Wybierz przyciski zrób zakupy na skróty.
Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.
Zapisz się do newslettera
Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.
Wybierz przyciski zrób zakupy na skróty.
Darmowa dostawa dla zamówień powyżej 199 zł w całej Polsce.
Bądź na bieżąco z promocjami, poradami farmaceutów i nowościami w apteka.online.
Braunovidon to maść z powidonem jodowanym, stosowana do odkażania ran i zakażonych zmian skórnych. Pomaga w leczeniu oparzeń, odleżyn, owrzodzeń i ropnych infekcji skóry.
Maść Braunovidon pomaga na:
Powidon jodowany, czyli substancja czynna w tej maści, działa antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwwirusowo. Jod, który jest z niego uwalniany, niszczy mikroorganizmy, utleniając ich białka i kwasy tłuszczowe. Dzięki połączeniu jodu z powidonem, maść jest mniej drażniąca dla skóry niż tradycyjne alkoholowe roztwory jodu. To sprawia, że działa skutecznie na szeroką gamę bakterii, grzybów (w tym Candida) i wirusów, a jednocześnie jest lepiej tolerowana miejscowo.
Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, szczególnie na sączące się lub zakażone rany, dla optymalnego działania warto stosować ją co 4-6 godzin. Nakładaj cienką warstwę, tak aby dokładnie pokryć całą ranę. Maść może długo pozostawać na skórze pod opatrunkiem. Kluczową wskazówką jest obserwowanie jej brązowego koloru – to znak, że jod jest aktywny. Gdy maść odbarwi się, należy założyć nowy opatrunek z świeżą warstwą leku. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego i powinien być ustalony z lekarzem.
Nie stosuj Braunovidonu, jeśli:
Przed zastosowaniem maści warto porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Pamiętaj, że powidon jodowany może wchodzić w reakcje z innymi substancjami. Nie stosuj go jednocześnie lub krótko po produktach zawierających rtęć (ryzyko powstania drażniącego jodku rtęci). Ostrzegaj lekarza, jeśli jesteś w trakcie terapii litowej – regularne stosowanie Braunovidonu nie jest wtedy zalecane. Pamiętaj też, że jod może zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. na krew utajoną w kale czy glukozę) oraz utrudniać diagnostykę i leczenie chorób tarczycy z użyciem radioaktywnego izotopu jodu.
Braunovidonu nie należy stosować jednocześnie z:
Ponadto, maść może być mniej skuteczna, gdy na ranie jest dużo krwi, ropy lub innych białek, ponieważ jod z nimi reaguje.
Maści Braunovidon absolutnie nie wolno stosować u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz u niemowląt do ukończenia 6. miesiąca życia.
Stosowanie tej maści w ciąży i podczas karmienia jest bardzo ograniczone ze względu na zdolność jodu do przenikania przez łożysko i do mleka matki. Można ją stosować tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Stosowanie po 9. tygodniu ciąży oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Wyjątkiem jest sytuacja przedwczesnego odejścia wód płodowych z wysokim ryzykiem infekcji, ale wówczas używa się innych, słabszych preparatów jodowych.
Stosowanie maści Braunovidon nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Podczas stosowania mogą wystąpić, choć nie u każdego:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, przestań używać maści i skontaktuj się z lekarzem.
Przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne. Jednak jeśli nałożysz bardzo dużą ilość maści na rozległą ranę lub oparzenie, mogą wystąpić objawy zatrucia jodem. W przypadku przypadkowego spożycia maści należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – leczenie może obejmować płukanie żołądka odpowiednimi roztworami, a w skrajnych przypadkach dializę.
Jeśli zapomnisz nałożyć maść, zrób to jak najszybciej. Nie nakładaj podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą. Kontynuuj leczenie według zaleceń.
Przechowuj maść w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Nie używaj jej po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj nieużywanych leków do śmieci komunalnych ani kanalizacji – oddaj je do apteki.
Substancja czynna: Powidon jodowany. 100 g maści zawiera 10 g powidonu jodowanego, co odpowiada 10% zawartości dostępnego jodu. Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Strasse 1
34212 Melsungen
Niemcy
W celu uzyskania szczegółowych informacji można kontaktować się z przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl
tel. +48 61 44 20 100
fax. +48 61 44 23 936
Braunovidon to maść odkażająca, która pomaga w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, odleżyn, owrzodzeń oraz ropnych zmian skórnych o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Działa antyseptycznie, czyszcząc ranę.
Oba preparaty zawierają tę samą substancję czynną – powidon jodowany. Różnią się głównie konsystencją (Braunovidon to maść, Betadine występuje też w formie płynu i żelu) oraz producentem. Wybór zależy od preferowanej formy i wskazania – maść lepiej sprawdza się na suchsze rany wymagające dłuższego kontaktu z substancją leczniczą pod opatrunkiem.
Czas stosowania zależy od stanu rany i decyzji lekarza. Maść można nakładać wielokrotnie, aż do wygojenia zmiany. Kluczowe jest obserwowanie koloru – gdy brązowa barwa zblednie, należy nałożyć nową warstwę. Przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie konieczne może być monitorowanie czynności tarczycy.
Tak, Braunovidon jest przeznaczony właśnie do stosowania na rany, w tym otwarte, sączące się i zakażone. Należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany cienką warstwą maści. Działa tylko miejscowo, w miejscu aplikacji.
Nie, tej maści nie wolno stosować u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia. Dla starszych dzieci stosowanie należy zawsze skonsultować z lekarzem.
Tak, maść ma charakterystyczny brązowy kolor, który może tymczasowo zabarwić skórę. To naturalny kolor aktywnego jodu i świadczy o skuteczności preparatu. Plamy z ubrań można usunąć wodą z mydłem, a trudniejsze – roztworem amoniaku lub tiosiarczanu.
Stosowanie jest bardzo ograniczone. Można go używać tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, po konsultacji z lekarzem. Po 9. tygodniu ciąży oraz w trakcie karmienia piersią stosowanie jest przeciwwskazane.
Brązowy kolor oznacza aktywny, dostępny jod. Jeśli kolor zanika lub odbarwia się, to sygnał, że substancja czynna została zużyta i należy nałożyć nową warstwę maści oraz zmienić opatrunek.
| EAN | 5909990664412 |
| Opakowanie | 20 g |
| Producent | B.BRAUN MELSUNGEN AG |
| Dawka | 100 mg/g |
| Nazwa międzynarodowa | Polyvidonum |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Povidonum iodinatum |
| Moc | 100 mg/g |
| Postać farmaceutyczna | Maść |
| Droga podania | na skórę |
Postać farmaceutyczna Lek Braunovidon ma postać maści do stosowania na skórę. Lek zawiera substancję czynną powidon jodowany. Lek jest stosowany jako środek dezynfekujący do wielokrotnego użycia przez określony czas.
Lek Braunovidon jest wskazany w przypadkach oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, na zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodowanego i leków zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Lek Braunovidon nie powinien być stosowany jednocześnie lub krótko po zakończeniu stosowania produktów do pielęgnacji ran lub środków dezynfekujących zawierających rtęć, gdyż jod i rtęć mogą wchodzić w reakcje, w wyniku których powstawać mogą żrące substancje chemiczne. Leku Braunovidon nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru. W przypadku pacjentów poddawanych terapii litowej nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Braunovidon. Wchłonięty jod może nasilać niedoczynność tarczycy, którą z kolei może powodować lit.
Ciąża, karmienie piersią, wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży lek Braunovidon może być stosowany do dziewiątego tygodnia, jeżeli istnieją do tego istotne wskazania określone przez lekarza. Stosowanie leku Braunovidon po dziewiątym tygodniu ciąży i w okresie karmienia jest przeciwwskazane, ponieważ jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.
Braunovidon nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry.
W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie, należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Brak danych dotyczących przedawkowania podczas stosowania leku zgodnie ze wskazaniami i sposobem stosowania. W razie stosowania dużych dawek leku na duże powierzchnie skóry, rany lub oparzenia mogą wystąpić objawy zatrucia jodem.
W przypadku omyłkowego spożycia leku Braunovidon W razie spożycia leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.. Objawy W przypadku przypadkowego spożycia leku należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej. Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, wyniki leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Jak każdy lek, lek Braunovidon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istotne działania niepożądane lub objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz środki zapobiegawcze, jakie w przypadku ich wystąpienia należy podjąć
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości (alergii), np. późna alergia kontaktowa w formie swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzyków itp. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) obejmujące inne organy (np. skórę, układ oddechowy, układ krążenia).
W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania produktu Braunovidon i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Obejmuje to również działania nie wymienione w niniejszej ulotce.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Braunovidon
Jak wygląda lek Braunovidon i co zawiera opakowanie Lek ma postać maści o brązowej barwie.
dla wielkości opakowania 20 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z HDPE , w tekturowym pudełku.
dla wielkości opakowania 100 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z polipropylenu, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i importer
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o. ul. Tysiąclecia 14 64-300 Nowy Tomyśl tel. +48 61 44 20 100 fax.+48 61 44 23 936
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon 100 mg/g maść
2 SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
100g maści zawiera: 10g powidonu jodowanego (Povidonum iodinatum) z 10% zawartością dostępnego jodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3 POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Maść. Maść o brązowej barwie.
4 SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
Oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Maść nakłada się kilka razy na dobę na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną produktu. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
Nadwrażliwość na jod lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroby tarczycy Przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii) W przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry U noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia
Z uwagi na ryzyko oparzenia jodkiem rtęci, powidonu jodowanego nie powinno się stosować jednocześnie z produktami zawierającymi pochodne rtęci lub po ich zastosowaniu.
Nie zaleca się regularnego stosowania produktu Braunovidon u pacjentów w trakcie terapii litowej.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodu i produktów zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Powidonu jodowanego nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkami wodoru.
Uwaga: Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną błędnie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej). Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki z użyciem radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia powidonem jodowanym.
Jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki. Stosowanie powidonu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. W razie konieczności powidon jodowany można stosować jedynie do 9 tygodnia ciąży. Stosowanie po 9 tygodniu ciąży jest absolutnie przeciwwskazane, za wyjątkiem następującego przypadku:
Nie dotyczy.
Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: z powodu cytotoksycznego działania leku długie leczenie może wpłynąć niekorzystnie na proces gojenia się rany i może wystąpić przemijający ból, uczucie pieczenia i
gorąca. W nielicznych przypadkach opisywano wystąpienie późnego kontaktowego odczynu alergicznego, objawiającego się swędzeniem, zaczerwienieniem, pojawieniem się pęcherzyków itp.
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: zaburzenia czynności tarczycy, w przypadku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry. W takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: opisywano przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy W przypadku spożycia produktu należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej.
Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, efekty leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Grupa farmakoterapeutyczna: Środki antyseptyczne i dezynfekujące Kod ATC: D08AG02
Kompleks powidonu jodowanego jest skuteczny przy wartościach pH od 2 do 7. Dzięki obecności wolnego, niezwiązanego jodu, który w maści oraz roztworach wodnych jest uwalniany z kompleksu powidonu jodowanego w ramach reakcji równowagi, jod wykazuje działanie antybakteryjne. Kompleks powidonu jodowanego może być traktowany jako źródło jodu, uwalniające jod elementarny i tym samym utrzymujące na stałym poziomie stężenie aktywnego jodu. Poprzez związanie jodu w związku powidonu miejscowe właściwości drażniące jodu zostały znacznie ograniczone, w porównaniu do alkoholowych związków jodu. Wolny jod, jako silny utleniacz, wchodzi na poziomie molekularnym w reakcje głównie z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi oraz słabo utlenianymi grupami kwasów aminowych SH lub OH w enzymach i podstawowych komponentach strukturalnych mikroorganizmów. Nieswoista aktywność powidonu jodowanego jest podstawą skutecznego działania na wiele mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, prątki, grzyby (w szczególności Candida), wiele wirusów oraz niektóre pierwotniaki. Wydaje się, że nie istnieje ryzyko wystąpienia specyficznych pierwotnych reakcji odpornościowych na powidon jodowany. Nie są również znane przypadki reakcji wtórnych występujące po dłuższym okresie stosowania.
Stosując powidon jodowany należy brać pod uwagę możliwość wchłonięcia przez organizm pewnych ilości jodu, co jest uzależnione od miejsca i czasu stosowania, jak również od ilości zastosowanego leku. W przypadku stosowania na nieuszkodzoną skórę tylko nieznaczne ilości mogą zostać wchłonięte. Duże ilości mogą zostać wchłonięte w przypadku stosowania produktu leczniczego zawierającego powidon jodowany przez długie okres czasu na błonach śluzowych, dużych ranach i poparzeniach, a w szczególności w trakcie zaopatrywania jam ciała. Występujące wówczas podwyższone stężenie jodu we krwi jest zjawiskiem przejściowym. W przypadku prawidłowej czynności tarczycy zwiększone stężenie jodu nie powoduje znaczących zmian. Jeśli procesy wymiany jodu przebiegają prawidłowo, jego nadmiar jest wydalany przez nerki. Resorpcja, a szczególnie nerkowa eliminacja powidonu zależy od średniej masy cząsteczkowej związku. W przypadku masy cząsteczkowej powyżej 35.000 do 50.000 zakłada się występowanie retencji, przede wszystkim w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Brak jednak doniesień o wpływie powidonu jodowanego na tezaurozę lub inne zmiany po dożylnym lub podskórnym podaniu leku zawierającego powidon.
a) Ostra toksyczność Ostrą toksyczność stwierdzono na podstawie badań eksperymentalnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki i psy), którym podawano dawki ogólnoustrojowe (doustnie, dootrzewnowo, dożylnie) znacznie przewyższające stosowane ilości powidonu jodowanego.
b) Toksyczność podprzewlekła i przewlekła Jednym ze sposobów badania toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej u szczurów było mieszanie powidonu jodu (10% dostępnego jodu) z pokarmem, w dawce od 75 do 750 mg na dobę na kg masy ciała przez okres 12 tygodni. Po zaprzestaniu podawania powidonu jodowanego obserwowano w dużym stopniu odwracalny i zależny od dawki wzrost PBI (związanego z białkiem jodu w surowicy) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne w tarczycy. Podobne zmiany zaobserwowano w grupie kontrolnej, której podawano jodek potasu, o zawartości jodu zbliżonej do powidonu jodowanego.
c) Mutageniczność i ryzyko powstania nowotworu Jeżeli produkt stosowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem, można z wystarczającą pewnością wykluczyć ryzyko działania mutagennego lub rakotwórczego.
d) Toksyczny wpływ na rozrodczość W związku z tym, że jod dociera do łożyska i biorąc pod uwagę wrażliwość płodową na farmakologiczne dawki jodu, nie należy spodziewać się wchłonięcia dużych ilości jodu w okresie ciąży. W trakcie stosowania powidonu jodowanego w okresie okołoporodowym istnieje prawdopodobieństwo znacznego podwyższenia stężenia jodu w osoczu matki oraz przejściowego obniżenia aktywności tarczycy, jak również podwyższenia stężenia TSH u noworodka. Dodatkowo należy mieć na uwadze fakt, że stężenie jodu w mleku matki jest większe niż w osoczu. Z tego względu nie zaleca się stosowania powidonu jodowanego w trakcie ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że jest to konieczne.
Makrogol 400 Makrogol 4000 Woda oczyszczona Sodu wodorowęglan
Nie dotyczy.
3 lata
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
do stosowania
Bez szczególnych wymagań.
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
Pozwolenie nr 6644
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.04.1996 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.12.2014
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon to maść z powidonem jodowanym, stosowana do odkażania ran i zakażonych zmian skórnych. Pomaga w leczeniu oparzeń, odleżyn, owrzodzeń i ropnych infekcji skóry.
Maść Braunovidon pomaga na:
Powidon jodowany, czyli substancja czynna w tej maści, działa antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwwirusowo. Jod, który jest z niego uwalniany, niszczy mikroorganizmy, utleniając ich białka i kwasy tłuszczowe. Dzięki połączeniu jodu z powidonem, maść jest mniej drażniąca dla skóry niż tradycyjne alkoholowe roztwory jodu. To sprawia, że działa skutecznie na szeroką gamę bakterii, grzybów (w tym Candida) i wirusów, a jednocześnie jest lepiej tolerowana miejscowo.
Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, szczególnie na sączące się lub zakażone rany, dla optymalnego działania warto stosować ją co 4-6 godzin. Nakładaj cienką warstwę, tak aby dokładnie pokryć całą ranę. Maść może długo pozostawać na skórze pod opatrunkiem. Kluczową wskazówką jest obserwowanie jej brązowego koloru – to znak, że jod jest aktywny. Gdy maść odbarwi się, należy założyć nowy opatrunek z świeżą warstwą leku. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego i powinien być ustalony z lekarzem.
Nie stosuj Braunovidonu, jeśli:
Przed zastosowaniem maści warto porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Pamiętaj, że powidon jodowany może wchodzić w reakcje z innymi substancjami. Nie stosuj go jednocześnie lub krótko po produktach zawierających rtęć (ryzyko powstania drażniącego jodku rtęci). Ostrzegaj lekarza, jeśli jesteś w trakcie terapii litowej – regularne stosowanie Braunovidonu nie jest wtedy zalecane. Pamiętaj też, że jod może zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. na krew utajoną w kale czy glukozę) oraz utrudniać diagnostykę i leczenie chorób tarczycy z użyciem radioaktywnego izotopu jodu.
Braunovidonu nie należy stosować jednocześnie z:
Ponadto, maść może być mniej skuteczna, gdy na ranie jest dużo krwi, ropy lub innych białek, ponieważ jod z nimi reaguje.
Maści Braunovidon absolutnie nie wolno stosować u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz u niemowląt do ukończenia 6. miesiąca życia.
Stosowanie tej maści w ciąży i podczas karmienia jest bardzo ograniczone ze względu na zdolność jodu do przenikania przez łożysko i do mleka matki. Można ją stosować tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Stosowanie po 9. tygodniu ciąży oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Wyjątkiem jest sytuacja przedwczesnego odejścia wód płodowych z wysokim ryzykiem infekcji, ale wówczas używa się innych, słabszych preparatów jodowych.
Stosowanie maści Braunovidon nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Podczas stosowania mogą wystąpić, choć nie u każdego:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, przestań używać maści i skontaktuj się z lekarzem.
Przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne. Jednak jeśli nałożysz bardzo dużą ilość maści na rozległą ranę lub oparzenie, mogą wystąpić objawy zatrucia jodem. W przypadku przypadkowego spożycia maści należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – leczenie może obejmować płukanie żołądka odpowiednimi roztworami, a w skrajnych przypadkach dializę.
Jeśli zapomnisz nałożyć maść, zrób to jak najszybciej. Nie nakładaj podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą. Kontynuuj leczenie według zaleceń.
Przechowuj maść w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Nie używaj jej po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj nieużywanych leków do śmieci komunalnych ani kanalizacji – oddaj je do apteki.
Substancja czynna: Powidon jodowany. 100 g maści zawiera 10 g powidonu jodowanego, co odpowiada 10% zawartości dostępnego jodu. Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Strasse 1
34212 Melsungen
Niemcy
W celu uzyskania szczegółowych informacji można kontaktować się z przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl
tel. +48 61 44 20 100
fax. +48 61 44 23 936
Braunovidon to maść odkażająca, która pomaga w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, odleżyn, owrzodzeń oraz ropnych zmian skórnych o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Działa antyseptycznie, czyszcząc ranę.
Oba preparaty zawierają tę samą substancję czynną – powidon jodowany. Różnią się głównie konsystencją (Braunovidon to maść, Betadine występuje też w formie płynu i żelu) oraz producentem. Wybór zależy od preferowanej formy i wskazania – maść lepiej sprawdza się na suchsze rany wymagające dłuższego kontaktu z substancją leczniczą pod opatrunkiem.
Czas stosowania zależy od stanu rany i decyzji lekarza. Maść można nakładać wielokrotnie, aż do wygojenia zmiany. Kluczowe jest obserwowanie koloru – gdy brązowa barwa zblednie, należy nałożyć nową warstwę. Przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie konieczne może być monitorowanie czynności tarczycy.
Tak, Braunovidon jest przeznaczony właśnie do stosowania na rany, w tym otwarte, sączące się i zakażone. Należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany cienką warstwą maści. Działa tylko miejscowo, w miejscu aplikacji.
Nie, tej maści nie wolno stosować u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia. Dla starszych dzieci stosowanie należy zawsze skonsultować z lekarzem.
Tak, maść ma charakterystyczny brązowy kolor, który może tymczasowo zabarwić skórę. To naturalny kolor aktywnego jodu i świadczy o skuteczności preparatu. Plamy z ubrań można usunąć wodą z mydłem, a trudniejsze – roztworem amoniaku lub tiosiarczanu.
Stosowanie jest bardzo ograniczone. Można go używać tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, po konsultacji z lekarzem. Po 9. tygodniu ciąży oraz w trakcie karmienia piersią stosowanie jest przeciwwskazane.
Brązowy kolor oznacza aktywny, dostępny jod. Jeśli kolor zanika lub odbarwia się, to sygnał, że substancja czynna została zużyta i należy nałożyć nową warstwę maści oraz zmienić opatrunek.
| EAN | 5909990664412 |
| Opakowanie | 20 g |
| Producent | B.BRAUN MELSUNGEN AG |
| Dawka | 100 mg/g |
| Nazwa międzynarodowa | Polyvidonum |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Povidonum iodinatum |
| Moc | 100 mg/g |
| Postać farmaceutyczna | Maść |
| Droga podania | na skórę |
Postać farmaceutyczna Lek Braunovidon ma postać maści do stosowania na skórę. Lek zawiera substancję czynną powidon jodowany. Lek jest stosowany jako środek dezynfekujący do wielokrotnego użycia przez określony czas.
Lek Braunovidon jest wskazany w przypadkach oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, na zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodowanego i leków zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Lek Braunovidon nie powinien być stosowany jednocześnie lub krótko po zakończeniu stosowania produktów do pielęgnacji ran lub środków dezynfekujących zawierających rtęć, gdyż jod i rtęć mogą wchodzić w reakcje, w wyniku których powstawać mogą żrące substancje chemiczne. Leku Braunovidon nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru. W przypadku pacjentów poddawanych terapii litowej nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Braunovidon. Wchłonięty jod może nasilać niedoczynność tarczycy, którą z kolei może powodować lit.
Ciąża, karmienie piersią, wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży lek Braunovidon może być stosowany do dziewiątego tygodnia, jeżeli istnieją do tego istotne wskazania określone przez lekarza. Stosowanie leku Braunovidon po dziewiątym tygodniu ciąży i w okresie karmienia jest przeciwwskazane, ponieważ jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.
Braunovidon nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry.
W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie, należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Brak danych dotyczących przedawkowania podczas stosowania leku zgodnie ze wskazaniami i sposobem stosowania. W razie stosowania dużych dawek leku na duże powierzchnie skóry, rany lub oparzenia mogą wystąpić objawy zatrucia jodem.
W przypadku omyłkowego spożycia leku Braunovidon W razie spożycia leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.. Objawy W przypadku przypadkowego spożycia leku należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej. Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, wyniki leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Jak każdy lek, lek Braunovidon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istotne działania niepożądane lub objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz środki zapobiegawcze, jakie w przypadku ich wystąpienia należy podjąć
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości (alergii), np. późna alergia kontaktowa w formie swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzyków itp. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) obejmujące inne organy (np. skórę, układ oddechowy, układ krążenia).
W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania produktu Braunovidon i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Obejmuje to również działania nie wymienione w niniejszej ulotce.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Braunovidon
Jak wygląda lek Braunovidon i co zawiera opakowanie Lek ma postać maści o brązowej barwie.
dla wielkości opakowania 20 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z HDPE , w tekturowym pudełku.
dla wielkości opakowania 100 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z polipropylenu, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i importer
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o. ul. Tysiąclecia 14 64-300 Nowy Tomyśl tel. +48 61 44 20 100 fax.+48 61 44 23 936
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon 100 mg/g maść
2 SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
100g maści zawiera: 10g powidonu jodowanego (Povidonum iodinatum) z 10% zawartością dostępnego jodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3 POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Maść. Maść o brązowej barwie.
4 SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
Oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Maść nakłada się kilka razy na dobę na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną produktu. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
Nadwrażliwość na jod lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroby tarczycy Przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii) W przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry U noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia
Z uwagi na ryzyko oparzenia jodkiem rtęci, powidonu jodowanego nie powinno się stosować jednocześnie z produktami zawierającymi pochodne rtęci lub po ich zastosowaniu.
Nie zaleca się regularnego stosowania produktu Braunovidon u pacjentów w trakcie terapii litowej.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodu i produktów zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Powidonu jodowanego nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkami wodoru.
Uwaga: Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną błędnie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej). Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki z użyciem radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia powidonem jodowanym.
Jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki. Stosowanie powidonu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. W razie konieczności powidon jodowany można stosować jedynie do 9 tygodnia ciąży. Stosowanie po 9 tygodniu ciąży jest absolutnie przeciwwskazane, za wyjątkiem następującego przypadku:
Nie dotyczy.
Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: z powodu cytotoksycznego działania leku długie leczenie może wpłynąć niekorzystnie na proces gojenia się rany i może wystąpić przemijający ból, uczucie pieczenia i
gorąca. W nielicznych przypadkach opisywano wystąpienie późnego kontaktowego odczynu alergicznego, objawiającego się swędzeniem, zaczerwienieniem, pojawieniem się pęcherzyków itp.
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: zaburzenia czynności tarczycy, w przypadku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry. W takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: opisywano przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy W przypadku spożycia produktu należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej.
Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, efekty leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Grupa farmakoterapeutyczna: Środki antyseptyczne i dezynfekujące Kod ATC: D08AG02
Kompleks powidonu jodowanego jest skuteczny przy wartościach pH od 2 do 7. Dzięki obecności wolnego, niezwiązanego jodu, który w maści oraz roztworach wodnych jest uwalniany z kompleksu powidonu jodowanego w ramach reakcji równowagi, jod wykazuje działanie antybakteryjne. Kompleks powidonu jodowanego może być traktowany jako źródło jodu, uwalniające jod elementarny i tym samym utrzymujące na stałym poziomie stężenie aktywnego jodu. Poprzez związanie jodu w związku powidonu miejscowe właściwości drażniące jodu zostały znacznie ograniczone, w porównaniu do alkoholowych związków jodu. Wolny jod, jako silny utleniacz, wchodzi na poziomie molekularnym w reakcje głównie z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi oraz słabo utlenianymi grupami kwasów aminowych SH lub OH w enzymach i podstawowych komponentach strukturalnych mikroorganizmów. Nieswoista aktywność powidonu jodowanego jest podstawą skutecznego działania na wiele mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, prątki, grzyby (w szczególności Candida), wiele wirusów oraz niektóre pierwotniaki. Wydaje się, że nie istnieje ryzyko wystąpienia specyficznych pierwotnych reakcji odpornościowych na powidon jodowany. Nie są również znane przypadki reakcji wtórnych występujące po dłuższym okresie stosowania.
Stosując powidon jodowany należy brać pod uwagę możliwość wchłonięcia przez organizm pewnych ilości jodu, co jest uzależnione od miejsca i czasu stosowania, jak również od ilości zastosowanego leku. W przypadku stosowania na nieuszkodzoną skórę tylko nieznaczne ilości mogą zostać wchłonięte. Duże ilości mogą zostać wchłonięte w przypadku stosowania produktu leczniczego zawierającego powidon jodowany przez długie okres czasu na błonach śluzowych, dużych ranach i poparzeniach, a w szczególności w trakcie zaopatrywania jam ciała. Występujące wówczas podwyższone stężenie jodu we krwi jest zjawiskiem przejściowym. W przypadku prawidłowej czynności tarczycy zwiększone stężenie jodu nie powoduje znaczących zmian. Jeśli procesy wymiany jodu przebiegają prawidłowo, jego nadmiar jest wydalany przez nerki. Resorpcja, a szczególnie nerkowa eliminacja powidonu zależy od średniej masy cząsteczkowej związku. W przypadku masy cząsteczkowej powyżej 35.000 do 50.000 zakłada się występowanie retencji, przede wszystkim w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Brak jednak doniesień o wpływie powidonu jodowanego na tezaurozę lub inne zmiany po dożylnym lub podskórnym podaniu leku zawierającego powidon.
a) Ostra toksyczność Ostrą toksyczność stwierdzono na podstawie badań eksperymentalnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki i psy), którym podawano dawki ogólnoustrojowe (doustnie, dootrzewnowo, dożylnie) znacznie przewyższające stosowane ilości powidonu jodowanego.
b) Toksyczność podprzewlekła i przewlekła Jednym ze sposobów badania toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej u szczurów było mieszanie powidonu jodu (10% dostępnego jodu) z pokarmem, w dawce od 75 do 750 mg na dobę na kg masy ciała przez okres 12 tygodni. Po zaprzestaniu podawania powidonu jodowanego obserwowano w dużym stopniu odwracalny i zależny od dawki wzrost PBI (związanego z białkiem jodu w surowicy) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne w tarczycy. Podobne zmiany zaobserwowano w grupie kontrolnej, której podawano jodek potasu, o zawartości jodu zbliżonej do powidonu jodowanego.
c) Mutageniczność i ryzyko powstania nowotworu Jeżeli produkt stosowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem, można z wystarczającą pewnością wykluczyć ryzyko działania mutagennego lub rakotwórczego.
d) Toksyczny wpływ na rozrodczość W związku z tym, że jod dociera do łożyska i biorąc pod uwagę wrażliwość płodową na farmakologiczne dawki jodu, nie należy spodziewać się wchłonięcia dużych ilości jodu w okresie ciąży. W trakcie stosowania powidonu jodowanego w okresie okołoporodowym istnieje prawdopodobieństwo znacznego podwyższenia stężenia jodu w osoczu matki oraz przejściowego obniżenia aktywności tarczycy, jak również podwyższenia stężenia TSH u noworodka. Dodatkowo należy mieć na uwadze fakt, że stężenie jodu w mleku matki jest większe niż w osoczu. Z tego względu nie zaleca się stosowania powidonu jodowanego w trakcie ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że jest to konieczne.
Makrogol 400 Makrogol 4000 Woda oczyszczona Sodu wodorowęglan
Nie dotyczy.
3 lata
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
do stosowania
Bez szczególnych wymagań.
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
Pozwolenie nr 6644
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.04.1996 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.12.2014
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon to maść z powidonem jodowanym, stosowana do odkażania ran i zakażonych zmian skórnych. Pomaga w leczeniu oparzeń, odleżyn, owrzodzeń i ropnych infekcji skóry.
Maść Braunovidon pomaga na:
Powidon jodowany, czyli substancja czynna w tej maści, działa antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwwirusowo. Jod, który jest z niego uwalniany, niszczy mikroorganizmy, utleniając ich białka i kwasy tłuszczowe. Dzięki połączeniu jodu z powidonem, maść jest mniej drażniąca dla skóry niż tradycyjne alkoholowe roztwory jodu. To sprawia, że działa skutecznie na szeroką gamę bakterii, grzybów (w tym Candida) i wirusów, a jednocześnie jest lepiej tolerowana miejscowo.
Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, szczególnie na sączące się lub zakażone rany, dla optymalnego działania warto stosować ją co 4-6 godzin. Nakładaj cienką warstwę, tak aby dokładnie pokryć całą ranę. Maść może długo pozostawać na skórze pod opatrunkiem. Kluczową wskazówką jest obserwowanie jej brązowego koloru – to znak, że jod jest aktywny. Gdy maść odbarwi się, należy założyć nowy opatrunek z świeżą warstwą leku. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego i powinien być ustalony z lekarzem.
Nie stosuj Braunovidonu, jeśli:
Przed zastosowaniem maści warto porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Pamiętaj, że powidon jodowany może wchodzić w reakcje z innymi substancjami. Nie stosuj go jednocześnie lub krótko po produktach zawierających rtęć (ryzyko powstania drażniącego jodku rtęci). Ostrzegaj lekarza, jeśli jesteś w trakcie terapii litowej – regularne stosowanie Braunovidonu nie jest wtedy zalecane. Pamiętaj też, że jod może zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. na krew utajoną w kale czy glukozę) oraz utrudniać diagnostykę i leczenie chorób tarczycy z użyciem radioaktywnego izotopu jodu.
Braunovidonu nie należy stosować jednocześnie z:
Ponadto, maść może być mniej skuteczna, gdy na ranie jest dużo krwi, ropy lub innych białek, ponieważ jod z nimi reaguje.
Maści Braunovidon absolutnie nie wolno stosować u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz u niemowląt do ukończenia 6. miesiąca życia.
Stosowanie tej maści w ciąży i podczas karmienia jest bardzo ograniczone ze względu na zdolność jodu do przenikania przez łożysko i do mleka matki. Można ją stosować tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Stosowanie po 9. tygodniu ciąży oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Wyjątkiem jest sytuacja przedwczesnego odejścia wód płodowych z wysokim ryzykiem infekcji, ale wówczas używa się innych, słabszych preparatów jodowych.
Stosowanie maści Braunovidon nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Podczas stosowania mogą wystąpić, choć nie u każdego:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, przestań używać maści i skontaktuj się z lekarzem.
Przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne. Jednak jeśli nałożysz bardzo dużą ilość maści na rozległą ranę lub oparzenie, mogą wystąpić objawy zatrucia jodem. W przypadku przypadkowego spożycia maści należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – leczenie może obejmować płukanie żołądka odpowiednimi roztworami, a w skrajnych przypadkach dializę.
Jeśli zapomnisz nałożyć maść, zrób to jak najszybciej. Nie nakładaj podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą. Kontynuuj leczenie według zaleceń.
Przechowuj maść w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Nie używaj jej po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj nieużywanych leków do śmieci komunalnych ani kanalizacji – oddaj je do apteki.
Substancja czynna: Powidon jodowany. 100 g maści zawiera 10 g powidonu jodowanego, co odpowiada 10% zawartości dostępnego jodu. Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Strasse 1
34212 Melsungen
Niemcy
W celu uzyskania szczegółowych informacji można kontaktować się z przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl
tel. +48 61 44 20 100
fax. +48 61 44 23 936
Braunovidon to maść odkażająca, która pomaga w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, odleżyn, owrzodzeń oraz ropnych zmian skórnych o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Działa antyseptycznie, czyszcząc ranę.
Oba preparaty zawierają tę samą substancję czynną – powidon jodowany. Różnią się głównie konsystencją (Braunovidon to maść, Betadine występuje też w formie płynu i żelu) oraz producentem. Wybór zależy od preferowanej formy i wskazania – maść lepiej sprawdza się na suchsze rany wymagające dłuższego kontaktu z substancją leczniczą pod opatrunkiem.
Czas stosowania zależy od stanu rany i decyzji lekarza. Maść można nakładać wielokrotnie, aż do wygojenia zmiany. Kluczowe jest obserwowanie koloru – gdy brązowa barwa zblednie, należy nałożyć nową warstwę. Przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie konieczne może być monitorowanie czynności tarczycy.
Tak, Braunovidon jest przeznaczony właśnie do stosowania na rany, w tym otwarte, sączące się i zakażone. Należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany cienką warstwą maści. Działa tylko miejscowo, w miejscu aplikacji.
Nie, tej maści nie wolno stosować u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia. Dla starszych dzieci stosowanie należy zawsze skonsultować z lekarzem.
Tak, maść ma charakterystyczny brązowy kolor, który może tymczasowo zabarwić skórę. To naturalny kolor aktywnego jodu i świadczy o skuteczności preparatu. Plamy z ubrań można usunąć wodą z mydłem, a trudniejsze – roztworem amoniaku lub tiosiarczanu.
Stosowanie jest bardzo ograniczone. Można go używać tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, po konsultacji z lekarzem. Po 9. tygodniu ciąży oraz w trakcie karmienia piersią stosowanie jest przeciwwskazane.
Brązowy kolor oznacza aktywny, dostępny jod. Jeśli kolor zanika lub odbarwia się, to sygnał, że substancja czynna została zużyta i należy nałożyć nową warstwę maści oraz zmienić opatrunek.
| EAN | 5909990664412 |
| Opakowanie | 20 g |
| Producent | B.BRAUN MELSUNGEN AG |
| Dawka | 100 mg/g |
| Nazwa międzynarodowa | Polyvidonum |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Povidonum iodinatum |
| Moc | 100 mg/g |
| Postać farmaceutyczna | Maść |
| Droga podania | na skórę |
Postać farmaceutyczna Lek Braunovidon ma postać maści do stosowania na skórę. Lek zawiera substancję czynną powidon jodowany. Lek jest stosowany jako środek dezynfekujący do wielokrotnego użycia przez określony czas.
Lek Braunovidon jest wskazany w przypadkach oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, na zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodowanego i leków zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Lek Braunovidon nie powinien być stosowany jednocześnie lub krótko po zakończeniu stosowania produktów do pielęgnacji ran lub środków dezynfekujących zawierających rtęć, gdyż jod i rtęć mogą wchodzić w reakcje, w wyniku których powstawać mogą żrące substancje chemiczne. Leku Braunovidon nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru. W przypadku pacjentów poddawanych terapii litowej nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Braunovidon. Wchłonięty jod może nasilać niedoczynność tarczycy, którą z kolei może powodować lit.
Ciąża, karmienie piersią, wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży lek Braunovidon może być stosowany do dziewiątego tygodnia, jeżeli istnieją do tego istotne wskazania określone przez lekarza. Stosowanie leku Braunovidon po dziewiątym tygodniu ciąży i w okresie karmienia jest przeciwwskazane, ponieważ jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.
Braunovidon nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry.
W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie, należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Brak danych dotyczących przedawkowania podczas stosowania leku zgodnie ze wskazaniami i sposobem stosowania. W razie stosowania dużych dawek leku na duże powierzchnie skóry, rany lub oparzenia mogą wystąpić objawy zatrucia jodem.
W przypadku omyłkowego spożycia leku Braunovidon W razie spożycia leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.. Objawy W przypadku przypadkowego spożycia leku należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej. Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, wyniki leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Jak każdy lek, lek Braunovidon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istotne działania niepożądane lub objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz środki zapobiegawcze, jakie w przypadku ich wystąpienia należy podjąć
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości (alergii), np. późna alergia kontaktowa w formie swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzyków itp. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) obejmujące inne organy (np. skórę, układ oddechowy, układ krążenia).
W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania produktu Braunovidon i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Obejmuje to również działania nie wymienione w niniejszej ulotce.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Braunovidon
Jak wygląda lek Braunovidon i co zawiera opakowanie Lek ma postać maści o brązowej barwie.
dla wielkości opakowania 20 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z HDPE , w tekturowym pudełku.
dla wielkości opakowania 100 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z polipropylenu, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i importer
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o. ul. Tysiąclecia 14 64-300 Nowy Tomyśl tel. +48 61 44 20 100 fax.+48 61 44 23 936
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon 100 mg/g maść
2 SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
100g maści zawiera: 10g powidonu jodowanego (Povidonum iodinatum) z 10% zawartością dostępnego jodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3 POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Maść. Maść o brązowej barwie.
4 SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
Oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Maść nakłada się kilka razy na dobę na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną produktu. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
Nadwrażliwość na jod lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroby tarczycy Przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii) W przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry U noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia
Z uwagi na ryzyko oparzenia jodkiem rtęci, powidonu jodowanego nie powinno się stosować jednocześnie z produktami zawierającymi pochodne rtęci lub po ich zastosowaniu.
Nie zaleca się regularnego stosowania produktu Braunovidon u pacjentów w trakcie terapii litowej.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodu i produktów zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Powidonu jodowanego nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkami wodoru.
Uwaga: Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną błędnie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej). Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki z użyciem radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia powidonem jodowanym.
Jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki. Stosowanie powidonu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. W razie konieczności powidon jodowany można stosować jedynie do 9 tygodnia ciąży. Stosowanie po 9 tygodniu ciąży jest absolutnie przeciwwskazane, za wyjątkiem następującego przypadku:
Nie dotyczy.
Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: z powodu cytotoksycznego działania leku długie leczenie może wpłynąć niekorzystnie na proces gojenia się rany i może wystąpić przemijający ból, uczucie pieczenia i
gorąca. W nielicznych przypadkach opisywano wystąpienie późnego kontaktowego odczynu alergicznego, objawiającego się swędzeniem, zaczerwienieniem, pojawieniem się pęcherzyków itp.
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: zaburzenia czynności tarczycy, w przypadku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry. W takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: opisywano przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy W przypadku spożycia produktu należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej.
Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, efekty leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Grupa farmakoterapeutyczna: Środki antyseptyczne i dezynfekujące Kod ATC: D08AG02
Kompleks powidonu jodowanego jest skuteczny przy wartościach pH od 2 do 7. Dzięki obecności wolnego, niezwiązanego jodu, który w maści oraz roztworach wodnych jest uwalniany z kompleksu powidonu jodowanego w ramach reakcji równowagi, jod wykazuje działanie antybakteryjne. Kompleks powidonu jodowanego może być traktowany jako źródło jodu, uwalniające jod elementarny i tym samym utrzymujące na stałym poziomie stężenie aktywnego jodu. Poprzez związanie jodu w związku powidonu miejscowe właściwości drażniące jodu zostały znacznie ograniczone, w porównaniu do alkoholowych związków jodu. Wolny jod, jako silny utleniacz, wchodzi na poziomie molekularnym w reakcje głównie z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi oraz słabo utlenianymi grupami kwasów aminowych SH lub OH w enzymach i podstawowych komponentach strukturalnych mikroorganizmów. Nieswoista aktywność powidonu jodowanego jest podstawą skutecznego działania na wiele mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, prątki, grzyby (w szczególności Candida), wiele wirusów oraz niektóre pierwotniaki. Wydaje się, że nie istnieje ryzyko wystąpienia specyficznych pierwotnych reakcji odpornościowych na powidon jodowany. Nie są również znane przypadki reakcji wtórnych występujące po dłuższym okresie stosowania.
Stosując powidon jodowany należy brać pod uwagę możliwość wchłonięcia przez organizm pewnych ilości jodu, co jest uzależnione od miejsca i czasu stosowania, jak również od ilości zastosowanego leku. W przypadku stosowania na nieuszkodzoną skórę tylko nieznaczne ilości mogą zostać wchłonięte. Duże ilości mogą zostać wchłonięte w przypadku stosowania produktu leczniczego zawierającego powidon jodowany przez długie okres czasu na błonach śluzowych, dużych ranach i poparzeniach, a w szczególności w trakcie zaopatrywania jam ciała. Występujące wówczas podwyższone stężenie jodu we krwi jest zjawiskiem przejściowym. W przypadku prawidłowej czynności tarczycy zwiększone stężenie jodu nie powoduje znaczących zmian. Jeśli procesy wymiany jodu przebiegają prawidłowo, jego nadmiar jest wydalany przez nerki. Resorpcja, a szczególnie nerkowa eliminacja powidonu zależy od średniej masy cząsteczkowej związku. W przypadku masy cząsteczkowej powyżej 35.000 do 50.000 zakłada się występowanie retencji, przede wszystkim w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Brak jednak doniesień o wpływie powidonu jodowanego na tezaurozę lub inne zmiany po dożylnym lub podskórnym podaniu leku zawierającego powidon.
a) Ostra toksyczność Ostrą toksyczność stwierdzono na podstawie badań eksperymentalnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki i psy), którym podawano dawki ogólnoustrojowe (doustnie, dootrzewnowo, dożylnie) znacznie przewyższające stosowane ilości powidonu jodowanego.
b) Toksyczność podprzewlekła i przewlekła Jednym ze sposobów badania toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej u szczurów było mieszanie powidonu jodu (10% dostępnego jodu) z pokarmem, w dawce od 75 do 750 mg na dobę na kg masy ciała przez okres 12 tygodni. Po zaprzestaniu podawania powidonu jodowanego obserwowano w dużym stopniu odwracalny i zależny od dawki wzrost PBI (związanego z białkiem jodu w surowicy) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne w tarczycy. Podobne zmiany zaobserwowano w grupie kontrolnej, której podawano jodek potasu, o zawartości jodu zbliżonej do powidonu jodowanego.
c) Mutageniczność i ryzyko powstania nowotworu Jeżeli produkt stosowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem, można z wystarczającą pewnością wykluczyć ryzyko działania mutagennego lub rakotwórczego.
d) Toksyczny wpływ na rozrodczość W związku z tym, że jod dociera do łożyska i biorąc pod uwagę wrażliwość płodową na farmakologiczne dawki jodu, nie należy spodziewać się wchłonięcia dużych ilości jodu w okresie ciąży. W trakcie stosowania powidonu jodowanego w okresie okołoporodowym istnieje prawdopodobieństwo znacznego podwyższenia stężenia jodu w osoczu matki oraz przejściowego obniżenia aktywności tarczycy, jak również podwyższenia stężenia TSH u noworodka. Dodatkowo należy mieć na uwadze fakt, że stężenie jodu w mleku matki jest większe niż w osoczu. Z tego względu nie zaleca się stosowania powidonu jodowanego w trakcie ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że jest to konieczne.
Makrogol 400 Makrogol 4000 Woda oczyszczona Sodu wodorowęglan
Nie dotyczy.
3 lata
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
do stosowania
Bez szczególnych wymagań.
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
Pozwolenie nr 6644
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.04.1996 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.12.2014
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon to maść z powidonem jodowanym, stosowana do odkażania ran i zakażonych zmian skórnych. Pomaga w leczeniu oparzeń, odleżyn, owrzodzeń i ropnych infekcji skóry.
Maść Braunovidon pomaga na:
Powidon jodowany, czyli substancja czynna w tej maści, działa antybakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwwirusowo. Jod, który jest z niego uwalniany, niszczy mikroorganizmy, utleniając ich białka i kwasy tłuszczowe. Dzięki połączeniu jodu z powidonem, maść jest mniej drażniąca dla skóry niż tradycyjne alkoholowe roztwory jodu. To sprawia, że działa skutecznie na szeroką gamę bakterii, grzybów (w tym Candida) i wirusów, a jednocześnie jest lepiej tolerowana miejscowo.
Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, szczególnie na sączące się lub zakażone rany, dla optymalnego działania warto stosować ją co 4-6 godzin. Nakładaj cienką warstwę, tak aby dokładnie pokryć całą ranę. Maść może długo pozostawać na skórze pod opatrunkiem. Kluczową wskazówką jest obserwowanie jej brązowego koloru – to znak, że jod jest aktywny. Gdy maść odbarwi się, należy założyć nowy opatrunek z świeżą warstwą leku. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego i powinien być ustalony z lekarzem.
Nie stosuj Braunovidonu, jeśli:
Przed zastosowaniem maści warto porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Pamiętaj, że powidon jodowany może wchodzić w reakcje z innymi substancjami. Nie stosuj go jednocześnie lub krótko po produktach zawierających rtęć (ryzyko powstania drażniącego jodku rtęci). Ostrzegaj lekarza, jeśli jesteś w trakcie terapii litowej – regularne stosowanie Braunovidonu nie jest wtedy zalecane. Pamiętaj też, że jod może zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. na krew utajoną w kale czy glukozę) oraz utrudniać diagnostykę i leczenie chorób tarczycy z użyciem radioaktywnego izotopu jodu.
Braunovidonu nie należy stosować jednocześnie z:
Ponadto, maść może być mniej skuteczna, gdy na ranie jest dużo krwi, ropy lub innych białek, ponieważ jod z nimi reaguje.
Maści Braunovidon absolutnie nie wolno stosować u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz u niemowląt do ukończenia 6. miesiąca życia.
Stosowanie tej maści w ciąży i podczas karmienia jest bardzo ograniczone ze względu na zdolność jodu do przenikania przez łożysko i do mleka matki. Można ją stosować tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Stosowanie po 9. tygodniu ciąży oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Wyjątkiem jest sytuacja przedwczesnego odejścia wód płodowych z wysokim ryzykiem infekcji, ale wówczas używa się innych, słabszych preparatów jodowych.
Stosowanie maści Braunovidon nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Podczas stosowania mogą wystąpić, choć nie u każdego:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, przestań używać maści i skontaktuj się z lekarzem.
Przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne. Jednak jeśli nałożysz bardzo dużą ilość maści na rozległą ranę lub oparzenie, mogą wystąpić objawy zatrucia jodem. W przypadku przypadkowego spożycia maści należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – leczenie może obejmować płukanie żołądka odpowiednimi roztworami, a w skrajnych przypadkach dializę.
Jeśli zapomnisz nałożyć maść, zrób to jak najszybciej. Nie nakładaj podwójnej dawki, żeby nadrobić pominiętą. Kontynuuj leczenie według zaleceń.
Przechowuj maść w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Nie używaj jej po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj nieużywanych leków do śmieci komunalnych ani kanalizacji – oddaj je do apteki.
Substancja czynna: Powidon jodowany. 100 g maści zawiera 10 g powidonu jodowanego, co odpowiada 10% zawartości dostępnego jodu. Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.
B. Braun Melsungen AG
Carl-Braun-Strasse 1
34212 Melsungen
Niemcy
W celu uzyskania szczegółowych informacji można kontaktować się z przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl
tel. +48 61 44 20 100
fax. +48 61 44 23 936
Braunovidon to maść odkażająca, która pomaga w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, odleżyn, owrzodzeń oraz ropnych zmian skórnych o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Działa antyseptycznie, czyszcząc ranę.
Oba preparaty zawierają tę samą substancję czynną – powidon jodowany. Różnią się głównie konsystencją (Braunovidon to maść, Betadine występuje też w formie płynu i żelu) oraz producentem. Wybór zależy od preferowanej formy i wskazania – maść lepiej sprawdza się na suchsze rany wymagające dłuższego kontaktu z substancją leczniczą pod opatrunkiem.
Czas stosowania zależy od stanu rany i decyzji lekarza. Maść można nakładać wielokrotnie, aż do wygojenia zmiany. Kluczowe jest obserwowanie koloru – gdy brązowa barwa zblednie, należy nałożyć nową warstwę. Przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie konieczne może być monitorowanie czynności tarczycy.
Tak, Braunovidon jest przeznaczony właśnie do stosowania na rany, w tym otwarte, sączące się i zakażone. Należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany cienką warstwą maści. Działa tylko miejscowo, w miejscu aplikacji.
Nie, tej maści nie wolno stosować u noworodków (szczególnie wcześniaków) oraz u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia. Dla starszych dzieci stosowanie należy zawsze skonsultować z lekarzem.
Tak, maść ma charakterystyczny brązowy kolor, który może tymczasowo zabarwić skórę. To naturalny kolor aktywnego jodu i świadczy o skuteczności preparatu. Plamy z ubrań można usunąć wodą z mydłem, a trudniejsze – roztworem amoniaku lub tiosiarczanu.
Stosowanie jest bardzo ograniczone. Można go używać tylko do 9. tygodnia ciąży i wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, po konsultacji z lekarzem. Po 9. tygodniu ciąży oraz w trakcie karmienia piersią stosowanie jest przeciwwskazane.
Brązowy kolor oznacza aktywny, dostępny jod. Jeśli kolor zanika lub odbarwia się, to sygnał, że substancja czynna została zużyta i należy nałożyć nową warstwę maści oraz zmienić opatrunek.
| EAN | 5909990664412 |
| Opakowanie | 20 g |
| Producent | B.BRAUN MELSUNGEN AG |
| Dawka | 100 mg/g |
| Nazwa międzynarodowa | Polyvidonum |
| Rodzaj | Lek |
| Nazwa powszechnie stosowana | Povidonum iodinatum |
| Moc | 100 mg/g |
| Postać farmaceutyczna | Maść |
| Droga podania | na skórę |
Postać farmaceutyczna Lek Braunovidon ma postać maści do stosowania na skórę. Lek zawiera substancję czynną powidon jodowany. Lek jest stosowany jako środek dezynfekujący do wielokrotnego użycia przez określony czas.
Lek Braunovidon jest wskazany w przypadkach oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, na zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodowanego i leków zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Lek Braunovidon nie powinien być stosowany jednocześnie lub krótko po zakończeniu stosowania produktów do pielęgnacji ran lub środków dezynfekujących zawierających rtęć, gdyż jod i rtęć mogą wchodzić w reakcje, w wyniku których powstawać mogą żrące substancje chemiczne. Leku Braunovidon nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru. W przypadku pacjentów poddawanych terapii litowej nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Braunovidon. Wchłonięty jod może nasilać niedoczynność tarczycy, którą z kolei może powodować lit.
Ciąża, karmienie piersią, wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży lek Braunovidon może być stosowany do dziewiątego tygodnia, jeżeli istnieją do tego istotne wskazania określone przez lekarza. Stosowanie leku Braunovidon po dziewiątym tygodniu ciąży i w okresie karmienia jest przeciwwskazane, ponieważ jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.
Braunovidon nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry.
W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie, należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Brak danych dotyczących przedawkowania podczas stosowania leku zgodnie ze wskazaniami i sposobem stosowania. W razie stosowania dużych dawek leku na duże powierzchnie skóry, rany lub oparzenia mogą wystąpić objawy zatrucia jodem.
W przypadku omyłkowego spożycia leku Braunovidon W razie spożycia leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.. Objawy W przypadku przypadkowego spożycia leku należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej. Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, wyniki leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Jak każdy lek, lek Braunovidon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istotne działania niepożądane lub objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz środki zapobiegawcze, jakie w przypadku ich wystąpienia należy podjąć
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości (alergii), np. późna alergia kontaktowa w formie swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzyków itp. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) obejmujące inne organy (np. skórę, układ oddechowy, układ krążenia).
W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania produktu Braunovidon i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Obejmuje to również działania nie wymienione w niniejszej ulotce.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Co zawiera lek Braunovidon
Jak wygląda lek Braunovidon i co zawiera opakowanie Lek ma postać maści o brązowej barwie.
dla wielkości opakowania 20 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z HDPE , w tekturowym pudełku.
dla wielkości opakowania 100 g: Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z polipropylenu, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i importer
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Aesculap Chifa Sp. z o.o. ul. Tysiąclecia 14 64-300 Nowy Tomyśl tel. +48 61 44 20 100 fax.+48 61 44 23 936
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Braunovidon 100 mg/g maść
2 SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
100g maści zawiera: 10g powidonu jodowanego (Povidonum iodinatum) z 10% zawartością dostępnego jodu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3 POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Maść. Maść o brązowej barwie.
4 SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
Oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Maść nakłada się kilka razy na dobę na wymagającą leczenia powierzchnię skóry. W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę. Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta. Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści. Aby maść działała skutecznie należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany.
Uwaga: Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną produktu. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
Nadwrażliwość na jod lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroby tarczycy Przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii) W przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry U noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia
Z uwagi na ryzyko oparzenia jodkiem rtęci, powidonu jodowanego nie powinno się stosować jednocześnie z produktami zawierającymi pochodne rtęci lub po ich zastosowaniu.
Nie zaleca się regularnego stosowania produktu Braunovidon u pacjentów w trakcie terapii litowej.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie powidonu jodu i produktów zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne. Powidonu jodowanego nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkami wodoru.
Uwaga: Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną błędnie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej). Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki z użyciem radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia powidonem jodowanym.
Jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki. Stosowanie powidonu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. W razie konieczności powidon jodowany można stosować jedynie do 9 tygodnia ciąży. Stosowanie po 9 tygodniu ciąży jest absolutnie przeciwwskazane, za wyjątkiem następującego przypadku:
Nie dotyczy.
Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: z powodu cytotoksycznego działania leku długie leczenie może wpłynąć niekorzystnie na proces gojenia się rany i może wystąpić przemijający ból, uczucie pieczenia i
gorąca. W nielicznych przypadkach opisywano wystąpienie późnego kontaktowego odczynu alergicznego, objawiającego się swędzeniem, zaczerwienieniem, pojawieniem się pęcherzyków itp.
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: zaburzenia czynności tarczycy, w przypadku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry. W takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: opisywano przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl (https://smz.ezdrowie.gov.pl/)
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Objawy W przypadku spożycia produktu należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej.
Leczenie doraźne, odtrutki Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, efekty leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
Grupa farmakoterapeutyczna: Środki antyseptyczne i dezynfekujące Kod ATC: D08AG02
Kompleks powidonu jodowanego jest skuteczny przy wartościach pH od 2 do 7. Dzięki obecności wolnego, niezwiązanego jodu, który w maści oraz roztworach wodnych jest uwalniany z kompleksu powidonu jodowanego w ramach reakcji równowagi, jod wykazuje działanie antybakteryjne. Kompleks powidonu jodowanego może być traktowany jako źródło jodu, uwalniające jod elementarny i tym samym utrzymujące na stałym poziomie stężenie aktywnego jodu. Poprzez związanie jodu w związku powidonu miejscowe właściwości drażniące jodu zostały znacznie ograniczone, w porównaniu do alkoholowych związków jodu. Wolny jod, jako silny utleniacz, wchodzi na poziomie molekularnym w reakcje głównie z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi oraz słabo utlenianymi grupami kwasów aminowych SH lub OH w enzymach i podstawowych komponentach strukturalnych mikroorganizmów. Nieswoista aktywność powidonu jodowanego jest podstawą skutecznego działania na wiele mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, prątki, grzyby (w szczególności Candida), wiele wirusów oraz niektóre pierwotniaki. Wydaje się, że nie istnieje ryzyko wystąpienia specyficznych pierwotnych reakcji odpornościowych na powidon jodowany. Nie są również znane przypadki reakcji wtórnych występujące po dłuższym okresie stosowania.
Stosując powidon jodowany należy brać pod uwagę możliwość wchłonięcia przez organizm pewnych ilości jodu, co jest uzależnione od miejsca i czasu stosowania, jak również od ilości zastosowanego leku. W przypadku stosowania na nieuszkodzoną skórę tylko nieznaczne ilości mogą zostać wchłonięte. Duże ilości mogą zostać wchłonięte w przypadku stosowania produktu leczniczego zawierającego powidon jodowany przez długie okres czasu na błonach śluzowych, dużych ranach i poparzeniach, a w szczególności w trakcie zaopatrywania jam ciała. Występujące wówczas podwyższone stężenie jodu we krwi jest zjawiskiem przejściowym. W przypadku prawidłowej czynności tarczycy zwiększone stężenie jodu nie powoduje znaczących zmian. Jeśli procesy wymiany jodu przebiegają prawidłowo, jego nadmiar jest wydalany przez nerki. Resorpcja, a szczególnie nerkowa eliminacja powidonu zależy od średniej masy cząsteczkowej związku. W przypadku masy cząsteczkowej powyżej 35.000 do 50.000 zakłada się występowanie retencji, przede wszystkim w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Brak jednak doniesień o wpływie powidonu jodowanego na tezaurozę lub inne zmiany po dożylnym lub podskórnym podaniu leku zawierającego powidon.
a) Ostra toksyczność Ostrą toksyczność stwierdzono na podstawie badań eksperymentalnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki i psy), którym podawano dawki ogólnoustrojowe (doustnie, dootrzewnowo, dożylnie) znacznie przewyższające stosowane ilości powidonu jodowanego.
b) Toksyczność podprzewlekła i przewlekła Jednym ze sposobów badania toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej u szczurów było mieszanie powidonu jodu (10% dostępnego jodu) z pokarmem, w dawce od 75 do 750 mg na dobę na kg masy ciała przez okres 12 tygodni. Po zaprzestaniu podawania powidonu jodowanego obserwowano w dużym stopniu odwracalny i zależny od dawki wzrost PBI (związanego z białkiem jodu w surowicy) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne w tarczycy. Podobne zmiany zaobserwowano w grupie kontrolnej, której podawano jodek potasu, o zawartości jodu zbliżonej do powidonu jodowanego.
c) Mutageniczność i ryzyko powstania nowotworu Jeżeli produkt stosowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem, można z wystarczającą pewnością wykluczyć ryzyko działania mutagennego lub rakotwórczego.
d) Toksyczny wpływ na rozrodczość W związku z tym, że jod dociera do łożyska i biorąc pod uwagę wrażliwość płodową na farmakologiczne dawki jodu, nie należy spodziewać się wchłonięcia dużych ilości jodu w okresie ciąży. W trakcie stosowania powidonu jodowanego w okresie okołoporodowym istnieje prawdopodobieństwo znacznego podwyższenia stężenia jodu w osoczu matki oraz przejściowego obniżenia aktywności tarczycy, jak również podwyższenia stężenia TSH u noworodka. Dodatkowo należy mieć na uwadze fakt, że stężenie jodu w mleku matki jest większe niż w osoczu. Z tego względu nie zaleca się stosowania powidonu jodowanego w trakcie ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że jest to konieczne.
Makrogol 400 Makrogol 4000 Woda oczyszczona Sodu wodorowęglan
Nie dotyczy.
3 lata
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
do stosowania
Bez szczególnych wymagań.
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Strasse 1 34212 Melsungen Niemcy
Pozwolenie nr 6644
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.04.1996 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.12.2014
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Produkty, które mogą Cię zainteresować

