4.1 Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy stosowany jest w doraźnym leczeniu łagodnego lub umiarkowanego bólu
związanego z migreną, bólu głowy, bólu pleców, bólów menstruacyjnych, bólu zęba, bólów
reumatycznych i mięśniowych, bólu związanego z łagodnymi postaciami zapalenia stawów,
przeziębieniem oraz grypą, bólu gardła lub gorączki. Produkt leczniczy jest szczególnie
odpowiedni do leczenia bólu wymagającego silniejszego działania przeciwbólowego niż
ibuprofen lub paracetamol stosowane oddzielnie.
Produkt leczniczy APAP intense przeznaczony jest dla dorosłych w wieku od 18 lat.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Tylko do stosowania krótkotrwałego.
Pacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają się lub
gdy konieczne jest stosowanie produktu leczniczego przez okres dłuższy niż 3 dni.
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do
złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4).
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres, aby ograniczyć
wystąpienie działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Dorośli: jedna tabletka do 3 razy na dobę popijana wodą. Należy zachować co najmniej
6 godzinną przerwę między kolejnymi dawkami.
Jeśli po przyjęciu jednej tabletki objawy nie ustępują, można przyjąć maksymalnie dwie
tabletki, nie częściej niż trzy razy na dobę. Należy zachować co najmniej 6 godzinną przerwę
między kolejnymi dawkami.
Nie należy przyjmować więcej niż sześć tabletek (1200 mg ibuprofenu, 3000 mg paracetamolu)
w ciągu 24 godzin.
Osoby w podeszłym wieku: nie jest wymagane dostosowanie dawki (patrz punkt 4.4).
U osób w podeszłym wieku występuje zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
Jeśli istnieje konieczność podania leku z grupy NLPZ, należy zastosować najmniejszą skuteczną
dawkę przez możliwie najkrótszy okres. W trakcie leczenia lekami z grupy NLPZ należy
regularnie monitorować stan pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia krwawień
z przewodu pokarmowego.
Dzieci i młodzież
Nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Sposób podawania
Podanie doustne.
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych APAP intense należy
przyjmować w trakcie posiłku.
4.3 Przeciwwskazania
Produkt leczniczy jest przeciwwskazany:
u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą (wymienioną w punkcie 6.1),
u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, obrzęk
naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywka) związanymi
z przyjęciem kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ),
u pacjentów z czynną lub występującą w wywiadzie nawracającą chorobą wrzodową
żołądka i (lub) dwunastnicy, i (lub) krwotokiem z żołądka lub dwunastnicy (co najmniej
dwa osobne przypadki stwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia),
u pacjentów z owrzodzeniem, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego,
czynnym lub w wywiadzie, łącznie z przypadkami związanymi z przyjęciem leków
z grupy NLPZ (patrz punkt 4.4),
u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia,
u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek lub ciężką
niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA) (patrz punkt 4.4),
w przypadku równoczesnego stosowania z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym
z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2) oraz kwasem
acetylosalicylowym w dawkach większych niż 75 mg na dobę – zwiększone ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.5),
w przypadku jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych zawierających
paracetamol – zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych
(patrz punkt 4.5),
w III trymestrze ciąży.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Paracetamol
Ryzyko związane z przedawkowaniem paracetamolu jest większe u pacjentów z alkoholową
niewydolnością wątroby bez objawów marskości. W przypadku przedawkowania należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem nawet, jeśli pacjent czuje się dobrze, ponieważ istnieje
ryzyko wystąpienia opóźnionego poważnego uszkodzenia wątroby.
Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion
gap metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów
z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z
niedożywieniem lub z innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm),
leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas lub
skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA
spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie
przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta Pomiar 5-oksoproliny moczowej
może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny
HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
Ibuprofen
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych należy zastosować najmniejszą
skuteczną dawkę w najkrótszym czasie koniecznym do złagodzenia objawów (patrz punkt 4.2
oraz zaburzenia dotyczące układu pokarmowego oraz zaburzenia układu krążenia poniżej) oraz
przyjmować produkt leczniczy w trakcie posiłków (patrz punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku, po zastosowaniu leków z grupy NLPZ, częściej występują działania
niepożądane, szczególnie krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, niekiedy ze
skutkiem śmiertelnym (patrz punkt 4.2).
Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów, u których występują:
-
Zaburzenia oddychania
U pacjentów z astmą oskrzelową, czynną lub w wywiadzie, odnotowano przypadki nagłego
skurczu oskrzeli po podaniu leków z grupy NLPZ.
-
Zaburzenia serca, nerek i wątroby
Stosowanie leków z grupy NLPZ może prowadzić do zależnego od dawki hamowania syntezy
prostaglandyn oraz przyspieszać wystąpienie zaburzeń czynności nerek. Ryzyko wystąpienia
powyższych reakcji jest największe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, serca,
wątroby, u osób przyjmujących leki moczopędne oraz u osób w podeszłym wieku.
W tej grupie pacjentów należy monitorować czynność nerek (patrz punkt 4.3).
-
Wpływ na układ krążenia i naczynia mózgowe
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) z łagodną lub umiarkowaną
zastoinową niewydolnością serca z zatrzymaniem płynów i z obrzękami, należy odpowiednio
kontrolować i wydawać właściwe zalecenia. Zatrzymanie płynów i obrzęków były zgłaszane
w związku z leczeniem NLPZ.
Badania kliniczne wykazuję, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w dużych dawkach
(2400 mg na dobę) może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych
incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru).
W ujęciu ogólnym badania epidemiologiczne nie wskazują, aby przyjmowanie małych dawek
ibuprofenu (np. ≤1200 mg na dobę) było związane ze zwiększeniem ryzyka zatorów tętniczych.
W przypadku pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową
niewydolnością serca (NYHA II-III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń
obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych należy starannie rozważyć leczenie
ibuprofenem, przy czym należy unikać stosowania leku w dużych dawkach (2400 mg/dobę).
Należy także starannie rozważyć włączenie długotrwałego leczenia pacjentów, u których
występują czynniki ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze,
hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), zwłaszcza jeśli wymagane są duże dawki ibuprofenu
(2400 mg/dobę).
- Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego
Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego, w tym ze skutkiem
śmiertelnym, opisywano po zastosowaniu wszystkich leków z grupy NLPZ w każdym
momencie leczenia, po wystąpieniu objawów ostrzegawczych lub ciężkich zdarzeń ze strony
przewodu pokarmowego w wywiadzie bądź u pacjentów, u których one nie występowały.
Ryzyko wystąpienia krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa
się wraz ze zwiększeniem dawki leku z grupy NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową
w wywiadzie, szczególnie jeśli była ona powikłane krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3)
oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów tych leczenie należy rozpocząć od najmniejszej
możliwej dawki. U tych pacjentów oraz u pacjentów wymagających jednoczesnego leczenia
małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego lub innymi lekami zwiększającymi ryzyko
dotyczące układu pokarmowego należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi
(np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5).
Pacjentom, u których wystąpiło działanie toksyczne w obrębie przewodu pokarmowego
w wywiadzie, zwłaszcza osobom w podeszłym wieku, zaleca się zgłaszanie wszelkich
niepokojących objawów brzusznych (szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego),
szczególnie w początkowych etapach leczenia.
Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze,
które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne
kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna, selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy
(patrz punkt 4.5).
U pacjentów przyjmujących ibuprofen, u których wystąpiło krwawienie z przewodu
pokarmowego lub owrzodzenie, należy przerwać leczenie.
Leki z grupy NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu
pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ
stany te mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8).
-
SLE oraz choroby mieszane tkanki łączne:
U pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (SLE) lub mieszanymi chorobami tkanki
łącznej istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia jałowego zapalenia opon mózgowych
(patrz punkt 4.8).
-
Reakcje skórne
W związku ze stosowaniem leków z grupy NLPZ bardzo rzadko raportowane były ciężkie
reakcje skórne, niektóre z nich śmiertelne, włączając złuszczające zapalenie skóry, zespół
Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8).
Największe ryzyko wystąpienia tych reakcji u pacjentów obserwuje się we wczesnym etapie
terapii. W większości przypadków początek wystąpienia reakcji następował w ciągu pierwszego
miesiąca leczenia. W związku ze stosowaniem produktów zawierających ibuprofen zgłaszano
występowanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalised exanthematous
pustulosis, AGEP). Należy przerwać podawanie tego produktu leczniczego po wystąpieniu
pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub innych objawów
nadwrażliwości.
-
Zaburzenie płodności u kobiet
Istnieją dowody na to, że leki hamujące cyklooksygenazę (syntezę prostaglandyn) mogą
powodować zaburzenia płodności u kobiet przez wpływ na owulację. Działanie to jest
przemijające i ustępuje po zakończeniu terapii.
Maskowanie objawów zakażenia podstawowego
APAP intense może maskować objawy zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego
rozpoczęcia stosowania właściwego leczenia, a przez to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko
to zaobserwowano w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań
bakteryjnych ospy wietrznej. Jeśli lek APAP intense stosowany jest z powodu gorączki lub bólu
związanych z zakażeniem, zaleca się kontrolowanie przebiegu zakażenia. W warunkach
pozaszpitalnych pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub
nasilają.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Stosowanie tego produktu leczniczego (podobnie jak wszystkich pozostałych leków
zawierających paracetamol) jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol jest
przeciwwskazane, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych
(patrz punkt 4.3).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tego produktu leczniczego (podobnie jak
innych produktów leczniczych i NLPZ zawierających ibuprofen) z następującymi lekami:
- Kwas acetylosalicylowy
Nie zaleca się jednoczesnego podawania ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego,
ponieważ zwiększa się ryzyko działań niepożądanych.
- Inne leki z grupy NLPZ, w tym selektywne inhibitory cykolooksygenazy-2 (COX-2),
ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność stosując ten produkt leczniczy (podobnie jak inne produkty
lecznicze i NLPZ zawierające paracetamol) równocześnie z następującymi lekami
zawierającymi:
- Chloramfenikol: zwiększenie stężenia chloramfenikolu w osoczu.
- Cholestyramina: cholestyramina zmniejsza szybkość wchłaniania paracetamolu.
W związku z tym, jeśli konieczne jest osiągnięcie maksymalnego działania
przeciwbólowego, nie należy przyjmować cholestyraminy w ciągu godziny od przyjęcia
produktu leczniczego.
- Metoklopramid i domperydon: metoklopramid i domperydon zwiększają szybkość
wchłaniania paracetamolu. Leki te mogą być jednak stosowane jednocześnie.
- Warfaryna: po długotrwałym, regularnym przyjmowaniu paracetamol może zwiększać
działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych leków z grupy kumaryn, co może
prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień; dawki przyjmowanie sporadycznie nie
mają na to istotnego wpływu.
- Flukloksacylina: należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu
równocześnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z
występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez
kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
Należy zachować ostrożność stosując ten produkt leczniczy (podobnie jak inne produkty
lecznicze i NLPZ zawierające ibuprofen) równocześnie z następującymi lekami:
- Leki przeciwzakrzepowe: leki z grupy NLPZ mogą zwiększać działanie leków
przeciwzakrzepowych, np. warfaryny (patrz punkt 4.4).
- Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE oraz antagoniści angiotensyny II) oraz leki
moczopędne: leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie tych preparatów.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych
lub osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne stosowanie
inhibitorów ACE lub antagonistów angiotensyny II i inhibitorów cyklooksygenazy może
powodować pogorszenie czynności nerek, w tym wystąpienie ostrej niewydolności nerek,
która jest zazwyczaj odwracalna. Interakcje te należy zawsze uwzględniać u pacjentów
stosujących leki z grupy NLPZ równocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami
angiotensyny II i zachować ostrożność zalecając równoczesne stosowanie tych leków,
zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Niezbędne jest utrzymywanie
odpowiedniego poziomu nawodnienia u pacjentów i należy rozważyć monitorowanie
czynności nerek po włączeniu równoczesnej terapii, jak i okresowo po jej rozpoczęciu.
Leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działania nefrotoksycznego NLPZ.
- Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI):
zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
- Kwas acetylosalicylowy: Dane z badań doświadczalnych wskazują, że ibuprofen może
kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające
na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Pomimo
braku pewności czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można
wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie
kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne
przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego (patrz punkt 5.1).
- Glikozydy nasercowe: leki z grupy NLPZ mogą zwiększać ryzyko niewydolności serca
oraz zmniejszać wartość współczynnika GFR oraz zwiększać stężenie glikozydów
w osoczu.
- Cyklosporyna: zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego.
- Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.4).
- Leki moczopędne: zmniejszenie działania moczopędnego. Leki moczopędne mogą
zwiększać ryzyko działania nefrotoksycznego NLPZ.
- Lit: zmniejszone wydalanie litu.
- Metotreksat: zmniejszone wydalanie metotreksatu.
- Mifepryston: nie należy stosować leków z grupy NLPZ przez 8-12 dni po podaniu
mifeprystonu, gdyż jego działanie może ulec zmniejszeniu.
- Antybiotyki z grupy chinolonów: dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują,
że leki z grupy NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek związanych ze
stosowaniem antybiotyków z grupy chinolonów. Pacjenci przyjmujący NLPZ i chinolony
mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek.
- Takrolimus: prawdopodobnie zwiększone ryzyko działania nefrotoksycznego
w przypadku jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i takrolimusu.
- Zydowudyna: zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej w przypadku
jednoczesnego podania zydowudyny i leków z grupy NLPZ. Istnieją dowody na
zwiększone ryzyko wystąpienia krwotoków do stawów i krwiaków u pacjentów
z hemofilią, którzy są nosicielami wirusa HIV i przyjmują jednocześnie zydowudynę
i ibuprofen.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania tabletek powlekanych zawierających 200 mg ibuprofenu
i 500 mg paracetamolu u kobiet w okresie ciąży.
Ze względu na obecność ibuprofenu:
Zahamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpłynąć na ciążę i (lub) rozwój
zarodka lub płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych sugerują zwiększone
ryzyko poronienia oraz występowania wad wrodzonych serca i wytrzewienia wskutek
zastosowania inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Ryzyko bezwzględne wad
układu krążenia wzrastało z wartości poniżej 1% do około 1,5 %. Uważa się, że ryzyko
zwiększa się wraz z dawką oraz czasem trwania leczenia. Wykazano, że u zwierząt podanie
inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększenie częstości przed- i poimplantacyjnych
strat ciąż oraz obumarcia zarodka i płodu. Ponadto u zwierząt otrzymujących inhibitor syntezy
prostaglandyn w okresie organogenezy opisywano zwiększoną częstość występowania
różnorodnych wad rozwojowych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować małowodzie wskutek zaburzeń
czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle
odwracalne po jego przerwaniu. Dodatkowo odnotowano przypadki zwężenia przewodu
tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze, z których większość ustąpiła po przerwaniu
leczenia. W związku z tym w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać
ibuprofenu, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli ibuprofen jest stosowany przez
kobietę starającą się zajść w ciążę lub podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży,
zastosowana dawka powinna być jak najmniejsza, a czas trwania leczenia jak najkrótszy.
Należy rozważyć przedporodowe monitorowanie w kierunku małowodzia i zwężenia przewodu
tętniczego po ekspozycji na ibuprofen przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży. W przypadku
stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy zaprzestać stosowania
ibuprofenu.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą działać na płód
w następujący sposób:
- toksyczne działanie dotyczące płuc i serca (przedwczesne zwężenie/zamknięcie
przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
- zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej);
U matki i noworodka pod koniec ciąży mogą prowadzić do:
- wydłużenia czasu krwawienia w wyniku działania antyagregacyjnego, które może
wystąpić nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek;
- hamowania czynności skurczowej macicy powodującego opóźnienie lub przedłużanie
się porodu.
W związku z tym tabletki powlekane zawierające 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu
są przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3).
Ze względu na obecność paracetamolu:
Duża liczba dostępnych danych dotyczących kobiet ciężarnych wskazuje na brak
występowania wad wrodzonych bądź toksycznego wpływu na płód czy noworodka.
Wnioski z badań epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci
narażonych na działanie paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można
stosować w okresie ciąży, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione, jednak należy wówczas
podawać najmniejszą skuteczną zalecaną dawkę, przez jak najkrótszy czas i możliwie
najrzadziej.
Karmienie piersią
Paracetamol podawany doustnie przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego.
Nie zgłoszono działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, zatem karmienie piersią
nie jest przeciwwskazaniem do zastosowania produktu leczniczego.
Ibuprofen i jego metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w bardzo małych
ilościach. Dla zachowania ostrożności należy unikać stosowania ibuprofenu u kobiet
karmiących piersią.
Płodność
Stosowanie tego produktu leczniczego może wpływać niekorzystnie na płodność u kobiet i nie
jest zalecane u kobiet, które planują ciążę. Należy rozważyć odstawienie produktu leczniczego
u kobiet, które mają trudności z zajściem w ciążę lub są badane w kierunku niepłodności.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt APAP intense wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Po zastosowaniu leków z grupy NLZP możliwe jest wystąpienie takich
działań niepożądanych jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz zaburzenia widzenia.
W przypadku zaobserwowania powyższych objawów, pacjent nie powinien prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Badania kliniczne przeprowadzone z użyciem leku zawierającego ibuprofen i paracetamol nie
wykazały żadnych działań niepożądanych innych niż te obserwowane w przypadku ibuprofenu
lub paracetamolu stosowanych oddzielnie.
Tabelaryczne zestawienie objawów niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawione zostały dane dotyczące działań niepożądanych, które
zgromadzono w związku z monitorowaniem bezpieczeństwa farmakoterapii u pacjentów
stosujących osobno ibuprofen lub osobno paracetamol krótko- i długotrwale, zgodnie
z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość określono jako:
bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); niezbyt często (od ≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie
może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości
występowania działania niepożądane przedstawione są w kolejności zgodnie ze
zmniejszającym się nasileniem.
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Zdarzenie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Zaburzenia układu krwiotwórczego
(agranulocytoza, niedokrwistość,
niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość
hemolityczna, leukopenia, neutropenia,
pancytopenia i trombocytopenia).
Pierwszymi objawami są: gorączka, ból
gardła, powierzchowne owrzodzenia błony
śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne,
ciężkie osłabienie, krwawienia o nieznanej
etiologii
i powstawanie siniaków oraz krwawienia
z nosa o nieznanej etiologii.
Zaburzenia układu
immunologicznego
Bardzo rzadko Odnotowywano reakcje nadwrażliwości1,
takie jak nieswoiste reakcje nadwrażliwości i
reakcje anafilaktyczne. Ciężkie reakcje
nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować:
obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność,
tachykardię, spadek ciśnienia krwi,
(reakcję anafilaktyczną, obrzęk naczyniowy
lub ciężki wstrząs).
Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko Dezorientacja, depresja i omamy.
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Bóle i zawroty głowy.
Bardzo rzadko Parestezja, zapalenie nerwu wzrokowego
i senność. W pojedynczych przypadkach
u pacjentów z zaburzeniami układu
immunologicznego (takimi jak toczeń
rumieniowaty układowy lub mieszana
choroba tkanki łącznej) odnotowano jałowe
zapalenie opon mózgowych w związku
z terapią ibuprofenem, objawiające się:
sztywnością karku, bólem głowy,
nudnościami, wymiotami, gorączką oraz
dezorientacją (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia oka Bardzo rzadko Zaburzenia widzenia.
Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko Szumy uszne i zawroty głowy.
Zaburzenia sercowe Bardzo rzadko W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano
występowanie obrzęków, nadciśnienia
tętniczego i niewydolności serca. Badania
kliniczne wskazują, że stosowanie
ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce
(2400 mg/dobę), może być związane
z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia
tętniczych zdarzeń zakrzepowych
(na przykład zawału mięśnia sercowego lub
udaru mózgu) (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Bardzo rzadko Reaktywność dróg oddechowych w tym
astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli
i duszność.
Zaburzenia żołądka i jelit Często Bóle brzucha, biegunka, niestrawność,
nudności, odczucie dyskomfortu w żołądku
oraz wymioty.
Niezbyt często Wzdęcia i zaparcia. Owrzodzenia przewodu
pokarmowego, perforacja lub krwawienie
z przewodu pokarmowego objawiające się
smolistymi stolcami lub krwawymi
wymiotami, niekiedy ze skutkiem
śmiertelnym, zwłaszcza u osób w podeszłym
wieku (patrz punkt 4.4). Wrzodziejące
zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
i zaostrzenie zapalenia jelita grubego oraz
choroby Crohna po podaniu produktu
leczniczego (patrz punkt 4.4).
Rzadziej odnotowywano zapalenie błony
śluzowej żołądka i zapalenie trzustki.
Zaburzenia czynności wątroby i
dróg żółciowych
Bardzo rzadko Zaburzenia czynności wątroby, zapalenie
wątroby lub żółtaczka. W przypadku
przedawkowania paracetamolu może nastąpić
ostra niewydolność wątroby, niewydolność
wątroby, martwica wątroby oraz uszkodzenie
wątroby (patrz punkt 4.9).
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Różnego rodzaju wysypki w tym świąd oraz
pokrzywka. Obrzęk naczynioruchowy oraz
obrzęk twarzy.
Bardzo rzadko Zgłaszano występowanie ciężkich reakcji
skórnych. Nadmierna potliwość, plamica
oraz nadwrażliwość na światło. Złuszczające
choroby skóry.
Reakcje pęcherzowe, w tym rumień
wielopostaciowy, zespól Stevensa-Johnsona
oraz toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka.
Częstość nieznana Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS). Ostra uogólniona
osutka krostkowa (AGEP).
Reakcje nadwrażliwości na światło.
Zaburzenia czynności nerek i
dróg moczowych
Bardzo rzadko Różne postaci objawów działania
nefrotoksycznego w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek, zespół nerczycowy oraz ostra
lub przewlekła niewydolność nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Bardzo rzadko Zmęczenie i złe samopoczucie.
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy
alaninowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy oraz zmienione
parametry wskaźników wątrobowych po
podaniu paracetamolu. Zwiększenie stężenia
kreatyniny oraz mocznika we krwi.
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy
asparaginianowej, zwiększenie stężenia
fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie
stężenia fosfokinazy kreatyninowej we krwi,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz
zwiększenie liczby płytek krwi.
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Częstość nieznana Kwasica metaboliczna z dużą luką
anionową
Odnotowywano reakcje nadwrażliwości1. Mogą one obejmować (a) nieswoiste reakcje
alergiczne i anafilaktyczne, (b) reakcje ze strony układu oddechowego, np. astmę, zaostrzenie
astmy, skurcz oskrzeli lub duszność lub (c) różne reakcje skórne, np. świąd, pokrzywkę, obrzęk
naczynioruchowy oraz rzadko, dermatozy złuszczające i pęcherzowe (w tym martwicze
oddzielania się naskórka oraz rumień wielopostaciowy).
Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol, obserwowano
przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę
piroglutaminową (patrz punkt 4.4). Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku
niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego proszone są
o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Paracetamol
Istnieje ryzyko uszkodzenia wątroby u osób dorosłych po przyjęciu 10 g (co odpowiada
20 tabletkom) lub więcej paracetamolu. U pacjentów, u których występuje jeden lub kilka
z niżej wymienionych czynników istnieje ryzyko uszkodzenia wątroby po przyjęciu 5 g
(co odpowiada 10 tabletkom) lub więcej paracetamolu:
a) w trakcie długotrwałego leczenia karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną,
prymidonem, ryfampicyną, dziurawcem zwyczajnym lub innymi lekami indukującymi
enzymy wątrobowe.
b) U osób regularnie spożywających alkohol w ilościach przekraczających dopuszczalne
normy.
c) U osób z możliwym niedoborem glutationu w związku z np. zaburzeniem jedzenia,
mukowiscydozą, infekcjami związanymi z HIV, znacznym niedożywieniem lub
kacheksją.
Objawy
Objawy przedawkowania paracetamolu w pierwszych 24 godzinach obejmują bladość,
nudności, wymioty, jadłowstręt oraz ból brzucha. Objawy uszkodzenia wątroby mogą wystąpić
po 12 do 48 godzinach od przedawkowania, kiedy to w badaniach obserwuje się nieprawidłową
czynność wątroby. Mogą wystąpić nieprawidłowości w metabolizmie glukozy oraz kwasica
metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może doprowadzić do
encefalopatii, krwawienia, hiperglikemii, obrzęku mózgu oraz zgonu. Nawet w przypadku
braku oznak ciężkiego uszkodzenia nerek może wystąpić ostra niewydolność nerek z martwicą
kanalikową nerek, objawiająca się bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią i proteinurią.
Odnotowywano przypadki arytmii serca oraz zapalenia trzustki.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania paracetamolu należy podjąć natychmiastowe działania.
Pomimo braku istotnych wczesnych objawów pacjent powinien zostać pilnie skierowany
do szpitalnego oddziału ratunkowego. Objawy mogą ograniczać się do nudności lub wymiotów
i mogą nie oddawać stopnia przedawkowania oraz ryzyka uszkodzenia organów wewnętrznych.
Należy postępować zgodnie z ustalonymi standardami postępowania.
W przypadku stwierdzenia przedawkowania w ciągu godziny, należy rozważyć podanie węgla
aktywowanego. Oznaczenie stężenia paracetamolu w osoczu należy wykonać po 4 lub więcej
godzinach od przedawkowania (wcześniejsze pomiary nie są wiarygodne).
W okresie do 24 godzin od przedawkowania paracetamolu można zastosować leczenie
N-acetylocysteiną, jednakże najlepszą skuteczność osiąga się w okresie do 8 godzin
od przedawkowania. Po tym czasie skuteczność tego antidotum gwałtownie maleje.
W razie potrzeby można N-acetylocysteinę podać dożylnie, zgodnie z ustalonym schematem
dawkowania. Jeśli u pacjenta nie występują wymioty oraz znajduje się on w znacznej odległości
od szpitala, można podać doustnie metioninę
Pacjenci, u których po 24 godzinach od przedawkowania paracetamolu wystąpią objawy
ciężkiej niewydolności nerek, powinni być leczeni zgodnie z ustalonymi standardami
postępowania.
Ibuprofen
U dzieci jednokrotne przyjęcie dawki powyżej 400 mg/kg mc. może wywołać objawy
przedawkowania. U dorosłych dokładna dawka mogąca spowodować takie objawy nie jest
precyzyjnie określona.
Okres półtrwania w przypadku przedawkowania wynosi 1,5 do 3 godzin.
Objawy
U większości pacjentów po przyjęciu znacznych ilości leków z grupy NLPZ wystąpią objawy
ograniczone do nudności, wymiotów, bólów nadbrzusza lub znacznie rzadziej biegunki.
Mogą także wystąpić szumy uszne, ból głowy i krwawienie z przewodu pokarmowego.
W przypadku cięższego przedawkowania objawy zatrucia obejmują ośrodkowy układ nerwowy
i objawiają się sennością, sporadycznie pobudzeniem oraz dezorientacją lub śpiączką.
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić drgawki. W przypadku ciężkiego przedawkowania
może wystąpić kwasica metaboliczna oraz wydłużenie czasu protrombinowego/INR,
co prawdopodobnie wynika z wpływu na aktywność czynników krzepnięcia krwi.
U pacjentów odwodnionych może wystąpić ostra niewydolność nerek oraz uszkodzenie
wątroby. U pacjentów z astmą możliwe jest zaostrzenie objawów.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Należy zastosować leczenie objawowe i wspomagające, zapewnić drożność dróg oddechowych
oraz monitorować pracę serca i czynności życiowe pacjenta do czasu ich ustabilizowania.
W przypadku, gdy od przedawkowania upłynęło mniej niż godzina, należy rozważyć podanie
węgla aktywowanego W przypadku wystąpienia częstych lub przedłużających się drgawek
należy podać dożylnie diazepam lub lorazepam. W przypadku astmy należy podać leki
rozszerzające oskrzela.
i zrób zakupy na skróty.
