Solvetusan 60 mg 20 tabletek

Solvetusan pomaga na suchy (nieproduktywny) kaszel. Skutecznie hamuje kaszel o różnym pochodzeniu:

• kaszel związany z zakażeniami górnych i dolnych dróg oddechowych
• kaszel w przebiegu krztuśca
• kaszel towarzyszący rakowi płuca

Lek przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 30 kg.

Lewodropropizyna działa głównie obwodowo - punkt uchwytu to oskrzela i tchawica. Hamuje uwalnianie neuropeptydów z włókien C, które odpowiadają za przewodzenie bodźców czuciowych wywołujących kaszel. Poza tym znosi skurcz oskrzeli wywołany histaminą, serotoniną i bradykininą.

W odróżnieniu od kodeiny i innych leków działających ośrodkowo, lewodropropizyna nie powoduje depresji oddechowej, nie zaburza oczyszczania śluzowo-rzęskowego i nie działa na receptory opioidowe. Nie uzależnia. W dawkach terapeutycznych nie wpływa na zapis EEG ani funkcje psychomotoryczne.

U zdrowych ochotników dawka 60 mg zmniejszała natężenie kaszlu na okres co najmniej 6 godzin.

Solvetusan stosuje się doustnie, między posiłkami (brak danych o wpływie jedzenia na wchłanianie leku).

Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 30 kg: 1 tabletka do 3 razy na dobę, w odstępach co najmniej 6 godzin.

Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli kaszel nie ustępuje po tygodniu leczenia, trzeba przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza. Kaszel to objaw - trzeba rozpoznać i leczyć chorobę, która go wywołuje.

Tabletka ma kreskę dzielącą, ale służy ona tylko do łatwiejszego przełamania w celu połknięcia, nie do podziału na równe dawki.

• Uczulenie na lewodropropizynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
• Obfita wydzielina oskrzelowa i zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek)
• Ciąża i okres karmienia piersią
• Dzieci o masie ciała poniżej 30 kg

Solvetusan to lek objawowy. Można go stosować tylko w oczekiwaniu na rozpoznanie przyczyny kaszlu lub na efekt leczenia choroby, która go wywołuje.

Szczególna ostrożność wymagana jest u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) - choć profil farmakokinetyczny lewodropropizyny nie zmienia się istotnie z wiekiem, wrażliwość na leki w tej grupie bywa inna.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 35 ml/min) zaleca się ostrożność.

Lek zawiera laktozę jednowodną - nie powinien być stosowany u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli uznaje się go za wolny od sodu.

Lewodropropizyna nie nasila działania substancji wpływających na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, alkohol, fenytoina, imipramina). W badaniach u ludzi w połączeniu z benzodiazepinami nie powodowała zmian w zapisie EEG. U osób szczególnie wrażliwych trzeba jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu leków uspokajających.

Badania kliniczne nie wykazały interakcji z lekami stosowanymi w chorobach oskrzeli i płuc: agonistami receptora beta-2-adrenergicznego, metyloksantynami, kortykosteroidami, antybiotykami, lekami regulującymi wydzielanie śluzu i lekami przeciwhistaminowymi.

Nie stwierdzono wpływu na działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (warfaryna) ani na hipoglikemizujący efekt insuliny.

Nie stosować u dzieci o masie ciała poniżej 30 kg. U dzieci powyżej 30 kg dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych: 1 tabletka do 3 razy na dobę w odstępach co najmniej 6 godzin.

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Lewodropropizyna przenika przez barierę łożyskową. W badaniach na zwierzętach przy dawce 24 mg/kg obserwowano niewielkie opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu płodów. Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie jest udokumentowane.

W badaniach na szczurach lewodropropizynę wykrywano w mleku karmiącej samicy do 8 godzin po podaniu. U jednego noworodka opisano senność, obniżenie napięcia mięśni i wymioty po karmieniu piersią przez matkę przyjmującą lewodropropizynę. Objawy ustąpiły samoistnie po ominięciu kilku karmień.

Nie prowadzono formalnych badań, ale w rzadkich przypadkach lek może powodować senność. Warto o tym pamiętać przed siadaniem za kierownicę lub obsługą maszyn.

Działania niepożądane lewodropropizyny występują bardzo rzadko. W większości przypadków nie są to ciężkie powikłania, a objawy ustępują po przerwaniu leczenia.

Ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy medycznej:

• Reakcja anafilaktyczna (wysypka, obrzęk twarzy, ust lub gardła, trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia, utrata przytomności) - bardzo rzadko
• Obrzęk naczynioruchowy - bardzo rzadko
• Ciężkie reakcje skórne, epidermoliza - częstość nieznana
• Zaburzenia rytmu serca (bigeminia przedsionkowa) - częstość nieznana
• Śpiączka hipoglikemiczna - częstość nieznana
• Omdlenie - częstość nieznana
• Drgawki - częstość nieznana

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• Skóra: pokrzywka, rumień, osutka, świąd
• Przewód pokarmowy: bóle żołądka, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka
• Układ nerwowy: zawroty głowy, zaburzenia równowagi, drżenia, mrowienie, drętwienie
• Serce i naczynia: kołatanie serca, częstoskurcz, obniżenie ciśnienia tętniczego
• Psychika: drażliwość, senność, depersonalizacja
• Układ oddechowy: duszność, kaszel, obrzęk błony śluzowej
• Inne: ogólne złe samopoczucie, osłabienie, osłabienie kończyn dolnych

Częstość nieznana: zapalenie języka, aftowe zapalenie jamy ustnej z gorączką, cholestatyczne zapalenie wątroby, uogólniony obrzęk, napady padaczki, rozszerzenie źrenic, przejściowa utrata zdolności widzenia, obrzęk powiek.

Nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych po pojedynczej dawce do 240 mg ani po dawce 120 mg trzy razy na dobę przez 8 kolejnych dni. Jedyny opisany przypadek przedawkowania dotyczył trzyletniego dziecka (dawka dobowa 360 mg) - wystąpił umiarkowany ból brzucha i wymioty, które ustąpiły bez dalszych konsekwencji.

W razie przedawkowania z objawami klinicznymi stosuje się leczenie objawowe: płukanie żołądka, węgiel aktywny, pozajelitową podaż płynów.

Nie przyjmować dawki podwójnej, żeby uzupełnić pominiętą. Po prostu przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności. Termin ważności leku to 2 lata.

Substancja czynna: lewodropropizyna 60 mg w jednej tabletce.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (89,37 mg), celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian.

Tabletki niepowlekane, okrągłe, obustronnie wypukłe, białe, o średnicy 9 mm, z jednostronną kreską dzielącą. Opakowanie zawiera 20 tabletek w blistrze aluminium/PVC/PVDC.

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
tel. (42) 22-53-100

Nie. To lek OTC - kupiszz go w aptece bez recepty. Ale nie stosuj go dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

Do 3 razy na dobę, w odstępach co najmniej 6 godzin. Czyli np. rano, po południu i wieczorem.

Nie. Tabletki połyka się doustnie. Kreska dzieląca na tabletce służy tylko do łatwiejszego przełamania w celu połknięcia, nie do podziału na mniejsze dawki.

Tak, pod warunkiem że od poprzedniej dawki minęło co najmniej 6 godzin. Warto pamiętać, że lek w rzadkich przypadkach może wywoływać senność - na noc to akurat nie przeszkadza.

Najlepiej między posiłkami. Nie ma danych o tym, jak jedzenie wpływa na wchłanianie lewodropropizyny, dlatego producent zaleca przyjmowanie leku na czczo lub z dala od posiłków.

Lewodropropizyna szybko wchłania się po podaniu doustnym. Czas półtrwania wynosi 1-2 godziny, a działanie przeciwkaszlowe utrzymuje się co najmniej 6 godzin po przyjęciu dawki 60 mg.

Nie. Lewodropropizyna nie działa na receptory opioidowe i nie wywołuje zachowań o typie uzależnienia. To istotna różnica w porównaniu z kodeiną i innymi lekami przeciwkaszlowymi działającymi ośrodkowo.

Badania kliniczne nie wykazały interakcji z lekami stosowanymi w chorobach dróg oddechowych - bronchodilatatorami, kortykosteroidami, antybiotykami czy lekami przeciwhistaminowymi. Ostrożność zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających u osób szczególnie wrażliwych.

Nie. Solvetusan jest wskazany wyłącznie na suchy (nieproduktywny) kaszel. Przy mokrym kaszlu z obfitą wydzieliną stosowanie leku przeciwkaszlowego jest przeciwwskazane, bo utrudnia odkrztuszanie.

Maksymalnie 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli kaszel nie ustępuje po tygodniu, trzeba przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza, żeby ustalić przyczynę kaszlu.