Wybierz przycisk
i zrób zakupy na skróty.
Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.
Zapisz się do newslettera
Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.
Dezamigren 6 tabletek
Lek
- Substancja czynna
- Almotryptan
- Opakowanie
- 6 tabl.
- Postać
- Tabletki powlekane
Dostępny
50,49 zł
8,42 zł / tabl.
Dezamigren 6 tabletek
Dezamigren 6 tabletek
Dezamigren to lek przeciwmigrenowy z substancją czynną almotryptanem. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać ostry napad migreny z aurą lub bez aury. To lek z grupy tzw. tryptanów, który pomaga tylko wtedy, gdy lekarz już wcześniej rozpoznał u ciebie migrenę.
1Wskazania
Dezamigren pomaga na ostry ból głowy podczas napadu migreny. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać atak, a nie żeby zapobiegać migrenom. Lek może być używany tylko u osób, u których lekarz już wcześniej postawił diagnozę migreny.
2Działanie
Substancja czynna, almotryptan, należy do selektywnych agonistów receptora serotoninowego. Działa na naczynia krwionośne w mózgu, powodując ich zwężenie, co zmniejsza reakcję zapalną związaną z migreną. Dzięki temu łagodzi nie tylko pulsujący ból głowy, ale też towarzyszące mu nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięki.
3Dawkowanie
Dla dorosłych (w wieku 18-65 lat) zalecana dawka to jedna tabletka (12,5 mg). Weź ją jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, popijając płynem. Możesz przyjąć ją z posiłkiem lub na czczo. Jeśli ból nie ustąpi po pierwszej tabletce, nie przyjmuj kolejnej podczas tego samego napadu. Jeśli jednak w ciągu 24 godzin wystąpi kolejny napad, możesz wziąć drugą tabletkę, ale zachowaj co najmniej 2-godzinną przerwę od przyjęcia pierwszej. Maksymalna dawka w ciągu doby to dwie tabletki (25 mg). Jeśli masz ciężką niewydolność nerek, nie powinieneś przyjmować więcej niż jedna tabletka (12,5 mg) na dobę.
4Przeciwwskazania
Nie stosuj Dezamigrenu, jeśli:
- Masz uczulenie na almotryptan lub którykolwiek składnik leku.
- Masz lub miałeś chorobę niedokrwienną serca (zawał, dusznica bolesna).
- Masz ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
- Doznałeś udaru mózgu lub przemijającego napadu niedokrwiennego (TIA).
- Masz chorobę naczyń obwodowych.
- Masz ciężką niewydolność wątroby.
- Przyjmujesz jednocześnie inne leki na migrenę zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę, metysergid lub inne tryptany (np. sumatryptan).
5Środki ostrożności
Przed użyciem leku warto wypełnić test diagnostyczny, żeby ocenić, czy samodzielne stosowanie jest dla ciebie bezpieczne. W każdym razie omów to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli:
- Twoja migrena nie została jednoznacznie rozpoznana (lek nie nadaje się do leczenia migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej).
- Masz uczulenie na sulfonamidy (antybiotyki stosowane w zakażeniach dróg moczowych).
- Objawy bólu głowy różnią się od twoich zwykłych napadów migreny.
- Masz czynniki ryzyka chorób serca (niekontrolowane nadciśnienie, wysoki cholesterol, otyłość, cukrzyca, palenie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn lub stan po menopauzie u kobiet).
- Masz łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Masz ciężką niewydolność nerek.
- Masz powyżej 65 lat (w tym wieku rośnie ryzyko wzrostu ciśnienia).
- Przyjmujesz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna).
Pamiętaj, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
6Interakcje
Powiedz lekarowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz. Szczególną uwagę zwróć na:
- Leki przeciwdepresyjne: inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), SSRI (np. fluoksetyna) i SNRI (np. wenlafaksyna). Jednoczesne stosowanie może powodować zespół serotoninowy, który jest groźny dla życia.
- Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – może zwiększać prawdopodobieństwo działań niepożądanych.
- Nie przyjmuj almotryptanu jednocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę. Zachowaj odpowiednie przerwy: po almotryptanie odczekaj co najmniej 6 godzin przed ergotaminą, a po ergotaminie co najmniej 24 godziny przed almotryptanem.
7Ostrzeżenia specjalne
Leczenie może wiązać się z przejściowym bólem lub uczuciem ściskania w klatce piersiowej i gardle. Jeśli te objawy sugerują chorobę niedokrwienną serca, nie przyjmuj kolejnej dawki i skontaktuj się z lekarzem. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe, jak skurcz naczyń wieńcowych czy zawał.
8Stosowanie u dzieci
Dezamigrenu nie wolno stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
9Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem leku. Dostępnych jest bardzo mało danych o stosowaniu w ciąży. Leku nie należy używać w tym okresie, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając korzyści i ryzyko. Podczas karmienia piersią zachowaj ostrożność. Zaleca się unikanie karmienia przez 24 godziny po przyjęciu tabletki.
10Prowadzenie pojazdów
Dezamigren może powodować senność. Jeśli ją odczuwasz, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.
11Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane. Natychmiast przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Reakcje alergiczne (obrzęk warg, gardła, rąk).
- Ból, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub inne objawy mogące wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (u 1 do 10 na 100 osób): zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty. Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób): mrowienie, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, bóle mięśni i kości, ból w klatce piersiowej, osłabienie. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał serca, częstoskurcz. Częstość nieznana: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), napady padaczkowe, zaburzenia widzenia, niedokrwienie jelit (ból brzucha, krwawa biegunka).
12Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się senność. Leczenie jest objawowe, z podtrzymywaniem czynności życiowych. Ze względu na okres półtrwania (około 3,5 godziny) pacjenta należy obserwować co najmniej 12 godzin.
13Pominięcie dawki
Dezamigren stosuje się doraźnie, tylko podczas napadu. Nie ma więc schematu regularnego przyjmowania, który można by pominąć. Nie przyjmuj podwójnej dawki, jeśli zapomnisz wziąć tabletkę na początku ataku – po prostu weź ją, gdy sobie o tym przypomnisz, jeśli ból jeszcze trwa.
14Przechowywanie
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie używaj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie ma specjalnych zaleceń co do warunków przechowywania. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani śmieci – oddaj je do apteki.
15Skład
Substancja czynna: 12,5 mg almotryptanu (w postaci almotryptanu jabłczanu). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran. Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
16Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100
Najczęściej zadawane pytania
1Czy Dezamigren jest na receptę?
Nie, Dezamigren w opakowaniu 6 tabletek jest dostępny bez recepty.
2Na co pomaga Dezamigren?
Pomaga przerwać ostry napad migreny, zarówno z aurą (zaburzeniami widzenia przed bólem), jak i bez aury. Łagodzi pulsujący ból głowy oraz towarzyszące nudności i nadwrażliwość na światło.
3Jak szybko działa Dezamigren?
Zmniejszenie bólu może rozpocząć się już po 30 minutach od przyjęcia tabletki. Pełny efekt w postaci złagodzenia lub ustąpienia bólu obserwuje się zwykle w ciągu 2 godzin.
4Czy mogę wziąć drugą tabletkę, jeśli pierwsza nie pomogła?
Nie, jeśli pierwsza tabletka (12,5 mg) nie przyniosła ulgi podczas tego samego napadu, nie należy przyjmować drugiej dawki. Druga tabletka jest zarezerwowana na kolejny napad migreny, który może wystąpić w ciągu 24 godzin.
5Jak często mogę brać Dezamigren?
Maksymalnie dwie tabletki (25 mg) w ciągu 24 godzin. Nie należy przekraczać tej dawki. Jeśli masz częste napady (4 lub więcej w ciągu 30 dni), skonsultuj się z lekarzem, bo nadużywanie leków przeciwmigrenowych może nasilać bóle głowy.
6Czy Dezamigren można stosować w ciąży?
Dostępnych jest bardzo mało danych. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając indywidualnie korzyści i ryzyko. Przed użyciem koniecznie porozmawiaj z lekarzem.
7Czy po Dezamigrenie można prowadzić samochód?
Lek może powodować senność. Jeśli po jego przyjęciu czujesz się senny, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających skupienia.
8Czy Dezamigren można łączyć z lekami na depresję?
Należy zachować szczególną ostrożność. Łączenie z lekami z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna) zwiększa ryzyko wystąpienia groźnego zespołu serotoninowego. Przed użyciem powiedz lekarowi o wszystkich przyjmowanych lekach.
9Co zrobić, jeśli poczuję ból w klatce piersiowej po tabletce?
Ból, ucisk lub ściskanie w klatce piersiowej i gardle może (choć rzadko) wystąpić po przyjęciu leku. Jeśli objawy są silne lub budzą twój niepokój, nie przyjmuj kolejnej dawki i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
10Czy dzieci mogą brać Dezamigren?
Nie, lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
| EAN | 5902802708854 |
| Opakowanie | 6 tabl. |
| Producent | AFLOFARM FARMACJA POLSKA SP. Z O.O. |
| Dawka | 12,5 mg |
| Nazwa międzynarodowa | Almotriptan |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Almotriptanum |
| Moc | 12,5 mg |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Droga podania | doustna |
Producent / osoba odpowiedzialna
| Nazwa | Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. |
| Adres | Partyzancka 133/151, 95-200 Pabianice, PL |
| aflofarm@aflofarm.pl | |
| Telefon | +48 42 225 31 00 |
| Strona | https://www.aflofarm.com.pl/ |
Dane wymagane rozporządzeniem (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów.
1Co to jest Dezamigren i w jakim celu się go stosuje?
Dezamigren jest lekiem przeciwmigrenowym, który należy do grupy leków zwanych selektywnymi agonistami receptora serotoninowego. Substancja czynna leku (almotryptan) wiąże się z receptorami serotoninowymi w naczyniach krwionośnych w mózgu powodując ich zwężenie, co prowadzi do zmniejszenia reakcji zapalnej związanej z migreną.
Lek Dezamigren jest stosowany w doraźnym leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury. Lek Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów, u których lekarz rozpoznał migrenę. Leku Dezamigren nie należy stosować w profilaktyce migreny.
Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak: krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).
2Informacje ważne przed przyjęciem leku Dezamigren
Kiedy nie przyjmować leku Dezamigren
- Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła jakakolwiek choroba, która ogranicza dopływ krwi do serca, taka jak:
- zawał mięśnia sercowego,
- dusznica bolesna,
- ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle po wysiłku fizycznym lub stresie,
- problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
- ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
- ciężkie nadciśnienie tętnicze (bardzo wysokie ciśnienie krwi),
- niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
- Jeśli pacjent miał udar mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu.
- Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg (choroba naczyń obwodowych).
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny (np. sumatryptan). Patrz punkt: „Lek Dezamigren a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie zastosowanie leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dezamigren należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ leku Dezamigren nie należy stosować w leczeniu migreny podstawnej (migrena z objawami aury takimi jak podwójne widzenie, trudności w artykulacji słownej, niezdarne i nieskoordynowane ruchy, szum w uszach, obniżony poziom świadomości), hemiplegicznej (migrena z aurą, w tym z jednostronnym osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (migrenowy ból głowy z udziałem jednego lub więcej nerwów oczodołu powodujący osłabienie mięśni sterujących ruchem gałek ocznych).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy). Osoby uczulone na sulfonamidy i (lub) antybiotyki mogą również reagować nadwrażliwością na leki z grupy tryptanów. Jeśli pacjent wie, że jest uczulony na antybiotyki, ale nie jest pewien czy jest uczulony na sulfonamidy, powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny, na przykład pacjent odczuwa dzwonienie w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony ciała lub mięśni kontrolujących ruchy oczu lub jakiekolwiek inne nowe objawy.
- Jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak: niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu, występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40 lat u mężczyzn.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (patrz punkt 3).
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, ponieważ jest wówczas narażony na wzrost ciśnienia krwi.
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Lek Dezamigren a inne leki”.
Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
Dzieci i młodzież
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Jeżeli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, nie powinien stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem.
Lek Dezamigren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi:
- Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. wenlafaksyna), ponieważ leki te mogą powodować zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję związaną z leczeniem. Objawy zespołu serotoninowego obejmują: dezorientację, pobudzenie, gorączkę, pocenie się, nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane ruchy mięśni lub biegunkę.
- Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi ergotaminę, które również są stosowane w leczeniu migreny. Można stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
- Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy przed przyjęciem ergotaminy.
- Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy przed przyjęciem almotryptanu.
Lek Dezamigren z jedzeniem
Lek Dezamigren można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Lek należy przyjmować z płynem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dostępne są jedynie bardzo ograniczone informacje dotyczące zastosowania leku u kobiet w ciąży.
Leku Dezamigren nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że zostanie zalecony przez lekarza, który dokładnie rozważy bilans korzyści do ryzyka.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dezamigren może powodować senność. Jeśli u pacjenta wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Dezamigren zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3Jak przyjmować Dezamigren?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy.
Dorośli (w wieku od 18 do 65 lat) Zalecana dawka to: jedna tabletka (12,5 mg).
Lek należy przyjąć najszybciej jak to możliwe po wystąpieniu napadu migreny. Lek jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Jeżeli napad migreny nie ustąpi, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę podczas tego samego napadu. Jeśli u pacjenta wystąpi kolejny napad migreny w ciągu 24 godzin, można przyjąć drugą tabletkę w dawce 12,5 mg pod warunkiem zachowania przynajmniej 2-godzinnej przerwy pomiędzy przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki.
Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg).
Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. wodą). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Ciężka niewydolność nerek Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę (12,5 mg) w ciągu 24 godzin.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przyjmować leku Dezamigren, jeżeli zauważyłeś u siebie:
- wystąpienie 4 lub kolejnego napadu migreny w ciągu ostatnich 30 dni i/lub
- zmianę objawów lub zwiększenie ich nasilenia bądź częstości, i/lub niską skuteczność leczenia.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dezamigren
Jeżeli pacjent przypadkowo przyjmie za dużo tabletek lub gdy lek przyjmie inna osoba lub dziecko, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pominięcie przyjęcia leku Dezamigren
Należy przyjmować lek Dezamigren tak, jak to opisano w punkcie 3 ulotki dla pacjenta. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala i zaprzestać przyjmowania leku Dezamigren, jeśli u pacjenta po przyjęciu tego leku wystąpią następujące objawy:
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk naczynioruchowy);
- ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub jakiekolwiek inne objawy, które mogą wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (występują u 1 do 10 osób na 100):
- zawroty głowy;
- senność;
- zmęczenie;
- nudności;
- wymioty.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000):
- uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje);
- ból głowy;
- uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne);
- nierówne bicie serca (kołatanie serca);
- uczucie ściskania w gardle;
- biegunka;
- niestrawność;
- suchość w ustach;
- ból mięśni (mialgia);
- ból kości;
- ból w klatce piersiowej;
- uczucie osłabienia (astenia).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000):
- skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych);
- atak serca (zawał mięśnia sercowego);
- przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
- napad padaczkowy;
- zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny);
- skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia jelit). Może wystąpić ból brzucha i krwawa biegunka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5Jak przechowywać Dezamigren?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Dezamigren
- Substancją czynną leku jest almotryptan w dawce 12,5 mg (w postaci almotryptanu jabłczanu).
- Pozostałe składniki to:
- rdzeń tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran;
- otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.
Jak wygląda lek Dezamigren i co zawiera opakowanie Lek Dezamigren to białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie po obu stronach.
Lek Dezamigren jest pakowany w blistry PVC/Aluminium. Jedno opakowanie to 2 lub 6 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100
Wytwórca Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Szkolna 31 95-054 Ksawerów
SAG Manufacturing S.L.U Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix, 28750 Madryt Hiszpania
Galenicum Health, S.L.U. Sant Gabriel, 50 Esplugues de Llobregat 08950 Barcelona Hiszpania
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane
2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci almotryptanu jabłczanu (Almotriptani malas). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana Biała, obustronnie wypukła, okrągła tabletka powlekana, gładka po obu stronach.
4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Doraźne leczenie bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury.
Almotryptan może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Almotryptan nie powinien być stosowany w profilaktyce migreny.
Dawkowanie Dorośli (w wieku 18-65 lat) Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę drugą dawkę można przyjąć pod warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny.
W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu.
Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (dwie tabletki) w ciągu 24 godzin.
Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Brak danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Sposób podawania Almotryptan należy przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Tabletki mogą być przyjmowane jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
- choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
- ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze.
- Stosowanie u pacjentów z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA).
- Choroba naczyń obwodowych.
- Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
- Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego pacjent powinien wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie stosowanie produktu leczniczego i czy jest ono właściwe.
Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy stosować almotryptanu w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.
Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowomózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu).
W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. W związku z tym nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej. Do takich pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie
zidentyfikować każdego pacjenta, u którego występuje choroba serca i w bardzo rzadkich przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.
Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło (patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne.
Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitor, SNRI) obserwowano zespół serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie almotryptanu i produktów leczniczych z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana jest odpowiednia obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego (patrz punkt 4.5).
Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy. Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego ergotaminę. W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie almotryptan i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże takie działanie addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaleca się ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów i produktów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów w podeszłym wieku.
Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH) Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić. W razie wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać leczenie. Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.
Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), betablokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo oceniających wpływ almotryptanu na inne produkty lecznicze.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt 4.4).
Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4, powodowało 20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne klinicznie. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały, że nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów.
W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu przez kobiety karmiące piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować, nie karmiąc piersią przez 24 godziny po leczeniu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących zadania wymagające precyzji.
4.8 Działania niepożądane
Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez okres do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek
terapeutycznych obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych działań niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.
Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) w tym pojedyncze przypadki, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, senność Niezbyt często Parestezje, ból głowy Nieznana Napady padaczkowe Zaburzenia oka Nieznana Zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Dzwonienie w uszach Zaburzenia serca Niezbyt często Kołatanie serca Bardzo rzadko Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Uczucie ucisku w gardle
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty Niezbyt często Biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej Nieznana Niedokrwienie jelit Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Bóle mięśni, bóle kości
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
- Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących 150 mg almotryptanu (największa dawka podawana pacjentom) była senność.
Przedawkowanie należy leczyć objawowo, stosując także podtrzymywanie czynności życiowych. Ponieważ okres półtrwania eliminacji wynosi około 3,5 godziny, należy obserwować pacjenta przez co najmniej 12 godzin lub do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych.
5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe. Leki przeciwmigrenowe. Selektywni agoniści receptora 5-HT1. Kod ATC: N02CC05.
Mechanizm działania Almotryptan jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych, co wykazano w badaniach na wyizolowanych preparatach tkanek człowieka. Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. Almotryptan nie ma znaczącego wpływu na inne podtypy receptora 5-HT i nie ma znaczącego powinowactwa do miejsc wiązania adrenaliny, adenozyny, angiotensyny, dopaminy, endoteliny czy tachykininy.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób (10-20%) na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych). Skuteczność almotryptanu w doraźnym leczeniu napadów migreny określono w czterech wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo obejmujących ponad 700 pacjentów, którym podawano 12,5 mg produktu. Zmniejszanie się bólu rozpoczęło się 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 godzinach wynosił 57-70% dla almotryptanu i 32-42% dla placebo. Dodatkowo almotryptan łagodził nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie/Dystrybucja Almotryptan jest dobrze wchłaniany, a jego biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po około 1,5 do 3 godzin po podaniu. Jednoczesne spożycie posiłku nie ma wpływu na szybkość i wielkość wchłaniania. U zdrowych ochotników, którym podano pojedynczą dawkę doustną wynosząca od 5 do 200 mg almotryptanu, wartości Cmax i AUC wykazywały dobrą zależność od dawki, co wskazuje na liniowość jego farmakokinetyki. Nie ma dowodów wskazujących na jakąkolwiek zależność farmakokinetyki od płci.
Metabolizm/Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych ludzi wynosi około 3,5 godziny.
Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, a pozostała część ze stolcem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i stolcem stanowi niezmieniony almotryptan. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (izoenzymy 3A4 i 2D6) i monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego.
Po dożylnym podaniu almotryptanu zdrowym ochotnikom, średnie wartości objętości dystrybucji, klirensu całkowitego oraz okresu półtrwania eliminacji wynosiły, odpowiednio, 195 L, 40 L/godz. oraz 3,4 godziny. Usuwanie przez nerki (CLR) jest odpowiedzialne za eliminację około dwóch trzecich podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także wydalanie do kanalików nerkowych. (CLR) wykazuje dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 mL/min), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 mL/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie średniego t1/2 (do 7 godzin) jest statystycznie i klinicznie istotne tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W porównaniu do zdrowych ochotników, zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) almotryptanu w osoczu wynosiło 9%, 84% i 72% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększenie ekspozycji (AUC) wynosiło, odpowiednio, 23%, 80% i 195%. Zgodnie z tymi wynikami, zmniejszenie całkowitego klirensu almotryptanu wynosiło -20%, -40% i -65% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zgodnie z oczekiwaniami całkowity (CL) i nerkowy klirens (CLR) almotryptanu były zmniejszone w stopniu niemającym znaczenia klinicznego u zdrowych ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z grupą kontrolną obejmującą młodych ochotników.
Biorąc pod uwagę mechanizmy usuwania almotryptanu u człowieka, wydaje się, że eliminacja około 45% dawki zachodzi na drodze metabolizmu wątrobowego. W związku z tym, nawet w razie całkowitego zablokowania lub upośledzenia tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu wzrosłoby maksymalnie dwa razy wobec stanu odniesienia, przy założeniu, że zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu czynność nerek (i nerkową eliminację almotryptanu). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax jest zwiększona dwukrotnie, a AUC około trzykrotnie, w porównaniu do zdrowych ochotników. Maksymalna zmiana parametrów farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać tych zakresów. Z tego względu nie przeprowadzono badań farmakokinetyki almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym i toksyczny wpływ na reprodukcję działania niepożądane obserwowane były tylko przy poziomie ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Nie wykazano działania mutagennego almotryptanu w standardowym zestawie testów genotoksyczności in vitro i in vivo, a w badaniach obejmujących myszy i szczury nie wykazano żadnego działania rakotwórczego. Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan wiąże się z melaniną. Jednakże u psów leczonych przez okres do jednego roku nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych w obrębie oczu.
6DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń tabletki: Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon K 29/32 Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Sodu stearylofumaran
Otoczka tabletki: Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 400
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
4 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. 1 opakowanie - 2 lub 6 tabletek powlekanych.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100 E-mail: aflofarm@aflofarm.pl
8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 27483
9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 listopada 2022 r.
10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren to lek przeciwmigrenowy z substancją czynną almotryptanem. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać ostry napad migreny z aurą lub bez aury. To lek z grupy tzw. tryptanów, który pomaga tylko wtedy, gdy lekarz już wcześniej rozpoznał u ciebie migrenę.
1Wskazania
Dezamigren pomaga na ostry ból głowy podczas napadu migreny. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać atak, a nie żeby zapobiegać migrenom. Lek może być używany tylko u osób, u których lekarz już wcześniej postawił diagnozę migreny.
2Działanie
Substancja czynna, almotryptan, należy do selektywnych agonistów receptora serotoninowego. Działa na naczynia krwionośne w mózgu, powodując ich zwężenie, co zmniejsza reakcję zapalną związaną z migreną. Dzięki temu łagodzi nie tylko pulsujący ból głowy, ale też towarzyszące mu nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięki.
3Dawkowanie
Dla dorosłych (w wieku 18-65 lat) zalecana dawka to jedna tabletka (12,5 mg). Weź ją jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, popijając płynem. Możesz przyjąć ją z posiłkiem lub na czczo. Jeśli ból nie ustąpi po pierwszej tabletce, nie przyjmuj kolejnej podczas tego samego napadu. Jeśli jednak w ciągu 24 godzin wystąpi kolejny napad, możesz wziąć drugą tabletkę, ale zachowaj co najmniej 2-godzinną przerwę od przyjęcia pierwszej. Maksymalna dawka w ciągu doby to dwie tabletki (25 mg). Jeśli masz ciężką niewydolność nerek, nie powinieneś przyjmować więcej niż jedna tabletka (12,5 mg) na dobę.
4Przeciwwskazania
Nie stosuj Dezamigrenu, jeśli:
- Masz uczulenie na almotryptan lub którykolwiek składnik leku.
- Masz lub miałeś chorobę niedokrwienną serca (zawał, dusznica bolesna).
- Masz ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
- Doznałeś udaru mózgu lub przemijającego napadu niedokrwiennego (TIA).
- Masz chorobę naczyń obwodowych.
- Masz ciężką niewydolność wątroby.
- Przyjmujesz jednocześnie inne leki na migrenę zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę, metysergid lub inne tryptany (np. sumatryptan).
5Środki ostrożności
Przed użyciem leku warto wypełnić test diagnostyczny, żeby ocenić, czy samodzielne stosowanie jest dla ciebie bezpieczne. W każdym razie omów to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli:
- Twoja migrena nie została jednoznacznie rozpoznana (lek nie nadaje się do leczenia migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej).
- Masz uczulenie na sulfonamidy (antybiotyki stosowane w zakażeniach dróg moczowych).
- Objawy bólu głowy różnią się od twoich zwykłych napadów migreny.
- Masz czynniki ryzyka chorób serca (niekontrolowane nadciśnienie, wysoki cholesterol, otyłość, cukrzyca, palenie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn lub stan po menopauzie u kobiet).
- Masz łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Masz ciężką niewydolność nerek.
- Masz powyżej 65 lat (w tym wieku rośnie ryzyko wzrostu ciśnienia).
- Przyjmujesz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna).
Pamiętaj, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
6Interakcje
Powiedz lekarowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz. Szczególną uwagę zwróć na:
- Leki przeciwdepresyjne: inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), SSRI (np. fluoksetyna) i SNRI (np. wenlafaksyna). Jednoczesne stosowanie może powodować zespół serotoninowy, który jest groźny dla życia.
- Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – może zwiększać prawdopodobieństwo działań niepożądanych.
- Nie przyjmuj almotryptanu jednocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę. Zachowaj odpowiednie przerwy: po almotryptanie odczekaj co najmniej 6 godzin przed ergotaminą, a po ergotaminie co najmniej 24 godziny przed almotryptanem.
7Ostrzeżenia specjalne
Leczenie może wiązać się z przejściowym bólem lub uczuciem ściskania w klatce piersiowej i gardle. Jeśli te objawy sugerują chorobę niedokrwienną serca, nie przyjmuj kolejnej dawki i skontaktuj się z lekarzem. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe, jak skurcz naczyń wieńcowych czy zawał.
8Stosowanie u dzieci
Dezamigrenu nie wolno stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
9Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem leku. Dostępnych jest bardzo mało danych o stosowaniu w ciąży. Leku nie należy używać w tym okresie, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając korzyści i ryzyko. Podczas karmienia piersią zachowaj ostrożność. Zaleca się unikanie karmienia przez 24 godziny po przyjęciu tabletki.
10Prowadzenie pojazdów
Dezamigren może powodować senność. Jeśli ją odczuwasz, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.
11Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane. Natychmiast przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Reakcje alergiczne (obrzęk warg, gardła, rąk).
- Ból, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub inne objawy mogące wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (u 1 do 10 na 100 osób): zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty. Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób): mrowienie, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, bóle mięśni i kości, ból w klatce piersiowej, osłabienie. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał serca, częstoskurcz. Częstość nieznana: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), napady padaczkowe, zaburzenia widzenia, niedokrwienie jelit (ból brzucha, krwawa biegunka).
12Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się senność. Leczenie jest objawowe, z podtrzymywaniem czynności życiowych. Ze względu na okres półtrwania (około 3,5 godziny) pacjenta należy obserwować co najmniej 12 godzin.
13Pominięcie dawki
Dezamigren stosuje się doraźnie, tylko podczas napadu. Nie ma więc schematu regularnego przyjmowania, który można by pominąć. Nie przyjmuj podwójnej dawki, jeśli zapomnisz wziąć tabletkę na początku ataku – po prostu weź ją, gdy sobie o tym przypomnisz, jeśli ból jeszcze trwa.
14Przechowywanie
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie używaj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie ma specjalnych zaleceń co do warunków przechowywania. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani śmieci – oddaj je do apteki.
15Skład
Substancja czynna: 12,5 mg almotryptanu (w postaci almotryptanu jabłczanu). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran. Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
16Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100
Najczęściej zadawane pytania
1Czy Dezamigren jest na receptę?
Nie, Dezamigren w opakowaniu 6 tabletek jest dostępny bez recepty.
2Na co pomaga Dezamigren?
Pomaga przerwać ostry napad migreny, zarówno z aurą (zaburzeniami widzenia przed bólem), jak i bez aury. Łagodzi pulsujący ból głowy oraz towarzyszące nudności i nadwrażliwość na światło.
3Jak szybko działa Dezamigren?
Zmniejszenie bólu może rozpocząć się już po 30 minutach od przyjęcia tabletki. Pełny efekt w postaci złagodzenia lub ustąpienia bólu obserwuje się zwykle w ciągu 2 godzin.
4Czy mogę wziąć drugą tabletkę, jeśli pierwsza nie pomogła?
Nie, jeśli pierwsza tabletka (12,5 mg) nie przyniosła ulgi podczas tego samego napadu, nie należy przyjmować drugiej dawki. Druga tabletka jest zarezerwowana na kolejny napad migreny, który może wystąpić w ciągu 24 godzin.
5Jak często mogę brać Dezamigren?
Maksymalnie dwie tabletki (25 mg) w ciągu 24 godzin. Nie należy przekraczać tej dawki. Jeśli masz częste napady (4 lub więcej w ciągu 30 dni), skonsultuj się z lekarzem, bo nadużywanie leków przeciwmigrenowych może nasilać bóle głowy.
6Czy Dezamigren można stosować w ciąży?
Dostępnych jest bardzo mało danych. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając indywidualnie korzyści i ryzyko. Przed użyciem koniecznie porozmawiaj z lekarzem.
7Czy po Dezamigrenie można prowadzić samochód?
Lek może powodować senność. Jeśli po jego przyjęciu czujesz się senny, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających skupienia.
8Czy Dezamigren można łączyć z lekami na depresję?
Należy zachować szczególną ostrożność. Łączenie z lekami z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna) zwiększa ryzyko wystąpienia groźnego zespołu serotoninowego. Przed użyciem powiedz lekarowi o wszystkich przyjmowanych lekach.
9Co zrobić, jeśli poczuję ból w klatce piersiowej po tabletce?
Ból, ucisk lub ściskanie w klatce piersiowej i gardle może (choć rzadko) wystąpić po przyjęciu leku. Jeśli objawy są silne lub budzą twój niepokój, nie przyjmuj kolejnej dawki i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
10Czy dzieci mogą brać Dezamigren?
Nie, lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
| EAN | 5902802708854 |
| Opakowanie | 6 tabl. |
| Producent | AFLOFARM FARMACJA POLSKA SP. Z O.O. |
| Dawka | 12,5 mg |
| Nazwa międzynarodowa | Almotriptan |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Almotriptanum |
| Moc | 12,5 mg |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Droga podania | doustna |
Producent / osoba odpowiedzialna
| Nazwa | Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. |
| Adres | Partyzancka 133/151, 95-200 Pabianice, PL |
| aflofarm@aflofarm.pl | |
| Telefon | +48 42 225 31 00 |
| Strona | https://www.aflofarm.com.pl/ |
Dane wymagane rozporządzeniem (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów.
1Co to jest Dezamigren i w jakim celu się go stosuje?
Dezamigren jest lekiem przeciwmigrenowym, który należy do grupy leków zwanych selektywnymi agonistami receptora serotoninowego. Substancja czynna leku (almotryptan) wiąże się z receptorami serotoninowymi w naczyniach krwionośnych w mózgu powodując ich zwężenie, co prowadzi do zmniejszenia reakcji zapalnej związanej z migreną.
Lek Dezamigren jest stosowany w doraźnym leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury. Lek Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów, u których lekarz rozpoznał migrenę. Leku Dezamigren nie należy stosować w profilaktyce migreny.
Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak: krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).
2Informacje ważne przed przyjęciem leku Dezamigren
Kiedy nie przyjmować leku Dezamigren
- Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła jakakolwiek choroba, która ogranicza dopływ krwi do serca, taka jak:
- zawał mięśnia sercowego,
- dusznica bolesna,
- ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle po wysiłku fizycznym lub stresie,
- problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
- ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
- ciężkie nadciśnienie tętnicze (bardzo wysokie ciśnienie krwi),
- niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
- Jeśli pacjent miał udar mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu.
- Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg (choroba naczyń obwodowych).
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny (np. sumatryptan). Patrz punkt: „Lek Dezamigren a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie zastosowanie leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dezamigren należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ leku Dezamigren nie należy stosować w leczeniu migreny podstawnej (migrena z objawami aury takimi jak podwójne widzenie, trudności w artykulacji słownej, niezdarne i nieskoordynowane ruchy, szum w uszach, obniżony poziom świadomości), hemiplegicznej (migrena z aurą, w tym z jednostronnym osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (migrenowy ból głowy z udziałem jednego lub więcej nerwów oczodołu powodujący osłabienie mięśni sterujących ruchem gałek ocznych).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy). Osoby uczulone na sulfonamidy i (lub) antybiotyki mogą również reagować nadwrażliwością na leki z grupy tryptanów. Jeśli pacjent wie, że jest uczulony na antybiotyki, ale nie jest pewien czy jest uczulony na sulfonamidy, powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny, na przykład pacjent odczuwa dzwonienie w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony ciała lub mięśni kontrolujących ruchy oczu lub jakiekolwiek inne nowe objawy.
- Jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak: niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu, występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40 lat u mężczyzn.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (patrz punkt 3).
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, ponieważ jest wówczas narażony na wzrost ciśnienia krwi.
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Lek Dezamigren a inne leki”.
Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
Dzieci i młodzież
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Jeżeli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, nie powinien stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem.
Lek Dezamigren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi:
- Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. wenlafaksyna), ponieważ leki te mogą powodować zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję związaną z leczeniem. Objawy zespołu serotoninowego obejmują: dezorientację, pobudzenie, gorączkę, pocenie się, nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane ruchy mięśni lub biegunkę.
- Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi ergotaminę, które również są stosowane w leczeniu migreny. Można stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
- Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy przed przyjęciem ergotaminy.
- Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy przed przyjęciem almotryptanu.
Lek Dezamigren z jedzeniem
Lek Dezamigren można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Lek należy przyjmować z płynem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dostępne są jedynie bardzo ograniczone informacje dotyczące zastosowania leku u kobiet w ciąży.
Leku Dezamigren nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że zostanie zalecony przez lekarza, który dokładnie rozważy bilans korzyści do ryzyka.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dezamigren może powodować senność. Jeśli u pacjenta wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Dezamigren zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3Jak przyjmować Dezamigren?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy.
Dorośli (w wieku od 18 do 65 lat) Zalecana dawka to: jedna tabletka (12,5 mg).
Lek należy przyjąć najszybciej jak to możliwe po wystąpieniu napadu migreny. Lek jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Jeżeli napad migreny nie ustąpi, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę podczas tego samego napadu. Jeśli u pacjenta wystąpi kolejny napad migreny w ciągu 24 godzin, można przyjąć drugą tabletkę w dawce 12,5 mg pod warunkiem zachowania przynajmniej 2-godzinnej przerwy pomiędzy przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki.
Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg).
Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. wodą). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Ciężka niewydolność nerek Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę (12,5 mg) w ciągu 24 godzin.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przyjmować leku Dezamigren, jeżeli zauważyłeś u siebie:
- wystąpienie 4 lub kolejnego napadu migreny w ciągu ostatnich 30 dni i/lub
- zmianę objawów lub zwiększenie ich nasilenia bądź częstości, i/lub niską skuteczność leczenia.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dezamigren
Jeżeli pacjent przypadkowo przyjmie za dużo tabletek lub gdy lek przyjmie inna osoba lub dziecko, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pominięcie przyjęcia leku Dezamigren
Należy przyjmować lek Dezamigren tak, jak to opisano w punkcie 3 ulotki dla pacjenta. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala i zaprzestać przyjmowania leku Dezamigren, jeśli u pacjenta po przyjęciu tego leku wystąpią następujące objawy:
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk naczynioruchowy);
- ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub jakiekolwiek inne objawy, które mogą wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (występują u 1 do 10 osób na 100):
- zawroty głowy;
- senność;
- zmęczenie;
- nudności;
- wymioty.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000):
- uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje);
- ból głowy;
- uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne);
- nierówne bicie serca (kołatanie serca);
- uczucie ściskania w gardle;
- biegunka;
- niestrawność;
- suchość w ustach;
- ból mięśni (mialgia);
- ból kości;
- ból w klatce piersiowej;
- uczucie osłabienia (astenia).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000):
- skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych);
- atak serca (zawał mięśnia sercowego);
- przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
- napad padaczkowy;
- zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny);
- skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia jelit). Może wystąpić ból brzucha i krwawa biegunka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5Jak przechowywać Dezamigren?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Dezamigren
- Substancją czynną leku jest almotryptan w dawce 12,5 mg (w postaci almotryptanu jabłczanu).
- Pozostałe składniki to:
- rdzeń tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran;
- otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.
Jak wygląda lek Dezamigren i co zawiera opakowanie Lek Dezamigren to białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie po obu stronach.
Lek Dezamigren jest pakowany w blistry PVC/Aluminium. Jedno opakowanie to 2 lub 6 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100
Wytwórca Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Szkolna 31 95-054 Ksawerów
SAG Manufacturing S.L.U Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix, 28750 Madryt Hiszpania
Galenicum Health, S.L.U. Sant Gabriel, 50 Esplugues de Llobregat 08950 Barcelona Hiszpania
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane
2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci almotryptanu jabłczanu (Almotriptani malas). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana Biała, obustronnie wypukła, okrągła tabletka powlekana, gładka po obu stronach.
4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Doraźne leczenie bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury.
Almotryptan może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Almotryptan nie powinien być stosowany w profilaktyce migreny.
Dawkowanie Dorośli (w wieku 18-65 lat) Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę drugą dawkę można przyjąć pod warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny.
W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu.
Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (dwie tabletki) w ciągu 24 godzin.
Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Brak danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Sposób podawania Almotryptan należy przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Tabletki mogą być przyjmowane jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
- choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
- ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze.
- Stosowanie u pacjentów z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA).
- Choroba naczyń obwodowych.
- Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
- Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego pacjent powinien wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie stosowanie produktu leczniczego i czy jest ono właściwe.
Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy stosować almotryptanu w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.
Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowomózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu).
W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. W związku z tym nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej. Do takich pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie
zidentyfikować każdego pacjenta, u którego występuje choroba serca i w bardzo rzadkich przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.
Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło (patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne.
Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitor, SNRI) obserwowano zespół serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie almotryptanu i produktów leczniczych z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana jest odpowiednia obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego (patrz punkt 4.5).
Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy. Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego ergotaminę. W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie almotryptan i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże takie działanie addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaleca się ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów i produktów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów w podeszłym wieku.
Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH) Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić. W razie wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać leczenie. Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.
Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), betablokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo oceniających wpływ almotryptanu na inne produkty lecznicze.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt 4.4).
Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4, powodowało 20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne klinicznie. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały, że nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów.
W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu przez kobiety karmiące piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować, nie karmiąc piersią przez 24 godziny po leczeniu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących zadania wymagające precyzji.
4.8 Działania niepożądane
Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez okres do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek
terapeutycznych obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych działań niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.
Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) w tym pojedyncze przypadki, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, senność Niezbyt często Parestezje, ból głowy Nieznana Napady padaczkowe Zaburzenia oka Nieznana Zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Dzwonienie w uszach Zaburzenia serca Niezbyt często Kołatanie serca Bardzo rzadko Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Uczucie ucisku w gardle
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty Niezbyt często Biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej Nieznana Niedokrwienie jelit Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Bóle mięśni, bóle kości
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
- Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących 150 mg almotryptanu (największa dawka podawana pacjentom) była senność.
Przedawkowanie należy leczyć objawowo, stosując także podtrzymywanie czynności życiowych. Ponieważ okres półtrwania eliminacji wynosi około 3,5 godziny, należy obserwować pacjenta przez co najmniej 12 godzin lub do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych.
5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe. Leki przeciwmigrenowe. Selektywni agoniści receptora 5-HT1. Kod ATC: N02CC05.
Mechanizm działania Almotryptan jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych, co wykazano w badaniach na wyizolowanych preparatach tkanek człowieka. Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. Almotryptan nie ma znaczącego wpływu na inne podtypy receptora 5-HT i nie ma znaczącego powinowactwa do miejsc wiązania adrenaliny, adenozyny, angiotensyny, dopaminy, endoteliny czy tachykininy.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób (10-20%) na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych). Skuteczność almotryptanu w doraźnym leczeniu napadów migreny określono w czterech wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo obejmujących ponad 700 pacjentów, którym podawano 12,5 mg produktu. Zmniejszanie się bólu rozpoczęło się 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 godzinach wynosił 57-70% dla almotryptanu i 32-42% dla placebo. Dodatkowo almotryptan łagodził nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie/Dystrybucja Almotryptan jest dobrze wchłaniany, a jego biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po około 1,5 do 3 godzin po podaniu. Jednoczesne spożycie posiłku nie ma wpływu na szybkość i wielkość wchłaniania. U zdrowych ochotników, którym podano pojedynczą dawkę doustną wynosząca od 5 do 200 mg almotryptanu, wartości Cmax i AUC wykazywały dobrą zależność od dawki, co wskazuje na liniowość jego farmakokinetyki. Nie ma dowodów wskazujących na jakąkolwiek zależność farmakokinetyki od płci.
Metabolizm/Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych ludzi wynosi około 3,5 godziny.
Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, a pozostała część ze stolcem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i stolcem stanowi niezmieniony almotryptan. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (izoenzymy 3A4 i 2D6) i monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego.
Po dożylnym podaniu almotryptanu zdrowym ochotnikom, średnie wartości objętości dystrybucji, klirensu całkowitego oraz okresu półtrwania eliminacji wynosiły, odpowiednio, 195 L, 40 L/godz. oraz 3,4 godziny. Usuwanie przez nerki (CLR) jest odpowiedzialne za eliminację około dwóch trzecich podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także wydalanie do kanalików nerkowych. (CLR) wykazuje dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 mL/min), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 mL/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie średniego t1/2 (do 7 godzin) jest statystycznie i klinicznie istotne tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W porównaniu do zdrowych ochotników, zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) almotryptanu w osoczu wynosiło 9%, 84% i 72% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększenie ekspozycji (AUC) wynosiło, odpowiednio, 23%, 80% i 195%. Zgodnie z tymi wynikami, zmniejszenie całkowitego klirensu almotryptanu wynosiło -20%, -40% i -65% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zgodnie z oczekiwaniami całkowity (CL) i nerkowy klirens (CLR) almotryptanu były zmniejszone w stopniu niemającym znaczenia klinicznego u zdrowych ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z grupą kontrolną obejmującą młodych ochotników.
Biorąc pod uwagę mechanizmy usuwania almotryptanu u człowieka, wydaje się, że eliminacja około 45% dawki zachodzi na drodze metabolizmu wątrobowego. W związku z tym, nawet w razie całkowitego zablokowania lub upośledzenia tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu wzrosłoby maksymalnie dwa razy wobec stanu odniesienia, przy założeniu, że zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu czynność nerek (i nerkową eliminację almotryptanu). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax jest zwiększona dwukrotnie, a AUC około trzykrotnie, w porównaniu do zdrowych ochotników. Maksymalna zmiana parametrów farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać tych zakresów. Z tego względu nie przeprowadzono badań farmakokinetyki almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym i toksyczny wpływ na reprodukcję działania niepożądane obserwowane były tylko przy poziomie ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Nie wykazano działania mutagennego almotryptanu w standardowym zestawie testów genotoksyczności in vitro i in vivo, a w badaniach obejmujących myszy i szczury nie wykazano żadnego działania rakotwórczego. Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan wiąże się z melaniną. Jednakże u psów leczonych przez okres do jednego roku nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych w obrębie oczu.
6DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń tabletki: Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon K 29/32 Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Sodu stearylofumaran
Otoczka tabletki: Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 400
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
4 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. 1 opakowanie - 2 lub 6 tabletek powlekanych.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100 E-mail: aflofarm@aflofarm.pl
8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 27483
9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 listopada 2022 r.
10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Wykryte substancje pomocnicze
Dowiedz się więcejLek
- Substancja czynna
- Almotryptan
- Opakowanie
- 6 tabl.
- Postać
- Tabletki powlekane
Dostępny
50,49 zł
8,42 zł / tabl.Dezamigren 6 tabletek
Dezamigren 6 tabletek
Dezamigren to lek przeciwmigrenowy z substancją czynną almotryptanem. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać ostry napad migreny z aurą lub bez aury. To lek z grupy tzw. tryptanów, który pomaga tylko wtedy, gdy lekarz już wcześniej rozpoznał u ciebie migrenę.
1Wskazania
Dezamigren pomaga na ostry ból głowy podczas napadu migreny. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać atak, a nie żeby zapobiegać migrenom. Lek może być używany tylko u osób, u których lekarz już wcześniej postawił diagnozę migreny.
2Działanie
Substancja czynna, almotryptan, należy do selektywnych agonistów receptora serotoninowego. Działa na naczynia krwionośne w mózgu, powodując ich zwężenie, co zmniejsza reakcję zapalną związaną z migreną. Dzięki temu łagodzi nie tylko pulsujący ból głowy, ale też towarzyszące mu nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięki.
3Dawkowanie
Dla dorosłych (w wieku 18-65 lat) zalecana dawka to jedna tabletka (12,5 mg). Weź ją jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, popijając płynem. Możesz przyjąć ją z posiłkiem lub na czczo. Jeśli ból nie ustąpi po pierwszej tabletce, nie przyjmuj kolejnej podczas tego samego napadu. Jeśli jednak w ciągu 24 godzin wystąpi kolejny napad, możesz wziąć drugą tabletkę, ale zachowaj co najmniej 2-godzinną przerwę od przyjęcia pierwszej. Maksymalna dawka w ciągu doby to dwie tabletki (25 mg). Jeśli masz ciężką niewydolność nerek, nie powinieneś przyjmować więcej niż jedna tabletka (12,5 mg) na dobę.
4Przeciwwskazania
Nie stosuj Dezamigrenu, jeśli:
- Masz uczulenie na almotryptan lub którykolwiek składnik leku.
- Masz lub miałeś chorobę niedokrwienną serca (zawał, dusznica bolesna).
- Masz ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
- Doznałeś udaru mózgu lub przemijającego napadu niedokrwiennego (TIA).
- Masz chorobę naczyń obwodowych.
- Masz ciężką niewydolność wątroby.
- Przyjmujesz jednocześnie inne leki na migrenę zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę, metysergid lub inne tryptany (np. sumatryptan).
5Środki ostrożności
Przed użyciem leku warto wypełnić test diagnostyczny, żeby ocenić, czy samodzielne stosowanie jest dla ciebie bezpieczne. W każdym razie omów to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli:
- Twoja migrena nie została jednoznacznie rozpoznana (lek nie nadaje się do leczenia migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej).
- Masz uczulenie na sulfonamidy (antybiotyki stosowane w zakażeniach dróg moczowych).
- Objawy bólu głowy różnią się od twoich zwykłych napadów migreny.
- Masz czynniki ryzyka chorób serca (niekontrolowane nadciśnienie, wysoki cholesterol, otyłość, cukrzyca, palenie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn lub stan po menopauzie u kobiet).
- Masz łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Masz ciężką niewydolność nerek.
- Masz powyżej 65 lat (w tym wieku rośnie ryzyko wzrostu ciśnienia).
- Przyjmujesz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna).
Pamiętaj, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
6Interakcje
Powiedz lekarowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz. Szczególną uwagę zwróć na:
- Leki przeciwdepresyjne: inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), SSRI (np. fluoksetyna) i SNRI (np. wenlafaksyna). Jednoczesne stosowanie może powodować zespół serotoninowy, który jest groźny dla życia.
- Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – może zwiększać prawdopodobieństwo działań niepożądanych.
- Nie przyjmuj almotryptanu jednocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę. Zachowaj odpowiednie przerwy: po almotryptanie odczekaj co najmniej 6 godzin przed ergotaminą, a po ergotaminie co najmniej 24 godziny przed almotryptanem.
7Ostrzeżenia specjalne
Leczenie może wiązać się z przejściowym bólem lub uczuciem ściskania w klatce piersiowej i gardle. Jeśli te objawy sugerują chorobę niedokrwienną serca, nie przyjmuj kolejnej dawki i skontaktuj się z lekarzem. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe, jak skurcz naczyń wieńcowych czy zawał.
8Stosowanie u dzieci
Dezamigrenu nie wolno stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
9Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem leku. Dostępnych jest bardzo mało danych o stosowaniu w ciąży. Leku nie należy używać w tym okresie, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając korzyści i ryzyko. Podczas karmienia piersią zachowaj ostrożność. Zaleca się unikanie karmienia przez 24 godziny po przyjęciu tabletki.
10Prowadzenie pojazdów
Dezamigren może powodować senność. Jeśli ją odczuwasz, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.
11Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane. Natychmiast przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Reakcje alergiczne (obrzęk warg, gardła, rąk).
- Ból, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub inne objawy mogące wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (u 1 do 10 na 100 osób): zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty. Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób): mrowienie, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, bóle mięśni i kości, ból w klatce piersiowej, osłabienie. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał serca, częstoskurcz. Częstość nieznana: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), napady padaczkowe, zaburzenia widzenia, niedokrwienie jelit (ból brzucha, krwawa biegunka).
12Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się senność. Leczenie jest objawowe, z podtrzymywaniem czynności życiowych. Ze względu na okres półtrwania (około 3,5 godziny) pacjenta należy obserwować co najmniej 12 godzin.
13Pominięcie dawki
Dezamigren stosuje się doraźnie, tylko podczas napadu. Nie ma więc schematu regularnego przyjmowania, który można by pominąć. Nie przyjmuj podwójnej dawki, jeśli zapomnisz wziąć tabletkę na początku ataku – po prostu weź ją, gdy sobie o tym przypomnisz, jeśli ból jeszcze trwa.
14Przechowywanie
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie używaj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie ma specjalnych zaleceń co do warunków przechowywania. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani śmieci – oddaj je do apteki.
15Skład
Substancja czynna: 12,5 mg almotryptanu (w postaci almotryptanu jabłczanu). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran. Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
16Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100
Najczęściej zadawane pytania
1Czy Dezamigren jest na receptę?
Nie, Dezamigren w opakowaniu 6 tabletek jest dostępny bez recepty.
2Na co pomaga Dezamigren?
Pomaga przerwać ostry napad migreny, zarówno z aurą (zaburzeniami widzenia przed bólem), jak i bez aury. Łagodzi pulsujący ból głowy oraz towarzyszące nudności i nadwrażliwość na światło.
3Jak szybko działa Dezamigren?
Zmniejszenie bólu może rozpocząć się już po 30 minutach od przyjęcia tabletki. Pełny efekt w postaci złagodzenia lub ustąpienia bólu obserwuje się zwykle w ciągu 2 godzin.
4Czy mogę wziąć drugą tabletkę, jeśli pierwsza nie pomogła?
Nie, jeśli pierwsza tabletka (12,5 mg) nie przyniosła ulgi podczas tego samego napadu, nie należy przyjmować drugiej dawki. Druga tabletka jest zarezerwowana na kolejny napad migreny, który może wystąpić w ciągu 24 godzin.
5Jak często mogę brać Dezamigren?
Maksymalnie dwie tabletki (25 mg) w ciągu 24 godzin. Nie należy przekraczać tej dawki. Jeśli masz częste napady (4 lub więcej w ciągu 30 dni), skonsultuj się z lekarzem, bo nadużywanie leków przeciwmigrenowych może nasilać bóle głowy.
6Czy Dezamigren można stosować w ciąży?
Dostępnych jest bardzo mało danych. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając indywidualnie korzyści i ryzyko. Przed użyciem koniecznie porozmawiaj z lekarzem.
7Czy po Dezamigrenie można prowadzić samochód?
Lek może powodować senność. Jeśli po jego przyjęciu czujesz się senny, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających skupienia.
8Czy Dezamigren można łączyć z lekami na depresję?
Należy zachować szczególną ostrożność. Łączenie z lekami z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna) zwiększa ryzyko wystąpienia groźnego zespołu serotoninowego. Przed użyciem powiedz lekarowi o wszystkich przyjmowanych lekach.
9Co zrobić, jeśli poczuję ból w klatce piersiowej po tabletce?
Ból, ucisk lub ściskanie w klatce piersiowej i gardle może (choć rzadko) wystąpić po przyjęciu leku. Jeśli objawy są silne lub budzą twój niepokój, nie przyjmuj kolejnej dawki i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
10Czy dzieci mogą brać Dezamigren?
Nie, lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
| EAN | 5902802708854 |
| Opakowanie | 6 tabl. |
| Producent | AFLOFARM FARMACJA POLSKA SP. Z O.O. |
| Dawka | 12,5 mg |
| Nazwa międzynarodowa | Almotriptan |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Almotriptanum |
| Moc | 12,5 mg |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Droga podania | doustna |
Producent / osoba odpowiedzialna
| Nazwa | Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. |
| Adres | Partyzancka 133/151, 95-200 Pabianice, PL |
| aflofarm@aflofarm.pl | |
| Telefon | +48 42 225 31 00 |
| Strona | https://www.aflofarm.com.pl/ |
Dane wymagane rozporządzeniem (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów.
1Co to jest Dezamigren i w jakim celu się go stosuje?
Dezamigren jest lekiem przeciwmigrenowym, który należy do grupy leków zwanych selektywnymi agonistami receptora serotoninowego. Substancja czynna leku (almotryptan) wiąże się z receptorami serotoninowymi w naczyniach krwionośnych w mózgu powodując ich zwężenie, co prowadzi do zmniejszenia reakcji zapalnej związanej z migreną.
Lek Dezamigren jest stosowany w doraźnym leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury. Lek Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów, u których lekarz rozpoznał migrenę. Leku Dezamigren nie należy stosować w profilaktyce migreny.
Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak: krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).
2Informacje ważne przed przyjęciem leku Dezamigren
Kiedy nie przyjmować leku Dezamigren
- Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła jakakolwiek choroba, która ogranicza dopływ krwi do serca, taka jak:
- zawał mięśnia sercowego,
- dusznica bolesna,
- ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle po wysiłku fizycznym lub stresie,
- problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
- ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
- ciężkie nadciśnienie tętnicze (bardzo wysokie ciśnienie krwi),
- niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
- Jeśli pacjent miał udar mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu.
- Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg (choroba naczyń obwodowych).
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny (np. sumatryptan). Patrz punkt: „Lek Dezamigren a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie zastosowanie leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dezamigren należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ leku Dezamigren nie należy stosować w leczeniu migreny podstawnej (migrena z objawami aury takimi jak podwójne widzenie, trudności w artykulacji słownej, niezdarne i nieskoordynowane ruchy, szum w uszach, obniżony poziom świadomości), hemiplegicznej (migrena z aurą, w tym z jednostronnym osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (migrenowy ból głowy z udziałem jednego lub więcej nerwów oczodołu powodujący osłabienie mięśni sterujących ruchem gałek ocznych).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy). Osoby uczulone na sulfonamidy i (lub) antybiotyki mogą również reagować nadwrażliwością na leki z grupy tryptanów. Jeśli pacjent wie, że jest uczulony na antybiotyki, ale nie jest pewien czy jest uczulony na sulfonamidy, powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny, na przykład pacjent odczuwa dzwonienie w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony ciała lub mięśni kontrolujących ruchy oczu lub jakiekolwiek inne nowe objawy.
- Jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak: niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu, występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40 lat u mężczyzn.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (patrz punkt 3).
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, ponieważ jest wówczas narażony na wzrost ciśnienia krwi.
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Lek Dezamigren a inne leki”.
Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
Dzieci i młodzież
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Jeżeli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, nie powinien stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem.
Lek Dezamigren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi:
- Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. wenlafaksyna), ponieważ leki te mogą powodować zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję związaną z leczeniem. Objawy zespołu serotoninowego obejmują: dezorientację, pobudzenie, gorączkę, pocenie się, nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane ruchy mięśni lub biegunkę.
- Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi ergotaminę, które również są stosowane w leczeniu migreny. Można stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
- Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy przed przyjęciem ergotaminy.
- Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy przed przyjęciem almotryptanu.
Lek Dezamigren z jedzeniem
Lek Dezamigren można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Lek należy przyjmować z płynem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dostępne są jedynie bardzo ograniczone informacje dotyczące zastosowania leku u kobiet w ciąży.
Leku Dezamigren nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że zostanie zalecony przez lekarza, który dokładnie rozważy bilans korzyści do ryzyka.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dezamigren może powodować senność. Jeśli u pacjenta wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Dezamigren zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3Jak przyjmować Dezamigren?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy.
Dorośli (w wieku od 18 do 65 lat) Zalecana dawka to: jedna tabletka (12,5 mg).
Lek należy przyjąć najszybciej jak to możliwe po wystąpieniu napadu migreny. Lek jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Jeżeli napad migreny nie ustąpi, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę podczas tego samego napadu. Jeśli u pacjenta wystąpi kolejny napad migreny w ciągu 24 godzin, można przyjąć drugą tabletkę w dawce 12,5 mg pod warunkiem zachowania przynajmniej 2-godzinnej przerwy pomiędzy przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki.
Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg).
Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. wodą). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Ciężka niewydolność nerek Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę (12,5 mg) w ciągu 24 godzin.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przyjmować leku Dezamigren, jeżeli zauważyłeś u siebie:
- wystąpienie 4 lub kolejnego napadu migreny w ciągu ostatnich 30 dni i/lub
- zmianę objawów lub zwiększenie ich nasilenia bądź częstości, i/lub niską skuteczność leczenia.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dezamigren
Jeżeli pacjent przypadkowo przyjmie za dużo tabletek lub gdy lek przyjmie inna osoba lub dziecko, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pominięcie przyjęcia leku Dezamigren
Należy przyjmować lek Dezamigren tak, jak to opisano w punkcie 3 ulotki dla pacjenta. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala i zaprzestać przyjmowania leku Dezamigren, jeśli u pacjenta po przyjęciu tego leku wystąpią następujące objawy:
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk naczynioruchowy);
- ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub jakiekolwiek inne objawy, które mogą wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (występują u 1 do 10 osób na 100):
- zawroty głowy;
- senność;
- zmęczenie;
- nudności;
- wymioty.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000):
- uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje);
- ból głowy;
- uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne);
- nierówne bicie serca (kołatanie serca);
- uczucie ściskania w gardle;
- biegunka;
- niestrawność;
- suchość w ustach;
- ból mięśni (mialgia);
- ból kości;
- ból w klatce piersiowej;
- uczucie osłabienia (astenia).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000):
- skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych);
- atak serca (zawał mięśnia sercowego);
- przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
- napad padaczkowy;
- zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny);
- skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia jelit). Może wystąpić ból brzucha i krwawa biegunka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5Jak przechowywać Dezamigren?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Dezamigren
- Substancją czynną leku jest almotryptan w dawce 12,5 mg (w postaci almotryptanu jabłczanu).
- Pozostałe składniki to:
- rdzeń tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran;
- otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.
Jak wygląda lek Dezamigren i co zawiera opakowanie Lek Dezamigren to białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie po obu stronach.
Lek Dezamigren jest pakowany w blistry PVC/Aluminium. Jedno opakowanie to 2 lub 6 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100
Wytwórca Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Szkolna 31 95-054 Ksawerów
SAG Manufacturing S.L.U Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix, 28750 Madryt Hiszpania
Galenicum Health, S.L.U. Sant Gabriel, 50 Esplugues de Llobregat 08950 Barcelona Hiszpania
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane
2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci almotryptanu jabłczanu (Almotriptani malas). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana Biała, obustronnie wypukła, okrągła tabletka powlekana, gładka po obu stronach.
4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Doraźne leczenie bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury.
Almotryptan może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Almotryptan nie powinien być stosowany w profilaktyce migreny.
Dawkowanie Dorośli (w wieku 18-65 lat) Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę drugą dawkę można przyjąć pod warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny.
W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu.
Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (dwie tabletki) w ciągu 24 godzin.
Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Brak danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Sposób podawania Almotryptan należy przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Tabletki mogą być przyjmowane jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
- choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
- ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze.
- Stosowanie u pacjentów z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA).
- Choroba naczyń obwodowych.
- Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
- Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego pacjent powinien wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie stosowanie produktu leczniczego i czy jest ono właściwe.
Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy stosować almotryptanu w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.
Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowomózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu).
W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. W związku z tym nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej. Do takich pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie
zidentyfikować każdego pacjenta, u którego występuje choroba serca i w bardzo rzadkich przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.
Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło (patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne.
Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitor, SNRI) obserwowano zespół serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie almotryptanu i produktów leczniczych z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana jest odpowiednia obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego (patrz punkt 4.5).
Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy. Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego ergotaminę. W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie almotryptan i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże takie działanie addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaleca się ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów i produktów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów w podeszłym wieku.
Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH) Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić. W razie wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać leczenie. Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.
Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), betablokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo oceniających wpływ almotryptanu na inne produkty lecznicze.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt 4.4).
Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4, powodowało 20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne klinicznie. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały, że nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów.
W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu przez kobiety karmiące piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować, nie karmiąc piersią przez 24 godziny po leczeniu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących zadania wymagające precyzji.
4.8 Działania niepożądane
Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez okres do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek
terapeutycznych obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych działań niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.
Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) w tym pojedyncze przypadki, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, senność Niezbyt często Parestezje, ból głowy Nieznana Napady padaczkowe Zaburzenia oka Nieznana Zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Dzwonienie w uszach Zaburzenia serca Niezbyt często Kołatanie serca Bardzo rzadko Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Uczucie ucisku w gardle
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty Niezbyt często Biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej Nieznana Niedokrwienie jelit Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Bóle mięśni, bóle kości
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
- Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących 150 mg almotryptanu (największa dawka podawana pacjentom) była senność.
Przedawkowanie należy leczyć objawowo, stosując także podtrzymywanie czynności życiowych. Ponieważ okres półtrwania eliminacji wynosi około 3,5 godziny, należy obserwować pacjenta przez co najmniej 12 godzin lub do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych.
5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe. Leki przeciwmigrenowe. Selektywni agoniści receptora 5-HT1. Kod ATC: N02CC05.
Mechanizm działania Almotryptan jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych, co wykazano w badaniach na wyizolowanych preparatach tkanek człowieka. Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. Almotryptan nie ma znaczącego wpływu na inne podtypy receptora 5-HT i nie ma znaczącego powinowactwa do miejsc wiązania adrenaliny, adenozyny, angiotensyny, dopaminy, endoteliny czy tachykininy.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób (10-20%) na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych). Skuteczność almotryptanu w doraźnym leczeniu napadów migreny określono w czterech wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo obejmujących ponad 700 pacjentów, którym podawano 12,5 mg produktu. Zmniejszanie się bólu rozpoczęło się 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 godzinach wynosił 57-70% dla almotryptanu i 32-42% dla placebo. Dodatkowo almotryptan łagodził nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie/Dystrybucja Almotryptan jest dobrze wchłaniany, a jego biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po około 1,5 do 3 godzin po podaniu. Jednoczesne spożycie posiłku nie ma wpływu na szybkość i wielkość wchłaniania. U zdrowych ochotników, którym podano pojedynczą dawkę doustną wynosząca od 5 do 200 mg almotryptanu, wartości Cmax i AUC wykazywały dobrą zależność od dawki, co wskazuje na liniowość jego farmakokinetyki. Nie ma dowodów wskazujących na jakąkolwiek zależność farmakokinetyki od płci.
Metabolizm/Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych ludzi wynosi około 3,5 godziny.
Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, a pozostała część ze stolcem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i stolcem stanowi niezmieniony almotryptan. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (izoenzymy 3A4 i 2D6) i monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego.
Po dożylnym podaniu almotryptanu zdrowym ochotnikom, średnie wartości objętości dystrybucji, klirensu całkowitego oraz okresu półtrwania eliminacji wynosiły, odpowiednio, 195 L, 40 L/godz. oraz 3,4 godziny. Usuwanie przez nerki (CLR) jest odpowiedzialne za eliminację około dwóch trzecich podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także wydalanie do kanalików nerkowych. (CLR) wykazuje dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 mL/min), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 mL/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie średniego t1/2 (do 7 godzin) jest statystycznie i klinicznie istotne tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W porównaniu do zdrowych ochotników, zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) almotryptanu w osoczu wynosiło 9%, 84% i 72% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększenie ekspozycji (AUC) wynosiło, odpowiednio, 23%, 80% i 195%. Zgodnie z tymi wynikami, zmniejszenie całkowitego klirensu almotryptanu wynosiło -20%, -40% i -65% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zgodnie z oczekiwaniami całkowity (CL) i nerkowy klirens (CLR) almotryptanu były zmniejszone w stopniu niemającym znaczenia klinicznego u zdrowych ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z grupą kontrolną obejmującą młodych ochotników.
Biorąc pod uwagę mechanizmy usuwania almotryptanu u człowieka, wydaje się, że eliminacja około 45% dawki zachodzi na drodze metabolizmu wątrobowego. W związku z tym, nawet w razie całkowitego zablokowania lub upośledzenia tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu wzrosłoby maksymalnie dwa razy wobec stanu odniesienia, przy założeniu, że zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu czynność nerek (i nerkową eliminację almotryptanu). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax jest zwiększona dwukrotnie, a AUC około trzykrotnie, w porównaniu do zdrowych ochotników. Maksymalna zmiana parametrów farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać tych zakresów. Z tego względu nie przeprowadzono badań farmakokinetyki almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym i toksyczny wpływ na reprodukcję działania niepożądane obserwowane były tylko przy poziomie ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Nie wykazano działania mutagennego almotryptanu w standardowym zestawie testów genotoksyczności in vitro i in vivo, a w badaniach obejmujących myszy i szczury nie wykazano żadnego działania rakotwórczego. Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan wiąże się z melaniną. Jednakże u psów leczonych przez okres do jednego roku nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych w obrębie oczu.
6DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń tabletki: Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon K 29/32 Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Sodu stearylofumaran
Otoczka tabletki: Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 400
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
4 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. 1 opakowanie - 2 lub 6 tabletek powlekanych.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100 E-mail: aflofarm@aflofarm.pl
8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 27483
9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 listopada 2022 r.
10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren to lek przeciwmigrenowy z substancją czynną almotryptanem. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać ostry napad migreny z aurą lub bez aury. To lek z grupy tzw. tryptanów, który pomaga tylko wtedy, gdy lekarz już wcześniej rozpoznał u ciebie migrenę.
1Wskazania
Dezamigren pomaga na ostry ból głowy podczas napadu migreny. Stosuje się go doraźnie, żeby przerwać atak, a nie żeby zapobiegać migrenom. Lek może być używany tylko u osób, u których lekarz już wcześniej postawił diagnozę migreny.
2Działanie
Substancja czynna, almotryptan, należy do selektywnych agonistów receptora serotoninowego. Działa na naczynia krwionośne w mózgu, powodując ich zwężenie, co zmniejsza reakcję zapalną związaną z migreną. Dzięki temu łagodzi nie tylko pulsujący ból głowy, ale też towarzyszące mu nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło i dźwięki.
3Dawkowanie
Dla dorosłych (w wieku 18-65 lat) zalecana dawka to jedna tabletka (12,5 mg). Weź ją jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, popijając płynem. Możesz przyjąć ją z posiłkiem lub na czczo. Jeśli ból nie ustąpi po pierwszej tabletce, nie przyjmuj kolejnej podczas tego samego napadu. Jeśli jednak w ciągu 24 godzin wystąpi kolejny napad, możesz wziąć drugą tabletkę, ale zachowaj co najmniej 2-godzinną przerwę od przyjęcia pierwszej. Maksymalna dawka w ciągu doby to dwie tabletki (25 mg). Jeśli masz ciężką niewydolność nerek, nie powinieneś przyjmować więcej niż jedna tabletka (12,5 mg) na dobę.
4Przeciwwskazania
Nie stosuj Dezamigrenu, jeśli:
- Masz uczulenie na almotryptan lub którykolwiek składnik leku.
- Masz lub miałeś chorobę niedokrwienną serca (zawał, dusznica bolesna).
- Masz ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
- Doznałeś udaru mózgu lub przemijającego napadu niedokrwiennego (TIA).
- Masz chorobę naczyń obwodowych.
- Masz ciężką niewydolność wątroby.
- Przyjmujesz jednocześnie inne leki na migrenę zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę, metysergid lub inne tryptany (np. sumatryptan).
5Środki ostrożności
Przed użyciem leku warto wypełnić test diagnostyczny, żeby ocenić, czy samodzielne stosowanie jest dla ciebie bezpieczne. W każdym razie omów to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli:
- Twoja migrena nie została jednoznacznie rozpoznana (lek nie nadaje się do leczenia migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej).
- Masz uczulenie na sulfonamidy (antybiotyki stosowane w zakażeniach dróg moczowych).
- Objawy bólu głowy różnią się od twoich zwykłych napadów migreny.
- Masz czynniki ryzyka chorób serca (niekontrolowane nadciśnienie, wysoki cholesterol, otyłość, cukrzyca, palenie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn lub stan po menopauzie u kobiet).
- Masz łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Masz ciężką niewydolność nerek.
- Masz powyżej 65 lat (w tym wieku rośnie ryzyko wzrostu ciśnienia).
- Przyjmujesz leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna).
Pamiętaj, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
6Interakcje
Powiedz lekarowi o wszystkich lekach, które przyjmujesz. Szczególną uwagę zwróć na:
- Leki przeciwdepresyjne: inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), SSRI (np. fluoksetyna) i SNRI (np. wenlafaksyna). Jednoczesne stosowanie może powodować zespół serotoninowy, który jest groźny dla życia.
- Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – może zwiększać prawdopodobieństwo działań niepożądanych.
- Nie przyjmuj almotryptanu jednocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę. Zachowaj odpowiednie przerwy: po almotryptanie odczekaj co najmniej 6 godzin przed ergotaminą, a po ergotaminie co najmniej 24 godziny przed almotryptanem.
7Ostrzeżenia specjalne
Leczenie może wiązać się z przejściowym bólem lub uczuciem ściskania w klatce piersiowej i gardle. Jeśli te objawy sugerują chorobę niedokrwienną serca, nie przyjmuj kolejnej dawki i skontaktuj się z lekarzem. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe, jak skurcz naczyń wieńcowych czy zawał.
8Stosowanie u dzieci
Dezamigrenu nie wolno stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
9Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed użyciem leku. Dostępnych jest bardzo mało danych o stosowaniu w ciąży. Leku nie należy używać w tym okresie, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając korzyści i ryzyko. Podczas karmienia piersią zachowaj ostrożność. Zaleca się unikanie karmienia przez 24 godziny po przyjęciu tabletki.
10Prowadzenie pojazdów
Dezamigren może powodować senność. Jeśli ją odczuwasz, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.
11Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane. Natychmiast przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Reakcje alergiczne (obrzęk warg, gardła, rąk).
- Ból, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub inne objawy mogące wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (u 1 do 10 na 100 osób): zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty. Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób): mrowienie, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, bóle mięśni i kości, ból w klatce piersiowej, osłabienie. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał serca, częstoskurcz. Częstość nieznana: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne), napady padaczkowe, zaburzenia widzenia, niedokrwienie jelit (ból brzucha, krwawa biegunka).
12Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się senność. Leczenie jest objawowe, z podtrzymywaniem czynności życiowych. Ze względu na okres półtrwania (około 3,5 godziny) pacjenta należy obserwować co najmniej 12 godzin.
13Pominięcie dawki
Dezamigren stosuje się doraźnie, tylko podczas napadu. Nie ma więc schematu regularnego przyjmowania, który można by pominąć. Nie przyjmuj podwójnej dawki, jeśli zapomnisz wziąć tabletkę na początku ataku – po prostu weź ją, gdy sobie o tym przypomnisz, jeśli ból jeszcze trwa.
14Przechowywanie
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie używaj po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie ma specjalnych zaleceń co do warunków przechowywania. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani śmieci – oddaj je do apteki.
15Skład
Substancja czynna: 12,5 mg almotryptanu (w postaci almotryptanu jabłczanu). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran. Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
16Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. (42) 22-53-100
Najczęściej zadawane pytania
1Czy Dezamigren jest na receptę?
Nie, Dezamigren w opakowaniu 6 tabletek jest dostępny bez recepty.
2Na co pomaga Dezamigren?
Pomaga przerwać ostry napad migreny, zarówno z aurą (zaburzeniami widzenia przed bólem), jak i bez aury. Łagodzi pulsujący ból głowy oraz towarzyszące nudności i nadwrażliwość na światło.
3Jak szybko działa Dezamigren?
Zmniejszenie bólu może rozpocząć się już po 30 minutach od przyjęcia tabletki. Pełny efekt w postaci złagodzenia lub ustąpienia bólu obserwuje się zwykle w ciągu 2 godzin.
4Czy mogę wziąć drugą tabletkę, jeśli pierwsza nie pomogła?
Nie, jeśli pierwsza tabletka (12,5 mg) nie przyniosła ulgi podczas tego samego napadu, nie należy przyjmować drugiej dawki. Druga tabletka jest zarezerwowana na kolejny napad migreny, który może wystąpić w ciągu 24 godzin.
5Jak często mogę brać Dezamigren?
Maksymalnie dwie tabletki (25 mg) w ciągu 24 godzin. Nie należy przekraczać tej dawki. Jeśli masz częste napady (4 lub więcej w ciągu 30 dni), skonsultuj się z lekarzem, bo nadużywanie leków przeciwmigrenowych może nasilać bóle głowy.
6Czy Dezamigren można stosować w ciąży?
Dostępnych jest bardzo mało danych. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci, rozważając indywidualnie korzyści i ryzyko. Przed użyciem koniecznie porozmawiaj z lekarzem.
7Czy po Dezamigrenie można prowadzić samochód?
Lek może powodować senność. Jeśli po jego przyjęciu czujesz się senny, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających skupienia.
8Czy Dezamigren można łączyć z lekami na depresję?
Należy zachować szczególną ostrożność. Łączenie z lekami z grupy SSRI (np. fluoksetyna) lub SNRI (np. wenlafaksyna) zwiększa ryzyko wystąpienia groźnego zespołu serotoninowego. Przed użyciem powiedz lekarowi o wszystkich przyjmowanych lekach.
9Co zrobić, jeśli poczuję ból w klatce piersiowej po tabletce?
Ból, ucisk lub ściskanie w klatce piersiowej i gardle może (choć rzadko) wystąpić po przyjęciu leku. Jeśli objawy są silne lub budzą twój niepokój, nie przyjmuj kolejnej dawki i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
10Czy dzieci mogą brać Dezamigren?
Nie, lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
| EAN | 5902802708854 |
| Opakowanie | 6 tabl. |
| Producent | AFLOFARM FARMACJA POLSKA SP. Z O.O. |
| Dawka | 12,5 mg |
| Nazwa międzynarodowa | Almotriptan |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Almotriptanum |
| Moc | 12,5 mg |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Droga podania | doustna |
Producent / osoba odpowiedzialna
| Nazwa | Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. |
| Adres | Partyzancka 133/151, 95-200 Pabianice, PL |
| aflofarm@aflofarm.pl | |
| Telefon | +48 42 225 31 00 |
| Strona | https://www.aflofarm.com.pl/ |
Dane wymagane rozporządzeniem (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów.
1Co to jest Dezamigren i w jakim celu się go stosuje?
Dezamigren jest lekiem przeciwmigrenowym, który należy do grupy leków zwanych selektywnymi agonistami receptora serotoninowego. Substancja czynna leku (almotryptan) wiąże się z receptorami serotoninowymi w naczyniach krwionośnych w mózgu powodując ich zwężenie, co prowadzi do zmniejszenia reakcji zapalnej związanej z migreną.
Lek Dezamigren jest stosowany w doraźnym leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury. Lek Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów, u których lekarz rozpoznał migrenę. Leku Dezamigren nie należy stosować w profilaktyce migreny.
Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak: krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych).
2Informacje ważne przed przyjęciem leku Dezamigren
Kiedy nie przyjmować leku Dezamigren
- Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła jakakolwiek choroba, która ogranicza dopływ krwi do serca, taka jak:
- zawał mięśnia sercowego,
- dusznica bolesna,
- ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle po wysiłku fizycznym lub stresie,
- problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
- ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
- ciężkie nadciśnienie tętnicze (bardzo wysokie ciśnienie krwi),
- niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
- Jeśli pacjent miał udar mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu.
- Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg (choroba naczyń obwodowych).
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny (np. sumatryptan). Patrz punkt: „Lek Dezamigren a inne leki”.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie zastosowanie leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dezamigren należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ leku Dezamigren nie należy stosować w leczeniu migreny podstawnej (migrena z objawami aury takimi jak podwójne widzenie, trudności w artykulacji słownej, niezdarne i nieskoordynowane ruchy, szum w uszach, obniżony poziom świadomości), hemiplegicznej (migrena z aurą, w tym z jednostronnym osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (migrenowy ból głowy z udziałem jednego lub więcej nerwów oczodołu powodujący osłabienie mięśni sterujących ruchem gałek ocznych).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy). Osoby uczulone na sulfonamidy i (lub) antybiotyki mogą również reagować nadwrażliwością na leki z grupy tryptanów. Jeśli pacjent wie, że jest uczulony na antybiotyki, ale nie jest pewien czy jest uczulony na sulfonamidy, powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny, na przykład pacjent odczuwa dzwonienie w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony ciała lub mięśni kontrolujących ruchy oczu lub jakiekolwiek inne nowe objawy.
- Jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak: niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu, występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40 lat u mężczyzn.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (patrz punkt 3).
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, ponieważ jest wówczas narażony na wzrost ciśnienia krwi.
- Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Lek Dezamigren a inne leki”.
Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.
Dzieci i młodzież
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Jeżeli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat, nie powinien stosować tego leku bez konsultacji z lekarzem.
Lek Dezamigren a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi:
- Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. wenlafaksyna), ponieważ leki te mogą powodować zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję związaną z leczeniem. Objawy zespołu serotoninowego obejmują: dezorientację, pobudzenie, gorączkę, pocenie się, nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane ruchy mięśni lub biegunkę.
- Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi ergotaminę, które również są stosowane w leczeniu migreny. Można stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
- Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy przed przyjęciem ergotaminy.
- Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy przed przyjęciem almotryptanu.
Lek Dezamigren z jedzeniem
Lek Dezamigren można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Lek należy przyjmować z płynem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dostępne są jedynie bardzo ograniczone informacje dotyczące zastosowania leku u kobiet w ciąży.
Leku Dezamigren nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że zostanie zalecony przez lekarza, który dokładnie rozważy bilans korzyści do ryzyka.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Należy unikać karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dezamigren może powodować senność. Jeśli u pacjenta wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Dezamigren zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3Jak przyjmować Dezamigren?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dezamigren może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy.
Dorośli (w wieku od 18 do 65 lat) Zalecana dawka to: jedna tabletka (12,5 mg).
Lek należy przyjąć najszybciej jak to możliwe po wystąpieniu napadu migreny. Lek jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Jeżeli napad migreny nie ustąpi, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę podczas tego samego napadu. Jeśli u pacjenta wystąpi kolejny napad migreny w ciągu 24 godzin, można przyjąć drugą tabletkę w dawce 12,5 mg pod warunkiem zachowania przynajmniej 2-godzinnej przerwy pomiędzy przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki.
Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg).
Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. wodą). Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Ciężka niewydolność nerek Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek, nie powinien przyjmować więcej niż jedną tabletkę (12,5 mg) w ciągu 24 godzin.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Dezamigren nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą i nie przyjmować leku Dezamigren, jeżeli zauważyłeś u siebie:
- wystąpienie 4 lub kolejnego napadu migreny w ciągu ostatnich 30 dni i/lub
- zmianę objawów lub zwiększenie ich nasilenia bądź częstości, i/lub niską skuteczność leczenia.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dezamigren
Jeżeli pacjent przypadkowo przyjmie za dużo tabletek lub gdy lek przyjmie inna osoba lub dziecko, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pominięcie przyjęcia leku Dezamigren
Należy przyjmować lek Dezamigren tak, jak to opisano w punkcie 3 ulotki dla pacjenta. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala i zaprzestać przyjmowania leku Dezamigren, jeśli u pacjenta po przyjęciu tego leku wystąpią następujące objawy:
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk naczynioruchowy);
- ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle, lub jakiekolwiek inne objawy, które mogą wskazywać na zawał serca.
Inne działania niepożądane: Często (występują u 1 do 10 osób na 100):
- zawroty głowy;
- senność;
- zmęczenie;
- nudności;
- wymioty.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 osób na 1 000):
- uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje);
- ból głowy;
- uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne);
- nierówne bicie serca (kołatanie serca);
- uczucie ściskania w gardle;
- biegunka;
- niestrawność;
- suchość w ustach;
- ból mięśni (mialgia);
- ból kości;
- ból w klatce piersiowej;
- uczucie osłabienia (astenia).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000):
- skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych);
- atak serca (zawał mięśnia sercowego);
- przyspieszona akcja serca (częstoskurcz).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
- napad padaczkowy;
- zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny);
- skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia jelit). Może wystąpić ból brzucha i krwawa biegunka.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5Jak przechowywać Dezamigren?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Dezamigren
- Substancją czynną leku jest almotryptan w dawce 12,5 mg (w postaci almotryptanu jabłczanu).
- Pozostałe składniki to:
- rdzeń tabletki: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), sodu stearylofumaran;
- otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400.
Jak wygląda lek Dezamigren i co zawiera opakowanie Lek Dezamigren to białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie po obu stronach.
Lek Dezamigren jest pakowany w blistry PVC/Aluminium. Jedno opakowanie to 2 lub 6 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100
Wytwórca Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Szkolna 31 95-054 Ksawerów
SAG Manufacturing S.L.U Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix, 28750 Madryt Hiszpania
Galenicum Health, S.L.U. Sant Gabriel, 50 Esplugues de Llobregat 08950 Barcelona Hiszpania
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane
2SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci almotryptanu jabłczanu (Almotriptani malas). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana Biała, obustronnie wypukła, okrągła tabletka powlekana, gładka po obu stronach.
4SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Doraźne leczenie bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny z aurą lub bez aury.
Almotryptan może być stosowany jedynie u pacjentów z rozpoznaną migreną.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Almotryptan nie powinien być stosowany w profilaktyce migreny.
Dawkowanie Dorośli (w wieku 18-65 lat) Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę drugą dawkę można przyjąć pod warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny.
W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu.
Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (dwie tabletki) w ciągu 24 godzin.
Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Brak danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Sposób podawania Almotryptan należy przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Tabletki mogą być przyjmowane jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
- choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
- ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze.
- Stosowanie u pacjentów z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA).
- Choroba naczyń obwodowych.
- Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
- Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego pacjent powinien wypełnić test diagnostyczny w celu dokonania oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielnie stosowanie produktu leczniczego i czy jest ono właściwe.
Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy stosować almotryptanu w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.
Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowomózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu).
W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. W związku z tym nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej. Do takich pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie
zidentyfikować każdego pacjenta, u którego występuje choroba serca i w bardzo rzadkich przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.
Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło (patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne.
Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitor, SNRI) obserwowano zespół serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie almotryptanu i produktów leczniczych z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana jest odpowiednia obserwacja pacjenta, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego (patrz punkt 4.5).
Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy. Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego ergotaminę. W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie almotryptan i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże takie działanie addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg almotryptanu w ciągu 24 godzin.
Zaleca się ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów i produktów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów w podeszłym wieku.
Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH) Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić. W razie wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać leczenie. Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.
Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), betablokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo oceniających wpływ almotryptanu na inne produkty lecznicze.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt 4.4).
Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4, powodowało 20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne klinicznie. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały, że nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów.
W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku stosowania almotryptanu przez kobiety karmiące piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować, nie karmiąc piersią przez 24 godziny po leczeniu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących zadania wymagające precyzji.
4.8 Działania niepożądane
Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez okres do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek
terapeutycznych obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych działań niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.
Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) w tym pojedyncze przypadki, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, senność Niezbyt często Parestezje, ból głowy Nieznana Napady padaczkowe Zaburzenia oka Nieznana Zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie* Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Dzwonienie w uszach Zaburzenia serca Niezbyt często Kołatanie serca Bardzo rzadko Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Uczucie ucisku w gardle
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty Niezbyt często Biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej Nieznana Niedokrwienie jelit Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Bóle mięśni, bóle kości
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, astenia
- Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego napadu migreny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących 150 mg almotryptanu (największa dawka podawana pacjentom) była senność.
Przedawkowanie należy leczyć objawowo, stosując także podtrzymywanie czynności życiowych. Ponieważ okres półtrwania eliminacji wynosi około 3,5 godziny, należy obserwować pacjenta przez co najmniej 12 godzin lub do ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych.
5WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe. Leki przeciwmigrenowe. Selektywni agoniści receptora 5-HT1. Kod ATC: N02CC05.
Mechanizm działania Almotryptan jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B i 5-HT1D. Receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych, co wykazano w badaniach na wyizolowanych preparatach tkanek człowieka. Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. Almotryptan nie ma znaczącego wpływu na inne podtypy receptora 5-HT i nie ma znaczącego powinowactwa do miejsc wiązania adrenaliny, adenozyny, angiotensyny, dopaminy, endoteliny czy tachykininy.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Migreną określa się pulsujący, jednostronny, umiarkowany lub silny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Bólowi głowy towarzyszy co najmniej jeden z następujących objawów: nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięki lub zapachy. Ból głowy mogą czasami poprzedzać pewne objawy, takie jak krótkotrwałe pogorszenie nastroju, zdenerwowanie, niepokój lub brak apetytu. U niektórych osób (10-20%) na krótko przed wystąpieniem bólu głowy może pojawić się tzw. aura (przemijające zaburzenia widzenia z wrażeniem błysków świetlnych, migocących mroczków lub linii świetlnych). Skuteczność almotryptanu w doraźnym leczeniu napadów migreny określono w czterech wieloośrodkowych badaniach klinicznych z kontrolą placebo obejmujących ponad 700 pacjentów, którym podawano 12,5 mg produktu. Zmniejszanie się bólu rozpoczęło się 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 godzinach wynosił 57-70% dla almotryptanu i 32-42% dla placebo. Dodatkowo almotryptan łagodził nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie/Dystrybucja Almotryptan jest dobrze wchłaniany, a jego biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po około 1,5 do 3 godzin po podaniu. Jednoczesne spożycie posiłku nie ma wpływu na szybkość i wielkość wchłaniania. U zdrowych ochotników, którym podano pojedynczą dawkę doustną wynosząca od 5 do 200 mg almotryptanu, wartości Cmax i AUC wykazywały dobrą zależność od dawki, co wskazuje na liniowość jego farmakokinetyki. Nie ma dowodów wskazujących na jakąkolwiek zależność farmakokinetyki od płci.
Metabolizm/Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych ludzi wynosi około 3,5 godziny.
Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, a pozostała część ze stolcem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i stolcem stanowi niezmieniony almotryptan. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (izoenzymy 3A4 i 2D6) i monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego.
Po dożylnym podaniu almotryptanu zdrowym ochotnikom, średnie wartości objętości dystrybucji, klirensu całkowitego oraz okresu półtrwania eliminacji wynosiły, odpowiednio, 195 L, 40 L/godz. oraz 3,4 godziny. Usuwanie przez nerki (CLR) jest odpowiedzialne za eliminację około dwóch trzecich podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także wydalanie do kanalików nerkowych. (CLR) wykazuje dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 mL/min), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 mL/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek. Zwiększenie średniego t1/2 (do 7 godzin) jest statystycznie i klinicznie istotne tylko u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W porównaniu do zdrowych ochotników, zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) almotryptanu w osoczu wynosiło 9%, 84% i 72% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, natomiast zwiększenie ekspozycji (AUC) wynosiło, odpowiednio, 23%, 80% i 195%. Zgodnie z tymi wynikami, zmniejszenie całkowitego klirensu almotryptanu wynosiło -20%, -40% i -65% u pacjentów z odpowiednio, nieznacznym, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zgodnie z oczekiwaniami całkowity (CL) i nerkowy klirens (CLR) almotryptanu były zmniejszone w stopniu niemającym znaczenia klinicznego u zdrowych ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z grupą kontrolną obejmującą młodych ochotników.
Biorąc pod uwagę mechanizmy usuwania almotryptanu u człowieka, wydaje się, że eliminacja około 45% dawki zachodzi na drodze metabolizmu wątrobowego. W związku z tym, nawet w razie całkowitego zablokowania lub upośledzenia tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu wzrosłoby maksymalnie dwa razy wobec stanu odniesienia, przy założeniu, że zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu czynność nerek (i nerkową eliminację almotryptanu). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax jest zwiększona dwukrotnie, a AUC około trzykrotnie, w porównaniu do zdrowych ochotników. Maksymalna zmiana parametrów farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać tych zakresów. Z tego względu nie przeprowadzono badań farmakokinetyki almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym i toksyczny wpływ na reprodukcję działania niepożądane obserwowane były tylko przy poziomie ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Nie wykazano działania mutagennego almotryptanu w standardowym zestawie testów genotoksyczności in vitro i in vivo, a w badaniach obejmujących myszy i szczury nie wykazano żadnego działania rakotwórczego. Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan wiąże się z melaniną. Jednakże u psów leczonych przez okres do jednego roku nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych w obrębie oczu.
6DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń tabletki: Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon K 29/32 Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A) Sodu stearylofumaran
Otoczka tabletki: Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Makrogol 400
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
4 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. 1 opakowanie - 2 lub 6 tabletek powlekanych.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
7PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice Tel. (42) 22-53-100 E-mail: aflofarm@aflofarm.pl
8NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr 27483
9DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18 listopada 2022 r.
10DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
