczące usuwania odpadów powinny być dostosowane do cytotoksycznego działania tego produktu leczniczego.

W przypadku kontaktu etopozydu ze skórą, błonami śluzowymi lub oczami, należy natychmiast przemyć wodą. Mydło może zostać użyte do przemycia skóry.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU

Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. Al. Jerozolimskie 134 02-305 Warszawa

8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 22151

9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27.10.2014 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 17.09.2019 r.

10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI

PRODUKTU LECZNICZEGO

18.03.2021 r.

Pobierz oryginalny ChPL (PDF)

Status: Aktywny w RPL
Kategoria dostępności: Rp
Typ preparatu: Ludzki
Procedura rejestracyjna: DCP
Numer pozwolenia: 22151
Ważność pozwolenia: 2023-06-13
Identyfikator RPL: 100327850
Kod ATC: L01CB01
Liczba zarejestrowanych opakowań: 4
Podmiot odpowiedzialny: Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Producent: Fresenius Kabi Deutschland GmbH, Niemcy
Wytwórca / importer: Fresenius Kabi Deutschland GmbH, Niemcy
Droga podania: dożylna
Substancja czynna (skład): Etoposidum 20 mg/ml

Dane pochodzą z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych (RPL).