9,49 zł
RodzajLek
Opakowanie50 g
PostaćZioła do zaparzania
Dostępny - wysyłka w 24h
Sprawdź tańsze odpowiedniki tego leku

Zielnik Apteczny Koszyczek Rumianku 50 g

Koszyczek rumianku to suszony kwiat rumianku pospolitego w postaci ziół do zaparzania. Napar z rumianku pomaga na wzdęcia, skurcze jelit, stany zapalne jamy ustnej i podrażnienia skóry. To tradycyjny lek roślinny bez recepty, stosowany doustnie, do płukania gardła, na skórę i do kąpieli.

Wskazania

Rumianek stosuje się w kilku wskazaniach, zależnie od drogi podania:

  • wzdęcia i lekkie skurcze jelit (doustnie, jako napar do picia)
  • niewielkie owrzodzenia i stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i gardła (płukanie naparem)
  • podrażnienia skóry i błon śluzowych w okolicy odbytu oraz narządów płciowych (nasiadówki, kąpiele częściowe)
  • łagodne stany zapalne skóry, w tym oparzenia słoneczne, rany powierzchniowe i niewielkie czyraki (przemywanie, okłady)

To tradycyjny produkt leczniczy roślinny, którego wskazania wynikają z długotrwałego stosowania, a nie z badań klinicznych.

Działanie

Kwiat rumianku działa przeciwzapalnie i łagodząco na błony śluzowe przewodu pokarmowego, jamy ustnej i skóry. Substancją czynną jest sam kwiat rumianku pospolitego (Matricaria recutita L., flos) - produkt nie zawiera substancji pomocniczych.

Dawkowanie

Rumianek stosuje się jako napar. Dawkowanie zależy od wskazania i wieku.

Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (doustnie)

Młodzież, dorośli i osoby starsze: 0,5-1 łyżki (1,5-3 g) kwiatów zaparzać w 150 ml wrzącej wody. Pić 3-4 razy na dobę.

Dzieci od 6 do 12 lat: 0,5-1 łyżki (1,5-3 g) w 150 ml wody, 2-4 razy na dobę.

Dzieci od 2 do 6 lat: 0,5 łyżki (1,5 g) w 150 ml wody. Podawać 100-150 ml naparu, 2-4 razy na dobę.

Dzieci od 6. miesiąca do 2 lat: 0,5 łyżki (1,5 g) w 150 ml wody. Podawać 50-100 ml naparu, 2-4 razy na dobę.

Płukanie jamy ustnej i gardła

Młodzież i dorośli: 0,5-1,5 łyżki (1,5-4,5 g) zaparzać w 100 ml wody. Płukać jamę ustną kilka razy na dobę.

Nasiadówki (podrażnienia okolicy odbytu i narządów płciowych)

Młodzież i dorośli: 1,5 łyżki (4,5 g) w 1 l wody. Stosować kilka razy na dobę.

Okłady i przemywanie skóry (stany zapalne, rany, czyraki)

Młodzież i dorośli: 1-3 łyżki (3-9 g) w 100 ml wody. Stosować do przemywania i nasączonych opatrunków, kilka razy na dobę.

Sposób przygotowania naparu: kwiaty zalać wrzącą wodą, przykryć, odczekać 10 minut i przecedzić. Zawsze używać świeżo przygotowanego naparu.

Jeśli objawy nie ustępują po tygodniu stosowania, trzeba skonsultować się z lekarzem.

Przeciwwskazania

  • alergia na rumianek lub inne rośliny z rodziny astrowatych (np. bylica, piołun)
  • kąpiele z rumiankiem są przeciwwskazane przy otwartych ranach, dużych uszkodzeniach skóry, ostrych chorobach skóry, wysokiej gorączce, ciężkich zakażeniach, poważnych zaburzeniach krążenia i niewydolności serca
  • nasiadówki i kąpiele częściowe są przeciwwskazane przy otwartych ranach, dużych uszkodzeniach skóry, ostrych chorobach skóry, wysokiej gorączce i ciężkich zakażeniach

Środki ostrożności

Nie ma danych dotyczących doustnego podawania naparu z rumianku dzieciom poniżej 6. miesiąca życia, ze względu na ogólne zasady żywieniowe niemowląt.

Zewnętrzne stosowanie rumianku (płukanie gardła, nasiadówki, przemywanie i okłady na skórę) nie jest zbadane u dzieci poniżej 12 lat.

Jeśli objawy nasilą się w trakcie leczenia, trzeba skonsultować się z lekarzem.

Interakcje

Przy doustnym stosowaniu: u pacjentów po przeszczepie nerek, którzy przyjmowali duże dawki rumianku przez około dwa miesiące, zgłaszano interakcje związane z wpływem na enzymy CYP450 (grupa białek przyspieszających przemianę wielu leków).

Przy stosowaniu na skórę, śluzówkę jamy ustnej lub do kąpieli: nie zgłaszano interakcji.

Stosowanie u dzieci

Rumianek do picia można podawać dzieciom od 6. miesiąca życia, z dostosowaniem dawki do wieku (szczegóły w sekcji Dawkowanie). Dzieci poniżej 6. miesiąca życia nie powinny go przyjmować doustnie.

Zewnętrzne stosowanie (płukanie gardła, nasiadówki, okłady, przemywanie skóry) przeznaczone jest dla młodzieży i dorosłych. Brak danych dotyczących takiego stosowania u dzieci poniżej 12 lat.

Ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo stosowania rumianku w ciąży i podczas karmienia piersią zostało potwierdzone. Jeśli rumianek był stosowany miejscowo na piersi przed karmieniem, trzeba dokładnie oczyścić sutki, żeby uniknąć reakcji alergicznej u dziecka. Brak danych dotyczących wpływu na płodność.

Prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu rumianku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane

W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić reakcja nadwrażliwości na rumianek, np. alergia kontaktowa. Osoby uczulone na rośliny z rodziny astrowatych (bylica, piołun) mogą reagować krzyżowo.

Po kontakcie płynnych przetworów z kwiatów rumianku z błoną śluzową odnotowano ciężkie reakcje alergiczne: duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniową i wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania jest nieznana.

Przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania rumianku.

Przechowywanie

Przechowywać w zamkniętych opakowaniach, w temperaturze do 25°C. Chronić od światła, wilgoci i obcych zapachów. Lek trzymać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Termin ważności: 1 rok (data na zgrzewie).

Skład

1 g produktu zawiera 1 g kwiatu rumianku pospolitego (Matricaria recutita L., flos). Produkt nie zawiera substancji pomocniczych.

Najczęściej zadawane pytania

Jak parzyć rumianek z koszyczków?

Kwiaty rumianku zalej wrzącą wodą, przykryj i zostaw na 10 minut. Potem przecedź. Na jedną porcję do picia użyj 0,5-1 łyżki (1,5-3 g) na 150 ml wody. Zawsze pij świeżo przygotowany napar.

Czy rumianek można podawać niemowlętom?

Tak, ale dopiero od 6. miesiąca życia. Dla dzieci od 6 miesięcy do 2 lat dawka to 0,5 łyżki kwiatów na 150 ml wody, a dziecku podaje się 50-100 ml gotowego naparu. Młodszym niemowlętom nie podaje się naparu z rumianku.

Na co pomaga napar z rumianku?

Rumianek pity doustnie łagodzi wzdęcia i lekkie skurcze jelit. Do tego można go stosować do płukania gardła przy stanach zapalnych jamy ustnej, do nasiadówek przy podrażnieniach okolic intymnych, a także do okładów i przemywania przy ranach, oparzeniach słonecznych i czyrakach.

Czy rumianek można stosować w ciąży?

Tak. Bezpieczeństwo stosowania kwiatu rumianku w ciąży i podczas karmienia piersią zostało potwierdzone. Jeśli stosujesz rumianek na piersi, dokładnie je umyj przed karmieniem dziecka.

Ile razy dziennie można pić rumianek?

Dorośli mogą pić napar z rumianku 3-4 razy na dobę. Dzieci od 6 miesięcy do 12 lat - 2-4 razy na dobę, z dawką dostosowaną do wieku.

Jak zrobić nasiadówkę z rumianku?

Zaparz 1,5 łyżki (4,5 g) kwiatów rumianku w 1 litrze wody, przykryj na 10 minut i przecedź. Gotowy napar użyj do nasiadówki. Można powtarzać kilka razy dziennie.

Czy rumianek może wywołać alergię?

W bardzo rzadkich przypadkach tak. Szczególnie narażone są osoby uczulone na rośliny z rodziny astrowatych, np. bylicę czy piołun. Możliwa jest alergia kontaktowa, a w skrajnych przypadkach po kontakcie z błoną śluzową odnotowano ciężkie reakcje alergiczne.

Jak długo można stosować rumianek?

Jeśli objawy nie ustępują po tygodniu stosowania, trzeba skonsultować się z lekarzem. Rumianek jest tradycyjnym lekiem roślinnym i przy krótkotrwałym stosowaniu w zalecanych dawkach jest bezpieczny.

Jak stosować rumianek na rany i oparzenia słoneczne?

Zaparz 1-3 łyżki (3-9 g) kwiatów w 100 ml wody, przecedź i użyj do przemywania lub nasączonych opatrunków. Stosuj kilka razy dziennie. To wskazanie dotyczy tylko dorosłych i młodzieży.

Podmiot odpowiedzialny

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański

Wytwórca:
„Herbapol-Lublin" S.A.
ul. Diamentowa 25
20-471 Lublin

EAN5909990027675
Opakowanie50 g
ProducentZAKŁ. FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.
Dawka1 g/g
Nazwa międzynarodowaMatricaria chamomilla
RodzajLek
Nazwa powszechnie stosowanaChamomillae anthodium
Moc-
Postać farmaceutycznaZioła do zaparzania
Droga podaniado kąpieli wodnych na śluzówkę jamy ustnej na skórę doustna

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

KOSZYCZEK RUMIANKU, 1g/g, zioła do zaparzania

1 g produktu zawiera 1 g Matricaria recutita L., flos (kwiat rumianku).

Zioła do zaparzania

4.1 Wskazania do stosowania

Tradycyjny produkt leczniczy roślinny do stosowania w wymienionych wskazaniach, wynikających wyłącznie z jego długotrwałego stosowania.

Tradycyjny produkt leczniczy roślinny stosowany: Doustnie

  • w objawowym leczeniu łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i skurcze o niewielkim nasileniu.

Na śluzówkę jamy ustnej:

  • w leczeniu niewielkich owrzodzeń i stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Na skórę:

  • w leczeniu wspomagającym podrażnień skóry i błon śluzowych w okolicy odbytu oraz narządów płciowych, po wykluczeniu przez lekarza ciężkich dolegliwości;
  • w leczeniu łagodnych stanów zapalnych skóry (oparzenia słoneczne) oraz ran powierzchniowych i niewielkich czyraków.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Objawowe leczenie łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych

Młodzież, dorośli i osoby w podeszłym wieku Dawka jednorazowa: 1,5-3 g (0,5–1 łyżki) kwiatów rumianku zaparzać w 150 ml wrzącej wody. Dobowa dawka: napar stosować 3-4 razy na dobę.

Dzieci od 6. miesiąca życia do 2 lat Dawka jednorazowa: 0,5 łyżki (1,5 g) kwiatów rumianku zaparzać w 150 ml wrzącej wody. Podawać dziecku ⅓-⅔ (50-100 ml) przygotowanego naparu. Dobowa dawka: napar stosować 2-4 razy na dobę.

Dzieci od 2 do 6 lat Dawka jednorazowa: 0,5 łyżki (1,5 g) kwiatów rumianku zaparzać w 150 ml wrzącej wody. Podawać dziecku ⅔-cały (100-150 ml) przygotowany napar. Dobowa dawka: napar stosować 2-4 razy na dobę.

Dzieci od 6 do 12 lat Dawka jednorazowa: 0,5–1 łyżki (1,5-3 g) kwiatów rumianku zaparzać w 150 ml wrzącej wody. Dobowa dawka: napar stosować 2-4 razy na dobę.

Leczenie niewielkich owrzodzeń i stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła

Młodzież, dorośli i osoby w podeszłym wieku Dawka jednorazowa: 0,5–1,5 łyżki (1,5-4,5 g) kwiatów rumianku zaparzać w 100 ml wody. Przygotowany napar stosować do płukania jamy ustnej. Dobowa dawka: stosować kilka razy na dobę.

Leczenie wspomagające podrażnień skóry i błon śluzowych w okolicy odbytu oraz narządów płciowych

Młodzież, dorośli i osoby w podeszłym wieku Dawka jednorazowa: przygotować napar z 1,5 łyżki (4,5 g) kwiatów rumianku w 1 l wody. Stosować do nasiadówek. Dobowa dawka: stosować kilka razy na dobę.

Leczenie łagodnych stanów zapalnych skóry (oparzenia słoneczne) oraz ran powierzchniowych i niewielkich czyraków

Młodzież, dorośli i osoby w podeszłym wieku Dawka jednorazowa: przygotować napar z 1-3 łyżek (3-9 g) kwiatów rumianku w 100 ml wody. Stosować do przemywania i okładów (nasączone opatrunki). Dobowa dawka: stosować kilka razy na dobę.

Sposób przygotowania naparu Kwiaty rumianku zalać wrzącą wodą (patrz powyżej), pozostawić pod przykryciem przez około 10 minut, a następnie przecedzić. Należy stosować zawsze świeżo przygotowany napar.

Czas stosowania Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 1 tydzień podczas stosowania produktu leczniczego, należy skonsultować się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae dawniej Compositae).

Stosowanie jako dodatek do kąpieli Stosowanie do kąpieli jest przeciwskazane w przypadku otwartych ran, dużych uszkodzeń skóry, ostrych chorób skóry, wysokiej gorączki, ciężkich zakażeń, poważnych zaburzeń krążenia i niewydolności serca.

Stosowanie do częściowych kąpieli lub nasiadówek jest przeciwwskazane w przypadku otwartych ran, dużych uszkodzeń skóry, ostrych chorób skóry, wysokiej gorączki i ciężkich zakażeń.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Objawowe leczenie łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych Brak danych dotyczących doustnego stosowania naparu z kwiatów rumianku u dzieci poniżej

Leczenie niewielkich owrzodzeń i stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła

Brak danych dotyczących stosowania naparu z kwiatów rumianku do płukania jamy ustnej i gardła u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Leczenie wspomagające podrażnień skóry i błon śluzowych, w okolicy odbytu oraz narządów płciowych Brak danych dotyczących stosowania naparu z kwiatów rumianku do częściowych kąpieli, nasiadówek i miejscowo na skórę u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Leczenie łagodnych stanów zapalnych skóry (oparzenia słoneczne) oraz ran powierzchniowych i niewielkich czyraków Brak danych dotyczących stosowania naparu z kwiatów rumianku do przemywania, opatrunków i miejscowo na skórę u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Jeśli objawy nasilą się podczas stosowania produktu leczniczego, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podanie doustne: U pacjentów po przeszczepie nerek przyjmujących duże dawki rumianku przez dłuższy czas (około dwóch miesięcy) zgłaszano interakcje oparte na wpływie na CYP450.

Podanie na skórę, na śluzówkę jamy ustnej lub jako dodatek do kąpieli: Nie zgłaszano.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią zostało potwierdzone.

Jeśli rumianek był stosowany miejscowo na skórę piersi przed karmieniem dziecka, należy dokładnie oczyścić sutki, aby zapobiec wystąpieniu reakcji uczuleniowej dziecka.

Płodność Brak danych dotyczących wpływu na płodność.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić reakcja nadwrażliwości na rumianek (np. alergia kontaktowa). Reakcja krzyżowa może wystąpić u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae dawniej Compositae) np. bylica, piołun. Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne (duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa, wstrząs anafilaktyczny) odnotowano po kontakcie płynnych przetworów z kwiatów rumianku z błoną śluzową. Częstość nieznana.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania.

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Nie wymagane.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Nie wymagane.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykonano badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności.

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Nie zawiera.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

1 rok

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w zamkniętych opakowaniach, w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Chronić od światła, wilgoci i wpływu obcych zapachów.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Torebka PET/PET/PE. Zawartość opakowania: 20 g, 50 g lub 100 g.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do

stosowania

Bez specjalnych wymagań.

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA ul. Pelplińska 19 83-200 Starogard Gdański

Pozwolenie nr IL-2745/LN

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 26.04.1993 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 21.12.2012 r.

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

15.05.2024 r.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.