Neosine Forte 1000 mg 10 tabletek

Neosine Forte 1000 mg stosuje się:

• wspomagająco u osób o obniżonej odporności, w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych
• w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex) - wyłącznie u pacjentów, u których wcześniej rozpoznano zakażenie tym wirusem

Lek wydawany bez recepty (OTC). Jeśli po 5-14 dniach nie nastąpi poprawa lub stan się pogorszy, trzeba skontaktować się z lekarzem.

Neosine Forte działa dwutorowo. Z jednej strony hamuje replikację wirusów opryszczki, z drugiej - stymuluje odpowiedź immunologiczną organizmu. Substancja czynna pobudza dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, nasila aktywność komórek NK (natural killer) oraz zwiększa wytwarzanie interferonu gamma.

W badaniach klinicznych potwierdzono, że inozyny pranobeks normalizuje osłabione mechanizmy odporności komórkowej. Wzmacnia też fagocytozę - zdolność komórek odpornościowych do pochłaniania i niszczenia patogenów. To syntetyczna pochodna puryny z grupy leków przeciwwirusowych działających bezpośrednio na wirusy (ATC: J05AX05).

Neosine Forte 1000 mg przyjmuje się doustnie. Tabletkę trzeba popić dużą ilością wody. Można ją pokruszyć i rozpuścić w niewielkiej ilości wody, jeśli są trudności z połykaniem.

Dorośli (w tym osoby powyżej 65 lat): 50 mg na kg masy ciała na dobę, zwykle 1 tabletka (1000 mg) 3 razy dziennie. Maksymalnie 4 tabletki na dobę (4000 mg).

Dzieci powyżej 1. roku życia: 50 mg na kg masy ciała na dobę, w kilku dawkach podzielonych. Dla dzieci, które nie potrafią połknąć tabletek, dostępna jest postać syropu.

Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów warto przyjmować lek jeszcze przez 1-2 dni.

Neosine Forte nie wolno stosować:

• przy uczuleniu na inozyny pranobeks lub którąkolwiek substancję pomocniczą
• w trakcie napadu dny moczanowej lub przy podwyższonym stężeniu kwasu moczowego we krwi
• u dzieci poniżej 1. roku życia
• u osób z alergią na pszenicę (inną niż celiakia)

Inozyny pranobeks może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu. To efekt naturalnych przemian metabolicznych inozyny, nie uszkodzenia nerek. Stężenie wraca do normy kilka dni po odstawieniu leku.

Szczególną ostrożność trzeba zachować u pacjentów z:

• dną moczanową lub hiperurykemią w wywiadzie
• kamicą nerkową
• zaburzeniami czynności nerek - lekarz powinien regularnie kontrolować krew i pracę nerek

Przy długotrwałym leczeniu (3 miesiące lub dłużej) lekarz zleci regularne badania: stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, czynność wątroby, morfologię krwi i parametry nerkowe.

Neosine Forte wymaga ostrożności przy równoczesnym stosowaniu z:

• inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol) - leki na dnę moczanową
• lekami moczopędnymi zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego: furosemid, torasemid, kwas etakrynowy, hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid
• lekami immunosupresyjnymi - Neosine Forte nie powinien być przyjmowany w trakcie terapii immunosupresyjnej, a dopiero po jej zakończeniu, bo leki immunosupresyjne mogą zmieniać jego działanie terapeutyczne
• azydotymidyną (AZT) - inozyny pranobeks wzmacnia działanie AZT poprzez zwiększenie jej biodostępności w osoczu

Lek zawiera skrobię pszenną, a więc śladowe ilości glutenu - jedna tabletka to nie więcej niż 20,6 mikrogramów. Dla osób z celiakią to ilość na tyle mała, że nie powinna sprawiać problemów. Z kolei osoby z alergią na pszenicę (inną niż celiakia) nie powinny tego leku stosować.

Neosine Forte można podawać dzieciom powyżej 1. roku życia w dawce 50 mg na kg masy ciała na dobę, podzielonej na kilka porcji. Dla małych dzieci, które nie potrafią połykać tabletek, lepszy będzie syrop.

Leku nie wolno stosować u niemowląt poniżej 1. roku życia.

Wpływ inozyny pranobeksu na rozwój płodu nie był badany u ludzi. Nie wiadomo też, czy substancja przenika do mleka matki. Z tego powodu nie wolno stosować leku w ciąży i podczas karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem, który oceni stosunek korzyści do ryzyka.

Sam lek raczej nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów. Mogą jednak wystąpić ból głowy, zawroty głowy lub senność - wtedy nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Często (u 1-10 na 100 pacjentów):

• przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi
• podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych lub azotu mocznikowego we krwi
• nudności (z wymiotami lub bez)
• ból brzucha
• świąd, wysypka skórna
• ból głowy, zawroty głowy
• zmęczenie, złe samopoczucie
• bóle stawów

Niezbyt często (u 1-10 na 1000 pacjentów):

• biegunka
• zaparcia
• nerwowość
• senność lub bezsenność
• wielomocz (zwiększona objętość moczu)

Stężenie kwasu moczowego wraca do normy kilka dni po zakończeniu leczenia.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania. Badania toksykologiczne na zwierzętach wskazują, że jest mało prawdopodobne wystąpienie innych skutków niż wyraźne zwiększenie stężenia kwasu moczowego. Leczenie przedawkowania powinno być objawowe i wspomagające.

Pominiętą dawkę trzeba przyjąć tak szybko, jak to możliwe, i kontynuować leczenie. Nie wolno przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu. Trzymać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności (EXP na opakowaniu). Leków nie wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.

1 tabletka zawiera:

• inozyny pranobeks 1000 mg (substancja czynna) - kompleks inozyny z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym w stosunku molarnym 1:3
• skrobia pszenna (206 mg, zawiera do 20,6 µg glutenu)
• mannitol
• powidon 30
• magnezu stearynian

Tabletki są podłużne, owalne, obustronnie wypukłe, białe, z linią podziału po jednej stronie (ułatwia rozkruszenie, nie dzielenie na równe dawki). Opakowanie: 10, 20 lub 30 tabletek w blistrach.

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
tel. (42) 22-53-100

Lek stosuje się w dwóch wskazaniach: wspomagająco przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych u osób z obniżoną odpornością oraz w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej wirusem Herpes simplex.

Nie. To lek OTC - kupisz go w aptece bez recepty.

Dorośli zwykle biorą 1 tabletkę (1000 mg) 3 razy dziennie. Maksymalna dawka dobowa to 4 tabletki. Dawka zależy od masy ciała - 50 mg na kilogram.

Zwykle od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów warto brać lek jeszcze przez 1-2 dni.

Tak, ale dopiero od ukończenia 1. roku życia. Dawka to 50 mg na kg masy ciała na dobę. Dla małych dzieci, które nie potrafią połykać tabletek, dostępna jest postać syropu.

Tak. Tabletka ma linię podziału ułatwiającą rozkruszenie. Można ją pokruszyć i rozpuścić w niewielkiej ilości wody.

Tak, ale w śladowych ilościach - jedna tabletka to nie więcej niż 20,6 mikrogramów glutenu ze skrobi pszennej. Dla osób z celiakią to ilość zbyt mała, żeby sprawiać problemy. Z kolei osoby z alergią na pszenicę (inną niż celiakia) nie powinny stosować tego leku.

Najczęstsza reakcja to przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi - wraca do normy po odstawieniu leku. Mogą też wystąpić nudności, ból brzucha, ból głowy, świąd skóry i bóle stawów.

Trzeba zachować ostrożność. Leki moczopędne (furosemid, hydrochlorotiazyd, indapamid i inne) zwiększają wydalanie kwasu moczowego, a Neosine Forte też podnosi jego stężenie. Przy jednoczesnym stosowaniu lekarz powinien kontrolować poziom kwasu moczowego.

Pobudza dojrzewanie limfocytów T, nasila aktywność komórek NK i zwiększa wytwarzanie interferonu gamma. Wzmacnia też fagocytozę, czyli zdolność komórek odpornościowych do pochłaniania patogenów. Działanie immunostymulujące jest równie ważne jak działanie przeciwwirusowe.