Loperamide Aurovitas 2 mg 10 kapsułek

Loperamide Aurovitas stosuje się w objawowym leczeniu ostrej, krótkotrwałej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. To leczenie wyłącznie objawowe - loperamid nie usuwa przyczyny biegunki, tylko łagodzi jej objawy. Jeśli po 2 dniach stosowania nie widzisz poprawy, skontaktuj się z lekarzem.

Loperamidu chlorowodorek wiąże się z receptorami opioidowymi w ścianie jelita. Hamuje uwalnianie acetylocholiny i prostaglandyn, co spowalnia perystaltykę i wydłuża czas przechodzenia treści przez jelita. Efekt? Jelita mają więcej czasu na wchłanianie wody i elektrolitów, stolec się zagęszcza, a ty rzadziej biegniesz do toalety.

Loperamid zwiększa też napięcie zwieracza odbytu, co pomaga przy problemie z nietrzymaniem stolca i uczuciem parcia. Działanie przeciwbiegunkowe zaczyna się już po godzinie od przyjęcia pierwszej dawki.

Loperamide Aurovitas stosuje się doustnie. Kapsułki połykaj w całości, popijając wodą.

• Dawka początkowa: 2 kapsułki (4 mg) po pierwszym luźnym stolcu
• Dawka podtrzymująca: 1 kapsułka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu
• Maksymalnie: 6 kapsułek (12 mg) na dobę
• Czas leczenia: nie dłużej niż 2 dni bez konsultacji z lekarzem

Gdy stolec stanie się twardszy lub przez ostatnie 12 godzin nie było wypróżnienia, przestań brać lek. Pamiętaj o uzupełnianiu płynów - podczas biegunki tracisz wodę i elektrolity. W aptece dostaniesz doustne płyny nawadniające (ORS), które warto pić równolegle z leczeniem.

U osób starszych i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie trzeba zmieniać dawkowania.

Nie stosuj leku Loperamide Aurovitas, jeśli:

• Masz alergię na loperamid lub jakikolwiek inny składnik leku
• Masz mniej niż 12 lat
• Masz niedrożność jelit, rozdęcie okrężnicy lub toksyczne rozdęcie okrężnicy
• Biegunce towarzyszy wysoka gorączka, krew lub śluz w stolcu - to mogą być objawy zatrucia pokarmowego albo infekcji bakteryjnej
• Masz bakteryjne zapalenie jelita cienkiego lub grubego wywołane przez Salmonellę, Shigellę lub Campylobacter
• Masz ciężkie zapalenie jelit - wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub rzekomobłoniaste zapalenie związane z antybiotykami
• Biegunka jest objawem stanu, w którym nie wolno hamować perystaltyki jelit

Biegunka prowadzi do odwodnienia, a to groźne - szczególnie u małych dzieci i osób starszych. Suchość w ustach, zawroty głowy i wymioty mogą być oznaką odwodnienia. Dlatego przy biegunce najważniejsza jest płynoterapia: pij dużo i uzupełniaj elektrolity.

Jeśli biegunka nie ustępuje po 48 godzinach, przerwij leczenie i idź do lekarza. Utrzymująca się biegunka może wskazywać na poważniejszy problem.

Przy chorobach wątroby zachowaj szczególną ostrożność. Loperamid jest metabolizowany w wątrobie, więc przy zaburzeniach jej czynności rozkład leku może być wolniejszy, a ryzyko działań niepożądanych - większe. W takim przypadku stosuj lek tylko pod kontrolą lekarza.

Pacjenci z AIDS leczeni loperamidem powinni natychmiast odstawić lek, jeśli pojawi się wzdęcie brzucha - istnieje ryzyko toksycznego rozszerzenia okrężnicy.

Nigdy nie przekraczaj maksymalnej dawki 6 kapsułek na dobę. Przy przedawkowaniu zgłaszano poważne zaburzenia pracy serca, w tym wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu typu torsade de pointes.

Lek zawiera laktozę jednowodną (144,6 mg w kapsułce). Jeśli masz nietolerancję galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie przyjmuj tego leku.

Loperamid jest substratem P-glikoproteiny i jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP2C8. Poinformuj lekarza, jeśli stosujesz:

• Rytonawir (lek na HIV) - zwiększa stężenie loperamidu 2-3-krotnie
• Chinidynę (lek na zaburzenia rytmu serca lub malarię) - zwiększa stężenie loperamidu 2-3-krotnie
• Itrakonazol lub ketokonazol (leki przeciwgrzybicze) - itrakonazol zwiększa stężenie loperamidu 3-4-krotnie, ketokonazol nawet 5-krotnie
• Gemfibrozyl (lek na wysoki cholesterol) - zwiększa stężenie loperamidu około 2-krotnie; w połączeniu z itrakonazolem całkowita ekspozycja rośnie aż 13-krotnie
• Desmopresynę podawaną doustnie (lek na nadmierne oddawanie moczu) - loperamid zwiększa jej stężenie 3-krotnie

Leki spowalniające perystaltykę mogą nasilać działanie loperamidu, a leki przyspieszające pasaż jelitowy mogą je osłabiać.

Loperamide Aurovitas jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Nie podawaj tego leku dzieciom poniżej 12. roku życia. Dzieci są bardziej wrażliwe na działanie loperamidu niż dorośli - przy przypadkowym przyjęciu leku przez dziecko natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

W pierwszym trymestrze ciąży loperamidu trzeba unikać - jedno z badań epidemiologicznych wskazywało na możliwe umiarkowanie zwiększone ryzyko spodziectwa. W drugim i trzecim trymestrze lek można stosować, ale po konsultacji z lekarzem.

Podczas karmienia piersią loperamid nie jest zalecany. Niewielkie ilości leku przenikają do mleka matki.

Loperamid może powodować zawroty głowy, zmęczenie, senność, a w rzadkich przypadkach nawet utratę przytomności. Jeśli po przyjęciu leku czujesz się ospały lub masz zawroty głowy, nie siadaj za kierownicą i nie obsługuj maszyn.

Często (mogą dotyczyć 1 na 10 osób):

• Ból głowy, zawroty głowy
• Nudności, zaparcie, wzdęcia

Niezbyt często (mogą dotyczyć 1 na 100 osób):

• Zmęczenie, senność
• Ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, wymioty, suchość w ustach, niestrawność

Rzadko (mogą dotyczyć 1 na 1000 osób):

• Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk twarzy i gardła, duszność
• Utrata przytomności, obniżony poziom świadomości, wzmożone napięcie mięśniowe
• Niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy, wzdęcie brzucha
• Wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), pokrzywka, świąd
• Zwężenie źrenic
• Trudności z oddawaniem moczu

Częstość nieznana:

• Ostre zapalenie trzustki (ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców, gorączka, nudności, wymioty)

Jeśli zauważysz obrzęk twarzy, wysypkę z pęcherzami, niedrożność jelit lub silne wzdęcie brzucha, natychmiast przerwij stosowanie leku i wezwij pomoc medyczną.

Przy przyjęciu zbyt dużej ilości leku mogą wystąpić: nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcie, suchość w ustach, senność, zwężenie źrenic, sztywność mięśni, nieskoordynowane ruchy, trudności z oddychaniem i oddawaniem moczu. W poważnych przypadkach - zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), a nawet zatrzymanie akcji serca.

Antidotum to nalokson. Ponieważ loperamid działa dłużej niż nalokson, może być potrzebne wielokrotne podanie antidotum. Obserwacja pacjenta powinna trwać co najmniej 48 godzin.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast zadzwoń po pogotowie lub jedź do szpitala.

Loperamid przyjmujesz tylko po luźnym stolcu, więc nie ma stałego harmonogramu dawek. Jeśli zapomniałeś wziąć kapsułkę, przyjmij ją po następnym luźnym wypróżnieniu. Nie bierz podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą.

Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu - chroni to lek przed wilgocią. Trzymaj w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu (EXP). Niewykorzystanych leków nie wyrzucaj do kosza ani kanalizacji - zapytaj w aptece, jak je bezpiecznie zutylizować.

Substancja czynna: loperamidu chlorowodorek 2 mg w jednej kapsułce.

Substancje pomocnicze:

• Zawartość kapsułki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, talk, magnezu stearynian
• Osłonka kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna
• Tusz nadruku: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172)

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

Wytwórca:
APL Swift Services (Malta) Ltd
HF26 Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia BBG 3000, Malta

Generis Farmacêutica, S.A.
Rua João de Deus, n.o 19, Venda Nova
2700-487 Amadora, Portugalia

Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25117

Loperamid łagodzi objawy ostrej biegunki - spowalnia perystaltykę jelit, zagęszcza stolec i zmniejsza częstość wypróżnień. Nie leczy przyczyny biegunki, tylko jej objawy.

Nie. Loperamide Aurovitas w dawce 2 mg jest dostępny bez recepty. Możesz kupić go w aptece bez wizyty u lekarza.

Działanie przeciwbiegunkowe pojawia się już po godzinie od przyjęcia pierwszej dawki (2 kapsułki). Badania kliniczne potwierdzają wyjątkowo szybki początek działania loperamidu w porównaniu z innymi lekami na biegunkę.

Maksymalnie 6 kapsułek (12 mg) w ciągu 24 godzin. Zaczynasz od 2 kapsułek po pierwszym luźnym stolcu, potem bierzesz po 1 kapsułce po każdym kolejnym. Przekroczenie tej dawki zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony serca.

Maksymalnie 2 dni. Jeśli po 48 godzinach biegunka nie ustępuje, przerwij stosowanie i skonsultuj się z lekarzem - utrzymująca się biegunka może wskazywać na poważniejszy problem.

Tak, a wręcz trzeba. Biegunka powoduje utratę wody i elektrolitów. Loperamid hamuje samą biegunkę, ale nie uzupełnia płynów. Pij doustne roztwory nawadniające (ORS), które kupisz w aptece, przez cały czas leczenia.

Wymaga ostrożności. Loperamid jest metabolizowany w wątrobie, więc przy zaburzeniach jej czynności lek rozkłada się wolniej i dłużej pozostaje w organizmie. To zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Przy chorobach wątroby stosuj go tylko pod kontrolą lekarza.

Tak, każda kapsułka zawiera 144,6 mg laktozy jednowodnej. Osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny przyjmować tego leku.