Ampicillin Sulbactam Inpharm, 2 g + 1 g, Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm jest antybiotykiem działającym bakteriobójczo na bakterie wywołujące zakażenia. Zawiera dwa różne leki: ampicylinę i sulbaktam. Ampicylina należy do grupy leków zwanych „penicylinami”, których działanie niekiedy może być zahamowane (unieczynnione). Drugi działający składnik (sulbaktam) przeciwdziała temu unieczynnieniu.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm wskazany jest w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę z sulbaktamem:

• zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego i zapalenie migdałków;
• zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym bakteryjne zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli;
• zakażenia dróg moczowych i odmiedniczkowe zapalenie nerek;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich;
• zakażenia rzeżączkowe.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm może być również podawany w okresie okołooperacyjnym w celu zmniejszenia częstości występowania zakażeń ran pooperacyjnych u pacjentów po zabiegach chirurgicznych jamy brzusznej lub w obrębie miednicy, u których może dojść do zakażenia otrzewnowego.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm jest zalecany w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii (obecność bakterii we krwi) wywołanej przez Acinetobacter baumanii.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm może być stosowany zapobiegawczo po porodzie lub cięciu cesarskim w celu zmniejszenia ryzyka pooperacyjnej posocznicy.

Kiedy nie stosować leku Ampicillin Sulbactam Inpharm

Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na ampicylinę lub sulbaktam. Jeśli u pacjenta w przeszłości występowała nadwrażliwość na penicyliny.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na penicyliny lub inne antybiotyki betalaktamowe, należy koniecznie powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku.
• Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna, objawiająca się nagłym wystąpieniem świszczącego oddechu, trudnościami z oddychaniem, obrzękiem powiek, twarzy lub ust, wysypką lub swędzeniem, należy przerwać podawanie leku i natychmiast zwrócić się do lekarza.
• Jeśli u pacjenta wystąpi biegunka po zastosowaniu antybiotyku, powinien zgłosić się do lekarza.
• Jeśli wystąpią następujące działania niepożądane: ból brzucha, świąd, ciemne zabarwienie moczu, żółte zabarwienie skóry lub oczu, nudności (mdłości) lub ogólne złe samopoczucie, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Objawy te mogą wskazywać na uszkodzenie wątroby spowodowane stosowaniem ampicyliny z sulbaktamem.

Należy również poinformować lekarza, jeśli:

• pacjent choruje na mononukleozę zakaźną (choroba wirusowa); u pacjenta z mononukleozą po przyjęciu ampicyliny może wystąpić wysypka skórna;
• u pacjenta stwierdzono choroby nerek i (lub) musi kontrolować zawartość sodu w diecie;
• u pacjenta wystąpi nowe zakażenie (np. grzybica) podczas stosowania leku Ampicillin Sulbactam Inpharm; lekarz może wówczas zadecydować o przerwaniu stosowania leku;
• u pacjenta wystąpią ciężkie reakcje skórne (zaczerwienienie, wysypka). Lekarz podejmie decyzje, w kwestii dalszego leczenia (patrz punkt 4).

Podczas długotrwałej terapii zalecane są okresowe badania czynności narządów wewnętrznych nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Jest to szczególnie istotne u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz niemowląt.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje:

• allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej – chorobie charakteryzującej się nawracającym zapaleniem stawów): zwiększa się częstość występowania wysypki skórnej;
• antybiotyki aminoglikozydowe (np. streptomycyna, tobramycyna, gentamycyna);
• leki przeciwzakrzepowe (leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi), takie jak warfaryna: może się zwiększyć skłonność do krwawień;
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej, przy zwiększonym stężeniu kwasu moczowego we krwi) podawany jednocześnie z amoksycyliną może zwiększyć stężenie antybiotyku w surowicy krwi;
• chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy (antybiotyki): jednoczesne podawanie leku Ampicillin Sulbactam Inpharm z którymś z tych leków może zmniejszyć działanie leku;
• doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny: istnieje ryzyko, że zmniejszy się skuteczność działania środka antykoncepcyjnego; w celu uniknięcia nieplanowanej ciąży, należy zastosować dodatkowo niehormonalną metodę antykoncepcji;
• metotreksat (lek stosowany np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, w chorobach nowotworowych): ampicylina może zwiększyć jego toksyczność;
• kwas salicylowy, indometacyna, fenylbutazon: mogą wydłużyć okres eliminacji penicylin z organizmu.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów leczonych ampicyliną wyniki oznaczeń glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie i dlatego, jeśli konieczne jest wykonanie takiego oznaczenia, zaleca się używanie testów enzymatycznych.

Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Należy unikać stosowania leku Ampicillin Sulbactam Inpharm w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna zastosowanie tego leku za konieczne.

Podczas stosowania leku Ampicillin Sulbactam Inpharm nie zaleca się karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest nieznany.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm zawiera sód Lek zawiera 230,2 mg (10,01 mmol) sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 11,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Zawartość sodu pochodzącego z rozpuszczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu (patrz punkt „Instrukcja przygotowania leku do użycia i sposób podawania”).

Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie

Pacjent nie stosuje tego leku samodzielnie. Lek poda pacjentowi odpowiednio przygotowana osoba, czyli lekarz lub pielęgniarka.

Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm można podawać we wstrzyknięciach domięśniowych lub dożylnych lub w infuzji dożylnej.

Zalecana dawka

Dorośli Zwykle podaje się 1,5 g do 12 g na dobę w dawkach podzielonych co 6-8 godzin. Nie należy przekraczać dobowej dawki 12 g leku Ampicillin Sulbactam Inpharm (4 g sulbaktamu). Zakażenia o lżejszym przebiegu można leczyć, podając lek co 12 godzin.

Stopień ciężkości zakażenia Dawka dobowa leku Ampicillin Sulbactam Inpharm (ampicylina + sulbaktam) Lekki 1,5 g do 3 g (1 g + 0,5 g do 2 g + 1 g) Umiarkowany do 6 g (4 g + 2 g) Ciężki do 12 g (8 g + 4 g)

Dawkowanie w leczeniu respiratorowego zapalenia płuc i bakteriemii o etiologii Acinetobacter baumanii. Zalecana dawka dobowa wynosi 18 g (12 g + 6 g) w 6 dawkach podzielonych. W literaturze medycznej opisano stosowanie jeszcze wyższych dawek dobowych w tym wskazaniu.

W zapobieganiu zakażeniom chirurgicznym należy podać 1,5 g do 3 g leku Ampicillin Sulbactam Inpharm podczas znieczulania, co zapewni odpowiedni okres do osiągnięcia terapeutycznych stężeń leku w surowicy krwi i tkankach podczas zabiegu. Dawkę można powtarzać co 6-8 godzin; podawanie leku kończy się po 24 godzinach od zakończenia większości zabiegów chirurgicznych, chyba że wskazany jest kolejny cykl terapeutyczny lekiem Ampicillin Sulbactam Inpharm.

W leczeniu niepowikłanej rzeżączki lek Ampicillin Sulbactam Inpharm można podawać w postaci pojedynczej dawki 1,5 g. Aby zwiększyć stężenie i przedłużyć działanie ampicyliny i sulbaktamu w osoczu krwi, należy podać doustnie 1,0 g probenecydu.

Dzieci, niemowlęta i noworodki Dawka leku Ampicillin Sulbactam Inpharm w leczeniu większości zakażeń u dzieci, niemowląt i noworodków wynosi 150 mg/kg mc. na dobę (odpowiada to dawce 100 mg/kg mc. ampicyliny na dobę oraz 50 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę).

Dzieciom, niemowlętom i noworodkom lek Ampicillin Sulbactam Inpharm podaje się co 6-8 godzin, zgodnie z ogólnie przyjętym dawkowaniem ampicyliny.

U noworodków w pierwszym tygodniu życia (szczególnie u wcześniaków) zalecana dawka wynosi 75 mg/kg mc. na dobę (odpowiada to dawce 50 mg/kg mc. ampicyliny na dobę oraz 25 mg/kg mc. sulbaktamu na dobę) w dawkach podzielonych co 12 godzin.

U dzieci o masie < 40 kg zalecana dawka wynosi 300 mg (200 mg ampicyliny + 100 mg sulbaktamu)/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych co 6 godzin.

Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, powinien zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia Czas leczenia ustali lekarz w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza.

Sposób podawania i przygotowania roztworów Szczegółowe informacje podano na końcu ulotki w części przeznaczonej dla personelu medycznego - „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego”.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ampicillin Sulbactam Inpharm Podanie pacjentowi dawki większej niż zalecana jest mało prawdopodobne. Jeśli pacjent uważa, że podano mu dawkę większą niż zalecana, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, farmaceutą lub pielęgniarką tak szybko, jak jest to możliwe. Przedawkowanie leku może doprowadzić do nasilenia działań niepożądanych, w tym do podrażnienia ośrodkowego układu nerwowego i wystąpienia drgawek. W razie wątpliwości dotyczących sposobu podawania leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Pominięcie zastosowania leku Ampicillin Sulbactam Inpharm W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Ampicillin Sulbactam Inpharm Ważne jest, aby lek stosować zgodnie z zalecanym cyklem leczenia. Nie należy przerywać leczenia dlatego, że pacjent poczuł się lepiej. Jeśli cykl leczenia zostanie przerwany zbyt wcześnie, zakażenie może powrócić.

Jak każdy lek, lek ten może powodować następujące działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• czerwonawe, nieuniesione, w kształcie tarczy celowniczej lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnie położonymi pęcherzami, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka);
• rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek);
• biegunka o znacznym nasileniu, utrzymująca się przez dłuższy czas lub zawierająca krew, przebiegająca z bólem brzucha i gorączką; może ona być objawem ciężkiego zapalenia jelit (nazywanego rzekomobłoniastym zapaleniem jelit), mogącego występować po zastosowaniu antybiotyków;
• ciężkie reakcje skórne z pęcherzami, łuszczeniem się skóry i zmianami martwiczymi (rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• nagły świszczący oddech, obrzęk ust, twarzy lub ciała, wysypka, omdlenie lub trudności w połykaniu, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioworuchowy (ciężka reakcja alergiczna);
• obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła z trudnościami podczas połykania lub oddychania (obrzęk naczynioruchowy), wysypka skórna (rumień), pęcherze, zaczerwienienie lub zasinienie skóry (pokrzywka);
• czerwona łuskowata rozległa wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami, z towarzyszącą gorączką. Objawy pojawiają się zazwyczaj na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa);
• ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji uczuleniowej zwanej zespołem Kounisa.

× Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie leku i natychmiast poinformować o tym lekarza lub udać się do izby przyjęć najbliższego szpitala.

Inne działania niepożądane, o których należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią

Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów): − biegunka.

Często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów): − nudności, bóle brzucha.

Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów): − małopłytkowość (niedobór płytek krwi, warunkujących jej krzepliwość) − ból głowy, senność − uczucie zmęczenia − wymioty, zapalenie języka − hiperbilirubinemia (zwiększone stężenie bilirubiny).

Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów): − drgawki, zawroty głowy − zapalenie okrężnicy − kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − kandydoza (zakażenie drożdżakami), zmniejszona wrażliwość bakterii chorobotwórczych na stosowany antybiotyk − zmiany liczby różnych rodzajów krwinek: pancytopenia (niedobór wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi: krwinek czerwonych, białych i płytek krwi), wydłużony czas krzepnięcia krwi, znaczne zmniejszenie liczby granulocytów, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, niedokrwistość, w tym niedokrwistość

hemolityczna (zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, w tym wynikające z rozpadu krwinek), eozynofilia, plamica małopłytkowa − jadłowstręt − objawy uszkodzenia układu nerwowego (m.in. zmiany nastroju, pobudzenie, bezsenność, depresja, psychozy, drgawki, zaburzenia widzenia, szumy w uszach) − alergiczne zapalenie naczyń − duszność − krwawe wymioty, krwotok z jelita cienkiego i (lub) okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, zaburzenia smaku, wzdęcia, czarny włochaty język − zastój żółci (cholestaza), zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych − bóle stawów − zapalenie błony śluzowej − wysypka, świąd, reakcje skórne, pokrzywka − zaburzenie agregacji płytek krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Co zawiera lek Ampicillin Sulbactam Inpharm Substancją czynną leku jest ampicylina (w postaci ampicyliny sodowej) oraz sulbaktam (w postaci sulbaktamu sodowego). 1 fiolka zawiera 2 g ampicyliny oraz 1 g sulbaktamu.

Lek nie zawiera innych składników.

Jak wygląda lek Ampicillin Sulbactam Inpharm i co zawiera opakowanie Biały lub prawie biały proszek.

Opakowanie: jedna fiolka w tekturowym pudełku.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Grecji, kraju eksportu: Pfizer Hellas A.E. A. Mesogeion 243 154 51 Neo Psichiko Grecja

Wytwórca: Haupt Pharma Latina S.r.l. Strada Statale 156 Km 47,600 04100 Borgo San Michele Włochy

Importer równoległy: InPharm Sp. z o.o. ul. Strumykowa 28/11 03-138 Warszawa

Przepakowano w: InPharm Sp. z o.o. Services sp. k. ul. Chełmżyńska 249 04-458 Warszawa

Numer pozwolenia w Grecji, kraju eksportu: 42506/14-10-2008 Numer pozwolenia na import równoległy: 3/26

Data zatwierdzenia ulotki: 07.01.2026

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Instrukcja przygotowania leku do użycia i sposób podawania Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

Niezgodności farmaceutyczne Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm oraz aminoglikozydy należy przygotowywać i podawać oddzielnie ze względu na dezaktywację in vitro aminoglikozydów przez wszystkie aminopenicyliny.

Sporządzanie roztworów Wstrzyknięcie domięśniowe Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm rozpuścić w 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy). Aby wstrzyknięcie nie było bolesne, do sporządzenia roztworu można zastosować 0,5% jałowy roztwór bezwodnego chlorowodorku lidokainy.

Wstrzyknięcie dożylne Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm rozpuścić w co najmniej 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy) i podawać powoli (przez co najmniej 3 minuty).

Infuzja dożylna Lek Ampicillin Sulbactam Inpharm rozpuścić w co najmniej 3,2 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu (np. izotoniczny roztwór chlorku sodu, 5% wodny roztwór glukozy). Ostateczną objętość roztworu do infuzji należy uzyskać przez dodanie odpowiedniego rozpuszczalnika (nie stosować wody do wstrzykiwań). Podawać dożylnie w postaci infuzji przez 15-30 minut. Aby zapewnić całkowite rozpuszczenie leku, należy odczekać kilka minut, aż do momentu całkowitego rozpuszczenia substancji czynnych i ustąpienia piany.

Sulbaktam sodowy jest zgodny z większością rozpuszczalników dożylnych, jednak ampicylina sodowa, a tym samym lek Ampicillin Sulbactam Inpharm, jest mniej stabilny w roztworach zawierających glukozę lub inne węglowodany, nie należy go zatem łączyć z produktami krwiopochodnymi ani z hydrolizatami białek.

Ampicylina, a tym samym lek Ampicillin Sulbactam Inpharm, jest niezgodna z aminoglikozydami i nie należy jej mieszać w tym samym pojemniku.

Stężony roztwór do wstrzykiwań domięśniowych należy zużyć w ciągu 1 godziny po sporządzeniu.

Roztwory przeznaczone do wstrzykiwań i infuzji dożylnych zachowują trwałość w zależności od użytego rozcieńczalnika i temperatury przechowywania.

Rozpuszczalnik Stężenie ampicylina + sulbaktam Okres przydatności do użycia [h] 25°C 4°C Woda do wstrzykiwań do 45 mg/mL 8 45 mg/mL 48 do 30 mg/mL 72 0,9% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań do 45 mg/mL 8 45 mg/mL 48 do 30 mg/mL 72 M/6 Roztwór mleczanu sodu do 45 mg/mL 8 do 45 mg/mL 8 5% wodny roztwór glukozy 15 do 30 mg/mL 2 do 3 mg/mL 4

do 30 mg/mL 4 5% roztwór glukozy w 0,45% roztworze NaCl do 3 mg/mL 4 do 15 mg/mL 4 10% wodny roztwór cukru inwertowanego do 3 mg/mL 4 do 30 mg/mL 3 Roztwór Ringera z dodatkiem mleczanu do 45 mg/mL 8 do 45 mg/mL 24