4.1 Wskazania do stosowania
Krótkotrwałe leczenie objawowe bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i (lub) gorączki.
Tabletki Paracetamol Zentiva, 500 mg są przeznaczone dla dorosłych, młodzieży i dzieci o masie ciała
powyżej 21 kg (w wieku 6 lat i powyżej).
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Nie należy
przekraczać maksymalnej dawki dobowej.
Tabletki Paracetamol Zentiva 500 mg nie są przeznaczone dla dzieci w wieku poniżej 6 lat i masie
ciała poniżej 21 kg.
Dawkę paracetamolu ustala się na podstawie masy ciała i wieku, dawka jednorazowa zwykle wynosi
10 do 15 mg/kg masy ciała, maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg/kg masy ciała.
Dawkowanie w zależności od masy ciała i wieku, patrz tabela.
Wiek
przybliżony
Masa ciała Dawka
pojedyncza
Maksymalna
dawka dobowa
6 do 8 lat 21 do 24 kg 250 mg (½ tabletki) 1 g (2 tabletki)
9 do 10 lat 25 do 33 kg 250 mg (½ tabletki) 1,5 g (3 tabletki)
10 do 12 lat 34 do 41 kg 500 mg (1 tabletka) 2 g (4 tabletki)
12 do 15 lat 42 do 49 kg 500 mg (1 tabletka) 2,5 g (5 tabletek)
15 lat 50 do 60 kg 500 mg (1 tabletka) 3 g (6 tabletek)
60 kg 500 do 1000 mg (1 do 2 tabletek) 3 g (6 tabletek)*
- Tylko po konsultacji lekarskiej, maksymalna dawka dobowa u pacjentów o masie ciała > 60 kg
może zostać zwiększona do 4 g paracetamolu.
W razie potrzeby pojedynczą dawkę można powtórzyć w odstępach co najmniej 4 do 6 godzin.
Zaburzenia czynności nerek
Paracetamol powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
ponieważ konieczne może być zmniejszenie dawki i (lub) wydłużenie przerw między kolejnymi
dawkami (patrz punkt 4.4.). Maksymalna dawka pojedyncza nie powinna być większa niż 500 mg.
‒ Zaleca się odstęp między dawkami wynoszący 6 godzin przy szybkości filtracji kłębuszkowej
50 do 10 ml/min.
‒ Zaleca się odstęp między dawkami wynoszący 8 godzin przy szybkości filtracji kłębuszkowej
poniżej 10 ml/min.
Zaburzenia czynności wątroby
Paracetamol powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności wątroby lub zespołem Gilberta i dawkę należy zmniejszyć lub wydłużyć
odstępy między dawkami (patrz punkt 4.4). U tych pacjentów dawka dobowa nie powinna
przekroczyć 60 mg/kg (maksymalnie 2 g/dobę). Stosowanie tego produktu leczniczego jest
przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3).
Osoby w podeszłym wieku
Doświadczenie wskazuje, że zwykle odpowiednia jest dawka paracetamolu zalecana dla osób
dorosłych. Jednak u słabych, unieruchomionych osób w podeszłym wieku lub pacjentów
w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, właściwe może być zmniejszenie
dawki lub częstości dawkowania (patrz punkt 4.4).
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki należy połykać popijając odpowiednią ilością płynu.
4.3 Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Ostre zapalenie wątroby.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy poinformować pacjentów, aby nie stosowali jednocześnie innych produktów leczniczych
zawierających paracetamol.
U pacjentów przyjmujących paracetamol w dawkach mieszczących się w zakresie terapeutycznym
zgłaszano przypadki hepatotoksyczności wywołanej paracetamolem, w tym przypadki śmiertelne.
Przypadki te zgłoszono u pacjentów z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka hepatotoksyczności, w
tym małą masą ciała (< 50 kg), zaburzeniami czynności nerek i wątroby, przewlekłym alkoholizmem,
jednoczesnym przyjmowaniem leków hepatotoksycznych oraz w ostrym i przewlekłym niedożywieniu
(niskie rezerwy wątrobowego glutationu).
Paracetamol należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-
fosforanowej, w niedokrwistości hemolitycznej, w przypadku niedoboru glutationu, przewlekłego
niedożywienia, przewlekłego alkoholizmu, odwodnienia, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów
z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek (patrz punkt 4.2).
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz otrzymujących duże dawki paracetamolu przez
długi czas zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby. Ryzyko poważnych działań
hepatotoksycznych znacznie wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki i wydłużeniem czasu leczenia.
Podstawowa choroba wątroby zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby związanego z paracetamolem.
Ryzyko przedawkowania jest większe u pacjentów z uszkodzeniem wątroby bez marskości
spowodowanym alkoholem.
Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu. Długotrwałe spożywanie alkoholu znacznie
zwiększa ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu.
W czasie jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych i długotrwałego,
regularnego codziennego przyjmowania paracetamolu wymagany jest pomiar czasu protrombinowego.
Przy długotrwałym leczeniu nie można wykluczyć możliwości uszkodzenia nerek.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą,
taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub
z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. alkoholizm w fazie przewlekłej), leczonych
paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas lub skojarzeniem
paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez
kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą
obserwację pacjenta. Pomiar 5-oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy
piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Metoklopramid lub domperidon mogą zwiększać prędkość wchłaniania paracetamolu. Jednakże nie
ma konieczności unikania jednoczesnego stosowania.
Cholestyramina zmniejsza wchłanianie paracetamolu. Paracetamol należy podawać co najmniej
1 godzinę przed lub 4 do 6 godzin po podaniu cholestyraminy.
Długotrwałe jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym lub innymi lekami z grupy
niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może prowadzić do uszkodzenia nerek.
Działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych pochodnych kumaryny może ulec nasileniu podczas
długotrwałego, codziennego stosowania paracetamolu w przypadku zwiększonego ryzyka krwawienia.
Sporadycznie przyjmowane dawki nie mają istotnego wpływu.
Substancje hepatotoksyczne mogą zwiększać potencjalną kumulację i przedawkowanie paracetamolu.
Paracetamol może wpływać na farmakokinetykę chloramfenikolu. Dlatego w przypadku
jednoczesnego stosowania chloramfenikolu w postaci roztworu do wstrzykiwań zaleca się badanie
zawartości chloramfenikolu w osoczu.
Probenecyd powoduje prawie dwukrotne zmniejszenie klirensu paracetamolu. Podczas jednoczesnego
stosowania produktu z probenecydem dawkę paracetamolu można zmniejszyć o połowę.
Substancje indukujące enzymy mikrosomalne (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina,
ziele dziurawca) zmniejszają biodostępność paracetamolu poprzez zwiększoną glukoronidację i
zwiększa się ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Należy unikać takich połączeń.
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i zydowudyny może powodować zwiększone ryzyko
neutropenii.
Jednoczesne stosowanie paracetamolu i izoniazydu może powodować zwiększone ryzyko
toksyczności dla wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny,
ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową,
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz
punkt 4.4).
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na wady rozwojowe ani na toksyczność
dla płodu lub noworodka. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci
narażonych na paracetamol w okresie płodowym wykazują niejednoznaczne wyniki. Paracetamol
może być stosowany w okresie ciąży, jeśli wymaga tego stan kliniczny, jednak powinien on być
stosowany w najmniejszej skutecznej dawce, w jak najkrótszym czasie i z możliwie najmniejszą
częstotliwością.
Karmienie piersią
Paracetamol przenika do mleka matki, ale jest mało prawdopodobne, aby stosowany w dawkach
terapeutycznych miał wpływ na dziecko. Nie ma konieczności przerywania karmienia piersią podczas
krótkotrwałego leczenia zalecanymi dawkami tego produktu leczniczego.
Płodność
Brak danych klinicznych.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Paracetamol Zentiva nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Podawanie paracetamolu może powodować następujące działania niepożądane (podzielone na grupy
zgodnie z terminologią MedDRA ze wskazaniem częstości występowania w następujący sposób:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥
1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo
rzadko
Trombocytopenia
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcja nadwrażliwości skóry, w tym wysypka i
obrzęk naczynioruchowy
Bardzo
rzadko
Anafilaksja
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Częstość
nieznana
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Bardzo
rzadko
Skurcz oskrzeli*
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo
rzadko
Nieprawidłowa czynność wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo
rzadko
Ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella,
ang. TEN), zespół Stevensa-Johnsona (ang. SJS),
ostra uogólniona osutka krostkowa
- U pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ.
Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu
u tych pacjentów.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska, nawet
jeśli nie występują objawy przedawkowania.
Objawy
Przedawkowanie nawet stosunkowo małych dawek paracetamolu może spowodować ciężkie
uszkodzenie wątroby, a czasami ostrą martwicę kanalików nerkowych.
W ciągu 24 godzin mogą wystąpić nudności, wymioty, letarg, anoreksja, bladość i pocenie się lub
pacjenci mogą być bezobjawowi. Ból brzucha może być pierwszym objawem uszkodzenia wątroby i
pojawia się po 1 - 2 dniach. Przedawkowanie paracetamolu może spowodować martwicę komórek
wątroby, która może wywołać całkowitą i nieodwracalną martwicę, prowadzącą do niewydolności
wątroby, kwasicy metabolicznej i encefalopatii, które mogą prowadzić do śpiączki i śmierci.
Jednocześnie obserwuje się podwyższony poziom transaminaz wątrobowych (AST, ALT),
dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny oraz wydłużony czas protrombinowy, który może pojawić
się od 12 do 48 godzin po podaniu. Wydłużenie czasu protrombinowego jest jednym ze wskaźników
upośledzenia czynności wątroby, dlatego zaleca się jego monitorowanie. Powikłania niewydolności
wątroby obejmują, obrzęk mózgu, krwawienie, hipoglikemię, niedociśnienie, infekcje i niewydolność
nerek.
Uszkodzenie wątroby jest prawdopodobne u pacjentów, którzy przyjęli więcej niż zalecane ilości
paracetamolu. Uważa się, że nadmierne ilości toksycznego metabolitu wiążą się nieodwracalnie z
tkanką wątroby. Niektórzy pacjenci mogą być narażeni na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby w
wyniku toksyczności paracetamolu. Czynniki ryzyka obejmują:
- Pacjenci z chorobami wątroby.
- Pacjenci w podeszłym wieku.
- Małe dzieci.
- Pacjenci otrzymujący długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitonem, fenytoiną,
prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe.
- Pacjenci, którzy regularnie spożywają alkohol w ilościach przekraczających zalecane.
- Pacjenci z niedoborem glutationu m.in. zaburzenia odżywiania, mukowiscydoza, zakażenie
wirusem HIV, głód, kacheksja.
Ostra niewydolność nerek może wystąpić bez ciężkiej niewydolności wątroby. Inne objawy zatrucia to
uszkodzenie mięśnia sercowego i zapalenie trzustki.
Postępowanie
Wymagana jest hospitalizacja. Należy pobrać próbki krwi w celu określenia początkowego stężenia
paracetamolu w osoczu. W przypadku jednorazowego, znacznego przedawkowania, stężenie
paracetamolu w osoczu należy zmierzyć 4 godziny po spożyciu. Wywoływanie wymiotów, płukanie
żołądka, zwłaszcza jeśli paracetamol został przyjęty mniej niż 4 godziny wcześniej, należy podać
metioninę (2,5 g doustnie), ponadto odpowiednie są środki wspomagające. Podawanie węgla
aktywnego w celu zmniejszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego budzi kontrowersje.
Specyficzne antidotum, N-acetylocysteinę, należy podać tak szybko jak to możliwe, w ciągu 8 - 15
godzin po zatruciu, ale korzystne efekty zaobserwowano również przy późniejszym podaniu
acetylocysteiny. Acetylocysteina powinna być podawana zgodnie z krajowymi wytycznymi
dotyczącymi leczenia, podaje się ją zwykle dorosłym, młodzieży i dzieciom dożylnie w 5% roztworze
glukozy, dawka początkowa powinna wynosić 150 mg/kg masy ciała w ciągu 15 minut. Ponadto
50 mg/kg we wlewie 5% roztworu glukozy przez okres 4 godzin, a następnie 100 mg/kg do 16-tu
względnie 20-tu godzin od rozpoczęcia terapii. Acetylocysteinę można również podawać doustnie w
ciągu 10 godzin od przyjęcia toksycznej dawki paracetamolu w dawce 70 – 140 mg/kg 3 razy na dobę.
Hemodializa lub hemoperfuzja ma miejsce w przypadku bardzo ciężkiego zatrucia. Należy wdrożyć
leczenie objawowe.
5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbólowe, anilidy.
Kod ATC: N02BE01.
Paracetamol jest lekiem przeciwbólowym - przeciwgorączkowym, nie wykazuje działania
przeciwzapalnego. Mechanizm działania jest prawdopodobnie podobny do działania kwasu
acetylosalicylowego i jest zależny od hamowania prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym.
Działanie przeciwbólowe paracetamolu po pojedynczej dawce 0,5 ‒ 1 g trwa 3 - 6 godzin,
przeciwgorączkowe 3 - 4 godzin.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Osiąga
maksymalne stężenie w osoczu po 30 - 60 minutach, po podaniu doustnym.
Dystrybucja
Paracetamol jest stosunkowo równomiernie rozprowadzany w płynach ustrojowych. Wiązanie z
białkami osocza jest różne; 20 - 30% może być związany w stężeniach występujących w ostrym
zatruciu. Paracetamol przenika przez barierę łożyskową i przenika do mleka matki.
Metabolizm i eliminacja
Wydalanie odbywa się głównie przez nerki w postaci sprzężonych metabolitów. Około 5%
paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 1 do
4 godzin po podaniu dawek terapeutycznych. W ciężkiej niewydolności wątroby przedłuża się on do 5
godzin. W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania nie jest przedłużony, ale ze względu na
spowolnione wydalanie nerkowe konieczne jest zmniejszenie dawki paracetamolu.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie są dostępne konwencjonalne badania dla paracetamolu zgodnie z obowiązującymi standardami
dotyczącymi oceny toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa.
i zrób zakupy na skróty.
