4.1 Wskazania do stosowania
Bóle różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego:
- bóle głowy (w tym migreny),
- bóle zębów,
- bóle mięśni, stawów i kości (w tym bóle pleców),
- bóle pourazowe, pooperacyjne, w tym związane z zabiegiem stomatologicznym,
- bolesne miesiączkowanie.
Stany gorączkowe różnego pochodzenia (między innymi w przebiegu grypy, przeziębienia).
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia
objawów (patrz punkt 4.4).
Jeśli konieczne jest stosowanie produktu leczniczego dłużej niż 3 dni lub jeśli objawy ulegają
nasileniu, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Maksymalna dawka dobowa nie może przekroczyć 1200 mg.
Dawkowanie
Dzieci w wieku od 6 do 9 lat (o masie ciała od 20 do 29 kg)
Zwykle stosuje się 200 mg (1 tabletka), w razie potrzeby co 6 do 8 godzin.
Nie należy stosować dawki większej niż 600 mg (3 tabletki) na dobę w dawkach podzielonych.
Dzieci w wieku od 10 do 12 lat (o masie ciała od 30 do 39 kg)
Zwykle stosuje się 200 mg (1 tabletka), w razie potrzeby co 6 godzin.
2/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Nie należy stosować dawki większej niż 800 mg (4 tabletki) na dobę w dawkach podzielonych.
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 40 kg):
Dawka początkowa dwie tabletki, następnie w razie potrzeby jedną lub dwie tabletki co 4 do 6 godzin.
Nie stosować więcej niż 1200 mg ibuprofenu w ciągu doby. Należy zachować co najmniej
czterogodzinną przerwę pomiędzy dawkami.
Nie należy stosować produktu leczniczego Ibuprofen TZF u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Osoby w podeszłym wieku
Osoby w podeszłym wieku są bardziej narażone na występowanie działań niepożądanych. Jeśli jest
konieczne zastosowanie NLPZ, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy
okres. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem krwawienia z przewodu
pokarmowego podczas leczenia NLPZ. U osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek,
dawkowanie zostanie ustalone indywidulanie.
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek. Dawkowanie należy ustalić indywidualnie. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę,
a czynność nerek należy monitorować (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Należy zachować ostrożność podczas stosowania ibuprofenu u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby. Dawkowanie powinno być oceniać indywidualnie. Należy stosować najmniejszą skuteczną
dawkę, a czynność wątroby należy monitorować (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
Sposób podawania
Produkt przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego i stosowania krótkotrwałego.
Aby uzyskać szybszy początek działania tabletki można przyjmować na czczo.
W celu uniknięcia dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego
podczas posiłku lub po posiłku.
Tabletki Ibuprofen TZF należy przyjmować, popijając szklanką wody.
Tabletki Ibuprofen TZF należy połykać w całości i nie rozgryzać, przełamywać, rozkruszać ani ssać,
aby uniknąć uczucia dyskomfortu w jamie ustnej i podrażnienia gardła.
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, lub też krwawienie
z przewodu pokarmowego (dwa lub więcej niezależne epizody potwierdzonego owrzodzenia lub
krwawienia).
Ciężka niewydolność wątroby.
Ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA).
Ciężka niewydolność nerek (przesączanie kłębuszkowe poniżej 30 mL/minutę).
Skaza krwotoczna.
Perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z uprzednim
leczeniem NLPZ.
Trzeci trymestr ciąży.
Nie stosować u pacjentów, u których w trakcie leczenia kwasem acetylosalicylowym lub innymi
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) występowały w wywiadzie jakiekolwiek
objawy alergii w postaci astmy oskrzelowej, pokrzywki lub zapalenia błony śluzowej nosa.
3/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Działania niepożądane można zminimalizować, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez jak
najkrótszy okres niezbędny do opanowania objawów (patrz punkt 4.2, a także „Krwawienie,
owrzodzenia lub perforacja przewodu pokarmowego” oraz „Wpływ na układ krążenia i naczynia
mózgowe” - poniżej).
Maskowanie objawów zakażenia podstawowego
Ibuprofen TZF może maskować objawy zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego rozpoczęcia
stosowania właściwego leczenia, a przez to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko to zaobserwowano
w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań bakteryjnych ospy wietrznej.
Jeśli lek Ibuprofen TZF stosowany jest z powodu gorączki lub bólu związanych z zakażeniem, zaleca
się kontrolowanie przebiegu zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent powinien skonsultować
się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.
Podczas leczenia długotrwałego dużymi dawkami leków przeciwbólowych, mogą wystąpić bóle
głowy, których nie należy leczyć podaniem zwiększonych dawek produktu leczniczego.
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może to spowodować nasilenie działań niepożądanych
leków NLPZ, zwłaszcza jeżeli dotyczą przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego.
Istnieją dowody na to, że leki hamujące cyklooksygenazę/syntezę prostaglandyn upośledzają płodność
kobiet poprzez wpływ na owulację. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia.
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej niewydolnością
serca z zatrzymaniem płynów i z obrzękami należy odpowiednio kontrolować i wydawać właściwe
zalecenia. Zatrzymanie płynów i obrzęki były zgłaszane w związku z leczeniem NLPZ.
Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg na dobę),
może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów
zatorowo-zakrzepowych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru). W ujęciu ogólnym
badania epidemiologiczne nie wskazują, że przyjmowanie ibuprofenu w małych dawkach
(np. ≤ 1200 mg na dobę) jest związane ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia tętniczych incydentów
zatorowo-zakrzepowych.
Zgłaszano przypadki zespołu Kounisa u pacjentów leczonych produktem Ibuprofen TZF. Zespół
Kounisa definiuje się jako objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego występujące wtórnie do
reakcji alergicznej lub nadwrażliwości, związane ze zwężeniem tętnic wieńcowych i mogące
prowadzić do zawału mięśnia sercowego.
W przypadku pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością
serca (NYHA II-III), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i (lub)
chorobą naczyń mózgowych leczenie ibuprofenem należy stosować po jego starannym rozważeniu,
przy czym należy unikać stosowania w dużych dawkach (2400 mg na dobę).
Należy także starannie rozważyć włączenie długotrwałego leczenia pacjentów, u których występują
czynniki ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca,
palenie tytoniu), zwłaszcza jeśli wymagane są duże dawki ibuprofenu (2400 mg na dobę).
Krwawienie, owrzodzenia lub perforacja przewodu pokarmowego
Istnieje związek pomiędzy zastosowaną dawką, a wystąpieniem ciężkiego krwawienia z przewodu
pokarmowego.
4/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu i innych NLPZ, w tym selektywnych
inhibitorów cyklooksygenazy-2.
U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych podczas
stosowania NLPZ, szczególnie krwawienia i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być
śmiertelne.
Przypadki krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego, które mogą spowodować
zgon, opisywano po stosowaniu wszystkich NLPZ w dowolnym momencie leczenia, z
występowaniem lub bez występowania objawów ostrzegawczych lub w wywiadzie wcześniejszych
ciężkich zdarzeń dotyczących przewodu pokarmowego.
Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa się, gdy stosuje się
duże dawki NLPZ u pacjentów z owrzodzeniem przewodu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza
powikłanym krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku.
W przypadku występowania takich czynników ryzyka, pacjenci powinni rozpoczynać leczenie od
stosowania możliwie najmniejszej dawki.
Należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami ochronnymi (np. mizoprostol lub inhibitory pompy
protonowej) u tych pacjentów, a także u pacjentów wymagających stosowania małych dawek kwasu
acetylosalicylowego bądź innych leków zwiększających ryzyko wystąpienia zaburzeń ze strony
przewodu pokarmowego (patrz poniżej oraz punkt 4.5).
Pacjentów, z zaburzeniami w obrębie przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie jeśli są to
pacjenci w podeszłym wieku, należy poinformować, aby zwracali uwagę na wszelkie nietypowe
objawy brzuszne (szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego), zwłaszcza na początku
leczenia. Jeśli takie objawy wystąpią, pacjent powinien zasięgnąć porady medycznej.
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki, które mogą
zwiększać ryzyko owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego, takie jak doustne
kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny oraz leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5).
Jeśli u pacjentów stosujących ibuprofen występuje krwawienie lub owrzodzenie przewodu
pokarmowego, produkt ten należy odstawić.
U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego,
chorobą Leśniowskiego - Crohna) w wywiadzie, NLPZ należy stosować ostrożnie, gdyż choroby te
mogą ulec zaostrzeniu (patrz punkt 4.8).
Wpływ na nerki
Należy zachować ostrożność u pacjentów ze znacznym odwodnieniem. Istnieje ryzyko zaburzenia
czynności nerek zwłaszcza u odwodnionych dzieci, młodzieży i osób w podeszłym wieku.
Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, długotrwałe podawanie ibuprofenu spowodowało martwicę
brodawek nerkowych i inne zmiany patologiczne w nerkach. Toksyczność nerek obserwowano
również u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają rolę kompensacyjną
w utrzymaniu prawidłowej perfuzji nerek. U tych pacjentów podawanie NLPZ może powodować
zależne od dawki zmniejszenie powstawania prostaglandyn oraz wtórnie, zmniejszenie miejscowego
przepływu krwi przez nerki, co może powodować niewydolność nerek. Pacjenci najbardziej narażeni
na tę reakcję to pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca, zaburzeniami
czynności wątroby, przyjmujący leki moczopędne i inhibitory ACE oraz osoby w podeszłym wieku.
Po przerwaniu leczenia NLPZ zwykle następuje powrót do stanu sprzed leczenia.
5/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, wątroby lub serca, należy stosować najmniejsze skuteczne
dawki przez możliwie najkrótszy czas, zwłaszcza u pacjentów leczonych długotrwale (patrz także
punkt 4.3).
Wpływ na układ hematologiczny
Ibuprofen może hamować agregację płytek krwi, co powoduje wydłużenie czasu krwawienia.
Wpływ na układ oddechowy
U pacjentów z czynną lub w wywiadzie astmą oskrzelową, przewlekłym zapaleniem błony śluzowej
nosa lub chorobami alergicznymi stosowanie ibuprofenu może wywołać skurcz oskrzeli, pokrzywkę
lub obrzęk naczynioruchowy.
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR)
Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym złuszczające zapalenie skóry, rumień
wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
(TEN), polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS) oraz ostra
uogólniona osutka krostkowa (AGEP) mogące zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, były
zgłaszane w związku ze stosowaniem ibuprofenu (patrz punkt 4.8). Większość tych reakcji wystąpiła
w ciągu pierwszego miesiąca.
Jeżeli objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczą o wystąpieniu tych reakcji, należy natychmiast
odstawić ibuprofen i rozważyć zastosowanie alternatywnego leczenia (stosownie od przypadku).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może być źródłem ciężkich powikłanych zakażeń skóry
i tkanek miękkich. W chwili obecnej nie można wykluczyć wpływu leków z grupy NLPZ na nasilenie
się tych zakażeń. Tak więc zaleca się, aby unikać stosowania produktu Ibuprofen TZF w przypadku
ospy wietrznej.
Jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
W pojedynczych przypadkach u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano aseptyczne
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Jednakże jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów
z toczniem rumieniowatym układowym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, zgłaszano to
u pacjentów, którzy nie mają podstawowej choroby przewlekłej.
U pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, toczniem rumieniowatym układowym,
zaburzeniami hematologicznymi lub krzepliwości oraz astmą, NLPZ należy stosować ostrożnie,
a pacjentów przyjmujących NLPZ ściśle monitorować, gdyż choroby te mogą ulec zaostrzeniu.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy Ibuprofen TZF zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być
stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy
lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt leczniczy Ibuprofen TZF zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Należy unikać stosowania wymienionych poniżej leków w skojarzeniu z produktem Ibuprofen TZF:
6/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Leki z grupy dikumarolu: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak
warfaryna. Badania eksperymentalne pokazują, że ibuprofen zwiększa działanie warfaryny podczas
krwawienia. NLPZ i leki z grupy dikumarolu są metabolizowane przez ten sam enzym CYP2C9.
Leki przeciwpłytkowe: NLPZ nie należy stosować jednocześnie z lekami przeciwpłytkowymi, takimi
jak tyklopidyna ze względu na addytywne hamowanie czynności płytek krwi (patrz poniżej).
Metotreksat: NLPZ hamują wydalanie metotreksatu w kanalikach nerkowych, co może spowodować
interakcję metaboliczną i zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu. Z tego powodu należy
unikać stosowania NLPZ u pacjentów, którzy są leczeni metotreksatem w dużych dawkach (patrz
poniżej).
Kwas acetylosalicylowy: Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i ibuprofenu nie jest
zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych.
Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek
kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane
jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie
można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie
kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne
przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego (patrz punkt 5.1).
Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać filtrację kłębuszkową
i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu (np. digoksyny).
Mifepryston: Teoretycznie możliwe jest zmniejszenie skuteczności tego produktu leczniczego
w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym
kwas acetylosalicylowy. Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne zastosowanie leku z grupy
NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie ma wpływu na działanie mifeprystonu lub prostaglandyny
na rozwarcie szyjki macicy lub skurcze macicy i nie zmniejsza skuteczności klinicznej
farmakologicznego wywoływania poronienia.
Pochodne sulfonylomocznika: Notowano rzadkie przypadki hipoglikemii u pacjentów stosujących
pochodne sulfonylomocznika i ibuprofen.
Zydowudyna: Istnieją dowody na zwiększenie ryzyka krwawień do jamy stawowej i krwiaków
u pacjentów z hemofilią zakażonych HIV, którzy leczeni są równocześnie zydowudyną i ibuprofenem.
Podczas stosowania następujących leków z produktem Ibuprofen TZF może być konieczna
modyfikacja dawkowania.
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Diuretyki mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.
NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów. Dzieci: Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego leczenia ibuprofenem i aminoglikozydami.
Lit: Ibuprofen zmniejsza klirens nerkowy litu, w wyniku czego stężenie litu w surowicy może
wzrosnąć. Należy unikać stosowania tych leków w skojarzeniu, jeśli nie jest możliwe częste
oznaczanie stężenia litu w surowicy i zmniejszenie dawki litu.
Inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści angiotensyny II oraz leki moczopędne: Istnieje
zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, zazwyczaj odwracalnej, u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (np. pacjenci odwodnieni i (lub) w podeszłym wieku), gdy inhibitory konwertazy
angiotensyny lub leki z grupy antagonistów angiotensyny II podaje się jednocześnie
z NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy zatem, zachować ostrożność podczas
7/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
jednoczesnego stosowania tych leków u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza
w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być właściwie nawodnieni, a ponadto należy rozważyć badanie
czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz w regularnych odstępach czasu podczas
leczenia (patrz punkt 4.4).
Leki beta-adrenolityczne: NLPZ zmniejszają działanie hipotensyjne leków beta-adrenolitycznych.
Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI): Stosowanie zarówno leków z grupy
SSRI, jak i NLPZ związane jest ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, np. z przewodu
pokarmowego. To ryzyko zwiększa się podczas leczenia skojarzonego. Mechanizm tego działania być
może jest związany ze zmniejszeniem wychwytu serotoniny w płytkach krwi (patrz punkt 4.4).
Cyklosporyna: Uważa się, że jednoczesne stosowanie NLPZ i cyklosporyny może zwiększać ryzyko
działania nefrotoksycznego w wyniku zmniejszenia syntezy prostacykliny w nerkach. Z tego względu,
w przypadku leczenia skojarzonego, należy dokładnie monitorować czynność nerek.
Kaptopryl: Badania doświadczalne wskazują, że ibuprofen neutralizuje działanie kaptoprylu na
wydalanie sodu.
Cholestyramina: Podczas skojarzonego stosowania ibuprofenu i cholestyraminy, wchłanianie
ibuprofenu jest opóźnione i zmniejszone (25%). Produkty lecznicze należy podawać w odstępie co
najmniej 2-godzinnym.
Tiazydy, leki tiazydopodobne i diuretyki pętlowe: NLPZ hamują działanie moczopędne furosemidu
i bumetanidu, prawdopodobnie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Mogą też hamować
hipotensyjne działanie tiazydów.
Takrolimus: Jednoczesne podawanie NLPZ i takrolimusu zwiększa ryzyko nefrotoksyczności
z powodu zmniejszonej syntezy prostacykliny w nerkach. W związku z tym w przypadku leczenia
skojarzonego należy ściśle monitorować czynność nerek.
Metotreksat: W przypadku stosowania metotreksatu w małych dawkach, zwłaszcza u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek, należy także uwzględnić możliwość interakcji z NLPZ. W przypadku
stosowania leczenia skojarzonego należy zawsze monitorować czynność nerek. Należy zachować
ostrożność, gdy NLPZ i metotreksat podaje się w odstępie 24 godzin, ponieważ może się zwiększyć
stężenie metotreksatu w osoczu i jego toksyczność (patrz powyżej).
Kortykosteroidy: Stosowanie w skojarzeniu zwiększa ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu
pokarmowego.
Leki przeciwpłytkowe: Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.
Worykonazol i flukonazol: Inhibitory CYP2C9: Jednoczesne podawanie ibuprofenu z inhibitorami
CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z worykonazolem
i flukonazolem (inhibitory CYP2C9) wykazano zwiększoną ekspozycję na S (+) - ibuprofen o około
80 do 100%. W przypadku jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP2C9, należy rozważyć
zmniejszenie dawki ibuprofenu, szczególnie w przypadku podawania dużych dawek ibuprofenu
z worykonazolem lub flukonazolem.
Badania interakcji przeprowadzono tylko u osób dorosłych.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
8/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać niekorzystnie na przebieg ciąży i (lub) rozwój
zarodka lub płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia,
wystąpienia wad rozwojowych serca i wrodzonego rozszczepienia powłok brzusznych
w następstwie stosowania inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży.
Ryzyko bezwzględnego wystąpienia wad układu sercowo-naczyniowego zwiększyło się z mniej
niż 1% do około 1,5%. Wydaje się, że ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania
leczenia. U zwierząt, podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje utratę ciąży
w trakcie fazy przedimplantacyjnej oraz poimplantacyjnej zarodka, a także śmiertelność
zarodkowo-płodową.
W dodatku podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy płodu wiązało
się ze zwiększoną częstością występowania różnych wad rozwojowych, z wadami układu krążenia
włącznie.
Stosowanie produktu leczniczego Ibuprofen TZF po 20 tygodniu ciąży może powodować
małowodzie spowodowane zaburzeniami nerek płodu. Może ono wystąpić wkrótce po rozpoczęciu
leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto występują doniesienia o zwężeniu
przewodu tętniczego po leczeniu ibuprofenem w drugim trymestrze ciąży, które w większości
przypadków ustępowało po przerwaniu leczenia. Dlatego produktu leczniczego Ibuprofen TZF nie
należy podawać podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży, chyba że jest to bezwzględnie
konieczne. Jeśli produkt Ibuprofen TZF ma być podany kobiecie planującej ciążę lub kobiecie
będącej w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, należy zastosować najmniejszą możliwą
skuteczną dawkę oraz najkrótszy możliwy okres stosowania produktu leczniczego. Należy
rozważyć monitorowanie przedporodowe w celu wykrycia małowodzia i zwężenia przewodu
tętniczego po kilkudniowej ekspozycji na produkt leczniczy Ibuprofen TZF po 20 tygodniu ciąży.
Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Ibuprofen TZF, w razie stwierdzenia
małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.
Podczas trzeciego trymestru ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód
na wystąpienie:
- działania toksycznego na serce i płuca (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu
tętniczego i nadciśnienie płucne),
- zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej),
a matkę i płód w końcowym okresie ciąży na wystąpienie:
- wydłużonego czasu krwawienia, działania przeciwpłytkowego, które może wystąpić już po
zastosowaniu bardzo małych dawek,
- opóźnienia lub wydłużenia akcji porodowej spowodowane hamowaniem skurczów macicy.
Dlatego też, produkt leczniczy Ibuprofen TZF jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży
(patrz punkty 4.3 i 5.3).
Karmienie piersią
Ibuprofen przenika do mleka kobiet karmiących piersią, jednakże w przypadku krótkotrwałego
przyjmowania ibuprofenu w dawkach terapeutycznych, wpływ na niemowlęta wydaje się mało
prawdopodobny.
Jeśli jednak zalecane jest długotrwałe przyjmowanie ibuprofenu, należy rozważyć wcześniejsze
zakończenie karmienia piersią.
Płodność
Stosowanie ibuprofenu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest ono zalecane
u kobiet, które planują zajście w ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem
w ciążę lub które są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć
zakończenie stosowania ibuprofenu.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
9/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Podczas leczenia produktem Ibuprofen TZF czas reakcji u niektórych pacjentów może być
zmniejszony. Należy to uwzględnić w sytuacjach, gdy wymagana jest pełna sprawność
psychofizyczna, np. podczas prowadzenia samochodu. Dotyczy to w większym stopniu pacjentów,
którzy jednocześnie spożyli alkohol.
4.8 Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłaszane po przyjęciu ibuprofenu są podobne do zgłaszanych po przyjęciu
innych NLPZ.
Zaburzenia żołądka i jelit
Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądka i jelit. Po przyjęciu
ibuprofenu zgłaszano wystąpienie nudności, wymiotów, biegunki, wzdęć, zaparć, niestrawności,
bólów brzucha, smolistych stolców, krwawych wymiotów, wrzodziejącego zapalenia błony
śluzowej jamy ustnej, krwawień w przewodzie pokarmowym i nasilenia objawów zapalenia
okrężnicy i choroby Leśniowskiego - Crohna (patrz punkt 4.4). Rzadziej obserwowano zapalenie
błony śluzowej żołądka, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka i perforację przewodu
pokarmowego.
Owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja lub krwawienie mogą niekiedy powodować
zgon, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia serca
Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dużej dawce (2400 mg na
dobę), może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów
zatorowo-zakrzepowych (na przykład zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) (patrz punkt
4.4).
W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego
i niewydolności serca.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
W wyjątkowych przypadkach, wystąpić mogą ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich jako
powikłanie w zakażeniu ospą wietrzną. Opisywano zaostrzenie zapaleń związanych z zakażeniami
(np. rozwój martwiczego zapalenia powięzi) współistniejących ze stosowaniem NLPZ.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Ibuprofen może powodować wydłużenie czasu krwawienia spowodowanego odwracalnym
hamowaniem agregacji płytek krwi.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
W większości odnotowanych przypadków jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych
występowała jakaś podstawowa choroba autoimmunologiczna (zwłaszcza toczeń rumieniowaty
układowy i pokrewne choroby tkanki łącznej).
Działania niepożądane o co najmniej możliwym związku ze stosowaniem ibuprofenu
przedstawiono według klasyfikacji grup układowo-narządowych MedDRA oraz częstości
występowania. Stosuje się następujące kategorie częstości występowania:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów wg
MedDRA
Częstość
występowania Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często Nieżyt błony śluzowej nosa
10/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Rzadko Jałowe zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często Leukopenia, trombocytopenia,
agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna,
niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwość
Rzadko Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Bezsenność, niepokój
Rzadko Depresja, splątanie
Zaburzenia układu nerwowego Często Bóle głowy, zawroty głowy
Niezbyt często Parestezje, senność
Rzadko Zapalenie nerwu wzrokowego
Zaburzenia oka Niezbyt często Zaburzenia widzenia
Rzadko Toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Zaburzenia słuchu
Rzadko Szumy uszne, zawroty głowy
Zaburzenia serca Częstość nieznana Niewydolność serca, zawał mięśnia
sercowego (patrz punkt 4.4), zespół
Kounisa
Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Astma, skurcz oskrzeli, duszność
Zaburzenia żołądka i jelit Często Niestrawność, biegunka, nudności, wymioty,
ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, smoliste
stolce, krwawe wymioty, krwawienie
z przewodu pokarmowego
Niezbyt często Zapalenie błony śluzowej żołądka, choroba
wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa
dwunastnicy, owrzodzenie błony śluzowej
jamy ustnej, perforacja przewodu
pokarmowego
Bardzo rzadko Zapalenie trzustki
11/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Częstość nieznana Zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby
Leśniowskiego - Crohna
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często Zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia
czynności wątroby
Rzadko Uszkodzenie wątroby
Bardzo rzadko Niewydolność wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wysypka
Niezbyt często Pokrzywka, świąd, plamica, obrzęk
naczynioruchowy, nadwrażliwość na światło
Bardzo rzadko Ciężkie skórne działania niepożądane
(SCAR) (w tym rumień wielopostaciowy,
złuszczające zapalenie skóry, zespół
Stevensa-Johnsona oraz toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka)
Częstość nieznana Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespół DRESS), ostra uogólniona
osutka krostkowa (AGEP), reakcje
nadwrażliwości na światło
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Nefrotoksyczność w różnych postaciach,
na przykład cewkowo-śródmiąższowe
zapalenie nerek, zespół nerczycowy
i niewydolność nerek
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często Uczucie zmęczenia
Rzadko Obrzęk
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Toksyczność
Istnieje ryzyko wystąpienia objawów po zastosowaniu dawek >80-100 mg/kg mc. Przyjęcie dawek
200 mg/kg mc. stwarza ryzyko wystąpienia ciężkich objawów, chociaż różnice międzyosobnicze są
duże. Dawka 560 mg/kg mc. u 15-miesięcznego dziecka spowodowała ciężkie zatrucie, a 3 200 mg
ibuprofenu u 6-letniego dziecka zatrucie o nasileniu małym do umiarkowanego. 2 800-4 000 mg
ibuprofenu u 1,5-rocznego dziecka oraz 6 000 mg u 6-letniego dziecka spowodowało ciężkie zatrucie,
pomimo płukania żołądka. U dorosłego, 8 000 mg spowodowało umiarkowane zatrucie, a >20 000 mg
bardzo ciężkie zatrucie. 8 000 mg ibuprofenu u pacjenta w wieku 16 lat miało wpływ na czynność
nerek, a 12 000 mg w połączeniu z alkoholem u nastolatka spowodowało ostrą martwicę kanalików
nerkowych.
12/ 14
PL_ztw03.09.2024 rere_10.12.2024
Długotrwałe stosowanie dawek większych niż zalecane lub przedawkowanie może spowodować
kanalikową kwasicę nerkową i hipokaliemię.
Objawy
Objawy przedawkowania: nudności, bóle brzucha, wymioty (mogą być krwiste wymioty) i bóle
głowy, szumy uszne, dezorientacja i oczopląs. Po przyjęciu dużych dawek może wystąpić utrata
przytomności, drgawki (głównie u dzieci). Zgłaszano także bradykardię, spadek ciśnienia tętniczego
krwi. W ciężkim zatruciu może wystąpić kwasica metaboliczna, hipernatremia, zaburzenia czynności
nerek, zaburzenia czynności wątroby, krwiomocz. Rzadko zgłaszano występowanie hipotermii
i ARDS (zespół ostrej niewydolności oddechowej).
Leczenie
Jeśli są podstawy do zastosowania, należy wykonać płukanie żołądka, podać węgiel aktywny. W razie
wystąpienia dolegliwości żołądkowo-jelitowych, podać leki zobojętniające sok żołądkowy. W razie
wystąpienia niedociśnienia tętniczego – płyny dożylnie oraz w razie potrzeby – leki inotropowe.
Należy zapewnić odpowiednią diurezę. Wyrównać zaburzenia kwasowo-zasadowe i elektrolitowe.
Zastosować inne leczenie objawowe.
i zrób zakupy na skróty.
