Maxigra Max 50 mg 2 tabletki powlekane

Maxigra Max pomaga na zaburzenia wzwodu (impotencję) u dorosłych mężczyzn w wieku 18 lat i więcej. Przez zaburzenia wzwodu rozumie się niezdolność uzyskania lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia stosunku płciowego.

Lek nie jest przeznaczony dla kobiet. Nie powinien być stosowany przez mężczyzn, u których nie występują problemy z erekcją.

Syldenafil rozluźnia naczynia krwionośne w prąciu i zwiększa napływ krwi podczas pobudzenia seksualnego. Hamuje enzym fosfodiesterazę typu 5 (PDE5), który rozkłada cGMP w ciałach jamistych prącia. cGMP się kumuluje, naczynia się rozkurczają, krew napływa. Efekt: erekcja.

Bez stymulacji seksualnej lek nie zadziała - pobudzenie jest konieczne, żeby cały ten mechanizm się uruchomił.

W badaniach klinicznych średni czas do uzyskania wzwodu o wystarczającej sztywności wynosił 25 minut (zakres 12-37 minut). Działanie utrzymuje się do 4-5 godzin po przyjęciu tabletki.

Maxigra Max stosuje się w dawce 50 mg (1 tabletka), około godziny przed planowaną aktywnością seksualną. Tabletkę połknąć w całości, popijając szklanką wody.

• Lek można przyjąć z posiłkiem lub bez, ale obfity posiłek opóźnia początek działania
• Nie stosować częściej niż raz na dobę
• Nie łączyć z innymi lekami zawierającymi syldenafil (np. Maxigra Go, Sildenafil Medana, Viagra)
• Niektórym mężczyznom wystarcza dawka 25 mg - jeśli 50 mg daje za silne działanie, warto to omówić z lekarzem
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie powinni bez konsultacji z lekarzem stosować dawki wyższej niż 25 mg

Przed pierwszym użyciem trzeba wypełnić kwestionariusz w "Informatorze dla pacjenta" dołączonym do opakowania. Warunkiem przyjęcia dawki 50 mg jest uzyskanie wyniku "Mogę zastosować lek Maxigra Max zawierający syldenafil 50 mg" z tego kwestionariusza.

• Uczulenie na syldenafil lub którykolwiek ze składników pomocniczych
• Jednoczesne przyjmowanie azotanów, czyli leków na dławicę piersiową: nitrogliceryna (np. Nitrocard, Nitromint, Sustonit), monoazotan izosorbidu (np. Effox, Mono Mack, Mononit, Monosan), diazotan izosorbidu (np. Sorbonit), tetraazotan pentaerytrolu (np. Galpent)
• Jednoczesne stosowanie środków uwalniających tlenek azotu (azotyn amylu, tzw. "poppers")
• Jednoczesne przyjmowanie riocyguatu (np. Adempas) - leku na nadciśnienie płucne
• Ciężka choroba serca (niestabilna dławica piersiowa, ciężka niewydolność serca) lub ciężka niewydolność wątroby
• Przebyty w ostatnich miesiącach udar lub zawał serca
• Niskie ciśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mmHg)
• Dziedziczne zmiany zwyrodnieniowe siatkówki (barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, retinitis pigmentosa)
• Wcześniejsza utrata wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION)

Przed przyjęciem Maxigra Max trzeba porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli występują:

• Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, białaczka lub szpiczak mnogi - choroby predysponujące do priapizmu
• Anatomiczne zniekształcenie prącia lub choroba Peyroniego
• Dolegliwości ze strony serca - lekarz powinien ocenić, czy stan mięśnia sercowego pozwala na wysiłek związany z aktywnością seksualną
• Choroba wrzodowa żołądka
• Zaburzenia krzepnięcia, np. hemofilia

Jeśli wystąpi nagłe pogorszenie widzenia lub utrata wzroku, trzeba natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Jeśli wzwód utrzymuje się dłużej niż 4 godziny, trzeba natychmiast szukać pomocy medycznej. Nieleczony priapizm może uszkodzić tkanki prącia i prowadzić do trwałej utraty potencji.

Syldenafil wchodzi w interakcje z wieloma lekami.

Bezwzględnie przeciwwskazane połączenia: azotany (nitrogliceryna, izosorbid i inne), środki uwalniające tlenek azotu ("poppers"), riocyguat, nikorandyl (zawiera komponent azotanowy). Wszystkie te połączenia grożą niebezpiecznym spadkiem ciśnienia.

Inhibitory proteazy HIV (rytonawir, sakwinawir) silnie zwiększają stężenie syldenafilu w organizmie. Rytonawir podnosi je aż 11-krotnie. Nie zaleca się łączenia syldenafilu z rytonawirem. Przy stosowaniu sakwinawiru trzeba skonsultować się z lekarzem.

Leki alfa-adrenolityczne (doksazosyna, prazosyna, terazosyna), stosowane na nadciśnienie lub przerost prostaty, mogą w połączeniu z syldenafilem wywoływać zawroty głowy i zamroczenie. Ryzyko jest największe w ciągu 4 godzin od przyjęcia tabletki. Przed rozpoczęciem stosowania Maxigra Max pacjent powinien regularnie przyjmować stabilne dawki swojego leku alfa-adrenolitycznego.

Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, erytromycyna, cymetydyna) mogą zwiększać stężenie syldenafilu. Przy ich stosowaniu warto rozważyć z lekarzem dawkę 25 mg.

Sakubitryl z walsartanem (leki na niewydolność serca) w połączeniu z syldenafilem nasilają obniżanie ciśnienia.

Sok grejpfrutowy może nieznacznie zwiększyć stężenie syldenafilu w organizmie.

Alkohol w dawce 50 mg syldenafil nie nasilał obniżającego ciśnienie działania alkoholu w badaniach na ochotnikach. Ale alkohol sam w sobie pogarsza zdolność uzyskania erekcji, więc lepiej unikać dużych ilości przed przyjęciem leku.

Maxigra Max nie powinien być łączony z innymi lekami na zaburzenia erekcji, w tym z innymi inhibitorami PDE5 (np. tadalafil) ani z terapiami nadciśnienia płucnego zawierającymi syldenafil (np. Revatio).

Lek powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia krwi. Średnie zmniejszenie ciśnienia skurczowego po dawce 100 mg to 8,4 mmHg, rozkurczowego 5,5 mmHg. U większości pacjentów nie ma to znaczenia klinicznego, ale osoby ze zwiększoną wrażliwością na leki rozszerzające naczynia (np. ze zwężeniem aorty, kardiomiopatią przerostową) powinny zachować szczególną ostrożność.

Po wprowadzeniu syldenafilu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych (zawał, niestabilna dławica, nagły zgon). U większości tych pacjentów choroby serca występowały jeszcze przed przyjęciem leku. Nie jest możliwe jednoznaczne określenie związku z syldenafilem.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę - uznaje się go za wolny od sodu.

Maxigra Max nie jest przeznaczony dla osób poniżej 18 lat.

Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych mężczyzn. Nie jest wskazany do stosowania przez kobiety.

Syldenafil może wywoływać zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Przed prowadzeniem pojazdu lub obsługą maszyn warto sprawdzić, jak organizm reaguje na lek.

Działania niepożądane Maxigra Max są zwykle łagodne lub umiarkowane i krótkotrwałe.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Ból głowy

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• Nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca
• Niestrawność, nudności
• Zaburzenia widzenia barwnego, niewyraźne widzenie
• Uczucie zatkanego nosa
• Zawroty głowy

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• Wymioty, wysypka skórna
• Podrażnienie, przekrwienie i ból oczu, widzenie błysków światła, łzawienie
• Kołatanie serca, szybkie bicie serca, nadciśnienie lub niedociśnienie
• Bóle mięśni, senność, osłabione czucie dotyku
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szum w uszach
• Suchość w ustach, zatkane zatoki, zapalenie błony śluzowej nosa
• Choroba refluksowa przełyku, ból w górnej części brzucha
• Krew w moczu, krwawienie z nosa, ból kończyn, uczucie zmęczenia

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Omdlenia, udar, zawał serca, nieregularne bicie serca
• Przedłużający się, bolesny wzwód (priapizm)
• Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku
• Nagła utrata słuchu
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)
• Drgawki
• Krwawienie z prącia, krew w spermie

W razie bólu w klatce piersiowej podczas lub po stosunku seksualnym trzeba przyjąć pozycję półsiedzącą i się rozluźnić. Nie wolno przyjmować azotanów w celu złagodzenia bólu.

W badaniach na zdrowych ochotnikach po dawkach do 800 mg działania niepożądane były podobne jak przy mniejszych dawkach, ale występowały częściej i były bardziej nasilone. Dawka 200 mg nie zwiększała skuteczności. W razie przedawkowania stosuje się standardowe leczenie objawowe. Dializa prawdopodobnie nie przyspieszy eliminacji leku, ponieważ syldenafil silnie wiąże się z białkami osocza.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze.

Substancja czynna: 50 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu) w jednej tabletce powlekanej.

Rdzeń tabletki: mannitol (E421), krospowidon (typ A), powidon (K30), krzemionka koloidalna bezwodna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan.

Otoczka: hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, talk, lak indygotyny (E132).

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. +48 22 364 61 01

Nie, to lek dostępny bez recepty. Do opakowania dołączony jest "Informator dla pacjenta" z kwestionariuszem, który trzeba wypełnić przed pierwszym użyciem. Jeśli wynik wskaże na przeciwwskazania, konieczna jest wizyta u lekarza.

W badaniach klinicznych średni czas do uzyskania erekcji wystarczającej do stosunku wynosił 25 minut (najszybciej po 12 minutach). Zaleca się przyjąć tabletkę około godziny przed planowaną aktywnością. Obfity posiłek może opóźnić początek działania.

Do 4-5 godzin po przyjęciu tabletki. Nie oznacza to ciągłej erekcji - lek umożliwia uzyskanie wzwodu w odpowiedzi na pobudzenie seksualne w tym oknie czasowym.

Nie. Maxigra Max pomaga osiągnąć erekcję wyłącznie wtedy, gdy występuje stymulacja seksualna. Sam lek wzwodu nie wywoła.

W badaniach na ochotnikach syldenafil 50 mg nie nasilał działania alkoholu na ciśnienie krwi. Alkohol sam w sobie jednak pogarsza zdolność uzyskania erekcji, więc lepiej unikać dużych ilości przed przyjęciem leku.

Nie częściej niż raz na dobę. Lek przyjmuje się w razie potrzeby, a nie codziennie.

Można, ale tłusty posiłek opóźnia wchłanianie i początek działania. Na czczo lub po lekkim posiłku efekt pojawia się szybciej.

W badaniach klinicznych poprawę erekcji zgłosiło 74% pacjentów przyjmujących dawkę 50 mg, w porównaniu z 25% w grupie placebo. Skuteczność zależy od przyczyny zaburzeń: najwyższa u mężczyzn z podłożem psychogennym (84%), nieco niższa u pacjentów z cukrzycą (59%).

Tak, u pacjentów w wieku 65 lat i więcej nie trzeba dostosowywać dawki. W badaniach klinicznych prawie 20% uczestników stanowili pacjenci w podeszłym wieku, a skuteczność w tej grupie wynosiła 67%.