Vessel due F, 250 LSU, Kapsułki miękkie

VESSEL DUE F, 250 LSU, kapsułki miękkie

Każda kapsułka miękka zawiera 250 LSU sulodeksydu (Sulodexidum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 0,26 mg etylu parahydroksybenzoesanu sodowego (E 215) oraz 0,13 mg propylu parahydroksybenzoesanu sodowego (E 217).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kapsułka miękka. Ceglastoczerwone, owalne kapsułki zawierające białą do szarej zawiesinę.

4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u osób dorosłych:

• Leczenie objawowe pierwotnej i wtórnej przewlekłej niewydolności żylnej;
• Leczenie owrzodzeń żylnych podudzi jako uzupełnienie terapii miejscowej;
• Leczenie objawowe przewlekłej obturacyjnej choroby tętnic kończyn dolnych o umiarkowanym nasileniu (II stopień klasyfikacji Fontaine`a);
• Przedłużona wtórna profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów, którzy zakończyli standardowe leczenie przeciwzakrzepowe (3 do 12 miesięcy) z powodu zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej;
• Leczenie twardych wysięków u pacjentów z nieproliferacyjną łagodną do umiarkowanej retinopatią cukrzycową.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Leczenie objawowe pierwotnej i wtórnej przewlekłej niewydolności żylnej: 2 kapsułki (500 LSU) 2 razy na dobę między posiłkami.

Leczenie owrzodzeń żylnych podudzi jako uzupełnienie terapii miejscowej: 1 ampułka (600 LSU) raz na dobę domięśniowo przez 20 dni, następnie 2 kapsułki (500 LSU) dwa razy na dobę między posiłkami przez 30-70 dni.

Leczenie objawowe przewlekłej obturacyjnej choroby tętnic kończyn dolnych o umiarkowanym nasileniu (II stopień klasyfikacji Fontaine`a): 1 ampułka (600 LSU) raz na dobę domięśniowo przez 20 dni, następnie 2 kapsułki (500 LSU) dwa razy na dobę między posiłkami przez 6 miesięcy.

Przedłużona wtórna profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów, którzy zakończyli

standardowe leczenie przeciwzakrzepowe (3 do 12 miesięcy) z powodu zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej: 2 kapsułki (500 LSU) 2 razy na dobę między posiłkami.

Leczenie twardych wysięków u pacjentów z nieproliferacyjną łagodną do umiarkowanej retinopatią cukrzycową: 1 kapsułka (250 LSU) 2 razy na dobę między posiłkami.

Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego VESSEL DUE F u dzieci i młodzieży. Brak dostępnych danych.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, heparynę lub heparynoidy.

Skaza krwotoczna i choroby przebiegające z krwawieniami.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Ze względu na właściwości farmako-toksykologiczne sulodeksydu, produkt nie wymaga szczególnych środków ostrożności w czasie jego stosowania. Jednakże, podczas jednoczesnego podawania leków przeciwzakrzepowych niezbędne jest okresowe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Etylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 215) oraz propylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 217) Produkt leczniczy VESSEL DUE F zawiera etylu parahydroksybenzoesan (w postaci soli sodowej) oraz propylu parahydroksybenzoesan (w postaci soli sodowej) i dlatego może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Sód Produkt leczniczy VESSEL DUE F zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania (kapsułka miękka), to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji.

Sulodeksyd ma budowę cząsteczkową zbliżoną do heparyny, dlatego może nasilać działanie podawanej jednocześnie heparyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dane kliniczne dotyczące stosowania sulodeksydu u kobiet w ciąży są ograniczone (mniej niż 300 udokumentowanych przypadków). Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania na toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się stosowania produktu leczniczego VESSEL DUE F podczas ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy sulodeksyd i jego metabolity przenikają do mleka kobiecego lub mleka zwierząt. Jednakże dane dotyczące innych glikozaminoglikanów wskazują, że nie są one wydzielane do mleka zwierząt. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Produkt leczniczy VESSEL DUE F nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na płodność kobiet i mężczyzn.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy VESSEL DUE F nie ma wpływu lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej występujące działania niepożądane dotyczyły zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz reakcji skórnych. Są one w większości odwracalne. Mogą się pojawiać krwawienia w różnych miejscach, włączając krwawienia w obrębie żołądka, krwioplucie, zbyt częste miesiączkowanie, szczególnie w przypadku współwystępowania innych czynników ryzyka.

Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Poniższa tabela zawiera działania niepożądane, które wystąpiły w trakcie badań klinicznych oraz takie, które obserwowano po wprowadzeniu produktu na rynek wymienione zgodnie z konwencją MedDRA, w kolejności zmniejszającego się nasilenia, tam, gdzie to możliwe. Działania niepożądane zostały podzielone zgodnie z klasami częstości według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często Niezbyt często Częstość nieznana

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Zaburzenia metabolizmu białek osocza Zaburzenia psychiczne Derealizacja Zaburzenia układu nerwowego Utrata przytomności, ból głowy Napad padaczkowy, drżenie Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy

Zaburzenia serca Kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie twarzy Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Krwioplucie

Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, ból w nadbrzuszu Krwawienie w obrębie żołądka Smołowate stolce, wymioty, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, dyspepsja, nudności,

uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Pokrzywka, wyprysk Obrzęk naczynioruchowy, rumień, plamica, wybroczyny, świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwężenie szyi pęcherza moczowego, dyzuria Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zbyt częste miesiączkowanie, obrzęk i rumień w obrębie genitaliów Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Obrzęki obwodowe Ból klatki piersiowej, ból

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa; Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania może wystąpić krwawienie. Jeśli wystąpi krwawienie, należy podać siarczan protaminy, podobnie jak w przypadku leczenia krwawienia wywołanego przez heparyny.

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwzakrzepowe, heparyna i pochodne, sulodeksyd Kod ATC: B01AB11.

Sulodeksyd wykazuje silne właściwości przeciwzakrzepowe zarówno w obrębia naczyń tętniczych, jak i żylnych.

Mechanizm działania Wiele badań klinicznych, w których sulodeksyd podawany był zarówno doustnie jak i pozajelitowo wykazało, że jego przeciwzakrzepowe działanie związane jest z zależnym od dawki hamowaniem niektórych czynników krzepnięcia krwi, przede wszystkim aktywowanego czynnika X (Xa). Mniejszy wpływ sulodeksydu na trombinę (IIa) pozwala zwykle na uniknięcie skutków działania przeciwkrzepliwego. Działanie przeciwzakrzepowe wzmacniane jest przez hamowanie adhezji płytek krwi oraz pobudzanie układu fibrynolitycznego. Sulodeksyd normalizuje również parametry lepkości krwi, które u pacjentów z zaburzeniami naczyniowymi oraz z ryzykiem zakrzepicy są zwykle zmienione (mechanizm tego działania związany jest głównie ze zmniejszaniem stężenia fibrynogenu). Sulodeksyd, aktywując lipazę lipoproteinową, normalizuje również stężenie lipidów.

W badaniach klinicznych wykazano, że produkt nie wywiera działania przeciwkrzepliwego.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie Sulodeksyd wchłania się na całej długości przewodu pokarmowego, co wykazano u szczurów w oparciu o farmakodynamiczne działanie leku znakowanego fluoresceiną podawanego doustnie, dodwunastniczo, dojelitowo i doodbytniczo. U szczurów i królików, którym sulodeksyd podawano wymienionymi drogami, wykazano korelację między działaniem, a dawką i czasem podania. Badanie absorpcji po podaniu doustnym u człowieka z zastosowaniem znakowanego produktu wykazało, że pierwszy szczyt stężenia leku we krwi osiągany jest po 2 godzinach, a drugi między 4 a 6 godziną od podania. W okresie od 6. do 12. godziny od podania sulodeksyd nie jest wykrywany w osoczu. Ponownie pojawia się po 12 godzinach od podania i na stałym poziomie utrzymuje się przez około 48 godzin – ponowne pojawienie się leku we krwi jest prawdopodobnie związane z powolnym uwalnianiem leku z narządów, przez które jest wychwytywany (zwłaszcza przez śródbłonek naczyń).

Dystrybucja Znakowany sulodeksyd jest gromadzony początkowo w komórkach jelitowych, a następnie uwalniany do krążenia ogólnoustrojowego. Stężenie znakowanej substancji w mózgu, nerkach, sercu, płucach, jądrach i surowicy znacząco zwiększa się w miarę upływu czasu.

Metabolizm Sulodeksyd metabolizowany jest przede wszystkim w wątrobie.

Eliminacja Wydalanie przez nerki: w badaniu przeprowadzonym z użyciem sulodeksydu znakowanego radioizotopem wykazano, że 55,23% podanej dawki wydalane jest wraz z moczem w ciąg 96 godzin od podania. Eliminacja osiąga pierwszy szczyt po 12 godzinach (przy średniej zawartości w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin od podania wynoszącej 17,6%), drugi po około 36 godzinach (przy eliminacji w przedziale od 24 do 48 godzin od podania wynoszącej 22%), a trzeci po około 78 godzinach (przy eliminacji w przedziale od 48 do 96 godzin od podania wynoszącej 14,9%). Po 96 godzinach od podania w moczu nie wykrywa się już znakowanego sulodeksydu. Wydalanie z kałem: w ciągu pierwszych 48 godzin od podania w kale wykrywa się 23% podanej dawki znakowanego sulodeksydu – po tym czasie nie stwierdza się już leku w kale.

Liniowość lub nieliniowość Badania przeprowadzone u ludzi, którym sulodeksyd podawano domięśniowo i dożylnie wykazały liniowy charakter zależności działania farmakologicznego od dawki.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra Doustne podawanie sulodeksydu myszom i szczurom w dawce do 240 mg/kg mc. nie wywoływało żadnych objawów toksycznych. Wartość LD50 u myszy wynosi po podaniu doustnym > 9000 mg/kg mc., a po podaniu dootrzewnowym 1980 mg/kg mc. Odpowiednie wartości LD50 u szczurów wynoszą > 9000 mg/kg mc. i 2385 mg/kg mc. Toksyczność podostra Doustne podawanie sulodeksydu psom w dawce 10 mg/kg mc. przez 21 dni nie wywoływało objawów nietolerancji (zaburzeń w zakresie parametrów hematologicznych czy zmian anatomopatologicznych w istotnych narządach). Toksyczność przewlekła Doustne podawanie sulodeksydu psom i szczurom w dawce 20 mg/kg mc. przez 180 dni nie powodowało istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu czy kale, ani zmian anatomopatologicznych w istotnych narządach). Fetotoksyczność W badaniach przeprowadzonych na szczurach i królikach, którym podawano sulodeksyd doustnie

w dawce 25 mg/kg mc., nie stwierdzono działania embrio- czy fetotoksycznego. Mutagenność W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono, by sulodeksyd działał mutagennie.

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki Sodu laurylosarkozynian Krzemionka koloidalna Triacetyna Otoczka kapsułki: Żelatyna Glicerol (E 422) Etylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 215), Propylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 217), Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek czerwony (E 172)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności:

5 lat

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tekturowe pudełko zawierające blistry PVC-PVDC/Aluminium-PVDC. 25 kapsułek (1 blister po 25 kapsułek) 50 kapsułek (2 blistry po 25 kapsułek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

DO OBROTU

ALFASIGMA S.p.A. Via Ragazzi del ’99, n. 5 40133 Bologna (BO), Włochy

Pozwolenie nr R/0396.

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 czerwca 1993 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 31 stycznia 2014

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO