Wszystkie inne produkty lecznicze

To różnorodna grupa leków używanych w sytuacjach, które nie pasują do typowych kategorii. Należą tu m.in. tlen medyczny, odtrutki, środki wiążące fosfor u chorych z niewydolnością nerek oraz leki usuwające nadmiar żelaza po licznych transfuzjach. Korzystają z nich pacjenci leczeni w szpitalu, dializowani, po zabiegach w znieczuleniu ogólnym, a czasem też osoby stosujące wsparcie w domowej pielęgnacji.

Przykłady mówią najwięcej. Sugammadeks odwraca zwiotczenie mięśni wywołane rokuronium lub wekuronium po operacji. Deferazyroks i deferoksamina wiążą żelazo, gdy jego nadmiar odkłada się w narządach. Sewelamer pomaga obniżać fosforany u osób z przewlekłą chorobą nerek. Tlen to pełnoprawny lek, który podaje się przy niedotlenieniu według ścisłych wskazań. Nalokson potrafi odwrócić działanie opioidów. Hydroksykobalamina w leku Cyanokit stosowana jest w zatruciu cyjankami, a mesna (Uromitexan) chroni pęcherz podczas niektórych chemioterapii.

Część z tych leków działa natychmiast, jak odtrutki czy sugammadeks. Inne wymagają czasu i kontroli badań, jak chelatory żelaza lub sewelamer. Mogą pojawić się działania niepożądane: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wysypka, zaburzenia prób wątrobowych czy zmiany czynności nerek. Tlen może wysuszać śluzówki, dlatego bywa nawilżany. Do domowego użytku w tej grupie zalicza się też wsparcie balneologiczne, na przykład Bocheńska lecznicza sól jodowo-bromowa, którą wykorzystasz do kąpieli relaksujących mięśnie i łagodzących napięcie.

Przy duszności, sinicy, podejrzeniu zatrucia, nagłym pogorszeniu stanu lub po ekspozycji na dym i toksyny wezwij pomoc lub jedź na SOR. Jeśli leczysz się z powodu przewlekłej choroby nerek lub masz nadmiar żelaza po transfuzjach, prowadź terapię pod okiem lekarza i regularnie kontroluj wyniki. Większość leków z tej grupy jest na receptę albo stosowana wyłącznie w szpitalu. Samodzielne użycie bez wskazań bywa niebezpieczne. Zawsze poinformuj lekarza o innych lekach, ciąży lub karmieniu piersią.