Kelicardina 40 g

Kelicardina pomaga w początkowym okresie upośledzonej wydolności serca, która nie wymaga jeszcze stosowania silniejszych leków nasercowych. Stosuje się ją, gdy nie ma objawów zastoju krążenia. Lek jest też przeznaczony dla osób starszych z osłabionym mięśniem sercowym.

To lek tradycyjny - jego skuteczność w tych wskazaniach opiera się na długim okresie stosowania i doświadczeniu, a nie na badaniach klinicznych.

Kelicardina łączy trzy składniki o działaniu na serce i naczynia. Wyciąg z ziela konwalii zawiera glikozydy kardenolidowe, które nieznacznie zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowo dodatnie) i jednocześnie zmniejszają częstotliwość jego skurczów (działanie chronotropowo ujemne). Ich działanie przypomina strofantynę, ale jest słabsze.

Wyciąg z kwiatostanu głogu tradycyjnie wspomaga pracę serca. Trokserutyna z kolei działa na naczynia krwionośne. Glikozydy konwalii wchłaniają się szybko w jelicie cienkim, ale w niewielkim stopniu (ok. 10%). Słabo wiążą się z białkami osocza (ok. 16%), więc działają szybko, ale krótko. Nie kumulują się w organizmie.

Kelicardina stosuje się doustnie - 20 kropli (ok. 1 ml) 3 razy na dobę. Krople najlepiej przyjmować między posiłkami.

Jeśli po dwóch tygodniach stosowania objawy się utrzymują albo nasilają, trzeba skonsultować się z lekarzem.

Nie stosuj Kelicardiny, jeśli masz:

• uczulenie na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą
• zapalenie wsierdzia
• miażdżycę naczyń wieńcowych
• blok serca
• zawał mięśnia sercowego
• niedobór potasu

Leku nie wolno też stosować w okresie podawania sulfonamidów. Ze względu na różną siłę działania nie łączy się go z innymi glikozydami nasercowymi.

Jeśli pojawią się obrzęki spowodowane niewydolnością serca, trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem - to sygnał, że potrzebne są silniejsze leki nasercowe.

Kelicardina zawiera dużo etanolu (59-67%), dlatego nie jest zalecana u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką i u osób uzależnionych od alkoholu.

Kelicardiny nie wolno łączyć z innymi lekami zawierającymi glikozydy nasercowe ani z beta-blokerami.

Ze względu na wyciąg z konwalii siła działania leku może wzrosnąć, a działania niepożądane mogą się nasilić przy równoczesnym stosowaniu:

• chinidyny
• soli wapnia
• saluretyków (leków moczopędnych i przeciwobrzękowych)
• środków przeczyszczających
• glikokortykosteroidów (przy długotrwałej terapii)

Alkohol zawarty w leku może też zmieniać działanie innych przyjmowanych leków.

Kelicardina zawiera 59-67% etanolu, czyli 536 mg alkoholu na jedną dawkę (1 ml). To tyle, co 14 ml piwa albo 6 ml wina. Dawka podana dorosłemu o masie 70 kg zwiększy stężenie alkoholu we krwi o ok. 1,3 mg/100 ml. Dla porównania - kieliszek wina podnosi BAC do ok. 50 mg/100 ml.

Leku nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, bo nie wykonywano badań zgodności.

Kelicardina nie jest przeznaczona do stosowania u dzieci i młodzieży.

Nie zaleca się stosowania Kelicardiny w ciąży ani w okresie karmienia piersią. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych w tej grupie pacjentów. Wpływ na płodność nie jest znany.

Jedna dawka Kelicardiny (1 ml) zawiera 536 mg etanolu, co odpowiada 14 ml piwa lub 6 ml wina. Tak mała ilość alkoholu nie powinna powodować zauważalnych skutków wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów.

Wszystkie wymienione działania niepożądane występują bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• nudności (zaburzenia przewodu pokarmowego)
• zaburzenia rytmu serca
• ból głowy
• pokrzywka (reakcja alergiczna)

Przy przedawkowaniu mogą wystąpić objawy zatrucia glikozydami nasercowymi oraz alkoholem. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania Kelicardiny.

Dane z literatury dotyczące zatruć preparatami z konwalii wskazują, że głównymi objawami były: arytmia, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, senność i zaburzenia widzenia. Leczenie polega na przywróceniu równowagi wodno-elektrolitowej i wyrównaniu niedoboru magnezu. W ciężkich przypadkach konieczne jest wspomaganie oddechowo-krążeniowe, podanie tlenu i atropiny.

Jeśli pominiesz dawkę, nie bierz podwójnej porcji kropli. Po prostu przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Trzymaj w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności to 3 lata od daty produkcji. Niewykorzystanego leku nie wyrzucaj do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady - zapytaj farmaceutę, jak go prawidłowo usunąć.

100 g kropli zawiera:

• Convallariae extractum fluidum (1:1) - 50,0 g (wyciąg płynny z ziela konwalii; ekstrahent: etanol 70%)
• Crataegi folii cum flore extractum fluidum (1:1) - 42,0 g (wyciąg płynny z kwiatostanu głogu; ekstrahent: etanol 70%)
• Troxerutinum (trokserutyna) - 0,5 g

Substancja pomocnicza: etanol 96% (V/V).

1 ml (ok. 0,940 g płynu) zawiera: 0,47 g wyciągu z konwalii (od 2,5 do 4,2 j.g. glikozydów nasercowych), 0,40 g wyciągu z głogu i 4,7 mg trokserutyny. Lek zawiera 59-67% etanolu, czyli 536 mg na dawkę.

Postać: płyn o barwie brunatnozielonej w butelce ze szkła barwnego z zakrętką z kroplomierzem (40 g).

Wrocławskie Zakłady Zielarskie „Herbapol" SA
50-951 Wrocław, ul. św. Mikołaja 65/68
tel. +48 71 335-72-25
fax +48 71 372-47-40
e-mail: herbapol@herbapol.pl
Informacje o leku: tel. 71 321-86-04 wew. 123

Kelicardina jest tradycyjnym lekiem roślinnym stosowanym przy początkowej, łagodnej niewydolności serca - takiej, która nie wymaga jeszcze silniejszych leków nasercowych. Stosuje się ją też u osób starszych z osłabionym mięśniem sercowym.

Nie, Kelicardina jest lekiem dostępnym bez recepty. Warto jednak pamiętać, że jeśli objawy nie ustąpią po dwóch tygodniach stosowania, trzeba skonsultować się z lekarzem.

20 kropli (ok. 1 ml) 3 razy dziennie, doustnie, najlepiej między posiłkami. Butelka ma zakrętkę z kroplomierzem, więc odmierzanie dawki jest proste.

Tak, i to sporo. Lek zawiera 59-67% etanolu, co daje 536 mg alkoholu na jedną dawkę. To równoważne 14 ml piwa albo 6 ml wina. Dlatego nie jest zalecana dla osób z chorobami wątroby, padaczką i uzależnionych od alkoholu.

Działania niepożądane występują bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób). Mogą to być: nudności, zaburzenia rytmu serca, ból głowy lub pokrzywka.

Nie. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży.

Jeśli po dwóch tygodniach stosowania objawy się nie poprawiają albo się nasilają, trzeba skonsultować się z lekarzem. To sygnał, że może być potrzebne silniejsze leczenie.

Kelicardiny nie wolno brać razem z innymi lekami zawierającymi glikozydy nasercowe ani z beta-blokerami. Ostrożność trzeba też zachować przy chinidynie, solach wapnia, lekach moczopędnych, przeczyszczających i glikokortykosteroidach - mogą nasilać działanie leku i jego efekty uboczne.

Glikozydy kardenolidowe z konwalii działają podobnie do strofantyny, ale słabiej. Nieznacznie zwiększają siłę skurczu serca i jednocześnie zwalniają jego rytm. Wchłaniają się szybko, ale działają krótko i nie kumulują się w organizmie.