4.1 Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Pyreox jest wskazany do stosowania w poniższych przypadkach:
- ciężki ostry lub przewlekły ból;
- wysoka gorączka, która nie reaguje na inne środki.
Produkt leczniczy Pyreox jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 15 lat.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
O dawce decyduje nasilenie bólu lub gorączki oraz indywidualna odpowiedź pacjenta na produkt
leczniczy Pyreox. Bardzo ważne jest dobranie najmniejszej dawki umożliwiającej opanowanie bólu
i (lub) gorączki.
Osoby dorosłe i młodzież w wieku powyżej 15 lat (o masie ciała >53 kg) mogą przyjmować do
1000 mg metamizolu w dawce pojedynczej, nie częściej niż 4 razy na dobę w odstępach wynoszących
6-8 godzin, co odpowiada maksymalnej dawce dobowej 4000 mg.
Wystąpienia działania przeciwbólowego lub przeciwgorączkowego można spodziewać się w ciągu
30 do 60 minut po podaniu doustnym.
W tabeli poniżej podano zalecane dawki pojedyncze oraz maksymalne dawki dobowe zależne od
masy ciała i wieku:
Masa ciała Pojedyncza dawka Maksymalna dawka dobowa
kg wiek tabletki mg tabletki mg
53 ≥15 lat 1-2 500-1000 8 4000
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Produkt Pyreox nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na stałą zawartość
metamizolu w jednej tabletce wynoszącą 500 mg. Dostępne są inne postacie farmaceutyczne,
umożliwiające odpowiednie dawkowanie leku u młodszych dzieci.
Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni oraz pacjenci ze zmniejszoną wartością klirensu
kreatyniny
U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów ze zmniejszoną wartością klirensu
kreatyniny dawkę należy zmniejszyć, ponieważ czas eliminacji z organizmu produktów metabolizmu
metamizolu może być wydłużony.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek
W przypadku zaburzenia czynności nerek lub wątroby tempo eliminacji jest zmniejszone, toteż należy
unikać podawania dużych dawek wielokrotnych. Nie ma konieczności zmniejszania dawki, gdy
produkt leczniczy jest stosowany jedynie przez krótki czas. Dotychczasowe doświadczenia związane
z długotrwałym stosowaniem leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek są
niewystarczające.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanka wody).
Pyreox można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2).
Czas trwania leczenia
Produktu leczniczego Pyreox nie należy stosować dłużej niż przez 3 do 5 dni. Jeśli po tym okresie
objawy będą się utrzymywać lub nasilą się, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się
z lekarzem.
4.3 Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Pyreox tabletki powlekane jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
- stwierdzona w wywiadzie agranulocytoza indukowana przez metamizol, inne pirazolony lub
pirazolidyny;
- zaburzenia czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego;
- nadwrażliwość na substancję czynną lub inne pochodne pirazolonu (np. fenazon lub
propyfenazon) lub pirazolidyn (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon) lub też nadwrażliwość na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- astma związana z lekami przeciwbólowymi lub nietolerancja leków przeciwbólowych
objawiająca się pokrzywką i obrzękiem naczynioruchowym, tj. pacjenci ze stwierdzonym
skurczem oskrzeli lub innymi reakcjami anafilaktoidalnymi (np. pokrzywka, zapalenie błony
śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy) na leki przeciwbólowe takie jak salicylany,
paracetamol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe leki
przeciwzapalne, takie jak: diklofenak, ibuprofen, indometacyna lub naproksen;
- ostra przerywana porfiria wątrobowa (ryzyko napadu porfirii);
- wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko hemolizy);
- trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.6);
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Agranulocytoza
Leczenie metamizolem może powodować agranulocytozę, która może prowadzić do zgonu (patrz
punkt 4.8). Może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań.
Agranulocytoza wywołana metamizolem jest idiosynkratycznym działaniem niepożądanym. Nie
zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia, nawet niedługo po zaprzestaniu
stosowania metamizolu.
Pacjentów należy poinstruować, aby przerwali leczenie i natychmiast zwrócili się po pomoc lekarską
w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących agranulocytozę (np. gorączka,
dreszcze, ból gardła i bolesne zmiany błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w
okolicy narządów płciowych lub odbytu).
Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą
pozostać niezauważone. Podobnie, objawy mogą być również maskowane u pacjentów otrzymujących
antybiotyki.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących agranulocytozę
należy natychmiast wykonać pełną morfologię krwi (w tym morfologię krwi z rozmazem) i przerwać
leczenie do czasu uzyskania wyników. W przypadku potwierdzenia agranulocytozy, nie wolno
ponownie rozpoczynać leczenia (patrz punkt 4.3)
Ostrzeżenie
Długotrwałe stosowanie lub stosowanie wysokich dawek tego produktu leczniczego zwiększa ryzyko
wystąpienia agranulocytozy. Lek należy stosować najkrócej jak to możliwe.
Małopłytkowość
W przypadku wystąpienia objawów małopłytkowości, takich jak zwiększona skłonność do krwawień
i wybroczyny na skórze i błonach śluzowych (patrz punkt 4.8), należy natychmiast przerwać
stosowanie tego leku i wykonać badanie morfologii krwi z rozmazem.
Pancytopenia
W przypadku pancytopenii należy niezwłocznie przerwać leczenie i monitorować parametry
morfologii krwi do czasu ustąpienia zaburzenia. Należy poinstruować wszystkich pacjentów, aby
natychmiast uzyskali pomoc medyczną w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych
i podmiotowych wskazujących na zaburzenia krwi (np. ogólne osłabienie, zakażenie, uporczywa
gorączka, zasinienie, krwawienie, bladość) podczas leczenia metamizolem.
Zalecana ostrożność
Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne
Reakcje te występują głównie u podatnych pacjentów. W związku z tym metamizol należy stosować
z należytą ostrożnością u podatnych pacjentów z astmą i atopią (patrz punkt 4.3). Pacjentów należy
poinformować, że w przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej i (lub) anafilaktoidalnej
(np. duszność, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka lub pokrzywka) należy natychmiast
przerwać podawanie leku i skonsultować się z lekarzem, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia
zaburzeń zagrażających życiu.
U pacjentów, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna i (lub) anafilaktoidalna lub inna odpowiedź
immunologiczna na metamizol, podobne reakcje mogą wystąpić w przypadku nieopioidowych leków
przeciwbólowych, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Istnieje szczególne ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych na metamizol
u następujących pacjentów (patrz punkt 4.3):
-
pacjenci z astmą związaną ze stosowaniem leków przeciwbólowych lub nietolerancją leków
przeciwbólowych objawiającą się pokrzywką i obrzękiem naczynioruchowym;
-
pacjenci z astmą oskrzelową, w szczególności osoby ze współistniejącym zapaleniem błony
śluzowej nosa i zatok przynosowych;
-
pacjenci z przewlekłą pokrzywką;
-
pacjenci z nietolerancją niektórych barwników (np. tartrazyna) lub konserwantów (np.
benzoesany);
-
pacjenci z nietolerancją alkoholu objawiającą się kichaniem, łzawieniem i nasilonym
zaczerwienieniem twarzy w reakcji na nawet niewielkie ilości alkoholu; może to wskazywać na
wcześniej nierozpoznaną astmę związaną z lekami przeciwbólowymi (patrz punkt 4.3).
U pacjentów z uczuleniem może wystąpić wstrząs anafilaktyczny. W związku z tym zaleca się
zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania metamizolu u pacjentów z astmą lub
atopią.
Przed podaniem metamizolu należy zebrać szczegółowe dane z wywiadu medycznego pacjenta.
W przypadku pacjentów z ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznych metamizol można podawać
tylko po dokładnym rozważeniu potencjalnego ryzyka i oczekiwanych korzyści z leczenia. Jeżeli po
dokładnym przeanalizowaniu sytuacji metamizol zostanie podany, niezbędna jest ścisła kontrola
lekarska i muszą być dostępne środki pozwalające na leczenie ewentualnego wstrząsu.
Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania metamizolu zgłaszane były ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR, ang.
severe cutaneous adverse reactions), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza
naskórka (TEN) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą
zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
Pacjentów należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych i należy ich poddać
ścisłej obserwacji pod kątem reakcji skórnych.
W przypadku pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych świadczących o wystąpieniu
tych reakcji należy natychmiast odstawić leczenie metamizolem; ponowne stosowanie leczenia
metamizolem w przyszłości jest niedozwolone (patrz punkt 4.3).
Izolowane reakcje hipotensyjne
Podanie metamizolu może czasem powodować reakcje hipotensyjne (patrz punkt 4.8). Reakcje te są
prawdopodobnie zależne od dawki, a ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne po podaniu
pozajelitowym. Ponadto ryzyko ciężkich reakcji hipotensyjnych zwiększa się:
- u pacjentów z występującym wcześniej niedociśnieniem, zmniejszoną objętością płynów,
odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub początkową niewydolnością krążenia;
- u pacjentów z wysoką gorączką.
U tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania metamizolu i należy go
podawać pod ścisłą kontrolą lekarską. Mogą być konieczne pewne środki ostrożności (ustabilizowanie
krążenia) w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji hipotensyjnych.
U pacjentów, u których zasadniczo konieczne jest unikanie spadku ciśnienia tętniczego, tj.
u pacjentów z ciężką chorobą wieńcową lub ze znacznym zwężeniem tętnic zaopatrujących mózg,
metamizol może być podawany wyłącznie przy ścisłym monitorowaniu parametrów
hemodynamicznych.
Zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy unikać wielokrotnego podawania
dużych dawek metamizolu, ponieważ tempo eliminacji leku z organizmu u tych pacjentów jest
zmniejszone (patrz punkt 4.2).
Polekowe uszkodzenie wątroby
U pacjentów leczonych metamizolem notowano przypadki ostrego zapalenia wątroby typu głównie
wątrobowokomórkowego i pojawiającego się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu
leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych w surowicy z żółtaczką lub bez, często w kontekście innych reakcji nadwrażliwości na
leki (np. wysypka skórna, dyskrazje krwi, gorączka i eozynofilia) lub z jednoczesnymi cechami
zapalenia wątroby na podłożu autoimmunologicznym. U większości pacjentów objawy ustępowały po
przerwaniu leczenia metamizolem, jednak w pojedynczych przypadkach zgłaszano progresję do ostrej
niewydolności wątroby wymagającej przeszczepienia tego narządu.
Mechanizm powstawania uszkodzenia wątroby wywołanego przez metamizol nie jest jasno określony,
ale dostępne dane wskazują na występowanie mechanizmu immunologiczno-alergicznego. Pacjentów
należy informować o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów
wskazujących na uszkodzenie wątroby. U takich pacjentów należy przerwać leczenie metamizolem
i wykonać badania czynności wątroby.
Jeśli u pacjenta wystąpił epizod uszkodzenia wątroby podczas stosowania metamizolu i nie
stwierdzono innych przyczyn tego uszkodzenia wątroby, nie należy ponownie wdrażać leczenia
metamizolem.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
U pacjentów leczonych metamizolem obserwowano nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych
i diagnostycznych opartych na reakcji Trindera lub podobnych reakcjach (np. oznaczenie stężenia
kreatyniny, triglicerydów, cholesterolu HDL lub kwasu moczowego w surowicy).
Zawartość sodu
Każda tabletka powlekana zawiera 32,73 mg sodu, co odpowiada 1,64% zalecanej przez WHO
maksymalnej dobowej dawki sodu (2 g) u osób dorosłych.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Jednoczesne stosowanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może powodować
zmniejszenie wpływu kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Z tego względu
należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tego skojarzenia leków u pacjentów
przyjmujących niskie dawki kwasu acetylosalicylowego jako leku kardioprotekcyjnego.
- Metamizol może nasilać toksyczność metotreksatu względem szpiku kostnego, zwłaszcza
u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków.
Farmakokinetyczna indukcja enzymów metabolizujących:
Metamizol może indukować enzymy metabolizujące, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne
podawanie metamizolu i bupropionu, efawirenzu, metadonu, walproinianu, cyklosporyny, takrolimusu
lub sertraliny może zmniejszyć stężenie tych leków w osoczu i potencjalnie ograniczyć ich
skuteczność kliniczną. W związku z tym zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania
z metamizolem; w stosownych przypadkach należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie
leku.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Dostępna jest jedynie ograniczona ilość danych dotyczących stosowania metamizolu u kobiet w ciąży.
Na podstawie opublikowanych danych pochodzących od kobiet w ciąży otrzymujących metamizol
w pierwszym trymestrze (n=568) nie zidentyfikowano żadnych dowodów świadczących o działaniu
teratogennym lub embriotoksycznym. W wybranych przypadkach dopuszczalne może być podanie
metamizolu w pojedynczych dawkach w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, gdy nie ma innej
możliwości leczenia. Zasadniczo jednak nie zaleca się stosowania metamizolu w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży.
Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży wiąże się ze szkodliwym wpływem na płód (zaburzenie
czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego), a zatem metamizol jest przeciwwskazany w trzecim
trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). W razie nieumyślnego przyjęcia metamizolu w trzecim trymestrze
ciąży należy skontrolować płyn owodniowy i przewód tętniczy w badaniu ultrasonograficznym
i echokardiograficznym.
Metamizol przechodzi przez barierę łożyskową.
U zwierząt metamizol miał szkodliwy wpływ na rozrodczość, ale nie działał teratogennie (patrz punkt
5.3).
Karmienie piersią
Produkty rozkładu metamizolu przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w znacznych ilościach
i nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowlęcia karmionego piersią. Z tego względu należy
w szczególności unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią.
W przypadku jednorazowego podania metamizolu należy zalecić matkom zbieranie i wylewanie
pokarmu przez 48 godzin od podania produktu leczniczego.
Płodność
Brak danych na ten temat.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Metamizol w zalecanych dawkach nie wywiera niekorzystnego wpływu na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że metamizol podawany w wyższych
dawkach może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i wykonywania prac związanych
z ryzykiem wypadków.
4.8 Działania niepożądane
Poniższa częstość występowania działań niepożądanych została określona zgodnie z następującą
konwencją:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: leukopenia
Bardzo rzadko: agranulocytoza, która może zakończyć się zgonem (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, małopłytkowość (patrz punkt 4.4)
Agranulocytoza: objawy agranulocytozy obejmują gorączkę, dreszcze, ból gardła, trudności
z połykaniem, zakażenia błony śluzowej policzka, jamy nosowej i gardła, a także okolicy narządów
płciowych i odbytu. Typowe objawy agranulocytozy mogą być minimalne u pacjentów stosujących
antybiotykoterapię. Zasadnicze znaczenie dla ustąpienia tego zaburzenia ma natychmiastowe
przerwanie leczenia. W związku z tym należy natychmiast przerwać podawanie leku w przypadku
wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów.
Małopłytkowość: występuje w postaci zwiększonej skłonności do krwawień i (lub) powstawania
wybroczyn na skórze i błonach śluzowych.
W przypadku wystąpienia pancytopenii, leczenie należy natychmiast przerwać i kontrolować wyniki
morfologii krwi, aż do ich powrotu do normy (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktoidalne lub anafilaktyczne.
Metamizol może powodować reakcje anafilaktyczne, które mogą być ciężkie i zagrażać życiu. Takie
reakcje mogą również wystąpić po kilkukrotnym podaniu leku bez powikłań. Mniej nasilone reakcje
anafilaktyczne zazwyczaj mają postać objawów ze strony skóry lub błon śluzowych (świąd, uczucie
pieczenia, rumień, pokrzywka i obrzęk), duszności, a w rzadkich przypadkach dolegliwości ze strony
układu pokarmowego. Łagodniejsze reakcje mogą przechodzić w reakcje cięższe z uogólnioną
pokrzywką, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (obejmującym także krtań), ciężkim skurczem
oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (poprzedzonym podwyższeniem ciśnienia
tętniczego) i wstrząsem krążeniowym. U pacjentów z astmą, u których występuje nietolerancja leków
przeciwbólowych, reakcje te zwykle występują w postaci napadów astmy.
Wstrząs anafilaktyczny: objawy ostrzegawcze to zimne poty, spadek ciśnienia tętniczego, zawroty
głowy, osłabienie, nudności, przebarwienie skóry i duszność. Tym objawom może towarzyszyć
obrzęk twarzy, świąd, ucisk w okolicy serca, kołatanie serca i uczucie zimna w kończynach.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: senność, bóle głowy, zawroty głowy, zawroty głowy z uczuciem wirowania
Zaburzenia serca
Częstość nieznana: zespół Kounisa
Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie: spadek ciśnienia tętniczego może wystąpić przede wszystkim w trakcie
podawania dożylnego
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Częstość nieznana: duszność
Zaburzenia żołądka i jelit
Częstość nieznana: nudności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana: polekowe uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, żółtaczka,
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4), zwiększenie aktywności ALT,
zwiększenie aktywności AST, zwiększenie stężenia bilirubiny.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, świąd, pokrzywka
Częstość nieznana: rumień, wysypka rumieniowa, obrzęk naczynioruchowy, wykwity grudkowokrostkowe, pęcherzyca zwykła, wykwity pęcherzowe, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna
nekroliza naskórka (TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), rumień
trwały (FDE).
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana: może wystąpić ostra niewydolność nerek (w tym ostra niewydolność nerek wtórna
do ostrego śródmiąższowego zapalenia nerek), zwłaszcza jeśli w wywiadzie chorobowym stwierdzono
chorobę nerek, w niektórych przypadkach ze skąpomoczem, bezmoczem, białkomoczem,
zatrzymaniem moczu.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Częstość nieznana: gorączka, obrzęk twarzy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Objawy przedawkowania
Po ostrym przedawkowaniu zgłaszano takie objawy jak nudności, wymioty, ból brzucha, pogorszenie
czynności nerek i (lub) niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek),
a rzadziej zgłaszano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ospałość,
śpiączka, drgawki) oraz spadek ciśnienia tętniczego (czasem mogący przechodzić we wstrząs), a także
zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz).
Po podaniu wyższych dawek metamizolu wydalanie nieszkodliwego metabolitu (kwasu
rubazonowego) może powodować czerwone zabarwienie moczu.
Leczenie przedawkowania
Nie ma swoistej odtrutki na metamizol. Można podjąć próbę ograniczenia dalszego wchłaniania
ogólnoustrojowego substancji czynnej poprzez odtruwanie pierwotne (np. płukanie żołądka) lub
środki mające na celu zmniejszenie wchłaniania (np. podanie węgla aktywnego).
Główny metabolit (4-N-metyloaminoantypiryna) może zostać usunięty poprzez zastosowanie
hemodializy, hemofiltracji, hemoperfuzji lub filtracji osocza.
i zrób zakupy na skróty.
