4.1 Wskazania do stosowania
Wskazaniem do podawania preparatu Magvit B6 jest profilaktyka powikłań związanych z niedoborem
magnezu i/lub witaminy B6 oraz uzupełnianie stwierdzonych niedoborów tych związków w
organizmie.
Profilaktycznie Magvit B6 zaleca się w stanach przewlekłego zmęczenia fizycznego i psychicznego,
nadpobudliwości nerwowej, w sytuacjach wywołujących stres, depresjach, zaburzeniach snu, bólach
mięśni, w zapobieganiu miażdżycy i zawałom serca.
Uzupełniająco w hipomagnezemii wywołanej nałogowym paleniem tytoniu i spożywaniem alkoholu;
długotrwałym stosowaniem leków przeczyszczających, środków antykoncepcyjnych i niektórych
preparatów moczopędnych oraz diurezą osmotyczną u cukrzyków w przebiegu przewlekłej
hiperglikemii.
Wspomagająco Magvit B6 znalazł zastosowanie jako uzupełnienie leczenia chorób serca i układu
krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca;
w terapii atonicznych skurczów mięśni i drętwienia kończyn, w stanach depresji nerwowej, a także
podczas rekonwalescencji po złamaniach kości lub w kompleksowym leczeniu osteoporozy.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Profilaktycznie: dorośli i dzieci od 12. roku życia (młodzież):
1 raz na dobę 2 tabletki lub 1 do 2 tabletek 2 razy na dobę
Młodsze dzieci na zalecenie lekarza.
Leczniczo: wyłącznie z przepisu lekarza.
Lek należy popić wodą.
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciężka niewydolność nerek, hipermagnezemia,
hiperwitaminoza B6, blok przedsionkowo-komorowy, myasthenia gravis, parkinsonizm leczony
L-dopą bez stosowania inhibitora obwodowej dekarboksylazy lewodopy, znaczne niedociśnienie
tętnicze, zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, biegunka.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas stosowania doustnych preparatów tetracyklin należy zachować trzygodzinną przerwę
pomiędzy podaniem antybiotyku a preparatu Magvit B6 z powodu zmniejszenia wchłaniania
tetracyklin z przewodu pokarmowego. Pacjenci z zaburzeniami czynności serca i nerek przed
zastosowaniem leku powinni skonsultować się z lekarzem.
Nie należy stosować preparatu na czczo, gdyż może spowodować biegunkę.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować
produktu Magvit B6.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Magnez zmniejsza wchłanianie teofiliny, tetracyklin, preparatów żelaza, związków fluoru i doustnych
leków przeciwzakrzepowych z grupy warfaryny.
Fosforany, duże dawki wapnia, nadmiar lipidów, fityniany, zmniejszają wchłanianie magnezu z
przewodu pokarmowego. Leki moczopędne, cisplatyna, cykloseryna, mineralokortykosteroidy,
nasilają wydalanie magnezu z moczem. Aminoglikozydy, środki zwiotczające oraz kolistyna
stosowane jednocześnie z preparatami magnezowymi mogą spowodować porażenie mięśniowe. Na
skutek alkalizacji moczu następuje zmniejszenie nerkowego wydalania chinidyny co wiąże się z
ryzykiem jej przedawkowania. Witamina B6 może zmniejszać stężenie fenytoiny w surowicy krwi.
Stosowanie cykloseryny, hydralazyny, izoniazydu, penicylaminy i doustnych środków
antykoncepcyjnych prowadzi do zwiększenia zapotrzebowania na witaminę B6.
4.6 Ciąża lub laktacja
Nie wiadomo, czy lek może powodować zagrożenie dla płodu, ponieważ nie przeprowadzono
odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych obserwacji u ludzi. Dlatego decyzję o stosowaniu
preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią należy każdorazowo podejmować indywidualnie w
stosunku do pacjentki.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu
Lek nie powoduje zaburzenia sprawności psychofizycznej, zdolności prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
4.8 Działania niepożądane
Przy proponowanym dawkowaniu na ogół nie występują. Sporadycznie mogą pojawić się zaburzenia
żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, luźne stolce lub zaczerwienienie skóry. Długotrwałe
systematyczne przyjmowanie pirydoksyny w dawce 50 mg/dobę może stać się przyczyną obwodowej
neuropatii czuciowej, natomiast dawki dobowe powyżej 200 mg mogą prowadzić do niedoboru
kwasu foliowego, zaburzeń oddechowych oraz różnego typu dermatoz.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel. + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Przy długotrwałym przyjmowaniu leku w dawkach przekraczających zalecane mogą pojawić się
objawy opisane działaniami niepożądanymi oraz spadek ciśnienia krwi, osłabienie mięśniowe,
zaburzenia czucia, ból kończyn, brak odruchów ścięgnowych, trudności w oddychaniu i zaburzenia
rytmu pracy serca jako efekt zasadowicy lub zespołu mleczno-alkalicznego.
W przypadku przedawkowania stosuje się nawodnienie doustne lub dożylne
(w ciężkich stanach podaje się dożylnie 0,9% roztwór NaCl). Jednocześnie lub tuż po nawodnieniu
podaje się furosemid lub inne leki moczopędne. Jeśli nie ma poprawy stosuje się kalcytoninę.
Pacjentom z małym stężeniem fosforanów we krwi i sprawnymi nerkami można podać doustnie
fosforany.
i zrób zakupy na skróty.
