Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.

Dolcur, 0,5 mg, Tabletki

Rp

Dolcur

Kolchicyna · 0,5 mg

Moc
0,5 mg
Postać
Tabletki
Droga podania
doustna
Substancja czynna
Colchicinum

Zarejestrowane opakowania (4)

  • Rp20 tabl.5909991260347Dobrze dostępny
  • Rp30 tabl.5903060631168Brak danych
  • Rp50 tabl.5903060631175Dobrze dostępny
  • Rp100 tabl.5909991260354Niedostępny

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

  • Bardzo dobrze dostępny
  • Dobrze dostępny
  • Trudno dostępny
  • Niedostępny
  • Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

1Co to jest lek Dolcur i w jakim celu się go stosuje?

Substancją czynną leku jest kolchicyna. Kolchicyna jest lekiem na dnę moczanową. Lek Dolcur stosowany jest w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej. Lek może być także stosowany w zapobieganiu ostrym napadom dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia innymi lekami, takimi jak allopurynol, probenecyd i sulfinpyrazon.

2Informacje ważne przed przyjęciem leku Dolcur

Kiedy nie przyjmować leku Dolcur: − jeśli pacjent ma uczulenie na kolchicynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krwi; − w okresie ciąży; − podczas karmienia piersią; − u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży; − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby; − u pacjentów dializowanych; − jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby i przyjmuje pewne leki (patrz „Lek Dolcur a inne leki”).

W razie wątpliwości, czy powyższe zagadnienia dotyczą danego pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dolcur należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: • jeśli pacjent ma zaburzenia czynności serca, nerek, wątroby lub układu pokarmowego; • jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i jest osłabiony; • jeśli pacjent ma zaburzenia krwi.

Lek Dolcur może być toksyczny, dlatego ważne jest, aby nie przekraczać dawki przepisanej przez lekarza.

Różnica pomiędzy skuteczną dawką a przedawkowaniem leku Dolcur jest niewielka. Dlatego, jeśli wystąpią takie objawy jak nudności (mdłości), wymioty, ból brzucha i biegunka, należy przerwać przyjmowanie leku Dolcur i natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym (patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Lek Dolcur może powodować poważne zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do zmniejszenia liczby niektórych białych krwinek (agranulocytoza), zmniejszenia liczby niektórych czerwonych krwinek i barwnika krwi (niedokrwistość aplastyczna) i (lub) małej liczby płytek krwi (trombocytopenia). Należy regularnie wykonywać badania krwi w celu kontrolowania jakichkolwiek zmian. Jeśli wystąpią takie objawy jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki lub zaburzenia skóry, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Mogą to być objawy ciężkiego zaburzenia krwi. Lekarz może zdecydować o natychmiastowym wykonaniu badania krwi (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

Lek Dolcur a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Przyjmowanie innych leków podczas leczenia lekiem Dolcur może wpływać na działanie tego leku i innych, stosowanych leków.

Jeśli lek Dolcur stosowany jest z którymkolwiek z następujących leków, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych wynikających z toksycznego działania kolchicyny: • niektóre antybiotyki, takie jak klarytromycyna, erytromycyna i telitromycyna (stososwane w leczeniu zakażeń), • leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir, atazanawir i indynawir (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV), • cyklosporyna (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu narządów po przeszczepie, w leczeniu łuszczycy i reumatoidalnego zapalenia stawów), • leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol lub ketokonazol, • niektóre leki stosowane w chorobach serca, takie jak werapamil i diltiazem, • disulfiram (lek stosowany pomocniczo w leczeniu alkoholizmu).

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z powyższych leków, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki leku Dolcur lub czasowym przerwaniu leczenia tym lekiem. Nie należy stosować leku Dolcur, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby i przyjmuje którykolwiek z powyższych leków.

Ważne jest także, aby powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków: • cymetydyna (lek stosowany w celu zmniejszenia wytwarzania kwasu żołądkowego), ponieważ lek ten może zwiększyć stężenie kolchicyny we krwi, • tolbutamid (lek regulujący stężenie cukru we krwi), ponieważ lek ten może zwiększyć stężenie kolchicyny we krwi, • digoksyna (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca) i fibraty (leki zmniejszające stężenie cholesterolu we krwi), ponieważ leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia choroby mięśni zwanej rabdomiolizą. Przyjmowanie leku Dolcur jednocześnie z cyklosporyną lub statynami również zwiększa ryzyko wystąpienia tej choroby.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dolcur należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki, które mogą uszkadzać wątrobę, nerki lub powodować zaburzenia krwi. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Lek Dolcur może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 z jelit.

Dolcur z jedzeniem i piciem Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie kolchicyny. Dlatego nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Dolcur.

Ciąża i karmienie piersią Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko.

Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody zapobiegania ciąży, nie mogą przyjmować tego leku.

Kolchicyna przenika do mleka matki. Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka karmi piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia senności i zawrotów głowy. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn.

Lek Dolcur zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Dolcur zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3Jak przyjmować lek Dolcur?

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz powie pacjentowi, ile tabletek leku Dolcur należy przyjmować i jak długo powinno trwać leczenie.

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

Stosowanie u dorosłych Dawka stosowana w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej: Zalecana dawka wynosi początkowo 2 tabletki, a następnie 1 tabletkę po upływie 1 godziny. Nie należy stosować więcej tabletek przez kolejne 12 godzin. W razie potrzeby, po upływie tego czasu, można kontynuować leczenie, stosując maksymalną dawkę, wynoszącą 1 tabletkę trzy razy na dobę, aż do ustąpienia objawów.

Cykl leczenia należy zakończyć po ustąpieniu objawów lub po przyjęciu wszystkich 12 tabletek leku Dolcur. Nie należy przyjmować więcej niż 12 tabletek w czasie jednego cyklu leczenia. Po zakończeniu cyklu leczenia lekiem Dolcur, kolejny cykl można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie co najmniej trzech dni.

Dawka stosowana w zapobieganiu ostrym napadom dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia innymi lekami: Zalecana dawka to 1 tabletka dwa razy na dobę. Lekarz powie pacjentowi, jak długo powinno trwać leczenie.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Dolcur oraz ścisłą kontrolę pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Nie wolno stosować leku Dolcur, jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dolcur W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą tą ulotkę i pozostałe tabletki. Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Dolcur może spowodować ciężkie zatrucie, które może nawet być śmiertelne. Wczesne objawy przedawkowania (występujące zazwyczaj po 3 godzinach lub później) mogą obejmować nudności, wymioty, ból brzucha, krwistą biegunkę i niskie ciśnienie tętnicze krwi.

Pominięcie przyjęcia leku Dolcur W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę natychmiast po uświadomieniu sobie tego faktu. Jednakże gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, nie należy wcale stosować pominiętej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Nie wolno przyjmować leku Dolcur w odstępach krótszych, niż zalecił to lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Dolcur i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala: nudności (mdłości), wymioty, ból brzucha i biegunka (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Te działania niepożądane występują często (mogą wystąpić do 1 na 10 osób). Objawy takie, jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki lub zaburzenia skóry. Mogą to być objawy ciężkiego zaburzenia krwi wynikającego z zahamowania czynności szpiku kostnego (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Inne obserwowane działania niepożądane (o nieznanej częstości występowania): • zapalenie nerwów, powodujące ból, osłabienie, uczucie mrowienia lub drętwienia, • uszkodzenie nerwów, • krwawienie z przewodu pokarmowego, • uszkodzenie wątroby, • łysienie, • wysypka, • ból lub osłabienie mięśni, • nieprawidlowy rozpad mięśni, który może powodować zaburzenia czynności nerek (rabdomioliza), • uszkodzenie nerek, • brak miesiączki, • bolesne mięsiączkowanie, • zmniejszenie wytwarzania spermy (mała ilość lub brak spermy).

Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5Jak przechowywać lek Dolcur?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie LOT oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dolcur − Substancją czynną leku jest kolchicyna. Każda tabletka zawiera 500 mikrogramów (μg) kolchicyny. − Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia preżelowana, skrobi glikolan sodowy, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Dolcur i co zawiera opakowanie Lek Dolcur występuje w postaci białych do prawie białych, okrągłych, płaskich tabletek ze ściętymi krawędziami i wytłoczoną liczbą „0.5” po jednej stronie, o średnicy 6 mm.

Wielkości opakowań: 20, 30, 50 lub 100 tabletek w blistrach.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański tel. + 48 22 364 61 01

Wytwórca/Importer Teva Czech Industries s.r.o. Ostravská 305/29, Komárov 747 70 Opava Republika Czeska

Balkanpharma-Dupnitsa AD 3 Samokovsko Shosse Str. Dupnitsa 2600 Bułgaria

Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2025 r.

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dolcur, 500 mikrogramów, tabletki

2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zwiera 500 mikrogramów kolchicyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 59 mg laktozy jednowodnej (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1.

3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Biała do prawie białej, okrągła, płaska tabletka ze ściętymi krawędziami i wytłoczoną liczbą „0.5” po jednej stronie, o średnicy 6 mm.

4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli: • leczenie ostrych napadów dny moczanowej, • profilaktyka ostrych napadów dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia allopurynolem i produktami leczniczymi o działaniu urykozurycznym.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli Leczenie ostrych napadów dny moczanowej: Początkowo 1 mg (2 tabletki), a następnie 500 mikrogramów (1 tabletka) po upływie 1 godziny. Przez następne 12 godzin nie należy przyjmować więcej tabletek. Po upływie 12 godzin, w razie potrzeby, można wznowić leczenie maksymalną dawką 500 mikrogramów (1 tabletka) co 8 godzin do złagodzenia objawów. Cykl leczenia powinien zakończyć się po złagodzeniu objawów lub po przyjęciu w sumie 6 mg (12 tabletek). W trakcie cyklu leczenia nie należy przyjmować więcej niż 6 mg (12 tabletek). Po ukończeniu cyklu leczenia nie należy rozpoczynać następnego cyklu przez co najmniej 3 dni (72 godziny).

Profilaktyka ostrych napadów dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia allopurynolem i produktami leczniczymi o działaniu urykozurycznym: 500 mikrogramów dwa razy na dobę. Decyzję o czasie trwania leczenia należy podjąć w oparciu o takie czynniki jak częstość występowania napadów, czas trwania dny moczanowej oraz obecność i wielkość guzków moczanowych.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Produkt leczniczy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstęp czasu między dawkami. Takich pacjentów należy uważnie kontrolować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych kolchicyny (patrz także punkt 5.2). Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek patrz punkt 4.3.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby Produkt leczniczy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Takich pacjentów należy uważnie kontrolować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych kolchicyny. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby patrz punkt 4.3.

Osoby w podeszłym wieku Należy stosować z ostrożnością u osób w podeszłym wieku.

Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zaburzenia składu krwi. Ciąża. Karmienie piersią. Kobiety w wieku rozrodczym, jeśli nie stosują odpowiedniej antykoncepcji. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Nie należy stosować kolchicyny u pacjentów poddawanych hemodializie, ponieważ nie można jej usunąć za pomocą dializy lub transfuzji wymiennej. Kolchicyna jest przeciwskazana u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby, przyjmujących inhibitor glikoproteiny P (P-gp) lub silny inhibitor izoenzymu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Kolchicyna jest potencjalnie toksyczna, dlatego ważne jest, aby nie przekraczać dawki przepisanej przez lekarza posiadającego niezbędną wiedzę i doświadczenie.

Kolchicyna ma wąski indeks terapeutyczny. Należy przerwać jej podawanie, jeśli wystąpią objawy toksyczne, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka.

Kolchicyna może powodować poważne zahamowanie czynności szpiku kostnego (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia). Zmiany w morfologii krwi mogą być stopniowe lub nagłe. W przypadku niedokrwistości aplastycznej występuje szczególnie wysoka śmiertelność. Konieczna jest okresowa kontrola obrazu krwi.

U pacjentów, u których wystąpią objawy wskazujące na dyskrazję krwinek, takie jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki lub zaburzenia skóry, należy natychmiast przerwać leczenie kolchicyną i niezwłocznie przeprowadzić pełne badanie hematologiczne.

Należy zachować ostrożność w przypadku: • zaburzenia czynności wątroby lub nerek,

• chorób układu krążenia, • zaburzeń żołądkowo-jelitowych, • u pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych, • u pacjentów z zaburzeniami morfologii krwi.

Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy uważnie monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych kolchicyny (patrz punkt 5.2).

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami glikoproteiny P i (lub) umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 zwiększa ekspozycję na kolchicynę, co może prowadzić do wystąpienia toksyczności kolchicyny, w tym przypadków zakończonych zgonem. Jeśli u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby konieczne jest leczenie inhibitorami glikoproteiny P lub umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, zaleca się zmniejszenie dawki kolchicyny lub przerwanie leczenia kolchicyną (patrz punkt 4.5).

Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kolchicyna jest substratem zarówno dla izoenzymu CYP3A4, jak i białka transportowego glikoproteiny P. Stężenie kolchicyny we krwi zwiększa się w obecności inhibitorów izoenzymu CYP3A4 lub inhibitorów glikoproteiny P. Zgłaszano występowanie toksyczności, w tym przypadków zakończonych zgonem, podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu CYP3A4 lub inhibitorami glikoproteiny P, takimi jak makrolidy (klarytromycyna i erytromycyna), cyklosporyna, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV, blokery kanału wapniowego (werapamil i diltiazem) i disulfiram (patrz punkt 4.4).

Kolchicyna jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby przyjmujących inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyna, werapamil lub chinidyna) lub silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. rytonawir, atazanawir, indynawir, klarytromycyna, telitromycyna, itrakonazol lub ketokonazol) (patrz punkt 4.3).

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek lub wątroby, wymagających leczenia inhibitorami glikoproteiny P lub umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, zaleca się zmniejszenie dawki kolchicyny lub przerwanie leczenia kolchicyną (patrz punkt 4.4). Podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami glikoproteiny P i (lub) silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 zaleca się 4-krotne zmniejszenie dawki kolchicyny. Podczas jednoczesnego podawania z umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 zaleca się 2-krotne zmniejszenie dawki kolchicyny.

W tabeli poniżej przedstawiono najbardziej istotne interakcje z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, a także z inhibitorami glikoproteiny P, pochodzące z badań przeprowadzonych in vivo:

Pojedyncza dawka 0,6 mg kolchicyny bez lub z: Liczba osób % zmiana w parametrach farmakokinetycznych kolchicyny Zalecenia dotyczące zmniejszenia dawki:Cmax AUC0-t Silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 Klarytromycyna 250 mg dwa razy na dobę przez 7 dni N = 23 297 339 4-krotne

Powtórzenie leczenia ostrego

Ketokonazol 200 mg dwa razy na dobę przez 5 dni

Rytonawir 100 mg dwa razy na dobę przez 5 dni

N = 24

N = 18

napadu dny moczanowej nie wcześniej niż po upływie 3 dni. Umiarkowane inhibitory izoenzymu CYP3A4 Werapamil ER 240 mg raz na dobę przez 5 dni

Diltiazem ER 240 mg raz na dobę przez 7 dni

Sok grejpfrutowy 240 ml dwa razy na dobę przez 4 dni

N = 24

N = 20

N = 21

2-krotne

Powtórzenie leczenia ostrego napadu dny moczanowej nie wcześniej niż po upływie 3 dni.

Silne inhibitory glikoproteiny P Cyklosporyna 100 mg w pojedynczej dawce N = 23 324 317

4-krotne

Powtórzenie leczenia ostrego napadu dny moczanowej nie wcześniej niż po upływie 3 dni.

Mając na uwadze charakter tych działań niepożądanych, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania leków, które mogą wpływać na morfologię krwi lub mieć negatywny wpływ na czynność wątroby i (lub) nerek.

Ponadto substancje takie jak cymetydyna i tolbutamid zmniejszają metabolizm kolchicyny i tym samym powodują zwiększenie jej stężeń w osoczu.

Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie kolchicyny. Nie należy zatem spożywać soku grejpfrutowego jednocześnie z kolchicyną.

Zmiana czynności błony śluzowej jelit może powodować odwracalne zaburzenia wchłaniania cyjanokobalaminy (witamina B12).

Jednoczesne stosowanie kolchicyny ze statynami, fibratami, cyklosporyną lub digoksyną zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Kolchicyna wykazuje działanie genotoksyczne in vitro i in vivo. W badaniach na zwierzętach stwierdzono działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Dlatego też przeciwwskazane jest stosowanie kolchicyny w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia.

Karmienie piersią Kolchicyna przenika do mleka ludzkiego. Dlatego stosowanie kolchicyny jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność U zwierząt podawanie kolchicyny powoduje znaczne zmniejszenie płodności.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu kolchicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia senności i zawrotów głowy.

4.8 Działania niepożądane

Obserwowano następujące działania niepożądane. Częstość występowania działań niepożądanych podano zgodnie z następującą klasyfikacją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: zahamowanie czynności szpiku kostnego z agranulocytozą, anemią aplastyczną i trombocytopenią.

Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: zapalenie nerwów obwodowych, neuropatia.

Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Częstość nieznana: krwawienienie z przewodu pokarmowgo.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: hepatotoksyczność.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: łysienie, wysypka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: miopatia i rabdomioliza.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: uszkodzenie nerek.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana: brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, oligospermia, brak plemników w nasieniu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Kolchicyna ma wąski indeks terapeutyczny i jest bardzo toksyczna w przypadku przedawkowania. Do grupy szczególnego ryzyka wystąpienia toksyczności należą osoby z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby, chorobami układu pokarmowego lub serca i pacjenci w bardzo podeszłym wieku. W razie przedawkowania kolchicyny wszystkich pacjentów należy poddać natychmiastowej ocenie medycznej, nawet w przypadku braku wczesnych objawów.

Objawy kliniczne: Objawy ostrego przedawkowania mogą wystąpić z opóźnieniem (średnio po 3 godzinach): nudności, wymioty, ból brzucha, krwawienienie z przewodu pokarmowgo, zmniejszenie objętości płynów, zaburzenia elektrolitów, leukocytoza, w ciężkich przypadkach niedociśnienie tętnicze. Druga faza, z zaburzeniami zagrażającymi życiu, występuje w ciągu 24 do 72 godzin po podaniu produktu leczniczego: zaburzenia wielonarządowe, ostra niewydolność nerek, splątanie, śpiączka, narastająca obwodowa neuropatia ruchowa i czuciowa, depresja mięśnia sercowego, pancytopenia, zaburzenia rytmu serca, niewydolność oddechowa, koagulopatia ze zużycia. Zgon jest zazwyczaj wynikiem depresji oddechowej i zapaści sercowo-naczyniowej. Jeśli pacjent przeżyje, powrotowi do zdrowia mogą towarzyszyć leukocytoza z odbicia i odwracalne łysienie, występujące po około 1 tygodniu po pierwszym spożyciu.

Leczenie: Nie jest dostępne antidotum. Eliminacja toksyn poprzez płukanie żołądka w ciągu 1 godziny od ostrego zatrucia. Należy rozważyć podanie doustne węgla aktywnego u osób dorosłych, którzy spożyły ponad 0,1 mg/kg mc. produktu w ciągu 1 godziny od przyjęcia i u dzieci, które spożyły dowolną ilość produktu w ciągu 1 godziny od przyjęcia. Hemodializa nie jest skuteczna (wysoka pozorna objętość dystrybucji). Ścisłe monitorowanie kliniczne i biologiczne w warunkach szpitalnych. Leczenie objawowe i wspomagające: kontrola oddychania, utrzymanie ciśnienia krwi i czynności układu krążenia, wyrównanie zaburzeń równowagi płynów i elektrolitów.

Dawka śmiertelna dla osób dorosłych jest bardzo zróżnicowana (pojedyncza dawka od 7 mg do 65 mg), zazwyczaj jednak wynosi około 20 mg.

5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciw dnie moczanowej, niewpływające na metabolizm kwasu moczowego, kod ATC: M04AC01.

Badanie AGREE (ang. Acute Gout Flare Receiving Colchicine Evaluation) było randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniem, w którym porównywano stosowanie małych i dużych dawek kolchicyny. Porównywano schemat przedłużonego podawania dużych dawek kolchicyny (4,8 mg całkowitej dawki w ciągu 6 godzin) z placebo i schematem skróconego podawania małych dawek kolchicyny (1,8 mg całkowitej dawki w ciągu 1 godziny, czyli początkowo 1,2 mg, a następnie 0,6 mg w ciągu 1 godziny). Oba schematy podawania kolchicyny były znacznie bardziej skuteczne niż placebo, z 32,7% odpowiedzi w grupie dużej dawki, 37,8% odpowiedzi w grupie małej dawki i 15,5% odpowiedzi na leczenie w grupie placebo (odpowiednio p = 0,034 i p = 0,005 w porównaniu z placebo). Wyniki pierwszorzędowego 24-godzinnego punktu końcowego badania wykazały przeważające bezpieczeństwo małych dawek kolchicyny, bez utraty skuteczności, w porównaniu do dużych dawek kolchicyny, w przypadku początku napadu ostrej dny moczanowej (samodzielne podanie w ciągu 12 godzin od wystąpienia napadu dny moczanowej). Wyniki analizy farmakokinetycznej przeprowadzonej w tym badaniu wykazały, że u zdrowych ochotników stężenie kolchicyny w osoczu zmniejszało się istotnie od około 12 godziny po podaniu.

Profilaktyczne podawanie kolchicyny (0,6 mg dwa razy na dobę) w trakcie rozpoczynania leczenia przewlekłego dnawego zapalenia stawów za pomocą allopurynolu, zmniejsza częstość i nasilenie ostrych napadów i zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia nawracających napadów. W oparciu o dane kliniczne leczenie można kontynuować przez okres do 6 miesięcy. Konieczne jest przeprowadzenie prospektywnych, randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych w celu dalszej oceny profilaktyki napadów dny moczanowej przez okres do 6 miesięcy, po upływie 6 miesięcy oraz przez długi czas.

Mechanizm działania kolchicyny w leczeniu dny moczanowej nie jest w pełni zrozumiały. Uważa się, że kolchicyna przeciwdziała reakcji zapalnej wywołanej przez kryształy moczanów poprzez zahamowanie migracji granulocytów do strefy objętej procesem zapalnym. Inne właściwości kolchicyny, takie jak oddziaływanie z mikrotubulami, mogą również przyczyniać się do jej działania. Początek działania występuje po około 12 godzinach od podania doustnego, a maksymalne działanie po 1 do 2 dni.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu doustnym kolchicyna wchłania się szybko i prawie całkowicie. Maksymalne stężenie w osoczu występuje zwykle po 30 do 120 minut. Końcowy okres półtrwania wynosi od 3 do 10 godzin. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 30%. Kolchicyna jest częściowo metabolizowana w wątrobie, a następnie jej cześć wydalana jest z żółcią. Gromadzi się w leukocytach. Kolchicyna jest wydalana w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów głównie z kałem (80%). 10-20% wydalane jest z moczem.

Zaburzenie czynności nerek U zdrowych osób kolchicyna jest w znacznym stopniu wydalana z moczem. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek klirens kolchicyny jest zmniejszony. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie całkowity klirens kolchicyny był zmniejszony o 75%.

Wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę kolchicyny oceniano w badaniach u pacjentów z rodzinną gorączką śródziemnomorską (ang. Familial Mediterranean Fever, FMF), z udzialem 5 kobiet i 4 mężczyzn, z (N = 4) i bez (N = 5) zaburzeń czynności nerek. Średni wiek pacjentów wynosił 30 lat (zakres 19-42 lata). U wszystkich 5 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek występowała amyloidoza, potwierdzona biopsją; 4 pacjentów było rutynowo hemodializowanych, u 1 pacjenta klirens kreatyniny w surowicy krwi wynosił 15 ml/minutę. Dlatego można było zakwalifikować ich jako pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Pacjenci otrzymywali 1 mg kolchicyny, z wyjątkiem jednego pacjenta z marskością wątroby, który otrzymywał dawkę 500 mikrogramów. U osób z zaburzeniem czynności nerek obserwowano 4-krotne zmniejszenie klirensu kolchicyny w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek (0,168 ±0,063 l/h/kg w porównaniu z 0,727 ±0,110 l/h/kg). Końcowy okres półtrwania wynosił 18,8 ±1,2 h u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek i 4,4 ±1,0 h u osób z prawidłową czynnością nerek. Objętość dystrybucji była podobna w obu grupach. U pacjenta z marskością wątroby klirens był 10-krotnie mniejszy niż u osób z prawidłową czynnością nerek.

Dzieci i młodzież Brak dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki u dzieci.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Genotoksyczność W jednym z badań testy bakteryjne wykazały, że kolchicyna ma niewielkie działanie mutagenne. Jednakże w dwóch innych testach bakteryjnych i badaniach na Drosophila melanogaster nie wykazano działania mutagennego kolchicyny.

Badania wykazały, że kolchicyna indukuje aberracje chromosomalne i mikrojąderkowe i powoduje pewne uszkodzenia DNA.

Działanie teratogenne Badania na zwierzętach wykazały, że kolchicyna ma działanie teratogenne.

6DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna Celuloza mikrokrystaliczna Skrobia preżelowana Skrobi glikolan sodowy Magnezu stearynian

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Białe, nieprzezroczyste blistry z PVC, z wypychaną powłoką z aluminium.

Wielkości opakowań: 20, 30, 50 lub 100 tabletek w blistrach.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 22987

9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 05.02.2016 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 09.11.2022 r.

10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

18.08.2025 r.
Status
Aktywny w RPL
Kategoria dostępności
Rp
Typ preparatu
Ludzki
Procedura rejestracyjna
DCP
Numer pozwolenia
22987
Ważność pozwolenia
Bezterminowe
Identyfikator RPL
100355183
Kod ATC
M04AC01
Liczba zarejestrowanych opakowań
4
Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Wytwórca / importer
Balkanpharma-Dupnitsa AD, Bułgaria
Droga podania
doustna
Substancja czynna (skład)
Colchicinum 0,5 mg

Dane pochodzą z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych (RPL).

To jest karta informacyjna o produkcie leczniczym z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych. Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą — nie zmieniaj dawki ani sposobu stosowania bez konsultacji.

Zapisz się do newslettera

Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.

Dolcur 0,5 mg tabletki – Ulotka i ChPL | apteka.online