apteka.online

Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.

Cefazolin Phagecon, 2 g, Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji

Rp

Cefazolin Phagecon

Cefazolina · 2 g

Moc
2 g
Postać
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji
Droga podania
domięśniowa dożylna
Substancja czynna
Cefazolinum

Zarejestrowane opakowania (2)

  • Rp10 fiol. 2 g proszku8432605381024Brak danych
  • Rp100 fiol. 2 g proszku8432605381017Brak danych

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

  • Bardzo dobrze dostępny
  • Dobrze dostępny
  • Trudno dostępny
  • Niedostępny
  • Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

1Co to jest lek Cefazolin Phagecon i w jakim celu się go stosuje?

Cefazolin Phagecon zawiera substancję czynną cefazolinę (w postaci cefazoliny sodowej). Cefazolina należy do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami, które niszczą bakterie.

Cefazolinę stosuje się, gdy zakażenie jest na pewno lub prawdopodobnie spowodowane przez bakterie wrażliwe na cefazolinę. Jest ona stosowana w leczeniu następujących zakażeń: • zakażenia dróg oddechowych; • zakażenia nerek i dróg moczowych; • zakażenia skóry; • zakażenia kości i stawów; • zapalenie wsierdzia (zapalenie wewnętrznej warstwy wyściełającej serce lub zastawki serca); • bakteriemia związana z lub podejrzewana o związek z powyższymi zakażeniami.

Lek Cefazolin Phagecon może być również podawany przed zabiegiem chirurgicznym lub po zabiegu w celu zapobiegania zakażeniom.

2Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefazolin Phagecon

Kiedy nie stosować leku Cefazolin Phagecon

  • jeśli pacjent ma uczulenie na cefazolinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

  • jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja anafilaktyczna (nadwrażliwość) (na przykład ciężkie łuszczenie się, obrzęk twarzy, dłoni, stóp, warg, języka lub gardła, trudności w połykaniu lub oddychaniu) w odpowiedzi na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków betalaktamowych (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Cefazolin Phagecon należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Reakcje alergiczne Wszelkie objawy alergiczne (wysypki skórne, świąd itp.) podczas leczenia należy natychmiast zgłosić lekarzowi. W przypadku wystąpienia ciężkiej i nagłej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać podawanie leku Cefazolin Phagecon. Przed zastosowaniem tego leku należy powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas wcześniejszej kuracji antybiotykowej u pacjenta wystąpiła w przeszłości pokrzywka lub inne wysypki skórne, świąd, obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy i szyi pochodzenia alergicznego). Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w przypadku alergii, astmy oskrzelowej lub kataru siennego.

Biegunka Wystąpienia biegunki w trakcie antybiotykoterapii nie należy leczyć bez konsultacji lekarskiej. Biegunka może wystąpić po zażyciu antybiotyków, w tym cefazoliny, lub po ich odstawieniu. Jeśli stanie się ciężka lub uporczywa, lub jeśli pacjent zauważy, że w kale występuje krew lub śluz, NALEŻY NATYCHMIAST POINFORMOWAĆ O TYM LEKARZA, ponieważ może to stanowić zagrożenie życia. Nie należy przyjmować leków, które zatrzymują lub spowalniają wypróżnienia.

W RAZIE WĄTPLIWOŚCI KONIECZNIE ZWRÓCIĆ SIĘ O PORADĘ DO LEKARZA LUB FARMACEUTY.

Zaburzenia układu nerwowego Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków należących do tej grupy terapeutycznej, podawanie tego leku, zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub nieprawidłowego dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może wiązać się z ryzykiem wystąpienia encefalopatii (co może prowadzić do wystąpienia splątania, zaburzeń świadomości, drgawek lub ruchów nieprawidłowych). W przypadku wystąpienia takich zaburzeń należy natychmiast zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty (patrz punkty 3 i 4).

Czynność nerek NALEŻY POINFORMOWAĆ LEKARZA w przypadku niewydolności nerek, ze względu na konieczność dostosowania leczenia. Lekarz będzie kontrolował czynność nerek pacjenta w przypadku jednoczesnego stosowania leków toksycznych dla nerek lub leków moczopędnych.

Inne Roztworów odtwarzanych za pomocą lidokainy nie należy ich wstrzykiwać dożylnie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cefazoliny u wcześniaków i niemowląt w wieku poniżej 1. miesiąca.

Analizy biologiczne Przyjmowanie tych leków może mieć wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Czynniki ryzyka powodujące niedobór witaminy K lub czynniki ryzyka powodujące inne zaburzenia mechanizmów krzepnięcia krwi. W rzadkich przypadkach podczas leczenia cefazoliną mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia krwi. Dodatkowo, krzepnięcie krwi może być zaburzone u pacjentów z chorobami, które mogą powodować lub nasilać krwawienia, takimi jak hemofilia, wrzody żołądka lub dwunastnicy. W takich przypadkach układ krzepnięcia u pacjenta będzie kontrolowany.

Nie należy podawać tego leku we wstrzyknięciu do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy (dooponowo), ponieważ zgłaszano działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy (w tym drgawki).

Nie należy stosować leku Cefazolin Phagecon u wcześniaków ani noworodków poniżej w wieku 1. miesiąca.

Długotrwałe stosowanie leku Cefazolin Phagecon może być przyczyną nadkażenia. Lekarz będzie uważnie obserwował pacjenta i, w razie konieczności, zaleci odpowiednie leczenie.

Lek Cefazolin Phagecon a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Cefazolin Phagecon może wpływać na działanie niektórych leków i odwrotnie, niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Cefazolin Phagecon.

Należy powiedzieć o tym lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, a w szczególności: • aminoglikozydy lub inne antybiotyki (stosowane w leczeniu zakażeń) • probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej) • witamina K • leki przeciwzakrzepowe (leki rozcieńczające krew) • furosemid (lek moczopędny) • doustne środki antykoncepcyjne („pigułka”).

Należy również powiedzieć o tym lekarzowi, jeśli u pacjenta wykonywane są badania moczu na obecność glukozy lub badania krwi.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża Cefazolin Phagecon można stosować w czasie ciąży wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Jeśli pacjentka stwierdzi, że jest w ciąży podczas przyjmowania leku Cefazolin Phagecon, powinna poradzić się lekarza, ponieważ tylko on może ocenić konieczność dalszego przyjmowania tego leku.

Karmienie piersią Podczas przyjmowania tego leku możliwe jest karmienie piersią. Jeśli u noworodka wystąpią problemy, takie jak biegunka, alergia, wysypka skórna, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który doradzi, co należy zrobić, ponieważ te objawy u dziecka mogą być spowodowane lekiem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Cefazolin Phagecon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (patrz punkty 3 i 4).

Cefazolin Phagecon zawiera sód Lek zawiera 48,3 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej gramie. Odpowiada to 2,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3Jak stosować lek Cefazolin Phagecon?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Cefazolin Phagecon zostanie podany pacjentowi przez lekarza w jeden z następujących sposobów: • we wstrzyknięciu domięśniowym (np. w mięsień ramienia) • w powolnym wstrzyknięciu do jednej z żył. Wstrzyknięcie będzie trwało od 3 do 5 minut • poprzez małą rurkę wprowadzoną do jednej z żył. Jest to tzw. „infuzja dożylna”.

Zalecane dawki Lekarz określi dawkę leku Cefazolin Phagecon biorąc pod uwagę wiek, masę ciała pacjenta, ciężkość zakażenia oraz prawidłowość pracy nerek. Lekarz wyjaśni to pacjentowi.

Dorośli i młodzież oraz pacjenci w podeszłym wieku • W przypadku zakażenia, dawka może wynosić od 1 g do 6 g lub 12 g na dobę, w zależności od ciężkości zakażenia. • W przypadku planowanej operacji pacjent otrzyma dawkę 1 g, na 30–60 minut przed rozpoczęciem operacji. • W przypadku dłuższych operacji pacjent może otrzymać dodatkowo 500 mg do 1 g leku w trakcie operacji. Podawanie leku Cefazolin Phagecon może być kontynuowane przez 24 godziny po operacji w celu zapobiegania ryzyku zakażenia.

Stosowanie u dzieci i niemowląt (w wieku 1. miesiąca i starszych) Lekarz ustali odpowiednią dawkę w oparciu o masę ciała dziecka. U dzieci dawka dobowa może wynosić od 25 mg do 50 mg na kg masy ciała. Dawka ta może być zwiększona do 100 mg na kg masy ciała, w zależności od ciężkości zakażenia. Dane nie są wystarczające, by zalecić dawkowanie u dziecka w wieku poniżej 1. miesiąca.

Dorośli i dzieci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie powinien dostosować lekarz (patrz tabela).

• Zakażenie ciężkie lub bardzo ciężkie:

Klirens kreatyniny Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca 50 do 20 ml/min 500 mg 250 mg na dobę co 6 h lub 500 mg co 12 h 20 do 10 ml/min 500 mg 250 mg na dobę co 12 h lub 500 mg co 24 h 10 do 5 ml/min 500 mg 250 mg co 24–36 h lub 500 mg co 48–72 h < 5 ml/min u osób poddawanych hemodializie 500 mg dożylnie 500 mg co 72 godziny

• Zakażenie łagodne lub umiarkowane: Klirens kreatyniny Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca 50 do 20 ml/min 500 mg 125 do 250 mg co 12 h 20 do 10 ml/min 500 mg 125 do 250 mg co 24 h 10 do 5 ml/min 500 mg 75 do 125 mg co 24 h < 5 ml/min u osób poddawanych hemodializie 500 mg dożylnie 50 do 75 mg co 72 h

Jak stosować lek Cefazolin Phagecon Cefazolinę można podawać głęboko domięśniowo lub dożylnie.

Podawanie domięśniowe: Rozpuścić 1 g proszku przez rozcieńczenie w 4 ml 1% roztworu lidokainy lub w 5 ml wody do wstrzykiwań. Energicznie wstrząsać fiolką aż do całkowitego rozpuszczenia zawartości, roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny i wolny od widocznych cząstek. Roztwór po rekonstytucji może mieć żółte zabarwienie, co jest normalne. Wykonać głębokie wstrzyknięcie domięśniowe.

Podawanie dożylne: Cefazolinę można podawać w postaci bezpośredniego wstrzyknięcia lub ciągłego lub przerywanego wlewu. Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania leku przed podaniem, patrz punkt „Informacje przeznaczone dla fachowego personelu medycznego”.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cefazolin Phagecon Należy skonsultować się z lekarzem. Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków należących do tej grupy terapeutycznej, podanie tego leku, zwłaszcza w przypadku przedawkowania, może wiązać się z ryzykiem wystąpienia encefalopatii (co może prowadzić do wystąpienia splątania, zaburzeń świadomości, drgawek lub ruchów nieprawidłowych). W przypadku wystąpienia takich zaburzeń należy natychmiast zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty (patrz punkty 2 i 4).

Pominięcie zastosowania leku Cefazolin Phagecon Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie reakcje alergiczne (bardzo rzadko, mogą wystąpić u mniej, niż u 1 na 10 000 osób) Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Objawami mogą być: • Nagły obrzęk twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej; mogący powodować trudności z oddychaniem lub połykaniem; • nagły obrzęk dłoni, stóp lub kostek nóg.

Inne możliwe działania niepożądane Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób) • Wysypka skórna • Nudności i wymioty • Biegunka • Utrata apetytu • Wzdęcia brzucha • Ból brzucha • Ból i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia leku

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób) • Zwiększenie liczby określonego rodzaju komórek krwi • Mała liczba białych krwinek • Mała liczba komórek biorących udział w krzepnięciu krwi • Zapalenie żył • Ciężkie reakcje nadwrażliwości, gorączka polekowa • Zaczerwienienie skóry, świąd skóry, ból stawów, zmiany skórne, uogólniona wysypka, pokrzywka • Przejściowe zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1 000 osób) • Krzepnięcie krwi może trwać dłużej niż zwykle. Można to zaobserwować przy krwawieniu z nosa lub skaleczeniu. • Problemy dotyczące nerek •

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 000 osób) • Zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Pleśniawki (zakażenie drożdżakowe pochwy, jamy ustnej lub fałdów skórnych); lekarz może zalecić leczenie pleśniawek. • Ból głowy • Zawroty głowy • Nieprzyjemne, czasem bolesne odczucia z mrowieniem, drętwieniem, drętwieniem kończyn, zaburzenia percepcji zimna i ciepła • Stany pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego • Mimowolne skurcze mięśni • Drgawki • Zapalenie jelita grubego (okrężnicy). Objawy to: biegunka, zwykle z krwią i śluzem, ból brzucha i gorączka.

Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5Jak przechowywać lek Cefazolin Phagecon?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku: „Termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przed otwarciem: ten produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. W celu ochrony przed światłem fiolkę należy przechowywać w zewnętrznym kartoniku.

Po rekonstytucji: Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w wodzie do wstrzykiwań przez 8 godzin w temperaturze 25 C i 24 godziny w temperaturze 2–8 C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 8 godzin w temperaturze 25 C i 24 godziny w temperaturze 2–8 C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cefazolin Phagecon

Substancją czynną leku jest cefazolina. Każda fiolka zawiera 2,096 g cefazoliny sodowej, co odpowiada 2 g cefazoliny.

Jak wygląda lek Cefazolin Phagecon i co zawiera opakowanie

Cefazolin Phagecon ma postać białego lub prawie białego proszku. Cefazolin Phagecon dostępny jest w fiolce zawierającej 2 g cefazoliny w postaci soli sodowej, z korkiem z kauczuku chlorobutylowego i zabezpieczonej aluminiowo-polipropylenowym kapslem, w tekturowym pudełku.

Cefazolin Phagecon jest pakowany w pudełka tekturowe po 10 lub 100 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny Phagecon – Serviços e Consultoria Farmacêutica Lda. Avenida Jose Malhoa n 2 Edificio Malhoa Plaza 3º Piso Escritorio 3.7 1070-325 Lizbona Portugalia

Wytwórca LDP-LABORATORIOS TORLAN, S.A. Ctra de Barcelona, 135-B 08290 Cerdanyola del Vallès Barcelona Hiszpania

Laboratórios Basi Indústria Farmacêutica S.A. Parque Industrial Manuel Lourenco Ferreira 8, 15 and 16 Mortagua 3450-232 Viseu Portugalia

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Portugalia Cefazolina Phagecon Belgia Cefazolin Phagecon 2 g Poudre pour solution injectable/pour perfusion Cefazolin Phagecon 2 g poeder voor oplossing voor injectie/infusie Cefazolin Phagecon 2 g Pulver zur Herstellung einer Injektions- /Infusionslösung Włochy Cefazolin Phagecon Republika Czeska Cefazolin Phagecon Polska Cefazolin Phagecon

CO WARTO WIEDZIEĆ O ANTYBIOTYKACH? Antybiotyki są skuteczne w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez bakterie. Nie są one skuteczne w przypadku zakażeń wywołanych przez wirusy. Ponadto lekarz zdecydował się przepisać pacjentowi ten antybiotyk, ponieważ jest on odpowiedni dla pacjenta i jego choroby. Bakterie mają zdolność do przeżycia lub rozmnażania się pomimo działania antybiotyku. Zjawisko to nazywane jest opornością: sprawia, że niektóre antybiotyki stają się nieaktywne. Oporność zwiększa się w wyniku nadmiernego lub niewłaściwego stosowania antybiotyków. Pacjent ryzykuje tym, że będzie działać na rzecz pojawienia się opornych bakterii, a tym samym spowoduje opóźnienie wyzdrowienia lub nawet to, że lek ten stanie się nieaktywny, jeśli nie będzie przestrzegać zaleceń dotyczących: • dawki, którą należy przyjąć, • pory, w której należy przyjąć dawkę, • i czasu trwania leczenia. Dlatego też, aby utrzymać skuteczność tego leku: 1 – Należy stosować antybiotyk tylko wtedy, gdy zaleci to lekarz. 2 – Należy ściśleprzestrzegać wytycznych podanych na recepcie. 3 – Nie należy używać ponownie antybiotyku bez zalecenia lekarza, nawet jeśli pacjentowi wydaje się, że ma do czynienia z podobną chorobą. 4 – Nigdy nie należy przekazywać swojego antybiotyku innej osobie, może on nie być odpowiedni dla danej choroby. 5 – Po zakończeniu leczenia należy zwrócić wszystkie otwarte opakowania do farmaceuty w celu prawidłowej i właściwej utylizacji tego leku.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Cefazolin Phagecon można podawać domięśniowo lub dożylnie. W obu przypadkach całkowite dawki dobowe są takie same. Dawkowanie, jak również sposób podawania zależą od lokalizacji i ciężkości zakażenia oraz od progresji klinicznej i bakteriologicznej.

Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat i o masie ciała ≥ 40 kg): • Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe: 1 g do 2 g cefazoliny na dobę podzielone na 2–3 równe dawki. • Zakażenia wywołane przez drobnoustroje o umiarkowanej wrażliwości: 3 g do 4 g cefazoliny na dobę podzielone na 3–4 równe dawki.

W ciężkich zakażeniach można podawać dawki do 6 g na dobę podzielone na trzy lub cztery równe dawki (jedna dawka co 6 lub co 8 godzin).

Stosowanie w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym: zalecana dawka w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym w przypadku skażonych lub potencjalnie skażonych zabiegów chirurgicznych wynosi: 1 g cefazoliny 30–60 minut przed operacją.

Dzieci i młodzież Dzieci i niemowlęta w wieku powyżej 30 miesięcy (im): 25 do 50 mg/kg mc. co 24 godziny (podzielone na trzy lub cztery równe dawki). W przypadku ciężkich zakażeń całkowitą dawkę dobową można zwiększyć do 100 mg/kg masy ciała. Nie zaleca się stosowania cefazoliny u wcześniaków i niemowląt w wieku poniżej 1. miesiąca, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u tych pacjentów.

Pacjenci z niewydolnością nerek U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie powinno być dostosowane przez lekarza do klirensu kreatyniny lub stężenia kreatyniny w surowicy (patrz tabela).

• Zakażenie ciężkie lub bardzo ciężkie:

Klirens kreatyniny Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca 50 do 20 ml/min 500 mg 250 mg na dobę co 6 h lub 500 mg co 12 h 20 do 10 ml/min 500 mg 250 mg na dobę co 12 h lub 500 mg co 24 h 10 do 5 ml/min 500 mg 250 mg co 24–36 h lub 500 mg co 48–72 h < 5 ml/min u osób poddawanych hemodializie 500 mg dożylnie 500 mg co 72 godziny

• Zakażenie łagodne lub umiarkowane: Klirens kreatyniny Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca 50 do 20 ml/min 500 mg 125 do 250 mg co 12 h 20 do 10 ml/min 500 mg 125 do 250 mg co 24 h 10 do 5 ml/min 500 mg 75 do 125 mg co 24 h < 5 ml/min u osób poddawanych hemodializie 500 mg dożylnie 50 do 75 mg co 72 h

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym w chirurgii: podawanie musi być krótkotrwałe, najczęściej ograniczone do czasu trwania interwencji, czasem 24 godziny, ale nigdy nie dłużej niż 48 godzin. • 2 g iv przy indukcji znieczulenia, • następnie ponowne wstrzyknięcie 1 g co 4 godziny przez czas trwania operacji. W przypadku podawania poza okresem śródoperacyjnym należy podać ponowne wstrzyknięcie 1 g co 8 godzin. W zabiegach kardiochirurgicznych z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego (ang. extracorporeal circulation, ECC), po podłączeniu ECC należy podać dodatkowe wstrzyknięcie 1 g. Przy cięciach cesarskich wstrzyknięcie należy podać po zaciśnięciu pępowiny.

Sposób podawania Lek Cefazolin Phagecon może być podawany drogą dożylną, w bezpośrednim wstrzyknięciu lub zarówno w postaci ciągłej, jak i przerywanej infuzji. W przypadku bezpośredniego wstrzyknięcia do żyły, ten produkt leczniczy można wstrzykiwać powoli do żyły w ciągu 3 do 5 minut. Roztwór tego produktu leczniczego może być również podawany w postaci powolnej infuzji dożylnej. Cefazolinę można podawać głęboko domięśniowo. Podanie domięśniowe: tej postaci leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 30 miesięcy (rozpuszczalnik chlorowodorek lidokainy).

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania • Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne: Fiolkę z proszkiem cefazoliny poddać rekonstytucji w 5 ml wody do wstrzykiwań i wstrzykiwać powoli w ciągu trzech do pięciu minut, bezpośrednio do żyły lub do zestawu infuzyjnego. • Głębokie wstrzyknięcie domięśniowe:

Fiolkę z proszkiem cefazoliny poddać rekonstytucji w 4 ml roztworu lidokainy 1% lub 5 ml wody do wstrzykiwań i wstrzyknąć głęboko domięśniowo.

• Infuzja dożylna: Rozcieńczyć podstawowy roztwór cefazoliny w 50 ml wody do wstrzykiwań lub w jednym z następujących roztworów dożylnych: • chlorek sodu 0,9%, • glukoza 5% lub 10%, • mieszany roztwór glukozy 5% i chlorku sodu 0,9%, • glukoza 5% z 0,2% lub 0,45% roztworem soli fizjologicznej, • roztwór Ringera, • mleczanowy roztwór Ringera, • mieszany roztwór glukozy 5% i mleczanowego roztworu Ringera,

Nie stosować dooponowo.

  • Rekonstytucja Lek Cefazolin Phagecon należy poddać rekonstytucji z wodą do wstrzykiwań: 1 g jest stabilny w 2 ml. Chociaż lek Cefazolin Phagecon jest bardzo dobrze rozpuszczalny, to w przypadku stosowania dożylnego korzystnie jest dodać 5 ml wody do wstrzykiwań do fiolek 1 g. Wstrząsnąć w celu rozpuszczenia, pobrać całą zawartość fiolki do strzykawki. Do podawania domięśniowego, lek Cefazolin Phagecon można poddać rekonstytucji z roztworem lidokainy 1%: 1 g jest stabilny w 4 ml. Wstrząsnąć w celu rozpuszczenia, pobrać całą zawartość fiolki do strzykawki. Podanie domięśniowe: tej postaci leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 30 miesięcy (rozpuszczalnik chlorowodorek lidokainy). Roztwór po rekonstytucji może mieć żółte zabarwienie, co jest normalne.

  • Rozcieńczenie Roztwór po rekonstytucji należy rozcieńczyć rozpuszczalnikami wymienionymi powyżej w punkcie 6.6: dodać około 45 ml rozpuszczalnika do roztworu po rekonstytucji, aby uzyskać końcową objętość 50 ml. Po rekonstytucji/rozcieńczeniu zużyć natychmiast. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Okres trwałości 3 lata. Wykazano stabilność fizykochemiczną roztworu po rekonstytucji przez 8 godzin w temperaturze 25°C i przez 24 godziny w temperaturze od 2 C do 8 C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 8 godzin w temperaturze 25°C i 24 godziny w temperaturze 2–8 C.

Pobierz oryginalną ulotkę (PDF)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cefazolin Phagecon, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 2,096 g cefazoliny sodowej, co odpowiada 2 g cefazoliny.

Cefazolin Phagecon zawiera 2,2 mmola (lub 48,3 mg) sodu na fiolkę, co odpowiada 2,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub prawie biały proszek.

4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Lek Cefazolin Phagecon jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca (patrz punkty 4.2 i 4.4) wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę (patrz punkt 5.1):

• Zakażenia układu oddechowego wywołane przez S. pneumoniae, Klebsiella, H. influenzae, Staphylococcus aureus (wrażliwe na penicylinę i oporne na penicylinę) oraz paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. • Zakażenia układu moczowego i płciowego wywołane przez Escherichia coli, P. mirabilis i Klebsiella oraz niektóre szczepy Enterobacter, a także enterokoki. • Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Staphylococcus aureus (wrażliwe na penicylinę i oporne na penicylinę), paciorkowce beta-hemolizujące grupy A i inne szczepy paciorkowców. • Zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus. • Zakażenia dróg żółciowych wywołane przez E. coli, różne szczepy paciorkowców, P. mirabilis, Klebsiella i Staphylococcus aureus. • Zapalenie wsierdzia wywołane przez Staphylococcus aureus (wrażliwe na penicylinę i oporne na penicylinę) oraz paciorkowce β-hemolizujące grupy A. • Profilaktyka okołooperacyjna: profilaktyka przedoperacyjna, śródoperacyjna i pooperacyjna w celu zmniejszenia częstości występowania niektórych zakażeń pooperacyjnych u pacjentów z interwencjami chirurgicznymi sklasyfikowanymi jako zakaźne lub potencjalnie zakaźne. • Bakteriemia związana z powyższymi zakażeniami lub podejrzewana o związek z nimi.

Należy rozważyć oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dawka, droga podania i odstępy między dawkami zależą od ciężkości zakażenia, wrażliwości wykrytych drobnoustrojów oraz stanu pacjenta (np. czynności nerek).

Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat i o masie ciała ≥ 40 kg): • Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe: 1 g do 2 g cefazoliny na dobę podzielone na 2–3 równe dawki. • Zakażenia wywołane przez drobnoustroje mniej wrażliwe: 3 g do 4 g cefazoliny na dobę podzielone na 3–4 równe dawki.

W przypadku ciężkich do zagrażających życiu zakażeń można podawać dawki do 6 g do 12 g na dobę w trzech lub czterech równych dawkach (jedna dawka co 6 lub co 8 godzin).

W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się następujące dawki dla dorosłych i młodzieży:

a) 1 g dożylnie lub domięśniowo na 30 min do 1 godz. przed rozpoczęciem operacji b) w przypadku długotrwałych zabiegów chirurgicznych (np. 2 godziny lub dłużej), 0,5 g do 1 g dożylnie lub domięśniowo podczas operacji (sposób podawania należy dostosować do czasu trwania operacji) c) 0,5 g do 1 g dożylnie lub domięśniowo co 6 do 8 godzin przez 24 godziny po operacji lub przez 3 do 5 dni w przypadku operacji, w których zakażenia stanowiłyby szczególne ryzyko. Ważne jest, aby dawka przedoperacyjna była podawana z dużym wyprzedzeniem (30 min do 1 godziny) przed rozpoczęciem zabiegu chirurgicznego, tak aby w surowicy i tkankach obecne były odpowiednie stężenia antybiotyków. Również, jeśli istnieje ryzyko zakażeń, lek Cefazolin Phagecon powinien być podawany w odpowiednich odstępach czasu podczas zabiegu chirurgicznego, tak aby utrzymywały się odpowiednie stężenia antybiotyków.

Dzieci i młodzież Dzieci i niemowlęta w wieku powyżej 30 miesięcy (im.): 25 do 50 mg/kg mc. co 24 godziny (podzielone na trzy lub cztery równe dawki). W przypadku ciężkich zakażeń całkowitą dawkę dobową można zwiększyć do 100 mg/kg masy ciała. Nie zaleca się stosowania cefazoliny u wcześniaków i niemowląt w wieku poniżej 1. miesiąca, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u tych pacjentów.

Dorośli z zaburzeniami czynności nerek Dorośli z zaburzeniami czynności nerek mogą potrzebować mniejszej dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Takie zmniejszenie dawki może być oparte na określeniu stężenia we krwi. Jeśli nie jest to możliwe, dawkowanie można ustalić na podstawie klirensu kreatyniny.

W przypadku zaburzeń czynności nerek należy podać odpowiednią dawkę początkową. Podanie kolejnej dawki powinno być uzależnione od stopnia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia oraz wrażliwości drobnoustroju. U pacjentów poddawanych hemodializie schemat leczenia zależy od warunków prowadzenia dializy. Patrz również punkt 4.4.

Klirens kreatyniny (ml/min)

Kreatynina w surowicy (mg/100 ml)

Dawka dobowa Odstęp między dawkami

≥55 ≤1,5 Zwykła dawka Bez zmian

35–54 1,6–3,0 Zwykła dawka Co najmniej 8 h

11–34 3,1–4,5 Połowa zwykłej dawki 12 h ≤10 ≥4,6 Połowa zwykłej dawki 18 do 24 h

Niemowlęta (w wieku powyżej 1. miesiąca) i dzieci W przypadku umiarkowanie ciężkich zakażeń skuteczna jest całkowita dawka dobowa 25 – 50 mg/kg mc., podzielona na 3 d o 4 równych dawek pojedynczych. W przypadku ciężkich zakażeń całkowita dawka dobowa może być zwiększona do 100 mg/kg mc.

Dzieci z zaburzeniami czynności nerek Dzieci (a także dorośli) z zaburzeniami czynności nerek mogą potrzebować mniejszej dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Takie zmniejszenie dawki może być oparte na określeniu stężenia we krwi. Jeśli nie jest to możliwe, dawkę można określić przy użyciu klirensu kreatyniny zgodnie z poniższymi wytycznymi. W przypadku zaburzeń czynności nerek należy podać odpowiednią dawkę początkową. Podanie kolejnej dawki powinno być uzależnione od stopnia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia oraz wrażliwości drobnoustroju.

Klirens kreatyniny (ml/min) Kreatynina w surowicy (mg/100 ml) 70–40 60% w 2 dawkach podzielonych

40–20 25% w 2 dawkach podzielonych

20–5 10% w 2 dawkach podzielonych

Wcześniaki i niemowlęta w wieku poniżej 1. miesiąca Ponieważ bezpieczeństwo stosowania u wcześniaków i niemowląt w wieku poniżej

1miesiąca nie zostało ustalone, nie zaleca się stosowania cefazoliny u tych pacjentów.

Patrz również punkt 4.4.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest wymagane.

Sposób podawania Przygotowany roztwór podaje się w postaci głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnie. Do jednorazowego podania domięśniowego nie należy stosować więcej niż 500 mg cefazoliny. Lek Cefazolin Phagecon do podawania domięśniowego nie może być podawany dożylnie w przypadku zastosowania domieszki środka miejscowo znieczulającego.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Uczulenie na antybiotyki z grupy cefalosporyn. • Nadwrażliwość w wywiadzie (na przykład ciężkie łuszczenie się, obrzęk twarzy, rąk, stóp, warg, języka lub gardła, trudności w połykaniu lub oddychaniu) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadwrażliwość Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze skazą alergiczną, astmą oskrzelową lub katarem siennym. Przed zastosowaniem cefazoliny należy ustalić, czy wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny lub cefalosporyny). U pacjentów prezentujących reakcje alergiczne należy przerwać podawanie produktu i rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe. Należy zwrócić uwagę na alergie krzyżowe na inne cefalosporyny, a także występujące niekiedy alergie krzyżowe na penicyliny. W przypadku znanej nadwrażliwości na penicyliny należy wziąć pod uwagę alergie krzyżowe na inne antybiotyki beta-laktamowe, np. cefalosporyny. Podczas podawania cefazoliny rzadko mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia. Może to mieć miejsce u pacjentów z czynnikami ryzyka, które prowadzą do niedoboru witaminy K lub wpływają na inne mechanizmy krzepnięcia (żywienie pozajelitowe, niedożywienie, zaburzenia czynności wątroby i nerek, małopłytkowość) lub w przypadku chorób współistniejących (np. hemofilia, wrzody żołądka i jelit), które mogą wywołać lub nasilić krwawienie. Dlatego w tych przypadkach należy kontrolować czas protrombinowy, a w przypadku jego skrócenia włączyć witaminę K (10 mg na tydzień).

Nadmierny wzrost niewrażliwych mikroorganizmów Przypadki zapalenia okrężnicy związane z leczeniem antybiotykami, którego nasilenie może być łagodne do zagrażającego życiu, zgłaszano dla prawie wszystkich antybiotyków (patrz punkt 4.8). Należy brać pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których występuje biegunka w trakcie lub po zastosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia zapalenia okrężnicy związanego z leczeniem antybiotykami należy natychmiast

przerwać stosowanie leku Cefazolin Phagecon, skonsultować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednią terapię. Produkty lecznicze hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane w tym przypadku.

Przy długotrwałym stosowaniu leku Cefazolin Phagecon może dojść do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Niezbędna jest zatem ścisła obserwacja pacjenta. Jeśli podczas leczenia dojdzie do nadkażenia, należy podjąć odpowiednie działania.

U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek, ze wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej poniżej 55 ml/min, cefazolina przypuszczalnie będzie podlegać kumulacji, dlatego należy odpowiednio zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstęp między dawkami (patrz punkt 4.2).

Ze względu na słabe przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego, cefazolina nie nadaje się do leczenia zapalenia opon mózgowych.

Leczenie długotrwałe lub dużymi dawkami Podczas długotrwałego leczenia lub stosowania dużych dawek wskazane jest regularne kontrolowanie czynności układów narządów, w tym czynności nerek, wątroby hematopoezy. Zgłaszano podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych i zmiany w komórkach krwi (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nadciśnieniem lub niewydolnością serca należy uwzględnić zawartość sodu w roztworze do wstrzykiwań.

Cefazoliny nie należy podawać wcześniakom i noworodkom w wieku poniżej 1. miesiąca, ze względu na brak doświadczeń oraz ze względu na to, że bezpieczeństwo stosowania nie zostało ustalone.

Badania laboratoryjne W badaniach laboratoryjnych może wystąpić fałszywie dodatnia reakcja na glukozę w moczu w przypadku zastosowania roztworu Benedicta do analiz jakościowych, roztworu Fehlinga lub tabletek Clinitest, ale nie w przypadku zastosowania enzymatycznych metod wykrywania. Wyniki pośrednich i bezpośrednich testów Coombsa również mogą być fałszywie dodatnie. Może to mieć miejsce również u noworodków, których matki otrzymywały cefalosporyny przed porodem.

Nie do stosowania dooponowego. Po zastosowaniu dooponowym cefazoliny zgłaszano ciężkie zatrucie ośrodkowego układu nerwowego (w tym drgawki).

Ważne informacje o substancjach pomocniczych Cefazolin Phagecon zawiera 2,2 mmola (lub 48,3 mg) sodu na fiolkę, co odpowiada 2,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane Antybiotyki

Cefazoliny nie należy podawać jednocześnie z antybiotykami o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracyklinami, sulfonamidami, erytromycyną, chloramfenikolem), ponieważ w badaniach in vitro obserwowano działanie antagonistyczne.

Nie zaleca się jednoczesnego podawania Probenecyd Klirens nerkowy cefazoliny jest zmniejszony przy jednoczesnym podawaniu probenecydu.

Środki ostrożności Antykoagulanty Bardzo rzadko cefalosporyny mogą powodować zaburzenia krzepnięcia (patrz punkt 4.4). W przypadku dodatkowego podawania doustnych antykoagulantów lub dużych dawek heparyny należy kontrolować stan układu krzepnięcia.

Substancje nefrotoksyczne Nie można wykluczyć nasilenia nefrotoksyczngo działania antybiotyków (np. aminoglikozydów, kolistyny, polimyksyny B) i leków moczopędnych (np. furosemidu). W przypadku jednoczesnego podawania z cefazoliną należy uważnie monitorować parametry pracy nerek.

Witamina K1 Niektóre cefalosporyny, takie jak cefamandol, cefazolina i cefotetan mogą zakłócać metabolizm witaminy K1, zwłaszcza w przypadku jej niedoboru. Dlatego może być konieczne uzupełnienie witaminy K1.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dotychczasowe doświadczenia u ludzi dotyczące stosowania cefazoliny w czasie ciąży są niewystarczające. Dlatego cefazolina powinna być stosowana w ciąży tylko po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. Jest to szczególnie ważne w pierwszym trymestrze. Karmienie piersią Cefazolina przenika w małych stężeniach do mleka ludzkiego. U dzieci karmionych piersią może dojść do uczulenia i zmiany flory jelitowej, a także do zakażeń Candida. W tych przypadkach należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia.

Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).

4.8 Działania niepożądane

Dla każdej grupy częstości występowania, działania niepożądane są przedstawione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości występowania działań niepożądanych są określane

następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) lub częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów

Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Długotrwałe leczenie lub wielokrotne stosowanie może prowadzić do nadkażenia lub kolonizacji opornymi bakteriami lub drożdżakami (kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Trombocytopenia, neutropenia, leukopenia, eozynofilia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia krzepnięcia, krwawienia*

Zaburzenia układu immunologicznego Alergiczne reakcje skórne, takie jak rumień, pokrzywka i świąd

Ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i gorączka polekowa

Zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny **

Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy, zawroty głowy, parestezje, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, mioklonie, drgawki § Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, nudności, wymioty, utrata apetytu, wzdęcia, ból brzucha

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego +

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Łagodny, przejściowy wzrost wartości AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej

Odwracalne zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Śródmiąższow e zapalenie nerek i inne choroby nerek $.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył

  • W grupie ryzyka znajdują się pacjenci z czynnikami ryzyka, które prowadzą do niedoboru witaminy K lub wpływają na inne mechanizmy krzepnięcia, a także pacjenci z zaburzeniami, które mogą wywołać lub nasilić krwawienie. ** Może wymagać odpowiedniej natychmiastowej interwencji kryzysowej. § Szczególnie w przypadku przedawkowania lub braku dostosowania dawki w przypadku niewydolności nerek.

W większości przypadków objawy są łagodne i często ustępują w trakcie lub po przerwaniu

leczenia.

  • W przypadku ciężkiej i uporczywej biegunki w trakcie lub po zakończeniu leczenia cefazoliną należy skonsultować się z lekarzem, gdyż może to być objaw ciężkiego zaburzenia (rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego), które trzeba natychmiast leczyć. Pacjent musi powstrzymać się od samodzielnego stosowania produktów leczniczych hamujących perystaltykę. $ Głównie u pacjentów krytycznie chorych, którzy otrzymywali kilka produktów leczniczych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy Przedawkowanie może spowodować ból, zapalenie i zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia. Podawanie bardzo dużych dawek cefalosporyn pozajelitowo może powodować zawroty głowy, parestezje, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drgawki kloniczne mięśni i bóle głowy. Po przedawkowaniu cefalosporyn mogą wystąpić drgawki, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek. Przedawkowanie może prowadzić do następujących nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych: zwiększenie stężenia kreatyniny, BUN, aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny, dodatni test Coombsa, trombocytoza, trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia i wydłużenie czasu protrombinowego.

Leczenie W przypadku wystąpienia drgawek należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego. Może być wskazane leczenie przeciwpadaczkowym produktem leczniczym. Należy bardzo dokładnie monitorować czynności życiowe organizmu, jak również odpowiednie wartości laboratoryjne. W przypadku ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z uszkodzeniem nerek, może być wskazane połączenie hemodializy i hemoperfuzji, jeśli inne terapie zawiodą. Brak jest jednak odpowiednich danych potwierdzających. Dializa otrzewnowa nie jest skuteczna.

5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Środki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnoustrojowego, cefalosporyny pierwszej generacji, kod ATC: J01DB04. Cefazolina jest antybiotykiem z rodziny beta-laktamów z grupy cefalosporyn I generacji.

Mechanizm działania Mechanizm działania cefazoliny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie wzrostu) poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (PBP), takich jak transpeptydazy, co skutkuje działaniem bakteriobójczym.

Związek między farmakokinetyką a farmakodynamiką Skuteczność zależy zasadniczo od czasu, w którym stężenie substancji czynnej jest powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) drobnoustroju.

Mechanizmy oporności Oporność na cefalosporyny wynika z różnych mechanizmów: wytwarzania β-laktamaz, zmiany białek wiążących penicyliny oraz zmiany przepuszczalności ściany komórkowej bakterii Gramujemnych. Oporność na cefazolinę może wynikać z następujących mechanizmów:

  • Inaktywacja przez β-laktamazy: cefazolina ma wysoki stopień stabilności wobec penicylinaz bakterii Gram-dodatnich, ale tylko niską stabilność wobec licznych kodowanych przez plazmidy beta-laktamaz, np. beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ang. extended spectrum beta-lactamases, ESBL) lub beta-laktamaz chromosomalnych typu AmpC.
  • Zmniejszone powinowactwo PBP do cefazoliny: nabyta oporność u pneumokoków i innych paciorkowców wynika z modyfikacji istniejących PBP w wyniku mutacji. Natomiast oporność u gronkowców opornych na metycylinę (oksacylinę) wynika z syntezy dodatkowego PBP o zmniejszonym powinowactwie do cefazoliny.
  • Niedostateczne przenikanie cefazoliny przez zewnętrzną ścianę komórkową u bakterii Gram-ujemnych może powodować niewystarczające hamowanie PBP.
  • Pompy typu efflux mogą aktywnie transportować cefazolinę z komórki. Pomiędzy cefazoliną a innymi cefalosporynami i penicylinami występuje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa.

Wartości graniczne stężenia

Poniżej przedstawiono krytyczne wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) dla cefazoliny (wersja 12.0, ważna od 1.01.2022):

Drobnoustrój Wartości graniczne MIC (mg/l) Wrażliwe Oporne Enterobacterales (zakażenia pochodzące z dróg moczowych), E. coli oraz Klebsiella spp. (z wyjątkiem K. aerogenes)

≤0,0011 >41

Staphylococcus spp. Uwaga2 Uwaga2

Streptococcus grupy A, B, C i G Uwaga3 Uwaga3

PK-PD (niezwiązane z gatunkami) ≤1 >2 1 Izolaty wrażliwe na cefadroksyl i (lub) cefaleksynę można zgłosić jako „wrażliwe, zwiększona ekspozycja” (I) na cefazolinę. 2 O wrażliwości gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę. 3 O wrażliwości paciorkowców z grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na benzylopenicyliny.

Częstość występowania oporności nabytej Stężenia krytyczne oddzielają szczepy wrażliwe od średnio wrażliwych, a te ostatnie od opornych: S ≤ 8 mg/l i R > 32 mg/l

Częstość występowania oporności nabytej może się różnić w zależności od położenia geograficznego i czasu w przypadku niektórych gatunków. Przydatne są więc informacje o występowaniu lokalnej oporności, zwłaszcza w leczeniu ciężkich zakażeń. Dane te mogą stanowić jedynie wskazówkę dotyczącą prawdopodobieństwa wystąpienia wrażliwości szczepu bakterii na dany antybiotyk.

Rozpowszechnienie oporności nabytej w Niemczech na podstawie danych z ostatnich 5 lat z krajowych projektów i badań monitorujących oporność (stan na styczeń 2016 r.):

Zwykle wrażliwe gatunki Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Staphylococcus saprophyticus ° Streptococcus agalactiae ° Streptococcus pneumoniae ° Streptococcus pyogenes ° Gatunki, w przypadku których oporność nabyta może stanowić problem podczas stosowania produktu leczniczego Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus 3 Staphylococcus epidermidis +

Staphylococcus haemolyticus + Staphylococcus hominis + Streptococcus pneumoniae (o pośredniej wrażliwości na penicylinę) Mikroorganizmy tlenowe Gram-ujemne Escherichia coli Haemophilus influenzae $ Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Proteus mirabilis Gatunki oporne z natury Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp. Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (oporne na penicylinę) Mikroorganizmy tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter spp. Citrobacter freundii Enterobacter spp. Legionella spp. Morganella morganii Moraxella catarrhalis Proteus vulgaris Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Stenotrophomonas maltophilia Mikroorganizmy beztlenowe Bacteroides fragilis Inne mikroorganizmy Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Mycoplasma spp.

Zwykle wrażliwe gatunki Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Staphylococcus saprophyticus ° Streptococcus agalactiae ° Streptococcus pneumoniae ° Streptococcus pyogenes ° Gatunki, u których oporność nabyta może stanowić problem podczas stosowania produktu leczniczego Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus 3 Staphylococcus epidermidis + Staphylococcus haemolyticus + Staphylococcus hominis +

Streptococcus pneumoniae (o pośredniej wrażliwości na penicylinę) Mikroorganizmy tlenowe Gram-ujemne Escherichia coli Haemophilus influenzae $ Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Proteus mirabilis Gatunki oporne z natury Mikroorganizmy tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp. Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (oporne na penicylinę) Mikroorganizmy tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter spp. Citrobacter freundii Enterobacter spp. Legionella spp. Morganella morganii Moraxella catarrhalis Proteus vulgaris Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Stenotrophomonas maltophilia Mikroorganizmy beztlenowe Bacteroides fragilis Inne mikroorganizmy Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Mycoplasma spp. ° W momencie publikacji tabel nie były dostępne aktualne dane. W literaturze podstawowej, standardowych odniesieniach i zaleceniach terapeutycznych przyjmuje się wrażliwość. $ Naturalna wrażliwość większości izolatów mieści się w zakresie pośrednim.

  • W co najmniej jednym regionie wskaźnik oporności jest większy niż 50%. 3 W sektorze ambulatoryjnym wskaźnik oporności wynosi <10%.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Cefazolina może być stosowana we wstrzyknięciu domięśniowym (im) lub dożylnie (iv).

Podawanie w ciągłej infuzji dożylnej (zdrowym ochotnikom), początkowo z dawkami cefazoliny 3,5 mg/kg mc. w ciągu jednej godziny (tj. około 250 mg), a następnie z dawkami 1,5 mg/kg mc. w ciągu kolejnych dwóch godzin (około 100 mg), pozwoliło osiągnąć zrównoważone stężenie w surowicy wynoszące w przybliżeniu 28 μg/ml w trzeciej godzinie.

Stężenia w surowicy po podaniu dożylnym dawki 1 g

Stężenia w surowicy (μg/ml) 5 min 15 min 30 min 1 h 2 h 4 h 188,4 135,8 106,8 73,7 45,6 16,5

Stężenia w surowicy po podaniu domięśniowym dawki 500 mg i 1 g Stężenia w surowicy (μg/ml) 1/2 h 1 h 2 h 4 h 6 h 8 h 500 mg im 36,2 36,8 37,9 15,5 6,3 3,0 1 g im 60,1 63,8 54,3 29,3 13,2 7,1

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 100 minut u pacjentów z prawidłową czynnością nerek.

Dystrybucja Cefazolina podlega szerokiej dystrybucji do większości tkanek i płynów ustrojowych, w tym do pęcherzyka żółciowego, wątroby, nerek, kości, plwociny, żółci, płynu opłucnowego i maziowego. Cefazolina łatwo przechdzi przez zmienioną zapalnie błonę maziową. Stężenia terapeutyczne osiąga się w płynie opłucnowym, stawowym i puchlinowym. Dyfuzja cefazoliny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest mała. Łącznie 74% do 86% cefazoliny wiąże się z białkami surowicy. Objętość dystrybucji wynosi około 11 l/1,73m2.

U pacjentów bez obturacyjnej choroby dróg żółciowych stężenie cefazoliny w surowicy może być nawet pięciokrotnie niższe niż u pacjentów z obturacją dróg żółciowych. W przypadku braku niedrożności dróg żółciowych, stężenia cefazoliny w tkance pęcherzyka żółciowego i żółci są podwyższone i znacznie wyższe niż stężenia w surowicy.

Z drugiej strony, w przypadku niedrożności, stężenia antybiotyków w żółci są znacznie niższe niż w surowicy.

Cefazolina szybko przechodzi przez barierę łożyskową do krwi pępowinowej i płynu owodniowego. W mleku matki stężenie cefazoliny jest bardzo niskie.

Metabolizm/Eliminacja Cefazolina jest w minimalnym stopniu metabolizowana w wątrobie. W moczu nie stwierdzono obecności mikrobiologicznie aktywnych metabolitów. Okres półtrwania w surowicy wynosi około 1 godziny 35 minut. Cefazolina jest eliminowana poprzez wydalanie nerkowe. Około 90% cefazoliny sodowej jest wydalane z moczem w postaci niezmienionego leku. Mechanizmy odpowiedzialne za eliminację cefazoliny to filtracja kłębuszkowa i wydzielanie kanalikowe.

Po podaniu domięśniowym 500 mg, w moczu zebranym po 6 godzinach znajduje się od 56% do 89% podanej dawki. Po 24 godzinach liczby te wynoszą od 80% do prawie 100%.

Po podaniu dawek 500 mg i 1 g drogą domięśniową, podane liczby dla frakcji moczu 0–6 h wynoszą odpowiednio 1000/2000 μg/ml i 2000/4000 μg/ml.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra cefazoliny jest niewielka. Wielokrotne podawanie cefazoliny u psów i szczurów przez 1–6 miesięcy różnymi drogami podawania nie wykazało istotnego wpływu na parametry hematologiczne i biochemiczne. Toksyczność nerkową obserwowano po podaniu wielokrotnych dawek u królików, ale nie u psów i szczurów. Cefazolina nie wykazywała działania teratogennego ani embriotoksycznego.

Nie są dostępne badania dotyczące mutagenności i rakotwórczości cefazoliny.

6DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie zaleca się mieszania w tej samej fiolce lub strzykawce z innymi produktami leczniczymi. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

6.3 Okres ważności

3 lata.

Po rekonstytucji: Wykazano stabilność fizykochemiczną roztworu po rekonstytucji z wodą do wstrzykiwań przez 8 godzin w temperaturze 25 C i przez 24 godziny w temperaturze od 2 C do 8 C. Wykazano stabilność fizyko-chemiczną roztworu po rekonstytucji z lidokainą 1% przez 8 godzin w temperaturze 25 C oraz w temperaturze od 2°C do 8 C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. W przypadku użycia innego niż natychmiastowe, za czas i warunki przechowywania po rekonstytucji i przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 8 godzin w temperaturze 25 C i 24 godziny w temperaturze 2–8 C.

Po rozcieńczeniu poddanego rekonstytucji roztworu w wodzie do wstrzykiwań z rozpuszczalnikami wymienionymi w punkcie 6.6: Wykazano stabilność fizykochemiczną roztworu po rekonstytucji przez 8 godzin w temperaturze 25 C i przez 24 godziny w temperaturze od 2 C do 8 C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 8 godzin w temperaturze 25 C i 24 godziny w temperaturze 2–8 C.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Lek Cefazolin Phagecon jest dostępny w fiolce zawierającej 1 g cefazoliny w postaci soli sodowej, z korkiem z kauczuku chlorobutylowego i zabezpieczonej aluminiowopolipropylenowym kapslem, w tekturowym pudełku. Lek Cefazolin Phagecon jest pakowany w kartony zawierające 10 lub 100 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu

leczniczego do stosowania

Cefazolina podlega rekonstytucji z wodą do wstrzykiwań (i.v lub im) lub z 1% roztworem lidokainy (wyłącznie do im). Natychmiast po rekonstytucji z wodą do wstrzykiwań, do tego roztworu cefazoliny można dodać 45 ml jednego z następujących roztworów, powszechnie stosowanych do infuzji: • chlorek sodu 0,9%, • glukoza 5% lub 10%, • mieszany roztwór glukozy 5% i chlorku sodu 0,9%, • glukoza 5% z 0,2% lub 0,45% roztworem soli fizjologicznej, • roztwór Ringera, • mleczanowy roztwór Ringera, • mieszany roztwór glukozy 5% i mleczanowego roztworu Ringera.

Rekonstytucja • Woda do wstrzykiwań (iv lub im): 1 g jest stabilny w 2 ml.

  • Chociaż Cefazolin Phagecon jest bardzo dobrze rozpuszczalny, do stosowania dożylnego korzystnie jest dodać 5 ml wody do wstrzykiwań do fiolek 1 g. Wstrząsnąć w celu rozpuszczenia, pobrać całą zawartość fiolki do strzykawki.

• Lidokaina, roztwór 1% (im): 1 g jest stabilny w 4 ml.

  • Rozpuścić 1 g proszku w 4 ml roztworu lidokainy 1%. Roztwór po rekonstytucji może mieć żółte zabarwienie, co jest normalne.
  • Roztworów po rekonstytucji z zastosowaniem lidokainy nie należy wstrzykiwać drogą dożylną.

Rozcieńczenie Roztwór po rekonstytucji należy rozcieńczyć rozpuszczalnikami wymienionymi powyżej w punkcie 6.6: dodać około 45 ml rozpuszczalnika do roztworu po rekonstytucji, aby uzyskać końcową objętość 50 ml. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Phagecon – Serviços e Consultoria Farmacêutica Lda. Avenida Jose Malhoa n 2 Edificio Malhoa Plaza 3º Piso Escritorio 3.7 1070-325 Lizbona Portugalia

8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Nr pozwolenia:

9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Pobierz oryginalny ChPL (PDF)
Status
Aktywny w RPL
Kategoria dostępności
Rp
Typ preparatu
Ludzki
Procedura rejestracyjna
DCP
Numer pozwolenia
28414
Ważność pozwolenia
2029-05-20
Identyfikator RPL
100457874
Kod ATC
J01DB04
Liczba zarejestrowanych opakowań
2
Podmiot odpowiedzialny
Phagecon - Serviços e Consultoria Farmacêutica Lda.
Wytwórca / importer
Laboratórios Basi Indústria Farmacêutica S.A. LDP-LABORATORIOS TORLAN S.A., Portugalia Hiszpania
Droga podania
domięśniowa dożylna
Substancja czynna (skład)
Cefazolinum natricum 2096 mg

Dane pochodzą z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych (RPL).

To jest karta informacyjna o produkcie leczniczym z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych. Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą — nie zmieniaj dawki ani sposobu stosowania bez konsultacji.

Zapisz się do newslettera

Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.