Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Każda fiolka zawiera 1,0 g ampicyliny (co odpowiada 1,063 g ampicyliny sodowej) i 0,5 g sulbaktamu (co odpowiada 0,547 g sulbaktamu sodowego).

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Każda fiolka zawiera 2,0 g ampicyliny (co odpowiada 2,126 g ampicyliny sodowej) i 1 g sulbaktamu (co odpowiada 1,094 g sulbaktamu sodowego).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, zawiera 115,1 mg (5 mmol) sodu. Każda fiolka produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, zawiera 230,2 mg (10 mmol) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub prawie biały jałowy proszek, niezawierający cząstek obcych.

4.1 Wskazania do stosowania

Zakażenia wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy, w następujących przypadkach: • zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie nagłośni; bakteryjne zapalenie płuc; • zakażenia układu moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek; • zakażenia w obrębie jamy brzusznej (w tym zapalenie otrzewnej), zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie błony śluzowej macicy i zapalenie tkanki łącznej miednicy; • posocznica bakteryjna; • zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości i stawów; • zakażenia gonokokami; • w okresie przed lub po operacji w celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń ran u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy; • w przypadku przerwania ciąży lub cesarskiego cięcia przedoperacyjnie w celu zmniejszenia ryzyka posocznicy pooperacyjnej.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli Zakres dawkowania produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health wynosi od 1,5 g do 12 g na dobę w dawkach podzielonych, podawanych co 6 lub 8 godzin. Całkowita dawka sulbaktamu nie powinna przekraczać 4 gramów na dobę. Zakażenia o lżejszym przebiegu można leczyć, podając produkt leczniczy co 12 godzin.

Stopień ciężkości zakażenia Dawka dobowa produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health (sulbaktam + ampicylina) (g) Łagodny 1,5–3 (0,5 + 1 lub 1 + 2) Umiarkowany do 6 (2 + 4) Ciężki do 12 (4 + 8)

Częstość dawkowania może być ustalona w zależności od stopnia ciężkości choroby i czynności nerek pacjenta. Leczenie jest na ogół kontynuowane przez 48 godzin po ustąpieniu gorączki i innych nieprawidłowych objawów. Leczenie zwykle trwa od 5 do 14 dni, ale w ciężkich zakażeniach okres leczenia można wydłużyć lub podać dodatkowe dawki ampicyliny.

W profilaktyce zakażeń chirurgicznych należy podawać 1,5 do 3 g produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health podczas znieczulania, co zapewni wystarczający czas na osiągnięcie terapeutycznego stężenia produktu leczniczego w surowicy krwi i tkankach podczas zabiegu. Dawkę można powtarzać co 6-8 godzin; podawanie leku kończy się zwykle po 24 godzinach od zakończenia większości zabiegów chirurgicznych, chyba że wskazany jest kolejny cykl terapeutyczny produktem leczniczym Ampicillin/Sulbactam Bausch Health.

W leczeniu niepowikłanej rzeżączki produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health można podawać w pojedynczej dawce 1,5 g. Aby zwiększyć stężenie i przedłużyć działanie ampicyliny i sulbaktamu w osoczu krwi, należy podać jednocześnie doustnie 1,0 g probenecydu.

Dzieci i młodzież Dawka w leczeniu większości zakażeń u dzieci, niemowląt i noworodków wynosi 150 mg/kg mc. na dobę (co odpowiada dawce 50 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę i 100 mg/kg mc. ampicyliny na dobę). Produkt leczniczy podaje się zwykle co 6 lub 8 godzin, zgodnie z ogólnie przyjętym dawkowaniem ampicyliny. U noworodków i wcześniaków zalecana dawka wynosi 75 mg/kg mc. na dobę (co odpowiada 25 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę i 50 mg/kg mc. ampicyliny na dobę) w dawkach podzielonych co 12 godzin.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zaburzenia eliminacji dotyczą w równym stopniu ampicyliny i sulbaktamu, tak więc stosunek stężenia obu związków w osoczu pozostaje niezmieniony. U tych pacjentów dawkę produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health należy podawać rzadziej, zgodnie ze zwykle stosowaną praktyką dotyczącą stosowania ampicyliny.

Sposób podawania Podanie dożylne lub domięśniowe.

Można stosować następujące rozcieńczenia:

Dawka całkowita (g) Równoważna dawka sulbaktamuampicyliny (g)

Wielkość fiolki Objętość rozcieńczalnika (ml)

Maksymalne stężenie końcowe (mg/ml)

0,375 0,125 – 0,25 10 mL 0,8 125 – 250 0,75 0,25 – 0,5 10 mL 1,6 125 – 250 1,5 0,5 – 1,0 20 mL 3,2 125 – 250 3,0 1,0 – 2,0 20 mL 6,4 125 – 250

W celu podania dożylnego zawartość fiolki do wstrzykiwań należy poddać rekonstytucji z użyciem jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (patrz punkt 6.3). Aby zapewnić całkowite rozpuszczenie produktu leczniczego, należy odczekać kilka minut, aż do momentu całkowitego ustąpienia piany w celu wzrokowego sprawdzenia zawartości. Dawkę można podawać w bolusie przez co najmniej 3 minuty lub można ją stosować w większych rozcieńczeniach w infuzji dożylnej trwającej 15-30 minut.

W wypadku podawania domięśniowego zaleca się głębokie wstrzyknięcie domięśniowe. Aby wstrzyknięcie nie było bolesne, do sporządzenia roztworu można zastosować 0,5% jałowy roztwór bezwodnego lidokainy chlorowodorku.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne produktu leczniczego. Nadwrażliwość na jakikolwiek rodzaj penicylin.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów przyjmujących leki z grupy penicylin, w tym sulbaktam z ampicyliną, opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne), które czasem kończyły się zgonem. Do reakcji takich może dochodzić częściej u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny i (lub) nadwrażliwością na liczne alergeny w wywiadzie. Opisywano przypadki pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie, u których występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu cefalosporyn. Przed zastosowaniem penicylin należy zebrać dokładny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne alergeny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej podawanie leku należy przerwać i zastosować odpowiednie leczenie. Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego leczenia epinefryną (adrenaliną). Należy także, w razie konieczności, wdrożyć tlenoterapię, podać dożylnie steroidy i zapewnić drożność dróg oddechowych z intubacją włącznie.

U pacjentów leczonych ampicyliną z sulbaktamem obserwowano ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis -TEN), zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome - SJS), złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalized exanthematous pustulosis - AGEP). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji skórnej należy przerwać stosowanie ampicyliny z sulbaktamem i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków, należy obserwować, czy u pacjenta nie wystąpiły objawy nadkażenia opornymi mikroorganizmami, w tym grzybami. W przypadku wystąpienia nadkażenia produkt leczniczy należy odstawić i (lub) wdrożyć odpowiednie leczenie.

Podczas stosowania niemal każdej z substancji przeciwbakteryjnych, w tym ampicyliny sodowej

z sulbaktamem sodowym, notowano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (ang. Clostridioides difficile-associated disease -CDAD), o nasileniu od lekkiej biegunki po zapalenie jelita grubego zakończone zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia fizjologiczną florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego rozwoju bakterii C. difficile. Bakteria Clostridioides difficile wytwarza toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Wytwarzające hipertoksyny szczepy C. difficile wywołują zwiększenie zachorowalności i umieralności, ponieważ zakażenia tymi bakteriami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne, co może prowadzić do konieczności przeprowadzenia kolektomii. CDAD należy brać pod uwagę u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku występuje biegunka. Konieczne jest sporządzenie dokładnego wywiadu chorobowego, ponieważ zgłaszano występowanie CDAD dwa miesiące po podaniu substancji przeciwbakteryjnych.

Zaleca się, aby podczas każdego długotrwałego leczenia, w tym leczenia produktem leczniczym Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Jest to szczególnie istotne u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz niemowląt.

Obserwowano przypadki wystąpienia polekowego uszkodzenia wątroby, w tym cholestatycznego zapalenia wątroby z żółtaczką, związanego ze stosowaniem ampicyliny z sulbaktamem. Pacjentów należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych świadczących o chorobie wątroby.

Sulbaktamu z ampicyliną nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej, która jest chorobą wywołaną przez wirusy. U wielu pacjentów z mononukleozą po podaniu ampicyliny występuje wysypka skórna.

Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, zawiera 115,1 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 5,8% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) w diecie u osób dorosłych, która wynosi 2 g.

Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, zawiera 230,2 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 11,5% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) w diecie u osób dorosłych, która wynosi 2 g.

Przyjęcie maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 12 g (8 g ampicyliny i 4 g sulbaktamu) (patrz punkt 4.2) wiązałoby się ze spożyciem sodu w ilości 920,8 mg, co odpowiada 46% maksymalnej dawki sodu zalecanej przez WHO. Lek ten jest traktowany jako lek o wysokiej zawartości sodu. Zawartość sodu w tym leku powinna być szczególnie brana pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Allopurynol: U pacjentów jednocześnie stosujących allopurynol i ampicylinę częstość występowania wysypki jest znacząco większa niż u pacjentów otrzymujących jedynie ampicylinę.

Aminoglikozydy: In vitro ampicylina i aminoglikozydy wzajemnie hamują swoje działanie. Jeśli konieczne jest skojarzonego podawanie obu leków przeciwbakteryjnych, należy je podawać do oddzielnych wkłuć, z zachowaniem co najmniej 1-godzinnego odstępu (patrz punkt 6.2).

Leki przeciwzakrzepowe: Penicyliny mogą wywoływać zmiany w agregacji płytek i testach koagulacyjnych. Wpływ ten może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych.

Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy i tetracykliny): Leki bakteriostatyczne mogą zaburzać działanie bakteriobójcze penicylin, należy zatem unikać ich jednoczesnego stosowania.

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny: Obserwowano przypadki obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek przyjmujących ampicylinę (wystąpiły przypadki nieplanowanego zajścia w ciążę). Wpływ ampicyliny na te leki nie został dostatecznie udowodniony, jednak należy pacjentkom przyjmującym ampicylinę zaproponować inną lub dodatkową metodę antykoncepcji.

Metotreksat: Podczas jednoczesnego stosowania penicylin zmniejszał się klirens metotreksatu i zwiększała się jego toksyczność. Pacjenci powinni być ściśle monitorowani. Może być konieczne zwiększenie dawki leukoworyny lub wydłużenie czasu jej podawania.

Probenecyd: Probenecyd obniża wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu podczas jednoczesnego stosowania, co skutkuje zwiększeniem stężenia tych leków w surowicy, wydłużeniem czasu utrzymywania się ich w surowicy, wydłużeniem okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz zwiększeniem ryzyka toksyczności.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Obserwowano fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu z zastosowaniem metody Benedicta, Fehlinga oraz zestawu Clinitest. Po podaniu ampicyliny kobietom ciężarnym obserwowano przemijające zmniejszenie stężenia całkowitego związanego estriolu, glukuronianu estriolu, związanego estronu i estradiolu. Działanie takie może wystąpić również po podaniu Ampicillin/Sulbactam Bausch Health.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Badania wpływu na reprodukcję u zwierząt nie wykazały szkodliwego działania na płód sulbaktamu i ampicyliny. Sulbaktam i ampicylina przenikają przez barierę łożyska. Nie ustalono bezpieczeństwa ich stosowania u kobiet w ciąży. Dlatego produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy przewidywane korzyści przewyższają wszelkie potencjalne ryzyka.

Karmienie piersią Ampicylina i sulbaktam przenikają do mleka ludzkiego w małych stężeniach (odpowiednio 0,11-3 mg/L i 0,13–2,8 mg/L). U kobiet karmiących piersią stosowanie ampicyliny i sulbaktamu może powodować biegunkę u dziecka. Ampicylinę i sulbaktam należy stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści uzasadniają podjęcie potencjalnego ryzyka.

Płodność Badania wpływu na reprodukcję u zwierząt nie wykazały szkodliwego wpływu sulbaktamu i ampicyliny na płodność.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu tego produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, u niektórych pacjentów produkt leczniczy może powodować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drgawki lub senność (patrz punkt 4.8). Dlatego należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn w przypadku wystąpienia tych działań niepożądanych do czasu ich całkowitego

ustąpienia.

4.8 Działanie niepożądane

Działania niepożądane zostały uporządkowane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.

Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1000 Bardzo rzadko: < 1/10 000 Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

W obrębie każdej kategorii częstości występowania działania niepożądane uporządkowano według stopnia ich ciężkości. Ciężkość działań niepożądanych zostało określone na podstawie istotności klinicznej.

Działania niepożądane związane ze stosowaniem ampicyliny w monoterapii mogą również występować w trakcie stosowania produktu leczniczego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health.

Klasyfikacja układów i narządów Często ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100

Rzadko ≥ 1/10 000 do < 1/1000

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość Małopłytkowość Eozynofilia

Leukopenia Neutropenia (obniżenie liczby neutrofilów poniżej normy)

Niedokrwistość hemolityczna Agranulocytoza Plamica małopłytkowa

Zaburzenia układu immunologicznego Wstrząs anafilaktyczny Reakcja anafilaktyczna Zespół Kounisa Reakcje nadwrażliwości

Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy Drgawki Senność Zawroty głowy

Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Wymioty Bóle brzucha Nudności Zapalenie języka

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy Zapalenie jelit Smoliste stolce, zapalenie jamy ustnej Przebarwienie języka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Hiperbilirubinemia Cholestatyczne zapalenie wątroby Cholestaza Zaburzenia czynności wątroby Żółtaczka

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka, świąd Zespół StevensaJohnsona Toksyczna martwica naskórka Rumień wielopostaciowy Ostra uogólniona osutka krostkowa Złuszczające zapalenie skóry (patrz punkt 4.4) Obrzęk naczynioruchowy Rumień Pokrzywka

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Śródmiąższowe zapalenie nerek

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Ból w miejscu wstrzyknięcia Zmęczenie i złe samopoczucie

Reakcja w miejscu wstrzyknięcia

Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel: +48 22 49-21-301 Fax: +48 22 49-21-309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy Dane dotyczące ostrej toksyczności ampicyliny sodowej i sulbaktamu sodowego u ludzi są ograniczone. Uważa się, że po przedawkowaniu leku głównymi objawami klinicznymi będą objawy nasilonych działań niepożądanych. Należy wziąć pod uwagę fakt, że wysokie stężenia antybiotyków beta-laktamowych w płynie mózgowo-rdzeniowym wywołują objawy neurologiczne, w tym drgawki.

Leczenie Ze względu na to, że ampicylina z sulbaktamem usuwane są z krążenia przez hemodializę, zabieg ten może ułatwiać eliminację produktu leczniczego z organizmu w przypadku przedawkowania u pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek.

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, połączenia penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamazy - kod ATC: J01CR01

Mechanizm działania W badaniach biochemicznych przeprowadzonych na bezkomórkowych systemach bakteryjnych wykazano, że sulbaktam jest nieodwracalnym inhibitorem większości ważnych beta-laktamaz, które mogą być wytwarzane przez mikroorganizmy oporne na działanie penicyliny. Podczas gdy sulbaktam wykazuje aktywność przeciwbakteryjną głównie w stosunku do szczepów Neisseriaceae, działanie sulbaktamu sodowego w zapobieganiu niszczenia penicylin i cefalosporyn przez mikroorganizmy oporne zostało potwierdzone w badaniach z użyciem szczepów opornych, w których sulbaktam sodowy wykazywał istotne synergiczne działanie z penicylinami i cefalosporynami. Ponieważ sulbaktam łączy się także z białkami wiążącymi penicyliny, niektóre szczepy są bardziej wrażliwe na jednoczesne zastosowanie obu leków niż na podanie jedynie antybiotyku beta-laktamowego.

Bakteriobójczym składnikiem leku jest ampicylina, która podobnie jak penicylina benzylowa, działa na szczepy wrażliwe, uniemożliwiając namnażanie bakterii poprzez hamowanie biosyntezy mukopeptydu ściany komórkowej.

Spektrum działania przeciwbakteryjnego Ampicillin/Sulbactam Bausch Health ma szerokie spektrum działania antybakteryjnego przeciwko następującym bakteriom:

Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus i epidermidis (w tym szczepy oporne na penicylinę i niektóre szczepy oporne na metycylinę); Streptococcus pneumoniae, Streptococcus faecalis i inne gatunki z rodzaju Streptococcus;

Gram-ujemne: Haemophilus influenzae i parainfluenzae (zarówno szczepy wytwarzające beta-laktamazę, jak i niewytwarzające beta-laktamazy); Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, bakterie z rodzaju Klebsiella, bakterie z rodzaju Proteus (indolo-dodatnie i indolo-ujemne), Morganella morganii, bakterie z rodzaju Citrobacter, bakterie z rodzaju Enterobacter.

Beztlenowe Bacteroides fragilis i gatunki pokrewne.

Wartości graniczne Poniżej przedstawiono kliniczne wartości graniczne MIC wg EUCAST (ang. The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing). Wartości graniczne MIC dla ampicyliny z sulbaktamem wg EUCAST (01.01.2022, wersja 12.0).

Mikroorganizm Wrażliwy (S) (mg/L) Oporny (R) (mg/L) Enterobacterales1 ≤ 82 > 82 Pseudomonas spp. - - Acinetobacter spp. IE IE Staphylococcus spp. Uwaga 3,4,5 Uwaga 3,4,5 Enterococcus spp.6 ≤ 42,7 > 82,7 Streptococcus, grupy A, B, C i G8 Uwaga⁹ Uwaga⁹ Streptococcus pneumoniae8 Uwaga ¹⁰,¹¹ Uwaga ¹⁰,¹¹ Streptococcus viridans8 Uwaga ¹²,¹³ Uwaga ¹²,¹³ Haemophilus influenzae ≤ 12,14 > 12,14 Moraxella catarrhalis ≤ 12,14 > 12,14 Neisseria gonorrhoeae IE IE Neisseria meningitidis IE IE Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem ≤ 22 > 82

IE – niewystarczające dowody (ang. Insufficient Evidence); - nie zaleca się badania wrażliwości

1 Wartości graniczne aminopenicyliny u Enterobacterales opierają się na podaniu dożylnym. Podanie doustne jest właściwe tylko w infekcjach dróg moczowych. Obecnie oceniane są wartości graniczne dla innych zakażeń.

2 Na potrzeby badań wrażliwości stężenie sulbaktamu zostało ustalone i wynosi 4 mg/L.

3 Większość S. aureus wytwarza penicylinazy, a niektóre są oporne na metycylinę. Każdy z tych mechanizmów czyni je opornymi na benzylopenicylinę, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Izolaty wykazujące wrażliwość na benzylopenicylinę i cefoksytynę można zgłaszać jako wrażliwe na wszystkie penicyliny. Izolaty, które w badaniach wykazują oporność na penicylinę benzylową, ale są wrażliwe na cefoksytynę, są wrażliwe na połączenia antybiotyku β-laktamowego i inhibitora β-laktamazy, penicyliny izoksazolilowe (oksacylinę, kloksacylinę, dikloksacylinę i flukloksacylinę) oraz nafcylinę. Należy zachować ostrożność w przypadku leków podawanych doustnie, aby uzyskać wystarczającą ekspozycję w miejscu zakażenia. Izolaty oporne na cefoksytynę są oporne na wszystkie penicyliny. 4 Większość gronkowców wytwarza penicylinazy, a niektóre są oporne na metycylinę. Każdy z tych mechanizmów czyni je opornymi na benzylopenicylinę, fenoksymetylopenicylinę, ampicylinę, amoksycylinę, piperacylinę i tikarcylinę. Żadna z dostępnych obecnie metod nie jest w stanie w wiarygodny sposób wykryć wytwarzania penicylinazy przez wszystkie gatunki gronkowców, ale oporność na metycylinę można wykryć poprzez określenie wrażliwości na cefoksytynę, zgodnie z opisem. 5 Wrażliwe na ampicylinę S. saprophyticus są mecA-negatywne i wrażliwe na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez lub z inhibitorem beta-laktamaz). 6 Wartości graniczne aminopenicyliny dla enterokoków zostały określone dla podania dożylnego. Podanie doustne jest właściwe tylko w infekcjach dróg moczowych. 7 Wrażliwość na ampicylinę, amoksycylinę i piperacylinę (bez lub z inhibitorem beta-laktamaz) można wnioskować na podstawie ampicyliny. Dla E. faecalis oporność na ampicylinę jest niezbyt częsta (potwierdzona oznaczeniem wartości MIC), natomiast jest częsta dla E. faecium. 8 Dodanie inhibitora beta-laktamazy nie zwiększa korzyści klinicznych.

9 Wrażliwość Streptococcus z grup A, B, C i G na penicyliny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na penicylinę benzylową (wskazania inne niż zapalenie opon mózgowych) z wyjątkiem fenoksymetylopenicyliny i penicylin izoksazolilowych dla Streptococcus grupy B. 10 W celu wykluczenia mechanizmów oporności na beta-laktamy stosuje się przesiewową dyfuzję krążkową z użyciem oksacyliny 1 μg lub oznaczanie wartości MIC dla benzylopenicyliny. Izolaty sklasyfikowane za pomocą testu przesiewowego jako ujemne (strefa inhibicji oksacyliny ≥ 20 mm lub MIC dla benzylopenicyliny ≤ 0,06 mg/L) mogą być uznane jako wrażliwe na antybiotyki betalaktamowe, dla których podane są kliniczne wartości graniczne (z uwzględnieniem tych z „Uwaga”), bez konieczności przeprowadzania dalszych badań, z wyjątkiem cefakloru, który, jeśli zostanie zgłoszony, powinien być uznany jako „wrażliwy, zwiększone narażenie” (I). W wypadku izolatów, sklasyfikowanych za pomocą testu przesiewowego jako dodatnie (strefa inhibicji oksacyliny 0,06 mg/L), należy zapoznać się z diagramem sekwencji działań dostępnym na stronie internetowej EUCAST. 11 Wrażliwość wnioskowana jest na podstawie ampicyliny (wskazania inne niż zapalenie opon mózgowych). 12 Benzylopenicylina (MIC lub dyfuzja krążkowa) może być stosowana do badań przesiewowych pod kątem oporności na beta-laktamy u paciorkowców z grupy viridans. Izolaty sklasyfikowane za pomocą testu przesiewowego jako ujemne mogą być uznane jako wrażliwe na antybiotyki beta-laktamowe, dla których podane są kliniczne wartości graniczne (z uwzględnieniem tych z „Uwaga”). Izolaty sklasyfikowane za pomocą testu przesiewowego jako dodatnie powinny być badane pod kątem wrażliwości na poszczególne antybiotyki lub uznane za oporne.

13 W wypadku izolatów z negatywnym wynikiem testu przesiewowego na benzylopenicylinę (strefa inhibicji ≥ 18 mm lub MIC ≤ 0,25 mg/L) wrażliwość można wywnioskować na podstawie benzylopenicyliny lub ampicyliny. W przypadku izolatów z pozytywnym wynikiem testu przesiewowego na benzylopenicylinę (strefa inhibicji, 0,25 mg/L) wrażliwość wnioskuje się na podstawie ampicyliny. 14 Wrażliwość można wywnioskować na podstawie dożylnego podania amoksycyliny-kwasu klawulanowego.

Szczepy oporne Częstość występowania oporności nabytej może się różnić między różnymi gatunkami, krajami i instytucjami, a nawet między różnymi oddziałami szpitala. Tak jak na ogół inne antybiotyki beta-laktamowe, ampicylina z sulbaktamem nie wykazuje działania wobec zakażeń wywołanych przez gatunki z rodzaju Chlamydia i Mycoplasma.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja Ampicillin/Sulbactam Bausch Health łatwo przenika do większości tkanek oraz płynów w organizmie człowieka. Przenikanie do mózgu oraz płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewielkie, jeśli nie występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych. Duże stężenia ampicyliny i sulbaktamu są osiągane we krwi po podaniu dożylnym lub domięśniowym.

Eliminacja Okres półtrwania obydwu składników produktu leczniczego wynosi około 1 godziny. Większość dawki jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra sultamycyliny jest niska. LD50 tosylanu sultamycyliny u gryzoni wynosi 7 g/kg po podaniu per os. Stosowanie sulbaktamu w monoterapii skutkowało osiągnięciem LD50 > 10 g/kg u myszy po podaniu per os, podczas gdy wartość ta wynosiła około 3,6 g/kg po podaniu dożylnym. Odpowiednie wartości u szczurów wynosiły odpowiednio > 4 g/kg i 3,4 g/kg. Toksyczność określano przez wielokrotne podawanie sultamycyliny, sulbaktamu lub kombinacji sulbaktam-ampicylina przez okres do 6 miesięcy u szczurów i psów. We wspomnianych powyżej badaniach toksyczności po podaniu sultamycyliny lub sulbaktamu obserwowano wpływ na wątrobę. Oprócz podwyższonych enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, LDH, ALP) w wątrobie wykryto również zależne od dawki i czasu magazynowanie glikogenu, które okazało się odwracalne po odstawieniu leku. To magazynowanie glikogenu nie zostało zidentyfikowane z żadną znaną chorobą magazynowania glikogenu. W tych badaniach sulbaktam nie powodował istotnej zmiany w metabolizmie glukozy. Nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu na dostępność glukozy u pacjentów z cukrzycą leczonych sulbaktamem z ampicyliną przez ponad 2 tygodnie. Nie przewiduje się magazynowania glikogenu u ludzi po leczeniu sultamycyliną w dawkach terapeutycznych ze względu na osiągane stężenia w osoczu. Oprócz oczekiwanych zwykłych reakcji na antybiotykoterapię (biegunka lub wymioty o łagodnym nasileniu) nie wykryto dalszych oznak toksyczności. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach w celu oceny rakotwórczości. W wielu badaniach ani sulbaktam, ani ampicylina nie wykazały znaczących działań mutagennych.

W badaniach dotyczących reprodukcji na myszach i szczurach sultamycylinę (podawany doustnie prolek, który uwalnia ampicylinę i sulbaktam po hydrolizie in vivo) stosowano w dawkach większych niż dawki stosowane u ludzi i nie wykazywały oznak na zmniejszenie płodności lub uszkodzenie płodu.

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health do wstrzykiwań/do infuzji oraz aminoglikozydy należy przygotowywać i podawać oddzielnie ze względu na dezaktywację in vitro aminoglikozydów przez wszystkie aminopenicyliny.

6.3 Okres ważności

3 lata

Roztwór po rekonstytucji: Stężony roztwór do wstrzyknięć domięśniowych należy zużyć w ciągu 1 godziny po rekonstytucji.

Po rozcieńczeniu w jałowej wodzie do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań wykazano stabilność fizyczną i chemiczną w stężeniu 45 mg/mL przez 8 godzin w temperaturze 25°C ± 2°C, przez 48 godzin w temperaturze 5°C ± 3°C; w stężeniu 30 mg/mL przez 72 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C.

Po rozcieńczeniu w 5% roztworze dekstrozy wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w stężeniu 30 mg/mL przez 2 godziny w temperaturze 25°C ± 2°C, przez 4 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C; w stężeniu 3 mg/mL przez 4 godziny w temperaturze 25°C ± 2°C.

Po rozcieńczeniu w roztworze Ringera do wstrzykiwań z dodatkiem mleczanu stabilność chemiczną i fizyczną wykazano w stężeniu 45 mg/mL przez 8 godzin w temperaturze 25°C ± 2°C, przez 24 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C.

Po rozcieńczeniu w mleczanie sodu M/6 do wstrzykiwań stabilność chemiczną i fizyczną wykazano w stężeniu 45 mg/mL przez 8 godzin w temperaturze 25°C ± 2°C, przez 8 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C.

Po rozcieńczeniu w 5% roztworze dekstrozy w 0,45% roztworze soli fizjologicznej wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w stężeniu 3 mg/mL przez 4 godziny w temperaturze 25°C ± 2°C; w stężeniu 15 mg/mL przez 4 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C.

Po rozcieńczeniu w 10% roztworze cukru inwertowanego wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w stężeniu 3 mg/mL przez 4 godziny w temperaturze 25°C ± 2°C; w stężeniu 30 mg/mL przez 3 godziny w temperaturze 5°C ± 3°C. Po rozcieńczeniu w 0,5% roztworze lidokainy* stabilność fizyczną i chemiczną wykazano w stężeniu 1,5 g/3,2 mL przez 1 godzinę w temperaturze 25°C ± 2°C.

• Rekonstytucja w 0,5% roztworze lidokainy odnosi się tylko do postaci leku o mocy 1,5 g, ponieważ jest stosowana wyłącznie do podania domięśniowego.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik; zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2° do 8°C, chyba że rekonstytucję/rozcieńczenie (itp.) wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

1 g + 0,5 g Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i niebieskim aluminiowym uszczelnieniem i wieczkiem z PP, typu flip-off, w tekturowym pudełku.

2 g + 1 g Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i pomarańczowym aluminiowym uszczelnieniem i wieczkiem z PP, typu flip-off, w tekturowym pudełku.

Ten produkt leczniczy jest dostarczany w opakowaniach zawierających 10 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Brak specjalnych wytycznych dotyczących usuwania.

Okresy stosowania z różnymi rozcieńczalnikami do infuzji dożylnej są następujące:

Rozcieńczalnik Stężenie sulbaktam + ampicylina Stabilność

Jałowa woda do wstrzykiwań 45 mg/mL 8 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 45 mg/mL 48 godz. w temperaturze 5°C± 3°C 30 mg/mL 72 godz. w temperaturze 5°C± 3°C 0,9% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 45 mg/mL 8 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 45 mg/mL 48 godz. w temperaturze 5°C± 3°C 30 mg/mL 72 godz. w temperaturze 5°C± 3°C 5% dekstroza 30 mg/mL 2 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 3 mg/mL 4 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 30 mg/mL 4 godz. w temperaturze 5°C± 3°C Roztwór Ringera do wstrzykiwań z dodatkiem mleczanu

45 mg/mL 8 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 45 mg/mL 24 godz. w temperaturze 5°C± 3°C Mleczan sodu M/6 do wstrzykiwań 45 mg/mL 8 godz. w temperaturze 25°C± 2°C 45 mg/mL 8 godz. w temperaturze 5°C± 3°C 5% dekstroza w 0,45% roztworze soli fizjologicznej 3 mg/mL 4 godz. w temperaturze 25°C ± 2°C

15 mg/mL 4 godz. w temperaturze 5°C±3°C 10% cukier inwertowany 3 mg/mL 4 godz. w temperaturze 25°C ± 2°C 30 mg/mL 3 godz. w temperaturze 5°C±3°C 0,5% lidokainy* 1,5 g/3,2 mL 1 godz. w temperaturze 25°C ± 2°C

• Rekonstytucja w 0,5% roztworze lidokainy odnosi się tylko do postaci o mocy 1,5 g, ponieważ jest stosowana wyłącznie do podania domięśniowego.

DO OBROTU

Bausch Health Ireland Limited 3013 Lake Drive Citywest Business Campus Dublin 24, D24PPT3 Irlandia

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 1 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji - pozwolenie nr:

Ampicillin/Sulbactam Bausch Health, 2 g + 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji - pozwolenie nr:

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO