Ranigast Famotydyna 20 mg 30 tabletek powlekanych

Ranigast Famotydyna stosuje się w krótkotrwałym leczeniu objawowym dolegliwości żołądkowych niezwiązanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego:

• zgaga
• niestrawność (dyspepsja)
• nadkwaśność

Famotydyna działa jako kompetycyjny inhibitor receptorów histaminowych H2 w ścianie komórek okładzinowych żołądka. Blokuje wydzielanie kwasu solnego - także to stymulowane pokarmem i pentagastryną. Zmniejsza też stężenie pepsyny w soku żołądkowym. Efekt po jednorazowej dawce utrzymuje się przez 10 do 12 godzin.

Około 40-50% doustnie przyjętej dawki wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 1 do 3 godzin. Lek jest wydalany głównie przez nerki, a okres półtrwania u dorosłych z prawidłową czynnością nerek wynosi od 2,5 do 4 godzin.

Ranigast Famotydyna stosuje się doustnie, niezależnie od posiłków. Tabletkę trzeba połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody.

• Dorośli: 1 tabletka (20 mg) raz na dobę
• W razie nawrotu dolegliwości: 1 tabletka 2 razy na dobę
• Maksymalna dawka dobowa: 2 tabletki (40 mg)

Leku nie wolno stosować dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Jeśli po 14 dniach dolegliwości nie ustąpiły, trzeba skontaktować się z lekarzem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem. Może być konieczne zmniejszenie dawki o połowę lub wydłużenie przerwy między dawkami do 36-48 godzin.

U osób w podeszłym wieku nie trzeba zmieniać dawkowania.

Famotydyny nie wolno stosować:

• w przypadku uczulenia na famotydynę lub którykolwiek składnik leku
• przy stwierdzonej nadwrażliwości na inne leki z grupy antagonistów receptorów H2
• u pacjentów z niewydolnością nerek

Famotydyna, jak inne leki z grupy antagonistów receptora H2, może maskować objawy raka żołądka i opóźniać rozpoznanie. Skontaktuj się z lekarzem przed zastosowaniem lub w trakcie leczenia, jeśli zauważysz:

• nawracające wymioty
• wymioty z treścią pokarmową lub krwią
• czarne stolce (kał podbarwiony krwią)
• chudnięcie, trudności w połykaniu lub utrzymujące się bóle brzucha przy niestrawności
• dolegliwości żołądkowe, które pojawiły się po raz pierwszy lub ostatnio zmieniły charakter, szczególnie u osób w średnim i podeszłym wieku

Famotydyna jest wydalana głównie przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jej stężenie we krwi może być podwyższone. Lek nie jest odpowiedni dla pacjentów z zaburzeniami nerek, którzy nie pozostają pod opieką lekarza.

Lek zawiera czerwień koszenilową (E124), która może powodować reakcje alergiczne.

Famotydyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450: warfaryną, teofiliną, fenytoiną, diazepamem, propranololem, aminofenazonem i fenazonem. Jedzenie nie ma znaczącego wpływu na wchłanianie leku.

Z poniższymi lekami trzeba zachować ostrożność lub odstępy czasowe:

• Leki zobojętniające kwas solny mogą zmniejszać wchłanianie famotydyny. Famotydynę przyjmuj 1-2 godziny przed lekami zobojętniającymi.
• Ketokonazol i itrakonazol - famotydyna może zmniejszać ich wchłanianie. Ketokonazol podawaj 2 godziny przed famotydyną.
• Atazanawir - zmiany pH żołądka mogą zmniejszać jego biodostępność.
• Probenecyd może opóźniać wydalanie famotydyny. Unikaj łączenia tych leków.
• Sukralfat - nie podawaj go w ciągu 2 godzin po famotydynie.
• Węglan wapnia stosowany jako lek wiążący fosforany u pacjentów dializowanych - famotydyna może zmniejszać jego skuteczność.
• Rylpiwiryna - famotydynę przyjmuj co najmniej 12 godzin przed lub 4 godziny po rylpiwirynie, raz na dobę.
• Pozakonazol w zawiesinie doustnej - famotydyna może zmniejszać jego wchłanianie. W miarę możliwości unikaj łączenia.
• Dazatynib, erlotynib, gefitynib, pazopanib (inhibitory kinazy tyrozynowej) - famotydyna może obniżać ich stężenie w osoczu i zmniejszać skuteczność. Nie zaleca się łączenia.

Bezpieczeństwo i skuteczność famotydyny u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Leku nie wolno stosować u osób poniżej 18. roku życia.

W ciąży lek można stosować tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.

Famotydyna przenika do mleka kobiecego. Karmiące matki muszą albo odstawić lek, albo przerwać karmienie piersią.

Brak danych o przeciwwskazaniach do prowadzenia pojazdów podczas stosowania famotydyny. U niektórych osób mogą jednak wystąpić zawroty głowy. Jeśli je odczuwasz, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• ból głowy, zawroty głowy
• zaparcia, biegunka

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• anoreksja
• zaburzenia smaku
• suchość w ustach, nudności, wymioty, uczucie pełności w brzuchu, wzdęcia
• wysypka, świąd, pokrzywka
• zmęczenie

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, neutropenia
• reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli)
• przemijające zaburzenia psychiczne: depresja, stany lękowe, pobudzenie, dezorientacja, splątanie, omamy, spadek libido, bezsenność
• drgawki, napady padaczkowe (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek), parestezje, senność
• śródmiąższowe zapalenie płuc
• zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna
• nadmierne wypadanie włosów, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
• bóle stawów, kurcze mięśni
• blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odcinka QT (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek)
• impotencja
• ucisk w klatce piersiowej

Jeśli zauważysz nagłe świsty, obrzęk warg, języka lub gardła, wysypkę z powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem skóry albo zażółcenie skóry z ciemnym moczem, natychmiast przestań brać lek i skontaktuj się z lekarzem.

Objawy przedawkowania famotydyny są podobne do działań niepożądanych przy normalnym dawkowaniu. Pacjenci z zespołem Zollingera-Ellisona stosowali famotydynę w dawce do 800 mg na dobę przez ponad rok bez poważniejszych objawów. W razie przyjęcia zbyt dużej dawki skontaktuj się z lekarzem. Leczenie polega na usunięciu niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego i monitorowaniu stanu pacjenta.

Jeśli zapomnisz przyjąć tabletkę, weź ją jak najszybciej. Gdy zbliża się pora następnej dawki, pomiń tę zapomnianą. Nie bierz podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą.

• Temperatura do 25°C
• Miejsce niewidoczne i niedostępne dla dzieci
• Nie stosować po upływie terminu ważności
• Okres ważności: 3 lata

Substancja czynna: famotydyna 20 mg w jednej tabletce powlekanej.

Rdzeń tabletki: skrobia żelowana, celuloza sproszkowana, magnezu stearynian, talk. Otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, talk, lak z czerwienią koszenilową (E124).

Tabletki barwy różowej, okrągłe, obustronnie wypukłe. Opakowanie zawiera 10, 20 lub 30 tabletek w blistrach z folii aluminium/PVC.

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. 22 364 61 01

Nie. Ranigast Famotydyna 20 mg to lek dostępny bez recepty.

Maksymalne stężenie leku we krwi osiąga po 1-3 godzinach od połknięcia tabletki. Działanie utrzymuje się przez 10 do 12 godzin.

Maksymalnie 2 tygodnie. Jeśli dolegliwości nie ustąpiły po 14 dniach, trzeba skontaktować się z lekarzem w celu weryfikacji diagnozy.

Tak. Jedzenie nie ma istotnego wpływu na wchłanianie leku. Tabletkę połknij w całości, popijając wodą.

Nie. U osób w podeszłym wieku nie trzeba modyfikować dawkowania. W badaniach klinicznych nie obserwowano u nich zwiększonej częstości działań niepożądanych.

Tak, ale z zachowaniem odstępu czasowego. Famotydynę przyjmij 1-2 godziny przed lekiem zobojętniającym, żeby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania.

Maksymalnie 2 tabletki po 20 mg, czyli 40 mg na dobę. Standardowo wystarcza 1 tabletka raz dziennie.

Tak. Ranigast zawiera czerwień koszenilową (E124), która u niektórych osób może wywoływać reakcje alergiczne.

Famotydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego u źródła, blokując receptory H2 w komórkach okładzinowych żołądka. Leki zobojętniające tylko neutralizują kwas, który już się wydzielił. Dlatego famotydyna działa dłużej - do 12 godzin po jednej dawce.