Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.

Cutaquig, 165 mg/ml, Roztwór do wstrzykiwań

Rp

Cutaquig

Immunoglobulina ludzka normalna · 165 mg/ml

Moc
165 mg/ml
Postać
Roztwór do wstrzykiwań
Droga podania
podskórna
Substancja czynna
Immunoglobulinum humanum normale

Zarejestrowane opakowania (12)

  • Rp1 fiol. po 6 ml5909991405434Brak danych
  • Rp1 fiol. po 10 ml5909991405397Brak danych
  • Rp10 fiol. po 10 ml5909991405458Brak danych
  • Rp10 fiol. po 6 ml5909991405496Brak danych
  • Rp1 fiol. po 12 ml5909991405410Brak danych
  • Rp10 fiol. po 12 ml5909991405441Brak danych
  • Rp1 fiol. po 20 ml5909991405403Brak danych
  • Rp10 fiol. po 20 ml5909991405472Brak danych
  • Rp1 fiol. po 24 ml5909991405380Brak danych
  • Rp10 fiol. po 24 ml5909991405465Brak danych
  • Rp1 fiol. po 48 ml5909991405427Brak danych
  • Rp10 fiol. po 48 ml5909991405489Brak danych

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

  • Bardzo dobrze dostępny
  • Dobrze dostępny
  • Trudno dostępny
  • Niedostępny
  • Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

1Co to jest lek Cutaquig i w jakim celu się go stosuje?

Co to jest lek Cutaquig Lek Cutaquig należy do klasy leków określanych jako „normalne ludzkie immunoglobuliny”. Immunoglobuliny nazywa się też przeciwciałami; są to białka występujące we krwi zdrowych ludzi. Przeciwciała stanowią część układu odpornościowego (naturalnego mechanizmu obronnego organizmu) i pomagają organizmowi w zwalczaniu zakażeń (infekcji).

Jak działa lek Cutaquig Lek Cutaquig zawiera immunoglobuliny, które zostały uzyskane z krwi zdrowych ludzi. Lek ten działa dokładnie w ten sam sposób, co immunoglobuliny naturalnie obecne we krwi.

W jakim celu stosuje się lek Cutaquig Lek Cutaquig stosuje się u pacjentów, którzy nie mają ilości przeciwciał wystarczających do zwalczania zakażeń i tym samym często występują u nich zakażenia. Regularne podawanie odpowiednich dawek leku Cutaquig może zwiększyć nieprawidłowo małe stężenie immunoglobulin we krwi pacjenta do prawidłowego poziomu (terapia zastępcza).

Lek Cutaquig przepisuje się dorosłym i dzieciom (w wieku 0-18 lat) w następujących sytuacjach:

Leczenie pacjentów, którzy urodzili się ze zmniejszona zdolnością lub niezdolnością do wytwarzania immunoglobulin (pierwotny niedobór odporności).

Pacjenci z nabytym niedoborem przeciwciał (wtórny niedobór odporności) z powodu określonych chorób lub leczenia, u których występują ciężkie lub nawracające zakażenia.

2Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cutaquig

Kiedy NIE stosować leku Cutaquig:

  • jeśli pacjent ma uczulenie na normalną ludzką immunoglobulinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

NIE wstrzykiwać leku Cutaquig do naczyń krwionośnych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności: Przed rozpoczęciem stosowania leku Cutaquig należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Pacjent może być uczulony (nadwrażliwy) na immunoglobuliny nawet nie wiedząc o tym. Rzeczywiste reakcje alergiczne, tak jak nagły spadek ciśnienia krwi lub wstrząs anafilaktyczny (gwałtowny spadek ciśnienia krwi w połączeniu z innymi objawami, takimi jak obrzęk gardła, trudności z oddychaniem i wysypka skórna) zdarzają się rzadko, mogą jednak wystąpić, nawet jeśli pacjent utrzymywał uprzednio ludzkie immunoglobuliny i dobrze je tolerował. Może do tego dojść w szczególności w sytuacji, gdy we krwi pacjenta nie ma wystarczającej liczby immunoglobulin typu A (niedobór IgA) i ma on przeciwciała przeciwko IgA. • Przed leczeniem należy powiedzieć lekarzowi lub innemu członkowi personelu medycznego, jeśli pacjent ma niedobór immunoglobulin typu A (IgA). Lek Cutaquig zawiera minimalną ilość IgA, która może wywołać reakcję alergiczną. W takich rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, jak nagły spadek ciśnienia krwi lub wstrząs (patrz także punkt 4). Objawy i oznaki takich rzadkich reakcji alergicznych są następujące:

  • uczucie oszołomienia, zawroty głowy lub omdlenie,
  • wysypka i swędzenie skóry, obrzęk jamy ustnej lub gardła, trudności z oddychaniem, świszczący oddech,
  • nieprawidłowa częstość akcji serca, ból w klatce piersiowej, siny kolor warg lub palców dłoni i stóp,
  • nieostre widzenie. Jeżeli podczas infuzji leku Cutaquig pacjent zauważy takie objawy, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Lekarz zdecyduje czy należy zmniejszyć szybkość infuzji, czy też całkiem ją przerwać. • Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent miał w przeszłości chorobę serca lub naczyń krwionośnych, lub zakrzepy krwi lub jeśli był przez pewien czas unieruchomiony. Wiadomo, że takie okoliczności zwiększają ryzyko występowania zakrzepów krwi po zastosowaniu leku Cutaquig. Należy także powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych aktualnie przez pacjenta, bowiem pewne leki, takie jak zawierające hormon estrogen (np. tabletki antykoncepcyjne), mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zakrzepu krwi. Jeżeli u pacjenta po zastosowaniu leku Cutaquig wystąpią takie objawy lub oznaki, jak duszność, ból w klatce piersiowej, ból i obrzęk kończyny, czy osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. • Jeżeli u pacjenta po zastosowaniu leku Cutaquig wystąpią takie objawy lub oznaki, jak silny ból głowy, sztywność karku, senność, gorączka, światłowstręt, mdłości i wymioty należy skontaktować się z lekarzem. Mogą to być objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowordzeniowych. Lekarz zdecyduje, czy koniczne jest wykonanie dodatkowych testów i czy należy kontynuować stosowanie leku Cutaquig. • Lek Cutaquig zawiera przeciwciała przeciw grupom krwi, które mogą spowodować zniszczenie czerwonych krwinek i tym samy anemię (zbyt mała liczba czerwonych krwinek).

Lekarz zmniejszy ryzyko wystąpienia możliwych powikłań, upewniając się: • że pacjent nie jest uczulony na normalną ludzką immunoglobulinę. Na początku lek musi być podawany z małą szybkością infuzji. Należy ściśle przestrzegać zalecanych szybkości infuzji podanych w punkcie 3. • że pacjent jest starannie monitorowany pod kątem jakichkolwiek objawów przez cały czas

infuzji, zwłaszcza jeśli: o pacjent otrzymuje normalną ludzką immunoglobulinę po raz pierwszy, o pacjent zmienił właśnie inny lek na lek Cutaquig, o od poprzedniej infuzji upłynęło dużo czasu (ponad osiem tygodni).

W takich przypadkach zaleca się monitorowanie pacjenta podczas pierwszej infuzji i przez godzinę po jej zakończeniu. Jeśli powyższe punkty nie dotyczą pacjenta, zaleca się obserwację przez co najmniej 20 minut po podaniu leku.

Dzieci i młodzież Wymienione ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Lek Cutaquig a inne leki • Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. • Nie wolno mieszać z leku Cutaquig z żadnym innym lekiem. • Przed szczepieniem należy powiedzieć lekarzowi wykonującemu szczepienie o leczeniu lekiem Cutaquig. Cutaquig (tak jak wszystkie inne leki zawierające normalną ludzką immunoglobulinę) może zakłócić działanie niektórych szczepionek zawierających żywe wirusy, takiej jak szczepionki przeciwko odrze, różyczce, śwince i ospie wietrznej. W związku z tym, po zastosowaniu leku Cutaquig pacjent może musieć odczekać do 3 miesięcy przed szczepieniem żywą atenuowaną szczepionką. W przypadku szczepienia przeciwko odrze takie upośledzenie skuteczności może utrzymywać się przez okres do jednego roku. • Badanie stężenia glukozy we krwi Niektóre typy systemów stosowanych do oznaczania stężenia glukozy we krwi (tak zwane glukometry) błędnie rozpoznają maltozę zawartą w leku Cutaquig jako glukozę. To może prowadzić do błędnego zawyżania odczytów stężenia glukozy podczas infuzji oraz przez okres około 15 godzin po zakończeniu infuzji, a w konsekwencji do niewłaściwego zastosowania insuliny skutkującego zagrażającą życiu hipoglikemią (tj. obniżonym poziomem cukru we krwi). Także w przypadkach prawdziwej hipoglikemii może nie nastąpić leczenie z uwagi na fałszywie zmienione odczyty podwyższonego stężenia glukozy. Zatem podczas podawania leku Cutaquig lub innych produktów zawierających maltozę należy oznaczyć stężenie glukozy we krwi za pomocą systemu badania wykorzystującego metodę swoistą dla glukozy. Nie powinno się stosować systemów opartych na metodach wykorzystujących dehydrogenazę glukozową pirolochinolinochinonu (GDH-PQQ) lub oksydoreduktazę glukozową. Należy uważnie przeczytać informacje dotyczące systemu oznaczania stężenia glukozy, w tym pasków testowych, aby stwierdzić czy dany system jest odpowiedni do badania podczas jednoczesnego stosowania leków podawanych pozajelitowo, zawierających maltozę. W przypadku pojawienia się wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie w celu ustalenia, czy dany system oznaczania stężenia glukozy nadaje się do badania podczas jednoczesnego stosowania leków podawanych pozajelitowo, zawierających maltozę.

Cutaquig z jedzeniem, piciem i alkoholem Nie zaobserwowano żadnego wpływu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Lek ten powinien być stosowany w okresie ciąży lub karmienia piersią tylko po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Nie przeprowadzono klinicznych badań leku Cutaquig u kobiet w okresie ciąży. Jednakże leki zawierające immunoglobuliny są stosowane u kobiet w ciąży lub karmiących piersią od wielu lat i nie zaobserwowano żadnych działań szkodliwych dla przebiegu ciąży ani dla płodu czy noworodka.

Jeżeli pacjentka karmi piersią i otrzymuje lek Cutaquig, immunoglobuliny zawarte w tym leku przejdą również do mleka matki. Dzięki temu dziecko będzie chronione przed pewnymi zakażeniami. Doświadczenie dotyczące stosowania immunoglobulin nie wskazuje na szkodliwy wpływ na płodność.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Pewne działania niepożądane związane z lekiem Cutaquig mogą upośledzić zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których podczas leczenia wystąpią działania niepożądane, powinni poczekać na ich ustąpienie przed prowadzeniem pojazdu lub obsługiwaniem maszyn.

Lek Cutaquig zawiera sód Ten lek zawiera 33,1 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na fiolkę po 48 ml i 13,8 mg sodu na fiolkę po 20 ml. Stanowi to odpowiednio 1,7% i 0,7% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu w diecie przez dorosłych.

Informacje na temat pochodzenia leku Cutaquig Lek Cutaquig otrzymywany jest z osocza ludzkiej krwi (jest to płynny składnik krwi). Gdy leki wytwarzane są z ludzkiej krwi lub osocza, podejmowane są określone środki ostrożności, aby zapobiec przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Obejmują one: • staranną selekcję dawców krwi i osocza, w celu wykluczenia dawców mogących być nosicielami zakażeń, • badanie każdej donacji i puli zebranego osocza w celu wykrycia obecności wirusów/zakażeń, • włączenie do procesu przetwarzania krwi lub osocza etapów mających na celu inaktywację lub usunięcie wirusów. Mimo tych środków ostrożności w przypadku podawania leków przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów lub innych rodzajów zakażeń.

Podejmowane środki są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus ludzkiego niedoboru odporności (HIV - wirus powodujący AIDS), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C. Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19.

Nie stwierdzono związku produktów immunoglobulin z wirusowym zapaleniem wątroby typu A lub zakażeniem parwowirusem B19, przypuszczalnie dlatego, że przeciwciała przeciwko tym zakażeniom zawarte w tym produkcie mają działanie ochronne.

Zaleca się usilnie, aby w każdym przypadku podawania leku Cutaquig pacjentowi odnotować nazwę i numer serii leku w celu udokumentowania użytej serii (patrz także Aneks I: Wytyczne dotyczące podawania).

3Jak stosować lek Cutaquig?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się z do lekarza lub farmaceuty. Lek Cutaquig musi być podawany w infuzji pod skórę (podanie podskórne). Leczenie zostanie rozpoczęte przez lekarza prowadzącego pacjenta lub pielęgniarkę z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Gdy lekarz/pielęgniarka określi właściwą dawkę i szybkość infuzji dla pacjenta i gdy pacjent otrzyma kilka pierwszych infuzji pod nadzorem, pacjent może otrzymać zgodę na samodzielne stosowanie

leczenia w domu lub na podawanie leczenia w domu przez przeszkolonego opiekuna. Lekarzem lub pielęgniarka z doświadczeniem w prowadzeniu pacjentów stosujących leczenie domowe upewni się, że pacjent lub jego opiekun otrzyma przeszkolenie i dokładne informacje na temat • zasady prowadzenia infuzji w warunkach aseptycznych, • stosowania urządzenia do infuzji (w razie potrzeby), • prowadzenia dzienniczka leczenia, • działań, jakie należy podjąć w razie wystąpienia poważnych działań niepożądanych (patrz również punkt 4). Gdy tylko pacjent będzie w stanie stosować leczenie samodzielnie, a podczas leczenia nie pojawią się żadne działania niepożądane, lekarz zezwoli pacjentowi na kontynuowanie leczenia w domu.

Dawkowanie Dawkowanie i szybkość infuzji dla indywidualnego pacjenta zostaną ustalone przez lekarza, który dostosuje dawkę do pacjenta biorąc pod uwagę masę ciała, leczenie otrzymywane uprzednio przez pacjenta oraz jego reakcję na leczenie. Należy zawsze stosować się do instrukcji lekarza. Terapia zastępcza w zespołach pierwotnego niedoboru odporności: Lekarz określi, czy pacjent wymaga dawki nasycającej (dla dorosłych i dzieci) wynoszącej co najmniej 1,2 do 3,0 ml/kg masy ciała podzielonej na kilka dni. Następnie pacjent będzie otrzymać lek Cutaquig w regularnych odstępach czasu, od podawania codziennie do podawania co dwa tygodnie. Dawka skumulowana podana w ciągu miesiąca wyniesie około 2,4 do 4,8 ml/kg masy ciała. Lekarz lub pielęgniarka może skorygować dawkę w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Terapia zastępcza we wtórnych niedoborach odporności:

Zalecana dawka produktu leczniczego Cutaquig to skumulowana dawka miesięczna wynosząca 1,2– 2,4 ml/kg podawana w równych odstępach czasu (około raz w tygodniu). Może istnieć konieczność wstrzykiwania każdej dawki w inne miejsce. Lekarz może dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie.

Nie wolno zmieniać dawki ani częstości podawania leku bez konsultacji ze swoim lekarzem. Jeśli pacjent uzna, że powinien otrzymywać lek Cutaquig częściej lub rzadziej, należy porozmawiać ze swoim lekarzem. Jeśli pacjent uzna, że pominął dawkę, powinien jak najszybciej porozmawiać o tym z lekarzem.

Sposób i droga podania Wybór miejsca (miejsc) infuzji: Sugerowane obszary do podskórnej infuzji leku Cutaquig to brzuch, uda, górne części ramion oraz obszar górnych części nóg/bioder. Można podawać infuzję w więcej niż jednym miejscu jednocześnie. Nie ma ograniczeń liczby miejsc infuzji, ale poszczególne miejsca powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm. Podczas każdego podawania należy zmieniać miejsca infuzji zgodnie z zaleceniem lekarza lub pielęgniarki. Objętość infuzji podawana w jedno miejsce jest różna, ale zaleca się podzielenie dużych objętości infuzji (> 30 ml) i podanie ich w kilka różnych miejsc. U noworodków i dzieci miejsca infuzji można zmienić po podaniu 5-15 ml.

Szybkość infuzji: Lekarz określi odpowiednią dla pacjenta szybkość infuzji, biorąc pod uwagę indywidualną dawkę, częstotliwość dawkowania i tolerancję produktu.

Zalecana początkowa szybkość infuzji wynosi 15 ml/godz./miejsce, jeśli pacjent nie był uprzednio leczony SCIG. W przypadku pacjenta już leczonego SCIG i przechodzącego na lek Cutaquig zaleca się stosowanie poprzednio stosowanej szybkości podawania w początkowych infuzjach. W kolejnych infuzjach, jeśli lek jest dobrze tolerowany, szybkość podawania można stopniowo zwiększać

o ok. 10 ml/godz./miejsce co 2-4 tygodnie u dorosłych (≥40 kg) oraz maksymalnie do 10 ml/godz./miejsce co 4 tygodnie u dzieci i młodzieży (<40 kg). Następnie, jeśli pacjent toleruje początkowe infuzje przy pełnej dawce na miejsce i maksymalnej szybkości, można rozważyć zwiększenie szybkości kolejnych infuzji, aż do osiągnięcia maksymalnej szybkości przepływu 67,5 ml/godz./miejsce u dorosłych (≥40 kg) i 25 ml/godz./miejsce u dzieci i młodzieży (<40 kg). Dokładna instrukcja stosowania podana jest niżej. Lek Cutaquig jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego (pod skórę). Nie wstrzykiwać leku do naczyń krwionośnych. Lek Cutaquig może stosować w domu dopiero po otrzymaniu właściwych instrukcji i przeszkolenia przez lekarza lub pielęgniarkę. Podczas stosowania leku Cutaquig należy dokładnie przestrzegać każdego punktu wytycznych dotyczących podawania zamieszczonych na końcu niniejszej ulotki (Aneks I) i stosować zasady aseptyki (technikę jałową). Stosować rękawiczki, jeżeli lekarz zalecił je nosić podczas przygotowywania infuzji.

Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku dzieci i młodzieży (od 0 do 18 lat) zastosowanie mają te same wskazania, dawki i częstość infuzji, co u dorosłych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cutaquig Jeśli pacjent uzna, że podał w infuzji zbyt dużą dawkę leku, należy jak najszybciej skontaktować się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką.

Pominięcie zastosowania leku Cutaquig Jeśli pacjent pominął dawkę, należy jak najszybciej poinformować o tym swojego lekarza lub pielęgniarską. Nie należy podawać w infuzji podwójnej dawki leku Cutaquig w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, jak dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, mdłości, ból stawów, niskie ciśnienie krwi i umiarkowany ból okolicy lędźwiowej, chociaż nie u każdego one wystąpią. Pewne działania niepożądane, takie jak ból głowy, dreszcze czy ból ciała można ograniczyć przez zmniejszenie szybkości infuzji. W badaniach klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania leku Cutaquig nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych leku u pacjentów, u których go stosowano. Pacjent może być uczulony (nadwrażliwy) na immunoglobuliny i mogą u niego wystąpić reakcje alergiczne, takie jak nagły spadek ciśnienia krwi lub, w pojedynczych przypadkach, wstrząs. Lekarze są świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i będą monitorować pacjenta podczas kilku pierwszych infuzji i po ich zakończeniu. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi: • uczucie oszołomienia, zawroty głowy lub omdlenie, • wysypka i swędzenie skóry, obrzęk jamy ustnej lub gardła, trudności z oddychaniem, świszczący oddech, • nieprawidłowa częstość akcji serca, ból w klatce piersiowej, siny kolor warg lub palców dłoni i stóp,

• nieostre widzenie. W razie stosowania leku Cutaquig w domu, pacjent może wykonać infuzję w obecności opiekuna, który będzie obserwować pacjenta pod kątem objawów reakcji alergicznej. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej należy przerwać infuzję i w razie potrzeby wezwać pomoc. Informacje na temat ryzyka reakcji alergicznych podane są również w punkcie 2 niniejszej ulotki. Następujące działania niepożądane występują bardzo często (mogą wystąpić przy więcej niż 1 na 10 infuzji): • Reakcje w miejscu infuzji, takie jak zaczerwienie, obrzęk, swędzenie i dyskomfort.

Następujące działania niepożądane występują niezbyt często (mogą wystąpić przy więcej niż 1 na 1000 infuzji do mniej niż 1 na 100 infuzji): • Ból głowy • Nudności • Zmęczenie

Następujące działania niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić przy więcej niż 1 na 10 000 infuzji): • Zawroty głowy • Ból brzucha • Rozdęcie jamy brzusznej • Wymioty • Odruch wymiotny • Ból mięśni • Ból stawów • Gorączka • Dreszcze • Dyskomfort w klatce piersiowej • Objawy grypopodobne • Ból • Ogólne złe samopoczucie • Dodatni wynik testu krwi w kierunku przeciwciał • Nieprawidłowe wyniki testów krwi wskazujące na niszczenie czerwonych krwinek. • Zwiększenie stężenia hemoglobiny • Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi • Wysypka • Reakcje skórne • Zwiększenie aktywności określonych enzymów wątrobowych nazywanych transaminazami

Inne działania niepożądane, które nie wystąpiły w badaniach klinicznych, ale były również zgłaszane, to: • Nadwrażliwość (np. rumień, pokrzywka) • Podwyższone ciśnienie krwi • Problemy związane z tworzeniem się zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (np. zakrzepica żył głębokich, udar) • Zakrzepy w naczyniach krwionośnych (patrz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)

• Swędzenie • Ból pleców

Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu podobnych leków Następujące dodatkowe działania niepożądane obserwowano przy podawaniu podskórnej infuzji normalnej ludzkiej immunoglobuliny. Możliwe jest, że wystąpią one u jakiegoś pacjenta stosującego ten lek. • dreszcze, • bladość, • biegunka, • ból w miejscu wstrzyknięcia, • szybko postępujące zaczerwienienie okolic szyi/twarzy, • uczucie ciepła, • uczucie zimna, • osłabienie, • ucisk w gardle, • trudności w oddychaniu, • objawy przypominające astmę, • kaszel, • obrzęk twarzy, • zespół nazywany „aseptycznym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych” (patrz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi: Mogą to być objawy poważnego problemu. • Silny ból głowy w połączeniu z takimi objawami, jak mdłości, wymioty, sztywność karku, gorączka i nadwrażliwość na światło. Mogą to być objawy przejściowego i odwracalnego niezakaźnego obrzęku błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy (zapalenie opon mózgowordzeniowych). • Ból, obrzęk, wzrost temperatury, zaczerwienienie lub guzek w obrębie ręki lub nogi, duszność bez widocznej przyczyny, ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, który nasila się przy głębokim oddychaniu, przyspieszenie tętna bez widocznej przyczyny, drętwienie lub osłabienie jednej strony ciała, nagłe splątanie lub trudności z mówieniem. Mogą to być objawy zakrzepu krwi.

Takie działania niepożądane mogą wystąpić nawet jeśli pacjent otrzymywał uprzednio ludzkie immunoglobuliny i dobrze je tolerował. Dodatkowe informacje na temat okoliczności zwiększających ryzyko działań niepożądanych podane są w punkcie 2.

Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania:

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5Jak przechowywać lek Cutaquig?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i na pudełku po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w pudełku zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

W okresie ważności lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej (nie przechowywać w temperaturze przekraczającej 25°C) przez okres do 9 miesięcy bez konieczności przechowywania w lodówce w tym okresie; jeśli lek nie zostanie zużyty w tym okresie, musi być usunięty po jego upływie.

Po pierwszym otwarciu opakowania lek należy zużyć natychmiast.

Nie stosować leku Cutaquig, jeśli roztwór jest mętny lub zawiera cząstki stałe.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cutaquig Substancją czynną jest immunoglobulina ludzka normalna w stężeniu 165 mg/ml (co najmniej 95% stanowi immunoglobulina G).

  • IgG1 ……….. 71%
  • IgG2 ……….. 25%
  • IgG3 ……….. 3%
  • IgG4………… 2%

Pozostałe składniki to: maltoza, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań. Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 mikrogramów/ml. Lek Cutaquig zawiera sód w ilości ≤ 30 mmol/l.

Jak wygląda lek Cutaquig i co zawiera opakowanie Lek Cutaquig jest to roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny. Podczas przechowywania roztwór może stać się lekko opalizujący i blado żółtawy.

Cutaquig dostępny jest w postaci: 6, 10, 12, 20, 24 lub 48 ml roztworu w fiolce (ze szkła typu I) z korkiem z gumy bromobutylowej - opakowania zawierające 1, 10 lub 20 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny: Octapharma (IP) SPRL Route de Lennik 451 1070 Anderlecht Belgia

Wytwórca: Octapharma Pharmazeutika Produktionsges.m.b.H. Oberlaaer Strasse 235 1100 Wiedeń Austria

Octapharma AB Lars Forssells gata 23 112 75 Stockholm Szwecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Litwa, Łotwa, Luksemburg, Malta, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania (Irlandia Północna), Włochy:

Cutaquig®

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2025

Rysunek 1

Aneks I – Wytyczne dotyczące podawania

  1. Przygotować konieczną liczbę fiolek leku Cutaquig
  • Jeśli fiolki są przechowywane w lodówce, przenieść je do temperaturze pokojowej na co najmniej 90 minut przed infuzją.
  • Nie podgrzewać fiolek ani nie umieszczać ich w kuchence mikrofalowej.
  • Nie wstrząsać fiolkami, aby uniknąć tworzenia się piany.
  1. Przygotowanie infuzji
  • Wybrać i przygotować czysty obszar roboczy przy użyciu chusteczek antyseptycznych lub roztworu dezynfekującego (Rysunek 1).

  • Przygotować sprzęt i materiały do infuzji: ◦ pompa infuzyjna (opcjonalnie) i zgodna strzykawkę (lub strzykawki), ◦ igła (do pobrania produktu z fiolki), ◦ zestaw infuzyjny, ◦ przewód do infuzji i złącze Y (trójnik) (jeśli jest potrzebny), ◦ alkohol i chusteczki nasączone alkoholem/chusteczki antyseptyczne, ◦ gazik lub przezroczysty opatrunek i plaster mocujący (bez opatrunku), ◦ pojemnik na ostre odpady, ◦ dzienniczek leczenia i długopis.

  • Umyć starannie ręce i odczekać aż wyschną (Rysunek 2). Użyć żelu dezynfekcyjnego, tak jak przedstawiono to na szkoleniu.

  • W razie potrzeby zaprogramować pompę zgodnie z instrukcją jej obsługi i tak jak to przedstawiono na szkoleniu przeprowadzonym przez lekarza lub pielęgniarkę.

  1. Sprawdzenie i otwarcie fiolek
  • Sprawdzić dokładnie każdą fiolkę: ◦ pod kątem prawidłowo oznakowanej dawki zgodnej z dawką przepisaną przez lekarza,

Rysunek 2

Rysunek 3

Rysunek4

◦ wyglądu roztworu (powinien być przezroczysty i bezbarwny do bladożółtego lub jasnobrązowego), ◦ upewnić się, że osłona ochronna jest na swoim miejscy i jest nienaruszona, ◦ sprawdzić termin ważności i numer serii. ◦ Nie używać roztworu, który jest mętny lub zawiera cząstki stałe.

  • Zdjąć osłonę ochronną.
  • Zdezynfekować gumowy korek chusteczką antyseptyczną i odczekać aż wyschnie (Rysunek 3).
  1. Przygotowanie i napełnienie strzykawki
  • Odtworzyć opakowanie z jałową strzykawką i igłą.

  • Przykręcić igłę do strzykawki.

  • Odciągnąć tłok strzykawki, by nabrać do niej objętość powietrza w przybliżeniu równą objętości roztworu, jaka ma być pobrana z fiolki.

  • Wkłuć igłę do fiolki i odwrócić fiolkę do góry dnem. Wstrzyknąć powietrze, upewniając się, że końcówka igły znajduje się ponad roztworem, by uniknąć tworzenia piany.

  • Następnie powoli pobrać odpowiednią objętość leku Cutaquig upewniając się, że końcówka igły cały czas pozostaje w roztworze (Rysunek 4).

  • Wyciągnąć igłę z fiolki.

  • Konieczne może być powtórzenie tej procedury, jeśli wyliczona dawka wymaga pobrania leku z więcej niż jednej fiolki.

  • Po zakończeniu odłączyć igłę i wyrzucić ją do pojemnika na ostre odpady.

  • Przejść niezwłocznie do kolejnego etapu, ponieważ roztwór IgG należy zużyć jak najszybciej.

  1. Przygotowanie pompy infuzyjnej i przewodu (opcjonalnie)
  • Należy przygotować pompę zgodnie z instrukcją załączoną przez jej producenta.
  • Aby wstępnie wypełnić przewód do infuzji, podłączyć wypełnioną strzykawkę przewodu do infuzji i delikatnie nacisnąć tłok strzykawki, aby wypełnić przewód lekiem Cutaquig i usunąć z niego całe powietrze. (Rysunek 5).

Rysunek 6

Rysunek 5

Rysunek 7 Rysunek 8

  1. Wybór miejsc infuzji i wkłucie igły (igieł) do infuzji
  • Infuzje leku Cutaquig można podawać w następujące obszary: brzuch, uda, górne części ramion oraz obszar górnych części nóg/bioder (Rysunek 6).

  • Poszczególne miejsca infuzji powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm.

  • Należy użyć miejsc infuzji innych niż użyte przy poprzednim podaniu leku.

  • Unikać wkłuwania igły w blizny, tatuaże, rozstępy i obszary skóry uszkodzonej/objętej zapaleniem/zaczerwienionej.

  • Oczyścić skórę w wybranym miejscu (miejscach) infuzji antyseptyczną chusteczką do skóry i odczekać, aż skóra wyschnie.

  • Ścisnąć fałd skóry wokół miejsca infuzji pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym (Rysunek 7), zdjąć ostrożnie osłonę z igły i wkłuć igłę w skórę (Rysunek 8). Kąt wkłucia igły zależy od typu stosowanego zestawu do infuzji.

  1. Sprawdzenie infuzji
  • Nie wolno podawać roztworu do naczynia krwionośnego.
  • Unieruchomić igłę na miejscu używając jałowego gazika i plastra bez opatrunku lub przezroczystego opatrunku (Rysunek 9).

Rysunek 9 8. Rozpoczęcie infuzji

  • Rozpocząć infuzję. Jeśli lek podawany jest przez pompę infuzyjną, należy stosować się do instrukcji producenta.
  1. Odnotowanie infuzji
  • Na każdej fiolce leku Cutaquig znajduje się odrywana część etykiety z danymi nt. numeru serii. Należy wkleić tę etykietę do dzienniczka leczenia pacjenta lub do rejestru infuzji. Odnotować informacje na temat dawki, daty, godziny, lokalizacji miejsc infuzji oraz wszelkich zakażeń i działań niepożądanych, jak również wszelkie uwagi związane z daną infuzją.
  1. Po zakończeniu infuzji
  • Delikatnie wyciągnąć igłę (igły) ze skóry i natychmiast wyrzucić do pojemnika na ostre odpady.
  • W razie konieczności nałożyć mały gazik na miejsca po igle i założyć opatrunek.
  • Wyrzucić wszystkie zużyte materiały jednorazowe, jak również niezużyty lek i puste fiolki w sposób zalecony przez lekarza lub pielęgniarkę i zgodnie z miejscowymi wymogami.

Posprzątać i schować w bezpieczne miejsce cały sprzęt wielokrotnego użytku (np. pompę) do czasu następnej infuzji.

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

CUTAQUIG, 165 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Immunoglobulina ludzka normalna (SCIg)

Jeden ml zawiera: Immunoglobulina ludzka normalna………………….165 mg (o czystości co najmniej 95% IgG)

Każda fiolka po 6 ml zawiera 1 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka po 10 ml zawiera 1,65 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka po 12 ml zawiera 2 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka po 20 ml zawiera 3,3 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka po 24 ml zawiera 4 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej. Każda fiolka po 48 ml zawiera 8 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej.

Rozkład podklas IgG (wartości przybliżone):

IgG1 ……….. 71% IgG2 ……….. 25% IgG3 ……….. 3% IgG4………… 2%

Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 mikrogramów/ml.

Wytwarzany z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ten produkt leczniczy zawiera 33,1 mg sodu na fiolkę po 48 ml i 13,8 mg sodu na fiolkę po 20 ml, patrz punkt 4.4.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny. Podczas przechowywania płyn może stać się lekko opalizujący i blado żółtawy. Osmolalność produktu wynosi od 310 do 380 mOsmol/kg. pH roztworu wynosi 5-5,5.

4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Terapia zastępcza u dorosłych, dzieci i młodzieży (w wieku 0-18 lat) w następujących przypadkach:

• Zespoły pierwotnego niedoboru odporności (PID) z upośledzeniem wytwarzania przeciwciał (patrz punkt 4.4). • Wtórne niedobory odporności (SID) u pacjentów z ciężkimi lub nawracającymi infekcjami, po nieskutecznym leczeniu przeciwdrobnoustrojowym i z potwierdzoną niewydolnością przeciwciał (PSAF)* lub stężeniem immunoglobuliny IgG w surowicy na poziomie 4g/l.

*PFAS = brak co najmniej 2-krotnego wzrostu miana przeciwciał IgG po zastosowaniu antygenowych szczepionek polisacharydowych i polipeptydowych przeciwko pneumokokom

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Terapia zastępcza powinna być rozpoczęta i monitorowana pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w leczeniu niedoborów odporności.

Dawkowanie Dawka i schemat dawkowania zależą od wskazania.

Terapia zastępcza Ten produkt leczniczy powinien być podawany podskórnie.

W terapii zastępczej może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania dla każdego pacjenta w zależności od farmakokinetyki i odpowiedzi klinicznej. Produkt leczniczy Cutaquig można podawać w regularnych odstępach czasu, od codziennego podawania do podawania raz na 2 tygodnie. Poniższe schematy dawkowania podane są jako ogólne wytyczne.

Terapia zastępcza w zespołach pierwotnego niedoboru odporności (zgodnie z pkt. 4.1) Schemat dawkowania powinien zapewniać osiągnięcia minimalnego stężenia IgG (oznaczonego przed kolejną infuzją) co najmniej 5 do 6 g/l w celu utrzymania w zakresie referencyjnym zawartości IgG w surowicy właściwym dla wieku danego pacjenta. Konieczne może być zastosowanie dawki nasycającej od 0,2 do 0,5 g/kg (1,2 do 3,0ml/kg) masy ciała. Może być konieczne rozdzielenie tej dawki na kilka dni, przy maksymalnej dawce dobowej 0,1 do 0,15 g/kg.

Po osiągnięciu stężenia IgG stanu równowagi należy podawać dawki podtrzymujące w regularnych odstępach czasu, aby osiągnąć skumulowaną dawkę miesięczną rzędu 0,4-0,8 g/kg (2,4 do 4,8 ml/kg). Konieczne może być podanie każdej pojedynczej dawki w różne obszary anatomiczne.

Stężenie minimalne powinno być oznaczane i analizowane w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. Konieczne może być zwiększenia dawki, z myślą o zwiększeniu stężenia minimalnego, w celu zmniejszenia wskaźnika zakażeń.

Terapia zastępcza we wtórnych niedoborach odporności (zgodnie z pkt. 4.1) Podawanie zalecanej dawki w równych odstępach czasu (około raz w tygodniu) ma na celu doprowadzenie do osiągnięcia skumulowanej dawki miesięcznej rzędu 0,2–0,4 g/kg (1,2–2,4 ml/kg). Może istnieć konieczność wstrzykiwania każdej pojedynczej dawki w inne miejsce.

Minimalne stężenia IgG należy mierzyć i oceniać w powiązaniu z częstością występowania infekcji. W razie potrzeby należy dostosować dawkę w celu uzyskania optymalnej ochrony przed infekcjami. U pacjentów z utrzymującą się infekcją może być konieczne zwiększenie dawki. Można rozważyć zmniejszenie dawki, gdy u pacjenta nie występują infekcje.

Dzieci i młodzież Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest takie same, jak u dorosłych, bowiem dawkowanie przy każdym wskazaniu jest oparte na masie ciała i korygowane stosownie do efektów stosowania terapii zastępczej w odnośnych wskazaniach.

Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ dawka jest oparta na masie ciała i korygowana stosownie do efektów leczenia wyżej wymienionych stanów patologicznych, nie uważa się, że dawka u pacjentów w podeszłym wieku powinna być inna niż u pacjentów w wieku od 18 do 65 lat. W badaniach klinicznych produkt Cutaquig był oceniany u 17 pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Nie było żadnych wymogów związanych z dawką koniecznych do osiągnięcia pożądanego stężenia IgG w surowicy.

Sposób podawania Wyłącznie do podawania podskórnego.

Infuzje podskórne w warunkach leczenia domowego powinny być rozpoczynane i monitorowane przez członka profesjonalnego personelu medycznego z doświadczeniem w prowadzeniu pacjentów stosujących leczenie domowe. Pacjent i/lub opiekun musi przejść przeszkolenie w zakresie obsługi urządzenia do infuzji, technik infuzji, stosowania zasad aseptyki, prowadzenia dzienniczka leczenia oraz rozpoznawania poważnych działań niepożądanych i środków, jakie należy zastosować w razie ich wystąpienia.

Cutaquig może być podawany w takie miejsca, jak brzuch, udo, ramię i boczna stronę biodra.

Szybkość infuzji Szybkość infuzji i objętość infuzji w danym miejscu dostosowuje się w zależności od tolerancji pacjenta.

Przy pierwszym podaniu zaleca się szybkość 15 ml/godz./miejsce w przypadku pacjentów nieleczonych uprzednio SCIG. W przypadku pacjentów już leczonych SCIG i przechodzących na produkt leczniczy Cutaquig zaleca się stosowanie poprzednio stosowanej szybkości podawania w początkowych infuzjach. W kolejnych infuzjach, jeśli produkt jest dobrze tolerowany (patrz punkt 4.4), szybkość podawania można stopniowo zwiększać o ok. 10 ml/godz./miejsce co 2-4 tygodnie u dorosłych (≥40 kg) oraz maksymalnie do 10 ml/godz./miejsce co 4 tygodnie u dzieci i młodzieży (<40 kg) (patrz punkt 5.1).

Następnie, jeśli pacjent toleruje początkowe infuzje przy pełnej dawce na miejsce i maksymalnej szybkości, można rozważyć zwiększenie szybkości kolejnych infuzji, aż do osiągnięcia maksymalnej szybkości przepływu 67,5 ml/godz./miejsce u dorosłych i 25 ml/godz./miejsce u dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.1).

Można stosować jednocześnie więcej niż jedno urządzenie do infuzji.

Objętość infuzji na jedno miejsce Objętość produktu podawana w konkretne miejsce jest zmienna. U noworodków i dzieci miejsce infuzji można zmienić po podaniu 5-15 ml. U dorosłych dawki powyżej 30 ml można podzielić według uznania pacjenta. Nie ma żadnych ograniczeń liczby miejsc infuzji. Poszczególne miejsca infuzji powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz punkt 4.4). Produktu Cutaquig nie wolno podawać donaczyniowo.

Nie wolno także podawać domięśniowo w przypadku ciężkiej małopłytkowości lub innych zaburzeń hemostazy.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaleca się usilnie, aby w każdym przypadku podawania produktu Cutaquig pacjentowi odnotować nazwę i numer serii produktu w celu zachowania związku pacjenta z daną serią produktu.

Ten produkt zawiera maksymalnie 90 mg maltozy, jako substancję pomocniczą w przeliczeniu na jeden ml. Zakłócenie testu oznaczania zawartości glukozy przez obecność maltozy może być powodem fałszywie wysokiego wyniku stężenia glukozy we krwi i w konsekwencji podania nieodpowiedniej ilości insuliny, powodującej zagrażającą życiu hipoglikemię i zgon. Także przypadki rzeczywistej hipoglikemii mogą pozostać niezauważone i nieleczone, jeśli zostaną zamaskowane przez fałszywie zwiększone wyniki oznaczenia glukozy (patrz punkt 4.5). W przypadku ostrej niewydolności nerek, patrz niżej.

Produkt Cutaquig przeznaczony jest wyłącznie do podawania podskórnego. W razie przypadkowego podania produktu Cutaquig do naczynia krwionośnego, u pacjenta może dojść do wstrząsu.

Należy ściśle przestrzegać zalecanych szybkości infuzji podanych w punkcie 4.2. Należy dokładnie monitorować stan pacjenta i obserwować uważnie pod kątem jakichkolwiek objawów przez cały czas infuzji.

Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej u pacjentów otrzymujących normalną ludzką immunoglobulinę po raz pierwszy lub, w rzadkich przypadkach, przy zmianie produktu zawierającego ludzką immunoglobulinę na inny lub w razie dużego odstępu czasowego od poprzedniej infuzji.

Można uniknąć możliwych powikłań poprzez: • powolne podawania produktu na początku (patrz punkt 4.2). • upewnienie się, że pacjent jest starannie monitorowany pod kątem jakichkolwiek objawów przez cały czas infuzji. W szczególności przez cały czas pierwszej infuzji i przez jedną godzinę od jej zakończenia należy monitorować pacjentów nieleczonych uprzednio normalną ludzką immunoglobuliną, pacjentów, u których zmieniono produkt zawierający immunoglobulinę na inny lub razie dużego odstępu czasowego od poprzedniej infuzji, w celu wykrycia objawów możliwych działań niepożądanych. Wszyscy inni pacjenci powinni być obserwowani przez co najmniej 20 minut po podaniu produktu.

W razie wystąpienia działania niepożądanego należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać podawanie produktu. Podejrzenie reakcji alergicznych lub typu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego przerwania infuzji. Niezbędne leczenie zależy od charakteru i ciężkości działania niepożądanego. W razie wystąpienia wstrząsu należy zastosować odpowiednie standardowe postępowanie lecznicze.

Nadwrażliwość Rzeczywiste reakcje alergiczne występują rzadko. W szczególności mogą one wystąpić u pacjentów z przeciwciałami przeciwko IgA, którzy powinni być leczeni ze wyjątkową ostrożnością. Pacjenci z przeciwciałami przeciwko IgA, dla których podskórne podawanie produktów z IgG jest jedyną możliwością leczenia, powinni być leczeni produktem Cutaquig tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim. W rzadkich przypadkach normalna ludzka immunoglobulina może wywołać spadek ciśnienia krwi połączony z reakcją anafilaktyczną, nawet u pacjentów, którzy uprzednio dobrze tolerowali leczenie normalną ludzką immunoglobuliną.

Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe Ze stosowaniem immunoglobulin wiążą się tętnicze i żylne zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał mięśnia sercowego, udar, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni przed zastosowaniem immunoglobulin. Należy zachować ostrożność u pacjentów z istniejącymi uprzednio czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowych (jak podeszły wiek, nadciśnienie, cukrzyca oraz choroba naczyń lub zdarzenia zakrzepowe w wywiadzie, nabyta lub

dziedziczna skłonność do zakrzepicy, długi okres unieruchomienia, ciężka hipowolemia i z choroby zwiększające lepkość krwi). Należy pouczyć pacjentów o pierwszych objawach zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak duszność, ból i obrzęk kończyny, ogniskowe deficyty neurologiczne i ból w klatce piersiowej, i poradzić, aby w razie wystąpienia takich objawów skontaktować się z natychmiast z lekarzem.

Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (AOMR) Zgłaszano występowanie aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych w związku z podskórnym podawaniem immunoglobulin; objawy zwykle rozpoczynają się kilka godzin do 2 dni po podaniu leczenia. Przerwanie leczenia immunoglobulinami może spowodować remisję AOMR w ciągu kilku dni bez żadnych następstw.

Pacjenci powinni być poinformowani o pierwszych objawach, obejmujących silny ból głowy, sztywność karku, senność, gorączkę, światłowstręt, nudności i wymioty.

Upośledzenie czynności/niewydolność nerek Zgłaszano występowanie ciężkich działań niepożądanych dotyczących nerek u pacjentów leczonych immunoglobulinami, w szczególności produktami zawierającymi sacharozę (Cutaquig nie zawiera sacharozy). Działania takie obejmowały ostrą niewydolność nerek, ostrą martwicę kanalików nerkowych, nefropatię kanalików bliższych oraz nefropatię osmotyczną. Czynniki zwiększające ryzyko powikłań nerkowych to m.in. istniejące uprzednio upośledzenie czynności nerek, cukrzyca, hipowolemia, jednoczesne podawanie produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, wiek powyżej 65 lat, posocznica, nadmierna lepkość krwi i paraproteinemia.

Hemoliza Produkty lecznicze zawierające IgG mogą zawierać przeciwciała przeciwko antygenom grupy krwi, które mogą działać jak hemolizyny i powodować opłąszczanie czerwonych krwinek in vivo immunoglobuliną, co może skutkować dodatnim wynikiem bezpośredniego testu antyglobulinowego (testu Coombsa), a w rzadkich przypadkach, prowadzić do hemolizy. Pacjentów otrzymujących produkty zawierające immunoglobuliny należy monitorować pod kątem klinicznych objawów podmiotowych i przedmiotowych hemolizy.

Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera 33,1 mg sodu na fiolkę 48 ml i 13,8 mg sodu na fiolkę 20 ml, co odpowiada, odpowiednio, 1,7% i 0,7% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu przez dorosłych.

Zakłócenia testów serologicznych Przemijające zwiększenie zawartości różnorodnych, biernie przeniesionych przeciwciał w krwi pacjentów po podaniu immunoglobuliny może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych.

Bierne przeniesienie przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. antygenom A, B, D, może zakłócić wyniki niektórych testów serologicznych w kierunku przeciwciał przeciwko krwinkom czerwonym, na przykład bezpośredniego testu antyglobulinowego (odczynu Coombsa).

Czynniki zakaźne Standardowe środki ostrożności zapobiegające zakażeniom wynikającym ze stosowania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia oraz wprowadzenie skutecznych etapów procesu wytwarzania w celu inaktywacji/usunięcia wirusów. Mimo to, w przypadku podawania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów i innych patogenów.

Podejmowane środki są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus ludzkiego niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV).

Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) i parwowirus B19.

Doświadczenie kliniczne potwierdza brak przypadków przeniesienia wirusa zapalenia wątroby typu A lub parwowirusa B19 za pośrednictwem immunoglobulin; ponadto przyjmuje się, że zawartość przeciwciał w znacznym stopniu przyczynia się do zapewnienia ochrony przeciwko tym wirusom.

Dzieci i młodzież Wymienione ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą zarówno dorosłych, jak i dzieci.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy Podanie immunoglobuliny może upośledzić skuteczność szczepionek z żywych atenuowanych wirusów, jak szczepionka przeciwko odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej przez okres od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy. Po podaniu tego produktu należy zachować odstęp 3 miesięcy przed szczepieniem szczepionką z żywych atenuowanych wirusów. W przypadku szczepionki przeciwko odrze takie upośledzenie skuteczności może utrzymywać się przez okres do jednego roku. Stąd należy sprawdzić poziom przeciwciał u pacjentów otrzymujących szczepionkę przeciwko odrze.

Oznaczanie stężenia glukozy we krwi Cutaquig zawiera maltozę, która może być błędnie rozpoznana jako glukoza przez niektóre systemy oznaczania zawartości glukozy we krwi. Z uwagi na możliwość fałszywie zwiększonych wyników oznaczeń glukozy, u pacjentów z cukrzycą do monitorowania lub oznaczania stężenia glukozy należy stosować wyłącznie systemy swoiste dla glukozy.

Dzieci i młodzież Wymienione interakcje odnoszą się zarówno do dorosłych jak i dzieci.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża W kontrolowanych badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego podczas ciąży, w związku z czym powinien być on podawany kobietom w ciąży lub karmiącym piersią tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Wykazano, że produkty zawierające immunoglobuliny przenikają przez łożysko; zjawisko to nasila się podczas trzeciego trymestru. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin nie wskazuje na występowanie działań szkodliwych dla przebiegu ciąży ani dla płodu czy noworodka.

Karmienie piersią Immunoglobuliny są wydzielane do mleka matki i mogą mieć swój udział w ochronie noworodka przed patogenami wnikającymi przez błony śluzowe.

Płodność Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin nie wskazuje na szkodliwy wpływ na płodność.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Niektóre działania niepożądane związane z produktem Cutaquig mogą upośledzić zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których podczas leczenia wystąpią

działania niepożądane, powinni poczekać na ich ustąpienie przed prowadzeniem pojazdu lub obsługiwaniem maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W okazjonalnych przypadkach mogą wystąpić takie działania niepożądane, takie jak dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, nudności, ból stawów, niskie ciśnienie tętnicze krwi i umiarkowany ból okolicy lędźwiowej.

W rzadkich przypadkach normalne ludzkie immunoglobuliny mogą powodować nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz, w odosobnionych przypadkach, wstrząs anafilaktyczny, nawet jeżeli po poprzednim podaniu produktu pacjent nie wykazywał nadwrażliwości.

Często mogą występować reakcje lokalne w miejscu infuzji: obrzęk, bolesność, zaczerwienienie, stwardnienie, miejscowe ucieplenie, swędzenie, zasinienie i wysypka. Częstość występowania tych działań zwykle maleje w miarę kontynuacji leczenia.

Informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4.

Lista działań niepożądanych w postaci tabeli Dane dotyczące bezpieczeństwa klinicznego produktu leczniczego Cutaquig u pacjentów z PID oparte są na kluczowym prospektywnym badaniu wieloośrodkowym fazy III prowadzonym metodą otwartą w jednej grupie (n=75, 4462 infuzje), prospektywnym, wieloośrodkowym badaniu rozszerzającym fazy III prowadzonym metodą otwartą w jednej grupie (n=27, 2777 infuzji) oraz wieloośrodkowym badaniu fazy III prowadzonym metodą otwartą w trzech grupach (n=64, 1338 infuzji). W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA (zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz preferowaną terminologią).

Kategorie częstości występowania na pacjenta określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane w obrębie każdej grupy częstości występowania wymieniono zgodnie ze zmniejszającą się poważnością.

Częstość działań niepożądanych w przeliczeniu na pacjenta i na infuzję w badaniach klinicznych produktu Cutaquig:

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działanie niepożądane Częstość/infuzję Częstość/pacjenta

Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Niezbyt często Rzadko Często Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Rozdęcie jamy brzusznej Ból brzucha Wymioty Odruchy wymiotne

Niezbyt często Rzadko Rzadko Rzadko Rzadko

Często Często Często Często Niezbyt często Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Hipertransaminazemia Rzadko Niezbyt często

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Reakcja skórna Rzadko Rzadko Niezbyt często Niezbyt często

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działanie niepożądane Częstość/infuzję Częstość/pacjenta

Zaburzenia mięśniowoszkieletowego i tkanki łącznej

Ból mięśni Ból stawów Rzadko Rzadko Często Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcja w miejscu infuzji Gorączka Dreszcze Zmęczenie Dyskomfort w klatce piersiowej Objawy grypopodobne Ogólne złe samopoczucie Ból

Bardzo często Rzadko Rzadko Niezbyt często Rzadko

Rzadko Rzadko Rzadko

Bardzo często Często Często Często Niezbyt często

Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często Badania diagnostyczne Obecność wolnej hemoglobiny Dodatni wynik testu Coombsa Zmniejszenie stężenia haptoglobiny Zwiększenie stężenia hemoglobiny Zwiększenie stężenia kreatyniny

Rzadko

Rzadko

Rzadko

Rzadko

Rzadko

Często

Niezbyt często

Niezbyt często

Niezbyt często

Niezbyt często

Poniższe działania niepożądane stwierdzono podczas stosowania produktu leczniczego Cutaquig po dopuszczeniu do obrotu. Ponieważ te działania niepożądane były zgłaszane dobrowolnie w populacji o nieznanej liczebności, nie zawsze istnieje możliwość rzetelnej oceny częstości ich występowania lub ustalenia związku przyczynowego z ekspozycją na lek. Lista ta nie obejmuje reakcji, które zostały już zgłoszone w badaniach klinicznych produktu leczniczego Cutaquig:

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA (SOC) Działanie niepożądane (PT)

Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość (np. Rumień, pokrzywka) Zaburzenia naczyniowe Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica (np. zakrzepica żył głębokich, incydent mózgowo-naczyniowy), nadciśnienie tętnicze Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból pleców

Po dopuszczeniu do obrotu produktów zawierających immunoglobuliny podawane podskórnie zgłaszano następujące dodatkowe działania niepożądane: obrzęk twarzy, drżenie, bladość, skurcz

oskrzeli, duszności, kaszel, biegunka, uderzenia gorąca, uczucie gorąca, uczucie zimna, osłabienie, ból w miejscu wstrzyknięcia, ucisk w gardle, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Dzieci i młodzież Oczekuje się, że częstości występowania, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci będą takie same jak u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania:

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Nie są znane skutki przedawkowania.

5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: surowice odpornościowe i immunoglobuliny: immunoglobuliny normalne ludzkie, do podawania pozanaczyniowego, kod ATC: J06BA01.

Normalna ludzka immunoglobulina zawiera głównie immunoglobulinę typu G (IgG) zawierającą szerokie spektrum przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym.

Normalna ludzka immunoglobulina zawiera przeciwciała IgG występujące w normalnej populacji. Zwykle jest przygotowywana z puli osocza pochodzącego od co najmniej 1000 donacji. Zawiera rozkład podklas immunoglobuliny G zbliżony do występującego w osoczu zdrowego człowieka. Właściwe dawki tego produktu leczniczego mogą przywrócić patologicznie małe stężenie immunoglobulin G do wartości prawidłowych.

W badaniu klinicznym łącznie 75 (37 dorosłych, 12 młodszych dzieci [≥2 i <6], 14 starszych dzieci [≥6 i <12], 12 nastolatków [≥12 i <17]) pacjentów z zespołami pierwotnego niedoboru odporności leczonych było produktem Cutaquig przez okres do 64 tygodni. Średnia dawka podawana co tydzień pacjentowi wynosiła 0,187 g/kg u dorosłych pacjentów, 0,150 g/kg u małych dzieci, 0,164 g/kg u starszych dzieci i 0,170 g/kg u młodzieży. Pacjenci otrzymali łącznie 4462 cotygodniowe infuzje produktu Cutaquig.

W okresie inicjowania/wypłukiwania ani w okresie oceny skuteczności w badaniu klinicznym nie zgłoszono żadnego poważnego zakażenia bakteryjnego u pacjentów otrzymujących produkt Cutaquig. Produkt Cutaquig był oceniany u 38 pacjentów pediatrycznych (26 dzieci [w wieku od 2 do < 12 lat] 12 starszych pacjentów [w wieku od 12 do < 16 lat) z chorobą związaną z pierwotnym niedoborem

odporności. Nie było żadnych wymogów dotyczących dawki a związanych z wiekiem pacjentów pediatrycznych koniecznych do osiągnięcia pożądanego stężenia IgG w surowicy.

Badanie rozszerzające było prospektywnym, wieloośrodkowym badaniem uzupełniającym fazy III prowadzonym metodą otwartą w jednej grupie obejmującym 27 pacjentów (17 dorosłych, 2 młodszych dzieci [≥2 i <6], 4 starszych dzieci [≥6 i <12], 4 nastolatków [≥12 i <17]) z pierwotnym niedoborem odporności. Dwudziestu jeden pacjentów było początkowo leczonych w kluczowym badaniu, a 6 pacjentów zostało nowo włączonych. Pacjenci byli obserwowani przez okres do 4,5 roku w przypadku pacjentów, którzy wcześniej brali udział w kluczowym badaniu, oraz przez 12 miesięcy w przypadku pacjentów, którzy nie brali udziału w badaniu. Pacjenci otrzymywali produkt leczniczy Cutaquig co tydzień (25 pacjentów) lub co drugi tydzień (2 pacjentów). Średnia przeciętna rzeczywista dawka produktu leczniczego Cutaquig podana w infuzji na jednego pacjenta wynosiła 0,127 g/kg u młodszych dzieci, 0,210 g/kg u starszych dzieci, 0,160 g/kg u nastolatków i 0,166 g/kg u dorosłych pacjentów. Pacjenci otrzymali całkowitą dawkę 2777 infuzji (2740 co tydzień i 37 co dwa tygodnie). Zgłoszono jedno SBI (ang. serious bacterial infection, poważne zakażenie bakteryjne) o typie zakażenia bakteriemia/sepsa.

W celu monitorowania bezpieczeństwa stosowania, tolerancji i skuteczności produktu leczniczego Cutaquig do prospektywnego, wieloośrodkowego badania fazy III prowadzonego metodą otwartą w trzech grupach włączono 64 pacjentów z PID (59 dorosłych, 1 młodsze dziecko [≥2 i <6], 2 starszych dzieci [≥6 i <12], 2 nastolatków [≥12 i <17]) w wieku od 5 do 74 lat. Po zakończeniu 4-tygodniowego okresu stabilizacji pacjenci rozpoczęli okres leczenia z 24- tygodniową obserwacją i zostali przydzieleni do jednej z 3 kohort: • Kohorta 1 oceniała zwiększenie objętości na jedno miejsce, maksymalnie do 100 ml/miejsce. • Kohorta 2 oceniała zwiększoną szybkość przepływu infuzji w każdym miejscu do maksymalnie 100 ml/godz./miejsce lub maksymalnej szybkości przepływu możliwej do uzyskania przez pompę. • Kohorta 3 oceniała produkt leczniczy Cutaquig w schemacie co drugi tydzień w ilości odpowiadającej podwójnej dawce tygodniowej zależnej od masy ciała pacjenta (mg/kg).

Równorzędnym pierwszorzędowym punktem końcowym było porównanie minimalnych stężeń całkowitej IgG w infuzjach co tydzień z infuzjami co drugi tydzień oraz ocena bezpieczeństwa stosowania i tolerancji zwiększonych objętości infuzji i zwiększonych szybkości infuzji w każdym miejscu infuzji i dawkowania co drugi tydzień.

W sumie uczestnicy otrzymali 1338 infuzji (386 w kohorcie 1, 396 w kohorcie 2, 556 w kohorcie 3). W kohorcie 1 (n=15 dorosłych) średnia maksymalna zrealizowana objętość na jedno miejsce wynosiła 69,4 ml/miejsce, a maksymalna objętość 108 ml/miejsce. Jedna trzecia pacjentów (5/15; 33,3%) osiągnęła ≥90% dozwolonej maksymalnej objętości 100 ml/miejsce, kolejna jedna trzecia osiągnęła pomiędzy 50% a <90% dozwolonej maksymalnej objętości, a jedna trzecia osiągnęła <50% dozwolonej maksymalnej objętości. Mediana maksymalnej zrealizowanej szybkości przepływu na pacjenta wynosiła 56,9 ml/godz., w zakresie od 34,0 ml/godz. do 94,7 ml/godz. W kohorcie 2 (n=15; 13 dorosłych, 1 starsze dziecko [≥6 i <12], 1 nastolatek [≥12 i <17]) średnia maksymalna zrealizowana szybkość przepływu na jedno miejsce wynosiła 42,1 ml/godz./miejsce, a maksymalna szybkość przepływu 67,5 ml/godz./miejsce. 73,3% osiągnęło maksymalną szybkość przepływu na jedno miejsce <50% dozwolonej maksymalnej szybkości 100 ml/godz./miejsce, a pozostałe 26,7% osiągnęło pomiędzy 50% a 75% dozwolonej maksymalnej szybkości. Mediana maksymalnej zrealizowanej szybkości przepływu na pacjenta wynosiła 135,0 ml/godz., w zakresie od 51,4 ml/godz. do 192,0 ml/godz. W kohorcie 3 (n=34; 31 dorosłych, 1 młodsze dziecko [≥2 i <6], 1 starsze dziecko [≥6 i <12], 1 nastolatek [≥12 i <17]) zaobserwowano obniżenie średnich (SD) minimalnych stężeń całkowitej IgG przy podawaniu co drugi tydzień (9,927 [2,0146] g/l) w porównaniu z podawaniem co tydzień (10,364 [1,9632] g/l) (p = 0,0017; 1-stronna dolna granica ufności [LCL] =-0,799). Mediana maksymalnej zrealizowanej szybkości przepływu na pacjenta wynosiła 93,5 ml/godz., w zakresie od 24,3 ml/godz. do 145,9 ml/godz.

Średnia przeciętna rzeczywista dawka produktu leczniczego Cutaquig podana na masę ciała wynosiła odpowiednio 0,143 g/kg w kohorcie 1, 0,157 g/kg w kohorcie 2 i 0,256 g/kg w kohorcie 3. Podczas badania nie zgłoszono żadnych SBI, a ogólny wskaźnik SBI wyniósł 0,00 na osobo-rok (górna granica 98% CI [metoda alternatywna] = 0,135 [0,614 w kohorcie 1, 0,602 w kohorcie 2 i 0,244 w kohorcie 3]).

Dzieci i młodzież Nie zaobserwowano żadnych różnic w zakresie właściwości farmakodynamicznych pomiędzy pacjentami dorosłymi a pediatrycznymi.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

W badaniu klinicznym III fazy przeprowadzono podbadanie farmakokinetyczne (PK) z udziałem 37 pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności. Próbki krwi do badania PK pobrano przed przejściem na produkt leczniczy Cutaquig (profil po podaniu podskórnym immunoglobulin: PKIV), po 11 infuzji produktem Cutaquig (pierwszy profil po podaniu podskórnym: PKSC1) i po 28 infuzji produktem Cutaquig (drugi profil po podaniu podskórnym: PKSC2). Celem podbadania PK było porównanie AUC po podaniu dożylnym i podskórnym przy zastosowaniu współczynnika korekcji dawki (DCF) wynoszącego 1,5. Przy zastosowaniu populacyjnego modelu PK oszacowano parametry farmakokinetyczne i przeprowadzono symulacje.

Wchłanianie i dystrybucja Po podskórnym podaniu produktu Cutaquig maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po około 2 dniach.

Ze względu na stopniowe wchłanianie, podskórne podawanie immunoglobulin prowadzi do bardziej płaskich profili i mniejszych wahań w stanie równowagi dynamicznej w porównaniu z dożylnym podawaniem immunoglobulin: średnia wartość Cmax była niższa po podaniu podskórnym immunoglobulin (13,2±3,4 g/l i 13,5±3,7 g/l odpowiednio dla PKSC1 i PKSC2) w porównaniu ze stężeniem po zakończeniu infuzji dożylnej immunoglobulin (18,0±4,5 g/l). Odpowiednio, średnie stężenia IgG w surowicy i minimalne stężenia podklasy IgG były wyższe po podaniu podskórnym (11,5 i 11,7 g/l odpowiednio dla PKSC1 i PKSC2; łączny zakres od 6,5 do 18,9 g/l w porównaniu z zakresem po zakończeniu okresu dożylnego podawania immunoglobulin (10,1 g/l; zakres: 6,5 g/l do 14,3 g/l).

Obliczono, że biodostępność po podaniu podskórnym wynosi 75%, co odpowiada konieczności zastosowania współczynnika korekcji dawki wynoszącego 1,3 w celu osiągnięcia po podskórnym podaniu immunoglobulin w dawce dostosowanej do masy ciała takiej samej ekspozycji definiowanej przez AUC jak po podaniu dożylnym

Modelowanie oparte na danych PK i symulacje oparte na danych z badania klinicznego obejmującego cotygodniowe podawanie produktu Cutaquig wskazują, że dawkowanie dostosowane do masy ciała, bez stosowania współczynnika korekcji dawki ze względu na niższą biodostępność po podaniu podskórnym wystarczy, aby utrzymać ogólnoustrojową ekspozycję na IgG w zakresie terapeutycznym, pod warunkiem stosowania odstępów między dawkami wynoszących maksymalnie 1 tydzień, a także przy podawaniu częściej niż raz w tygodniu (np. codziennie).

Dłuższe odstępy między dawkami (zwłaszcza przy niższym wyjściowym stężeniu IgG) zwiększają ryzyko spadku stężenia IgG poniżej stężenia minimalnego wynoszącego 5 g/l.

Przykład: zakładając wyjściowe stężenie IgG wynoszące 4,0 g/l i współczynnik przeliczania dawki wynoszący 1,0 z przy przechodzeniu z podawania dożylnego na podawanie podskórne immunoglobulin, przewidywano, że odsetek pacjentów, u których stężenie IgG spadnie poniżej stężenia minimalnego wynoszącego 5 g/l, wzrośnie do 4% w przypadku podawania dawek w odstępach 2 tygodni w porównaniu z 1,4% przy podawaniu dawek ≤ raz na tydzień.

Eliminacja IgG i kompleksy IgG rozkładane są w komórkach przez układ siateczkowo-śródbłonkowy. Średni okres półtrwania IgG po podaniu produktu leczniczego Cutaquig u pacjentów z PID oszacowano na ~16 (9,2–36,3) dni, jak obliczono w modelu PK populacji, przy założeniu zerowego endogennego wytwarzania IgG.

Dzieci i młodzież Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych między pacjentami dorosłymi i pediatrycznymi z PID.

Modelowanie oparte na danych PK i symulacje oparte na danych z badania klinicznego obejmującego cotygodniowe podawanie produktu Cutaquig wskazują, że dawkowanie dostosowywane do masy ciała jest wystarczające do utrzymania ogólnoustrojowej ekspozycji na IgG w zakresie terapeutycznym niezależnie od wieku pacjenta.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Immunoglobuliny stanowią normalny składnik ludzkiegoosocza. Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, farmakologii i tolerancji miejscowej nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Ponieważ doświadczenie kliniczne nie wskazuje na rakotwórcze ani mutagenne działanie immunoglobulin, nie przeprowadzono eksperymentalnych badań u gatunków heterogennych.

6DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Maltoza, Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności.

6.3 Okres ważności

3 lata Po otwarciu fiolki rozwór powinien być zużyty natychmiast.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. W okresie ważności produkt może być przechowywany w temperaturze pokojowej (nie przechowywać w temperaturze przekraczającej 25°C) przez okres do 9 miesięcy bez konieczności przechowywania w lodówce w tym okresie; jeśli produkt nie zostanie zużyty w tym okresie, musi być usunięty po jego upływie. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

6, 10, 12, 20, 24 lub 48 ml roztworu w fiolce (ze szkła typu I) z korkiem z gumy bromobutylowej - opakowania zawierające 1, 10, lub 20 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Przed użyciem produkt powinien być doprowadzony do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Przed podaniem należy sprawdzić wzrokowo, czy produkt nie zawiera cząsteczek stałych ani przebarwień. Nie należy używać roztworów, które są mętne lub zawierają osad.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Octapharma (IP) SPRL Route de Lennik 451 1070 Anderlecht Belgia

8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2019-07-02 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 2024-02-03

10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2025-06-01

Status
Aktywny w RPL
Kategoria dostępności
Rp
Typ preparatu
Ludzki
Procedura rejestracyjna
DCP
Numer pozwolenia
25442
Ważność pozwolenia
Bezterminowe
Identyfikator RPL
100394013
Kod ATC
J06BA01
Liczba zarejestrowanych opakowań
12
Podmiot odpowiedzialny
Octapharma (IP) SPRL
Producent
Octapharma AB Octapharma GmbH Octapharma Pharmazeutika Produktionsges.m.g.H., Szwecja Niemcy Austria
Wytwórca / importer
Octapharma AB Octapharma GmbH Octapharma Pharmazeutika Produktionsges.m.g.H., Szwecja Niemcy Austria
Droga podania
podskórna
Substancja czynna (skład)
Immunoglobulinum humanum normale 165 mg/ml

Dane pochodzą z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych (RPL).

To jest karta informacyjna o produkcie leczniczym z publicznego Rejestru Produktów Leczniczych. Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą — nie zmieniaj dawki ani sposobu stosowania bez konsultacji.

Zapisz się do newslettera

Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.