Aciclovir Jelfa, 250 mg, Proszek do sporządzania roztworu do infuzji

ACICLOVIR JELFA, 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci acyklowiru sodowego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania roztworu do infuzji (liofilizowany) Biała lub biaława masa (liofilizat) w postaci zestalonej lub częściowo rozdrobnionej.

4.1 Wskazania do stosowania

Zakażenia opryszczkowe skóry i błon śluzowych (Herpes simplex typu I i II ) oraz ich nawroty u osób z niedoborami immunologicznymi. Zakażenia wirusem Varicella zoster u osób z niedoborami immunologicznymi. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u osób w wieku powyżej 6. miesiąca życia. Leczenie początkowej fazy opryszczkowego zakażenia narządów płciowych (Herpes genitalis) o ciężkim przebiegu klinicznym.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Leczenie należy rozpocząć możliwie najszybciej po pojawieniu się objawów i rozpoznaniu. Przedstawione poniżej dawkowanie dotyczy osób dorosłych i dzieci z prawidłową czynnością nerek (patrz także: Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów).

Zakażenia skóry i śluzówek wirusem Herpes simplex u pacjentów z niedoborami immunologicznymi Produkt leczniczy podaje się w ciągłym wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 7 dni. Dorośli: 15 mg/kg masy ciała (mc.) na dobę w dawkach podzielonych (5 mg/kg mc. acyklowiru co 8 godzin). Dzieci w wieku powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 750 mg/m2powierzchni ciała (pc.) na dobę w dawkach podzielonych (250 mg/m2pc. co 8 godzin).

Ciężkie klinicznie postaci zakażeń Herpes genitalis. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6. miesiąca życia: Leczenie trwa 5 dni. Dawki, sposób i częstość podawania jak w zakażeniach skórnych i śluzówkowych wirusem Herpes simplex u osób z niedoborami immunologicznymi (patrz powyżej).

Zakażenia wirusem Varicella zoster u pacjentów z niedoborami immunologicznymi Produkt leczniczy podaje się w ciągłym wlewie dożylnym, trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 7 dni. Dorośli: 10 mg/kg mc. co 8 godzin. Dzieci w wieku powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 500 mg/m2pc. co 8 godzin.

Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Produkt leczniczy podaje się w ciągłym wlewie dożylnym trwającym nie krócej niż 1 godzinę. Leczenie trwa 10 dni. Dorośli: 10 mg/kg mc. co 8 godzin. Dzieci w wieku powyżej 6. miesiąca życia do 12 lat: 500 mg/m2pc. co 8 godzin.

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z niewydolnością nerek Dawki lub odstępy między dawkami należy zmieniać zależnie od klirensu kreatyniny zgodnie z zaleceniami w tabeli poniżej. Klirens kreatyniny (ml/min/1,73m2pc.) % zalecanej dawki odstęp między dawkami (godziny)

50 100% 8 25 - 50 100% 12 10 - 25 100% 24 0 - 10 50% 24 Uwaga: w trakcie stosowania acyklowiru należy stale monitorować klirens kreatyniny lub jej stężenie w surowicy.

Pacjenci poddawani hemodializie Podczas dializy stężenie acyklowiru zmniejsza się. Po każdej dializie należy odpowiednio dobrać dawkę produktu leczniczego. Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej Nie jest konieczna zmiana dawek przy odpowiednio zachowanych odstępach między dawkami. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku wydolność nerek może być w różnym stopniu zmniejszona. Produkt leczniczy należy stosować po dokonaniu oceny stanu nerek. Dawkowanie należy modyfikować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi pacjentów z niewydolnością nerek (patrz: tabela powyżej). Pacjenci z otyłością U pacjentów z otyłością, którym acyklowir podawany jest dożylnie w dawce wyliczonej na podstawie ich rzeczywistej masy ciała, mogą wystąpić zwiększone stężenia w osoczu. Z tego powodu należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z otyłością, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku

UWAGA: nie należy przekraczać dawki 500 mg/m2pc. co 8 godzin.

Przygotowanie roztworu produktu leczniczego Aciclovir Jelfa Do fiolki z liofilizatem dodać 10 ml wody do wstrzykiwań lub 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% do wstrzykiwań. Uzyskany roztwór zawiera 25 mg acyklowiru w 1 ml. Nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy lub parahydroksybenzoesany (może wytrącić się osad). Po rozpuszczeniu suchej substancji w fiolce, przed połączeniem z płynem do wlewów uzyskany roztwór należy staranie obejrzeć celem wykrycia ewentualnych zanieczyszczeń. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC. Roztwór acyklowiru sodowego ma pH 10,5 - 12, co może być przyczyną reakcji z metalem (np. częściami strzykawki). Odpowiednią dawkę acyklowiru należy dodać do płynu infuzyjnego, tak, aby stężenie nie było większe niż 7 mg/ml. U osób dorosłych o masie ciała 70 kg zaleca się podawanie jednorazowej dawki w objętości 60 – 150 ml. U dzieci ilość płynu infuzyjnego należy dostosować do wieku i masy ciała. Roztwór pierwotny acyklowiru można dodać do następujących płynów do wlewów dożylnych: − roztwór chlorku sodu 0,45% lub 0,9%;

− roztwór chlorku sodu 0,45% z roztworem glukozy 2,5%; − złożony roztwór mleczanu sodu (roztwór Hartmanna). Roztwór produktu leczniczego Aciclovir Jelfa należy przygotowywać w warunkach jałowych bezpośrednio przed podaniem. Jeśli pojawi się zmętnienie lub krystalizacja (przed lub podczas wlewu), roztwór należy usunąć. Przygotowany roztwór podaje się w powolnym wlewie dożylnym ze stałą szybkością, w czasie nie krótszym niż 1 godzina.

UWAGA: Nie stosować produktu leczniczego w szybkich wstrzyknięciach dożylnych, ani w stężeniach większych niż zalecane. Wstrzyknięcie domięśniowe lub podskórne może być przyczyną miejscowego podrażnienia tkanek (pH roztworu acyklowiru sodowego wynosi ok. 11).

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną i walacyklowir.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Z uwagi na ryzyko kumulacji acyklowiru, u pacjentów z niewydolnością nerek należy koniecznie modyfikować dawki, zależnie od klirensu kreatyniny (patrz: Dawkowanie i sposób podawania). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów odwodnionych, leczonych dużymi dawkami acyklowiru, mających w wywiadzie choroby nerek lub otrzymujących jednocześnie inne leki o działaniu nefrotoksycznym. Wymienione stany zwiększają ryzyko uszkodzenia nerek przez acyklowir. Takich pacjentów należy starannie monitorować przez cały czas leczenia. Acyklowiru nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, ponieważ grozi to uszkodzeniem nerek z powodu zwiększonego ryzyka krystalizacji acyklowiru w kanalikach nerkowych. Może to być przyczyną ostrej niewydolności nerek. Roztwory acyklowiru należy podawać wyłącznie w powolnym wlewie dożylnym o odpowiednim stężeniu (patrz: Przygotowanie roztworu produktu leczniczego Aciclovir Jelfa). Roztwory o większym stężeniu mogą być przyczyną zapalenia żył i uszkodzenia nerek. Roztworów acyklowiru nie wolno stosować miejscowo, domięśniowo, podskórnie, doustnie ani do oczu (są to roztwory silnie alkaliczne, pH 10,5 - 12). Jeśli dojdzie do kontaktu produktu leczniczego ze skórą lub śluzówkami, należy zmyć go dokładnie wodą z mydłem. W przypadku dostania się roztworu do oczu należy je szybko przemyć dużą ilością wody, najlepiej bieżącej. Stosowanie dożylne acyklowiru wymaga utrzymywania odpowiedniego nawodnienia pacjenta. Na dostateczne nawodnienie zapobiegające krystalurii wskazuje dobowa diureza nie mniejsza niż 500 ml/1g podanego produktu leczniczego. Zaleca się podawanie płynów w ilości nie mniejszej niż 1 litr/1 g podanego acyklowiru na dobę. Acyklowir podawany we wlewie dożylnym może być przyczyną zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego. Należy zachować ostrożność przy podawaniu acyklowiru pacjentom, u których uprzednie podanie związane było z wystąpieniem zaburzeń neurologicznych. Zwiększone ryzyko takich zaburzeń istnieje także u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, znacznymi zaburzeniami elektrolitowymi i znacznie niedotlenionych oraz leczonych jednocześnie dokanałowo metotreksatem lub interferonem. Należy brać pod uwagę, że zmniejszona aktywność wirusowej kinazy tymidynowej prowadzi do mniejszej skuteczności acyklowiru. Przypadki takie obserwowano przy stosowaniu acyklowiru dożylnie u pacjentów z ciężkimi niedoborami immunologicznymi, a także po przeszczepach szpiku. Nie oceniono korelacji między aktywnością przeciwwirusową leku in vitro a skutecznością kliniczną.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji.

Acyklowir jest wydalany głównie w postaci nie zmienionej z moczem poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych. Jakiekolwiek leki podawane jednocześnie, które współzawodniczą o ten mechanizm mogą podwyższać stężenie acyklowiru w osoczu krwi. Probenecyd i cymetydyna zwiększają pole powierzchni pod krzywą (ang.Area Under the Curie, AUC) acyklowiru w tym mechanizmie i zmniejszają klirens nerkowy. Jednak nie ma konieczności zmiany dawkowania ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru.

Należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Aciclovir Jelfa w infuzji razem z lekami, które współzawodniczą z acyklowirem o wydalanie, ze względu na możliwość zwiększenia się stężenia w osoczu jednego lub obu leków, czy też ich metabolitów. Podczas jednoczesnego stosowania wykazano zwiększenie pola pod krzywą (AUC) acyklowiru i mykofenolanu mofetylu, jednego z nieaktywnych metabolitów leku immunosupresyjnego podawanego pacjentom po przeszczepach.

Należy zachować także ostrożność (z monitorowaniem zmian w czynności nerek) podczas podawania dożylnie produktu leczniczego Aciclovir Jelfa razem z lekami wpływającymi na czynność nerek (cyklosporyna, takrolimus).

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dostępna jest niewielka liczba danych dotyczących stosowania acyklowiru u kobiet w ciąży. Acyklowir można stosować w ciąży wyłącznie jeśli w opinii lekarza spodziewana korzyść z jego podania kobiecie w ciąży przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią Okres karmienia piersią. Po podaniu doustnym acyklowiru stwierdzano jego obecność w mleku ludzkim w stężeniu niekiedy większym niż stężenie w surowicy. Nie oceniono ewentualnych zagrożeń dla karmionego piersią dziecka. W przypadku konieczności leczenia acyklowirem zaleca się przerwanie karmienia piersią.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

U pacjentów leczonych acyklowirem we wlewach dożylnych notowano liczne zaburzenia ośrodkowe (patrz: Działania niepożądane), między innymi drgawki, pobudzenie, zaburzenia świadomości. Objawy takie zaburzają sprawność psychoruchową oraz uniemożliwiają prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Przedstawione poniżej częstości działań niepożądanych są jedynie przybliżone. W większości przypadków nie było dostępnych danych, umożliwiających oszacowanie częstości występowania działań niepożądanych, która może również zmieniać się w zależności od wskazań do leczenia. Częstości występowania określono według wzorca: Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1000 Bardzo rzadko: < 1/10 000.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: zmniejszenie wskaźników hematologicznych (niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych)

Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko: bóle głowy, zawroty głowy, pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka Powyższe zdarzenia są zwykle przemijające i na ogół stwierdzane u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub innymi czynnikami predysponującymi (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia naczyniowe Często: zapalenie żył

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, wymioty Bardzo rzadko: biegunka, bóle brzucha

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi Bardzo rzadko: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: świąd, pokrzywka, wysypka (w tym nadwrażliwość na światło) Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny Obserwowano czasami nagłe zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy u pacjentów otrzymujących acyklowir dożylnie. Należy sądzić, że zależało to od maksymalnego stężenia acyklowiru w osoczu i od stanu nawodnienia pacjenta. Aby tego uniknąć, produktu leczniczego nie należy podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, ale wyłącznie w postaci powolnego wlewu dożylnego trwającego ponad jedną godzinę. Bardzo rzadko: zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek Należy utrzymywać właściwy stan nawodnienia pacjenta. Zaburzenie czynności nerek zwykle szybko ustępuje po uzupełnieniu płynów u pacjenta i (lub) po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu acyklowiru. W wyjątkowych przypadkach może jednak dojść do ostrej niewydolności nerek.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo rzadko: zmęczenie, gorączka, miejscowe reakcje zapalne Po przypadkowym podaniu acyklowiru w postaci roztworu do infuzji poza naczynie, obserwowano ciężkie miejscowe reakcje zapalne, czasami prowadzące do uszkodzeń skóry.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania notowano w przypadkach podania acyklowiru w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub w nadmiernej dawce, oraz u pacjentów, u których była zaburzona równowaga wodno-elektrolitowa. Obserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi, zaburzenia czynności nerek. Mogą wystąpić zaburzenia świadomości znacznego stopnia, drgawki i śpiączka. Do krystalizacji acyklowiru w kanalikach nerkowych dochodzi, kiedy stężenie w kanaliku przekracza 2,5 mg/ml. Zaleca się podawanie płynów w ilości zapewniającej diurezę przekraczającą 500 ml/1 g produktu leczniczego podanego we wlewie. Hemodializa 6 godzinna może obniżyć stężenie acyklowiru w surowicy o 60%. W przypadku niewydolności nerek i anurii pacjent wymaga hemodializy do czasu powrotu czynności nerek.

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego; leki działające bezpośrednio na wirusy, kod ATC: J 05 AB 01 Acyklowir – cykliczna guanozyna – jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego o działaniu przeciwwirusowym. Stosowany jest w zakażeniach wirusami z rodzaju Herpesviridae. W stężeniach uzyskiwanych po dawkach terapeutycznych acyklowir wykazuje największą skuteczność kliniczną w leczeniu zakażeń wirusem Herpes simplex typu I (HSV-I), nieco mniejszą – typu II (HSV-II) i jeszcze mniejszą w zakażeniach wirusem Varicella zoster (VZV). Niewielką aktywność przeciwwirusową, jednak zwykle bez znaczenia klinicznego, wykazuje wobec wirusów cytomegalii (CMV) i Epsteina-Barra (EBV). Acyklowir jest lekiem prekursorowym. W zakażonych wirusem komórkach jest fosforylowany przy udziale kinazy wirusowej, w wyniku czego powstaje trifosforan acyklowiru, który działa jako inhibitor oraz substrat wirusowej polimerazy DNA. Włączenie trifosforanu acyklowiru w łańcuch nowosyntetyzowanego wirusowego DNA wyklucza lub bardzo ogranicza jego dalszą replikację. Procesy fosforylacji i akumulacji trifosforanu acyklowiru zachodzą tylko w komórkach zakażonych wirusem bez zaburzania normalnych procesów komórkowych, dzięki czemu toksyczność leku dla komórki człowieka jest niewielka.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie Po jednogodzinnym wlewie acyklowiru w dawce 5 mg/kg mc. lub 10 mg/kg mc. co 8 godzin, średnie stężenie maksymalne w stanie stacjonarnym wynosi odpowiednio 9,8 i 20,7 mikrograma/ml. Po siedmiogodzinnej przerwie stężenia w surowicy wynosiły odpowiednio 0,7 i 2,3 mikrograma/ml. U dzieci w wieku powyżej 1 roku zbliżone stężenia występowały po dawkach 250 mg/m2pc. i 500 mg/m2pc.

Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 0,8 l/kg. Stężenia acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym sięgają 50% stężeń w surowicy. Stopień wiązania z białkami wynosi 11% do 19%.

Eliminacja Podstawową drogą eliminacji jest wydalanie w postaci niezmetabolizowanej (45 - 91% po podaniu dożylnym) przez filtrację i czynne wydalanie kanalikowe. W niewielkiej ilości acyklowir wydalany jest w postaci zmetabolizowanej; głównym metabolitem jest 9-karboksymetoksymetyloguanina. Okres półtrwania acyklowiru w fazie końcowej wynosi 3,8 h (2,2 - 5,0 h).

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek okres półtrwania acyklowiru był przedłużony do około 19 godzin. Przeciętny okres półtrwania podczas hemodializy wynosi 5,7 godziny. Hemodializa obniża stężenie acyklowiru nawet o 60%. U pacjentów w podeszłym wieku klirens ogólnoustrojowy acyklowiru obniża się proporcjonalnie do klirensu kreatyniny; nie odbija się to znacząco na okresie półtrwania w fazie końcowej.

Liniowość lub nieliniowość Farmakokinetyka acyklowiru stosowanego dożylnie w badanych dawkach (patrz powyżej) nie ma charakteru liniowego.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przeprowadzone badania z użyciem standardowych testów dla acyklowiru stosowanego ogólnie nie wykazały działań embriotoksycznych i teratogennych u królików, szczurów i myszy. Niekorzystny wpływ acyklowiru na rozwój płodów w badaniach na szczurach obserwowano po stosowaniu dużych dawek podskórnie. Znaczenie kliniczne tych obserwacji u człowieka nie jest znane.

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Liofilizatu nie wolno rozpuszczać w roztworach zawierających bakteriostatyczne parahydroksybenzoesany lub alkohol benzylowy.

6.3 Okres ważności

3 lata Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

5 fiolek szklanych w tekturowym pudełku.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego

do stosowania

Roztwór acyklowiru należy przygotowywać w warunkach jałowych bezpośrednio przed podaniem. Roztwór, w którym pojawi się zmętnienie lub krystalizacja (przed lub podczas wlewu) należy usunąć.

Przygotowanie roztworu acyklowiru Do fiolki z liofilizatem dodać 10 ml wody do wstrzykiwań lub 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% do wstrzykiwań. Uzyskany roztwór zawiera 25 mg acyklowiru w 1 ml. Nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy lub parahydroksybenzoesany (może wytrącić się osad). Po rozpuszczeniu suchej substancji w fiolce uzyskany roztwór przed połączeniem z płynem do wlewów należy starannie obejrzeć celem wykrycia ewentualnych zanieczyszczeń. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w temperaturze poniżej 25ºC.

Roztwory acyklowiru mają pH 10,5 - 12 co może być przyczyną reakcji z metalem (np. częściami strzykawki). Odpowiednią dawkę acyklowiru należy dodać do płynu infuzyjnego, tak, aby stężenie nie było większe niż 7 mg/ml (patrz także punkt 4.2). Roztworów acyklowiru nie wolno stosować miejscowo, domięśniowo, podskórnie, doustnie ani do oczu (są to roztwory silnie alkaliczne, pH 10,5 - 12). Jeśli dojdzie do kontaktu roztworu acyklowiru ze skórą lub śluzówkami, należy go dokładnie zmyć wodą z mydłem. W przypadku dostania się roztworu do oka należy szybko przemyć je dużą ilością wody, najlepiej bieżącej. Przed zastosowaniem produktu leczniczego należy sprawdzić termin ważności podany na opakowaniu i nie stosować produktu leczniczego po jego upływie.

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Bausch Health Ireland Limited 3013 Lake Drive Citywest Business Campus Dublin 24, D24PPT3 Irlandia

Pozwolenie nr 4052

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 08 marca 1999 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10 lipca 2013 r.

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO