4.1. Wskazania do stosowania
Ból różnego pochodzenia i o natężeniu łagodnym do umiarkowanego, szczególnie taki jak:
- ból głowy;
- migreny;
- ból reumatyczny;
- ból stawowy, mięśniowy i kostny;
- ból kręgosłupa;
- nerwobóle;
- ból menstruacyjny;
- ból zębów.
Gorączka (np. w przebiegu przeziębienia i (lub) grypy).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Należy stosować możliwie najniższą skuteczną dawkę leku.
Nie stosować dawki większej niż zalecana.
Dorośli i młodzież od 12 lat
Jednorazowo 1 do 2 tabletek (co odpowiada 500 mg do 1000 mg paracetamolu).
W razie konieczności dawkę można powtarzać nie częściej niż co 4 godziny, do 4 razy na dobę.
Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek (4000 mg paracetamolu).
Dzieci w wieku od 6 do 12 lat
Jednorazowo pół lub jedna tabletka (co odpowiada 250 mg lub 500 mg paracetamolu), nie więcej niż
10-15 mg paracetamolu/kg masy ciała.
W razie konieczności dawkę można powtarzać nie częściej niż co 4 godziny, maksymalnie 4 razy na
dobę. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu to 60 mg paracetamolu/kg masy ciała/dobę,
podawane w dawkach podzielonych jw.
Szczególnie ważne jest przestrzeganie sposobu dawkowania określonego masą ciała dziecka.
Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Produktu leczniczego nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat. Dla tej grupy pacjentów są
dostępne produkty lecznicze zawierające paracetamol, w postaci przeznaczonej do stosowania u
dzieci.
Zaburzenia czynności nerek:
W przypadku niewydolności nerek dawkę należy zmniejszyć:
Współczynnik przesączania kłębuszkowego Dawka
10 – 50 ml/min 500 mg co 6 godzin
< 10 ml/min 500 mg co 8 godzin
Zaburzenia czynności wątroby:
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub zespołem Gilberta należy zmniejszyć dawkę leku
lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami.
Skuteczna dawka dobowa nie powinna przekraczać 60 mg/kg na dobę (maksymalna dawka dobowa
wynosi 2 g) w poniżej wymienionych okolicznościach:
- jeśli masa ciała u dorosłych jest mniejsza niż 50 kg,
- występowanie łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby, zespołu Gilberta (rodzinna
żółtaczka niehemolityczna),
- odwodnienie,
- długotrwałe niedożywienie,
- przewlekły alkoholizm.
Czas stosowania
Produktu leczniczego Paracetamol Biofarm nie należy stosować regularnie dłużej niż przez 3 dni bez
konsultacji z lekarzem.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletkę należy połknąć, popijając niewielką ilością płynu (najlepiej przegotowanej wody).
Przyjmowanie produktu z pokarmem może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia działania
paracetamolu (patrz punkt 5.2).
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Ciężka niewydolność wątroby (skala Child-Pugh ≥ 9).
Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO oraz do 2 tygodni po zaprzestaniu ich stosowania.
Choroba alkoholowa.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie należy przyjmować produktu dłużej niż przez 3 dni ani większej dawki niż zalecana (patrz punkt
4.2).
Po leczeniu długotrwałym (ponad 3 miesiące) różnymi lekami przeciwbólowymi stosowanymi co
drugi dzień lub częściej, może wystąpić lub nasilić się ból głowy. Ból głowy związany z
nadużywaniem leków przeciwbólowych nie powinien być leczony poprzez zwiększenie dawki leku.
W takich przypadkach, pacjent powinien zasięgnąć porady lekarza i zaprzestać stosowania leków
przeciwbólowych.
Nagłe odstawienie leków przeciwbólowych po długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach, może
prowadzić do bólu głowy, zmęczenia, bólu mięśni, nerwowości i objawów wegetatywnych. Te objawy
z odstawienia zwykle ustępują po kilku dniach. Do tego czasu pacjent nie powinien przyjmować
leków przeciwbólowych i bez konsultacji z lekarzem rozpoczynać ponownego ich stosowania.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania paracetamolu u następujących
pacjentów:
- z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80
ml/min),
- z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (skala Childa- Pugh < 9),
- z ostrym zapaleniem wątroby,
- przyjmujących równocześnie leki zaburzające czynność wątroby,
- z zespołem Gilberta (rodzinną żółtaczką niehemolityczną),
- przewlekle uzależnionych od alkoholu,
- odwodnionych,
- przewlekle niedożywionych,
- z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej,
- z niedokrwistością hemolityczną.
Lek zawiera paracetamol.
Ze względu na ryzyko przedawkowania należy sprawdzić czy inne przyjmowane leki nie zawierają
paracetamolu. Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do niewydolności wątroby, co może
zakończyć się przeszczepem wątroby lub zgonem (patrz punkt 4.9).
Jednorazowe przyjęcie paracetamolu w dawce większej niż maksymalna dawka dobowa, może
prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. W takim przypadku – mimo że nie dochodzi do utraty
przytomności – konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna, gdyż należy bezzwłocznie podać
substancję odtruwającą (patrz punkt 4.9).
U dzieci leczonych paracetamolem w dawce dobowej 60 mg/kg masy ciała nie jest uzasadnione
równoczesne podawanie innego leku przeciwgorączkowego, chyba że stosowanie samego paracetamolu
jest nieskuteczne.
Od 5% do 6% pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy może być krzyżowo uczulonych
również na paracetamol. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania paracetamolu u
pacjentów z astmą oskrzelową wrażliwych na kwas acetylosalicylowy, ponieważ donoszono o
łagodnych reakcjach skurczu oskrzeli po przyjęciu paracetamolu.
Należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek. Pacjenci, u których
stwierdzono niewydolność wątroby lub nerek powinni skonsultować się z lekarzem przed
zastosowaniem leku (patrz punkt 4.2).
Rutynowe stosowanie leków przeciwbólowych, w szczególności stosowanie różnych leków
przeciwbólowych jednocześnie, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek (nefropatii
analgetycznej).
Odnotowano przypadki wystąpienia niewydolności wątroby u pacjentów w stanach obniżonego
poziomu glutationu, zwłaszcza u pacjentów ciężko niedożywionych, z anoreksją, niskim wskaźnikiem
masy ciała (BMI) i regularnie pijących alkohol (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów w stanach obniżonego poziomu
glutationu (takich jak posocznica). Stosowanie paracetamolu może zwiększyć ryzyko wystąpienia
kwasicy metabolicznej.
Należy zachować ostrożność stosując paracetamol u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy
glukozo-6-fosforanowej i reduktazy methemoglobinowej.
Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych (patrz punkt 4.8). Zagrażające życiu
reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna
nekroliza naskórka (ang, toxic epidermal necrolysis, TEN) i ostra uogólniona osutka krostkowa (ang.
acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP) były zgłaszane bardzo rzadko podczas
stosowania leków zawierających paracetamol. Pacjentów należy poinformować o objawach
przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle monitorować pod kątem reakcji skórnych. W przypadku
wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych SJS, TEN i AGEP (np. postępująca
wysypka skórna, często z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych), pacjenci muszą
natychmiast przerwać przyjmowanie produktu leczniczego Paracetamol Biofarm i zasięgnąć porady
lekarza.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą,
taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z
innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w
dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i
flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą
obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy
piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
Dzieci
Produktu leczniczego nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat.
Dla dzieci w tym wieku są dostępne inne produkty lecznicze zawierające paracetamol, w postaci
przeznaczonej do stosowania u dzieci.
Alkohol
Podczas stosowania paracetamolu nie należy spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko
toksycznego uszkodzenia wątroby. Szczególne ryzyko uszkodzenia wątroby istnieje u osób głodzonych,
regularnie pijących alkohol i u pacjentów z alkoholową chorobą wątroby bez marskości (patrz punkt
4.2).
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
-
Ze względu na ryzyko przedawkowania nie należy podawać z innymi lekami zawierającymi
paracetamol.
-
Paracetamol podawany łącznie z lekiem z grupy inhibitorów MAO oraz w okresie do 2 tygodni
po jego odstawieniu, może wywołać stan pobudzenia i wysoką gorączkę.
-
Wchłanianie paracetamolu może być zwiększone przez metoklopramid lub domperidon,
zmniejszone zaś przez propantelinę lub cholestyraminę.
-
Równoczesne stosowanie paracetamolu i leków zwiększających metabolizm wątrobowy,
tj. niektórych leków nasennych lub przeciwpadaczkowych (np. fenobarbitalu, fenytoiny,
karbamazepiny) oraz ryfampicyny może prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet jeśli
paracetamol jest stosowany w zalecanych dawkach.
-
Izoniazyd zmniejsza klirens paracetamolu zmniejszając jego metabolizm w wątrobie, przez co
może nasilać jego działanie oraz hepatotoksyczność. U pacjentów otrzymujących izoniazyd,
obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby, nawet w dawkach terapeutycznych.
-
W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu i zydowudyny (AZT) zwiększa się ryzyko
uszkodzenia szpiku kostnego (szczególnie neutropenii). Z tego względu lek ten może być
stosowany równocześnie z AZT tylko po konsultacji z lekarzem.
-
Salicylamidy wydłużają czas wydalania paracetamolu.
-
Regularnie, codziennie przyjmowany paracetamol może nasilać przeciwzakrzepowe działanie
warfaryny lub innych leków z grupy kumaryn, co może spowodować wystąpienie krwawień.
Dawki przyjmowane sporadycznie nie mają na to istotnego wpływu.
-
Paracetamol stosowany jednocześnie z kofeiną działa silniej przeciwbólowo.
-
Paracetamol może zmniejszać biodostępność lamotryginy.
-
Probenecyd może zakłócać metabolizm paracetamolu przez blokowanie wiązania paracetamolu z
kwasem glukuronowym.
-
Łączne podawanie paracetamolu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) zwiększa
ryzyko zaburzeń czynności nerek.
-
Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną,
ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z
dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z
czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Podczas stosowania paracetamolu nie należy pić alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko
toksycznego uszkodzenia wątroby (patrz 4.2 i 4.3).
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
- oznaczenie stężenia glukozy w surowicy (przy pomocy oksydazy/peroksydazy glukozy),
- oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy (przy pomocy kwasu fosfowolframowego).
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że paracetamol nie powoduje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów i noworodków. Wnioski z badań epidemiologicznych
dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie paracetamolu in utero, są
niejednoznaczne. Paracetamol można stosować podczas ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione.
Należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną zalecaną dawkę przez możliwie jak najkrótszy czas i
jak najrzadziej.
Karmienie piersią
Paracetamol przenika do mleka kobiet karmiących piersią w ilościach nie mających znaczenia
klinicznego. Dostępne opublikowane dane nie zawierają przeciwwskazań do karmienia piersią w
czasie przyjmowania produktu.
Tak jak inne leki, produkt powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią tylko w
zdecydowanej konieczności.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Paracetamol nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
4.8. Działania niepożądane
Paracetamol, stosowany w zalecanych dawkach terapeutycznych, zwykle nie wywiera działań
niepożądanych.
Działania niepożądane są klasyfikowane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości
występowania.
Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób:
rzadko (≥ 1/10 000 do < 1 000);
bardzo rzadko (< 1/10 000);
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
Rzadko Agranulocytoza (przy długotrwałym
stosowaniu), trombocytopenia, plamica
małopłytkowa, leukopenia, anemia
hemolityczna, zaburzenia płytek krwi i
komórek macierzystych
Bardzo rzadko Pancytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje nadwrażliwości (z wyłączeniem
obrzęku naczynioruchowego)
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości wymagające
przerwania leczenia (obrzęk naczynioruchowy,
utrudniona wentylacja, nadmierne pocenie się,
nudności, spadek ciśnienia, wstrząs, wstrząs
anafilaktyczny)
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hipoglikemia
Częstość
nieznana
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
Zaburzenia psychiczne Rzadko Depresja*, dezorientacja, halucynacje
Zaburzenia układu
nerwowego
Rzadko Drżenie, ból głowy*
Zaburzenia oka Rzadko Nieprawidłowe widzenie
Zaburzenia serca Rzadko Obrzęk
Zaburzenia naczyniowe Rzadko Niedociśnienie
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Skurcz oskrzeli u osób wrażliwych na aspirynę
i inne NLPZ
Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko Krwotok*, ból brzucha*, biegunka*, nudności,
wymioty
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie
wątroby (może nastąpić już przy podaniu 6 g
paracetamolu (u dzieci: więcej niż 140 mg/kg);
wyższe dawki mogą powodować
nieodwracalną martwicę wątroby), martwica
wątroby, żółtaczka
Bardzo rzadko Hepatotoksyczność
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Rzadko Świąd, wysypka, pocenie się, plamica, obrzęk
naczynioruchowy, pokrzywka
Bardzo rzadko Ciężkie skórne reakcje niepożądane, takie jak
toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół
Stevensa-Johnsona (SJS), ostra uogólniona
osutka krostkowa (AGEP) (patrz punkt 4.4)
Częstość
nieznana
Dermatoza polekowa
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Ropomocz jałowy, zaburzenia ze strony nerek
(ciężkie uszkodzenie nerek, śródmiąższowe
zapalenie nerek, krwiomocz, bezmocz)
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Rzadko Zawroty głowy (z wyłączeniem zawrotów
głowy pochodzenia układowego), złe
samopoczucie, gorączka, senność, interakcje z
innymi lekami*
Bardzo rzadko Reakcje nadwrażliwości (wymagające
przerwania leczenia)
Urazy, zatrucia i powikłania
po zabiegach
Rzadko Przedawkowanie i zatrucie
-
- niewymienione gdzie indziej
Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u
tych pacjentów.
Opisywano przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek w wyniku długotrwałego stosowania dużych
dawek. Zgłoszono również kilka przypadków występowania toksyczno-rozpływnej martwicy
naskórka, zespołu Stevensa-Johnsona, rumienia wielopostaciowego, obrzęku krtani, wstrząsu
anafilaktycznego, niedokrwistości, zaburzeń czynności wątroby i zapalenia wątroby, zaburzeń
czynności nerek (ciężka niewydolność nerek, krwiomocz, bezmocz), działań niepożądanych ze strony
układu żołądkowo-jelitowego oraz zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9. Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska, nawet
jeśli nie występują objawy przedawkowania.
Leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w szpitalu w warunkach intensywnej terapii.
Paracetamol stosowany w odpowiednich dawkach jest lekiem bezpiecznym. Za najmniejsze dawki
toksyczne powszechnie przyjmuje się 6 g w przypadku osób dorosłych lub 140 mg/kg w przypadku
dzieci (patrz też punkt 4.8). Nie zgłaszano przypadków ostrej toksyczności u zdrowych dorosłych po
przyjęciu jednorazowej dawki paracetamolu poniżej 125 mg/kg.
Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby, co może zakończyć się
przeszczepem wątroby lub zgonem. W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest
natychmiastowa pomoc lekarska, nawet jeśli nie występują objawy przedawkowania (patrz punkt 4.4).
Objawy
Przedawkowanie tego leku może spowodować w ciągu kilku czy kilkunastu godzin (na ogół w ciągu
pierwszych 24 godzin) objawy takie jak nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, ból brzucha,
nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo
że zaczyna następować uszkodzenie wątroby, które następnie daje o sobie znać rozpieraniem w
nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką.
Może rozwinąć się niewydolność wątroby, encefalopatia, śpiączka i śmierć. Powikłania niewydolności
wątroby obejmują kwasicę metaboliczną, obrzęk mózgu, objawy krwawienia, hipoglikemię,
niedociśnienie, zakażenie i niewydolność nerek. Wydłużenie czasu protrombinowego jest jednym ze
wskaźników zaburzenia czynności wątroby i dlatego zaleca się jego monitorowanie. Pacjenci
przyjmujący induktory enzymów (karbamazepina, fenytoina, barbiturany, ryfampicyna) lub
nadużywający alkoholu w wywiadzie są bardziej narażeni na uszkodzenie wątroby. Ostra
niewydolność nerek może wystąpić nawet bez poważnego uszkodzenia wątroby. Innym przejawem
zatrucia jest uszkodzenie mięśnia sercowego.
Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby zazwyczaj pojawiają się po 1-2 dniach i osiągają maksymalne
nasilenie po 4–6 dniach.
Leczenie
W przypadku przedawkowania paracetamolu należy natychmiast podjąć leczenie, nawet jeśli nie
występują objawy przedawkowania. W każdym przypadku jednorazowego przyjęcia paracetamolu w
dawce 5 g lub więcej należy sprowokować wymioty, jeśli od spożycia nie upłynęło więcej czasu niż
godzina i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Wątpliwe jest podanie doustne węgla
aktywowanego.
Wiarygodnej oceny ciężkości zatrucia dostarcza oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi przed
rozpoczęciem leczenia. Stężenie paracetamolu we krwi w stosunku do czasu, jaki upłynął od zażycia
paracetamolu jest istotną wskazówką do oceny stężenia paracetamolu w osoczu. Jeśli takie badanie
jest niewykonalne, a prawdopodobna dawka paracetamolu była duża, to trzeba wdrożyć bardziej
intensywne leczenie odtrutkami: należy podać co najmniej 2,5 g metioniny i konieczne jest podanie
swoistego antidotum (w warunkach szpitalnych) N-acetylocysteiny lub (i) metioniny, które są
skuteczne w pierwszych 8-12 godzinach od zatrucia, ale prawdopodobnie są także skuteczne i po 24
godzinach.
N-acetylocysteinę zwykle podaje się dorosłym i dzieciom dożylnie w 5% wlewie glukozy z
początkową dawką 150 mg/kg przez 15 minut, następnie 50 mg/kg dożylnie w 5% wlewie glukozy
przez 4 godziny, a następnie 100 mg/kg do 16 godzin, odpowiednio 20 godzin po rozpoczęciu
leczenia. N-acetylocysteinę można również stosować doustnie, 70-140 mg/kg trzy razy na dobę, w
ciągu 10 godzin po przedawkowaniu paracetamolu. W przypadku bardzo ciężkiego zatrucia możliwa
jest hemodializa lub hemoperfuzja.
Testy oceny czynności wątroby należy wykonać na początku leczenia i powtarzać co 24 godziny. W
większości przypadków transaminazy wątrobowe wracają do normy w ciągu jednego do dwóch
tygodni, przy pełnym przywróceniu czynności wątroby. Jednakże w bardzo ciężkich przypadkach
konieczny może być przeszczep wątroby.
i zrób zakupy na skróty.
