4.1 Wskazania do stosowania
Lek stosuje się u osób dorosłych, w przypadku gdy zastosowana dawka 7,5 mg meloksykamu była
niewystarczająco skuteczna, w krótkotrwałym leczeniu zaostrzeń objawów chorób reumatoidalnych
takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów oraz
zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, jako lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w bólach
kostno-stawowych i mięśniowych (np. bóle kręgosłupa, pleców, kolan) w przebiegu chorób
reumatoidalnych i zwyrodnieniowych stawów.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Przyjmowanie produktu leczniczego przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów
zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Należy okresowo kontrolować, jak pacjent reaguje na leczenie i w jakim stopniu wymaga leczenia
objawowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów.
Dawkowanie
Dorośli:
Zalecana dawka w razie konieczności to 1 tabletka 1 raz na dobę.
Maksymalna zalecana dawka produktu leczniczego to 1 tabletka 1 raz na dobę.
Jeśli po zastosowaniu produktu leczniczego Opokan max objawy nie ustąpią po 3 dniach stosowania
lub gdy mimo przyjęcia produktu leczniczego objawy nasilają się, pacjent niezwłocznie powinien
udać się do lekarza.
Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt
4.3).
Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku (patrz również punkt 5.2)
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu Opokan max u osób w
podeszłym wieku. Zalecana jest konsultacja z lekarzem.
Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych (patrz również punkt 4.4)
W przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, np. choroba
przewodu pokarmowego w wywiadzie lub występowanie czynników ryzyka choroby układu sercowonaczyniowego, leczenie należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę.
W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, może on zalecić
dawkę produktu leczniczego 7,5 mg. W zależności od skuteczności i tolerancji produktu leczniczego,
lekarz może zwiększyć dawkę do 15 mg meloksykamu.
Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 5.2)
Produkt leczniczy jest przeciwwskazany u pacjentów niedializowanych z ciężką niewydolnością nerek
(patrz punkt 4.3).
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka produktu
leczniczego nie powinna przekraczać 7,5 mg meloksykamu na dobę.
Zmniejszenie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek
(tj. u pacjentów, u których klirens kreatyniny jest większy niż 25 mL/minutę).
Zaburzenia czynności wątroby (patrz również punkt 5.2)
Zmniejszenie dawki produktu leczniczego nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością
wątroby stosowanie produktu Opokan max jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Dla dawek, których nie można uzyskać za pomocą tabletek o tej mocy, dostępne są produkty lecznicze
zawierające meloksykam w postaci tabletek o mocy 7,5 mg.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Produkt leczniczy przyjmuje się doustnie razem z posiłkiem, popijając wodą.
4.3 Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
- nadwrażliwość na inny produkt zawierający substancję należącą do niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy;
- pacjenci, u których podczas podawania innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(np. kwasu acetylosalicylowego) wystąpiły napady astmy, pokrzywka, polipy z nosa lub obrzęk
naczynioruchowy;
- ciężka niewydolność wątroby;
- ciężka niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych;
- ciężka niewydolność serca;
- krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie,
powiązane przyczynowo z uprzednim leczeniem NLPZ;
- czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (tj. co najmniej dwa
oddzielne epizody potwierdzające owrzodzenia lub krwawienia, np. z przewodu pokarmowego);
- udar krwotoczny w mózgu lub inne zaburzenia przebiegające z występowaniem krwawień w
wywiadzie;
- trzeci trymestr ciąży i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6 „Wpływ na płodność, ciążę i
laktację”);
- dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Działania niepożądane meloksykamu mogą zostać zminimalizowane poprzez zastosowanie
najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt
4.2 oraz wpływ na układ pokarmowy i układ krążenia poniżej).
W przypadku niewystarczającej skuteczności terapeutycznej nie należy zwiększać zalecanej
maksymalnej dawki dobowej, ani podawać jednocześnie innych leków z grupy NLPZ, ponieważ nie
udowodniono, by zwiększało to skuteczność działania, a może doprowadzić do zwiększenia ryzyka
toksyczności. Należy unikać jednoczesnego stosowania meloksykamu wraz z innymi NLPZ, włącznie
z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.
Meloksykam nie jest zalecany do stosowania u pacjentów będących w trakcie napadów ostrego bólu.
Jeśli po kilku dniach leczenia nie uzyska się poprawy, należy ponownie ocenić kliniczne korzyści
leczenia.
Przed zastosowaniem leczenia meloksykamem należy się upewnić, że wszelkie występujące wcześniej
u pacjenta przypadki zapalenia przełyku, żołądka i (lub) choroby wrzodowej żołądka zostały
wyleczone. Należy rutynowo zwracać uwagę na możliwość nawrotu tych chorób w trakcie leczenia
meloksykamem u pacjentów, u których występowały one w przeszłości.
Wpływ na układ pokarmowy
Krwawienia z przewodu pokarmowego i powstawanie owrzodzeń lub perforacji, które mogą
zakończyć się zgonem, raportowano dla wszystkich NLPZ w każdym okresie leczenia, z objawami
ostrzegawczymi lub poważnymi zdarzeniami dotyczącymi przewodu pokarmowego w wywiadzie lub
bez takich objawów lub zdarzeń.
Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz ze
zwiększaniem dawki NLPZ u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w szczególności w
przypadkach powikłanych krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3), oraz u osób w podeszłym
wieku. Ta grupa pacjentów powinna być leczona najniższymi dostępnymi dawkami produktu
leczniczego. Skojarzone leczenie lekami działającymi ochronnie (np. mizoprostolem lub inhibitorami
pompy protonowej) należy rozważyć u tych pacjentów, jak również w grupie pacjentów
wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz innymi
produktami leczniczymi podwyższającymi ryzyko działań niepożądanych ze strony układu
pokarmowego (patrz poniżej oraz punkt 4.5).
Pacjenci z toksycznymi działaniami na przewód pokarmowy w wywiadzie, zwłaszcza będący
w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy brzuszne (zwłaszcza krwawienia z
przewodu pokarmowego), szczególnie na wstępnych etapach leczenia.
Nie zaleca się stosowania meloksykamu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą
zwiększać ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawienia, takie jak heparyna w dawkach
leczniczych lub stosowana u pacjentów w podeszłym wieku, leki przeciwzakrzepowe takie jak
antagoniści witaminy K oraz nowe doustne leki przeciwzakrzepowe, inne niesteroidowe leki
przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥ 500 mg w dawce jednorazowej lub ≥ 3 g na
dobę (patrz punkt 4.5).
W przypadku wystąpienia owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu
pokarmowego u pacjentów otrzymujących meloksykam, podawanie produktu leczniczego należy
przerwać.
NLPZ powinno się stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w
wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna), ponieważ leki te mogą zaostrzyć
przebieg tych chorób (patrz punkt 4.8).
Wpływ na układ krążenia i naczynia mózgowe
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową
niewydolnością serca należy odpowiednio kontrolować wydawać właściwe zalecenia, ponieważ
obserwowano zatrzymywanie płynów i powstawanie obrzęków w związku ze stosowaniem NLPZ. U
pacjentów z grup ryzyka zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi przed rozpoczęciem oraz
w trakcie leczenia meloksykamem, zwłaszcza na jego początku.
Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych
niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym meloksykamu (szczególnie w leczeniu
długotrwałym oraz w dużych dawkach), jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy
tętnic (w tym zawału serca lub udaru mózgu). Dane te są niewystarczające, aby wykluczyć takie
ryzyko w przypadku przyjmowania meloksykamu.
Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą
niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu powinni być leczeni
meloksykamem bardzo rozważnie. Podobną rozwagę należy zachować przed rozpoczęciem
długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie
tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).
Reakcje skórne
Podczas stosowania meloksykamu zgłaszano przypadki zagrażających życiu reakcji skórnych takich
jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens–Johnson Syndrome - SJS) oraz toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis - TEN). Pacjenci powinni być
powiadomieni o objawach przedmiotowych i podmiotowych tych reakcji oraz kontrolowani
w zakresie występowania reakcji skórnych. Najwyższe ryzyko wystąpienia tych reakcji występuje
w pierwszych tygodniach leczenia. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub
podmiotowych SJS lub TEN (np. postępująca wysypka skórna, często z pęcherzami lub zmianami na
błonach śluzowych) należy przerwać stosowanie meloksykamu. Najlepsze wyniki leczenia SJS i TEN
związane są z wczesną diagnozą i natychmiastowym zaprzestaniem stosowania wszelkich produktów
leczniczych mogących być przyczyną wystąpienia tych reakcji. Wczesne zaprzestanie stosowania
produktów leczniczych związane jest z lepszym rokowaniem. U pacjentów, u których wystąpił SJS
lub TEN podczas stosowania meloksykamu, nie można wznawiać leczenia meloksykamem.
Podczas stosowania meloksykamu notowano przypadki trwałego rumienia (wykwitu) polekowego
(FDE, ang. fixed drug eruption).
U pacjentów ze stwierdzonym w wywiadzie FDE związanym ze stosowaniem meloksykamu, nie
należy ponownie zlecać leczenia meloksykamem. Podczas stosowania innych oksykamów może
wystąpić reaktywność krzyżowa.
Parametry czynności wątroby i nerek
Jak w przypadku większości leków z grupy NLPZ, sporadycznie obserwowano zwiększenie
aktywności aminotransferaz w surowicy krwi, zwiększone stężenie bilirubiny lub zmiany innych
parametrów charakteryzujących czynność wątroby jak również zwiększone stężenie kreatyniny i azotu
mocznikowego w surowicy krwi, a także nieprawidłowe wartości innych wyników badań.
W większości przypadków były to zaburzenia niewielkie i przemijające. W przypadku, gdy zaburzenia
są znaczące lub utrzymują się, należy przerwać podawanie meloksykamu i przeprowadzić
odpowiednie badania kontrolne.
Zaburzenia czynności nerek
Leki z grupy NLPZ hamują działanie prostaglandyn nerkowych polegające na rozszerzaniu naczyń
krwionośnych i w ten sposób, poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, mogą indukować
czynnościową niewydolność nerek. Działanie to jest zależne od dawki. W przypadku pacjentów,
których dotyczą wymienione poniżej czynniki ryzyka, na początku leczenia lub przy zwiększaniu
dawki produktu leczniczego zalecana jest kontrola parametrów czynności nerek, w tym objętości
diurezy:
-
podeszły wiek;
-
jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II typu AT1,
(sartanów), leków moczopędnych (patrz punkt 4.5);
-
hipowolemia (bez względu na przyczynę);
-
zastoinowa niewydolność serca;
-
niewydolność nerek;
-
zespół nerczycowy;
-
nefropatia toczniowa;
-
ciężkie zaburzenie czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy <25 g/L lub punktacja
w skali Child-Pugh ≥10).
W rzadkich przypadkach stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować śródmiąższowe
zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, martwicę rdzenia nerki lub zespół nerczycowy.
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka meloksykamu
nie powinna przekraczać 7,5 mg. Nie jest konieczna redukcja dawki u pacjentów z łagodną lub
umiarkowaną niewydolnością nerek (tj. u pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 25 mL/minutę).
Zatrzymanie sodu, potasu i wody w organizmie
Podawanie leków z grupy NLPZ może spowodować zatrzymanie sodu, potasu i wody w organizmie,
co może zaburzać działanie leków moczopędnych powodujących wydalanie sodu z moczem. Ponadto
może wystąpić zmniejszenie skuteczności działania leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).
W konsekwencji u pacjentów wrażliwych mogą wystąpić lub zaostrzyć się obrzęki, niewydolność
serca lub nadciśnienie tętnicze. Dlatego konieczna jest obserwacja kliniczna pacjentów z grup ryzyka
(patrz również punkty 4.2 i 4.3).
Hiperkaliemia
Rozwojowi hiperkaliemii może sprzyjać cukrzyca lub jednoczesne stosowanie leków zwiększających
stężenie potasu we krwi (patrz również punkt 4.5). W takich przypadkach należy regularnie
kontrolować stężenie potasu.
Jednoczesne stosowanie z pemetreksedem
U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek należy zaprzestać podawania
meloksykamu co najmniej na 5 dni przed, w czasie i co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu
(patrz również punkt 4.5).
Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni często gorzej znoszą działania niepożądane produktu
leczniczego, dlatego w ich przypadku konieczna jest szczególna kontrola. Jak w przypadku stosowania
innych leków z grupy NLPZ, należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w
podeszłym wieku, u których czynność nerek, wątroby czy serca często bywa zaburzona.
U osób w podeszłym wieku występuje zwiększona częstość działań niepożądanych NLPZ,
a w szczególności krwawienia lub perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się
zgonem (patrz również punkt 4.2).
Meloksykam, podobnie jak inne leki z grupy NLPZ, może maskować objawy jednocześnie
występującej choroby zakaźnej.
Stosowanie meloksykamu może zaburzać płodność u kobiet i nie zaleca się podawania tego produktu
leczniczego kobietom planującym ciążę. Dlatego w przypadku kobiet, które mają problemy z zajściem
w ciążę lub które leczą się z powodu niepłodności, należy rozważyć odstawienie meloksykamu (patrz
punkt również 4.6).
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt leczniczy zawiera 4,69 mg sodu na każdą tabletkę.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ryzyko związane z hiperkaliemią
Pewne produkty lecznicze lub grupy terapeutyczne mogą sprzyjać wystąpieniu hiperkaliemii: sole
potasu, diuretyki oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści
receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, drobnocząsteczkowe lub
niefrakcjonowane heparyny, cyklosporyna, takrolimus i trimetoprym. Wystąpienie hiperkaliemii może
zależeć od obecności innych czynników. Ryzyko jej wystąpienia jest wyższe, gdy ww. produkty
lecznicze są podawane jednocześnie z meloksykamem.
Interakcje farmakodynamiczne
-
Inne leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy
Jednoczesne stosowanie meloksykamu (patrz punkt 4.4) z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym
kwasem acetylosalicylowym w dawkach ≥ 500 mg w dawce jednorazowej lub ≥ 3 g na dobę, nie jest
zalecane.
-
Kortykosteroidy
Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów wymaga ostrożności i uważnej obserwacji pacjenta ze
względu na zwiększone ryzyko krwawienia lub owrzodzeń w przewodzie pokarmowym.
-
Leki przeciwzakrzepowe podawane doustnie lub parenteralnie
Znacznie zwiększone ryzyko krwawienia wskutek hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia
błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. NLPZ mogą nasilić działanie leków przeciwzakrzepowych
(patrz punkt 4.4). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i leków
przeciwzakrzepowych podawanych doustnie lub parenteralnie u pacjentów w podeszłym wieku lub
podawanych w dawkach leczniczych (patrz punkt 4.4).
W pozostałych przypadkach stosowania heparyny (np. w dawkach profilaktycznych) należy zachować
ostrożność z uwagi na zwiększone ryzyko krwawienia.
W sytuacji, gdy nie można uniknąć takiego połączenia leków, konieczne jest uważne monitorowanie
znormalizowanego wskaźnika INR (ang. International Normalized Ratio).
-
Leki trombolityczne i przeciwpłytkowe
Zwiększone ryzyko krwawienia wskutek hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony
śluzowej żołądka i dwunastnicy.
-
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
Wzrost ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego.
-
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
Leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków obniżających
ciśnienie tętnicze. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub
antagonistów receptora angiotensyny II i leków, które hamują czynność cyklooksygenazy, może
powodować dalsze pogorszenie czynności nerek, włączając możliwość wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, która na ogół jest stanem odwracalnym. Tego typu leczenie skojarzone należy
przeprowadzać z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni
być odpowiednio nawodnieni, a po wprowadzeniu terapii skojarzonej i okresowo w czasie jej trwania
należy rozważyć monitorowanie czynności nerek (patrz również punkt 4.4).
-
Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze (np. leki blokujące receptory beta-adrenergiczne)
Podobnie jak poprzednio może wystąpić osłabienie działania hipotensyjnego leków blokujących
receptory beta-adrenergiczne (wskutek zahamowania syntezy prostaglandyn, które rozszerzają
naczynia krwionośne).
-
Inhibitory kalcyneuryny (np. cyklosporyna, takrolimus)
Leki z grupy NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie inhibitorów kalcyneuryny poprzez wpływ
na prostaglandyny nerkowe. W trakcie leczenia skojarzonego należy kontrolować czynność nerek.
Zalecane jest uważne monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
-
Deferazyroks
Jednoczesne podawanie meloksykamu i deferazyroksu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych
w obrębie przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
tych produktów leczniczych.
-
Antykoncepcyjne produkty wewnątrzmaciczne
Meloksykam może zmniejszać skuteczność antykoncepcyjnych produktów wewnątrzmacicznych.
Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ meloksykamu na farmakokinetykę innych leków
-
Lit
Leki z grupy NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi (poprzez zmniejszenie wydalania litu przez
nerki), które może osiągnąć wartości toksyczne. Nie zaleca się równoczesnego stosowania litu i leków
z grupy NLPZ. Jeżeli konieczne jest zastosowanie leczenia skojarzonego, należy uważnie
monitorować stężenie litu w osoczu krwi na początku leczenia, podczas zmiany dawkowania i
odstawiania meloksykamu.
-
Metotreksat
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydzielanie kanalikowe metotreksatu, zwiększając w ten sposób
stężenie metotreksatu w osoczu krwi. Dlatego też nie zaleca się równoczesnego stosowania leków z
grupy NLPZ u pacjentów otrzymujących duże dawki metotreksatu (ponad 15 mg na tydzień) (patrz
punkt 4.4).
Ryzyko interakcji pomiędzy lekami z grupy NLPZ i metotreksatem należy również wziąć pod uwagę
w przypadku pacjentów, którzy otrzymują małe dawki metotreksatu, zwłaszcza u pacjentów z
zaburzoną czynnością nerek. Podczas leczenia skojarzonego konieczne jest monitorowanie obrazu
krwi i czynności nerek. Należy zachować ostrożność w przypadku, gdy lek z grupy NLPZ i
metotreksat podawane są równocześnie w ciągu 3 dni, gdyż stężenie metotreksatu w osoczu krwi
może wzrosnąć i spowodować zwiększoną toksyczność.
Chociaż jednoczesne podawanie meloksykamu nie wpłynęło w sposób istotny na farmakokinetykę
metotreksatu (15 mg na tydzień), należy uwzględnić, że niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą
znacząco zwiększać toksyczność hematologiczną metotreksatu (patrz powyżej) (patrz punkt 4.8).
-
Pemetreksed
W przypadku jednoczesnego stosowania meloksykamu i pemetreksedu u pacjentów z klirensem
kreatyniny wynoszącym od 45 do 79 mL/minutę, należy przerwać podawanie meloksykamu na 5 dni
przed, w dniu podania i 2 dni po podaniu pemetreksedu. Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie
meloksykamu i pemetreksedu, pacjent powinien być dokładnie monitorowany, zwłaszcza w zakresie
mielosupresji i działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego. U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 45 mL/minutę) jednoczesne stosowanie
meloksykamu i pemetreksedu nie jest zalecane.
U pacjentów z normalną czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 mL/minutę), dawki 15 mg
meloksykamu mogą zmniejszać wydalanie pemetreksedu i w konsekwencji zwiększać częstość jego
działań niepożądanych. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas podawania 15 mg
meloksykamu jednocześnie z pemetreksedem u pacjentów z normalną czynnością nerek (klirens
kreatyniny ≥ 80 mL/minutę).
Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ innych leków na farmakokinetykę meloksykamu
- Cholestyramina
Cholestyramina przyspiesza wydalanie meloksykamu poprzez zaburzenie krążenia wątrobowojelitowego, w wyniku czego klirens meloksykamu wzrasta o 50%, a okres półtrwania zmniejsza się do
13±3 godzin. Ta interakcja jest istotna klinicznie.
Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ kombinacji meloksykamu i innych leków na farmakokinetykę
- Doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, nateglinid)
Meloksykam jest eliminowany prawie całkowicie w procesach metabolizmu wątrobowego, z czego w
około dwóch trzecich z udziałem enzymów cytochromu (CYP) P450 (główny szlak z udziałem
CYP 2C9 i poboczny szlak z udziałem CYP 3A4), a w jednej trzeciej innymi szlakami, takimi jak
utlenianie z udziałem peroksydazy. Należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji
farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania meloksykamu i leków hamujących lub
metabolizowanych przez CYP 2C9 i (lub) CYP 3A4. Należy spodziewać się interakcji za
pośrednictwem CYP 2C9 w przypadku jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi, takimi
jak doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, nateglinid), które mogą
prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków i meloksykamu w osoczu. Pacjentów stosujących
jednocześnie meloksykam z pochodnymi sulfonylomocznika lub nateglinidem należy uważnie
obserwować pod kątem wystąpienia hipoglikemii.
Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego
podawania leków zobojętniających kwas żołądkowy, cymetydyny i digoksyny.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój
zarodka lub płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko
poronienia oraz powstania wad rozwojowych serca i wad wrodzonych powłok brzusznych
(gastroschisis) po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży.
Bezwzględne ryzyko powstania wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrosło od
wartości poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki
i czasu trwania leczenia. W badaniach na zwierzętach wykazano, że podawanie inhibitora syntezy
prostaglandyn prowadzi do zwiększonej liczby strat przed i poimplantacyjnych oraz zwiększonej
śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto, u zwierząt, którym podawano inhibitory syntezy
prostaglandyn w okresie organogenezy, stwierdzono zwiększone występowanie różnych wad
rozwojowych, w tym w obrębie układu sercowo-naczyniowego.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie meloksykamu może powodować małowodzie wskutek zaburzeń
czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne
po jego przerwaniu. Ponadto, zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w
drugim trymestrze, z których większość ustąpiła po zaprzestaniu leczenia. W pierwszym i drugim
trymestrze ciąży nie należy podawać meloksykamu, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli
meloksykam jest stosowany przez kobietę starającą się o ciążę lub podczas pierwszego i drugiego
trymestru ciąży, zastosowana dawka powinna być jak najmniejsza, a czas trwania leczenia jak
najkrótszy. Należy rozważyć przedporodowe monitorowanie w kierunku małowodzia i zwężenia
przewodu tętniczego po ekspozycji na meloksykam przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży. W
przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy zaprzestać stosowania
meloksykamu.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w
następujący sposób:
-
toksyczne działanie dotyczące płuc i serca (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu
tętniczego i nadciśnienie płucne);
-
zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej).
-
u matki i noworodka pod koniec ciąży może prowadzić do:
-
wydłużenia czasu krwawienia, w wyniku działania antyagregacyjnego, które może wystąpić
nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek;
-
zahamowania czynności skurczowej macicy, powodujące opóźnienie lub przedłużanie się
porodu.
W związku z tym stosowanie meloksykamu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz
punkt 4.3 i 5.3).
Karmienie piersią
Chociaż brak jest odpowiedniego doświadczenia z zastosowaniem meloksykamu u kobiet karmiących
piersią to wiadomo, że leki z grupy NLPZ przenikają do mleka matki. Meloksykam wykryto w mleku
zwierząt karmiących (patrz punkt 5.3). Dlatego produkt leczniczy Opokan max jest przeciwskazany u
kobiet karmiących piersią.
Płodność
Stosowanie meloksykamu, podobnie jak każdego innego leku hamującego cyklooksygenazę i syntezę
prostaglandyn, może zaburzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę.
Dlatego w przypadku kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę lub które leczą się z powodu
niepłodności, należy rozważyć odstawienie meloksykamu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na profil farmakodynamiczny leku
i notowane działania niepożądane, wydaje się, że meloksykam nie ma wpływu lub wywiera nieistotny
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże w przypadku
wystąpienia zaburzeń widzenia, w tym nieostrego widzenia, senności, zawrotów głowy czy innych
zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zaleca się zaniechanie prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
a) Opis ogólny
Z badań klinicznych i epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie
długotrwale i w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic
(np. zawału serca lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4).
W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i
niewydolności serca.
Najczęściej obserwowane objawy niepożądane dotyczą układu pokarmowego. Może wystąpić choroba
wrzodowa, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasem zakończone zgonem,
w szczególności u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Podczas leczenia obserwowano
występowanie nudności, wymiotów, biegunki, wzdęcia, zaparcia, objawów dyspeptycznych, bólu
brzucha, smolistych stolców, krwawych wymiotów, wrzodziejącego zapalenia błony śluzowej jamy
ustnej, zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz choroby Crohna (patrz punkt 4.4).
Rzadziej donoszono o wystąpieniu zapalenia żołądka.
Zgłaszano przypadki skórnych działań niepożądanych (ang. SCARs): zespołu Stevensa-Johnsona
(ang. SJS) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. TEN) – patrz punkt 4.4.
Podana poniżej częstość występowania działań niepożądanych oparta jest o ich występowanie
w 27 badaniach klinicznych, w których czas leczenia trwał co najmniej 14 dni. Badania kliniczne
obejmowały 15 197 pacjentów, którym podawano meloksykam w formie doustnej w postaci tabletek
lub kapsułek w dawce dobowej 7,5 lub 15 mg przez okres do jednego roku.
Poniżej podano również te działania niepożądane, które zostały opisane w raportach dotyczących
stosowania produktu dostępnego na rynku.
Częstość występowania działań niepożądanych została podana zgodnie z następującą klasyfikacją:
Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
b) Tabela działań niepożądanych
Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Niezbyt często
Zaburzenia w morfologii krwi (w tym wzoru
odsetkowego krwinek białych): leukopenia,
trombocytopenia
Rzadko
Przypadki agranulocytozy (patrz część c) Bardzo rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje alergiczne inne niż anafilaktyczne lub
anafilaktoidalne
Niezbyt często
Reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne Częstość nieznana
Zaburzenia psychiczne
Zaburzenia nastroju, koszmary senne Rzadko
Stan splątania, dezorientacja Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Często
Zawroty głowy, senność Niezbyt często
Zaburzenia oka
Zaburzenia widzenia, z nieostrym widzeniem
włącznie, zapalenie spojówek
Rzadko
Zaburzenia ucha i błędnika
Zawroty głowy Niezbyt często
Szumy uszne Rzadko
Zaburzenia serca
Kołatanie serca Rzadko
Niewydolność serca zgłaszano w związku z leczeniem NLPZ.
Zaburzenia naczyniowe
Zwiększenie ciśnienia krwi (patrz punkt 4.4), nagłe
zaczerwienienia twarzy
Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Wystąpienie napadów astmy w przypadku
nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inny
lek z grupy NLPZ
Rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit*
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak
niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha,
Bardzo często
wzdęcia, zaparcia, biegunka
Krwawienia z przewodu pokarmowego (również
krwawienia utajone), zapalenie żołądka, zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej, cofanie się treści
pokarmowej z żołądka do przełyku
Niezbyt często
Zapalenie okrężnicy, owrzodzenie żołądka i (lub)
dwunastnicy, zapalenie przełyku
Rzadko
Perforacja przewodu pokarmowego Bardzo rzadko
Zapalenie trzustki Częstość nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia czynności wątroby (np. zwiększenie
aktywności aminotransferaz lub stężenia bilirubiny)
Niezbyt często
Zapalenie wątroby Bardzo rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka Niezbyt często
Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka, pokrzywka
Rzadko
Reakcje pęcherzowe, rumień wielopostaciowy Bardzo rzadko
Reakcje nadwrażliwości na światło, trwały rumień
(wykwit) polekowy (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zatrzymanie sodu i wody w organizmie,
hiperkaliemia, (patrz punkt 4.4. oraz punkt 4.5),
nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek
(zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy i
(lub) stężenia mocznika w surowicy)
Niezbyt często
Ostra niewydolność nerek, w szczególności u
pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4)
Bardzo rzadko
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niepłodność u kobiet, opóźnienie owulacji Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Obrzęk, w tym obrzęk kończyn dolnych Niezbyt często
- Krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacja mogą mieć czasami ciężki
przebieg i zakończyć się zgonem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
c) Informacje dotyczące indywidualnych ciężkich i (lub) często występujących działań
niepożądanych
Bardzo rzadko opisywano przypadki wystąpienia agranulocytozy u pacjentów, którym podawano
meloksykam i inne potencjalnie mielotoksyczne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5).
d) Działania niepożądane, które nie zostały jeszcze zaobserwowane dla danego produktu
leczniczego, ale które są związane z innymi związkami z tej klasy leków
Organiczne uszkodzenie nerek, które prawdopodobnie prowadzi do ostrej niewydolności nerek:
opisywano bardzo rzadkie przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej martwicy kanalików
nerkowych, zespołu nerczycowego i martwicy brodawek nerkowych (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Objawy
Objawy ostrego przedawkowania leku z grupy NLPZ ograniczają się zwykle do uczucia braku energii,
senności, nudności, wymiotów i bólu w nadbrzuszu, które na ogół ustępują po wdrożeniu leczenia
podtrzymującego. Może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku ciężkiego
zatrucia może wystąpić nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, zaburzenie czynności
wątroby, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki, zapaść sercowo-naczyniowa i zatrzymanie
czynności serca. W wyniku przedawkowania mogą pojawić się reakcje anafilaktoidalne, których
występowanie opisano przy podawaniu dawek terapeutycznych leków z grupy NLPZ.
Leczenie
W razie przedawkowania leku z grupy NLPZ należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.
W badaniu klinicznym wykazano, że cholestyramina podawana doustnie w dawce 4 g trzy razy na
dobę przyspiesza wydalanie meloksykamu.
i zrób zakupy na skróty.
