Lewocetyryzyna: dawkowanie, działanie, przeciwwskazania

Lewocetyryzyna - jak działa?

Lewocetyryzyna należy do grupy leków przeciwhistaminowych nowej generacji. Substancja ta działa poprzez blokowanie histaminy, naturalnej substancji w organizmie, która jest głównym sprawcą objawów alergii. Gdy osoba uczulona zetknie się z alergenem, na przykład pyłkiem, jej układ odpornościowy uwalnia histaminę. To ona wywołuje kichanie, swędzenie nosa, łzawienie oczu czy zmiany skórne w pokrzywce. Lewocetyryzyna wiąże się z receptorami dla histaminy, uniemożliwiając jej działanie. Dzięki temu objawy alergii są łagodzone. Lek zaczyna działać w ciągu godziny od przyjęcia, a jego efekt utrzymuje się przez całą dobę, co pozwala na stosowanie go raz na 24 godziny. W przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych, lewocetyryzyna w zalecanej dawce 5 mg na dobę rzadziej powoduje senność, ponieważ w niewielkim stopniu przenika do ośrodkowego układu nerwowego.

Lewocetyryzyna - jak przyjmować?

Lewocetyryzynę w postaci tabletek powlekanych przyjmuje się raz na dobę. Tabletki połyka się w całości, popijając szklanką wody. Pokarm nie zmniejsza ilości leku, która się wchłonie, ale może spowolnić ten proces. Dlatego dla szybszego działania warto przyjąć lek godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po nim.

Jeśli zapomni się o dawce, należy ją przyjąć jak najszybciej po przypomnieniu. Gdy do następnej planowej dawki pozostało mniej niż 12 godzin, pomija się zapomnianą tabletkę i kontynuuje schemat. Nie przyjmuje się dwóch dawek w krótkim odstępie czasu.

Tabletek powlekanych nie dzieli się ani nie rozgryza, ponieważ może to zmienić sposób uwalniania substancji. Lek stosuje się o stałej porze, co ułatwia pamiętanie. Dorośli i młodzież od 12 lat oraz dzieci od 6 do 12 lat przyjmują jedną tabletkę 5 mg na dobę. U dzieci w wieku od 2 do 6 lat dawki nie da się dostosować za pomocą tabletek, dlatego zaleca się użycie postaci przeznaczonej dla dzieci.

W przypadku zaburzeń czynności nerek schemat się zmienia. Przy prawidłowej lub lekko upośledzonej pracy nerek stosuje się jedną tabletkę raz na dobę. Przy umiarkowanych zaburzeniach przyjmuje się jedną tabletkę co 2 dni, a przy ciężkich - jedną tabletkę co 3 dni. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek nie powinni stosować leku.

Lewocetyryzyna u dzieci

Lewocetyryzynę w postaci tabletek powlekanych można stosować u dzieci od 6. roku życia. Zalecana dawka dobowa wynosi 5 mg, co odpowiada jednej tabletce, przyjmowanej raz na dobę. U dzieci w wieku od 2 do 6 lat dostosowanie dawki nie jest możliwe przy użyciu tabletek. Dla tej grupy wiekowej zaleca się zastosowanie lewocetyryzyny w postaci przeznaczonej dla dzieci, na przykład kropli doustnych, które pozwalają na precyzyjne odmierzanie mniejszej dawki. Nie określono dawkowania dla dzieci poniżej 2. roku życia. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek schemat dawkowania może wymagać modyfikacji, na przykład podawania leku co 2 lub co 3 dni, dlatego w takiej sytuacji konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Lewocetyryzyna - kiedy nie stosować?

Lewocetyryzyny nie stosuje się u osób z alergią na tę substancję, cetyryzynę, hydroksyzynę lub inne leki z grupy pochodnych piperazyny. Przeciwwskazaniem jest też alergia na którykolwiek składnik pomocniczy tabletki, co oznacza reakcję po wcześniejszym przyjęciu leku. Nie wolno stosować leku u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy wymagają dializy, czyli gdy szacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) spada poniżej 15 ml/min. Dzieciom w wieku od 2 do 6 lat nie podaje się tabletek, ponieważ dawki nie da się w tej postaci dostosować. Tabletki są przeznaczone dla osób od 6. roku życia. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Działania niepożądane

Działania niepożądane lewocetyryzyny podzielono według częstości występowania. W grupie często występujących, czyli u 1 do 10 na 100 osób, znajdują się ból głowy, senność, suchość w jamie ustnej i zmęczenie. Do objawów występujących niezbyt często, czyli u 1 do 10 na 1000 osób, zalicza się osłabienie i ból brzucha.

Wiele działań niepożądanych ma częstość nieznaną, co oznacza, że nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych. Z układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, omdlenie, czyli krótkotrwała utrata przytomności, drżenia, parestezja, czyli mrowienie lub drętwienie skóry, a także zaburzenia smaku. Możliwe są również zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, depresja, agresja, pobudzenie lub koszmary senne.

Ze strony narządu wzroku mogą pojawić się zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie. Na skórze mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka, czyli swędzące bąble, lub obrzęk naczynioruchowy, czyli głęboki obrzęk skóry i tkanek podskórnych. Z układu pokarmowego mogą wystąpić nudności, wymioty lub biegunka. Z układu moczowego może pojawić się zatrzymanie moczu lub bolesne oddawanie moczu.

Inne możliwe objawy to kołatanie serca, tachykardia, czyli przyspieszone bicie serca, duszność, ból mięśni, ból stawów, zwiększenie masy ciała i zwiększony apetyt. Wystąpić mogą również poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, czyli nagła, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Kiedy pilnie skontaktować się z lekarzem?

Należy przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej, czyli anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego lub duszności. Konsultacji wymagają także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak drgawki, omamy, myśli samobójcze lub silne pobudzenie. Niepokojące są również:

• zaburzenia widzenia
• kołatanie serca
• bolesne oddawanie moczu lub jego zatrzymanie
• objawy zapalenia wątroby

Lewocetyryzyna - z czym nie łączyć?

Lewocetyryzyna wchodzi w interakcje z niektórymi substancjami. Pokarm nie zmniejsza ilości wchłoniętego leku, ale spowalnia jego wchłanianie. Jednoczesne stosowanie z teofiliną, stosowaną w astmie, może nieznacznie zmniejszyć usuwanie lewocetyryzyny z organizmu o około 16%. Połączenie z rytonawirem, lekiem przeciwwirusowym, zwiększa stężenie lewocetyryzyny we krwi o około 40%, podczas gdy stężenie rytonawiru zmienia się minimalnie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na łączenie lewocetyryzyny z alkoholem. U wrażliwych pacjentów jednoczesne przyjmowanie leku i alkoholu lub innych substancji hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego może prowadzić do dodatkowego obniżenia czujności i zdolności reagowania. Oznacza to nasilenie działań niepożądanych, takich jak senność czy zmęczenie, co wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie określono bezpiecznej ilości alkoholu, dlatego podczas kuracji zaleca się powstrzymanie od jego spożywania.

Lewocetyryzyna w ciąży i przy karmieniu piersią

Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży. Dane z dużej liczby zastosowań cetyryzyny u kobiet w ciąży nie wskazują, aby wywoływała ona wady rozwojowe lub działała toksycznie na płód i noworodka. Można rozważyć zastosowanie lewocetyryzyny w okresie ciąży, jeżeli jest to konieczne.

Cetyryzyna przenika do mleka kobiecego, dlatego prawdopodobnie lewocetyryzyna również do niego przenika. U niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić działania niepożądane związane z lewocetyryzyną. Należy zachować ostrożność, przepisując lewocetyryzynę kobietom karmiącym piersią.

Zasady bezpiecznego stosowania

Lewocetyryzynę stosuje się raz na dobę, jedną tabletkę 5 mg. Nie określono maksymalnego czasu leczenia bez konsultacji, dlatego długotrwałe stosowanie wymaga nadzoru. Tabletki nie dzieli się ani nie rozgryza. Popija się je wodą, niezależnie od posiłku, choć pokarm może spowolnić działanie. Po pominięciu dawki przyjmuje się ją, gdy się o tym przypomni, ale nie łączy dwóch dawek w jednym dniu. U osób z umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę zmniejsza się do jednej tabletki co 2 dni, a przy ciężkiej - co 3 dni. Nie stosuje się leku u pacjentów dializowanych. Podczas kuracji nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może to nasilić senność. Należy obserwować reakcję organizmu, zwłaszcza na początku leczenia, pod kątem nadmiernej senności, zmęczenia lub suchości w ustach. Przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów alergii, takich jak obrzęk, duszność czy wysypka, a także przy zaburzeniach nastroju, myślach samobójczych, drgawkach lub problemach z oddawaniem moczu. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza o teofilinie lub rytonawirze.