Neosine 250 mg/5 ml syrop 150 ml

Neosine pomaga na nawracające infekcje górnych dróg oddechowych u osób z obniżoną odpornością. Stosuje się go też w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej wirusem opryszczki pospolitej (Herpes simplex). Warunek: lek można stosować tylko u pacjentów, u których wcześniej rozpoznano zakażenie tym wirusem.

Jeśli po 5-14 dniach nie ma poprawy lub stan się pogarsza, trzeba skontaktować się z lekarzem.

Inozyny pranobeks działa na dwa sposoby: hamuje namnażanie wirusów z grupy Herpes i jednocześnie pobudza układ odpornościowy. To syntetyczna pochodna puryny, która normalizuje mechanizmy odporności komórkowej - pobudza dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, nasila aktywność komórek NK i zwiększa wytwarzanie cytokin IL-1 oraz IL-2. Poza tym wzmaga chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów.

W praktyce oznacza to, że lek nie tylko atakuje wirusa, ale też pomaga organizmowi samodzielnie z nim walczyć.

Neosine stosuje się doustnie. Dawkę ustala się na podstawie masy ciała. Do odmierzania służy miarka dołączona do opakowania.

Dorośli i osoby powyżej 65 lat: 20 ml syropu 3 lub 4 razy na dobę (czyli 1 ml na kg masy ciała na dobę). Maksymalnie 80 ml syropu (4 g inozyny pranobeksu) na dobę.

Dzieci powyżej 1 roku: 1 ml syropu na kg masy ciała na dobę, podzielony na 3 dawki:

• 10-14 kg: 3 x 5 ml
• 15-20 kg: 3 x 5 do 7,5 ml
• 21-30 kg: 3 x 7,5 do 10 ml
• 31-40 kg: 3 x 10 do 15 ml
• 41-50 kg: 3 x 15 do 17,5 ml

Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów warto przyjmować lek jeszcze przez 1-2 dni.

Neosine nie wolno stosować:

• przy uczuleniu na inozynę pranobeks lub którykolwiek składnik pomocniczy (objawy alergii to wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka)
• w trakcie napadu dny moczanowej (silny ból stawu z obrzękiem i zaczerwienieniem)
• przy zwiększonym stężeniu kwasu moczowego we krwi

Przed rozpoczęciem leczenia trzeba powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent miał wcześniej napady dny moczanowej, hiperurykemię lub kamicę nerkową. Lek może powodować przemijający wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu - to efekt katabolizmu inozynowego składnika, nie zaburzeń pracy nerek.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz powinien regularnie badać krew i kontrolować pracę nerek. Przy leczeniu dłuższym niż 3 miesiące każdy pacjent wymaga regularnej kontroli stężenia kwasu moczowego, czynności wątroby, morfologii krwi i parametrów nerkowych.

Syrop zawiera sacharozę (3315 mg w 5 ml) - trzeba to uwzględnić u osób z cukrzycą. Pacjenci z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni go przyjmować.

Lek zawiera też glikol propylenowy (512 mg w 5 ml). Przed podaniem dziecku poniżej 5 lat trzeba skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki z glikolem propylenowym lub alkoholem.

Zawartość sodu: 10,3 mg w 5 ml (41,2 mg w 20 ml, co odpowiada 2,06% maksymalnej zalecanej dobowej dawki).

Ostrożność wymagana przy jednoczesnym stosowaniu z:

• inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol)
• lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, w tym diuretykami tiazydowymi (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) i pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy)
• azydotymidyną (AZT) - Neosine zwiększa tworzenie nukleotydów przez AZT, wzmacniając jej działanie

Nie wolno przyjmować Neosine w trakcie terapii lekami immunosupresyjnymi. Można go stosować dopiero po zakończeniu takiego leczenia, bo leki immunosupresyjne mogą zmieniać jego działanie terapeutyczne.

Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) i propylu parahydroksybenzoesan obecne w syropie mogą powodować reakcje alergiczne typu późnego.

Neosine można podawać dzieciom powyżej 1 roku życia. U dzieci młodszych lek jest przeciwwskazany. Dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała - szczegóły w sekcji Dawkowanie.

Przy podawaniu dzieciom poniżej 5 lat trzeba zachować ostrożność ze względu na zawartość glikolu propylenowego, zwłaszcza jeśli dziecko przyjmuje inne leki z tym składnikiem.

Wpływ inozyny na rozwój płodu nie był badany u ludzi. Nie wiadomo też, czy inozyna przenika do mleka matki. Z tego powodu nie wolno stosować Neosine w ciąży ani podczas karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem, który oceni czy korzyści przewyższają ryzyko.

Glikol propylenowy zawarty w syropie może przenikać do płodu i do mleka matki.

Sam lek raczej nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów - wynika to z profilu farmakodynamicznego inozyny pranobeksu. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane takie jak ból głowy, zawroty głowy lub senność. Jeśli się pojawią, nie wolno prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać czynności wymagających koncentracji.

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Kilka dni po odstawieniu leku wartości wracają do normy.

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• nudności z wymiotami lub bez
• ból brzucha
• podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia azotu mocznikowego we krwi
• swędzenie, wysypka skórna
• ból głowy, zawroty głowy
• zmęczenie, złe samopoczucie
• bóle stawów

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• biegunka
• zaparcia
• nerwowość
• senność lub bezsenność
• wielomocz (zwiększona objętość moczu)

Nie odnotowano przypadków przedawkowania Neosine. Na podstawie badań toksyczności u zwierząt jest mało prawdopodobne wystąpienie innych objawów niż wyraźny wzrost stężenia kwasu moczowego. Leczenie w razie przedawkowania jest objawowe i wspomagające.

Pominiętą dawkę trzeba przyjąć jak najszybciej, a potem kontynuować leczenie według schematu. Nie wolno brać podwójnej dawki, żeby uzupełnić tę pominiętą.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie wkładać do lodówki. Nie zamrażać. Trzymać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować po upływie terminu ważności. Okres ważności wynosi 2 lata.

5 ml syropu zawiera 250 mg inozyny pranobeksu (substancja czynna).

Substancje pomocnicze: metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, kwas cytrynowy, sodu wodorotlenek, glikol propylenowy (E 1520), aromat bananowy AR2876 (zawiera m.in. glikol propylenowy, eugenol, geraniol, linalol, cytronellol, limonen), woda oczyszczona.

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
tel. (42) 22-53-100

Neosine stosuje się w dwóch przypadkach: przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych u osób z osłabioną odpornością oraz w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej wirusem Herpes simplex.

Nie. Neosine to lek OTC, czyli wydawany bez recepty. Można go kupić w aptece bez wizyty u lekarza.

Standardowe leczenie trwa od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów warto kontynuować przyjmowanie jeszcze przez 1-2 dni. Przy leczeniu dłuższym niż 3 miesiące lekarz musi regularnie kontrolować krew, wątrobę i nerki.

Neosine można podawać dzieciom powyżej 1 roku życia. Dawkę ustala się na podstawie masy ciała - 1 ml syropu na każdy kilogram, podzielony na 3 podania w ciągu dnia.

Tak, to najczęstsze działanie niepożądane. Inozyna (składnik leku) jest metabolizowana do kwasu moczowego, co powoduje przemijający wzrost jego stężenia we krwi i moczu. Wartości wracają do normy kilka dni po zakończeniu leczenia. Osoby z dną moczanową lub kamicą nerkową powinny stosować lek z ostrożnością.

Neosine ma działanie przeciwwirusowe, nie antybakteryjne - działa na inne patogeny niż antybiotyki. W ulotce nie ma ostrzeżeń dotyczących łączenia z antybiotykami. Ostrożność wymagana jest przy lekach na dnę moczanową (np. allopurynol), diuretykach i lekach immunosupresyjnych.

Syrop ma aromat bananowy i lekko gorzkawy smak. Jest bezbarwny do żółtego. Dla dzieci bananowy aromat ułatwia przyjmowanie leku.

5 ml syropu zawiera 3315 mg sacharozy, czyli ponad 3 g cukru. Przy typowej dawce dorosłego (20 ml, 3-4 razy dziennie) to około 40-53 g sacharozy na dobę. Osoby z cukrzycą muszą to uwzględnić w bilansie węglowodanów.

Neosine nie jest wskazany bezpośrednio w leczeniu grypy. Jego działanie przeciwwirusowe dotyczy wirusów z grupy Herpes. Z kolei działanie immunostymulujące wspomaga organizm przy nawracających infekcjach dróg oddechowych, ale to wsparcie odporności, nie celowane leczenie grypy.