4.1 Wskazania do stosowania
Kwas acetylosalicylowy jest wskazany do stosowania u osób dorosłych w następujących chorobach
układu sercowo-naczyniowego:
- w niestabilnej chorobie wieńcowej,
- w świeżym zawale serca lub podejrzeniu świeżego zawału serca,
- w zapobieganiu powtórnemu zawałowi serca,
- w zapobieganiu powikłaniom zatorowo-zakrzepowym po zabiegach chirurgicznych lub
interwencyjnych na naczyniach [np. przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa (PTCA,
ang. Percutaneous Transluminal Coronary Angioplasty), pomostowanie aortalno-wieńcowe
(CABG, ang. Coronary Artery Bypass Grafting), endarterektomia tętnicy szyjnej, zespolenie
(„shunt”) tętniczo-żylne],
- w zapobieganiu napadom przejściowego niedokrwienia (TIA, ang.Transient Ischemic Attack)
i niedokrwiennego udaru mózgu u pacjentów z TIA,
- w zapobieganiu pierwszemu zawałowi serca u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka,
- w zapobieganiu zakrzepicy żył głębokich i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale
unieruchomionych, np. po dużych zabiegach chirurgicznych, jako uzupełnienie innych metod
profilaktyki.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Tabletki dojelitowe należy przyjmować doustnie, najlepiej co najmniej 30 minut przed posiłkiem,
popijając dużą ilością wody. Tabletek dojelitowych nie należy kruszyć, łamać ani żuć, aby zapewnić
uwalnianie w środowisku zasadowym jelita. Ostry zawał serca: dawka początkowa powinna być
rozkruszona lub rozgryziona i połknięta.
-
w niestabilnej chorobie wieńcowej: 100 mg ASA raz na dobę;
-
w świeżym zawale serca lub u pacjentów z podejrzeniem świeżego zawału serca:
początkowa dawka nasycająca 200 - 300 mg ASA raz na dobę (2 do 3 tabletek dojelitowych) w
celu uzyskania szybkiego zahamowania agregacji płytek. Tabletki dojelitowe należy rozgryźć, aby
uzyskać szybkie wchłanianie;
-
w zapobieganiu powtórnemu zawałowi serca: 100 mg ASA raz na dobę;
-
w zapobieganiu powikłaniom zatorowo-zakrzepowym po zabiegach chirurgicznych lub
interwencyjnych na naczyniach (np. przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa
(PTCA), pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), endarterektomia tętnicy szyjnej, zespolenie
(„shunt”) tętniczo-żylne) - 100 mg ASA raz na dobę;
-
w zapobieganiu napadom przejściowego niedokrwienia (TIA) i niedokrwiennego udaru mózgu
u pacjentów z TIA - 100 mg ASA raz na dobę;
-
w zapobieganiu pierwszemu zawałowi serca u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka - 100 mg
ASA raz na dobę;
-
w zapobieganiu zakrzepicy żył głębokich i zatorowi płuc u pacjentów długotrwale
unieruchomionych, np. po dużych zabiegach chirurgicznych jako uzupełnienie innych metod
profilaktyki – od 100 mg do 200 mg ASA raz na dobę.
Produkt leczniczy Aspirin Cardio jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku do 12 lat
(patrz punkt 4.3).
Szczególne grupy pacjentów
Zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek
Produkt leczniczy Aspirin Cardio jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby
(patrz punkt 4.3). Produkt leczniczy Aspirin Cardio należy stosować ze szczególną ostrożnością u
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).
Produkt leczniczy Aspirin Cardio jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
(patrz punkt 4.3). Produkt leczniczy Aspirin Cardio należy stosować ze szczególną ostrożnością u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ ASA może dodatkowo zwiększać ryzyko
wystąpienia niewydolności nerek i ostrej niewydolności nerek (patrz punkt 4.4).
4.3 Przeciwwskazania
Produktu leczniczego nie należy stosować:
- w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną - ASA, inne salicylany lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
- u pacjentów ze skazą krwotoczną,
- u pacjentów z ostrą chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy,
- u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek,
- u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby,
- u pacjentów z ciężką niewydolnością serca,
- u pacjentów z napadami astmy oskrzelowej w wywiadzie, wywołanymi podaniem salicylanów lub
substancji o podobnym działaniu, szczególnie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ),
- jednocześnie z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych (patrz punkt 4.5),
- dla dawek > 100 mg na dobę w ostatnim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6),
- u dzieci w wieku do 12 lat w przebiegu zakażeń wirusowych ze względu na ryzyko wystąpienia
zespołu Reye’a – rzadko występującej, ale ciężkiej choroby powodującej uszkodzenie wątroby
i mózgu.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Kwas acetylosalicylowy należy stosować ostrożnie:
- w pierwszym i drugim trymestrze ciąży,
- w okresie karmienia piersią,
- w przypadku nadwrażliwości na niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne lub inne
substancje alergizujące,
- podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.5),
- u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z zaburzeniami układu krążenia (np. choroba
naczyniowa nerek, zastoinowa niewydolność serca, zmniejszenie objętości, duże zabiegi
chirurgiczne, sepsa lub duże zdarzenia krwotoczne), gdyż ASA może zwiększyć ryzyko
uszkodzenia nerek i ostrej niewydolności nerek,
- u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) ASA może wywołać
hemolizę lub niedokrwistość hemolityczną. Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko hemolizy to
np. duże dawki, gorączka lub ciężkie zakażenie,
- w przypadku planowanego zastosowania NLPZ. Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ), takie jak ibuprofen i naproksen, mogą zmniejszać hamujący wpływ ASA na agregację
płytek krwi. Należy zalecić pacjentom zgłaszanie lekarzowi stałego przyjmowania ASA
w przypadku planowanego zastosowania NLPZ (patrz punkt 4.5),
- u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby,
- u pacjentów z chorobą wrzodową lub krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie.
ASA może powodować skurcz oskrzeli i wywoływać napady astmy lub inne reakcje nadwrażliwości.
Czynniki ryzyka obejmują: astmę oskrzelową, przewlekłe choroby układu oddechowego, katar sienny,
polipy błony śluzowej nosa. Ostrzeżenie to odnosi się także do pacjentów wykazujących reakcje
alergiczne (np. odczyny skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje.
ASA, ze względu na działanie antyagregacyjne, może prowadzić do wydłużenia czasu krwawienia
w czasie lub po zabiegach chirurgicznych (włącznie z niewielkimi zabiegami, np. ekstrakcją zęba).
ASA, nawet w małych dawkach, zmniejsza wydalanie kwasu moczowego.
U pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem kwasu moczowego produkt leczniczy może wywołać
napad dny moczanowej.
Dzieci i młodzież z objawami zakażenia wirusowego, występującej z gorączką lub bez nie powinny
przyjmować ASA bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.
W przypadku zakażeń wirusowych, szczególnie takich jak grypa typu A i B oraz ospa wietrzna,
istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a – rzadkiej, ale zagrażającej życiu choroby wymagającej
natychmiastowej interwencji lekarskiej. Ryzyko może zwiększyć się, jeżeli w trakcie tych chorób,
zostanie podany ASA. Uporczywe wymioty występujące w czasie trwania chorób wirusowych mogą
być objawem zespołu Reye’a.
Produkt leczniczy Aspirin Cardio zawiera sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym:
- metotreksat w dawkach 15 mg na tydzień lub większych.
Zwiększenie toksycznego działania metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy
metotreksatu podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z ASA - oraz
wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami osocza - patrz punkt 4.3).
Interakcje wymagające zachowania szczególnej ostrożności:
- metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień.
Zwiększenie toksycznego działania metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy
metotreksatu podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z ASA - oraz
wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami osocza - patrz punkt 4.4).
- NLPZ.
Jednoczesne (tego samego dnia) stosowanie niektórych NLPZ, takich jak ibuprofen i naproksen,
może zmniejszyć nieodwracalny hamujący wpływ ASA na agregację płytek krwi. Kliniczne
znaczenie tych interakcji jest nieznane.
Leczenie niektórymi lekami z grupy NLPZ, takimi jak naproksen i ibuprofen, pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym może ograniczyć kardioprotekcyjne działanie ASA
(patrz punkt 4.4).
- metamizol.
Metamizol stosowany jednocześnie z ASA może zmniejszać wpływ ASA na agregację płytek krwi.
Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania metamizolu u pacjentów otrzymujących
małe dawki ASA w celu ochrony mięśnia sercowego.
- leki przeciwzakrzepowe, np. pochodne kumaryny, heparyna.
Jednoczesne stosowanie ASA z lekami przeciwzakrzepowymi może powodować nasilenie
działania przeciwzakrzepowego: zwiększone ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków,
wynikające z wypierania leków przeciwzakrzepowych z ich połączeń z białkami osocza oraz
właściwości antyagregacyjnych ASA.
- selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
Zwiększone ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego z powodu działania
synergicznego.
- inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym salicylany.
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych z ASA zwiększa ryzyko
wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy i krwawień z przewodu
pokarmowego oraz uszkodzenia nerek, na skutek synergicznego działania tych leków.
- leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd.
ASA stosowany jednocześnie z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, powoduje
zmniejszenie działania leków przeciwdnawych (konkurencja w procesie wydalania kwasu
moczowego przez kanaliki nerkowe).
- digoksyna.
Jednoczesne stosowanie ASA z digoksyną powoduje zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu,
wynikające ze zmniejszonego wydalania digoksyny przez nerki.
- leki przeciwcukrzycowe, np. insulina, pochodne sulfonylomocznika stosowane z ASA w dużych
dawkach.
Ze względu na właściwości hipoglikemizujące oraz wypieranie pochodnych sulfonylomocznika
z połączeń z białkami osocza, ASA w dużych dawkach zwiększa działanie leków
przeciwcukrzycowych.
- leki trombolityczne lub inne leki hamujące agregację płytek krwi, np. tyklopidyną.
Stosowane jednocześnie z ASA mogą powodować zwiększone ryzyko wydłużenia czasu
krwawienia i krwotoków.
- leki moczopędne stosowane jednocześnie z ASA w dawkach 3 g na dobę i większych.
Zmniejszenie działania moczopędnego poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie na skutek
zmniejszenia filtracji kłębuszkowej, spowodowanej zmniejszoną syntezą prostaglandyn w nerkach.
ASA może zwiększać działanie ototoksyczne furosemidu.
- glikokortykosteroidy stosowane ogólnoustrojowo, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako
terapia zastępcza w chorobie Addisona.
Stosowane jednocześnie z ASA - zwiększenie ryzyka wystąpienia choroby wrzodowej żołądka
i (lub) dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszenie stężenia salicylanów
w osoczu w trakcie kortykoterapii i zwiększenie ryzyka przedawkowania salicylanów po
zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów.
- inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) stosowane jednocześnie z ASA w dawkach 3 g na dobę
i większych.
Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej,
wynikające z hamowania produkcji prostaglandyn, działających rozszerzająco na naczynia
krwionośne.
- kwas walproinowy.
ASA zwiększa toksyczność kwasu walproinowego, poprzez wypieranie go z połączeń z białkami
osocza. Kwas walproinowy zwiększa działanie przeciwagregacyjne ASA ze względu na
synergiczne działanie antyagregacyjne obu leków.
- alkohol.
Alkohol może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących przewodu
pokarmowego, tj. owrzodzenia błony śluzowej lub krwawienia.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój
zarodka/płodu. Badania epidemiologiczne wskazują, iż stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn
we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko wystąpienia poronienia, wad rozwojowych serca oraz
wytrzewień wrodzonych. Ryzyko bezwzględne było większe od 1% do około 1,5%. Uważa się, że
ryzyko zwiększa się wraz z dawką i długością okresu terapii.
U zwierząt po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn zaobserwowano zwiększone ryzyko
obumarcia zapłodnionego jaja w okresie przed i po zagnieżdżeniu w macicy oraz zwiększone ryzyko
obumarcia zarodka/płodu. Dodatkowo, u zwierząt, po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w
okresie organogenezy, donoszono o zwiększonej liczbie przypadków różnych wad rozwojowych, w
tym wad sercowo-naczyniowych.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Niskie dawki (do 100 mg na dobę włącznie):
Badania kliniczne wykazują, że dawki do 100 mg na dobę w przypadku ograniczonego stosowania w
położnictwie, które wymagają specjalistycznego monitorowania, wydają się bezpieczne.
Dawki w zakresie powyżej 100 mg na dobę i poniżej 500 mg na dobę:
Nie ma wystarczającego doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania dawek w zakresie
powyżej 100 mg na dobę i poniżej 500 mg na dobę. Z tego powodu, poniższe zalecenia dla dawek
500 mg na dobę oraz powyżej mogą również dotyczyć tego zakresu dawek.
Dawki 500 mg na dobę i powyżej
Stosowanie produktu leczniczego Aspirin Cardio u kobiet od 20. tygodnia ciąży może powodować
małowodzie wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono nastąpić wkrótce po
rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki
zwężenia przewodu tętniczego po stosowaniu produktu leczniczego w drugim trymestrze ciąży, z
których większość ustępowała po przerwaniu leczenia. Z tego powodu, nie należy stosować produktu
leczniczego Aspirin Cardio u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to
bezwzględnie konieczne. W razie stosowania ASA przez kobiety planujące ciążę lub w pierwszym i
drugim trymestrze ciąży, należy stosować jak najmniejszą dawkę produktu leczniczego przez
możliwie najkrótszy czas. Należy rozważyć obserwację przedporodową pod kątem małowodzia i
zwężenia przewodu tętniczego po kilkudniowej ekspozycji na produkt Aspirin Cardio od 20. tygodnia
ciąży. W przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego stosowanie Aspirin
Cardio należy przerwać.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie
płodu na:
- działania toksyczne na układ krążenia i układ oddechowy (przedwczesne zwężenie/zamknięcie
przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne),
- zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej).
W końcowym okresie ciąży wszystkie inhibitory prostaglandyn mogą spowodować narażenie kobiety
w ciąży i noworodka na:
- możliwość wydłużenia czasu krwawienia, działanie antyagregacyjne, które może ujawnić się
nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek,
- zahamowanie czynności skurczowej macicy prowadzącej do opóźnienia porodu lub
przedłużenia akcji porodowej.
W konsekwencji kwas acetylosalicylowy w dawkach powyżej 100 mg na dobę jest przeciwwskazany
u kobiet w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3). Dawki do 100 mg na dobę włącznie, mogą być
stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem położniczym.
Karmienie piersią
Kwas acetylosalicylowy i jego metabolity przenikają w niewielkich ilościach do mleka kobiet
karmiących piersią. Ponieważ jak dotąd, podczas krótkotrwałego stosowania salicylanów u kobiety
karmiącej piersią, nie stwierdzono występowania działań niepożądanych u niemowląt karmionych
piersią, przerywanie karmienia piersią z reguły nie jest konieczne. Jednakże w przypadku regularnego
przyjmowania dużych dawek ASA, karmienie piersią powinno być wcześniej przerwane.
Płodność
Ograniczone, dostępne, opublikowane dane z badań przeprowadzonych na ludziach, nie wykazały
spójnego wpływu stosowania ASA na zaburzenia płodności. Badania prowadzone na zwierzętach
również nie wykazują jednoznacznych dowodów na to, że stosowanie ASA wpływa na płodność.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Aspirin Cardio nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Wymienione poniżej działania niepożądane przedstawione zostały w oparciu o spontaniczne raporty
po wprowadzeniu produktu do obrotu dla wszystkich produktów leczniczych zawierających ASA
i badania kliniczne (CTs) z ASA jako badanym lekiem. Obliczenie częstości jest oparte na danych
z ramienia, w którym stosowano ASA w badaniu ARRIVE.
Częstość działań niepożądanych zgłoszonych dla ASA została podsumowana w poniższej tabeli,
zgodnie z częstością występowania określoną następująco:
często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000).
Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których
częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej
„Częstość nieznana”.
Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznym ARRIVE* lub w okresie
nadzoru po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, których leczono produktem leczniczym
Aspirin Cardio
Częstość
Klasyfikacja
układów
i narządów
Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego
Niedokrwistość
z niedoboru żelazaa
Niedokrwistość
pokrwotoczna
Hemolizab,
niedokrwistość
hemolitycznab
Zaburzenia
układu
immunologicznego
Nadwrażliwość,
nadwrażliwość na
lek,
obrzęk alergiczny i
obrzęk
naczynioruchowy
Reakcja
anafilaktyczna
Wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia
układu
nerwowego
Zawroty głowy Krwotok mózgowy
i śródczaszkowyc
Zaburzenia ucha
i błędnika
Szumy uszne
Zaburzenia serca Zapaść sercowooddechowad
Zaburzenia Krwiak Krwotok, Krwotok
Częstość
Klasyfikacja
układów
i narządów
Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
naczyniowe krwotok
mięśniowy
okołozabiegowy
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia
Krwawienie
z nosa,
nieżyt nosa
Przekrwienie błony
śluzowej nosa
Zaostrzenie choroba
układu
oddechowego
wynikające ze
stosowania kwasu
acetylosalicylowego
Zaburzenia
żołądka i jelit
Niestrawność
(zgaga,
nudności,
wymioty),
bóle żołądkowojelitowe i bóle
brzucha,
zapalenie
przewodu
pokarmowego,
krwotok
z przewodu
pokarmowegoc
Krwawienie z
dziąseł,
nadżerki
i choroba
wrzodowa układu
pokarmowego
Perforacja
owrzodzenia
układu
pokarmowego
Enteropatia
zwężeniowa jelit
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych
Zaburzenia
czynności wątroby
Zwiększenie
aktywności
aminotransferaz
Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej
Wysypka,
świąd
Pokrzywka
Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
Krwawienie
z dróg
moczowopłciowych
Zaburzenia
czynności nereke,
ostra
niewydolność
nereke
Urazy, zatrucia
oraz powikłania
po zabiegach
Patrz punkt 4.9
Przedawkowanie
*ARRIVE jest sponsorowanym przez firmę Bayer badaniem klinicznym, w którym wzięło udział
6270 uczestników w ramieniu z zastosowaniem ASA w dawce 100 mg i 6276 uczestników w ramieniu
z zastosowaniem placebo. Mediana czasu trwania ekspozycji na ASA wynosiła 5,0 lat, z zakresem od
0 do 7 lat.
a W kontekście krwawienia.
b W kontekście ciężkich postaci niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD).
c Przypadki śmiertelne zostały zgłoszone w ASA i placebo z taką samą częstością, <0,1%.
d W kontekście ciężkich reakcji alergicznych.
e U pacjentów z wcześniejszym zaburzeniem czynności nerek lub zaburzeniem krążenia sercowonaczyniowego.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, czasu protrombinowego,
trombocytopenia. Obserwowano krwawienia, takie jak: krwotok okołooperacyjny, krwiaki,
krwawienie z nosa, krwawienia z dróg moczowo-płciowych, krwawienia z dziąseł. Rzadko lub bardzo
rzadko odnotowano ciężkie krwawienia takie jak: krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok
mózgowy (szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem i (lub) w przypadku
równoczesnego podawania leków hamujących krwawienie), które w pojedynczych przypadkach mogą
potencjalnie zagrażać życiu.
Krwotok może prowadzić do ostrej lub przewlekłej niedokrwistości i (lub) niedokrwistości
z niedoboru żelaza (na przykład w wyniku utajonych mikrokrwawień) z odpowiednimi objawami
laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak: astenia, bladość, hipoperfuzja.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Martwica brodawek nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek.
Zaburzenie układu immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi w tym: astma,
odczyny skórne, wysypka, pokrzywka, obrzęk, świąd, zaburzenia sercowo-oddechowe, zapalenie
błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa.
Długotrwałe przyjmowanie leków zawierających ASA może być przyczyną bólu głowy, który nasila
się podczas przyjmowania kolejnych dawek.
U pacjentów z ciężkim niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) zgłaszano
hemolizę lub niedokrwistość hemolityczną.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Zatrucie salicylanami (może wystąpić w przypadku przyjmowania dawki > 100 mg/kg mc. na dobę
przez więcej niż 2 dni) może być spowodowane długotrwałym przyjmowaniem dawek
terapeutycznych lub zatruciem ostrym (w wyniku przedawkowania) potencjalnie zagrażającym życiu,
np. po przypadkowym przyjęciu produktu leczniczego przez dzieci.
Objawy zatrucia w wyniku długotrwałego przyjmowania produktu leczniczego są niespecyficzne,
przez co łatwe do zbagatelizowania. Lekkie zatrucie lub salicylizm, występuje zwykle po
wielokrotnym przyjęciu zbyt dużych dawek. Objawy zatrucia obejmują: zawroty głowy (w tym
pochodzenia błędnikowego), szumy uszne, głuchotę, nadmierne pocenie się, nudności i wymioty, ból
głowy, dezorientację i mogą przeminąć po zmniejszeniu dawki przyjmowanego produktu leczniczego.
Szumy uszne mogą pojawić się po wystąpieniu stężenia produktu leczniczego we krwi od 150 do
300 mikrogramów/ml. Ciężkie działania niepożądane występują, gdy stężenie ASA we krwi jest
powyżej 300 mikrogramów/ml.
Ciężkie zatrucie charakteryzuje się ciężkimi zaburzeniami równowagi kwasowej, a objawy różnią się
w zależności od wieku i ciężkości zatrucia. U dzieci objawia się najczęściej kwasicą metaboliczną.
Stężenie ASA we krwi nie pozwala oszacować stopnia zatrucia. Wchłanianie ASA może być
zmniejszone w wyniku opóźnionego opróżniania żołądka, tworzenia się złogów w żołądku lub
w wyniku przyjęcia produktu leczniczego w postaci tabletek dojelitowych. Leczenie ciężkiego
zatrucia jest uzależnione od przyjętej dawki, stadium i objawów klinicznych. Należy zastosować
standardowe techniki postępowania w przypadku zatrucia. Podstawowe działania, które należy podjąć
to zwiększenie wydalania substancji czynnej oraz przywrócenie równowagi elektrolitowej
i równowagi kwasowo-zasadowej.
Ze względu na złożoną patofizjologię skutków zatrucia salicylanami, objawy oraz wyniki badań mogą
obejmować:
Objawy Wyniki badań Postępowanie
Zatrucie lekkie do
umiarkowanego
Płukanie żołądka, wielokrotne
podanie węgla aktywnego,
forsowana diureza alkaliczna
Przyspieszony oddech,
hiperwentylacja, alkaloza
oddechowa
Alkalemia, alkaluria Podawanie płynów i kontrola
stężenia elektrolitów
Obfite pocenie się
Nudności, wymioty
Zatrucie umiarkowane do
ciężkiego
Płukanie żołądka, wielokrotne
podanie węgla aktywnego,
forsowana diureza alkaliczna,
hemodializa w ciężkich
przypadkach
Alkaloza oddechowa z
wyrównawczą kwasicą
metaboliczną
Kwasica, aciduria Podawanie płynów i kontrola
stężenia elektrolitów
Bardzo wysoka gorączka Podawanie płynów i kontrola
stężenia elektrolitów
Zaburzenia układu
oddechowego: od
hiperwentylacji, obrzęku płuc
niesercowego pochodzenia do
zatrzymania oddechu i asfiksji
Zaburzenia serca i naczyń
krwionośnych od arytmii,
niskiego ciśnienia krwi do
zatrzymania pracy serca
Ciśnienie krwi, zmiany
w zapisie EKG
Utrata płynów i elektrolitów:
od odwodnienia, oligurii aż do
niewydolności nerek
Hipokaliemia, hipernatremia,
hiponatremia, zaburzona
czynność nerek
Podawanie płynów i kontrola
stężenia elektrolitów
Zaburzenia metabolizmu
glukozy, ketoza
Hiperglikemia, hipoglikemia
(szczególnie u dzieci)
Zwiększone stężenie ketonów
Szumy uszne, głuchota
Zaburzenia układu
pokarmowego: krwawienia
z układu pokarmowego
Zaburzenia krwi: od
zahamowania agregacji płytek
krwi do koagulopatii
Np. wydłużenie czasu
protrombinowego,
hipoprotrombinemia
Zaburzenia neurologiczne:
toksyczna encefalopatia
i hamowanie czynności OUN
objawiające się letargiem,
dezorientacją aż do śpiączki
i napadu drgawkowego
Postępowanie po przedawkowaniu
Pacjenta należy natychmiast przewieźć do szpitala.
Postępowanie zależy od wielkości przyjętej dawki, stadium i objawów klinicznych. Należy
zastosować środki, mające na celu zmniejszenie wchłaniania substancji czynnej: płukanie żołądka,
podanie węgla aktywnego oraz kontrolować równowagę kwasowo-zasadową (niezbędna jest kontrola
następujących parametrów krwi: pH, pCO2, stężenia wodorowęglanów, stężenia potasu). Jeśli
zachowana jest prawidłowa czynność nerek, można zastosować diurezę alkaliczną aż do uzyskania pH
moczu w zakresie 7,5–8; w przypadku stężenia salicylanów w osoczu powyżej 500 mg/l (3,6 mmol/l)
u dorosłych lub 300 mg/l (2,2 mmol/l) u dzieci należy rozważyć możliwość zastosowania forsowanej
diurezy alkalicznej. Należy stosować wlewy dożylne zawierające NaHCO3, KCl oraz leki
moczopędne.
W przypadkach ciężkiego zatrucia można zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową.
Należy uzupełniać płyny oraz prowadzić ogólne postępowanie objawowe.
i zrób zakupy na skróty.
