4.1 Wskazania do stosowania
Kompleksowe leczenie objawów przeziębienia i grypy, takich jak:
- gorączka;
- dreszcze;
- ból gardła;
- bóle mięśniowe i kostno-stawowe;
- bóle głowy (m.in. spowodowane zmniejszeniem drożności zatok przynosowych w wyniku
obrzęku błony śluzowej nosa i ograniczenia jego drożności);
- obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa;
- nadmierna wydzielina śluzowa z nosa;
- kichanie;
- łzawienie z oczu.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli, młodzież w wieku 16 lat i powyżej.
1 saszetka co 6-8 godzin w zależności od potrzeby.
Nie należy przekraczać dawki 4 saszetek na dobę, czyli 2 g kwasu acetylosalicylowego, 32 mg
fenylefryny i 8 mg chlorofenaminy.
Zawartość jednej saszetki należy rozpuścić w szklance gorącej wody, wymieszać i wypić.
Nie należy podawać produktu leczniczego dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Pacjenci z niewydolnością nerek, serca lub wątroby, patrz punkt 4.4.
4.3 Przeciwwskazania
Produktu leczniczego nie należy stosować w następujących przypadkach:
- nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy występuje u 0,3% populacji, w tym
u 20% pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą pokrzywką. Objawy nadwrażliwości
(pokrzywka, a nawet wstrząs) mogą wystąpić w ciągu 3 godzin od przyjęcia kwasu
acetylosalicylowego;
- nadwrażliwość na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, przebiegająca z objawami, takimi
jak: skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, wstrząs;
- astma oskrzelowa, przewlekłe choroby układu oddechowego, gorączka sienna lub obrzęk błony
śluzowej nosa, gdyż pacjenci z tymi chorobami mogą reagować na niesteroidowe leki
przeciwzapalne napadami astmy, ograniczonym obrzękiem skóry i błony śluzowej (obrzęk
naczynioruchowy) lub pokrzywką częściej niż inni pacjenci;
- czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy oraz stany zapalne lub krwawienia
z przewodu pokarmowego (może dojść do wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego
lub uczynnienia choroby wrzodowej);
- ciężka niewydolność wątroby i (lub) nerek;
- ciężka niewydolność serca;
- zaburzenia krzepnięcia krwi (np. hemofilia, małopłytkowość) oraz jednoczesne leczenie
środkami przeciwzakrzepowymi (np. pochodne kumaryny, heparyna);
- niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
- jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ze
względu na mielotoksyczność (patrz punkt 4.5);
- u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat, zwłaszcza w przebiegu infekcji wirusowych, ze
względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a;
- okres ciąży i karmienia piersią (patrz punkt 4.6);
- choroba sercowo-naczyniowa, nadciśnienie tętnicze;
- cukrzyca;
- jaskra zamkniętego kąta przesączania;
- nadczynność tarczycy;
- przerost gruczołu krokowego;
- chromochłonny guz nadnerczy;
- u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksygenazy (IMAO) lub w czasie 14 dni od
zakończenia leczenia IMAO (patrz punkt 4.5).
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
- Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów przyjmujących doustne leki
przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika, ze względu na ryzyko nasilenia działania
hipoglikemizującego, oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwdnawe.
- Należy zachować ostrożność, stosując produkt u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
oraz z przewlekłą niewydolnością nerek.
- U pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów i (lub) toczniem
rumieniowatym układowym oraz zaburzoną czynnością wątroby produkt należy stosować
ostrożnie, gdyż zwiększa się toksyczność salicylanów; u tych pacjentów należy kontrolować
czynność wątroby.
- Przyjmowanie produktu w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres konieczny do
łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.
- Produkt należy odstawić na 5 do 7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, ze względu
na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia zarówno w czasie jak i po zabiegu.
- Zachować ostrożność podczas stosowania z metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na
tydzień, ze względu na nasilenie toksycznego działania metotreksatu na szpik kostny.
Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień jest
przeciwwskazane.
- Ostrożnie stosować w przypadku krwotoków macicznych, nadmiernego krwawienia
miesiączkowego, stosowania wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej, nadciśnienia
tętniczego oraz niewydolności serca.
- Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia
uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego.
- Produkt leczniczy może wpływać na płodność kobiet – patrz punkt 4.6.
- Produkt leczniczy może wywoływać nadwrażliwość krzyżową; pacjenci wrażliwi na konkretną
substancję przeciwhistaminową, mogą być również wrażliwi na inne.
- Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z okluzyjną chorobą naczyń (w tym
choroba Raynauda).
- Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do retencji moczu lub
z jaskrą.
- W następujących przypadkach należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka: zaburzenia nerek
lub płuc, zapalenie lub rozstrzeń oskrzeli, zaburzenia sercowo-naczyniowe (bradykardia,
idiopatyczna hipotonia ortostatyczna), miażdżyca tętnic mózgowych, zapalenie trzustki,
bliznowaciejący wrzód trawienny, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, niedokrwistość,
choroby tarczycy, u pacjentów wrażliwych na działanie sedacyjne i pacjentów z padaczką,
ponieważ może to wywoływać interakcje lub wpływać na działanie przyjmowanych przez nich
leków.
- Pacjenci przyjmujący trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, maprotylinę lub inne leki
o działaniu antycholinergicznym lub chlorofenaminę, powinni niezwłocznie powiadomić
lekarza w przypadku wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych z uwagi na ryzyko
wystąpienia niedrożności porażennej jelit.
Należy poinformować pacjenta o konieczności skontaktowania się z lekarzem, gdy objawy będą
utrzymywać się oraz, że nie należy jednocześnie stosować innych produktów zawierających te same
substancje czynne.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Z uwagi na zawartość fenylefryny oraz chlorofenaminy w składzie, produkt leczniczy należy stosować
ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku. W szczególności może powodować bradykardię oraz
zmniejszenie przepływu sercowego. Należy kontrolować ciśnienie krwi, zwłaszcza u pacjentów
w podeszłym wieku z chorobami serca (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku częściej są
narażeni na wystąpienie: zawrotów głowy, sedacji, stanów splątania, hipotensji oraz reakcji
paradoksalnej, charakteryzującej się nadpobudliwością; pacjenci w podeszłym wieku są bardziej
podatni na antycholinergiczne działanie leków przeciwhistaminowych, objawiające się np. uczuciem
suchości w ustach i zatrzymaniem moczu.
Jeśli opisane objawy niepożądane utrzymują się lub jeśli ulegną zaostrzeniu, konieczne może okazać
się przerwanie leczenia.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Sacharoza
Produkt leczniczy zawiera 2182 mg sacharozy w każdej saszetce. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi
zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub
niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
Siarczyny
Produkt leczniczy ze względu na zawartości siarczynów rzadko może powodować ciężkie reakcje
nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje z kwasem acetylosalicylowym:
- Metotreksat w dawkach 15 mg na tydzień lub większych.
Nasilenie toksycznego wpływu metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy
metotreksatu podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z kwasem
acetylosalicylowym - oraz wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami
osocza - patrz punkt 4.3).
Interakcje wymagające zachowania szczególnej ostrożności:
- Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień.
Nasilenie toksycznego wpływu metotreksatu na szpik (zmniejszony klirens nerkowy
metotreksatu podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzapalnymi - w tym z kwasem
acetylosalicylowym - oraz wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami
osocza - patrz punkt 4.4).
- Leki przeciwzakrzepowe, np. pochodne kumaryny, heparyna oraz trombolityczne, np.
streptokinaza i alteplaza lub inne leki hamujące agregację płytek krwi, np. tyklopidyna.
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z lekami przeciwzakrzepowymi oraz
trombolitycznymi może powodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego: zwiększone
ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków, wynikające z wypierania leków
przeciwzakrzepowych z ich połączeń z białkami osocza oraz właściwości antyagregacyjnych
kwasu acetylosalicylowego.
- Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym salicylany w dużych dawkach.
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych z kwasem
acetylosalicylowym zwiększa ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawień z przewodu
pokarmowego oraz uszkodzenia nerek, na skutek synergistycznego działania tych leków.
- Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Zwiększone ryzyko krwawień
z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków.
- Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd.
Kwas acetylosalicylowy stosowany jednocześnie z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu
moczowego, powoduje osłabienie działania leków przeciwdnawych (konkurencja w procesie
wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe).
- Digoksyna
Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z digoksyną powoduje zwiększenie
stężenia digoksyny w osoczu, wynikające ze zmniejszonego wydalania digoksyny przez nerki.
- Leki przeciwcukrzycowe, np. insulina, pochodne sulfonylomocznika.
Ze względu na właściwości hipoglikemizujące oraz wypieranie pochodnych sulfonylomocznika
z połączeń z białkami osocza, kwas acetylosalicylowy nasila działanie leków
przeciwcukrzycowych.
- Leki moczopędne stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach –
osłabienie działania moczopędnego poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie na skutek
zmniejszenia filtracji kłębuszkowej, spowodowanej zmniejszoną syntezą prostaglandyn
w nerkach. Kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie ototoksyczne furosemidu.
- Glikokortykosteroidy podawane ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia
zastępcza w chorobie Addisona, stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym -
zwiększone ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego
oraz zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu w trakcie kortykoterapii i zwiększenie ryzyka
przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów.
- Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) stosowane jednocześnie z kwasem
acetylosalicylowym w dużych dawkach - zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego
poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, wynikające z hamowania produkcji prostaglandyn,
działających rozszerzająco na naczynia krwionośne.
- Kwas walproinowy
Kwas acetylosalicylowy zwiększa toksyczność kwasu walproinowego, poprzez wypieranie go
z połączeń z białkami osocza. Kwas walproinowy nasila działanie antyagregacyjne kwasu
acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków.
- Alkohol
Alkohol może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu
pokarmowego, tj. owrzodzenie błony śluzowej lub krwawienia. W trakcie leczenia nie należy
spożywać alkoholu.
- Omeprazol i kwas askorbowy nie wpływają na wchłanianie kwasu acetylosalicylowego.
- Acetazolamid
Kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym
toksyczność acetazolamidu.
- Ibuprofen
Dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych
dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego
podawania obu leków. Z uwagi jednak na ograniczenia wspomnianych danych oraz wątpliwości
związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex vivo do warunków klinicznych, sformułowanie
jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu nie jest możliwe,
a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego podawania ibuprofenu są mało
prawdopodobne (patrz punkt 5.1).
Interakcje z fenylefryną:
- Inhibitory monoaminooksygenazy (IMAO).
Należy unikać ich jednoczesnego stosowania z fenylefryną lub podawać fenylefrynę co
najmniej 15 dni po odstawieniu leków przeciwdepresyjnych, takich jak fenelzyna,
izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina lub moklobemid lub selegilina stosowana
w chorobie Parkinsona lub innych, takich jak furazolidon. Jest to okres niezbędny do powrotu
aktywności monoaminooksygenazy pozbawionej działania inhibitora MAO, który zmniejsza
metabolizm fenylefryny.
- Agoniści receptora alfa adrenergicznego, typu fenylefryny.
Jednoczesne stosowanie leków o tym samym mechanizmie działania, np. dihydroergotaminy,
metyloergotaminy, pochodnych ergotaminy (leki stosowane w leczeniu migreny), oksytocyny
(podawanej w celu indukcji porodu) nie jest zalecane z uwagi na możliwość wystąpienia
zwiększonego działania obkurczającego naczynia krwionośne. Ponadto leki
przeciwnadciśnieniowe takie, jak alfa-adrenolityczne lub leki stosowane w leczeniu łagodnego
przerostu gruczołu krokowego antagonizują działanie receptorów alfa, pozostawiając działanie
zależne od receptorów beta bez zrównoważenia i zwiększają ryzyko nadciśnienia tętniczego
oraz tachykardii.
- Antagoniści receptorów beta adrenergicznych.
Działanie lecznicze może być hamowane, co może prowadzić do zwiększenia ciśnienia
tętniczego. Ponadto blokada receptorów beta może zwiększać ryzyko nadciśnienia tętniczego
oraz nasilonej bradykardii.
- Leki blokujące zarówno receptory alfa i beta jak labetalol, karwedylol.
Mogą wchodzić w złożone interakcje po jednoczesnym stosowaniu z fenylefryną, zwiększając
działanie toksyczne wywołane antagonizmem na poziomie receptorów beta.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak: amitryptylina, amoksapina, klomipramina,
dezypramina i doksepina oraz czteropierścieniowe leki, takie jak maprotylina. Ich skojarzone
stosowanie może nasilać działanie obkurczające fenylefryny.
- Anestetyki wziewne, takie jak cyklopropan lub halotan mogą zwiększać ryzyko arytmii.
- Leki przeciwnadciśnieniowe, szczególnie te działające poprzez współczulny układ nerwowy.
Zaleca się zachowanie ostrożności, ponieważ może to antagonizować ich hipotensyjne działanie
(jak metylodopa działająca ośrodkowo i guanetydyna lek beta-adrenolityczny, działający
przeciwnadciśnieniowo), prowadząc do ciężkiego nadciśnienia.
- Leki powodujące utratę potasu, np. niektóre leki moczopędne jak furosemid, mogą nasilać
hipokaliemię i zmniejszać wrażliwość naczyń tętniczych na leki obkurczające, takie jak
fenylefryna.
- Leki wpływające na przewodnictwo w układzie przewodzącym serca, włączając glikozydy
nasercowe i leki przeciwarytmiczne należy stosować z zachowaniem ostrożności.
- Hormony tarczycy należy stosować z zachowaniem ostrożności.
- Siarczan atropiny blokuje odruchową bradykardię powodowaną przez fenylefrynę oraz
zwiększa odpowiedź naczyń na obkurczające działanie fenylefryny.
Interakcje z chlorofenaminą:
- Alkohol oraz leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy mogą nasilać
depresyjne działanie tych leków lub leków przeciwhistaminowych, takich jak chlorofenamina,
prowadząc do wystąpienia objawów przedawkowania.
- Inhibitory monoaminooksygenazy (IMAO).
Skojarzone stosowanie z lekami przeciwhistaminowymi może wydłużać czas trwania i siłę
działania muskarynowego oraz hamującego na ośrodkowy układ nerwowy leków
przeciwhistaminowych.
- Furazolidon (lek przeciwbakteryjny), pargylina i prokarbazyna (leki przeciwnowotworowe).
Skojarzone stosowanie z lekami przeciwhistaminowymi może wydłużać czas trwania i siłę
działania muskarynowego oraz hamującego na ośrodkowy układ nerwowy leków
przeciwhistaminowych.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, maprotylina (czteropierścieniowy lek
przeciwdepresyjny) oraz inne leki o działaniu antycholinergicznym.
Jednoczesne stosowanie może nasilać działanie antycholinergiczne tych leków lub leków
przeciwhistaminowych np. chlorofenaminy. Jeśli wystąpią zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe, z uwagi na ryzyko
rozwoju niedrożności porażennej jelit (patrz punkt 4.4).
- Leki ototoksyczne mogą maskować objawy ototoksyczności chlorofenaminy, takie jak: szumy
w uszach i zawroty głowy.
- Leki wywołujące nadwrażliwość na światło (fotosensytyzujące) mogą wywoływać nasilone
działanie fotosensytyzujące.
- Fenytoina.
Chlorofenamina może hamować metabolizm fenytoiny, co może doprowadzić do rozwoju
zatrucia fenytoiną.
- Chlorofenamina może nasilać działanie sedatywne alkoholu, leków nasennych,
przeciwlękowych, uspakajających, opioidowych leków przeciwbólowych oraz neuroleptyków.
Interakcje w testach diagnostycznych:
Kwas acetylosalicylowy:
Kwas acetylosalicylowy może zmieniać wartości następujących parametrów w badaniach
analitycznych:
Krew: zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT lub AspAT), fosfatazy alkalicznej, zwiększone
stężenie jonów amonowych, bilirubiny, cholesterolu, kinazy kreatynowej, digoksyny, wolnej
tyroksyny, dehydrogenazy (DHO), globuliny wiążącej tyroksynę, trójglicerydów, kwasu moczowego
i kwasu walproinowego, zwiększone stężenie glukozy (zakłócenie odczytu testu), paracetamolu,
białka całkowitego, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny, glukozy, fenytoiny, TSH, TSH-RH,
trójglicerydów, trójjodotyroniny, kwasu moczowego i klirensu kreatyniny, zmniejszona aktywność
aminotransferazy (AlAT), albumin, fosfatazy alkalicznej, cholesterolu, kinazy kreatynowej, oraz
dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i białka całkowitego.
Mocz: zmniejszenie stężenia estriolu, kwasu 5-hydroksyindolooctowego, kwasu
4-hydroksy-3-metoksymigdałowego, estrogenów całkowitych oraz glukozy.
Pacjenci powinni zostać poinformowani, że produkt leczniczy zawiera chlorofenaminę, która może
wpływać na wyniki testów diagnostycznych.
Chlorofenaminy maleinian:
Chlorofenamina może zaburzać wyniki testów skórnych z wykorzystaniem alergenów. Zaleca się
odstawić produkt leczniczy na co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem alergicznych testów skórnych.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Stosowanie produktu leczniczego Polopiryna Complex w całym okresie ciąży jest
przeciwwskazane.
Kwas acetylosalicylowy:
Małe dawki (do 100 mg na dobę)
Badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg na dobę do ograniczonego stosowania
w położnictwie, które wymaga specjalistycznego monitorowania, wydają się bezpieczne.
Dawki od 100 mg na dobę do 500 mg na dobę
Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania dawek powyżej 100 mg na dobę do 500 mg na dobę
jest niewystarczające. Dlatego poniższe zalecenia dla dawek 500 mg na dobę i większych, odnoszą się
także do dawki z tego zakresu.
Dawki 500 mg na dobę i większe
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój
zarodka oraz płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko
poronienia oraz występowania wad serca oraz wad przewodu pokarmowego, związane ze
stosowaniem inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnych tygodniach ciąży.
Bezwzględne ryzyko występowania wad układu sercowo-naczyniowego zwiększało się w tych
badaniach z wartości <1% do prawie 1,5%. Prawdopodobnie ryzyko występowania powyższych wad
wrodzonych zwiększa się wraz ze stosowaniem większych dawek leku a także z wydłużaniem okresu
leczenia.
U noworodków, których matki stosowały kwas acetylosalicylowy przed porodem, obserwowano
nieprawidłowe krwawienia, takie jak: wylewy podspojówkowe, krwiomocz, wybroczyny, krwiak
podokostnowy czaszki. W innym badaniu obserwowano częstsze występowanie krwawień
wewnątrzczaszkowych u wcześniaków urodzonych przez matki, które stosowały kwas
acetylosalicylowy na tydzień przed porodem.
U zwierząt dawka śmiertelna dla płodu była większa niż dawki stosowane klinicznie. U zwierząt,
którym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy obserwowano
zwiększoną częstość występowania różnych wad wrodzonych, w tym wad układu
sercowo-naczyniowego.
Kwas acetylosalicylowy bardzo łatwo przenika przez barierę łożyskową.
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie kwasu acetylosalicylowego może powodować małowodzie
wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia
i zwykle jest odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu
tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po zaprzestaniu
leczenia. W związku z tym, nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
Jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany u kobiet planujących ciążę lub w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży, należy stosować możliwie jak najmniejszą dawkę, a czas trwania leczenia powinien
być jak najkrótszy. Należy rozważyć prenatalne monitorowanie w kierunku małowodzia oraz
zwężenia przewodu tętniczego po ekspozycji na kwas acetylosalicylowy przez kilka dni od 20.
tygodnia ciąży. W przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy
zaprzestać stosowania kwasu acetylosalicylowego.
W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wywołać u płodu:
- toksyczne działanie na płuca i serce (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego
i nadciśnienie płucne);
- zaburzenie czynności nerek (patrz powyżej);
pod koniec ciąży u matki i noworodka:
- wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, które może wystąpić nawet po
bardzo małych dawkach;
- zahamowanie skurczów macicy skutkujące opóźnieniem lub przedłużeniem porodu.
W związku z tym kwas acetylosalicylowy w dawkach większych niż 100 mg na dobę jest
przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Dawki do 100 mg na dobę włącznie mogą być
stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim.
Fenylefryna:
Ze względu na brak badań kontrolnych przeprowadzonych u kobiet w ciąży oraz biorąc pod uwagę
możliwy związek między zaburzeniami rozwoju płodu a przyjmowaniem fenylefryny, oraz że
fenylefryna może zmniejszać przepływ łożyskowy, stosowanie fenylefryny w całym okresie ciąży jest
przeciwwskazane.
Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentek ze stanami przedrzucawkowymi (preeclampsia)
w wywiadzie.
Chlorofenaminy maleinian:
Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód.
Nie przeprowadzono badań kontrolnych u ludzi. Brak wystarczających danych dotyczących wpływu
substancji czynnych produktu leczniczego u kobiet w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Stosowanie produktu leczniczego Polopiryna Complex w okresie karmienia piersią jest
przeciwwskazane.
Kwas acetylosalicylowy:
Kwas acetylosalicylowy w małych stężeniach przenika do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego
nie należy stosować produktu leczniczego w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko
wystąpienia zespołu Reye'a oraz możliwość zaburzenia czynności płytek krwi przez duże dawki
kwasu acetylosalicylowego.
Fenylefryna:
Z uwagi na brak danych dotyczących zdolności przenikania fenylefryny do mleka kobiet karmiących
piersią, ryzyko dla niemowlęcia nie może zostać oszacowane.
Chlorofenaminy maleinian:
Nie zaleca się stosowania chlorofenaminy u kobiet karmiących piersią z uwagi na przenikanie małych
ilości substancji o działaniu przeciwhistaminowym do mleka kobiet karmiących piersią i ryzyko
wystąpienia u dziecka działań niepożądanych, np. nienaturalnego pobudzenia. Chlorofenamina może
hamować laktację z uwagi na swoje działanie cholinergiczne.
Płodność
Kwas acetylosalicylowy:
Istnieją dowody na to, że leki hamujące cyklooksygenazę (enzym uczestniczący w syntezie
prostaglandyn) mogą powodować zaburzenia płodności u kobiet przez wpływ na owulację. Działanie
to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy może wywoływać ospałość, senność, nadmierne uspokojenie, niewyraźne widzenie
i zawroty głowy. Należy unikać czynności wymagających dużego skupienia, takich jak prowadzenie
pojazdów i obsługiwanie maszyn, ponieważ może być to niebezpieczne.
4.8 Działania niepożądane
Po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Klasycfikacja układów i narządów
wg MedDRA
Działania niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość, niedokrwistość wskutek
mikrokrwawień z przewodu pokarmowego,
niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem
dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenia,
agranulocytoza, eozynopenia, zwiększone ryzyko
krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie
czasu protrombinowego.
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości z objawami klinicznymi
i nieprawidłowymi wynikami odpowiednich badań
laboratoryjnych, takie jak: astma, łagodne do
umiarkowanych reakcje obejmujące skórę, układ
oddechowy, układ sercowo-naczyniowy z objawami,
takimi jak: wysypka, pokrzywka, obrzęk (w tym
naczynioruchowy), zaburzenia oddychania i pracy serca,
zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie błony
śluzowej nosa i bardzo rzadko ciężkie reakcje, w tym
wstrząs anafilaktyczny. Nadwrażliwość na kwas
acetylosalicylowy występuje u 0,3% populacji oraz
u 20% pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą
pokrzywką. Objawy nadwrażliwości (pokrzywka,
a nawet wstrząs) mogą wystąpić w ciągu 3 godzin od
chwili przyjęcia produktu leczniczego.
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy i szumy uszne, będące zazwyczaj
objawami przedawkowania.
Długotrwałe przyjmowanie leków zawierających kwas
acetylosalicylowy może być przyczyną bólu głowy, który
nasila się podczas przyjmowania kolejnych dawek.
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia.
Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne (zazwyczaj jako objaw przedawkowania),
zaburzenia słuchu, odwracalna utrata słuchu, zawroty
głowy.
Zaburzenia serca Niewydolność serca.
Zaburzenia naczyniowe Wylew krwi do mózgu (szczególnie u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem i (lub) jednocześnie
stosujących inne leki przeciwzakrzepowe) potencjalnie
zagrażający życiu.
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Obrzęk płuc pochodzenia pozasercowego (występuje
głównie w przewlekłym lub ostrym zatruciu), astma
oskrzelowa.
Zaburzenia żołądka i jelit Niestrawność, zgaga, uczucie pełności w nadbrzuszu,
nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha,
krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie
błony śluzowej żołądka, choroba wrzodowa żołądka lub
dwunastnicy, perforacje.
Owrzodzenie żołądka występuje u 15% pacjentów
długotrwale przyjmujących kwas acetylosalicylowy.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Ogniskowa martwica komórek wątrobowych, tkliwość
i powiększenie wątroby, szczególnie u pacjentów
z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów,
układowym toczniem rumieniowatym, gorączką
reumatyczną lub chorobą wątroby w wywiadzie,
przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz
w surowicy, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wykwity skórne różnego rodzaju, rzadko pęcherze lub
plamica.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Białkomocz, obecność leukocytów i erytrocytów
w moczu, martwica brodawek nerkowych,
śródmiąższowe zapalenie nerek.
Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych,
szczególnie zawierających kilka substancji czynnych
może prowadzić do ciężkiego zaburzenia czynności
nerek i niewydolności nerek.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Gorączka.
Po zastosowaniu fenylefryny mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Klasyfikacja układów
i narządów wg MedDRA
Działania niepożądane
występujące rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000).
Działania niepożądane
o nieznanej częstości
występowania (częstość nie może
być określona na podstawie
dostępnych danych).
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Hiperglikemia.
Zaburzenia układu nerwowego Niepokój ruchowy, lęk,
nerwowość, uczucie osłabienia,
zawroty głowy, drżenia,
bezsenność, drażliwość, ból
głowy (po dużych dawkach
i może być objawem
nadciśnienia); po dużych dawkach
mogą wystąpić drgawki,
parestezje i psychoza
z halucynacjami.
Zaburzenia serca Zawał mięśnia sercowego,
komorowe zaburzenia
rytmu serca.
Ból i uczucie dyskomfortu
w klatce piersiowej, ciężka
bradykardia, przyspieszona
czynność serca z towarzyszącym
zwiększonym oporem naczyń
obwodowych, bardziej
prawdopodobna u pacjentów
w podeszłym wieku, oraz
z osłabionym krążeniem
mózgowym i wieńcowym,
indukcja bądź zaostrzenie
niewydolności serca związanej
z chorobą serca, kołatanie serca
(po dużych dawkach).
Zaburzenia naczyniowe Obrzęk i krwotok
mózgowy (w przypadku
stosowania dużych dawek
oraz u pacjentów ze
skłonnością).
Nadciśnienie tętnicze (zwykle
w przypadku stosowania dużych
dawek oraz u osób ze
skłonnością), zwężenie naczyń
obwodowych prowadzące do
centralizacji krążenia (efekt
zwężający naczynia jest bardziej
prawdopodobny u pacjentów
z hipowolemią), marznięcie
kończyn, uderzenia krwi do
głowy, niedociśnienie tętnicze.
W przypadku długotrwałego
stosowania może wystąpić spadek
objętości osocza.
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Obrzęk płuc (w przypadku
stosowania dużych dawek
oraz u pacjentów ze
skłonnością).
Duszność, niewydolność
oddechowa.
Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty (po dużych dawkach),
nudności.
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bladość skóry, nastroszenie
włosów, nasilone pocenie się.
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Zwiększona perfuzja nerkowa
i prawdopodobnie zmniejszenie
ilości wydalanego moczu, retencja
moczu.
Badania diagnostyczne Hipokaliemia, kwasica
metaboliczna.
Po zastosowaniu kwasu chlorofenaminy mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Klasyfikacja układów
i narządów wg MedDRA
Działania niepożądane
występujące często
(≥1/100 do <1/10)
Działania niepożądane
występujące niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100) i rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000)
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko nieprawidłowy skład krwi
(agranulocytoza, leukopenia,
anemia aplastyczna, anemia
hemolityczna, trompocytopenia),
z objawami, takimi jak:
nienaturalne krwotoki, ból gardła,
znużenie.
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości, reakcja
anafilaktyczna (m.in. kaszel,
trudności w przełykaniu,
gwałtowne bicie serca, świąd,
obrzęk powiek, okolic oczu,
twarzy, języka, duszność,
zmęczenie), nadwrażliwość na
światło, nadwrażliwość krzyżowa
na inne leki.
Zaburzenia psychiczne Depresja, stany splątania
u pacjentów w podeszłym wieku.
Zaburzenia układu nerwowego Depresja OUN z objawami,
takimi jak: ospałość
mogąca prowadzić do
głębokiej senności, ból
i zawroty głowy, osłabienie
zdolności
psychomotorycznych,
niemożność koncentracji,
zmęczenie, drażliwość,
nużliwość mięśni, które
u niektórych pacjentów
ustępują po 2-3 dniach
leczenia, dyskinezja
twarzy, zaburzenia
koordynacji (niezgrabne
ruchy), drżenia, parestezje.
Mialgia, sporadycznie pobudzenie
paradoksalne, szczególnie
w przypadku stosowania produktu
leczniczego w dużych dawkach,
u dzieci lub u osób w podeszłym
wieku, charakteryzujące się
występowaniem lęku,
bezsennością, drżeniem,
nerwowością, delirium, napadami
drgawek lub kołataniem serca.
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie,
podwójne widzenie.
Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne, ostre zapalenie ucha
wewnętrznego.
Zaburzenia serca Zwykle związane
z przedawkowaniem; zaburzenia
rytmu serca, kołatanie serca,
tachykardia.
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze,
nadciśnienie tętnicze, obrzęk.
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Suchość w nosie i gardle,
zgrubienie błony śluzowej.
Zagęszczenie wydzieliny oskrzeli,
uczucie ucisku w klatce piersiowej,
świszczący oddech.
Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w jamie ustnej,
utrata apetytu, zaburzenie
czucia smaku i zapachu,
uczucie dyskomfortu
związane z przewodem
pokarmowym (nudności,
wymioty, dyspepsja,
biegunka, zaparcie, ból
w nadbrzuszu) może zostać
ograniczone przez
przyjmowanie produktu
leczniczego razem
z pokarmem.
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Nasilone pocenie, wysypki
skórne, złuszczające
zapalenie skóry,
uwrażliwienie na światło,
pokrzywka.
Wypadanie włosów.
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Retencja moczu, utrudnione
oddawanie moczu.
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Impotencja, krawienia
międzymiesiączkowe.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
Kwas acetylosalicylowy:
Po przedawkowaniu kwasu acetylosalicylowego mogą wystąpić: nudności, wymioty, szumy uszne
i przyspieszenie oddechu.
Obserwowano również inne objawy, takie jak: utrata słuchu, zaburzenia widzenia, bóle głowy,
pobudzenie ruchowe, senność i śpiączkę, drgawki, hipertermię. W ciężkich zatruciach występują
zaburzenia gospodarki kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej (kwasica metaboliczna
i odwodnienie).
Łagodne lub średnio ciężkie objawy toksyczności występują po zastosowaniu kwasu
acetylosalicylowego w dawce 150-300 mg/kg mc. Ciężkie objawy zatrucia występują po zażyciu
dawki 300-500 mg/kg mc. Potencjalnie śmiertelna dawka kwasu acetylosalicylowego jest większa niż
500 mg/kg mc.
Zgon w przebiegu zatrucia kwasem acetylosalicylowym obserwowano po przyjęciu przez osoby
dorosłe jednorazowej dawki 10-30 g.
Postępowanie po przedawkowaniu:
Pacjenta należy przewieźć do szpitala.
Brak jest specyficznej odtrutki.
Leczenie przedawkowania:
-
Sprowokowanie wymiotów lub wykonanie płukania żołądka (w celu zmniejszenia wchłaniania).
Takie postępowanie jest skuteczne w czasie 3-4 godzin po zażyciu kwasu acetylosalicylowego,
a w przypadku dużej dawki nawet do 10 godzin.
-
Podanie węgla aktywnego w postaci zawiesiny wodnej (50 do 100 g u osób dorosłych lub 30 do
60 g u dzieci).
-
Obniżanie temperatury ciała (w przypadku hipertermii) poprzez utrzymywanie niskiej
temperatury otoczenia oraz zastosowanie chłodnych okładów.
-
Stałe kontrolowanie gospodarki wodno-elektrolitowej i wyrównywanie zaburzeń.
-
W celu przyspieszenia wydalania kwasu acetylosalicylowego przez nerki oraz w leczeniu
kwasicy należy podać dożylnie wodorowęglan sodu.
-
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek można zastosować diurezę alkaliczną aż do pH
moczu w granicach 7,5-8. W ciężkich zatruciach można zastosować hemodializę lub dializę
otrzewnową. Dializa skutecznie usuwa kwas acetylosalicylowy z organizmu oraz ułatwia
wyrównanie zaburzeń gospodarki kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej.
-
W przypadkach wydłużenia czasu protrombinowego podaje się witaminę K.
-
Nie należy stosować leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy,
np. barbituranów, ze względu na ryzyko zahamowania ośrodka oddechowego.
-
Pacjentom z zaburzeniami oddychania należy podać tlen. Jeśli to konieczne, wykonać intubację
dotchawiczą i zastosować oddech zastępczy.
-
W przypadku wystąpienia wstrząsu zastosować typowe postępowanie przeciwwstrząsowe.
-
Należy uzupełniać płyny oraz prowadzić ogólne leczenie objawowe.
Fenylefryna i chlorofenaminą:
Objawy zatrucia fenylefryną obejmują nadmierne pobudzenie układu współczulnego charakteryzujące
się: występowaniem lęku, strachu, niepokoju ruchowego, bólu głowy (może być objawem
nadciśnienia tętniczego), napadów drgawek, bezsenności, stanów splątania, drażliwości, drżenia,
braku apetytu, uczuciem pragnienia, nudności, wymiotów, psychozy z halucynacjami (bardziej częsta
u dzieci) oraz objawy dotyczące układu sercowo-naczyniowego, takie jak: nadciśnienie tętnicze
(czasem z objawami krwotoku mózgowego i obrzęku płuc), zaburzenia rytmu, kołatanie serca,
zwężenie naczyń trzewnych i obwodowych, centralizacja krążenia może prowadzić do ograniczenia
perfuzji nerkowej, zmniejszenia ilości wydalanego moczu oraz wystąpienia kwasicy metabolicznej,
zwiększenie wysiłku mięśnia sercowego, poprzez zwiększenie oporu naczyniowego.
Efekt zwężający naczynia jest bardziej prawdopodobny u pacjentów z hipowolemią, ciężką
bradykardią.
W przypadku długotrwałego stosowania może wystąpić spadek objętości osocza.
Ponadto mogą wystąpić objawy związane z przedawkowaniem chlorofenaminy, takie jak: działanie
antycholinergiczne (uczucie skrępowania, niestabilność, nasilona ospałość, uczucie suchości w jamie
ustnej, nosie lub gardle o dużym nasileniu, uderzenia krwi do twarzy, płytki oddech), zaburzenia
rytmu serca, depresja OUN, pobudzenie OUN (halucynacje, drgawki, bezsenność) występujące
z opóźnieniem, hipotensja (omdlenia).
U dorosłych pacjentów hamujący wpływ na OUN wiąże się najczęściej z sennością, śpiączką
i drgawkami, prowadzącymi do zaburzeń oddychania i możliwością wystąpienia zaburzeń
sercowo-naczyniowych w tym także arytmii.
Postępowanie po przedawkowaniu:
Leczenie przedawkowania chlorofenaminy i fenylefryny jest objawowe i podtrzymujące.
i zrób zakupy na skróty.
